220104-1-103 ทางเอกภาค1-ตอน103(หน้า310)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ม่ดื่มเหล้าแม้ความรู้เขาว่าไม่ดื่มน้ำเปล่าเสร็จแล้วก็ผู้ใดเห็นจึงเห็นจังเลยศรัทธาเชื่อมั่นเข้าใจคนนั้นเขาก็ไม่ลืมเลย Hello Baby ไม่ดีแน่ๆไม่ได้ประโยชน์เสียประโยชน์ถ้าไม่ลืมฉันได้ประโยชน์อีกเขาก็ไม่แตะต้องเลยแต่กูยังแตะต้องบ้างไม่แตะต้องบ้างเรียกว่ามีอะไรเหมือนกันแต่ว่ายังไม่ใช่อยู่ดีแท้เพราะบางทีแตะต้องต่อไปก็ได้เออดีเหมือนกันนะได้รับประโยชน์อร่อยดีบ้างเป็นสุขดีอยู่เหมือนกันแต่ส่วนเงินส่วนนี้อยู่ด้วยบ้างแต่ก็เข้าใจแต่ปัญญาหรือว่าด้วยความเห็นก็เห็นก็เข้าใจเหมือนกันเพราะว่าอย่างนั้นเขาว่าอย่างนี้เป็นโทษเป็นภัยยังไม่เห็นอยู่บ้างแต่ก็ไม่เชื่อไม่ศรัทธาแท้มันเกี่ยวเนื่องกับศรัทธานะ Siri เขียนเรื่องกษัตรา จะเลิกความเชื่อที่แท้จริงความเห็นที่แท้จริงด้วยปัญญาศรัทธาไม่ใช่ศรัทธางมงายในศรัทธามีปัญญาเนี่ยมันมีปัญญาถ้าเป็นปัญญาถึงที่แล่นอย่างชัดเจนมันก็จะ Siri มันจะเหลืออำนาจของจิตมันจะเหลืออำนาจของจิตที่เป็นเจโตที่เป็นจิตที่เคยเป็นจิตที่ติดเป็นตัวกิเลสแท้เพราะฉะนั้นถ้าจะเห็นหีชัดก็คือเรามีปัญญาเรารู้ว่าเราละเมิดเรารู้ว่าเราเองเรากระทำเนี่ยเพราะความอยากแท้ๆเพราะกินเลทแท้ๆทนไม่ได้อดไม่ได้ต่อกิเลสนั้นน่าจะเห็นว่าแม้เรานี่ไม่ ผู้ใดมีชีวิตตัวในขณะทำก็ตามหรือแม้ทำไปแล้วก็ตามหรือก่อนทำก็ยังมีความระลึกละอายอยู่ทีเดียวแต่มันทนไม่ได้จริงๆนั้นเรียกว่า Siri จะชัดเจนหรือไม่ชัดเจนก็ผู้นั้นมีศรัทธาหรือไม่ศรัทธาแค่ใดถ้าผู้ใดมีศรัทธามาก Siri ก็จะปรากฏตัวมากจะรักอายต่อบาปไม่มากทำแล้วก็ระลึกทำแล้วก็สำนึกก่อนทำก็สำนึกทำลงไปก็สุดที่จะทนมันจึงทำก็สำนึกทำแล้วก็ยังตำหนิติเตียนสำนึกตัวเองอยู่นั่นแหละเรียกว่าคนนั้นมีอะไรมากแต่ก็ผู้นั้นก็จะต้องพยายามถึงแม้ทำ รับผิดสารภาพผิดอะไรของตัวเองหาทางแก้ไขตัวเองอยู่นั่นแหละถ้ามีเหตุจริงถ้าไม่มีหิริแล้วทำแล้วก็เชิญทำแล้วก็เลยช่างมันไม่เป็นไรอะไรไปอย่างนี้แล้วก็น้ำหนักของ Siri ไม่มีพอไม่มาความเชื่อจริงความเห็นจริงก็ไม่พอนะยิ่งพูดได้ไม่ได้เห็นว่าเป็นของบาปของต่ำไม่ได้เห็นว่าเป็นของน่ากลัวอะไรเลยละเมิดได้ละเมิดเอาดีไม่ดีพยายามก็ทำเอาเลยดีนี่สนุกดีอร่อยดีก็เพลินดีทำด้วยซ้ำไปไอ้นั่นไม่ต้องพูดถึงเลยวันนั้นไม่มีศรัทธาไม่มีความเชื่อถือไม่มีความเห็นทิฐิก็ไม่มีเห็นด้วยจะบอกว่าเอ๊ะก็น่ารู้ด้วยปัญญาธรรมดาพูดธรรมดานี่น่ารู้ แบบตลกๆหนูไปอย่างนั้นแหละที่จริงน่ะเขารู้อย่างโลกว่ามันดีด้วยซ้ำไปอย่างเช่นคนเข้าไปเล่นการพนันอย่างนี้ไม่ดื่มเหล้านี่ก็ตามก็รู้ทั้งรู้ว่าตำรวจไปจับใครถ่ายรูปก็น่าอายขายขี้หน้าแต่มันก็ทำทำอย่างไรทำอย่างไรก็ได้ดีไม่ดีบางทีมาคุยกับผม 200,000 มีกฎหมายแล้วไม่มีท่าเลยไม่ได้กลัวอะไรเลยมีน้ำหนักของ Siri มันก็เป็นจริง จะไม่ได้หมายความว่าเราจะรู้ในภาษาแต่มันมีที่จิตของใครของมันนะเรื่องไหนก็ตามนี่ๆขณะนี้กำลังยกตัวอย่างแค่เรื่องหยาบหยาบต่ำๆไม่ใช่เรื่องละเอียดลึกซึ้งไม่ใช่เรื่องสูงส่งอะไรให้เป็นเรื่องแค่อยากๆดูเราลองต่อไปดูซิแล้วต้องพยายามทำความเข้าใจให้ดีๆกับคำว่าหิริหรือความรู้ความเข้าใจในบาปในความต่ำใดๆอย่างจริงๆนี่ถ้าผู้ใดเข้าใจแจ้แทนด้วยปัญญาจริงแล้วคนผู้นั้นก็ย่อมประดับละอายในการที่ตนจะไปกระทำบาปหรือกระทำกรรมชั่วนั้นๆจริงๆ เหมือนเช่นคนรู้ว่าขี้เป็นของต่ำที่เป็นของสกปรกคนพวกนั้นก็จะไม่ไปมัวเมาหลงคลุกคลีขยำขี้เล่นเขาจะทั้งเกลียดกลัวเกรงกลัวขี้นั้นและจะละอายตัวเองอย่างยิ่งจนจะต้องรีบสลัดทิ้งอย่างเร็วทันทีถ้าเกิดมีขี้กระเด็นมาถูกตนเข้าแม้จะไม่มีใครเห็นการกระเด็นในครั้งนี้เลยก็ตามแต่เพราะความเกลียดกลัวเพลงกลัวและเพราะมันละอายต่อความต่ำนั้นจะมาแปะเปื้อนจนอย่างแท้จริงจึงมีการสลับออกถึงขนาดนั้นเห็นไหมอย่าเข้าใจอยู่อย่างเพียงเผินๆ แปลภาษามันต้องเอามาเทียบเอามาเขียนกับสภาวะที่คนเขามีคนเขาเป็นอยู่แท้ๆโดยเฉพาะที่ตัวเราเองแล้วเราจะเข้าใจแจ่มแจ้งได้เราจะรู้ความหมายที่แท้จริงของคำว่าหิริได้ไม่เช่นนั้นเราจะเข้าใจจะทะลุสูงขึ้นสูงขึ้นไปอีกจนถึงคำว่าวิมุติคือสลัดออกผลแล้วหลุดพ้นขาดจากกันไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีกไม่ต้องมีไม่ต้องสัมผัสกันเลยก็ได้นั้นไม่ได้ถ้าเธอยินดีนี่ไม่เกิดไม่มี ภาพจริงในตนแล้วยังแพ้แน่พวกนั้นไม่ถึงวิมุตไม่ได้ย้อนไปยกตัวอย่างเช่นผู้ที่ไม่เห็นเล่าว่าเป็นความชั่วไม่เห็นน้ำเล่าว่าเป็นของต่ำที่ควรจะแตะหรือไม่ควรแตะเขาไม่เห็นจริงๆมันก็อย่างนั้นอย่างนั้นแหละมันจะไปช่วยไปตามอะไรของธรรมดาแล้วเขาก็จะไม่มีชีวิตอะไรที่เขาจะเลิกจะละจะเว้นนอกจากถ้าจะไม่เริ่มไม่รับไม่เว้นแล้วถ้ามีเศษส่วนกิเลสที่เขาจะเห็นมันก็ดีนะมันก็อร่อยนี่มันก็ติดมันก็น่าชิมหน้านิ่มเพราะฉะนั้นโอกาสช่วงมีเมื่อไหร่เขาไม่มีอะไรกินธรรมดาถ้าเกิดว่าเขายังรู้สึกว่าอยากอร่อยนะ หรือเช่นเดียวกันกับคนที่กินเนื้อสัตว์เขาไม่ได้มีชีวิตในการกินเนื้อสัตว์เขาไม่เห็นว่ามันเป็นบาปตรงไหนกินเนื้อสัตว์ไม่ใช่บาป 7 คำไม่ใช่เรื่องชั่วเรื่อง 3 ไม่ใช่เรื่องที่จะน่าเกลียดน่าชังอะไรนี่ถ้าเขาไม่ติดเนื้อสัตว์ก็แบบไม่มีอะไรมากไม่มีอะไรมากถึงโอกาสมีกินก็กินก็กินก็แต่ถ้าเผื่อว่าเขาติดเนื้อสัตว์เขาก็จะเสาะแสวงหาหรือเค้าก็จะต้องอยากเค้าก็จะต้องพยายามกินซ้ำไปแต่ถ้าคนนั้นไม่ติดเนื้อสัตว์เขาก็ คำว่าไม่ติดเพราะเขาไม่รู้ว่ามันเป็นของชั่วคราวกินเข้าไปแล้วมันก็จะมีมีเหตุปัจจัยที่มันจะจูงดึงชวนชี้ชวนเปรียบเทียบเพราะว่าเนื้อสัตว์มันเป็นรถมันเป็นรูปมันเป็นกลิ่นมันเป็นสัมผัสที่ต่างกันกับพืชโดยโลกนิติโน้มน้าวไปในทางที่จะต้องจัดจ้านในรถในกลิ่นนี้สีนี้สัมผัสมันมีจริงมันจัดกว่ากันคราวก็จะกินข้าวจะกินรสจัดสีก็จับสัมผัสแล้วเขากินไปแล้วเขาสัมผัสไปแล้วเขาเสพคุณไปบ่อยๆก็จะปฏิเสธไม่ได้ ถ้าเขาเองเขายังมีกิเลสในการโน้มน้อมในการถูกจูงดึงเพราะว่าเขายังไม่มีปัญญาอย่างพระอรหันต์เขายังไม่มีดีไม่มีชั่วไม่มียาวไม่มีสั้นไม่มีหยาบไม่มีละเอียดเขายังไม่มีปัญญารู้ถึงป่านนั้นเขาจะปฏิเสธว่าเขาไม่ติดนั้นไม่มีมันเป็นป่าพูดเฉยๆไม่ใช่ของจริงหรือผู้รู้แล้วก็ไม่เสพคุณในสิ่งที่ไม่ควรเสพพิจารณาแล้วจึงเศษเราเองเราเราอายว่าเป็นชั่วเป็นบาปก็ด้วยเราไม่กินเนื้อสัตว์นี้ด้วยความชั่วความบาปที่เราเราอายแล้วไม่ๆไม่เอาเราเกรงกลัวเราอายบางคนก็เกรงกลัวมากบางคนก็ภาระไม่ถึง เพลงกลัวกฤษณะเจตนาของเราก็บริสุทธิ์และเราก็ไม่ได้มีความคิดไม่ได้มีความอยากอะไรทุกอย่างเสพติดไม่มีอยากก็ไม่มีเพราะฉะนั้นบางสิ่งบางอย่างมันผ่านพลัดเข้ามาโดยไม่เจตนาแล้วก็พยายามที่สุดมีความพยายามอยู่แล้วว่าจะไม่ให้มีสิ่งนี้จะละเว้นสิ่งนี้จะเป็นครูเป็นตัวอย่างจะเป็นหลักนำในเรื่องอย่างนี้สิ่งอย่างนี้ให้แก่ผู้อื่นอยู่ด้วยและเจตนาอยู่แล้วด้วยแต่มันก็พัดผ่านเข้ามาแล้วก็ไม่ได้ทุกข์อะไรแล้วก็รู้ว่าเออเหตุปัจจัยมันเป็นอย่างนี้ก็แล้วไปบางครั้งบางคราวเราก็จะมีเพราะถ้าเผื่อว่าผู้ใดยังมีเพลงกลัวมากละอายมากก็จะรู้สึกจิตใจและเผื่อว่ามาเอานี้พัดเข้ามาที่เราเอง บรรทัดเข้ามาแล้วก็รู้สึกขยะแขยงรู้สึกมีอาการอารมณ์อะไรมีเหมือนกันทีนี้ลองพิจารณาดูแต่ถ้าเผื่อว่าผู้ใดไม่มีแล้วมันก็เฉยถ้าพูดได้ยิ่งไม่ได้เกรงกลัวเลยไม่ได้ละอายเลยหวานชอบไปสิไม่ชอบไปเลยด้วยซ้ำดูจิตอ่านจิตตัวเองก็จะรู้ถึงจิตได้ว่าจิตของเราเป็นสิริหรือไม่ปวดแต่ปากมันก็ต่อจาก Siri นี่แหละมีโอสปาน้ำหนักมันมากกว่ากันกับ SIRI เพราะความเชื่อเพราะความเห็นเพราะความเข้าใจจริงในคุณในโทษของสิ่งนั้นสิ่งนั้นจริงๆแล้วเราก็รู้ โรคใดว่าเราเองเราจะอยู่อย่างสมมติที่สัจจะรูปไหนเราจะอยู่ในโลกด้วยรูปแบบใดเราจะทรงไว้ซึ่งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมอย่างไรกายกรรมของเราขาดก็ควรขาดกันให้ได้มากที่สุดเท่าที่เหตุปัจจัยมันไม่เป็นไรหรอกไม่ต้องเกี่ยวข้องกันเลยสิ่งนี้ตัดขาดกันได้เลยไม่ใช่ว่าต้องเกี่ยวข้องบ้างไม่เกี่ยวเกี่ยวข้องบ้างหรือยังต้องเกี่ยวข้องอยู่เพราะงั้นเราก็เป็นขั้นตอนสิ่งใดที่เราควรจะเด็ดขาดไม่ต้องเกี่ยวข้องกันเลยก็ได้ตลอดชีวิตเราก็ไม่เกี่ยวข้องเกี่ยวข้องบ้าไม่เกี่ยวข้องบ้างอนุโลมบ้างบางครั้งบางคราวตามช่วง เราจะมีบ้างก็แล้วแต่บางอย่างบางอันก็ต้องเป็นอย่างนั้นเราอยู่ในรูปอย่างนั้นเราอยู่ในสมมติที่สัจจะอย่างนั้นบางอย่างเราจำเป็นต้องเกี่ยวข้องอยู่แต่เราก็มีแนวโน้มมีนโยบายมีกุศโลบายมีการแสดงออกในรูปที่ทวนคืนในรูปที่ให้เห็นว่าเราไม่ได้ติดอะไรต่างๆนานามันก็ต้องมีอายุเช่นผู้ใดที่เข้าใจด้วยปัญญาอย่างซาบซึ้งในบาปในความต่ำความชั่วแท้ๆของศีลข้อ 4 อันมีเนื้อหาว่าอย่าพูดหยาบอย่าพูดส่อเสียดอย่าพูดเพ้อเจ้ออยากพูดโกหกเห็นชัดๆง่ายๆ การพูดหยาบบางคนมีหิริอย่างมากคือไม่กล้ากล่าวคำหยาบเพราะรู้ว่าเป็นบาปเป็นความต่ำความชั่วคนผู้นั้นก็จะไม่กล่าวคำหยาบนั้นๆออกมาเป็นอันขาดดังนี้เป็นต้นแต่ถ้าใครไม่มีหิริไม่เข้าใจไม่มีปัญญารู้แท้ๆว่ามันไม่ใช่ของดีมันเป็นความต่ำมันเป็นบาปเขาก็จะกระทำกรรมนั้นๆอยู่อย่างไม่กระดาษอย่างไม่ละอายเอาเลยจริงๆเขาจะพูดคำหยาบด้วยอารมณ์พอใจมีรถถึงใจด้วยซ้ำในยะเดียวกันคำพูดส่อเสียดเพ้อเจ้อและโกหกก็เช่นกัน ถ้าผู้ใดมีความรู้แจ้งแทงด้วยปัญญามากขึ้นมากขึ้นจริงๆว่ะคำโกหกนั้นมันเป็นบาปเป็นความต่ำเขาก็จะไม่พูดโกหกออกมาแม้จิตจะหยาบโกหกอยู่เมื่อมีปัญญามากขึ้นมากขึ้นคำพูดส่อเสียดกับเพ้อเจ้อก็เช่นกันเขาก็จะไม่กล้าทำมันเป็นระดับที่ละเอียดสูงขึ้นสูงขึ้นไปตามภูมิจิตภูมิปัญญาของผู้มีธรรมะจริงๆผู้มีธรรมนั้นๆจะมีหิริและจะมีอุปสรรคความเกลียดกลัวในความชั่วความเกรงกลัวในความบาปไม่ได้บาปและความเกรงกลัวในความต่ำเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆโดย เอาตอนนี้ก็ขึ้นมาถึงคำว่าโอตตัปปะถึงเพิ่มเติมเข้ามาซึ่งมีน้ำหนักขยายความว่าความเกลียดกลัวเกรงกลัวน่ะ Siri นั้นน่ะมีความเกรงโปรตอนมีแรงมากกว่านั้นถึงขนาดขั้นเกลียดถึงขนาดขั้นห้ามกันหยุดยั้งกันไม่กล้ากันอย่างมากกว่านะอดก็ปะถึงขั้นเกรงเกลียดกลัวเกรงกลัวบางทีเวลาจิตใจที่เรามีปัญญาและแท้แล้วมันไม่ใช่เกลียดหรอกมันรู้สึกน้ำหนักมากแต่มันไม่ถึงกับขนาดทุกข์ทรมานเป็นการเปลี่ยนเป็นการผลักไสเป็นรุน แต่ก็รู้ว่าทำไม่ได้อย่างนี้ทำไม่ได้แม่มาใกล้ก็ไม่ได้ขยะแขยงจนเกินควรถ้าผู้ที่ยังมีจิตที่ยังไม่เรียบร้อยยังรู้ไม่เท่าทันก็ยังกลัวหรือยังเกลียดอยู่มากเพราะเขาปล่อยก็ไม่ได้กลัวหรือก็ใกล้ก็เกลียดแต่อย่างนี้เรียกว่าจิตของเรายังยังไม่มีปัญญาหรือยังไม่รู้เท่าทันหรือยังไม่เก่งขึ้นถ้าเก่งขึ้นแล้วเกลียดไม่มีกลัวก็ไม่มีแต่ก็รู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ต้องโอนต่อไปต้องไม่ละเมิดไม่เกี่ยวข้องเป็นบาปเป็นชั่วเป็นป่าไม่ต้องเป็นต้องมีต้องได้ มันจะรู้แรงมีน้ำหนักในใจรู้ว่าแรงกว่าหิริหิริมันก็ไม่ต้องไม่ต้องละเมิดในชั่วในบาปในตำหรือสิ่งอย่างนี้สำนวนต่างๆแรงกว่าแน่ใจมั่นใจชัดแจ้งใจรู้ความหมายชัดกว่าเพราะเราจะมีส่วนที่เราทำได้ด้วยกำลังจิตด้วยปัญญายังไม่พอก็ได้นะยังไม่พอก็จิตก็ยังไม่เรียบร้อยทั้งหมดยังเข้าใจไม่ชัดยังอยู่เหนือมีจริงยังเป็นโลกจิตไม่จริงก็จะมีประโยชน์อย่างที่ว่านั้นคือยังมีความกลัวยังมีการเปลี่ยนยังมีโทสาสุข ฉันเกลียดนี้เป็นโทสาคติอยู่มีโทสาคติมีปัญญาสติอยู่ในตัวอยู่เหมือนกันอะไรเช่นผู้ใดเห็นว่าการเป็นชู้กับเมียเขานั้นเป็นบาปเป็นความต่ำเป็นการเบียดเบียนผู้อื่นผู้นั้นแม้จะมีโอกาสจะเป็นจะทำได้ด้วยซ้ำก็จะไม่ทำกรรมนั้นเมื่อคนผู้นั้นมีหิริมีความละอายต่อบาปอย่างแท้จริงในใจในส่วนลึกของปัญญาญาณส่วนคนพูดที่มีปัญญารู้และเข้าใจเหมือนกันว่าการละเมิดประเวณีผัวเขาเมียเขานั้นมันเป็นบาปเป็นโทษเป็นความต่ำ แต่เขาก็ยังกล้าทำกรรมนั้นลงไปก็แสดงว่าคนผู้นั้นยังมีกิเลสตัณหาหนาจัดอยู่ในจิตยังไม่มีหิริแท้เป็นแต่เพียงได้ยินได้ฟังมาว่ากรรมเช่นนี้เป็นบาปอันควรละเว้นเท่านั้นเองโดยแท้จริงในจิตของคนพวกนี้ไม่มีเหตุทำอยากทราบซึ้งถึงแก่นใจเลยเรียกว่าอาจจะละอายในตนอยู่บ้างเหมือนกันแต่ก็อายน้อยกว่าความไม่อายจึงได้กล้าทำกรรมเช่นชั่วนี้เพราะฉะนั้นจะเรียกคนเช่นนี้ว่ามีหิริทำแท้ๆนั้นยังไม่ได้เลยเนื่องจากเขายังมีอกุศลจิตมากกว่ากุศลกิจเขายังมีบาปมีความต่ำความ ชั่วมากกว่าบุญมากกว่าความดีอันเกิดแล้วเป็นแล้วออกมาแม้แต่ทางกายกรรมชัดๆเพราะหิรินั้นเป็นหมวดกุศลธรรมเป็นฝ่ายกุศลจิตเป็นบุญเป็นความดี Siri ไม่ใช่ฝ่ายอกุศลสิริไม่ได้จัดอยู่ในหมวดอกุศลจิตศิริไม่ใช่อบายอย่าทำแต่ Siri เป็นเทวดา 4 วิเคราะห์ไปจนกระทั่งถึงหลักสูตรที่แบ่งกันแล้วผู้ใดที่ละเมิดไม่ไม่ไม่ไม่มียับยั้งเพียงพอน้ำหนักของเฮโรอีนน้อยไป ละเมิดจนกระทั่งเขาก่อบาปเป็นกรรมเป็นกลายเป็นวิธีเป็นอะไรออกมาก็ตามก็แสดงว่าผู้นั้นก็ยังมีส่วนที่ไม่หรือว่าเป็นส่วนที่ยังเป็นตัวบาปตัวไม่ควรนั้นมากกว่าตัวควรจะแยกแยะแล้วเขาก็ยังมีอบายจะทำมากกว่าเทวธรรมหิริเป็นเทวธรรมไม่ใช่อบายมุขธรรมเป็นกุศลจิตไม่ใช่อกุศลและจิตและสำหรับผู้ที่มีหิริทำแท้ๆนั้นจะละอายต่อบาปกับความชั่วความต่ำนั้นจริงๆแม้ภายในจิตของตนจะมีโลภมูลนิธิคือจิตของตนจะยังมีกิเลสตัณหาอยากจะทำอยากจะทำทำทำอยู่ ได้เท่าใดก็จะไม่กล้าทำเพราะมีความละอายอย่างแท้จริงมันอายจริงๆกระดาษก็เดินแท้ๆในจิตของตนนี่แหละทั้ง 7 ยังดำเส้นตัวอย่างตื้นๆขึ้นมาอีกถ้าเราจะเป็นรัฐขโมยของของใครอย่างนี้สำหรับผู้ที่มีหิริทำแท้ๆในจิตแล้วจะไม่กล้ากระทำอย่างเด็ดขาดมันละอายใจตนอยู่มันละอายไปใจตนอย่างมากที่สุดแม้ใจอยากจะหยิบฉวยเอามาเป็นของตนอยากจะขโมยอยากจะได้ของนั้นพร้อมทั้งมีโอกาสปานใดก็ตาม ผู้นั้นก็จะทำไม่ลงจริงๆเพราะมันละอายในบาปอย่างแท้จริงเป็นธรรมะในจิตของคนผู้นั้นอย่างแท้จริงไม่ใช่ไม่กล้าเพราะเกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองด้วยแต่มันละอายในความต่ำกลัวตัวเองจะต่ำลงโดยแท้จริงกลัวความต่ำจะแปะเปื้อนจึงเรียกว่ามี Siri และมีอุปสรรคมีความเกรงกลัวในความชั่วในความต่ำหรือเกรงกลัวในบาปนั้นจะเกิดขึ้นมาตรงๆด้วยขึ้นชื่อว่าความชั่วใครๆก็ไม่ควรทำให้เกิดขึ้นมาเลยในโลกโดยเฉพาะเราไม่ลองลองไล่ดู ศีลข้อที่มันชัดชัดๆขึ้นมาเรื่อยๆเราจะเห็นชัดเจนยิ่งขึ้นมาถึงศีลก็จะคลอดขณะนี้มันถึงข้อ 2 แล้วนี่ทวนมาตั้งแต่ข้อ 5 มา 4 มา 3 อะไรขึ้นมาจนกระทั่งมาถึงข้อ 2 จะขโมยเอาของที่ไม่ใช่ของเราการรักการขโมยมันก็ยิ่งจะรู้สึกถ้าเราเป็นผู้ที่มีธรรมะแล้วก็จะรู้สึกว่าการขโมยมันหยาบชัดเราเคยบางคนจะเคยมันไม่กล้าหรอกมันแม้แต่จะลับหลังแม้แต่จะเป็นโอกาสยังไงมันก็ไม่กล้าเอาของเขามันไม่ใช่แบบกลัวกฎหมายบางทีมันกฏหมายมันเรื่องเล็กน้อยด้วยซ้ำไปบางทีไม่ใช่เรื่องใหญ่โตถึงกฏหมายก็ไม่อะไรมากมายแต่มันก็ไม่กล้าที่จะหยิบ ข่าวขโมยของเขามันรู้ว่าใจเราจะขโมยใจเราจะเอาของเขามาเป็นของเราแล้วนี่จะเอาของเขาจะรีบเอาของเขามาช่วยมาใช้มากินมาเสพหรือว่ามาเป็นของเราโดยสภาพนั้นสภาพนี้มันจะมีจริงๆถ้าใครระลึกย้อนดูดีๆแต่เราไม่ปฏิเสธภาษาหรือว่าเราเป็นสีภาษาแล้วเรามีความจริงแล้วรู้ธรรมะขึ้นมาแล้วเราจะเข้าใจจะเห็นได้คำว่า Siri หรือความละอายในความต่ำความชั่วละอายต่อบาปนี้จะมีเป็นเบื้องต้นเบื้องกลางเบื้องปลายอยู่แต่สำหรับผู้ไม่มีหิรินั้นก็คือผู้ทำความต่ำความชั่วหรือทำบาปนั้นๆได้ อย่างไม่กระดากกระเดื่องเลยโดยแท้จริงแม้แต่ในจิตอันซ่อนเร้นของตนเองแถมจะยินดีที่จะทำเอาด้วยซ้ำไปอันนี้ก็คล้ายๆกับต้นบอกไปแล้วผู้ที่ไม่มีหิรินี่จะทำด้วยอย่างสบายไม่ต้องดับเครื่องไม่เกิดไม่เคยไม่อะไรเลยโดยแท้จริงและจิตบางทีก็จะชอบๆเอาด้วยซ้ำถ้าผู้เริ่มมีหิริเบื้องต้นก็คือมีปัญญารู้ในสิ่งที่เป็นความต่ำความชั่วนั้นเข้าใจในเรื่องที่เป็นบาปนั้นขึ้นมาแล้วแต่ก็ยังกล้าทำความชั่วความต่ำนั้นอยู่หากมีคนรู้เห็นและเมื่อจิตของตนก็ยอมรับรู้ไม่มีมา ไมค์ทองคำตนเองที่ใดก็จะนึกละอายมีความกระดาษก็เดินในบาปในความต่ำความชั่วของตัวนั้นอยู่บ้างนะนี่เป็นเบื้องต้นขั้นต้นคือมันรู้จริงๆแล้วมันเข้าใจเลยว่าอันนี้ไม่ควรมันเป็นความไม่ไม่ดีของเราจริงๆถ้าทำแล้วก็ไม่ดีถ้าไม่ทำก็ได้ดีกว่าแต่เราก็ยังทำอยู่เราก็ยังละเมิดอยู่ถ้าพวกนั้นไม่มีมานะทิฐิอะไรเข้ามาขวางมาคัดค้านมาย้อนแย้งเล่นอย่างโน้นอย่างนี้หาอ้างเหตุผลอ้างเรทอ้างนี่อ้างปัญญาเฉโปอะไรก็ตามแต่มาบรรเทาตนเองผู้นั้นก็จะรับจะละอายระดับก็เรื่องแล้วก็จะสัมผัสกันเองลงไป พระฤกษ์สิ่งนั้นเพื่อจะต้องระมัดระวังเพื่อที่จะต้องมีสติสัมปชัญญะควบคุมตนเองทำให้ตนเองบริบูรณ์บริสุทธิ์ขึ้นมาจริงๆมันเกิดจริงแต่บุคคลนั้นนะเป็นเทวธรรมจริงๆนะเฮลิโอแต่ป่านนี้ใครต้องรู้นะต้องตรวจสอบตนเองถ้าไม่ตรวจสอบตนเองและไม่ไม่ไม่ไม่ไม่รู้เรื่องก็ตรวจสอบดูจริงๆว่าเออเรามีเหตุผลแต่ที่จริงมันมีบทบาทจริงเหมือนกันในตัวคนแต่ถ้าเรายิ่งสัมผัสลงไปเรายิ่งเน้นความสำคัญมันลงไปในสิ่งอย่างนี้อีกรู้ชัดรู้แจ้งเป็นหมวดเป็นตอนเป็นขยะเป็นข้อมันก็ยิ่งจะเป็นหลักให้แก่เราอันนี้จะเป็นน้ำหนักแต่ภาพปฏิบัติ ให้รู้ว่าเราไม่มี Siri เลยนะนี่เราไม่มีโอตัปปะเลยนะมีโอตัปปะยิ่งดีในความชั่วความบาปความต่ำยูริก็ยังไม่ค่อยยังชั่วแล้วแต่ที่ไม่มีหิริเลยก็เก่งเลยมันจะได้ปฏิบัติธรรมเมื่อไหร่อะไรเราก็ไล่สิ่งที่เขาบอกว่าเป็นบาปเป็น 3 คนละเว้นคนเลิกงานแล้วเราก็ไม่มีกะจิตกะใจเลยไม่รู้สึกว่ามันน่าเปิดน่ากลัวน่าจะต้องละเว้นน่าจะต้องหยุดต้องพลาดต้องไม่กระทำอย่างไรไม่มีความรู้เลยไม่มีปัญญาเลยคนนั้นก็ไม่มีทางนะถึงแม้ว่าจะกระทำตามคนอื่นหยุดเพราะคนอื่นบอกคนอื่นบังคับหยุดเพราะเหตุแวดล้อมแห่งผู้อื่นไม่ใช่ตัวเองเห็น ปัญญาแล้วไม่ใช่ตัวเองเห็นผลดีผลเสียอะไรของตัวเองเลยพูดแล้วก็หยุดไปอย่างนั้นแหละถ้าพ้นจากอำนาจเหตุของผู้อื่นอันนั้นบังคับหรือเกี่ยวข้องอยู่แล้วเราก็เขาก็ทำไม่มีอะไรที่ทำให้เพราะคนนั้นเพื่อคนนั้นเพื่อเหตุอันนั้นถ้าเป็นเพราะเหตุอันนั้นเพื่ออันนั้นแล้วไม่ทำเช่นคุณมาในที่นี้คุณมาไม่กินเนื้อสัตว์ขึ้นมาก็เพราะว่าเหตุของสิ่งแวดล้อมที่นี่อะไรๆจะถึงนี่พ่อไปจากที่นี่แล้วออกไปที่อื่นแล้วมันบาปมันชั่วได้หลายคนมาที่นี่ก็ไม่เห็นด้วยเลยในการไม่กินเนื้อสัตว์นี่ด้วยซ้ำไปแกก็มาที่นี่เขาก็ทำตามนั้นแหละพอออกไปนี่หน่อยเดียวเขาก็สมัครไม่มีอะไรบาปอะไร ควรทำหรือไม่ควรทำไม่เห็นควรด้วยซ้ำไปเพราะคนอื่นทำหมดใครๆเขาก็เห็นไม่เห็นหน้าอายอะไรกินเนื้อสัตว์ก็เหมือนกับกินเหล้าเขาก็กินยิ่งกว่าด้วยกินเนื้อสัตว์ยิ่งกว่ากินเหล้าเลยกินเหล้ายังมีบางคนบอกว่าบาปบอกว่าชั่วต่ำมีอยู่ส่วนหนึ่งถึงแม้จะส่วนมากเขาเห็นว่าไม่เป็นไรหรอกกินไปปล่อยกินไปกันอย่างนั้นอย่างนั้นแหละเพราะว่ากินเหล้าหรือกินเนื้อสัตว์กินเนื้อสัตว์มันยิ่งไม่เห็นเป็นไรยิ่งกว่าไม่กินเหล้าซะอีกแต่ไม่กินเหล้าเขาก็มีบ้างได้แต่ไม่กินเนื้อสัตว์ไม่มีปัญหาก็กินธรรมดาอย่างนี้เป็นต้นเขาก็ยังไม่รู้ยังไม่มีขั้นตอนเพราะเหตุแห่งผู้อื่นก็ สามารถละเว้นหรือหยุดได้แต่ถ้าไม่เกิดปัญญาแล้วคนนี้เวียนกลับคนที่มีโอกาสมีช่องเขาเวียนกลับเขาจะไม่หยุดอย่างเพราะเขารู้ด้วยปัญญาว่าอันนี้น่าละเว้นหน้าจะต้องเลิกยุทธน่าระงับหน้าไม่เกี่ยวข้องเลยเขาจะไม่เข้าใจเพราะยิ่งของยิ่งสิ่งที่ละเอียดสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นทำให้เกิดปัญญาเขาก็ยังใหม่อ่ะเดี๋ยวดูซิจะมีอธิบายละเอียดเป็นลำดับไปแล้วก็เราก็จะไล่พิสดารละเอียดขึ้นไปอีกในบางช่วงบางตอนที่ส่วนเรื่องการนั้นหมายความว่ารู้ชัดในบาปในความต่ำความชั่วอันเดิมนั่นแหละแต่ทราบซึ้งยิ่งขึ้นว่ามันเป็นบาปแท้ แม้ใจจะอยากทำใจจะปรารถนาออกปานใดและแม้จะมีโอกาสอยู่อย่างงามๆปานใดก็ตามดังนี้ก็ยังเป็นการบริสุทธิ์ภายนอกได้อย่างดีเพราะว่าในใจนั้นมันยังมีบาปยังไม่บริบูรณ์ก็ยังไม่บริสุทธิ์มันยังทำกรรมนั้นอยู่คือมันยังปรุงมันยังดีดดิ้นมันยังทุกข์อยู่นั่นเองจึงเรียกว่าจิตยังมีอาภาพวงเล็บเปิดความไม่สบายความเจ็บป่วยความไม่บริบูรณ์ยังไม่ปลอดภัยถึงขั้นนี้ก็เริ่มก้าวเข้าสู่อดัมคือขั้นเพลงกลัวในภายในอาพาธนั้นในทุกข์นั้นๆขึ้นมาบ้าง จะมีโอตตัปปะเชื่อมโยงเข้ามาบ้าง Siri เนี่ยบังถ้ามันยังไม่มีโอตตัปปะเลยมันก็ไม่ได้ละอายอะไรแต่มันก็รู้บ้างเหมือนกันว่ามันไม่ดีแต่ไม่ละอายละเมิดได้แล้วมืดแล้วว่ายังไม่มีอดอะไรไม่กลัวแต่ถ้า Siri ตัวขึ้นอดแต่ปากก็จะมีขึ้นมามากขึ้นขนาดเพลงกลัวขนาดที่หักห้ามตนเองขณะที่มีความยับยั้งได้มากมันจะค่อยๆมีอุปสรรคปัญหาขึ้นน้ำหนักมากจนเกินเหตุนี้ก็ยิ่งมากก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีกไปเรื่อยๆ 3 คันอันนั้นพอจิตสูงขึ้น เบื้องปลายคนพวกนี้ก็จะละอายแก่ตนเองเพียงตนยังมีอารมณ์เกี่ยวข้องกับบาปกับความต่ำความชั่วที่คนอยู่ในจิตก็ยังเป็นความละอายในบาปในความต่ำที่เป็นมลทินใจแห่งตนอยู่แม้ผู้อื่นจะไม่สามารถหยั่งล่วงรู้ความกล้าอย่างรู้เข้าไปในจิตอันอาภาพหรืออันยังมีอารมณ์ที่ถือว่าเป็นบาปของตนนี้ได้ก็ตามผู้นี้ก็จะมีความเกรงกลัวในบาปยังไม่ได้พูดแต่ปากนั้นยิ่งขึ้นก็จะหาทางล้างให้ออกจากใจชำระแม้อารมณ์นี้ออกจากจิตเพราะถึงขั้นเกรงกลัวในเชื้อสายแห่งความ บาปนี้กันจริงๆมันเป็นโทษมันเห็นเป็นโทษไผ่หรือเป็นทุกข์แท้และสภาวะอกุศลธรรมจึงไม่ใช่หลบหลีกกันเล่นๆแต่ต้องรู้มันให้แจ้งให้ชัดในตนแล้วรีบล้างรีบเลิกรีบฆ่ามันให้ดับสิ้นไปจากตนอันนี้อ่านต่อไปอีกนิดนึงนะจะย้อนมาอธิบายให้ละเอียดแล้วเพราะฉะนั้นหิริก็อดจึงสืบสายต่อเนื่องกันอยู่โดยในระยะตามที่ได้อธิบายมานี้ผู้ใดถ้าผู้ใดมีชีวิตที่มากแท้และชัดจริงในใจยิ่งเท่าใดก็จะตายขึ้นไปเป็นอดัมความเกรงกลัวต่อสิ่งต่าง กรรมอันตนรู้แจ้งแทงชัดแล้วว่าชั่วนั้นยิ่งขึ้นเท่านั้นก็จะเป็นผู้ไม่กล้ากระทำบาปนั้นเอาจริงๆ Siri Siri เกิดใหม่ๆโอตตัปปะก็ยังไม่มีพอ Siri โตเติบกล้าปวดจึงจะเริ่มเกิดฝันเห็นแก่โอตตัปปะก็กล้ามากสุดท้ายก็จะเป็นโอ้ทำแท้ๆชัดๆคือรู้ชั่วรู้บาปนั้นชัดกลัวบาปกลัวชั่วนั้นจริงจนเข็ดจนขยะซึ่งจะไม่ใช่แต่เพียงละลายในวงเล็บศิริเท่านั้นมันไม่อยากเข้าใกล้ไม่ครบถี่ไม่เกี่ยวข้องกันทีเดียว เป็นสภาพซ้อนแสงอาศัยกันอยู่เสมอไปดังนี้โอตัปปะอธิบายเข้ามาสรุปรวมให้ฟังว่ามันเป็นธรรมะคู่มันเป็นธรรมะเกี่ยวเนื่องแบบเป็นธรรมะที่ใกล้ชิดกันหิริโอตัปปะมันเป็นการสืบโยงกันอยู่ในลักษณะดังนี้เพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดรู้บาปเข้าใจสิ่งใดอันใดเรื่องใดว่าชั่วเขาจะเว้นจะละจะเลิกอย่างพยายามฟังดูดีๆคำว่าพยายามแน่ๆถ้าเขารู้จริงเขาเห็นจริงว่ามันชั่วมันตามมันควรเลิกคนออกคนปล่อยเขาจะพยายามแน่ๆสัจธรรมก็จะเกิดจริงเป็นจริงในจิต ของผู้ปฏิบัติจนเกิดปัญญาจนมีสภาวะถึงขั้นรอบชัดจริงเป็นที่สุดได้ตามที่อธิบายนี้ไม่เห็นจริงเข้าใจจริงมีปัญญาจริงรู้จริงแล้วก็กำลังของเหตุโอตตัปปะเกิดมันจะเกิดความพยายามพอถึงยิ่งเป็นอดแต่ป่าแล้วมันจะเกิดความพยายามเพราะฉะนั้นในเวลาในชีวิตที่เป็นไปเขาก็จะพยายามถ้าเผื่อยิ่งมีความรู้ในทางธรรมว่าจะต้องมีสติสัมปชัญญะมีบทพูดสติปัฏฐานด้วยถ้ายิ่งดีก็อดแต่ปากมันมีเป็นหลักอยู่แล้วมีสติปัฏฐานประกอบเข้าไปเท่านั้นสบายงานไม่ช้าไม่นานเลยผู้นั้นจะทำได้ง่ายดายมา