231220-2-267 ทางเอกภาค2-ตอน267(หน้า521)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท055.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์149 KB
วันที่แก้ไข10 กรกฎาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันเสาร์ที่ 20 ธันวาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกอะเรามาเรียนต่อถึงหน้า 521 เราได้ทบทวนกันไปกันมาเรียนกันเพื่อรู้จริงเพื่อแจ้งจริงเพื่อเอาไปปฏิบัติกันได้จริงๆหรือผู้ปฏิบัติแล้วก็จะได้แค่ได้ตรวจสอบได้ดูของจริงได้รู้ว่ามันตรงไหม ไอ้ที่พูดนี่พูดท่านศึกษามาผู้แทนปฏิบัติมาและทำมาท่านก็ได้เองก็เป็นอย่างนี้ที่ตำราพระพุทธเจ้าว่าไว้บ้างที่เหลือที่ตกค้างตกทอดมาเราเอามาสอบประธานมันตรงกันไม่ตรงกันตรงไหนมันมีถึงจุดอย่างน้อย 3 จุด 1 ที่ว่าของพระพุทธเจ้าจุดหนึ่ง 2 ที่ว่าของครูอีกจุดหนึ่ง 3 ถือว่าของเราอีกจุดหนึ่งอ่านี่ยังน้อยก็ 3 จุดที่เราจะเช็คที่เราจะตรวจสอบที่เราจะดูซิว่ามันตรงกันไหมมันตรง แล้วก็ทำความเข้าใจให้ละเอียดไปหลายๆจุดหลายๆนัยยะละเอียดลออหาว่ามันแม้แต่ไอ้เรื่องเล็กเรื่องน้อยเรื่องละเอียดมันเหมือนกันไหมแล้วทีนี้อาจารย์หรือครูต่างๆเข้าใจกันจากพระพุทธเจ้าคำเดียวกันแปลความสองความดังนี้เราเองมาเช็คเข้าทั้งสองความเอ๊ะความไหนมันชัดกว่ากันความหมายไหนที่มันตรงกับกันแล้วมันดูเข้าทีเดียวกันแล้วเราทำก็ตรงแล้วก็เป็นจริงในความหมายในคำชี้สิ่งแสดงบอกแล้วยิ่งมากเรื่องมากรักเขาก็ยิ่งจะสอดคล้องกันหรือว่าจะขาดเขินกันมันเกิดศีลเกิดสมาธิเกิด ปัญญาปัญญาเกิดอธิปัญญาเกิดรู้แจ้งชีวิตเกิดปล่อยเกิดวางเกิดละรถเกิดสบายเป็นอยู่อย่างสอดคล้องหมดแม้ในระยะต่างๆนานาความหมายที่เอามาเทียบเคียงเอามายืนยันก็เป็นไปได้ถูกต้องลงตัวเป็นไปจริงเห็นอยู่ชัดอยู่ในลักษณะที่คานแย้งกับโลกตั้งแต่หลักแรกๆว่ามันทวนกระแสโลกมันย้อนกันมันกลับกันกับที่โลกเขาอยากได้อยากมีอยากเป็นมันสั่งสมต่างกันมันจริงไหมเรามาสะสมอันนี้มาสะสมความสูงมาสะสมความหมด สมความปล่อยแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสะสมความหมดความปล่

อ่านต่อ

อยแล้วมันหมดไปแล้วมันก็เลยไม่มีอะไรไม่ทำอะไรไม่เอาอะไรไม่คิดสร้างสรรค์อะไรแม้แต่คิดก็ไม่คิดพูดก็ว่าจะไม่พูดลงจะไม่พูดลงเปล่ากลับไม่เป็นอย่างนั้นตับจะเป็นว่าแม้จะพูดเราก็จะพูดเป็นสาระด้วยคนที่พูดมากมาตั้งแต่เป็นฆราวาสพูดเลอะเลอะเลอะเทอะพูดไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรพูดเป็นเพ้อเจ้อคือพูดไม่ได้ไม่ได้ทำไม่ได้ประโยชน์อะไรกับมนุษย์มีแต่พูดเล่นพูดหัวพูดแล้วพูดเถอะพูดไม่ได้นิย พูดหรือไม่ก็พูดมากไปประเทศชวนหัวชวนสนุกเอะอะมะเทิ่งอะไรไปตามเรื่องตามราวเพราะมาปฏิบัติธรรมแล้วเข้าจริงๆได้จริงๆแล้วนะเรากลับจะพูดหน่อยชอบจะพูดน้อยลงหรือถึงแม้พูดมากอยู่ก็จะเป็นการพูดมากที่ได้สาระพูดเข้าท่าและพูดมีหลักมีฐานนะพูดมีเหตุมีผลพูดได้สารัตถะมันจะดูพูดเหมือนผู้ใหญ่พูดเข้าท่าเราเรียกว่าพูดกับผู้ใหญ่คนที่พูดไม่ค่อยเป็นมาปฏิบัติธรรมเข้ากับผู้ที่เก่งพูดได้มากพูดด้วยกล้องพูดได้เยอะ มันชวนกันอย่างนี้มันเกิดการรู้ดีมันเกิดการเห็นดีมันทำได้คนขี้เกียจเราปฏิบัติธรรมแล้วก็กลับขยันเพราะว่าใจมันเห็นจริงทั้งๆที่ไม่ต้องเอาเงินทองแลกเปลี่ยนหลอกล่ออะไรหรอกอยู่ทางโลกนี้ก็ขี้เกียจก็อยากได้เงินเหมือนกันแต่ขี้เกียจก็ไม่ค่อยทำเพราะว่าปฏิบัติธรรมไม่เข้าถึงสารเข้าถึงมาถึงผลจริงๆแล้วไอ้ขี้เกียจมันกลับหายไปมันกับขยันทำงานได้ทั้งๆที่ไม่ต้องมีเอาเงินมาล่อมาหลอกมาเอาสิ่งของวันแรกเปลี่ยนเอาอะไรมาจ้างมาติดสินบนอะไรไม่ต้องอ่ะ ขยันขึ้นตัวเองก็รู้ตัวเองว่าขยันขึ้นมีหิริมีโอตัปปะมีความสบายใจขึ้นที่เรามันดีขึ้นจริงๆมันเป็นความดีซึ่งเป็นสามัญสำนึกคนเราขี้เกียจก็ขยันน่ะมันต่างกันขี้เกียจมันเลวขยันมันดีอะไรงี้มันก็เห็นอยู่อย่างนั้นชัดๆมันกลับเป็นอย่างนั้นได้ทวนกระแสโลกแล้วมันดีไปสู่ทิศดีเราเป็นคนดีเราเป็นคนประเสริฐอันนี้เป็นหลักตายตายเลยเป็นหลักตายตัวง่ายๆชัดๆเราเคยเที่ยวเตร่สำเภาอยุธยาไปอะไรตามโลกโลกซึ่งง่ายๆที่ว่าไปอย่างน้อยกับเขาไปเที่ยวไปเตะไปบันเทิงอะไรกันเราก็ไม่อยากไปแล้วเห็นแล้วว่ามัน ถ้ามันไม่มีสาระมันเด็กๆก็เหมือนเด็กเล่นตุ๊กตาเด็กมันวิ่งเล่นจิ๋วเจ้าอะไรอยู่เนี่ยแล้วก็เห็นเราเองแต่ก่อนนี้นะมันก็ยังเด็กๆมันวิ่งเล่นจิ๋วเจ้าไล่ตีไล่ขว้างกันลากไอ้หินลากกระป๋องอะไรกันมันก็สนุกนักหนาเป็นสาระพ่อแม่จะให้ไปทำงานมันไม่เอามันจะเอาเวลามาทำอย่างนั้นมันถือว่าเป็นค่าเป็นคุณเด็กมันก็วิ่งๆเล่นๆส่วนเราผู้ใหญ่ขึ้นมาแล้วเราไม่เล่นอย่างนั้นก็จริงแต่เราก็ยังเป็นเล่นอย่างที่ผู้ใหญ่มันหลอกกันโตแล้วก็ไปหลอกกันหลอกไม่เล่นอย่างนี้ก็ไปเล่นอย่างนู้นไม่เปลืองอย่างนี้ก็ไม่เปลืองอย่างโน้นไม่ทำอย่างนี้ก็ไปทำอย่างโน้นอะไรเนี่ยเราจะเห็นเลยว่าเออนั่นแหละผัดเพลิดเพลินบันเทิงสนุกมีค่า หน้าเป็นเมื่อเรารู้สึกแล้วเราไม่ไปอ่ะมันไม่อยากไปหรอกมันเฉยๆมันเฉยๆแล้วเราก็เบิกบานร่าเริงพอมันมีสันโดษมีความพอเบิกบานร่าเริงแค่นี้ก็พอแล้วสบายแล้วมันเบิกบานสดชื่นร่าเริงแล้วทีนี้ก็ร่าเริงเบิกบานสดชื่นแล้วคราวนี้พอแล้วไม่ต้องมากกว่านี้ไม่ต้องเป็นเศรษฐีความเบิกบานไม่ต้องเป็นเศรษฐีความเบิกบานมากกว่านี้ไม่ต้องลาซากวันนี้ไม่ต้องเบิกเกินนี้ไม่ต้องบานทั่วโลกกว่านี้แค่นี้ก็บานแล้วแย้มแล้วยิ้มแย้มสงสัยเบิกบานใจพอแค่นี้ก็ อยู่กับกิจการกับงานวัน 1 คืนหนึ่งเป็นโน่นเป็นนี่จิตใจมันไม่หม่นหมองด้วยซ้ำถ้าจะเทียบกันแล้วคนที่ไม่รู้นี่นาเขาเบิกบานร่าเริงราชามากมายในวันหนึ่งคืนหนึ่ง 24 ชั่วโมงเนี่ยแล้วเขาก็หงุดหงิดหม่นหมองโศกเศร้าสลับสับเปลี่ยนกันแล้วเขาเบิกบานไม่เท่าไหร่ครับดีไม่ดีวันหนึ่งคืนหนึ่งจะหมองหม่นเอามากกว่าเบิกบานด้วยซ้ำเฉลี่ยจำนวนเฉลี่ยขนาดอะไรกับอะไรกันแล้วไม่เท่าไหร่อ่ะแต่ผู้ที่รู้แล้วก็จะเบิกบานมากขึ้นผ่องใสมากขึ้นวันหนึ่งคืนหนึ่งมองบนไม่มีโศกเศร้าไม่มีอโศกไม่โศกไม่เศร้าไม่เอาวอนอะไรหรือว่าไม่เรียกว่ามัน ไม่มีในส่วนที่ใช้ศัพท์คำว่าหม่นหม่นใจมองใจคุณใจไม่มีไม่มีคุณใจหมองใจอะไรมันก็สบายๆปกติรู้สึกตัวเมื่อไหร่มันก็โล่งๆตรงโปร่งใสๆเบิกบานเมื่อสัมผัสกับอะไรสัมผัสกันโดยเฉพาะเพื่อนฝูงมนุษย์ด้วยกันก็สดชื่นด้วยการไม่คุณแม้แต่เขาจะกระทบเราแรงๆเราก็อยู่ได้หยุดได้เราไม่กระเทือนน่ะแล้วมันเกิดจุดขึ้นมามองขึ้นมาคุณขึ้นมาไม่ชอบใจขึ้นมาอะไรอย่างนี้เรียกว่าความไม่ชอบใจเนี่ยลดลงลดลงลดลงเรื่อยๆความไม่ชอบใจในรถตรงเรื่อยๆ จนกระทั่งเราจะเห็นได้ว่าเราไม่มีความไม่ชอบใจมีแต่ความยินดีเรียกว่าประมุขตัวไม่ยินดีไม่ชอบใจไม่มีเลยวันหนึ่งคืนหนึ่งของเราก็มีแต่ความยินดีสบายสบายความไม่ยินดีไม่มีอาศัยความยินดีมีความยินดีเป็นเครื่องอาศัยมีความพอใจเป็นเครื่องอาศัยคือใจที่พออยู่อย่างนี้ก็พอแล้วได้กินก็พอไม่ได้กินก็พอได้นอนก็พอไม่ได้นอนก็พอได้มาก็พอไม่ได้มาก็พอแล้วเราจะรู้ด้วยซ้ำไปว่ามันมากไปมากไป เออนี่วัตถุประสงค์มากแล้วนอนได้แล้วนอนมากแล้วกินแล้วกินมากแล้วเนี่ยทั้งๆที่ชาวโลกก็มาดูปวดหัวกินแค่นี้มันจะพออะไรมันจะตายนะนอนแค่นี้มันจะพออะไรอยู่กันยังไงนี่บ้านก็ตัวบ้านนิดนึงเดือนก็น้อยนึงเสื้อผ้าหน้าแพ้ก็น้อยนึงเข้าของอะไรกันหน่อยนึงได้อยู่กันยังไงเนี่ยเบิกบานร่าเริงอยู่ได้ยังไงทำไมก็ไม่กระตือรือร้นทำไมไม่อยากได้อยากเป็นอยากมีอยากหอบอยากหวงอย่างเขาบ้างคนอื่นเขาจะรู้สึกเพราะโลกเขารู้สึกอย่างนั้นมันทวนกระแสกับโลกพอจะรู้สึกอย่างนั้นจริงๆแต่สำหรับคนที่ได้มักได้ผลแล้วเป็นจริงแล้วมันจะไม่เหมือนใจเราตรวจใจเรามันใจเราเป็นได้ไหมเห็นจริงไหมแล้วก็สบายจริงๆ พุทธะจึงยืนยันว่าแปลว่าเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นอันนี้ขัดแย้งกับเดียรถีย์ศาสนาเดียรถีย์ยิ่งเรียนก็ยิ่งโง่ยิ่งเรียนยิ่งไม่รู้ยิ่งเรียนยิ่งไม่มีโลกะวิทูยิ่งเรียนยิ่งไม่เกิดญาณทัศนะวิเศษจึงเรียนก็ยิ่งไม่รู้อะไรปล่อยไม่เอาอะไรไม่รู้ดับไปหยุดๆไม่เอาหรอกโลกมนุษย์ก็ยุ่งรับรู้อะไรต่อใครยุ่งไม่รู้ไม่คิดไม่อ่านไม่มีการพัฒนาจิตใจไม่เจริญจิตใจไม่เกิดปัญญาไม่เฉลียวฉลาดไม่ปราดเปรียวไว้มองไปไม่แววไวไม่มีปฏิภาณไม่มีไหวพริบกลายเป็นคนโง่ไม่รู้นั่นเป็นของเดียวโดยที่ไม่รู้ แต่ของตุ๊ดนี่มันรำคาญแย่งของเดือนเศรษฐีทวนกระแสแม้แต่โลกอีกโลกหนึ่งเขาว่าเขาเลิกแล้วเลิกแล้วตามอบายมุขโลกก็ทำอะไรต่างๆนี่เขาเลิกเหมือนกันช่วงนี้แต่เลิกแล้วก็ไม่เอาเลยนอกจากไม่ไม่เอาแล้วไม่รับรู้ด้วยจึงเรียกว่าไม่รู้เสร็จแล้วรีโมทของเขาก็หมดเลยดับหยุดหลบหลับไม่ตื่นไม่ตื่นเอาแต่นั่งหลับหลับๆๆนี่เป็นทิศทางเพราะฉะนั้นต้องกายกรรมทั้งลูกทั้งอะไรต่ออะไรเป็นไปในเรื่องของพวกที่ไม่รู้ชื่อมดตัว งงๆเด๋อๆเป็นคนที่ดีๆหลบๆหลบๆไม่ตื่นฤาษีสอนส่วนมากก็เป็นอย่างนั้นแล้วกลายเป็นคนอย่างนั้นแหละนั่งมาดูเธอไปคนขาดขาดคุณภาพคนขาดคุณภาพศึกคำว่าเบิกบานแจ่มใสนั้นเป็นจริงเลยแต่ก่อนเราจะไม่รู้สึกไม่เคยให้ตรวจเช็คดูว่าเราจะไม่รู้สึกว่าเราเองเราได้อันนี้แล้วนะถ้าไม่เข้าใจความหมายที่พูดนี่พูดให้เข้าใจความหมายก็เบิกบานเนี่ยเบิกบานมันเบิกบานใจมันสดชื่นมันไม่หมุนไม่หมองไม่ ไม่เศร้าไม่คุณไม่คล่องหรือว่าจิตใจที่ไม่ยินดีนั้นไม่ค่อยมีไม่พอใจไม่ค่อยมีพอใจอยู่เสมอไม่ชอบใจไม่ค่อยมีอะไรๆก็เออก็ดีชอบแล้วดีแล้วได้ง่ายๆทั้งๆที่สิ่งที่ไม่ดีเราก็รู้ล่ะเราจะเป็นผู้รู้ด้วยไม่ใช่ว่าอะไรก็ดีเนาะดีเนาะดีต่อพืชเขาเลวมายังไงก็ดีเนาะดีเนาะกลายเป็นหลงว่าจะผิดถูกไม่รู้ดีชั่วไม่รู้กันจริงๆที่จริงมันมีดีและชั่วซ้อนอยู่ในตัวตั้งเยอะดีในฐานะของชั้นต้นก็เป็นเลวของในฐานะของชั้นสูงลงไปเป็นคันๆไอ้สัตว์มีเป็นอย่างนั้นจริงๆแต่เราก็อนุโลมปฏิโลมตามฐานานุกรม ตามอะไรเป็นฐานะขนาดไหนเราก็อนุโลมปฏิโลมไปช่วยเขาเขาจะเกิดขึ้นมาได้ก็เกิดขึ้นมาพัฒนาขึ้นมาช่วยคนอื่นพัฒนาขึ้นมาได้แล้วก็ไม่ไปถือสาคนอื่นมากมายคนอื่นก็เป็นอย่างนั้นก็ไม่ดีไม่อะไรก็เข้าใจก็ให้ชัดจริงๆเลยพอเข้าใจแล้วเราจะช่วยเขาได้อย่างไรมีเมตตาเกื้อกูลช่วยเขาเราจะฉลาดขึ้นว่าเราจะช่วยเขาได้อย่างไรหนอแต่ก็ไม่ถึงกับขนาดอยากช่วยอยากเด่นอยากดูอยากจะรุนแรงจนเรากลายเป็นทุกข์อีกก็ไม่เป็นเราจะอยากช่วยเขาจนกลายเป็นทุกข์อีกจริงๆก็ไม่เป็นแต่ก็รู้ว่าเราเมตตาเป็นจิตที่เห็นว่าน่าสงสารน่าจะให้เขาด้วยดีเขารู้ด้วยเขาแก้ไขด้วยแล้วก็ลงมือกระทำทางกายทางบัญชีทาง No Time อะไรที่เราจะมีกุศโลบายหรือมีกรรมวิธีช่วยเขาได้ก็ศรัทธาเราแค่ไหนเราจะช่วยเขาได้หรือไม่แค่ได้มันมีองค์ประกอบมีส่วนประกอบอะไรพวกนี้เยอะแยะเราก็ช่วยกันมันจึงจะมีประโยชน์ต่อโลกเป็นผู้ที่ทำแล้วก็ไม่มีปัญหาอยู่กับคนในโลกกระทบสัมผัสอย่างไรก็เบิกบานแจ่มใสเราจะอยู่กับหมู่อย่างนั้นหนาพอเราจริตมากมายคนนั้นทำเชิงนั้นคนนี้ทำเชิงนี้ที่มาแทนมาบาดหูบาดตาถ้าเผื่อว่าเราเองเราเป็นคนที่รู้สึกว่ามันมันเป็นคนช่างไม่ชอบอยู่จะบาปยังไงคนอื่นเขารู้สึกบาดหูบาดตายยังไงยังไงเราก็ พูดความจริงว่าเออคนอื่นเขารู้สึกบาดหูบาดตาด้วยแต่เรารถของจิตเราเนี่ยรถของจิตของเราเฉยไม่บาทแต่เราก็รู้ว่าบาทสำหรับฐานะสำหรับเกรดหรือว่าสำหรับขนาดเท่านั้นขนาดนี้ถ้าเป็นคนขนาดนึงเขาจะบาดใจแต่เรารู้สึกว่ารถของจิตหรืออารมณ์ของจิตไม่บาปเฉยเราไม่บาปหูไม่บาดตาทนได้บางคนจะรู้เลยว่าแม่ยังทนไม่ได้ยังมีอารมณ์อยากรู้สึกบาปหูบาตรตาบาดใจไม่รู้สึกบาดใจมันจำเป็นอย่างนั้นอยู่จริงจริงจริงจริงจริงเหล่านี้เมื่อ เช็คมาพิสูจน์มาอธิบายกันให้ละเอียดละออด้วยภาษาไทยตามที่หมายตรงนี้แล้วมันก็จะรู้ทิศทางจริงๆว่าเออมันปล่อยจริงๆมันวางจริงๆมันอยู่กับโลกเขาสบายจริงเป็นผู้รู้รู้เลยว่าอันนี้มันหยาบแค่ไหนมันบาดใจแค่ไหนมันกระด้างแค่ไหนมันอ่อนปวกเปียกแค่ไหนมันน้อยไปแค่ไหนมันมากไปแค่ไหนเราจะรู้รู้ชั้นเชิงรู้ขั้นตอนรู้ระดับหยาบกลางละเอียดอะไรต่างๆนานานี้โลกจักรวาลน้อยจักรวาลใหญ่เรารู้ความสัมพันธ์ของจักรวาลน้อยวงแคบวงโคจรที่เล็กเราจะรู้จักรวาลใหญ่แล้วจะรู้ว่ามันกว้างมันเกี่ยวข้องกันไกลแล้วมันกินกว้างเป็นจักรวาลใหญ่ เป็นแนวโคจรของความเป็นไปความรู้สึกรู้ว่าตัวเกิดของอารมณ์ตัวเกิดของกิริยาท่าทางตัวเกิดของกรรมมันมีใหญ่มีเล็กมันมีเดินกินลึกกินโค้งรถเลี้ยววกวนอะไรต่างๆนานาเราจะเห็นได้ว่าซับซ้อนลึกซึ้งต่างๆนานามันมีแนวโคจรมันมีน้ำหนักมันมีตัวความแน่นความเบาไม่มีอะไรต่ออะไรพวกนี้จริงๆแม้ไม่มีตัวตนอยู่ในโลกนี้แหละไม่เช็ดตัวเช็ดตนไม่ใช่วัตถุแท่งก่อนแต่สิ่งเหล่านี้เรากระทบสัมผัสแล้วเรารู้เราเราเอามาพิจารณาได้ เสร็จแล้วเราก็จะหมดปัญหาลงเรื่อยๆนี่ก็เป็นเครื่องเช็คเราจะหมดปัญหาว่าชีวิตนี้เกิดมาทำไมชีวิตนี้เกิดมาเอาอะไรจะเอาหรือไม่เอายังไงมันรู้ในตัวเลยว่ามันก็โทรจะไปเอาอะไรมาทำอะไรกันนักหนาชีวิตนี้จะอยู่ยังไงจะกินจะอยู่จะหลับจะนอนแล้วจะต่อไปยังไงถ้าเราไม่มีอนาคตแล้วเราจะเป็นคนอับเช้าเป็นคนด้อยเกลียดด้อยค่าหรือไม่เป็นคนที่รู้สึกว่าอยู่ในโลกเขานี้มันน่าภาคภูมิในตัวเองหรือไม่มันจะมีเหตุปัจจัยมามาประกอบทีเดียวที่พาคุณเป็นอยู่พวกนี้คุณน้อยใจไหมคุณด้อยใจไหมว่าคุณเองคุณไม่มีเลยเงินก็ไม่ได้ไปสะสม ล่าก็ไม่ได้ไปสะสมยศก็ไม่ได้ไม่มีเขา 4 5 4 8 กันไปแล้วเราก็ยังซีศูนอยู่อย่างเก่าเขา 41 เขาจะ 42 กันแล้วเราก็ยัง c0 อยู่อย่างเก่าบางคนมีจะ 4 5 4 8 40 ก็ถอดออกทิ้งแล้วก็มาอยู่ 00 นี่ด้วยซ้ำไปแล้วเราก็ไม่ได้น้อยใจอะไรไม่เหมือนเมื่อก่อนแหมเราได้ 47 แล้วอยากได้ 48 พอได้ 48 แล้วก็เต้นราบเต้นเราโอ๊ยภาคภูมิโอ้อวดพอได้แล้วเสร็จก็ยังอยากได้ C9 40 ต่อไปอีกก็ได้เงินเป็นเศรษฐีเท่านี้อยากได้เป็นเศรษฐีเท่านั้นต่อไปอีกเยอะแยะเดี๋ยวนี้ใจเราไม่มีแล้วเราก็ภาคภูมิตัวเองได้ด้วยว่าเราทำอยู่ทุกวันนี้แม้เราจะปัดแม่เราจะกวาดแม่เราจะล้างจะถูเหมือนกับทำงานแบบที่เขา ฉันเป็นแบบวรรณะชั้นวรรณะเป็นการกรรมกรงานออกแรงงานชั้นต่ำแล้วก็จะรู้ว่าเราไม่ได้รังเกียจเราทำได้แล้วเราก็ภาคภูมิได้ว่าเราทำอย่างนี้ยังมีประโยชน์สัมพันธ์ไปถึงคนอื่นเราทำนี้ไม่ได้ทำเพื่อแลกเงินแต่ก่อนนี้โอ้ยถ้าจะกวาดทีนึงต้องจ้างแพงๆเพราะเราถือสัตว์ถือสีบวกสัตว์บวกสีด้วยจะกว่าจะล้างจะถูจะเช็ดจะทำอะไรงานที่เป็นกรรมกรออกแรงจะต้องใช้แพงๆมาแลกถึงจะทำอะไรต่างๆเราจะมีความเบียดฉันมีวรรณะแต่เดี๋ยวนี้เรารู้แล้วว่าเราทำอันนี้เพื่ออะไรใครไม่ทำเราก็ทำได้ตัวเราลดลงเราไม่มีศักดิ์ไม่มีสีอะไรนักทำได้เป็นจริงมีอะไรต่ออะไรผสมเปอร์เซียมีขั้นมีตอนมีจริงๆแล้วรถได้ก็รู้ว่าเนี่ยเรารถ ไม่ได้ไม่ได้เกิดติดขัดติดข้องอยู่บ้างจนจิตไม่ขัดไม่คล่องแล้วคล่องตัวเลยตอนนี้คล่องแคล่วเป็นระบบฐานอย่างเบาง่ายไม่ยากแล้วสุดท้ายนางคล่องแคล่วเบาง่ายไม่คล่องไม่ขัดไม่ฝืดไม่ฝืนไม่ต้องอดต้องกลั้นไม่ต้องอดต้องทนนี่พวกนี้เป็นภาษาไทยที่อธิบายคำอธิบายความแล้วมันง่ายมันสอดคล้องมันจะรู้มันจะเข้าใจว่าอ๋อมันเป็นคำธรรมะธรรมะมันมีความหมายอยู่ในเหล่านี้แล้วก็เป็นเป็นเรื่องของกรรมเป็นเรื่องของกิริยาเป็นเรื่องของชีวิตโดยเฉพาะจิตนี่แหละเป็นตัวรู้ที่มันปลดมันปล่อยมันเข้าใจมันรู้แล้วมันก็เป็น loading มันง่ายมันต้องอุดขานางมันเป็นอยู่ผาสุขแล้วมันมีพลังไม่ใช่คนขี้เกียจไม่ใช่คนที่ไร้ค่ามีพลังพลังและพลังน้อยวันหนึ่งคือหนึ่ง 24 ชั่วโมงเราใช้เวลาได้มากกว่าแต่ก่อนนี้เราก็ใช้เวลาแต่ไม่ได้มีแต่เสียใช้เวลาต่างๆนานาพรานทั้งสุขภาพกายผลาญทั้งเรื่องจิตใจให้โง่หรือโง่ลงติดสิ่งที่ไม่น่าติดเราไม่ใช่ว่าเป็นคนสร้างสรรค์จ่ายเหมือนกันโรคไม่ค่อยหลับไม่ค่อยนอนเหมือนกันแล้วไม่หลับไม่นอนแล้วเอากำลังเอาเวลาไปทำอะไรเอาไปทำเรื่องเผาเผาผลาญทั้งๆที่มีกินมีใช้พอแล้วมีรายได้พอแล้วไม่พออยากจะได้มามากๆอีกมากมาย หัวเว่ยใดมีจำนวนมากๆหรือเอาไว้ให้ลูกให้หลานเอาไว้ให้คนนั้นคนนี้อย่างนู้นอย่างนี้เอาไว้อวดไว้โอต่างๆนานาเดี๋ยวนี้เราไม่สงสัยมันลดความสงสัยมันรู้มันเข้าใจชัดแจ้งแล้วก็ปล่อยก็วางแล้วก็เบิกบานแล้วเราก็มีกิจมีการมีงานวันหนึ่งคืนหนึ่ง 24 ชั่วโมงของเราเวลาของเราเป็นประโยชน์เราไม่ได้ทำเพื่อเราเราจะรู้ว่าเราไม่ได้ทำเพื่อเราเราทำเพื่อสร้างบริษัทเพื่อให้เป็นประโยชน์แก่คนอื่นเป็นการเรียนการสอนเป็นการเผื่อแผ่เป็นงานถ้าว่ากันจริงๆแล้วเป็นงานรับใช้งานในสมัยใหม่ก็พูดว่าเรารับใช้ปวงชนเรารับใช้ประชาชนก็เหลือเกิน โลโก้เงียบๆโลโก้ไม่ต้องดังแต่เราก็เหมือนที่เขาพูดนั่นแหละสอดคล้องกันกับสมัยใหม่เขาว่าอย่างนั้นเราก็สอดคล้องแล้วว่าเราเป็นประโยชน์แก่ประชาชนพระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ก่อนแล้วผู้ชนะที่ตายย่ะปฏิปันโนโหติพระผู้ชนะสุขายะท่านก็ว่ามาก่อนแล้วในสมัยนี้เราบอกว่าเป็นเรื่องของความคิดฝ่ายซ้ายเป็นความคิดของพวกพัฒนาพวกสมัยใหม่หัวรุนแรงแล้วจะต้องทำเพื่อประชาชนรับใช้ประชาชนเป็นตัวประโยชน์แท้เป็นตัวที่มีคุณค่าจึงเกิดมาไม่เสียชาติเกิดเพราะเราเองเรารับใช้คนได้มากมีมีเกียรติมีประโยชน์แก่คนได้มากมันเป็นเรื่องจริงมันเป็นสัจธรรมสมัยใหม่ก็รู้สมัยเก่าก็รู้ผู้ที่รู้แท้ก็เป็นเรื่องเดียวกันสอดคล้องไม่ค้านแย้งกัน เป็น General Cruze เป็นความจริงที่เมื่อไหร่ๆก็เป็นจริงอย่างนี้ตรงกันเพราะฉะนั้นเราทำอยู่เดี๋ยวนี้เราก็ทำแล้วไม่ต้องอวดต้องอ้างก็ได้และเราเป็นอยู่แล้วอย่างเงียบๆเป็นจริงๆเราเป็นประโยชน์ต่อประชาชนเพราะเราสร้างสรรค์เราทำนี้เรื่องอะไรเราไม่ได้แลกแต่คนอื่นเขาเอานะเพื่อประชาชนแล้วเขาก็เอาไปเอารายได้มากๆมันเป็นส.สของมาสมัครเป็นสสสมัครแล้วจะเพื่อประชาชนก็หาเสียงกันเนี่ยจะมาเสียสละทำเพื่อมวลชนประชาชนทั้งหลายอะไรต่างๆเสร็จแล้วเราก็มีเงินสสไม่พอใช้นะครับต้องขอคืนเงินเดือนนะครับแม่เบี้ยเลี้ยงเบี้ยอะไรนี่ก็ควรได้นะครับบ้านต้องควรได้มีอยู่นะครับบริการ เรื่องพิเศษนะครับไม่ต้องไปเสียเงินเสียทองอันนู้นบริการโน้นบริการนี้ต้องได้นะครับลูกหลานของสสพ่อแม่ของสสต้องควรได้นะครับไอ้ที่ไม่พูดออกมาไม่อายแต่ว่าส่วนได้อะไรก็ได้ที่ตกลงกันแล้วก็ว่ากันไปอะไรต่างๆในส่วนใดในมีเยอะแยะอย่างนี้มันจะเพื่อประชาชนอะไรมันเป็นแต่เพียงข้อแรกๆแก่ตัวเห็นแล้วก็ทำอะไรขึ้นมาก็มีแต่เรื่องที่จะต้องมีค่าแรงเปลี่ยนประชุมทีก็คิดเบี้ยประชุมเพิ่มอะไรต่ออะไรตลอดเวลามันเป็นเรื่องเรทเรทซ้อนแฝงอยู่ในสังคมอยู่ในหมู่มนุษย์เป็นไปอยู่ในหมู่มนุษย์มันไม่ได้มาคิดอ่านเสียสละเสียสละมาเป็นสสก็ต้องเงินเดือนน้อยกว่าเขา ไม่เอาเงินเดือนมากับเขาเพราะว่างานนี้ยิ่งใหญ่ต้องเทียวไปเทียวมาการเดินทางก็ได้มีประชุมไม่ได้กินฟรีอยู่แล้วข่าวรถไฟก็ฟรีค่าเครื่องบินก็ฟรีไปๆมาๆฟรีเป็นพระแท้ๆยังไม่ได้ฟรีเลยแล้วยิ่งพระไม่มีเงินแท้ๆด้วยไม่ต้องมีรายได้ไม่ต้องมีเงินเดือนไม่มีเงินเดือนเลยฟรีไม่ได้อาตมายังหวังอยู่ที่ว่าศาสนาในเมืองไทยจะกลับขึ้นมาได้ถ้าศาสนากับเมืองไทยกลับคืนมาได้ศาสนาที่เรากำลังทำกลับคืนมาได้เนี่ยรัฐบาลหรือว่าหมู่กลุ่มใหญ่มองเห็นแล้วเราจะไปไหนมาไหนต้องให้ฟรีกลับคืนมาอย่างเก่าพระแก่แล้วขึ้นรถฟรีแล้วก็ไปเที่ยวกันไปเตะกันขึ้นรถไฟกับฟรีพอเวลาจะไปเที่ยวงานสงกรานต์เชียงใหม่คือนั่งเต็มโบกี้เลยเขาก็ตัดไป ไม่ได้หรอกพระมานั่งจองโบกี้อย่างนี้เขาก็เลยไม่ต้องรายงานรายได้กันพอดีเขาก็เลยเล่นงานเขาให้อย่างนี้ก็เลิกกันนี่เป็นเรื่องจริงทำสีแล้วกันนี่เราก็ต้องมาดึงกลับแก้กลับเป็นสัจจะเป็นของจริงเราจริงใจแล้วเราจะไปจะมาที่ไหนเราก็ทรมานทรมานช้าลำบากแทนที่เราจะไปแพร่สะพัดเราไปไหนเราก็แค่สะพัดงานที่มันสร้างสังคมสร้างมนุษย์ชาติทำให้มนุษย์รู้จักรสจักละรู้จักทำสิ่งที่ดีปรับปรุงมนุษย์ให้พัฒนาให้เป็นมนุษย์ที่มีมีมังสาให้เป็นมนุษย์ที่มีฉันทะวิริยะจิตตะให้เป็นมนุษย์ที่รู้จักยินดีในสิ่งที่ควรยินดีพากเพียรวิริยะมีจิตมีใจมีกะ ใจไม่ใช่มีคนเป็นคนใจดำอำมหิตเห็นแต่แก่ตัวไม่ใช่เป็นคนมีกะจิตกะใจเป็นคนเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่อะไรๆก็หนุนเนื่องช่วยเหลือเฟือควายกันอยู่เป็นจริงอย่างนั้นเราเป็นจริงก่อนเราทำได้ก่อนแล้วเราก็สร้างฉันไปเป็นไปก็ค่อยขยายเราจะเก่งก็ต้องมีเหตุปัจจัยเกื้อหนุนได้ด้วยคนอื่นเขายอมรับเราก็ทำได้คนอื่นเขาเผื่อแผ่คนอื่นเขารับมารับมือไปไหนก็คนนั้นก็ช่วยหนุนกันต่อๆๆๆเราก็ทำอะไรได้ครองตอนนี้เรายังไม่คล่องเพราะเขายังไม่เชื่อแล้วเขาก็กำลังจะทานแยมเพราะมันขาดผลประโยชน์ที่เขาเคยอาศัยเสวยเขาเคยได้ขี้เกียจไม่ต้องทำอะไรมากนี่มันบอกฟ้องประชาชนว่าไม่ได้เราเป็นพระต้องมาขย หมั่นเพียรไม่ได้เป็นพระแล้วก็แต่งเครื่องแบบแล้วพออยู่อย่างนี้แล้วก็นั่งกินฟรีนอนฟรีก็เอามาประเคนมาให้เลยถ้ายิ่งมาทำมากๆก็ไม่มีอะไรหรอกมีบทสวดประกอบเพราะให้เสร็จปั๊บก็เหยียบเท้าพอดีว่าหากุหลาบบริเวณเสร็จสุขังพลังเท่านี้ก็พอแล้วส่วนตัวนี้ก็นี่แหละเป็นคาถาของพระแรกไปเลยใครมาให้แล้วเขาได้บุญเลยกรอบไปเลยเขาเอามาให้หญิงหลายแสนหลายล้านก็ยิ่งได้บุญมากๆแล้วก็ให้ไปคิดตอบบุญแล้วเราเป็นบุรุษไปรษณีย์ที่ดีส่งไปให้พ่อให้แม่ที่ตายไปแล้วก็ได้อะไรต่างๆนานามันเป็นเลขเร่แล้วก็พระก็อาศัยแสงซ้อนหากินพวกนี้คนอื่นก็ไม่หมดกิเลสจิตใจก็ขี้โรคอยู่อย่างเก่ามาทำบุญ 100,000 บาทก็ขี้โรคมาทำบุญล้านนึงก็กิโล มาทำบุญบาทนึงกี่รอบแล้วอย่าว่าจะมาทำบุญร้านหนึ่งเพราะฉะนั้นจึงมาทำร้านนึงเขาไม่ได้เพียงพอก็ไม่ได้แลกเปลี่ยนอะไรต่อใดเพียงพอก็จะมาทำอะไรก็ไม่มาทำอย่างนี้เป็นต้นแล้วมันเป็นเรื่องที่เราพิสูจน์ไปชี้ขึ้นมาไม่ใช่ไม่ใช่ไปเปิดโปงแต่ว่าเปิดเผยให้พิสูจน์ให้เห็นจริงให้ยืนยันให้ทำความเข้าใจเราจะเกิดปัญญาเกิดปัญญาขึ้นเรื่อยๆโอ้ชัดขึ้นนะศาสนาสอนให้เราเป็นอย่างนี้เพราะเรายิ่งไม่เอายิ่งไม่ต้องการยิ่งลดยิ่งปล่อยยิ่งยืนหยัดยืนยันได้อ๋อมันเป็นอย่างนี้เองแล้วเราก็จะรู้เลขเลยเราก็จะรู้สิ่งที่มันซ้อนมันแฝงจนกลายไปเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าที่แอบแฝงเป็นโจรแอบกิน ตัวเองพูดทำนั้นได้บาปจริงๆไม่ใช่ไม่ได้บาปเราพูดอย่างนี้ก็พูดกับเขาให้เขาลอยบาปหรือเขาเลิกบาปเขาหยุดบาปกรรมนั้นเสียรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งเข้าใจแล้วก็เลิกรักเซ็กซี่แล้วเขาก็จะได้ดีสังคมก็จะเจริญอีกทุกคนยอมรับเห็นจริงปฏิบัติประพฤติเข้าสู่หลักเดียวกันของพระพุทธเจ้าพาเป็นอย่างนี้อาตมาขอยืนยันว่าพาเป็นอย่างนี้เมื่อแก้ไขได้ปรับปรุงได้ก็จะมาเป็นอย่างนี้จริงๆศาสนาก็จะได้เป็นการขัดเกลารถกิเลสเราเราก็จะทำงานให้แก่โลกฟรีๆทำฟรีอย่างยินดีทำฟรีอย่างพอใจวันหนึ่งคืนหนึ่งแล้วก็ขยันหมั่นเพียรขึ้นพอเป็นไปได้มันจะได้แค่ไหนผมก็พาเป็นคนเขาก็ทำได้ในกลุ่มคนอื่นก็ทำได้ผู้หญิงแท้ๆก็ทำได้ผู้ชายก็ไม่ทำไม่ได้ อะไรอย่างนี้เด็กๆแท้ๆก็ทำได้ทำไมเราผู้ใหญ่ทำไม่ได้เพราะคนแก่แท้ๆเราหนุ่มๆแน่นๆทำได้เราทำไม่ได้ทำไมคนแก่แล้วเขายังทำได้จะบอกว่ามานะมันก็มีมานะตัวมานะในจึงเป็นตัวที่จะบอกว่าแข่งดีเป็นสาวรำพระมันไม่ใช่ไปแข่งดีแข่งเด่นแข่งโด่หรือว่าทำเพื่ออ้างเพื่อเอาชนะคัดค้านกันเฉยๆไม่ใช่แต่เราจะต้องมานะหรือพัฒนาตนทำตนไม่ใช่ถือตนมานะคำนี้แปลว่าทำตนน่ะคือบาปบ้านภาคเรียนทำตนให้ดีไม่ใช่ว่าถือตนทำตนเอาไปถือข่มถือขี่คนอื่นไม่ใช่ว่าทำให้มันแข่งขันให้ชนะโทรศัพท์แต่ว่าชนะแล้วก็ปล่อย เพราะเนี่ยทำน้ำร้อนน้ำแข็งขึ้นแข็งขึ้นไปแข่งก็ทำได้เหมือนกันเว้ยทำได้เสร็จแล้วก็ปล่อยเลิกแค่นั้นเองถ้ายังงั้นมันลองลองริดแค่นั้นเองมันร้องฤทธิ์ดูลองฤทธิ์ตัวเองแล้วก็เสร็จแล้วก็ไม่เอาต่อลองพยายามใช้พลังภายในใช้อุตสาหะวิริยะร้องเอาดูซิชนะเว้ยแล้วก็ปล่อยไม่เอาจิตไม่เอาการเอางานได้ดีแล้วไม่เอาดีด้วยซ้ำแบบนี้มันก็เป็นแบบมานะไม่เข้าเรื่องหรือบางทีไปทำได้แล้วชนะเขาแล้วทีนี้ก็ตีแม่งตีคมเลยใหญ่ขาใหญ่ข้าต้องใหญ่อะไรงี้ก็ไม่ใช่ไม่ถือตัวถือตนอย่างนั้นน่ะเพราะเราต้องเข้าใจในแง่มุมในแง่ที่หลงผิด เป็นไปด้วยกิเลสเป็นไปด้วยอกุศลเราก็ต้องรู้ถ้ามานะในเชิงที่เป็นกุศลเราก็ต้องรู้เพราะฉะนั้นถึงบอกวันนี้วอนสุดท้ายนิวรณ์ระดับที่ 8 จึงมีอุปการะและก็มีปักวิจารณญาณมีอันตรายเพราะฉะนั้นสิ่งที่มันเป็นอันตรายมันอันตรายต่อตนต่อท่านแต่สิ่งที่มันเป็นอุปการะมันเป็นอุปการะต่อท่านตนก็ได้เราทำได้ดีมันก็ดีเขาก็สรรเสริญเราไม่ได้อยากได้สรรเสริญเขาจะให้เองเขาไม่ให้ช่างเขาเรายิ่งดีละเอียดคนยิ่งรู้ยากยิ่งดีฉันสูงคนที่ไม่เคยรู้หรอกไม่เคยรู้หรอกเพราะคนดีที่ไม่สอนดีให้คนอื่นคนนั้นก็ ที่เปล่าๆเพราะคนอื่นไม่รู้ว่าเราทำดีนั้นด้วยเสร็จแล้วตายก็ตายดับตายไม่ดังตายไม่ดังเพราะว่าคนเขาไม่รู้ดีที่คุณทำคุณจะพูดดีทิ้งไว้ก็ 0 กูจะทำดีทิ้งไว้ใครก็รับโทษไม่ได้ไม่มีกรรมฐานอย่าโทรไม่มีธรรมะทายาทไม่มีคนรับไม่มีคนมีคนทายาทเก็บไปได้กวาดไปได้หรือว่ารับไปได้เพราะคุณไม่สอนดีให้แก่เขาคุณทำดีนั้นลึกซึ้งจริงนะแต่เขารับไม่ติดเขาไม่รู้ว่าดีเขาไม่รู้ไปฆ่าเป็นเพชรเป็นพลอยอะไรมันก็ตายสูญหายไปฝังสูญไปคุณได้ศาสนาที่ดีได้บรรลุที่ดีแล้วแต่คุณก็ไม่บอกเขาไม่แนะนำเขาไม่ให้เขาเข้าใจดีว่าในชั้นทำอย่างนี้เป็นของดีนะฉันว่ารถมารับแล้วเนี่ยฉันทิ้งเงินทิ้งทองทิ้งเขาทิ้งของมาแล้วนี่ฉันดีนะบางคนเข้าใจว่าเราเป็นบ้าด้วย เราก็ไม่สอนเขาว

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน