150617 ทาน-ศีล-ภาวนา-พ่อท่าน-วัดมหาธาตุ.txt

ี่ 2 อทินนาทานาเวรมณีสิกขานั่นแหละคำว่าทาหน้านั่นแหละคือคำว่าทานแต่แท้จริงแล้วเขาปฏิบัติศีลโดยตีความว่าตื้นๆเขาก็ไม่ได้เรียนคำว่าทานกันในศีลศีลมั้ยศีล 5 นี่แหละเขาก็เรียนกันตีความแต่ว่าอทินนาทานาอย่าลักขโมยของเขาแล้วเขาก็ประพฤติให้ได้แค่นั้นเพราะฉะนั้นศีลข้อนั้นจึงไม่ยกอธิษฐานหรือไม่ยกระดับสูงขึ้นมาจนกระทั่งเข้าใจไปได้ถึงว่าอทินนาหมาย อะไรทานาเองหมายถึงอะไรจึงไม่รู้เมื่อไม่รู้ก็ไม่เข้าใจว่าถ่านเขาอธิบายอย่างไรหรือทานในศีลข้อที่ 2 นะท่านให้ประพฤติอย่างไรขณะนี้อาตมาจะเอามาพูดจะอธิบายแล้วเพราะมันอยู่ในหลักปฏิบัติผู้ใดยังไม่ได้ปฏิบัติธรรมก็แค่ว่าอ้าวง่ายๆอย่าไปรักอย่าไปขโมยของเขาก็ได้ตีความแค่นั้นก็ได้แต่ในคำว่าอทินนาทานาไม่มีส่วนไหนแปลว่ารักแปลว่าขโมยเลยไม่มีครับอาทิตย์หน้าก็ไม่ได้แปลว่ารักทานาก็ไม่ได้แปลว่าขโมยแต่เราตีความเอางานตีความเอาแต่โดยเนื้อหาภาษานิติเขาเรียกว่านิรุตติถ้าใครมีนิรุตติปฏิสัมภิทาใครมีนิรุตติปฏิสัมภิทาญาณคนนั้นก็จะเข้าใจได้ว่ากินมาทาน มันมีเนื้อหาอย่างภาษาลงไปลึกแค่ใดก็รู้ได้แต่ถ้าไม่รู้ก็ที่ผ่านมาง่ายๆอย่างนั้นก็ใช้ได้แต่ว่าขั้นต้นอาตมาไม่ได้ตั้งใจจะมาอธิบายศีลข้อ 2 แต่ว่าจะพูดถึงเรื่องทานเพราะฉะนั้นคำนี้ก็ยกตัวอย่างขึ้นมาให้ฟังฉะนั้นพระอาทิตย์นานน่ะจะเห็นได้ชัดๆว่าคำท้ายที่ว่าทานานั่นน่ะมันเป็นความหมายของคำว่าทานอยู่แล้วดังนั้นนายผู้ไม่เรียนปริยัติมาก่อนจริงๆคือไม่เคยเรียนศีลมาเลยจริงๆจึงทำทานหรือว่าปฏิบัติทานโดยผิดเป้าหมายของพุทธศาสนาไปหมดทำทานผิดพุทธศาสนาไปทำไมถึงบอกว่าทำทานผิดเป้าหมายของพุทธศาสนาประเดี๋ยวก็จะรู้นะทุกวันนี้ทำทาน ล้วนเป็นโลภะอาตมาบอกว่าทำทานเป็นโลภะถ้าใครเคยฟังอาตมาบรรยายมาแล้วก็คงจะนึกออกทันทีว่าเอาแล้วกำลังจะรื้อแล้วรื้อเรื่องอะไรขึ้นมาแล้วเดี๋ยวนี้ทำทานไปด้วยโลภะไม่ใช่ทำทานขึ้นไปหามาหาผลนะทำทานโดยเป็นศรัทธาหรือความเชื่อที่ต่างๆเข้าไปอย่างผิดทางอย่างไม่เข้าใจอย่างไม่ได้ผลที่เขาทำทานแบบนี้กันเดี๋ยวนี้การทำทานอย่างนี้จึงกลายเป็นการพากเพียรหรือที่ภาษาบาลีท่านเรียกว่าวิริยะทำทานที่มีพลังอานิสงส์สูงสูงมีอานิสงส์สูงสูงเพียงแค่สวรรค์กันเท่านั้นเป็นสูงสุดจะเป็นขั้นชมยังไม่ได้เลย ไม่ได้จริงๆเขาทำทานเดี๋ยวนี้ไม่ได้แค่คั่นพรมก็ยังไม่ได้ก็ต้องทานได้แค่ขั้นสวรรค์เพราะฉะนั้นยิ่งเป็นขั้นนิพพานแล้วก็ไม่ต้องพูดถึงเลยในการทำทานไม่ต้องพูดถึงเลยเขาไม่ได้จริงๆทำไมจึงว่าอย่างนั้นก็เพราะเหตุว่าทำทานเดี๋ยวนี้เขาหลอกกันล่อกันเอามาทำทานแล้วก็ยกจบมือเสียอ้าวมีคำว่าตรวจน้ำบ้างเอ่ยมีคำภาวนาอะไรบ้างเอยก็ทำไปนะจบมือนะเอ้าจบให้ดีนะปรารถนาอะไรก็ตั้งใจเอาอ่ะทำบุญ 5 บาทเจ้าประคุณขอลอตเตอรี่ที่ 1 เธอสักครั้งนึงก็ยังดีนี่เรียกว่าทำทานโลภะทำทานแบบโลภะถ้าทำ 5 บาทแล้วก็ตั้งมือจบอย่างดีสาธุเจ้าประคุณเอ้ยทำทาน 5 บาทขอให้ได้หวยลอตเตอรี่รางวัล 1 ล้าน 1 ใช่ไหมหวยลอตเตอรี่ขอให้ถูกหวยลอตเตอรี่ล้านนึงเถอะทำทานแบบนี้ทำทานตกนรกไม่ใช่ทำทานได้แม้สวรรค์ไม่ได้แม้แต่สวรรค์นะทำทานตกนรกก็มียันต์ที่ไหน 5 บาทแลกเอาล้านนึงอ่ะนี่ทำทานตกนรกนะอย่าไปเจออย่ากันเป็นอันขาดเรียกว่าโลภมากถึงขนาดไม่ใช่โรคขั้นธรรมดาถ้าทำทาน 5 บาทให้ขอให้ได้ 10 บาทเอออยู่พอทำเนาเดี๋ยวค่อยยังค่อยยังชั่วยังพอสู้อีกเยอะก็นั่งเอามายืม 5 บาทสิแล้วเอา 5 บาทไปเก็บคนนี้ก็ไปทำอะไรแล้วก็ให้ดอกเบี้ยมาอีก 5 บาทยังพอทำเนาน้อยต้นทุน 5 บาทออกดอกเบี้ยอีก 999 195 บาทโอ้โหยต้นทุนมหาทุนอะไรกันนักหนาถึงจะออกฤทธิ์ออกเดทถึงขนาดนั้นเรียกว่าทำทานโลภอย่างมหาวินาศโลกไม่ใช่โรคธรรมดานะฟังให้ดีนะทำทานแบบทำทางโลกมาหาวินาศโลกจะโลกเป็นคนฆ่าเอาดอกเบี้ยถึงขนาดต้นทุน 5 บาทจะเอาดอกเบี้ยตั้ง 999,999 บาทอย่างนี้เรียกว่าผิดทางมากมันเป็นไปไม่ได้เลยถ้าเราเองไม่มีบุญกุศลและไม่มีไม่มีทางเป็นไปได้แต่ถ้าใครมีบุญกุศลแล้วไม่ต้องทำทาน 5 บาทนี่ก็ได้ถูกลอตเตอรี่ไม่ต้องไปจับมือเอาทำบุญ 5 บาทแล้วจะถูกลอตเตอรี่แต่คนจะถูกแล้วไม่ต้องทำบุญ 5 บาทมันก็ถูกลอตเตอรี่ แต่ถ้าคนที่จะไม่ถูกลอตเตอรี่แล้วอย่าว่าแต่ทำทาน 5 บาทเลยทำไปอีก 10,000 บาทมันยังไม่คุ้มเลยดอก 10,000 บาทก็จะได้ออกดอกมาเป็น 999,999 900 ไม่ใช่ทำพื้น 10,000 บาทก็หมายความว่าทำทานไป 999,000 บาท 9 หมื่นถ้วนแล้วจะได้ดอกเบี้ยมา 90,000 บาทถ้วนอย่างนี้ก็แหมเกินแขนเกินเข็มที่จะได้ดอกเบี้ยถึงขนาดนี้เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้แหละเป็นเรื่องที่เรียกว่าเพ้อพูดก็เพราะๆหลอกกันเพ้อๆไม่มีหลักการเลยหลักการโลกนี้คุณก็เข้าใจว่าอย่างที่อาตมายกตัวอย่างให้ฟังการค้าโลกๆมันจะเป็นไปไม่ได้เลยเพราะงั้นอย่าไปยุแหย่กันอย่า ปรารถนาอะไรก็ปรารถนาไปภาวนาเอาแล้วจะได้มันไม่จริงมันไม่จริงหรอกมันต้องคุ้มกันต้องเหมาะสมกันมันถึงจะเหมาะส่วนเพราะงั้นถ้าทำทานแบบนี้ท่านจึงเรียกว่าทำทานแบบตกนรกทำทานแบบโลภเกินโลกไม่จริงสวรรค์ก็ไม่ได้แต่ถ้าผู้ใดทำทานแล้วนะทำทานแล้วนะไม่ต้องไปภาวนาอะไรไปพ่อแม่ไปวรรณาอะไรก็ได้แล้วคุณหรือจะภาวนาจะปรารถนาเอาตั้งอธิษฐานเอาก็ได้แต่ขอให้มันเหมาะสมกันหน่อยขอให้มันเหมาะสมกันหน่อยเช่นว่าทำทานได้เงินไปแล้วขอให้ข้าพเจ้าหายป่วยไข้คนแรกกันในรูปที่ว่ามันไม่เทียบเคียงกันชัดนักนะหาซ้ำ 100 บาทขอให้หายเจ็บแผลค่อยยังชั่วทำทาน 100 บาทขอให้หายจากมะเร็งไม่คุ้มกันเหมือนกันนะมะเร็งนี่ไม่ใช่กินทุนร้อยนะมะเร็งนี่กินทุนหนัก 100 บาทนะเพราะฉะนั้น 100 บาทนี่ไม่คุ้มกันเหมือนกันทำทางแบบ 100 บาทก็ไม่คุ้มต้องคิดให้ดีในหลักการเหตุและผลเหตุและปัจจัยอย่าไปเอาเปรียบเอารักอย่าไปมากมายเกินควรพม่าหมายเกินควรเอาเปรียบเอารักเกินควรเรียกว่าโลภมากแล้วลาภหายโลภมากและลาภหายมันไม่ได้ลาภมันหรอกโลภมากเกินไปหายหมดหายจ้อยเลยมันไม่มีอะไรกลับมาเพราะฉะนั้นทำทานของพระพุทธเจ้านั้นก็ทำทานมีเหตุมีผลมีเหตุผลถ้าทำทาน 100 บาทขอให้แผลหาย บอลคุ้มกันหรือทำทาน 100 บาทแล้วก็เอาล่ะให้มันได้มาสัก 105 บาทก็ยังดียังเรียกว่าดอกเบี้ยออกทุนไปก่อนแล้วให้เขาดอกเบี้ยขนคืนมาก็ยังพอทูทีนะก็ยังพอแลกมั่งนะอย่างนั้นอย่างก็พอไปพอมายังพอคุ้มกันแต่นั่นแหละถึงจะพูดกันในเรื่องสวรรค์ในเรื่องแรกเปลี่ยนในเรื่องของการแลกเปลี่ยนอย่างนี้พระพุทธเจ้าเองท่านก็บอกว่าไม่ต้องหรอกไม่ต้องไปพูดกันหรอกลักษณะแบบนี้โลกธรรมดาธรรมดาใครก็เข้าใจไม่ต้องชี้แจงแต่ปัญญาขั้นพระพุทธเจ้านั้นน่ะพระพุทธเจ้าท่านสอนขึ้นมาว่าทำทานต้องหวังมักหวังผลนิพพานนี่สิใครเคยได้ยินไหมว่าทำทานหวังผลแต่เขาเดี๋ยวนี้เขาบอกโอ้ยผลสงสารมันไม่ให้อานิสงส์ถึงนิพพานหรอกไม่ การปฏิบัติของพระพุทธเจ้าผลของการทำทานก็ถึงนิพพานได้ทำทานก็ถึงนิพพานรักษาศีลก็ถึงนิพพานภาวนาก็ถึงนิพพานอันนี้แหละที่เราควรจะรู้ทำทานอย่างไรจึงจะถึงนิพพานทำทานที่จะมีอานิสงส์ถึงนิพพานก็คือต้องทำทานแบบตัดขาดสูญสิ้นคิดเป็นศูนย์สูญญตาทำทานไปบาทนึงก็ศูนย์อย่าไปเอาอย่าเป็นโรคเอาอะไรคืนมาอย่าไปหวังอย่าไปมีอภิชาแม่เล็กน้อยอย่าไปเพ่งเล็งว่าฉันจะได้ผลตอบแทนก็ตอบแทนมันก็ไม่ใช่อ่ะที่ตอบแทนมันก็ไม่ใช่ทานดิให้เขาไปแต่ไม่ให้จริงก็ยังดึงเหนี่ยวๆเอาไว้นี่เรียกว่าโรค รูปในลักษณะกิเลสตัณหาจริงๆเพราะฉะนั้นทำทานแม้บาทนึงไปเลยแม้ร้อยนึงเอาไปเลยลืมทานอย่างลืมยากทานอย่างลืมทิ้งทานอย่างสละขาดเป็นสุญญตาเป็นการสูญว่างเปล่าเหมือนเราไม่ได้ทำทานให้เป็นแสนนึงก็หายไปเลยไม่นึกถึงให้ยังหายไปเลยที่เราจะให้เขามีปัญญาแต่ทำไมเราให้เขาเพราะเขาจะเอาไปสร้างขอสิ่งนี้เป็นประโยชน์แก่ทางธรรมเช่นว่าไปสร้างโบถส์สร้างวิหารเออทำเข้าวัดนี้ไม่มีบวชวิหารในพระธรรมอาจสร้างเข้าไปแสนนึงเรามีแสนที่จะทำทำเข้าไปเลยไม่ต้องไปติดป้ายเอาไว้บอกว่านายก่อนนามสกุลขอคองอทำทานแสนหนึ่งกบฏหลังนี้นั่นเรียกว่ามันยังไม่มีใจ กว้างใจยังหวังลาภยศสรรเสริญอยู่ติดป้ายไว้ด้วยเรียกว่ายังไม่ทำอย่างขาดยังไม่ทำอย่างสุญญตาทำทานแบบนี้แหละไม่ได้อานิสงส์ไม่ได้นี่ตรงนี้ได้อานิสงส์แค่สวรรค์แต่ถ้าไปโกงมากๆเลยนะบอกติดป้ายตัวทองให้ชนะโฆษณาทางหนังสือพิมพ์ด้วยนะโฆษณาทางวิทยุด้วยนะแหมนี่ชักขาดทุนคืนมาแล้วหลักของการโฆษณาถ้าใครเรียนมานะรู้เลยมันเป็นการขนพลอยจ่ายออกไปในทางนี้ให้เขาโฆษณาขึ้นมาไอ้ตัวโฆษณาตัวนั้นแหละเป็นการเป็นการตีราคาขึ้นมาได้ใช่ไหมที่ไม่ดีพอเวลาเราออกทุนไปแสนนึงให้เขาติดป้ายโฆษณาหนังสือพิมพ์ต่างกันดีนะศูนย์บริการนาไปถามดูหลักโฆษณาทางโลกเดี๋ยวนี้ไม่เชื่อเพราะฉะนั้น Samsung แล้วลืมไปสวรรค์ก็ไม่เหลือไม่เหลือนะจะบอกให้คิดให้ตัดไปเลยตัดกรรมวัดพระธรรมจักรไม่มีกำจัดไม่มีชนกกรรมต่อไม่มีการนำเกิดแม้แต่กระทั่งสวรรค์ตัดออกตัดที่จิตเราแต่สภาวะธรรมจริงมันเป็นกุศลไหมเป็นกุศลกรรมไหมทำทานแล้วทำเป็นแสนนึงเนี่ยเป็นกุศลกรรมไหมถามใครก็ได้กุศลกรรมแท้ๆเป็นกุศลธรรมแท้ๆการกระทำคือกุศลการกระทำคือกุศลเรียกว่ากุศลกรรมและเป็นธรรมะเป็นสิ่งที่พึงบำเพ็ญอย่างกุศลอย่างดีอย่างควรด้วยทุกคนเห็นทุกคนรู้เราไม่ต้องไปหวังหรอกเป็นสภาวะสัจธรรมเป็นสภาวะสัจธรรมแท้จริงเป็นเงา ข้าวเรียบร้อยไม่ต้องไปหวังมันก็เป็นของเราใครจะมาโกงเงินแสนของเราควักออกจากกระเป๋าของเราทำทานไปนี่เป็นกุศลธรรมวางอยู่ในโลกแล้วถ้าเราไม่บรรลุนิพพานต้องมาเกิดอีกนะไอ้สิ่งนี้มันก็กลับมาส่งผลให้เราไม่ต้องห่วงเลยถ้าเราไม่ผ่านถ้าเรานิพพานจริงๆยกไปอโหสิกรรมกรรมนี้ถือเป็นยกเลิกกันนะแล้วก็เป็นบุญแก่โลกไปเป็นกุศลจึงไม่ได้โรคไปนี่แหละเรียกว่าทานอย่างแท้ทานอย่างสูงทานอย่างจริงเพราะฉะนั้นถ้าใครจะทำทานก็ต้องรู้หลักการด้วยว่าทานแล้วเราไม่ไปแลกเปลี่ยนมาเดี๋ยวนี้พระไปเชื่อได้ทุกอย่างบอกว่าทำทานอย่างนี้อย่างนี้นะได้สวรรค์นะได้บุญอย่างนู้นอย่างนี้นะไม่ต้องไปพูดอย่างนั้นลัทธิของศาสนาอื่นเขาสอนกัน ทำทานแบบสวรรค์แบบนี้ก็สอนกันมานานแล้วแม้แต่หลังพระพุทธเจ้าเกิดมีศาสดาองค์ใหม่ๆขึ้นมาก็รู้ความรู้ตื้นๆแค่นี้ใครจะไม่รู้แค่ฉันสวรรค์รู้แล้วเขาก็สอนกันทำทานแบบนี้แต่ทานของพระพุทธเจ้านี่สิมันเป็นทางชั้นที่ต้องใช้พระปัญญาญาณอย่างมากอย่างคนพระพุทธเจ้าจึงจะรู้เพราะฉะนั้นอริยสงสาวของพระพุทธเจ้าเรียนตามพระพุทธเจ้าจึงจะรู้ว่าทำทานอย่างนิพพานทำอย่างไรทำทิ้งขาดขอให้ทำโดยประโยชน์รู้ว่าอันนี้ควรจะช่วยนะสร้างโรงพยาบาลสร้างคนขอทานคนจนที่ไม่มีกินจริงๆคำจำแนกเข้ามาให้จนเอาไปทำทานข้าว 5 บาท 10 บาท 100 บาททำเป็นจริงแต่ทำศูนย์ไม่ใช่เฮ้ยหรือไม่มีสตางค์หรือไม่มีสตางค์กิน นี่ไม่ได้ทานนะมันแลกเปลี่ยนแรงงานเข้ามาต่างหากล่ะเข้าใจให้ดีนะอย่าหวังเลยแม้แต่สวรรค์เขาก็ไม่มีคนนี้แลกเปลี่ยนแรงงานเขานี่ไม่ใช่ทำทานให้เห็นคนนี้เออหน้าให้ทานนะกระจอกงอกง่อยจนกระทั่งปัญญาเขาก็ไม่มีที่จะช่วยตัวหรือว่าแรงกายก็ไม่มีนะมือง่อยมึงอีกขาด้วนทำกินไม่ได้เออให้ทานเข้าไปแล้วก็อาจจะสั่งให้เขาไปจริงๆแล้วลืมขาดไม่ต้องไปคิดว่าเออวันก่อนว่าช่วยรื้อไว้ไม่ให้ซื้อเรือตายไปแล้วอย่าเลยอย่างนั้นเรียกว่ายังทำบุญอย่างเกาะเกี่ยวทำบุญอย่างยึดเอาไว้ถือเอาไว้ยังมีพบยังมีภูมิยังมีชาตะยังมีการเกิดของจิตที่ไปพ่วงไปผูกไปพันอยู่เอ้าต่อที ทำทานทำทานที่จะให้เป็นผลนิพพานอย่างแท้จริงอย่างอาตมากล่าวแล้วนี้เราจึงจะต้องรู้จุดอันแท้จริงให้ได้ว่าจุดอันแท้จริงนั้นเราต้องทำอย่างลืมขาดทำอย่างไม่มีสวรรค์ทำแล้วไม่ต้องไปจับมือจบก้าวทำอย่างใช้ปัญญาว่าเราควรทำแล้วเราก็ทำอย่างจริงแต่มันก็เป็นอานิสงส์จริงๆทุกประการถ้าเราไม่ตายดับดิ้นเป็นนิพพานไปแล้วยังกลับมาเกิดอีกมันเป็นผลส่งให้เราแน่ๆไม่ต้องกลัวเลยสภาวะสัจธรรมไม่มีใครเบี้ยวไม่มีใครโกงไม่มีใครบิดไม่มีใครจะไปผิดผันหรือเปลี่ยนแปลงได้เพราะฉะนั้นธรรมะอย่างที่ว่านี้ภาษาที่เรียกกันว่าทานนั้นเราจะต้องเข้าใจให้ได้ทั้งสภาวะที่เรากระทำทำอย่างไรที่มันจะประกอบกับจิต พี่จะเป็นมรรคเป็นผลอันแท้จริงถ้าไม่เป็นมรรคเป็นผลอันแท้จริงมรรคผลไม่สูงมรรคผลแค่สวรรค์มันก็แค่สวรรค์ถ้ามรรคผลกันเป็นนิพพานมันก็ถึงนิพพานอย่างจริงนี่เรียกว่าทำทานอย่างที่เรียกว่าอย่างพระพุทธเจ้าศรัทธาธรรมเพราะงั้นทำทานที่อยากพระพุทธเจ้าที่พาทำอย่างนี้เราจึงควรเข้าใจให้ต้องเข้าใจให้แท้เข้าใจให้ถูกแล้วไปทำเอาทุกคราทุกครั้งทุกเวลาไปทำเอาทุกคนนะเข้าใจแล้วไปทำเอาถ้าเราเองเราไม่เข้าใจอย่างนี้ก่อนปริยัติอาตมาที่พูดนี่เรียกว่าปริยัติคือคำพูดคือภาษาเท่านั้นเมื่อคุณเข้าใจแล้วเวลาคุณจะทำจริงไปปฏิบัติตอนนี้อานิสงส์จะเกิดจากคุณฟังเอาคุณยังไม่เข้าใจยังไม่ได้อะไรหรอกนะพอคุณไปลงมือปฏิบัติ ตอนนี้อานิสงส์ก็เกิดที่จิตของคุณจริงคุณทำทานอย่างนี้จริงแล้วทำอานิสงส์โดยที่ว่าไม่นึกถึงเลยทำขาดทำอย่างละอย่างวางเลยทำอย่างละอย่างวางเลยนะทำอย่างไม่ไม่เกี่ยวข้องทำอย่างสุญญตาลืมเลยจริงๆคุณจะทำอย่างนี้เสมอๆเมื่อใดเมื่อนั้นคุณจะได้สตางค์ขนิษฐาใส่จิตฟังให้ดีนี่แหละเรียกว่าสร้างอารมณ์นิพพานให้ตัวเองอารมณ์ที่ผ่านคืออะไรอารมณ์นิพพานก็คือให้จิตมันเป็นสุญญากาศครับให้จิตมันว่างเสมอๆให้จิตมันเป็นการสละออกอย่างสูญเสมอๆไม่ใช่จิตที่ไปเกาะเกี่ยวมีโลภะจิตหรือมีโลภะมูลจิต ดูไม่ชัดเพราะฉะนั้นถ้าใครมายุแหย่บอกว่าทำทำบุญทำทานแล้วก็กรวดน้ำให้การตรวจน้ำก็เป็นพิธีอื่นพิธีของศาสนาอื่นไม่ใช่พิธีของพุทธไม่ใช่พิธีของพุทธจะตรวจก็ได้ไม่เป็นไรหรอกตรวจก็ไม่ได้บาปอะไรไม่บาปหรอกก็ได้สวรรค์แต่ถ้าเราจะทำบุญให้ตรงไปหานิพพานแล้วล่ะก็ไม่ต้องตรวจก็ได้แต่ตรวจก็ได้เหมือนกันแต่การตรวจของเรานั้นไม่ใช่ไปขอสวรรค์ไม่ใช่ไปตรวจน้ำเพื่อที่จะส่งผลไปให้แก่ญาติที่โคโยตี้ตายไปแล้วไม่ตายไปแล้วก็ไม่จำเป็นนักหรอกยิ่งไปส่งผลให้แก่ญาติที่ตายไปแล้วอะไรเนี่ยมันยิ่งเป็นการผูกพันกันอยู่ให้เขาไปพูดไปเกิดเถอะพ่อแม่พี่น้องที่ตายไปแล้วทำบุญให้เขาก็ทำไปให้เขาไปเกิดดีกว่าอย่าไปผูก อ้าวพ่อแม่ตายไปแล้ว 10 ปีก็ยังทำบุญมาอยู่อย่าเพิ่งไปเกิดนะพ่อแม่มากินของฉันนะฉันจะทำให้นานๆครั้งก็ทำไปทีไม่ได้ทุกวันเลยนะอย่าไปเกิดนะมากินคอยกินแล้วกันไปผูกแขนไว้ทำไมให้ทำเป็นเกิดดีกว่าถ้าท่านยังไม่นิพพานนะถ้าท่านไม่รู้สอนท่านด้วยบอกว่าพ่อแม่ถ้ายังไม่ผุดไปเกิดจงไปผุดไปเกิดเถิดอย่ามาเกาะเกี่ยวมันอยู่คนละภพแล้วเราเป็นคนอยู่นี่ภพนี้แต่ผู้ที่อยู่นอกภพนี้อยู่ภพที่เรียกว่าพบของอะไรก็ตามแต่ดูกระทบอารมณ์ไปพบไปพบของโอปปาติกะผู้นั้นมันคนละคบกับเราแล้วเพราะฉะนั้นแม้ท่านเองท่านจะอยู่ในภพนั้นก็เราอยู่พบนี่มันก็อาศัยคนละอย่างอยู่ในภพของมนุษย์นี่มี โอนาฬิกาอัตราเรียกว่ามีตัวกายหยาบเอานาฬิกาเลี้ยงมันด้วยข้าวสดข้าวสุกขนมสดเลี้ยงมันได้ด้วยอาหารหยาบๆเป็นคำๆแต่พวกที่อยู่โดยมนุษย์อัตรามีอัตราสำเร็จด้วยจิตเฉยๆอย่างนั้นแล้วก็คนละเรื่องแล้วเขากินพริกเค้ากินสิ่งที่ไม่ใช่อาหารหยาบไม่ใช่หรอกเราทำบุญนี่ทำทุกวันนี้ทำบุญได้ปลาปิ้งหมูทอดอะไรไปมันก็ไม่จริงคนที่อยู่พบของโอปปาติกะเรียกว่าอยู่ในมโนอัตราคืออัตราที่สำเร็จด้วยจิตอัตราที่ไม่มีกายหยาบอย่างนี้เขาไม่กินเนื้อปิ้งไม่กินเนื้อทอดไม่กินปลาปิ้งปลาต้มอะไรอย่างเรากินหรอก เพราะมันทำไปทำกับพระพระเนี่ยกินไม่ใช่หรอกพ่อไม่ให้ไม่ได้กินหรอกไม่ได้กินทำให้ตายยังไงก็ไม่มีการจะแปรสภาพรูปภาพยังไงไปมึงก็ไม่ถึงก็กินเข้าไปในกระเพาะนี่เห็นอยู่กับตาคนโทรแท้ๆเนี่ยเอาไปถวายพระนะพระฉันตุ้ยตุ้ยเลยแล้วบอกอ่ะขออุทิศตรวจน้ำไปให้นะพ่อแม่รับแล้วนะตอนนี้มีปลาตะเพียนทอดเขียนดีด้วยนะเขียนอย่างดีด้วยนะตอนนี้มีหมูย่างเนื้อกรอบมาทำบุญแล้วกับพระองค์นี้พ่อแม่รับออเดอร์โยนไปแล้วตรวจน้ำไปมันไม่จริงมันอยู่ในกระเพาะพระใครเห็นได้มั่งมันอยู่ในกระเพาะพระหน่อมันไม่ได้ไปอยู่ที่ไหนหรอกก็พักเที่ยวก็ไปตุ้ยๆแล้วแต่พ่อแม่จะเอาอีกประมาณค่อยๆ ออกไปจากกระเพาะพระนะแต่ก็เปล่าธาตุนั้นมันจะแปรสภาพมันเลี้ยงร่างกายของพระองค์นี้เสร็จแล้วเหลือกากมันถ่ายเป็นอุจจาระทิ้งไปเห็นไหมยังโง่จนกระทั่งไม่รู้สภาวะธรรมมันแท้จริงนะเพราะฉะนั้นสิ่งที่ทำไปนั้นมีแต่การส่งกันด้วยจิตเพราะฉะนั้นจะนึกถึงพ่อแม่โดยไม่จำเป็นจะต้องนึกถึงด้วยสภาพอย่างนี้ก็ได้แต่ก็ควรจะนึกถึงด้วยประการหนึ่งคือว่าเอานึกถึงท่านแล้วก็ขอให้ท่านไปเกิดไปเกิดในที่ที่ดียิ่งขึ้นอย่าคิดให้มันเกาะเกี่ยวกันอยู่ผูกพันกันอยู่มันไม่รู้จักการสั่งสมและภพไหนก็ไม่ดีจะพบมนุษย์ถ้ากลับมาเกิดเป็นมนุษย์ได้รีบเกิดมาพ่อแม่เกิดมาได้เกิดมาอย่าไปเชื่อได้สิอยู่เป็นอุปปาติกะอยู่อย่างนั้นน่ะบางทีเป็นเปรตเป็นอสุรกายเป็นอะไรอยู่อย่าไปทุกข์ทรมานอยู่อย่างนั้นมา บังเกิดเป็นคนได้รีบมาเกิดธาตุรู้ตัวเองนะอย่าไปยึดเกาะนี่เป็นต้นหรือไม่ถ้าจะเป็นไปได้นะถ้าสมมุติว่าเราเองจะทำโดยที่เรียกว่ายังไม่รู้ข้าก็ทำไปอย่างนั้นอย่างนั้นแหละทำได้ผ่านไปแต่ก็คุณได้แค่สวรรค์ได้แค่นี้ว่าส่งของนี้ไปให้ไปให้พ่อแม่ทางมโนอัตราสิ่งที่สำเร็จด้วยจิตเราทำทานหมูย่างเป็ดยำเราก็วาดรูปหมูย่างเป็ดยำนี่เป็นเป็นรูปเป็นมโนอัตราแล้วก็ส่งไปให้พ่อแม่ที่เป็นโอปปาติกะรับไปตัวจริงไม่มีตัวจริงอยู่ในกระเพาะพระไอ้ของที่เป็นโบราณสถานเป็นอาหารหยาบเป็นของหยาบที่กินอยู่ในกระเพาะมันอยู่ที่นี่ ไม่จริงหรอกเป็นของส่งไปโดยสำเร็จด้วยมโนอัตราเท่านั้นคืออัตตาแค่ปั้นรูปสำเร็จด้วยจิตส่งไปจริงๆนะเพราะฉะนั้นเราจะต้องเข้าใจเหตุและผลและความจริงอันนี้ให้ได้อย่างแท้จริงถ้าเข้าใจไม่ได้อย่างแท้จริงแล้วเราก็ทำงมงายงมงายไปทำอยู่อย่างนั้นแหละมันไม่ใช่คุณอันสูงพระพุทธเจ้านั้นเป็นผู้ที่มีพระปัญญาคุณยอดเยี่ยมทำรู้เหตุรู้ผลถ้าเราจะทำบุญอย่างนี้กับพระก็เราจะส่งเสริมพระเท่านั้นเองเราจะให้พระได้กินได้อยู่เลี้ยงอัตราเลี้ยงโอฬาริกอัตราเลี้ยงกายนี้กายหยาบนี้ไว้ได้ข้าวสุกขนมสดให้ท่านมีโอฬาริกปฏิลาโภให้ท่านมีลาภให้ท่านสำเร็จด้วยลาภที่เป็นอาหารมาเลี้ยงไก่มีข้าวสุกขนมสด ผ่านไปเท่านั้นเองไม่มีอื่นอย่าไปหลงเธอเท่านั้นเองเรื่องของมันเพราะงั้นทำทานที่ถูกเราเลี้ยงพระพอบอกพอควรแล้วก็เลี้ยงพระไปอย่าไปประคบประหงมพระเกินควรผู้ใดให้พระมากเกินควรเลี้ยงพระโดยไม่ถูกจุดให้พระติดด้วยลาภสักการะต่างๆผู้นั้นเป็นบาปทั้งสิ้นเป็นบาปนะไม่ใช่บุญนะผู้ใดไปเลี้ยงพระส่งเสริมพระจนเกินเหตุเป็นบาปพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้ใช่ทำให้ท่านเกิดโลภะและทำให้จิตของท่านไม่รู้จักสำรอกจิตของท่านถูกขุนไว้ด้วยกิเลสตัณหาต่างๆมันเสริมมันเรียกว่ามันอิ่มอยู่กับไอ้กิเลสตัณหาต่างๆ โดยที่ไม่รู้ตัวกิเลสตัณหาและสำรอกของกิเลสสำรอกกิเลสตัณหาออกไปไม่ได้เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านั้นจะต้องเข้าใจจุดที่แท้และทำไม่จริงนี่แหละเรียกว่าทำทานอย่างเป็นนิพพานเข้าใจไหมมันไม่ยากเลยที่จะเข้าใจแล้วก็ไปปฏิบัติเข้าใจจริงๆยังไม่สัมฤทธิ์ผลเป็นแต่เพียงรู้ไปเพียงสุตะมายะปัญญาถ้ายังไม่เข้าใจแท้ลองไปคิดทบทวนดูเรียกว่ากินตามระยะปัญญาในปัจจยเรียกว่าทำไปคิดไปให้ดีให้มีเหตุผลไม่หนอถ้ามีเหตุผลตามภาวนาเข้าภาวนาหมายความว่าทำจริงๆให้เกิดผลภาวนาไม่ใช่ไปนั่งหลับตาแล้วก็บ่นบริกรรมคุณทำคุณทำอะไรครับไม่ใช่ไม่ใช่นะเพราะวันนาไม่ใช่อย่างนั้นภาวนา ทำให้เกิดผลตัวต่อสัปดาห์ทำให้เกิดผลทำให้เป็นจริงขึ้นมาเรียกว่าภาวนาเพราะฉะนั้นเมื่อรู้ว่าทำทานอย่างนี้จะเกิดผลไปปฏิบัติอาตมาบอกแล้วว่าองค์ธรรมต้องปฏิบัติมีทานศีลภาวนาเพราะฉะนั้นเมื่อเวลาเรารู้ว่าทานอย่างนี้จะเป็นผลก็ไปทำจริงๆแล้วให้จิตของเราเป็นอย่างนี้จริงๆนะจิตเป็นสินชะตาในการทำทานจริงๆแล้วเราจะได้ผลนิพพานทุกครั้งไปเป็นประธานขนิษผ่านจิตเป็นอารมณ์นิพพานสั่งสมไปเรื่อยจิตมีแต่ต่างกันนิพพานสะสมไว้มากๆๆเข้าหนักเข้าก็จะกลายเป็นวิจารณญาณมีสูงเข้าไปเรื่อยมันจะกลายเป็นสมุดจะเฉพระนิพพานพอเป็นสมุทัยนิพพานทุกทีทำทุกทีมันก็เป็นนิพพาน พี่ตอนแรกๆเราอาจจะไม่รักเราจะหวงๆอยู่เหมือนกันน่ะทำไปแล้วจิตมันยังจะเก็บเกี่ยวมันไม่เป็นนิพพานแท้น้าเรียกว่ายังอยู่ในภาวะที่ได้ยังไม่ชำนาญยังไม่แคล้วค้องยังไม่ตัดได้เด็ดขาดทำไปแล้วมันก็ยังมีเอี่ยวอยู่พอทำไปแล้วยังนึกถึงเมื่อเช้านี้ทำทานไป 2000 ยังๆอยู่ใจมันยังไม่ถึงชะตามันยังมีปฏิกะยังมีรอนๆอยู่อย่างนี้เรียกว่ายังไม่เสด็จถ้าเสด็จแล้วก็เรียกว่าสมุดจะเฉาะสมควรจะเสียค่านี่หมายความว่าเสด็จขาดเลยนะทั้งหมดจะเสียตังค์นี่หมายความว่าตัดเทท่าไม้เค้าก็ตัดว่างลงจุดจุดลงคุณจะเสียท่าหมายคำว่าขาดทุนเสียทรัพย์หมายความว่าทำไม่ขาดศูนย์ให้ได้เสมอๆสมุนไพรนี่หมายความว่าอย่างนั้นภาษาบาลี เพราะงั้นถ้าใครทำแล้วมันสมัครบ่อุตรเถระทำแล้วลืมเลยขาดสูญหายเครียดทำแล้วไม่นึกถึงอีกเลยไม่มีรอนรอนไม่มีความไม่มีความไหวสะเทือนไม่มีความระลึกกลับไปถึงอีกทำแล้วขาดสูญหายเลยนั่นแหละเรียกว่าอารมณ์นิพพานแท้ๆเพราะฉะนั้นก่อนจะเราจะให้ไปจึงต้องใช้ปัญญาบางอย่างไม่ควรให้อย่าไปให้บางอย่างก็ให้แก่โจรอย่างนี้เอาสตางค์ให้แก่คนกินเหล้าเมายาเกินควรเท่ากับเขาให้เขาฆ่าตัวคนที่ได้สตางค์ไปแล้วก็ไปซื้ออาวุธอย่างนี้แล้วก็เอาอาวุธมาทำอะไรต่างๆนานาอย่างนี้ก็ไม่ควรส่งเสริมเราจะทำทานต้องใช้ปัญญาเราจะให้กับคนคนนี้ควรไหมเขาไม่มีอยู่ไม่มีกินที่แท้ให้เขาอย่างนี้ถูกเขาเอง ป่วยเป็นทุกอริยสัจไม่มีสตางค์จะเลี้ยงชีวิตแล้วก็ให้เขาอย่างนี้ถูกคนตายบางทีไม่มีเงินจะเผาให้เขาช่วยเขาเผาถ้าอย่างนี้ถูกเรียกว่าช่วยทุกอริยสัจคือช่วยเกิดแก่เจ็บตายธรรมดาๆอย่างนี้ได้คนแก่จนทำมาหากินเลี้ยงตัวเองไม่ได้ให้สตางค์เค้าไปกินไปใช้อย่างนี้เรียกว่าช่วยเกิดแก่เจ็บตายทุกข์อริยสัจแท้แต่ถ้าให้บางคนให้แก่คนที่เรียกว่าไม่สมควรจะให้กินเหล้าเมายาเอะอะมาถึงเป็นอย่างไอ้โจรเอาเงินใส่มือไปแล้วก็ไปทำอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนี้อย่าไปส่งเสริมเรียกว่าให้พิษยืนมีดให้โจรทำทานให้แบบนี้แล้วมันล้างผลาญโรคเรียกว่าช่วยเขาทำลายโลกเหมือนยื่นมีดไอ้โจรแท้ๆจึงจำเป็นจะต้องทำทานก็ให้มีปัญญา ถูกสุดทำให้เกิดอานิสงส์แท้แก่โลกและเราเองก็ต้องทำอานิสงส์แก่ตนนี่เรียกว่าช่วยโลกนะเป็นประโยชน์โลกแท้ๆช่วยโลกได้อย่างถูกต้อง 2 เป็นประโยชน์ตนก็คือทำทานแล้วต้องทำนิพพานอารมณ์ให้แก่ตัวเองอย่าทำทานแล้วให้ประโยชน์น้อยประโยชน์แค่ขั้นสวรรค์ไม่พอแล้วยิ่งเป็นประโยชน์สร้างโลกยิ่งไม่ควรใหญ่เข้าใจนะพุทธปัญญาเป็นอย่างนี้เพราะว่าเราจะทำได้เป็นมหัพภาคเป็นมหานีรานนท์ หาของเขาอื่นๆก็อธิบายอานิสงส์ของพระแค่นี้แค่ขั้นสวรรค์อย่างที่อาตมายกตัวอย่างมันยังไม่สูงธานีอธิบายอย่างที่ได้ว่าผลสูงเป็นมหาเป็นมหาพราหมณ์ในสังสารอย่างจริงซึ่งจะเดินเข้าหาเอกนามมักเดินเข้าหาทางสายเอกสายเดี่ยวที่จะเป็นผลผลแห่งนิพพานแล้วก็ต้องทำทานอย่างอื่นเห็นไหมที่อาตมาผู้ที่พูดถึงขั้นสติปัฏฐานนะต้องมีสติไตร่ตรองอย่างนี้จริงๆเพราะทำตามทุกทีไปไม่ใช่ว่าเขามาจูงรากอาจทำไปยังไม่รู้ไม่ชี้ทำตามก็ไปอย่างนั้นเรียกว่าถูกโคราชไม่มีเหตุไม่มีผลนี่กาลามสูตรพระพุทธเจ้าท่านก็สอนเอาไว้เพราะฉะนั้นอย่าเชื่อตามๆก็โดยไม่ใช้เหตุผล