231227 อยู่อย่างพระ-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ024.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันเสาร์ที่ 27 ธันวาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระโพธิรักษ์แสดงธรรมก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาไหว้มาทำพระนามพระคาถากันซะก่อนก่อนจะว่าถึงเรื่องธรรมะอื่นๆต่อไปนะนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะนะโมตัสสะภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะนะโมตัสสะภะคะวะโต รหัสโทรสัมมาสัมพุทธัสสะเพลงดังดังดังๆว่ากันเลยดังๆคาราโอเกะกล่าวคำว่านะโมตัสสะนั้นเราก็จะต้องให้มีจิตใจสัมพันธ์หรือตรงกับคำกล่าวตรงกับความหมายของคำกล่าวนั้นด้วยคือเราจะนอกน้อมกายนอบน้อม การมอบใจให้แด่สิ่งหนึ่งสิ่งนั้นเป็นคุณงามความดีสิ่งนั้นไม่ใช่ตัวตนสิ่งนั้นเราเรียกว่าพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าไม่ใช่ตัวตนพระพุทธเจ้าไม่ใช่สิ่งที่เป็นบุคคลด้วยซ้ำแต่ว่าก็มีบุคคลที่ปฏิบัติสิ่งหนึ่งได้สิ่งนั้นเป็นยอดเป็นเลิศเป็นสิ่งประเสริฐสำหรับมนุษย์ควรได้ควรเป็นมนุษย์เราแสวงหาเอาอะไรก็ตามแต่ถ้าเกิดว่าผู้ใดที่รู้แท้รู้จริงแล้วควรแสวงหาเอาสิ่งที่คนผู้หนึ่งคือเจ้าชายสิทธัตถะหรือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เราเรียกในชื่อ เป็นคนแล้วได้มาแสวงหาสิ่งนี้ได้เราเรียกว่าเพราะเขาว่าโตเราเรียกว่าอะระหะโตเราเรียกว่าเป็นผู้ได้มากมายจนถึงเรียกว่าสัมมาสัมพุทธเจ้าคือเป็นเจ้าที่ได้สิ่งที่เรียกว่าภะคะวะโตอะระหะโตสัมมาสัมพุทธัสสะหรืออะไรก็อีกเยอะแยะรายชื่อเราจะนอกน้อมขอให้สิ่งนี้ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนแต่ก็เป็นสิ่งที่บุคคลเข้าถึงจึงมีได้จริงถ้าเราศรัทธาสิ่งนี้เรารู้ว่าสิ่งนี้เป็นของต้องเคารพเทิดทูนและเราจะเอาสิ่งนี้มาให้ได้ทำใจให้นอกน้อมอย่างนั้นพุทธังสะระณังคัจฉามิ ประคบแปลว่าเราจะมีพระพุทธเป็นที่พึ่งเมื่อเราเข้าใจเริ่มต้นแล้วว่าพระพุทธเป็นอย่างนั้นเราจะมาศึกษาพระพุทธหรือพุทธว่าเป็นอย่างไรกันแน่พอศึกษาให้รู้ให้เข้าใจให้เห็นให้แจ้งให้ทำให้เกิดที่ตัวเราเพราะสิ่งนี้ไม่ใช่
อ่านต่อ
ของใครพุทธะไม่ใช่ของใครพุทธะไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนไม่ใช่ของคนนั้นคนนี้เอาไปหวงแหนไม่ได้ไม่ใช่เป็นของกลางกลางผู้เรียนรู้ถูกปฏิบัติถูกทำได้ถึงจริงมีจริงเกิดจริงมาพิสูจน์เราจะเรียนรู้พุทธะแล้วเราจะได้พึ่งสิ่งนี้เราจะรู้ว่าได้พึ่งสิ่งนี้แล้วมันยอดกว่า อะไรหมดยิ่งกว่าพึ่งเงินพึ่งทองพึ่งทรัพย์สมบัติยศฐาบรรดาศักดิ์ธัมมังสะระณังคัจฉามิแปลคำว่าเราจะพึ่งพระธรรมก็จริงก็ทำเราแปลง่ายๆว่าคำสอนเราจะมาเรียนรู้ตามคำสอนของผู้ที่ท่านได้ค้นพบเขาผู้ที่ท่านได้รู้แล้วท่านบอกท่านเล่าท่านกล่าวเอาไว้มาเรียนรู้ให้ถูกต้องแล้วเราปฏิบัติตามคำสอนคำกล่าวแนะนำนั้นๆถ้าเราทำจริงมีจริงมันก็จะถึงซึ่งพุทธะจริงได้พุทธนั้นที่ตนเราเรียกเราเกิดพุทธธรรมคือพุทธหรือสิ่งหนึ่งนั่นแหละสิ่งนั้นแหละได้ตามคำสอนนั้นตรงกันเป็นเหมือน เจ้าชายสิทธัตถะได้ก็เหมือนเราได้เราจะมาปฏิบัติตามคำสอนให้เกิดขึ้นทรงขึ้นที่เราเรียกว่าพระธรรมแล้วเราจะได้พึ่งสิ่งนี้สังฆังสะระณังคัจฉามิเราจะมาพึ่งพระสงฆ์อีกแหละคำว่าพระสมโดยสมมุติเราก็สมมุติเป็นตัวตนบุคคลเหมือนกันบุคคลใดที่เป็นสาวกพระพุทธเจ้าปฏิบัติตามวิสูตรได้ตั้งแต่โสดาคุณไปจนกระทั่งถึงอรหัตกับคุณเรียกว่าสงสารว่าพระพุทธเจ้าคุณธรรมที่ท่านได้เรียกว่าพุทธนี้ก็มีโสดาจนถึงอรหันต์นี่แหละเรียกว่าคุณพระพุทธเจ้าเราจะมาพยายาม รู้จักพระหรือรู้จักสงสาวกที่ท่านเรียนรู้ได้ปฏิบัติได้มีมีสิ่งนั้นสิ่งที่เราตั้งต้นไว้ตอนแรกได้มากได้น้อยก็เราก็จะพยายามเข้าใจท่านให้ได้ว่าท่านมีจริงๆนะเชื่อมั่นเราพยายามเลือกเลือกเป็นแล้วก็พระองค์นี้ใช่แน่อย่างนี้อย่างนี้ใช่แน่ถูกแล้วล่ะแต่เราก็มาตามทันพอตามท่านเราก็จะศึกษาธรรมะนั่นแหละตามคำสอนที่คำสอนท่านสอนไว้ว่านี้พระสงฆ์ท่านก็พูดประกอบท่านอธิบายให้ลึกซึ้งขึ้นอีกแต่ก็ตรงจุดนี้แล้วเราก็ปฏิบัติตามดูจนเราเกิดพุทธะอิสระเกิดพุทธะเกิดพุทธโธเกิด พุทธเจ้ามันยังไม่เป็นเจ้าเราเกิดพระพุทธะก่อนยังไม่มากถึงขั้นเป็นเจ้าเราจะได้สะสมขึ้นมาเรื่อยๆเราจะได้เหมือนอย่างสงฆ์ที่ท่านได้หรือพระสงฆ์สาวกที่ท่านใดปฏิบัติตามมาท่านได้พิสูจน์เราจะได้เหมือนอย่างท่านเหมือนกันมันจะเป็นการสืบทอดต่อๆๆกันมามีตัวบุคคลรักษาสิ่งนั้นไว้มีตัวบุคคลเป็นอย่างนั้นไว้สืบทอดกันไปตลอดกาลนานทุติยัมปิพุทธังสะระณังคัจฉามิทุติยัมปิธัมมังสะระณังคัจฉามิทุติยัมปิสังฆังสะระณังคัจฉามิ ตะติยัมปิพุทธังสะระณังคัจฉามิทุติยัมปิธัมมังสะระณังคัจฉามิสังฆังสะระณังคัจฉามิศิษย์สรณะจิตตังอารักษ์ตอนนี้ก็เราจะแสดงธรรมที่เราจะทำสิ่งนั้นขึ้นนี่เราจะเกิดสภาพสภาพหนึ่งเราเรียกว่าสภาพที่อาตมาพาทำนี่เป็นสภาพธรรมทั้งปัญญาให้เข้าใจด้วย ทิพย์บอกว่าให้พยายามตั้งใจให้ใจมันมีความรู้สึกให้มีความเป็นให้ตรงตามที่เรากล่าวความหมายว่าอย่างไรใจเราก็นอบน้อมให้มันตรงปากเราว่าเรานอกน้อมภาษาแปลว่าระนองมอบกายมอบใจให้พระพุทธเจ้าหรือให้สิ่งนั้นเราก็จะต้องทำทั้งใจของเราเนี่ยมันจะเป็นยังไงคุณก็เข้าใจของคุณเอาเองทำให้มันตรงให้มันลงได้ชัดการทำจิตทำใจอย่างนี้เราเรียกว่าทำสมาธิส่วนหนึ่งทำเจโตไม่ให้จิตของมันสอดส่ายโดยเป็นการคือจิตมันไม่สำคัญ มันไม่เกี่ยวกับมันสักแต่ทำแต่รูปเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าเราจะมาเปล่งกล่าวธรรมดาเหมือนอย่างกับที่ไหนก็ทำมาถึงก็พนมมือเป็นธรรมเนียมแล้วก็ว่ากล่าวไม่ใช่สั้นเท่านี้นะเดี๋ยวจะมาพาทำเท่านี้แล้วขอให้มันได้อานิสงส์มันได้มีจริงตัวจริงทำจิตจริงเถอะถ้าทำโดยตรงแล้วรับรองดีกว่าเขาไปสวดมนต์ยาวตั้งชั่วโมงดีกว่าอาตมาขอรับรองเพราะเราทำจิตใจให้มันเป็นธรรมให้มันเป็นส่วนที่มันเข้าท่าเกิดความหมายเกิดความจริงคือจิตของเราเป็นจริงๆตามความหมายนั้นจริงแม้สั้นๆแล้วก็มาทำให้ได้ให้ตรงทำไปเรื่อยๆอาตมาสอนวิปัสสนา สอนสติปัฏฐานสอนให้รู้โดยปัญญาใช้ปัญญาและคุณก็ไปควบคุมตัวเองทำเอาเองมานานมามากระบบในการที่จะต้องมีการกล่าวเปลี่ยนเป็นนามธรรมคาถารำลึกสำรวมจิตตั้งแต่เริ่มเป็นแบบนี้ที่ทำเริ่มต้นอย่างนี้อย่างนี้มันก็เป็นรูปแบบหรือเป็นอุปการะอันหนึ่งที่เราจะกระทำและเราจะได้รู้สึกใกล้ชิดซาบซึ้งต่อธรรมะหรือพระพุทธเจ้าที่เรียกโดยสมมติหรือสิ่งหนึ่งสิ่งหนึ่งสภาพหนึ่งสภาพหนึ่งซึ่งเรียกว่าธรรมะก็ได้เรียกว่าพุทธธรรมก็ได้เรียกว่าชื่อว่าพุธก็ได้หรือจะเรียกสมมุติไปถึงตัวพระพุทธเจ้าก็ได้ พระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้สูงสุดท่านไม่เหลือตัวเหลือตนแต่เนื้อหนังมังสามันก็เป็นแต่เพียงความประชุมคุณธรรมของท่านท่านก็ได้พยายามกระทำจนเกิดคุณธรรมอันมาจากบุคคลจิตใจเป็นอย่างนี้กายกรรมเป็นอย่างนี้วจีกรรมเป็นอย่างนี้เป็นอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านเป็นคนเราควรเป็นอย่างที่ท่านเป็นนี่แหละเราเห็นว่าท่านสูงสุดท่านทำได้เลิศยอดท่านทำได้มีประสิทธิภาพมากใครทำได้อย่างท่านท่านก็สบายช่วยเหลือโลกโลกก็ได้สบายโรคก็ได้เจริญมนุษย์เป็นอย่างท่านเป็นมนุษย์เจริญไม่ใช่มนุษย์ตกต่ำแต่ไม่ได้เจริญจริงๆเจริญสบายโลกนี้จะอยู่สุขเย็นถ้าเป็นคนอย่างท่านให้มีคนอย่างท่านให้มากๆ ใครมาเป็นได้แล้วเห็นเข้าถึงแล้วไม่ไม่ดีนึกไม่อยากใครไม่น้อยหน้าใครนอกจากไม่น้อยหน้าแล้วผู้ที่มีปัญญาเห็นตามก็จะเคารพนับถือตามคนมากราบเคารพพระเนี่ยทุกวันนี้เนี่ยบอกได้เลยว่าเขาไม่ได้กราบเคารพพระหรอกเขาทำตามจารีตก็มาส่งๆไปงั้นแหละที่จริงใจไม่อยากบาปยิ่งคนนั้นมียศมีชั้นมีเงินทองหรูหรามีอะไรใหญ่ๆมากๆตามสมบัติโลกเขาจะยิ่งพระบ้านนอกบ้านนอกจนจนถ้าบ้านนอกมีจนจนมอซอเข้าไปถึงเห็นท่าทางท่าทีแล้วพวกที่รวยๆหรือศักดิ์ศรีใหญ่ๆโตๆนี่เขาจะให้พระไหว้เอาเลยนะเพราะว่าก็ว่าไปงั้นแหละเออสวัสดีท่าน จิตใจคารมสุ้มเสียงทุกอย่างไม่ได้มีวันนอบน้อมจริงจะว่าไปก็พระที่เป็นพระอย่างนั้นมีคุณธรรมก็มีบ้างบางองค์แต่ส่วนมากไม่มีคุณธรรมให้เขาไม่เคารพก็จริงอีกเพราะศาสนามันชักแย่แล้วอันนี้มันสอดคล้องกันอยู่ในตัวพวกนี้มีปัญญาแล้วก็เอาปัญญามาหาเงินไม่ได้เอาปัญญามาทำประโยชน์ให้แก่มนุษย์โลกหรอกมากอบโกยด้วยมารีดนาคาเดินมาเอาเปรียบเอารัฐด้วยมีปัญญานะแต่ไม่ได้เอื้อเฟื้อเผื่อกูไม่ได้ทำให้สันติสุขเกิดไม่ทำให้มนุษย์อยู่เป็นของไม่ทำมนุษย์ให้เป็นสังคมทำให้มนุษย์นี้แตก บาดหมางอยู่กันอย่างตัวใครตัวมันเอาเปรียบเอารัดเดือดร้อนเขามีปัญญานะไม่ใช่ไม่มีปัญญาแต่ปัญญาอย่างนี้มันน่าสงสารมีปัญญาแล้วเป็นบาปมีปัญญาแล้วไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรเสร็จแล้วเขาก็พูดภาษาเขาจะมาทำงานนี่จะมาพยายามประสานสังคมจะไม่ช่วยเหลือให้คนนั้นเป็นสุขให้คนนี้เป็นสุขพูดไปแล้วก็ไม่รู้เป้าหมายว่าความสุขคืออะไรความสุขก็จะต้องให้เงินเดือนขึ้นเยอะๆให้มีเงินสำหรับซื้อของมาแล้วของมันขาดแคลนก็หาของมาเมืองไทยไม่มีก็ไปเอาของเมืองนอกมาไปเอาของเมืองโน้นมึงนี่อะไรหามาก็แล้วกันนี่เป็นการช่วยเหลือแบบง่ายๆง่ายๆซึ่งใครก็รู้ไม่ต้องใช้ปัญญาอะไรมากมายทุกวันนี้แก้ ปัญหาสังคมและวิธีหยิบยื่นให้ต้องแก้ปัญหาสังคมคนจนจะต้องเอาข้าวมันกินท้องมันว่างมันไม่มันไม่เป็นสุขได้มันไม่จริงพระพุทธเจ้าเป็นปราชญ์โลกมาพิสูจน์เราเป็นพระพุทธเจ้าเรากินนิดเดียวหนเดียวไม่ต้องรู้ไม่ต้องรักเราไม่ต้องมีเงินเลยสักบาทเราไม่ต้องมีบ้านเลยสักหลังยิ่งกว่าคนที่จนที่สุดมีผ้านุ่มผมนี่เป็นภาพทุกข์ที่สุดที่ฝอยผ้าทิ้งเรียกว่าผ้าบังสุกุลแม้แต่ห่อศพก็ไปขอจากศพเข้ามายุ่งกับผมซึ่งไม่มีใครกล้าจะข่มเพราะสมัยอย่างโน้นนี่เขาติดเครื่องวิญญาณเค้านึกว่าวิญญาณมันมีที่ศพคนตายแล้วมันก็จะมาแค่ได้หลอกหลอกหลอนๆพระพุทธเจ้าท่านทะลุธรรมแล้วท่านบอกไม่มีก็อย่างนั้นมันจะมาหลอกมันแหลกกันหลายประเภทเอา ถ้าผู้ใดที่ไม่มีปัญญาหน่อยก็บอกว่าเออเขาขอเขาบ้างเพราะว่ากลัวกลัววิญญาณมาหลอกก็ขอเขาเรียกว่ามีคำว่าบังสกุลอะไรเนี่ยมีคำนามสกุลอนิจจาวะตะสังขาราที่จริงไม่ใช่คาถาคาถาที่จะใครเรียนรู้แล้วความหมายของคาถานั้นดีทุกอย่างมันเป็นอนิจจังสังขารทั้งหลายไม่เที่ยงมีความเกิดกับความดับอยู่ในนั้นเนี่ยไอ้บทเพลงนี้ถ้าผู้ใดสามารถรู้ความเกิดความดับแล้วสามารถระงับกิเลสให้ดับได้ผู้นั้นจะเป็นอยู่สุขผู้นั้นจะมีผลสโมสรในคำท่องบังสุกุลมีอยู่แค่นั้นแหละ แค่นี้แหละคำแปลหมายของฉันจะได้เราก็ทำให้มันตรงตามนั้นสิแล้วเราจะเป็นอยู่สุขไม่ใช่ว่าคนตายแหงๆแล้วไปทอดผ้าบังสุกุลแล้วก็เอาผ้ามาท่องภาษานี้แล้วก็บอกว่าเออเธอจะไปเป็นสุขเป็นสุขอีก 500 จ้างอีกแสนจ้างพันหมื่นจ้างล้านจ้างมันก็ไม่เป็นสุขมันก็มีคนนอนตายแหงๆอยู่อย่างนั้นสุขทุกข์มันอยู่ที่จิตวิญญาณอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้แล้วประเภทที่เข้าใจวิญญาณมาเป็นอัตราล่องลอยอะไรต่างๆก็นึกว่าเนี่ยทำให้แก่คนตายโดยความจริงมันมีจิตวิทยาอยู่อย่างนึงคือมันคิดว่าเรานี่ได้ให้เขามันดีซึ่งเป็นความจริงการได้ให้เขา เพราะฉะนั้นพอมากระทำคนตายไปแล้วโอ๊ยคนนี้ไม่มีโอกาสอีกแล้วนี่ตายแล้วต้องให้เขาเถอะตอนนี้ให้เขาเขาตายแล้วนี่เดี๋ยวก็ไม่ต้องเจอกันอีกแล้วนี่ถ้าเป็นยังๆโคจรมาเจอกันจะได้ให้กันอีกที่ตายไปแล้วเราก็ต้องไม่ได้ให้แล้วมันก็ต้องให้แล้วตอนนี้ไม่มีเวลาอีกแล้วใครมาก็บอกว่าเออมางานศพก็ต้องให้ให้ไปแล้วต่อไปที่มันไม่พบกันแล้วนี่ใครจะนึกถึงแล้วไม่นึกถึงถ้าเป็นเพื่อนเป็นฝูงห่างมันก็ไม่นึกถึงกันแหละเพราะฉะนั้นไม่นึกถึงวิญญาณที่เหลือนี่มันก็จะไม่ได้อะไรต้องให้แท้จริงก็เป็นนโยบายในตัวด้วยว่าการได้ให้เป็นความประเสริฐถ้าเผื่อว่าจะได้ให้แล้วมันให้คนตายมันจะไม่ได้อะไรเช่นเป็นต้นว่าเอาเสื้อผ้าหน้าแพรมาให้เอามาให้คนตายจะได้นุ่ง โดยเอามาทำบุญกับพระแล้วก็ส่งไปให้คนตายมันก็เป็นนิยายหลอกเด็กอะไรเกินการคนตายไปนุ่งอะไรมันไม่ได้ยุ่งอะไรหรอกมันไม่ต้องยุ่งอะไรแล้วไม่เข้าใจวิญญาณมาคืออะไรขึ้นยังยืนยันคือธาตุเป็นอารมณ์ไม่มีแม้แต่ดินน้ำไฟลมสัมผัสมันไม่ได้มันไม่มีตัวตนวิญญาณก็ไม่มีตัวไม่มีตัวไม่มีลูกไม่มีโฉมขนาดไม่มีลูกไม่มีของมีบริการอนัตตาอัสรีลังหมายความว่าไม่มีรูปโฉมอันนั้นตามไม่ได้มีตัวมีตนแล้วยังจะเอาเสื้อผ้าไปให้ลุงเป็นยังไงไอ้ความไม่รู้จนกระทั่งเลอะเทอะเอา มาถวายพระเพื่อให้พระได้นุ่งห่มและก็อุทิศส่วนกุศลไปให้คนตายอ้าวคนตายเป็นคนนุ่งกางเกงแล้วก็เอาเสื้อผ้าจีวรส่งไปให้คนตายอีกมันคนละเรื่องอีกเลยแต่ก็ไม่รู้ว่าได้พูดได้มีเรื่องหลงวัตถุมันก็เพี้ยนๆอยู่อย่างเงี้ยซึ่งไม่จริงเอาคนมีปัญญาหน่อยก็บอกไม่ใช่อุทิศของของชิ้นอันนี้ไปบุญคืออะไรบุญคือความดีความดีใครทำพระพุทธเจ้าสอนว่าความดีเรียกว่ากุศลกุศลกรรมความชั่วเลยว่าอกุศลกรรมใครทำดีคนนั้นได้ดีใครทำชั่วคนได้ชั่วท่านสอนว่ากรรมนี่เป็นกรรมกรเป็นกรรมฐาน การทำของใครของมันกับเม็กซิโกมีหิมะหมายความว่ากรรมของใครของมันคนนี้ทำดีทำบุญบุญเป็นของคนนี้คนนี้ทำบาปบาปเป็นของคนนี้กรรมเป็นของของตนคำจำแนกสัตว์จำไม่ได้แบ่งกันได้ถ้ากรรมแบ่งกันได้กรรมเป็นของตนก็ไม่ใช่สิก็กรรมแบ่งกันได้อย่าไปขอของตนทำไมล่ะก็แบ่งกันใหญ่โตไม่มีกรรมแบ่งกันได้ไม่เคยมีแล้วผลผลิตพระพุทธเจ้าไม่เคยสอนแต่ศาสนาอื่นสอนมากล่าวสอนมามากสอนมากมายแต่พระพุทธเจ้าท่านไม่ได้สอนอย่างนั้นถ้าใครได้เรียนศาสนาพุทธมาบ้างก็คงจะเคยได้ยินทำเป็นกำเนิดกรรมเป็นเผ่าพันธุ์มีกรรมเป็นของของตนทำเป็นทายาทท่านก็คงจะเคยได้ยินคำว่า เพราะฉะนั้นการกระทำบาปเป็นของคนนี้การกระทำบุญเป็นของคนนี้ทีนี้คนเป็นนี่ทำบุญแล้วบุญก็เป็นของตนส่งไปให้ส่งบอกว่าไม่ได้ส่งเสื้อผ้าไปจะส่งบุญส่งไปยังไงส่งบุญส่งยังไงทำบุญเขาก็ทำพิธีจารีตทำรูปแบบทำอะไรส่งบุญไปกันพระพุทธเจ้ามาล้มล้างลัทธิรูปแบบแบบนี้เขาทำกันมาเก่าแก่นึกว่าจิตวิญญาณเป็นอัตราจิตวิญญาณล่องลอยจิตวิญญาณมีตัวมีตนมีอะไรต่างๆนานาและเขาก็ทำแบบนี้กันมันนานแล้วพระพุทธเจ้ารู้ดีเห็นดีเห็นกับเขาทำกันอยู่เพราะข้อความเข้าใจอย่างนี้เป็นเรื่องธรรมดาเป็นเรื่องตื้อเป็นเรื่องง่าย เรื่องที่นึกว่ามันเป็นอะไรแต่ที่จริงเราเรียนรู้ยังไม่ถึงนึกว่าสิ่งนี้เป็นฤทธิ์เดชเป็นวิญญาณใหญ่จนกระทั่งวิญญาณมีวิญญาณชั้นตอนอีกนะวิญญาณพระเจ้าใหญ่สำหรับวันดวลบันดาลเนรมิตนั่นนี่ถ้าเผื่อว่าเราติดต่อได้ติดสินบนท่านได้เอาคอยทำบุญเอาละเส้นเจ้าแล้วก็ถวายเจ้าเจ้าชอบอะไรให้เช่าชอบแกะเชือดแกะถวายเจ้าชอบแพะเชือดถวายเจ้าชอบคนเขายังฆ่าคนถวายเลยเหมือนความหลงเจ้าเจ้าชอบผลไม้เอาผลไม้เจ้าชอบขนมทำขนมถวายเพราะอะไรเพราะว่าจะชื่อว่าเจ้าบันดาลได้ก็ติดสินบนเจ้าให้อยู่ให้กินดีๆ พยายามติดสินบนเจ้าลัทธิติดสินบนก็เกิดกันมามากมายโดยไม่รู้สัจจะว่ามันได้เรื่องอะไรแต่ที่จริงไม่มีอะไรก็เป็นแต่ทำรูปลอยเอามาให้ก็เอามาวางฆ่าสัตว์ก็สัตว์ตายไปเสร็จแล้วของคนนั่นแหละเอามากินเอาผลไม้ไปถวายไปทำพิธีกับพิธีบวงสรวงไปเสร็จแล้วก็ขอลาเจ้าเอามากินจะลาช้าลาเร็วก็ไม่มีปัญหาอะไรก็เอามาก็มากินเพราะว่าเดี๋ยวนะไปว่าโอ๊ยถ้าผลไม้เนี่ยไปถวายเจ้าแล้วจืดหรือบางทีอย่าว่าจะจืดเลยกินหายไปเลยเขาว่างั้นเลยนะเจ้าตัวซัดหายไปเลยข้าวเป็นการหายเป็นจานเลยไม่รู้เจ้าสี่ขาหรือเปล่า เลข 9 8 ขาก็ไม่รู้แต่เขาก็ว่ากันไปอาตมาไม่เคยเห็นไม่เคยเห็นว่ามันหายไปไหนวะไอ้เจ้าแบบนั้นก็หายไม่เคยอาทิตย์นี้ก็จะขอเข้าเฝ้าว่าบุญต่างๆนี้ก็เป็นกรรมบุญที่จริงมันมาแทนคำแทนคำเสริมคำกุศลคำว่ากุศลกรรมนี่มันแปลว่าการทำด้วยความฉลาดกุศลแปลว่าความฉลาดแต่ทำด้วยปัญญาอันยิ่งกระทำสิ่งที่มันเป็นประโยชน์แทนประโยชน์จริงหรือเจริญบุญมีมาจากภาษาบาลีกับคุณยะมันแปลว่าการชำระกิเลสเพราะฉะนั้นถ้าใครกระทำโดยที่ไม่มีกิเลสกระทำโดยมันทำอะไรก็ตามแต่ทำแล้วมันเป็นการละกิเลสเช่นถ่านเป็นต้นให้เขาไปถ้า ให้เขาไปเนี่ยมันเป็นการชำระความหวงความโลภตัวแรกเลยก็เป็นบุญน่ะสิไม่ได้ชำระความโลภเป็นบุญก็เลยปนๆเป๊ะๆกันถ้าเผื่อว่าทานนี่ก็เป็นทานทานแปลว่าการให้เสร็จแล้วก็แปลทานว่าที่จริงไม่ได้ให้หรอกติดสินบนหรือวันละเสี่ยงทายไว้เอาไปให้เขาแล้วสักวันหนึ่งเราจะได้คืนมานะสักวันหนึ่งเราจะได้คืนมาได้ชาตินี้ก็ดีแล้วส่วนมากอยากได้ชาตินี้เลยพอทำไปวันนี้พรุ่งนี้ได้อย่างดีหรือทำไปเดี๋ยวนี้เดี๋ยวชั่วโมงหน้าได้ยิ่งดีและความโลภที่ไหนการทำบุญแบบนี้ไม่ได้รับความโลภเลยแลกเปลี่ยนไว้เสี่ยงทายไว้เหมือนกับแทงหวยเหมือนกับแทงไฮโลอันนี้ เล่นไว้ต่ำเล่นไว้ 5 แต้ม 6 แต้มแทงไว้ถ้าเขาเคาะออกมาเป็นได้ถ้าไม่ออกมาก็กินฟรีไปหมดเพราะฉะนั้นถ้ามันไม่ได้มาก็ถ้าเขากินฟรีแต่รอใจนะรออยู่ใจนะอยากได้และจะต้องได้แบบเล่นไฮโลต้องได้หลายต่อแบบลอตเตอรี่จ่ายไป 10 นี่มันต้องมาร้อยมันต้องมาพันมาแสนมาล้านอย่างนี้เรียกว่าได้บุญมากบุญไม่ใช่เงินไม่ใช่ทองบุญไม่ใช่เข้าใจของผู้มีบุญมากคือคนจนใครไม่เชื่อยกมือขึ้นอาตมาจะยกตัวอย่างคนที่บุญมากที่สุดเรายกให้ เจ้าเป็นคนมีบุญมากที่สุดจนที่สุดไม่มีเงินสักบาทนั่นแหละคนบุญมากคุณมากราบอาตมานี้คุณก็คงรู้ว่าอาตมาเป็นคนมีบุญนะเป็นคนมีกุศลเป็นคนมีบุญใช่ไหมมะขามอาตมาไม่มีเงินเลยนะเพราะฉะนั้นคำว่าบุญไม่ได้หมายถึงความมีเงินเดี๋ยวนี้ก็ไปเรียกกันโอ้ยท่านมีบุญหนักศักดิ์ใหญ่มีเงินทองร่ำรวยล้นฟ้ามียศสูงและยศก็เอาไปแบ่งทับคอรัปชั่นอะไรกันบ้างหรือว่าไปอวดอำนาจเดี๋ยวนี้ทุกวันนี้โลกมันมันทุกข์เพราะอำนาจยศอำนาจยศทุกวันนี้ทำให้ประชาชนระอาแล้วก็อยู่ไม่เป็นสุขถูกรีดถูก บังคับกดขี่ข่มอะไรต่ออะไรกันเพราะติดบ้างติดยศให้กันติดบ้างติดยศด้วยกันแล้วก็ไปทำอะไรไรตามอะไรก็ไม่รู้แล้วคนพื้นบ้านไม่ได้เรียนไม่ได้รู้ไม่ได้รู้ไอ้หลักเกณฑ์กฎระเบียบวินัยอะไรต่างๆนานาหรือว่าไอ้ความรู้อะไรที่คนเจ้ายศเจ้าจะมีคนที่มียศนั่นแหละเขาก็มีระบบระเบียบอะไรของเขาคนชาวบ้านชาวช่องชาวเรือนอะไรต่างๆนี่เขาไม่ค่อยรู้หรอกและพวกนี้ก็ไปเบี้ยวเป็นแผงซ่อนใช้ปัญญาเอากฎระเบียบเอาหลักการอะไรพวกนี้ไปบางทีเป็นเรื่องทุจริตโกงอยู่ในนั้นเสร็จแล้วก็เอาไปขู่ไปเขียนไปทำตลอดเวลาระบบอย่างนี้เป็นอยู่อย่างมีพฤติกรรมอย่างนี้เป็นอยู่อย่างนี้ไม่ใช่แกล้งพูดมันมีทั่วโลกประเทศไทยก็มีกันไม่ใช่น้อยแล้วเป็นทุกข์กัน เยอะมากเงินมากก็เอาเงินนี่แหละเป็นอำนาจบังคับกดขี่เอาเงินหว่านล้อมจ้างคนมาฆ่าก็ได้จ้างคนมามาเป็นบริวารทำโน่นทำนี่ทำอะไรต่ออะไรได้ตามชอบใจทั้งสิ้นอำนาจเงินอย่างนี้ใครๆก็รู้และใครๆก็ทำอย่างนี้เป็นเรื่องโลกเป็นเรื่องธรรมดาสามัญของโลกและทำให้สังคมไม่เป็นอยู่สุขเป็นเรื่องธรรมดาสามัญของโลกฟังดีๆนะและทำให้สังคมหรือผู้คนเป็นอยู่ไม่สุขไม่ใช่ความดีเลยเพราะมันไม่เป็นอยู่สุขเรา นึกว่าเราได้เรานึกว่าเรามีเงินมีทองเรานึกว่าเรามีอำนาจนี่เราได้อำนาจข่มขี่คนอื่นได้ได้เปรียบคนอื่นได้เรานึกว่าเราเป็นสุขแท้จริงมันก็สุขอย่างหลงๆเพราะมันได้สมใจที่ต้องการกระทำอย่างนั้นอย่างนั้นแต่มันไม่สงบบ้านเมืองไม่สงบผู้คนไม่สงบคนไหนคนไหนก็เอาอย่างกันแบบนี้แล้วก็มีความรู้สึกว่าจะต้องเอาอย่างกันอย่างนี้มากมากเหลือเกินมากเหลือเกินเป็นอย่างนี้ระบบแบบนี้นานมาแล้วตั้งแต่มีคนเกิดขึ้นในโลกแล้วก็ค่อยๆเข้าใจมาเป็นอย่างนี้กันจนเดี๋ยวนี้เข้าใจอย่างนี้กันเกือบจะไม่เข้าใจถูกต้องเลยว่าที่จริงความสุขไม่ได้เกิดจากเงินที่จริงความสุขไม่ได้เกิดจากยศ ต้องมีอำนาจจะไปเบ่งขูดรีดผมยังงั้นครูเขาอย่างนั้นให้เขายอมอย่างโน้นอย่างนี้ได้ไม่เลยความเก่งไม่ได้อยู่ที่นั่นความสุขไม่ได้อยู่ที่นั่นปราณเอกอย่างพระพุทธเจ้าท่านค้นพบแล้วเรามาชำระความเห็นแก่ตัวความโลภที่ต้องการมามากชีวิตมันไม่ต้องมากมันไม่ต้องโลภเอาอะไรมามากกินก็จะน้อยใช้ก็จะน้อยแล้วคนที่มีคุณความดีอยู่แล้วคือมีเมตตามีปัญญารู้ดีรู้ชั่วอยู่ไม่ใช่น้อยเพราะฉะนั้นเราก็อาศัยคนที่รู้ดีนี่แหละเรามีชีวิตอยู่กับคนดีคนรู้ดีแล้วเราก็ปฏิบัติตนดีเราไม่โลภไม่แย่งใครไม่โลภจริงๆพิสูจน์สิว่าความไม่โลภเนี่ยจะอยู่ในโลกได้ไหมไม่โกรธไม่โกรธจริงๆพี่โสคิดว่าไม่ต้องโกรธไม่ต้องลอกไม่ต้องเอามาเห็นโหดร้ายเบียดเบียนใครมัก อยู่อย่างน้อยๆกินน้อยใช้น้อยมีน้อยไม่เมามากมีมากแจกจ่ายไปเลยอยู่อย่างนี้ไปซะตลอดชีวิตพระพุทธเจ้าท่านปฏิบัติที่จริงน่ะความเห็นอันนี้ไม่ใช่ของพระพุทธเจ้าเห็นหรอกศาสนาอื่นเขาก็เห็นฤาษีอื่นเขาก็เห็นอยู่เหมือนกันว่าไม่ต้องไปแย่งลาบแย่งยศใครเนี่ยอยู่ได้และประเสริฐเขาก็รู้แล้วถูกต้องถูกต้องตรงกันพระพุทธเจ้าก็เห็นด้วยเห็นพร้อมแล้วท่านก็มาลองปฏิบัติดูจนกระทั่งปฏิบัติยิ่งสูงขึ้นไปกว่านั้นหาเหตุเหตุมันทวารตาหูจมูกลิ้นกายในกระทบสัมผัสอะไรต่างๆและใจของเราเป็นอุปทานมีอนุสัยอาสวะติดยึดเกิดจากจิตวิญญาณจิตวิญญาณอยู่ที่นี่อยู่ที่เราแล้วก็ล้างจิตวิญญาณนี้ให้มันรู้ชัดรู้จริงอย่าให้จิตวิญญาณมันไปติดยึดพวกนี้จริงๆเรา ติดยึดรูปรถขึ้นเสียงสัมผัสอีกไม่ติดยศในแม้จะไปปั้นสร้างอะไรไว้อีกลาภยศถอยออกมาได้รูปรถขึ้นเสียงสัมผัสถอยออกมาได้จริงๆแล้วรู้เท่าทันสิ่งเหล่านี้ก็ไม่ไปแย่งไปชิงใครจะเรายังสามารถเป็นคนที่ขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์ทำงานทำการมีชีวิตไปความตายเป็นธรรมดาถึงเวลาตายก็จะตายความไม่สมดุลในเรื่องสรีระบ้างจะเกิดจะมีการเจ็บป่วยก็เป็นธรรมดาเพราะว่ามันมีอะไรสำหรับซับซ้อนอยู่เยอะมันอาจจะเจ็บป่วยไม่เกิดการสมดุลขึ้นมาบ้างก็ได้หรือแม้แต่การแก่ก็เป็นธรรมดาเดินทางไปตามวันเวลามันแก่ไปเป็นธรรมดารู้ความธรรมดาแล้วไม่ดิ้นรนเพราะเกิดมาแล้วเป็นคนก็มีช่วงหนึ่ง เกิดขึ้นแล้วก็ตั้งอยู่ช่วงนึงแล้วก็ตายเสร็จแล้วเราก็มาเข้าใจว่าชีวิตจะต้องมาเกิดมาเพื่อมาแสวงหาความสุขหรือโลกียสุขจะได้สุขก็เพราะมีเงินเยอะแยะแล้วก็เอาไปซื้อสิ่งที่เราต้องการมียอดเยอะแยะเอาอำนาจไปเบ่งทับเอาสิ่งที่เราต้องการแล้วเข้าใจว่าอย่างนั้นเป็นเรื่องเลิศแท้จริงไม่ต้องถ้าเรามารู้เท่าทันแล้วกินก็พอแต่เพียงเหตุปัจจัยยังขันนุ่งผมก็พอกันร้อนกันหนาวกันแมลงสัตว์กัดต่อยที่อยู่ก็พอหลบอาศัยแต่น้ำลมฝนสัตว์เสือกลิ้นขาดอะไรพอไปพอมาพอทำจิตทำการยารักษาโรคก็มีแต่ตอนที่เราเองเราจะเป็นป่วยเป็นเจ็บอะไรก็ใช้ยารักษาโรคไม่ใช่ยาเสพติดไม่จำเป็นไม่ต้องมียารักษาโรค นี่เป็นของสำคัญนอกนั้นก็มีบริขารเครื่องใช้ประกอบเล็กๆน้อยๆไม่ต้องไปเอาอุปโภคบริโภคเครื่องเคราอะไรเอามาให้ทับถมหัวหอบหามอะไรกันนักหนาชีวิตง่ายๆชีวิตเบาเบาพระพุทธเจ้าจะมาเรียนรู้ละเอียดไปจนถึงจิตวิญญาณที่จริงไม่ใช่จิตวิญญาณพอลึกซึ้งขึ้นหน่อยเกินกว่าว่าเอาลักหลับแล้วยศซะแล้วได้แล้วก็ไม่รักจริงมันไม่ถึงอนุสัยอาสวะพระพุทธเจ้าท่านก็บอกว่าโอ้ยอย่างนี้มันไม่ถึงที่สุดท่านก็มาศึกษาจนรู้จิตจริงจนกระทั่งล้างอย่างถึงที่สุดเลยติดรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสไม่มีจริงๆกามราคะกามันตัณหาหมดเกลี้ยงซ้อนลงไปถึงรูปเป็นจิตเอารูปไปติดเนื้อเศษเนื้อทุเรียนละอองอะไรอีกซับซ้อนเข้าไปมีจริงล้างได้ คือเราก็เอามาล้างกันมาพยายามฝึกหัดกันพิสูจน์ได้จริงท่านทำจนกระทั่งถึงจริงท่านจึงเห็นว่าโอ๊ยชีวิตยิ่งง่ายจนท่านตรัสรู้ว่าโอ้ความจริงมีอย่างนี้นะโลกนี้ถูกครอบงำด้วยกามและด้วยภพอย่างนี้นะแล้วคนไม่รู้จริงๆเอาวิชาไม่รู้การทรัพย์การซ้อนมันเป็นสภาพลึกซึ้งมีอีกมากไม่รู้สภาพจริงตรงนี้พระพุทธเจ้ารู้ชัดตรัสรู้แล้วเสร็จท่านก็ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาจนถึงวันตายถ้าจะท่านจะอายุยืนกว่านั้นอีกนะต่อให้ท่านอย่าว่า 80 เหลืออีก 160 ปีให้อีก 320 ปีท่านก็จะเป็นคนจนอยู่อย่างนั้นแหละท่านก็จะเป็นคนที่ แก่นสารสาระอยู่อย่างนั้นแหละแล้วก็เป็นตัวอย่างสอนคนให้มันเป็นอย่างนี้อย่างนี้ลดละมาให้รู้จักแจกจ่ายเจือจานเกื้อกูลไม่น้อยหน้าไม่มีเงินเลยสักบาทก็ไม่น้อยหน้าใครไม่ได้ด้อยอะไรคนมากด้วยความเคารพด้วยความนับถือได้อย่าว่าแต่ท่านเป็นลูกจ้างคนมากราบเพราะว่าท่านมีความเป็นลูกจ้างติดตัวมาแต่เกิดก็ไม่ใช่พระพิศวงไร่ชาวนาคนที่จะจัดห้องค่อยชั้นต่ำชั้นสูงยังไงไม่มีวรรณะมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้มีภูมิวันนี้ได้จริงคนศรัทธาเลื่อมใสจริงทำในใจอย่างนี้ได้จริงเป็นคนลดโลกลดโปรดได้จริงอยู่สบายตัวเองก็สบายโดยเฉพาะตัวเองไม่มีความเดือดร้อนไม่ต้องไปแย่งชิงอย่างโล่งๆ เป็นภาระยังโล่งๆไม่อิสระเสรีจริงๆเราจะรู้ตัวเองว่าเราเป็นอย่างโน้นไม่เท่ากันอย่างนี้เราเป็นอย่างนี้ดีกว่าอย่างโน้นเป็นอย่างนี้มันสบายมันไม่ต้องผูกพันลำบากลำบนจะต้องไปการันตีอะไรกับใครเอาไว้ต่อไปฉันยิงสัญญาอะไรยังไงก็ไว้ไม่ต้องเลยมันอิสระเสรีรัฐบาลเพราะฉะนั้นการมาอยู่นี่มาอยู่อย่างพอใจพระพุทธเจ้าถึงอยู่ท่านอยู่อย่างพอใจท่านไม่ได้บังคับอะไรเลยไม่ต้องบังคับไม่ต้องฝืนไม่ต้องฝืนไม่ต้องข่มไม่ต้องลำบากมาอยู่อย่างนี้ก็อยู่อย่างมีอิสระเสรีสบายเราทำเพื่อรู้ดีปัญญาของเราเกิดนะว่ากันจริงแล้วอาตมาอยู่นี่อยู่อย่างรับใช้นะ รับใช้อย่างเงินเดือนถูกที่สุดด้วยผมไม่เอาสักบาทรับใช้ทำงานไปวันต่อวันต่อคืนตื่นเช้าขึ้นมารับใช้ตั้งแต่คนอยู่ในนี้อาตมารับใช้อยู่ในนี้ให้เขารู้ว่าอาตมาเป็นผู้ที่รู้เป็นผู้ที่ได้สิ่งที่ดีแล้วก่อนแล้วเขาก็มากราบการกราบนี่บอกว่าคุณจะต้องนอบน้อมคุณจะต้องยอมรับถ้าคุณไม่ยอมรับวันนี้คุณก็ไม่เอาอันนี้ถ้าจะแบกเครื่องเธอมามีมานะทิฐิมานะมาฉันใหญ่และชั้นดีกว่าคุณไม่เอาหรอ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive