240206-2-300 ทางเอกภาค2-ตอน300(หน้า572)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท056.txt

ด้ถ้าจิตของเรายังเป็นจิตที่ยังรักสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วก็ยังทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งจิตก็ยังพุ่งอยู่ตลอดเวลาซึ่งเป็น ลูกทุ่งไปฝากอยู่ตลอดเวลาจิตสงบไม่ได้ทนไม่ได้แม้เสียงหยาบทนไม่ได้แม้รูปหยาบทนไม่ได้แม้กลิ่นสัมผัสอะไรก็ตามอยากเราทนไม่ได้เราก็พูดอยู่นั่นแหละแต่เราไม่รู้จิตเราหรอกจิตมันก็ฟุ้งซ่านจิตมันก็วุ่นวายอยู่นั่นแหละแล้วก็เมื่อยเมื่อยแล้วก็เปลี่ยนหลับง่วงง่วงมันก็ติดมันก็เป็นอย่างนึงแล้วก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่สองที่สองทางคือมันไม่หยุดมันไม่นิ่งมันก็ผ่องใสสงบสว่างอยู่อาศัยสภาพว่าสภาพโล่งอยู่ไม่ได้แล้วพูดได้ติดอะไรก็ต้องรู้ตัวเองตัวเองติดรูปก็ต้องรู้ว่าเรา สีอย่างนั้นรูปอย่างนั้นทำให้จิตของเราฟุ้งซ่านทำให้จิตของเราไปติดฤาษีอย่างนี้รูปอย่างนี้เราชังแล้วเราเลิกแล้วเราเบื่อแล้วเราไม่เอาแล้วเราก็ผลักแรงมันก็เป็นไม่ว่าลูกไม่ว่าสีไม่ว่ากลิ่นไม่ว่ารถไม่ว่าเสียงอย่างนี้เราฟังแล้วเราชอบใจเราก็ติดเสียงอย่างนี้เราฟังแล้วเราไม่ชอบเราถือสามารถใช้เราก็ชังแล้วก็ฟุ้งซ่านพระจิตของเราจะมีพลังผลักอยู่แล้วเราก็ไม่สงบได้ลำบากทุกข์โดยเฉพาะอยู่ในที่ไหนก็ตามเราจะพ้นจากเสียงนินทานั้นไม่ได้จะพ้นจากเสียงพูด ฉันไม่ได้เราต้องอาศัยเสียงพูดเสียงพูดจะมีอยู่ในโลกของมนุษย์นกก็มีเสียงของนกกามีเสียงของกาสัตว์อะไรก็มีเสียงของมันตามธรรมคนก็มีเสียงของคนแล้วก็มีเสียงพูดเสียงพูดนี้เป็นคุณค่าสูงสุดถ้าผู้ใดได้รับเสียงด่าที่แรงที่สุดและคนนั้นทนได้คนนั้นเก่งมากเพราะมีเสียงด่าที่จริงแล้วเราก็ได้รับการด่านั้นจริงเราทนได้จริงเป็นของจริงเราไม่สะเทือนหวั่นไหวเราเป็นสุขถ้าเราสะเทือนหวั่นไหวเราเป็นทุกข์นะเราเป็นทุกข์และคนที่ทุกข์เพราะเสียงก็ต้องรู้ตัวรู้ตนคนที่ไม่มีใครนินทาไม่มีในโลกแม้แต่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังต้องถูกนินทาคุณคือใครคุณเก่งขนาดไหนคุณเลิศยอดขนาดไหนที่คุณจะไม่ถูกคนนินทาแต่ถ้าคุณแคร์ต่อเสียงนินทาคุณวางต่อเสียงนินทาไม่ได้คุณเข้าใจธรรมชาติคุณเข้าใจสัจธรรมไม่ได้ว่าในโลกนี้จะต้องมีเสียงนินทาเสียงนินทาเป็นเสียงสวรรค์เป็นเสียงขัดเกลาจิตเราเป็นโจทก์ที่จะเราจะต้องพิสูจน์เป็นสิ่งที่เราจะได้รับเอามาดูเอามาพิจารณาตนนั้น 1 และเราจะต้องใช้เสียงนั้นเป็นเครื่องพิสูจน์อารมณ์จิตของเราว่าหวั่นไหวไหมสะเทือนไหมเราฟุ้งซ่านไปด้วยเราติดยึดมากไหมหากเราวิ่งได้หรือเปล่าเป็นเครื่องเทศที่แท้จริง และเป็นเครื่องชี้บอกบางเสียงเขาเป็นเสียงสวรรค์ที่แท้เป็นเสียงของผู้รู้เขาบอกให้เราแก้ไขปรับปรุงบางเสียงเป็นเสียงว่าร้ายว่าแรงก็ตามว่าโดยมีกิเลสก็ตามก็เป็นเสียงล้วนแล้วแต่ให้เราปรับปรุงมากปรับปรุงน้อยอยู่ตามควรมันมีความจริงบ้างมีความไม่จริงบ้างให้เราได้เกิดปัญญาเราจะเอามาวิเคราะห์วิจัยตรวจสอบตนเองอย่างไม่เข้าข้างตนเองถ้าเราเข้าข้างตนเองเราก็เบาๆเบาๆอยู่อย่างนั้นตลอดไปและเราก็ถือตนถือตัวของเราเราก็ไม่ได้ดีแต่เราก็ทุกข์ก็เบื่อหน่ายลำบากใจอยู่ยากทั้งๆที่มันแสนจะอยู่ง่ายในโลกนี้อยู่ที่ไหนก็ง่ายยิ่งอยู่กับหมู่ ดิบนี้ยิ่งง่ายใหญ่เลยอยู่กับหมู่บัณฑิตนี่ล่วงหน้าแต่เขาจะฟอกจากเราให้เราเขาจะขัดกระทู้ให้เราเขาจะช่วยอุ้มช่วยพาช่วยนำผู้ที่ดีแล้วก็นำพาไปสู่พฤติกรรมที่ดีเราจะมีกัมมะโยนิที่ดีเราจะสร้างแต่กุศลเราจะทำแต่บุญแต่สิ่งที่ประเสริฐเราจะได้ทำแต่สิ่งประเสริฐนะส่วนสิ่งที่มันยังมีอยู่จะมีรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอยู่ในนี้มันก็จะเป็นของสวรรค์ทั้งนั้นจะเป็นของที่ขัดเกลาเราจะเป็นของที่ชี้บอกเราจะเป็นของที่ช่วยให้เราวัดวัดตัวเองวัดจิตของเราหรือทดสอบตัวเราเองว่าเราเองแน่หรือยังเราเองมั่นคงหรือยังเราเอง เต่าวิหารหรือยังเราจะโล่งวางอยู่อย่างเดิมมีจิตวิญญาณที่แสนรู้และเราก็ได้ดับกิเลสอากิญจัญญายตนะอะไรไฉนที่มันเป็นอารมณ์ของจิตที่เรายังฟุ้งซ่านที่เรายังติดจึงยึดเราจะอ่านได้ด้วยสิ่งเหล่านี้เป็นโจทก์จริงไม่ใช่ของนั่งเดาเอาไม่ใช่ของคิดเอาเพ้อๆฟุ้งๆสั้นๆไม่ใช่เป็นเรื่องจริงเป็นของจริงคุณเอาเงินอีกกี่ร้อยล้านมาอีกกี่ร้อยล้านมาสร้างมาสร้างโจทย์พวกนี้มาสร้างสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ผู้ใดด่าเพื่อนศาสนิกผู้นั้นซวยมาหาซวยผู้ใดด่าสิ่งที่เป็นโจทย์ของเราผู้นั้นโง่มาหาโง่คนก็จะนินทา นั่นเป็นโจทก์อันมีค่าร้อยล้านซื้อไม่ได้คนเขาจะว่าท้วงว่าจริงเรานั่นคือโจทย์อันมีค่าร้อยล้านซื้อไม่ได้กูจะไปสร้างไม่ได้กูจะเอาร้อยล้านนี้ไปจ้างคนทำไม่ได้เป็นสัจจะเป็นของจริงเป็นของจริงเพราะฉะนั้นผู้ใดจะแชร์รูปแครอทแคร์กลิ่นแคร์เสียงแค่สัมผัสแล้วก็ไม่ใช้สิ่งเหล่านี้เป็นโจทย์ของเราคุณจะสะอาดเรียบร้อยละเอียดสุขุมประณีตเนียนในจนจิตของคุณเป็นแสนเต่าวิหารไม่ได้ไม่มีที่ไหนให้ศึกษานอกจากกลุ่มโมที่เป็นมิตรดีเพื่อนดีสหายดีไม่มีไม่มีที่ไหนให้ศึกษา ที่ศึกษาที่มีมิตรดีเพื่อนดีสหายดีเป็นทั้งสิ้นของพรหมจรรย์ถูกต้องที่สุดไม่ใช่พระโพธิรักษ์รับรองพระโพธิรักษ์นั้นรับจากพระพุทธเจ้าเป็นคนรับรองเป็นองค์รับรองมาก่อนอย่างแน่นอนและเห็นด้วยและยิ่งนับวันยิ่งเห็นอย่างชัดแจ้งคนไหนไม่เห็นก็คนนั้นก็ยิ่งโง่ยิ่งโง่ลงคนไหนที่เห็นคนนั้นจะฉลาดจะเข้าใจจะเห็นจริงๆเลยว่าโอ้มันยอดประเสริฐและพวกเราจะละเอียดละออแล้วพวกเราจะละเมียดละไมอะไรนิดอะไรหน่อยอะไรเสร็จและเศษน้อยจะแหยมกันจะว่ากันจะจริงกันจะเตือนกันจะเก็บเอามาพูดเพื่อให้ละเอียดยิ่งขึ้นนั่นแหละ 500 ล้านซื้อไม่ได้พันล้านจ้างให้มาทำอย่างนั้น ผู้ไม่มีความละเอียดอย่างนั้นจะมาทำจิ้มทำแทนเราจะมาว่าของเราจะมาเก็บเล็กเก็บน้อยให้แก่เราอยู่อย่างนั้นไม่ได้ร้อยพ่อพันแม่ก็ช่วยเราอย่างนี้ไม่ได้พ่อแม่ที่ยิ่งใหญ่ว่ายิ่งใหญ่จะช่วยเราไม่ได้ในสิ่งละเอียดพวกนี้เพราะท่านไม่ใช่พระอรหันต์หรือไม่ใช่พระอริยะหรือไม่ใช่โพธิสัตว์หรือไม่ใช่เพื่อชาติที่มีแง่มีมุมแต่ละเชิงแต่ละองค์แต่ละคนแต่ละคนนี้เชิงละเอียดคนละอย่างเพราะฉะนั้นมิตรสหายต่างๆจริตต่างๆองค์ต่างๆคนเนี่ยจะช่วยมองเราจะช่วยเก็บสวยละเอียดให้แก่เราเล็กๆน้อยๆตลอดไปจะช่วยเก็บให้อีกร้อยพ่ออีกหมื่นแม่ก็มาเก็บให้เราอย่างนี้ไม่ได้ใจนึกว่าพ่อแม่นั้นยิ่งใหญ่นักหนาแต่พูดอย่างนี้ไม่ใช่ให้ไป ดูพ่อแม่ไม่ใช่ไปเกลียดชังพ่อแม่พูดอย่างนี้เพื่อที่จะเทียบเคียงค่าของบุญคุณของมิตรดีสหายดีเพื่อนดีให้ฟังหลายคนไอ้พวกเรากำลังหลงผิดกำลังแคร์ต่อคำนินทากำลังแคร์ต่อการท้วงติงกำลังสะเทือนต่อเสียงที่เขาจิ้มเขาว่าเราบอกแล้วว่าเงินร้อยล้านหมื่นล้านซื้อไม่ได้โจทย์เหล่านี้เป็นโจทก์อันสำคัญให้แก่เราโดยจริงแต่ละคนแต่ละจริตแต่ละคนแต่ละแง่แต่ละคนแต่ละเชิงเขาจะมองอย่างนั้นมองอย่างนี้แก่เราเสมอให้เราเอามาคิดให้เรามาทบทวนให้เรามาปรับปรุงต้นเงินเท่าไหร่ก็ซื้อไม่ได้ร้อยพ่อหมื่นแม่ก็ชี้ให้เราอย่างนี้ไม่ได้บอกให้เพราะว่าท่านจะไม่มี แทบจะไม่มีญาณท่านจะไม่มีเนื้อละเอียดท่านจะไม่มีปัญญาที่จะชี้ให้เราอย่างนั้นแล้วจะไปจ้างคนด้วยเงินร้อยล้านหมื่นล้านแสนล้านก็จ้างทำไม่ได้คนไม่มีจริงไม่เป็นจริงไม่ใช่สัจจะทำสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำไม่ได้เพราะฉะนั้นคนใดที่ตกเข้ามาอยู่ในที่นี้แล้วเข้ามาได้รับสิ่งเหล่านี้แล้วยังเห็นสิ่งเหล่านี้เป็นศัตรูเป็นภัยเป็นสิ่งที่จะทำให้เราตกหล่นออกไปจากที่นี่คนนั้นยังโง่อยู่มากคนนั้นยังยังอยู่มากนะยังไม่รู้ตัวยังไม่รู้ค่าของความมีค่ายังเห็นสิ่งมีค่าเป็นสิ่งที่เลวเหลวไหลที่อาตมาต้องพูดสิ่งนี้ก็เพราะเหตุว่าพวกเรา คนในพวกเรานี่สะเทือนต่อเสียงนินทาอาจสะเทือนแต่เสียงนินทาหรือเสียงว่าหรือเสียงด่าเราโดยเฉพาะผู้หญิงบอกให้ตรงๆเลยผู้หญิงนี่หวั่นไหวไวแล้วถือตัวจัดเพราะนินทาเขาว่าเขากล่าวเราไม่ได้เขาทวงเขาทิ้งเราไม่ได้บอกแล้วว่าร้อยล้านหมื่นล้านก็ซื้อไม่ได้จ้างให้เขาทำไม่ได้อีกร้อยพ่ออีกหมื่นแม่อีกหมื่นล้านคนก็มาทำอย่างนี้เราไม่ได้ไม่ใช่เราอย่างนี้ไม่ได้เพราะถ้าไม่ละเอียดอย่างนี้นี่หลายคนหลายที่หลายที่หลายเจาะให้แก่เราเจาะให้แก่เราทำให้แก่เรามันเป็นค่าที่สูงสุดเป็นค่าที่สูงล้ำที่จะทำ แต่เรานี่ละเอียดสะอาดแต่ถ้าเรายังหยาบอยู่แค่ถือเสียงนินทาว่าที่เราแค่นี้ฟังดีๆและหยาบนะนินทาว่าจี้เราแค่นี้เราถือแค่เสียงแค่นี้นะเราไม่ได้หรอกสันตะวิหารที่ว่าไม่ได้อีกกี่ปีกี่ปีก็ยังยากอยู่นั่นแหละถ้าตราบใดไม่รู้สึกตัวแล้วก็ไม่ปรับปรุงตนไม่รับน้อมรับฟังแล้วเอามาแก้ไขปรับปรุงตนยังไม่เป็นผู้มั่นคงแม้แค่เสียงเท่านี้ก็หวั่นไหวกับเธอเจ็บแสบทุกข์ร้อนลำบากแล้วก็ไม่รู้ทุกข์ของตัวไม่รู้ความดิ้นของตัวไม่รู้ความเจ็บแสบอะไรก็ตามแต่แล้วก็น้องหน่ายเบื่อหน่ายอะไรต่างๆนานามันมีอีกหลายเชิงที่มันทำให้เรากลาย ที่จะตกต่ำเราตกต่ำหรือตกหลุดไม่ได้เรื่องไปเมื่อเราไม่รู้เมื่อเราไม่ได้เราทำไม่ถูกหลักถูกตอนเราก็ตกหล่นหรือเราก็ไม่เจริญขึ้นไม่ก้าวหน้าเพราะในที่นี้ก็มีการติดการจริงการพูดที่พูดจริงก็ระมัดระวังบางทีมันแรงเกินไปจัดเกินไปจนกระทั่งเราเองก็ไม่งามที่ถูกขัดว่าแรงบางทีมีกิเลสออกมามากหลายคนว่าเขาด้วยกิเลสจริงเขาเรียกติดเขาเรียกเด็กมันก็เป็นความบาปของเราที่ไปติดคนอื่นด้วยคิดเลขคนจะติดเรียนผู้อื่นนั้นติดเรียนจะมีค่าก็เพราะว่าเตียงอย่างไม่มีกิเลส ยังหวังดีถ้ามีกิเลสมันก็เป็นการบำบัดบำบัดอารมณ์ของตนกิเลสมันอยากด่ากิเลสมันอยากว่ามันได้ว่ามันมันดีน่ะมันจำเป็นการบำบัดใจตนมีแปลให้ฟังชัดๆบางทีบางคนที่พูดไปนั้นไม่รู้สึกตัวหรอกถ้ากิเลสมันอ่อนหน่อยมันก็ไม่รู้สึกตัวแต่มันได้ว่าไปแล้วมันก็บำบัดแล้วมันได้นิดได้น้อยพอเวลากิเลสมันอ่อนลงมันได้ได้บำบัดนิดหน่อยมันก็พอใจแต่สัมผัสได้อย่างที่เราต้องการนิดๆน้อยๆมันก็มันก็อ่อนลงล่ะแต่ว่ามันก็ยังมีเชื้อมันก็ยังไม่ดีเท่านั้นเองยิ่งเรามีกิเลสอยากมันจะดันพาให้เราทำอยู่แล้วเราไม่รู้ตัวมันก็ยิ่งอยากนั่นแหละ ยิ่งใหญ่ยิ่งแย่เพราะใครจะไปว่าเขาใครจะไปทำอะไรต่ออะไรต่อกับคนอื่นเขาก็จะต้องตรวจตัวเองอย่าให้เป็นกิเลสถึงแม้พูดที่ว่าเราด้วยกิเลสก็ตามในกิเลสนั้นไม่ใช่ว่าจะไม่จะไม่มีส่วนถูกบางทีจะมีส่วนถูก 100% ซะด้วยซ้ำแต่เป็นกิเลสของคนนั้นเขาว่าแต่เขาก็เห็นชัดเจนเขาก็ว่าว่าอย่างแรงเลยยังบอกเอามาตรงๆแรงๆเขาแรงกว่าเพราะกิเลสของเขาแต่คำว่าหรือนัยยะเหตุที่เขาว่าผลที่เขาว่าหรือเรื่องที่เขาว่านั้นมันจริงนะมันไม่ดีก็ไม่ดีจริงๆแม้เขาจะว่าโดยกิเลสเราก็ควรจะกราบเขาด้วยซ้ำเพราะมันจริงอ่ะก็ชี้ให้แก่เราถูกเลขก็ ของเขาเป็นการบำบัดกิเลสของเขาในการได้ทำสมใจเขาเขาก็เลี้ยงกิเลสให้อ้วนของเขาเองเขาก็ขาดทุนส่วนของเขาส่วนเราจะกำไรประตูเดียวถ้าเขาพูดถูกถ้าเขาชี้รถถูกเรากำไรแต่ประตูเดียว 100% ส่วนขาดทุนของใครของมันกรรมใครกรรมมันแต่ก็ทำกรรมอันนั้นจิตของเขาก็ส่วนตัวของเขาประโยชน์ตนของเขาไม่มีหรือประโยชน์ตนของเขาน้อยแต่เขาได้ประโยชน์ท่านมากก็ทำประโยชน์ให้แก่ท่านมากเพราะเขาชี้ให้แก่คนอื่นส่วนเราเองเป็นผู้รับโดยตรงกับไปทำพวกเราขาดทุนซะอีกเราก็โง่แล้วเราก็ซวยเองนะเพราะถ้าผู้ใดยังมีอารมณ์ยังมีอาการอย่างพวกนี้ถูกแล้วก็เบื่อหน่าย เข้าหมู่ไม่สนิทตัวตนมานะยิ่งใหญ่อยู่อย่างเก่าเบ่งบ้านอยู่อย่างนั้นใครว่าไม่ได้ใครกล่าวไม่ได้ใครชี้ไม่ได้แล้วตัวเองก็เธอเด็กถือดิบที่ดีอยู่ตลอดเวลาน่ะจิตใจมันไม่สงบไม่สงบแม้อาการจะนิ่งเป็นใบ้ไม่ตอบโต้ใครแต่จิตของเรายิ่งกดยิ่งยิ่งกัดยิ่งดำยิ่งแรงยิ่งจะทุกข์ขึ้นทุกวันทุกวันทุกวันแม้เราจะแสดงโต้ตอบออกทางกิริยากายก็ไม่ได้ทั้งวาจาก็ไม่ได้มันยิ่งกัดเพราะใจของเราสั่งสมและใจของเราไม่หยุดเพราะฉะนั้นถ้าเราไม่รู้ตัวแล้วเราไม่ล้างเราไม่ปลดปล่อยเราจะถือสาอยากจะเห็นว่าคนนั้นว่าเราคนนี้ว่าเราพระว่าเรามั่งไม่เน้นว่าเรา หมู่สหธรรมิกเป็นอาคันตุกะอารามิกกาลามิกะอะไรว่าเราบ้างแล้วเราก็เก็บกักไว้ไม่กล้าโต้ตอบไม่พูดไม่กล่าวตอบตอบโต้ไม่แสดงกิริยาโต้ก็ดูท่าทางเรียบร้อยดีข้างนอกแต่ข้างในตายนับวันตายลงไวๆตายถ้าไม่วางไม่ปลดไม่ปล่อยตายยิ่งไม่มีทางแสดงออกทางกายทางวาจาเอาซะเลยยิ่งตายไวยิ่งตายไวแล้วผู้นั้นยิ่งไม่รู้พิสูจน์ได้ว่ายิ่งไม่รู้จักจิตเพราะมันทุกข์เพราะมันแรงก่อนโตแล้วยังไม่เห็นก็เมื่อไม่เห็นก็ไม่แก้ตัวไม่ปรับปรุงไม่ปลดปล่อย ทิ้งเมื่อไม่ทิ้งไปสลัดออกไม่ปลดปล่อยออกตัวก็ยิ่งโง่ใหญ่เพราะไม่รู้ก็ไปแบกไว้ทำไมมันของขี้หมาแท้ๆมันของต้องสลัดทิ้งมันของต้องสลัดออกผู้รู้ผู้ฉลาดเขาไม่เอาไว้ที่ตัวเอาไว้น่ะตัวโง่ลูกเดียวโง่ลูกเดียวรถทุกข์ลูกเดียวแล้วเราเบื่อหน่ายเรายุ่งยากเราไม่ได้ดิบได้ดีมองไปเห็นกงจักรเป็นดอกบัวมองเห็นขี้เป็นของอร่อยไปทั้งนั้นก็จะกลับไปเอาอุจจาระเท่านั้นเองก็จะไปเอากงจักรเท่านั้นเองไม่เอาดอกบัวได้ดอกบัวแล้วไม่เอาดอกบัวได้ของดีแล้วไม่เอาของดีได้แก้วแล้วไม่เอาแก้วจะไปเอาขี้มันก็ได้อย่างนั้นด้วยไปผู้ใดก็ตาม ที่มีสักกายะหรือมีสิ่งที่หยาบส่วนเหล่านี้อยู่ตรวจตนเองให้มากไม่เช่นนั้นตกหล่นอาตมาไม่อยากให้ใครตกหล่นแล้วเข้ามาแล้วก็อยากจะให้ปฏิบัติดีๆให้เป็นไปอย่างดีอย่าให้ได้ประโยชน์ให้ได้ส่วนที่มันเสริมเสริมสร้างขึ้นไปเป็นจิตละเอียดประณีตประณีตทั้งนอกประเทศทั้งในเป็นไปลงตัวกันเมื่อลงตัวกันแล้วมันหมดหมดเรื่องหมดราวหมดเรื่องหยาบเข้าไปหาเรื่องละเอียดเมื่อเข้าไปหาเรื่องละเอียดไอ้เรื่องหยาบข้างนอกใครเป็นโทษเพ่งได้ไม่ถึง 2 วัน 3 วันเดี๋ยวก็หลุดเพราะว่าความสะอาดมันมันบอกว่าข้างนอก ถ้าทำสะอาดในได้นอกก็สะอาดด้วยแล้วมันจะสะอาดอย่างมีประสิทธิภาพถ้านายเรายังไม่สะอาดมันจะออกมานอกด้วยเช่นบางคนกามยังไม่หมดมากๆเนี่ยทำตัวเองเหมือนกับเราเองไม่มีกามไม่มีอะไรใดๆทั้งนอกนะแต่มันไม่หรอกมันออกมามันออกมาอย่างที่เรียกว่าผู้มีตาเขาเห็นแต่ตัวเองนึกว่าตัวไม่มีเพราะมันหยาบอยู่ไหนแล้วมันก็ออกมานอกนั้นทำกฎทำคมอย่างไรมันก็ไม่สนิทเนียนหรอกแล้วถ้าพูดได้สะอาดในแล้วไม่มีการจะพยายามทำออกมาท่าทีจีจ๋าข้างนอกมันยังไม่เหมือนเลยมันยังดูมันทุกคนน่ะมันดูมันไม่เหมือนน่ะมันดูแปลกๆมันดูขัดๆเขินๆน่ะเพราะตัวเอง แกล้งทำหรือว่ามันในใจมันไม่มีแล้วทำมาข้างนอกมันก็อย่างนั้นอย่างนั้นแหละมันออกมาแล้วก็ไม่เนียนไม่ปะติดปะต่อไม่ไม่ราบรื่นไม่เป็นเนื้อเป็นตัวที่จริงออกมาขาดๆบินๆขัดๆเขินๆดูไม่เนียนมันเป็นของสัจจะอย่างนั้นแต่ถ้าเรามีเราพยายามดึงไว้เก็บไว้นะไม่ปล่อยให้มันออกมันกลับออกมาอย่างเนียนดีออกมาอย่างแม้จะหยอกออกมาอย่างที่เรียกว่าปิดกั้นแล้วมันยังระเหยออกมาไอ้ตัวระเหยออกมานี่แหละแหมเนียนต่อเห็นชัดเลยว่าโอ้โหไม่ขาดไม่บินเลยเพราะมันเนียนเลยไหลออกมานี่พูดเป็นภาษาวิญญาณเป็นภาษาวิญญาณมันมี ผู้ที่เขารู้เขามีตาหรือว่ามีสิ่งละเอียดที่ตรวจอ่านก็จะรู้เพราะความขาดวิ่นกับความที่ยังต่อโยงใยสัมพันธ์อยู่มันมีเรียกว่าราศีรังษีอะไรก็ตามเรียกว่าสิ่งที่เป็นพลังงานก็ตามเป็นเรื่องละเอียดมันมีอยู่แล้วเราพยายามรู้ตัวเองสำคัญตรวจอ่านว่าเราเองเรามีอะไรอย่างแรงอย่างมากอยู่แล้วเราก็จัดการจัดเก็บปล่อยปลาเลิกหยุดพอมันเป็นภัยแล้วมันก็ทำให้เราทุกข์อยู่เสมอมันเป็นเรื่องทำให้เราเองไม่เจริญอยู่เสมอถ้าเรายังโง่อยู่ไม่รู้ไอ้นี่เป็นเหตุอันนี้เป็นเรื่องที่ทำให้เราไม่เจริญเราก็ไม่ได้ปรับ คนเราก็ยังเหมือนอย่างเก่าเท่าเก่าไม่ได้กระทบขึ้นแล้วก็ไม่แน่นอนเที่ยงแท้นิ่งสนิทเย็นสบายเข้าสู่พบพี่โมกข์วิมุตอะไรพวกนี้มันก็ไม่ถึงมันก็ไปไม่รอดมันก็อยู่อย่างนั้นแหละช้าไปซมซานไปอะไรต่ออะไรไปดีไม่ดีจะหนักกว่าเก่าเอาบาปก็เพิ่มได้มันยิ่งทำไปก็ยิ่งเพิ่มบาปเพิ่มกรรมอะไรให้แก่ตนเองอีกมันก็ไม่เข้าท่าเพราะฉะนั้นขอให้พวกเราเช็คตรวจทางส่วนหยาบส่วนยาไปตั้งแต่นู้นแหละถ้าจะว่าไปแล้วก็ไล่ตั้งแต่มีส่วนอะไรที่เราเหลืออยากตั้งแต่อบายมุขจะฟุ้งซ่านหลงไหลอะไร บอลกฎของมันไว้โชว์พระทั้งชั่วคราวมันจะมีจิตใจฟุ้งซ่านใครเขากล่าวก็ผ่านก็เพียงถึงสิ่งเหล่านี้เรายังก็เราก็ยังถือตัวเพราะมันยังมีส่วนที่เราเองเรายังมีอะไรอาวรณ์ถึงถือใครเขาว่าเราก็ว่าเขาว่าเราถ้าเราเองสะอาดบริสุทธิ์แล้วต่ออบายมุขก็ดีใครมาว่าเราเราไม่ถือตัวหรอกเพราะเราหมดแล้วใครจะว่าก็ว่าก็เราไม่มีจริงๆแล้วจิตสะอาดจริงจนแน่ใจยิ่งเกิดปัญญาญาณโอ้ยเราไม่ติดแล้วว่างสะอาดจริงแล้วใจของเรานี่วางปล่อยสนิทเลยใครจะด่าจะว่าเราก็ไอ้หน้าอบายมุขอย่างนี้นี่ไปจุ่มมันก็มีคิดอย่างโน้นอย่างนี้อยู่นี่ฟุ้งซ่านอย่างนู้นอย่างนี้อยู่กับอบายมุขเราไม่ถืออ่ะไม่ถือหรือเราเองเราไม่ห่วงใยในลาภยศแล้ว ยังห่วงสมบัติยังห่วงนั่นห่วงนี่ยังห่วงราบอันนั้นห่วงยศอันนี้อยู่เขาว่าเราอย่างนู้นอย่างนี้ถ้าเราจิตสะอาดจากสิ่งนี้แล้วจริงคนนั้นจะไม่ถือเลยจะไม่สะเทือนเลยเขาจะว่ายังไงก็เฉยก็ฟังเขาฟังได้เพราะเราหมดมานะเรารู้ด้วยปัญญาแล้วว่าเอ้ยสิ่งที่เราแน่ใจแล้วเราไม่จริงเรามั่นใจแล้วใครจะว่ายังไงเราก็ไม่กระเทือนหวั่นไหวเราจึงจะไม่เกิดโกรธๆหรือไม่เกิดรักเกิดชอบไอ้ว่าโดนว่าแล้วเกิดรักเกิดชอบมันยากหรอกส่วนมากก็จะเกิดชังเราจะไม่เกิดชังมันเกิดสะเทือนไม่เกิดถือสาหรือเรายังมีการใครมาว่าเราเกี่ยวพันกับคนโน้นเกี่ยวพันกับคนนี้เราจะยุ่งกับเรื่องการเรื่องนี้เรากระเทือนมากนั่นคือเรายังมีกามอยู่มาก ถ้าเราไม่มีกามเขาจะว่าเราเราสนิทใจแล้วเราไม่มีจะไปหาเรื่องว่าเราชอบคนนั้นเกี่ยวกับคนนี้มีอารมณ์กับคนนั้นมีเรื่องกับคนนี้อะไรคนนั้นคนนี้อย่างนู้นอย่างนี้อยู่เราสนิทใจเราแล้วใจเราเจโตวิมุติหรือเจโตของเราไม่มีและปัญญาเราก็รู้อย่างมั่นใจไม่หวั่นไหวไม่กระเทือนแล้วเขาว่าอย่างไรก็เฉยไม่สะเทือนหรอกไม่ตอบโต้ไม่ถือสาเราก็จะรู้เขาด้วยซ้ำไปว่าเออเพราะของเราเป็นเนื้อเหมือนกับเนื้อกระดาษขาวในเรื่องนี้คนเขามองว่าเขาว่ามาเท่าไหร่เราก็รับเปอร์เซ็นต์ที่มันมีสีมีรูปอะไรมาติดกระดาษขาวเราเท่านั้นเราจะรู้ว่าคนนั้นว่าแมลงอะไรอย่างไรอย่างชัดแจ้งเท่านั้นเองอ๋อคนนี้ใส่มางั้นถ้าเผื่อว่าเรามีเครื่องกรองอีกชั้นนึงว่าของที่มันติดกระดาษ มันเป็นกิเลสหรือไม่กิเลสแค่ไหนเรามีปัญญาญาณอีกชั้นหนึ่งครองจะเห็นเลยว่าอ๋อคนนี้พูดจริงเท่านี้ส่วนกิเลสเท่านี้แบ่งออกได้ด้วยจึงจะเป็นผู้ที่อ่านจิตอ่านใจหรือว่าโสดทิพย์หรือว่ารู้อะไรแต่ของคนอื่นอย่างชัดแจ้งเพราะจิตของเราสะอาดแต่ถ้าจิตของเรามีเรายังมีการคนมาว่าเรื่องกามเราจึงถือตัวมากเราจึงถือโกรธเคืองเราถึงทุกข์ถึงลำบากใจเพราะเรายังไม่แน่ใจของเราเป็นตัวแกนเลย 1 ตัวที่เราไม่แน่ใจแล้วเราไม่รู้แจ้งว่าเราเองว่าหมดแล้วหรือยังเราก็จึงตอบโต้แต่ถ้าเราแน่ใจว่าเราไม่มีจะไปโต้ทำไมเขาว่ายังไงเขาก็ว่าเปล่า ว่าไม่จริงอ่ะตัวเราเองเราจริงสบายความจริงมันทำให้คนนิ่งความจริงมันทำให้คนสบายความจริงมันทำให้คนไม่กระเทือนเพราะเรายังไม่มีความจริงเราจึงกระเทือนรู้ตัวซะด้วยรู้ตัวซะด้วยวัดปากพูดไปแก้ตัวกับคนนั้นคนนี้ยิ่งแก้ตัวนั่นแหละยิ่งตัวไม่มีก็ยิ่งตัวที่เป็นตัวที่ไม่แน่ตัวเรายิ่งไม่แน่คือเรายังมีไม่ใช่ไม่มีคือเรายังมีส่วนที่มันเป็นเหตุเป็นปัจจัยมันจะเกิดการฟุ้งจะเกิดการปรุงจะเกิดการไม่ดิ้นรนไม่นิ่งแต่การไม่มีถ้าผู้ใดแน่นิ่งแล้วไม่กระเทือนเขาจะว่าไงก็สบายและรู้ไม่ใช่โง่ด้วยเขาว่าก็ไม่ใช่โง่ๆไม่รู้เรื่องเหมือนกับคนฟัง ปิดไม่ออกเขาด่าภาษาอังกฤษอะไรก็ยิ้มเฉยๆไม่ใช่ไม่ใช่โง่เซ่ออย่างนั้นไม่รู้ด้วยเขาด่าเขาว่ายังไงเหมือนกระดาษขาวบอกแล้วว่าเขาโยนอะไรมาก็รู้เลยว่าแข็งแรงว่าจัดไปจ้ายังไงก็รู้ถ้ายังมีปัญญาหรือมีญาณทัศนะเก่งกว่านั้นรู้ด้วยซ้ำไปว่าจริงเท่าไหร่กิเลสเท่าไหร่อยู่ในนั้นอีกอย่างนั้นไม่ใช่ไม่รู้รู้แต่เฉยแต่วางไม่สะเทือนหรอกเพราะงั้นผู้ใดหมดอบายมุขก็ไม่กระเทือนต่อใครจะว่าเราเรื่องอบายมุขให้หมดเรื่องโรคก็ทำเรื่องล่าสมยศก็ไม่กระเทือนต่อหรือใครจะมาว่าเราเรื่องล่ากันยศใครจะมาว่าเราเรื่องกามถ้าเราหมดกรรมเราก็ไม่กระเทือนต่อการใครมาว่าเราติดรูปติดเสียงติดรถติดกลิ่นติดสัมผัสใดๆถ้าเราหมดเราก็ไม่ ต่อรูปรถเป็นเสียงสัมผัสไม่ได้สบายใครมาว่าเราติดภพติดชาติถ้าเรารู้แจ้งในอัตภาพต่างๆรู้พบรู้ชาติรู้ภูมิที่เป็นอัตราอย่างละเอียดอย่างที่ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนแต่เราไปลงพบหลวงภูมิถ้าเราเองเราหมดแล้วเราจะไม่สะเทือนเราหมดมานะก็ดีเราหมดความโมหะที่เราไปลงพบหลวงภูมิเป็นตัวเป็นตนติดยึดไอ้โน่นไอ้นี่อยู่แม้แต่รูปเป็นสัญญาใดๆอยู่หรืออรูปสัญญาใดๆที่เรายังไม่แทงทะลุถ้าเรายังไปติดอยู่เราก็สะเทือนหวั่นไหวต่อภพภูมิเหล่านั้นเหมือนกันแต่ถ้าเราเองเราหมดแล้วก็ไม่สะเทือนใครจะมาว่าเราอย่างโน้นอย่างนี้เราก็ไม่สะเทือน ใครจะด่าว่ายังไงยิ่งไม่สะเทือนใหญ่เพราะผู้นั้นหมดแม้แต่มานะทิฐิหมดแม้แต่มานะสังโยชน์หมดแม้แต่การถือดีหรือการถือตัวใครจะว่าอย่างไรอย่างไรอย่างไรใครจะทำอย่างไรทีนี้ก็ยิ่งไม่มีอะไรสะเทือนไม่มีอะไรลำบากยิ่งเย็นใจสบายมีสันตะวิหารเพราะอย่าว่าแต่รูปมันสัญญาเลยแม้แต่มานับถือตัวเป็นรูปสัญญาใหญ่ๆไม่มีแม้แต่ลูกใครจะมาทางด้านเสียงทางด้านรถทางด้านรูปทางด้านกลิ่นทางด้านหยาบเอาอบายมุขเอาโรคกระทำมาถมเข้าไปท่านก็ไม่หวั่นไหวเอารูปรถขึ้นเสียงสัมผัสมาถมเข้ามาก็ไม่หวั่นไหว ใครจะมาว่าอย่างยาแบบโล่งๆแบบอย่ามาว่าก็ไม่มีถือตัวหมดมานะหรือจะว่าเราถือดีชอบสรรเสริญที่ได้ฟังเขาเยินยอแล้วก็เป็นสุขเราหมดมาหน้าแล้วเราก็ไม่ไม่ถือสาเขาจะว่าเราเนี่ยเขานินทาเราอย่างแรงๆร้ายๆหาเรื่องหาเรื่องหาเลขหาเลขหาแง่หาเชิงมาด่าเรามาว่าเรายังไม่เข้ารูปเขาหรอกหรือยังฉลาดด้วยฉลาดว่าฉลาดด่าหาเหตุหาปัจจัยนั้นนี่มาว่าเราแม้ดูดีซะด้วยนะซับซ้อนแต่ทั้งๆที่จริงไม่มีไม่เป็นจริงแต่ปั้นเรื่องปัญญาเอาเหตุนั้นเรื่องนี้เอามาผูกมาร้อยก็ว่าเราอย่างนู้นอย่างนี้คนอื่นจะหลงเข้าใจง่ายทีเดียวเพราะว่าโดยมีหลักฐานว่าโดยมีเหตุปัจจัยซะด้วย แล้วก็ว่าเราทั้งๆที่ว่ายังหาเรื่องเลยนะที่จริงไม่จริงคนฉลาดหาเรื่องก็เขาจะเอาเหตุปัจจัยที่มีจริงๆเอามาประกอบเรื่องแล้วดูมันเข้าทีคนดูเผินๆก็นึกว่าใช่แต่แท้จริงมันไม่จริงเราก็จะไม่สะเทือนแม้จะละเอียดลออปานนั้นก็ตามคนถูกคนว่าเก่งว่าเก่งนะเก่งสร้างสร้างเลวซะด้วยไม่ใช่สร้างดีนะเก่งเร็วไม่ใช่เก่งดีเก่งเลวเก่งว่าเราอย่างนั้นเราก็ไม่สะเทือนได้เพราะเราหมดมานะเราหมดมานะแท้จริงเราไม่สะเทือนผู้ที่หมดพบหมดภูมิแม้กระทั่งภาวะตัณหาแม้กระทั่งอัตราอย่างละเอียดหมดมานะหมดหมดถ้าจะไม่สะเทือนนั้นก็ไม่เคยเก้อเขินมึงไม่สะ แล้วมันก็ไม่มีอะไรที่จะไม่มีอะไรเป็นรอยเป็นริ้วมันก็จะราบรื่นสนิทเนียนไปเรื่อยไม่มีอุทธัจจะอุทธัจจะแปลว่าสิ่งที่ยังไม่ราบเรียบเพราะฉะนั้นถ้าเป็นปฏิกิริยาของมนุษย์ก็จะดูเก้อเขินถ้าไม่เก่งก็ออกมาทางกายหยาบเลยเห็นก็เกิดเขินๆเห็นโกโก้ยากๆอยู่ทางนอกเลยแต่ถ้าคนไหนเก่งหน่อยสามารถควบคุมอิริยาบถได้ไม่เกิดเขินอยู่ข้างนอกดูไม่ออกดูข้างนอกก็นิ่งสนิทดีแต่ในใจเราจะรู้ใจด้วยใจของผู้เรียนผู้เรียนจะดูอุทยานจิตของตัวเองเพราะงั้นเพราะอนาคตมีอยู่ภพนี้ธนาคารมีข้างนอกดูได้แข็งแรงไม่เกินไม่เกินดี แต่ข้างในตัวสะเทินสะท้านอยู่ข้างในตัวสะเทือนตัวสะ