220103-1-102 ทางเอกภาค1-ตอน102(หน้า307)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ะตอนจะเห็นชัดเจนยิ่งทุกวันนี้ยิ่งโรคสับสนมันมีมากมายมากมายสิ่งที่หลอกล่อแล้วก็นึกว่าชีวิตที่มันเป็นชีวิตที่ สุขแสนได้แสนมีแสนเป็นอยู่อย่างในโลกมันปรุงมันสร้างขึ้นมาหอบหุ้มครอบงำมากเหลือเกินผมอยากจัดการที่จะแหวกเข้าไปถึงแก่นแหวกเข้าไปถึงสภาพวิมุตหรือว่าสภาพสุญญตาสภาพที่มีติดไม่ยึดไม่มีไม่เป็นไม่เอาเนี่ยมันจะอยู่ยังไงมันเต็มไปด้วยความหนาแน่นถ้าเผื่อจะว่างจะจ้างจะบางจะหลุดไล่ออกนี่มันจะไปอยู่ไงไม่วางลำบากหรือเป็นแสนยากแต่ว่ามันก็เป็นไปได้ถ้าเผื่อว่าได้ศึกษา สัจธรรมทั้งหลักการทั้งภาคประพฤติภาคปฏิบัติธรรมเข้าไปจริงๆไม่เคยจะได้สภาพเหมือนจริงแต่ก็ต้องอาศัยเวลาล่ะเพราะว่ามันได้ถูกครอบงำถูกยอมถูกทำให้หนามามากก็ต้องอาศัยเวลาบ้างทุกอย่างนั้นก็ตามเราก็จะไม่ยินดีหรือว่าเราจะไม่อนุโลมจนว่าเมื่อใช้คำว่าต้องให้เวลาเขาบ้างหรือว่าต้องอาศัยเวลาบ้างแล้วเราก็เลยได้ใจอนุโลมมันให้มันยืดยาวเลี้ยงต้อย เรียนให้มันต่อเรียกว่ายืดยาดยืดยาดไปไม่รู้จักจบไม่รู้จักแล้วทำไม่สำเร็จสักทีซึ่งไม่ควรเพราะว่าเราเสร็จเมื่อไหร่เราก็สบายเมื่อนั้นเราเสร็จเมื่อไหร่แล้วก็ไปพูดที่มีประโยชน์เมื่อนั้นเราเสร็จเมื่อไหร่เราก็เป็นผู้ที่ได้สร้างสรรค์เป็นบุญเป็นคุณแก่โลกจนก็ได้ด้วยตนก็สบายด้วยโรคก็ได้สบายด้วยได้รับประโยชน์อันนั้นด้วยเพราะว่ามันมันกลายมาเป็นสิ่งประเสริฐกลายมาเป็นสิ่งที่มีฤทธิ์มีคุณมีค่าเราจะไปช้าอยู่มันก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรเพราะว่าถ้าเผื่อว่าเราเป็น พูดทีได้เรียบร้อยหลุดร่อนพ้นไปดีจริงแล้วเราก็สบายเราก็เห็นคุณเห็นค่าผู้อื่นก็สบายผู้อื่นก็ได้คุณได้ค่าจากเราซึ่งมันไม่มีอะไรเสียหายเลยสักสิ่งเราก็ไม่ใช่ผู้เสียหายเราก็กลับเป็นผู้ที่ได้คนอื่นก็เป็นผู้ที่ได้เราก็เจออย่างนั้นเพราะถ้าเราไปใช้ช้าๆอยู่เราก็ยังอยู่อย่างนั้นแหละแล้วก็ไม่ได้ฆ่าได้คุณที่เต็มก็พอถูกรถถูกยึดครองไปด้วยเหมือนกันมันจึงจะเป็นเรื่องของกิเลสเป็นเรื่องของ เจ้าตัวผีร้ายที่มันยังไม่ยอมมันยังดึงมันยังทึ่งมันยังพยายามที่จะไม่ยอมให้หลุดให้พ้นให้ขาดไม่ได้อยู่นั่นเองแล้วเราก็จะต้องพยายามจับไม่ชัดเห็นไม่ชัดแล้วก็พยายามปรับพยายามเปลี่ยนพยายามทำจริงๆมันต้องมีอดทนข่มขืนจริงๆต้องใช้กระบะทำอดทนข่มขืนต้องมีธรรมะสัจจะทมะขันติจาคะมันถึงจะสลัดออกได้เมื่อสลัดออกได้ถ้ายิ่งเราเหลือติดกับจิตใจเราจะต้องปรับมันออกเลยทีเดียว ต้องจับตัวไม่ได้ติดจริงๆมันเป็นอารมณ์มันเป็นอาการยังจะให้จะขอให้พิสูจน์ตอนขณะนี้ในเรื่องที่จะพิสูจน์ฐานที่สำคัญคือฐานง่วงนอนเนี่ยฐานสิบกลับคุณเอาที่ตัวเองเลยตลอดเวลาไปก็ตามแต่เวลาคุณนอนก็เลยเวลามานั่งมาฟังธรรมมาอะไรแล้วแต่เมื่อไหร่ก็ตามใจในขณะที่คุณง่วงในขณะที่คุณมีอาการเป็นกิเลสนั้นมันง่วงมันมีอารมณ์กูจะต้องพยายามเอาจิตเข้าไปอ่านจับมันเลยมันจะยากตรงที่เรียกว่ามันไม่มีกำลังจะไปอ่านมันถูก ครอบงำมันจะไปตามที่มันจะพามั่วมันจะพาไม่รู้เรื่องไปตามที่มันจะดึงไปเลยสติมันก็จะไม่เหลือกำลังมันก็จะไม่มีเพราะเราจะต้องพยายามไม่รู้แล้วจะต้องพยายามเข้าใจที่พวกที่บอกเนี่ยพยายามไม่มีให้รู้ตัวเพราะรู้ตัวแล้วคุณก็จะต้องพยายามต้องมีสัมมาวายามะดึงสติให้ขึ้นถ้ากำลังของสติไม่เพียงพอคุณก็จะทำอะไรไม่ได้มันก็จะถูกครอบงำไปกลายเป็นสภาพนั้นไปเลยจะพาโง่นั่นแหละไปกับมันเลยทำอะไรไม่ได้แต่ทีนี้ถ้าเผื่อว่าเรามีสติขึ้นมา กำลังพอสมควรระหว่างกลางม่วงมันก็จะดึงสติแล้วก็รู้แล้วว่าตอนนี้เรากำลังต่อสู้ผีง่วงกำลังจะเอาเรากำลังจะสลับด้วยสัมปชัญญะด้วยปัญญาของเราเรารู้แล้วว่าเราไม่เอาไอ้โง่นี่เราไม่เอาอย่าไปอกุศลมันไม่ดีเรารู้แล้วในขณะที่คุณเองคุณกำลังมีกำลังของสติขึ้นมาพอสมควรมีสติอินทรีย์พอสมควรคุณจะสามารถอ่านอารมณ์จิตตัวเองได้ในขณะที่กำลังต่อสู้กันน่ะคุณจะเห็นทุกข์คือสงครามคือคณะมันมีระยะกำลังเป็นสาระนะเลยกำลังเป็นการต่อสู้กำลังประกอบไปด้วยสงคราม ที่นี่คุณจะขึ้นวันไหนถ้าคุณจะพึ่งง่วงคุณก็ปล่อยการต่อสู้ทั้งหมดปล่อยให้มันไปมันไปเลยเสียแล้วง่ายคุณจะพึ่งง่วงอ่ะคุณจะพึ่งหลับแล้วก็ปล่อยมันเลยแหละปล่อยมันก็ไปเลยง่ายมากไม่ต้องอดทนไม่ต้องข่มฝืนไม่ต้องต่อสู้ไม่ต้องต่อสู้คุณจะมีมะระนะเลยตัวจิตตัวนั้นน่ะมันจะเป็นมรณะคุณจะตายไปในสงครามนั่นแหละถึงจะจบไปเลยตายเสร็จหมดกำลังหมดเรี่ยวแรงหมดอินทรีย์พละทุกอย่างได้ง่ายปล่อย คุณไม่ต้องสู้ต้องทนต้องฝืนนะทีนี้พวกคุณก็ต้องสู้ทนฝืนด้วยกำลังที่อดทนต่อสู้ด้วยกำลังเจโตคือกำลังจิตของเราใจคนจนก็เข้มแข็งจะต้องสลัดไม่มีอารมณ์นั้นเข้ามาครอบงำต่อสู้นี้ด้วยวิธีง่ายๆและวิธีสมถะวิธีแบบถ้าจะพูดแล้วก็คือวิธีสัตว์โลกธรรมดาวิธีเดรัจฉานสู้กันด้วยกำลังก็คือคุณมีกำลังนั่นแหละมีอินทรีย์มีพละเท่าไหร่ก็ต้องต่อสู้สลัดอย่าให้เจ้าหน้าที่เข้ามาครอบงำอาการมันเป็นอาการคุณรู้กำลังรู้อาการรู้กิริยารู้อารมณ์นั่นแหละมันกำลังมีตัวนั่นแหละคืออัตราและก็คืออัตรากำลังมีตัวมีสภาพจริง เมื่อคุณต่อสู้มนุษย์กำลังธรรมดานั่นก็คือกำลังเรียกว่ามีเขาก็เอาเขาชนกันมีพลังเท่าไหร่ก็เอาพลังชนกันธรรมดานี่แหละเรื่องของสมถะโดยตรงเรื่องของเจโตวิมุตติธรรมดาต่อสู้กันโดยใครอยู่ใครอยู่ใครมีแรงกว่าคนนั้นชนะเท่านั้นเองคุณก็ต้องใช้เต็มแรงใช้ด้วยในขณะที่คุณมีสติพออ่านไม่ได้ว่าเรากำลังมีปัญญามีสติแล้วก็มีปัญญาพอที่จะอ่านได้คุณจะเห็นว่ามันเป็นสภาพไม่ใช่อาการสุขหรอกมันเป็นสภาพที่ลำบาก ใจมันเป็นสภาพที่ทรมานมันไม่อร่อยเลยมันไม่อร่อยเลยป่านนี้เห็นจริงๆนะคุณต้องอ่านให้เห็นจริงๆการที่เห็นทุกข์นั้นน่ะมันเป็นสภาพที่เกิดอริยสัจอย่างหนึ่งทีนี้เมื่อเวลาคุณต่อสู้ด้วยแรงถ้าคุณสลับมันหลุดไปได้แล้วถอยไปมันหายไปอารมณ์และอาการของการต่อสู้หรือว่าผีง่วงมันออกไปแล้วเหลือตัวเราเป็นผู้ที่มีสติเต็มแล้วคุณก็สัมผัสอารมณ์ที่มีสติเต็มมีอารมณ์เบิกบานไม่มีอะไรเข้ามากวนเป็นสภาพว่างโปร่งหลุดจากอารมณ์นั้นไม่มีอารมณ์สีม่วงนั้นไม่มีการที่จะมีอะไร ฉุดมาดึงนั้นมันโปร่งสว่างโล่งไปเรียบร้อยและอารมณ์นั้นคุณก็จะต้องอ่านลงไปอีกให้เห็นชัดเจนเอ๊ะมันก็เป็นอารมณ์สบายนี่นะเราไม่ต้องมีผีม่วงตัวนี้มันก็สบายดีนอกจากสบายแล้วก็ยังเป็นสภาพที่มีสติสัมปชัญญะมีปัญญาจะทำงานทำการก็แข็งแรงจะเรียนจะร่ำจะฟังธรรมจะมีกิจการอะไรแล้วมันก็ดีทั้งนั้นดีกว่าที่เราไปนั่งแล้วก็มีอารมณ์ง่วงแล้วก็ฉุดเราดึงลงไปเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นลงไปมันดีกว่าสบายก็สบายสร้างสรรค์ก็สร้างสรรค์มันมีจุดดีเราจะต้องเห็นคุณเห็นประโยชน์ นอกจากเห็นโทษเราทำไปเป็นอย่างนั้นแล้วเป็นโทษเรารู้ตัวเราแล้วว่าเราเองแม้เราจะตอนนี้นี่ถ้าผมว่าจำเป็นแม้เราจะง่วงแม่เราจะควรจะพักผ่อนแต่มันจำเป็นที่เราจะต้องไม่ให้ไม่ต้องยังไม่นอนยังไม่พักอ่ะเราจะทำต่อไปเนี่ยแล้วก็ต้องแก้ไขมันในระยะเดียวกันสลัดออกด้วยแรงหรือว่าใช้ปัญญาให้รู้ว่าไม่เอาไอ้ตัวผีตัวนี้ตัวเก่งเท่ากับฤทธิ์ของเราเราจะต้องมีกำลังหรือมีฤทธิ์มีความเป็นจริงของเราเนี่ยมีอาวุธหรือมีประสิทธิภาพอะไรของเราก็ตามใจจะใช้ภาษาอะไรเรียกก็ตามจะต้องฆ่าจะต้องปราบจะต้องชนะมันให้ได้ ถ้าคุณเอาแต่พูดคุณเอาแต่ฟังภาษาและคุณไม่ได้ฝึกปรือจริงๆไม่ได้มีบทการกระทำไม่ได้ต่อสู้จริงๆไม่ได้ปรับเปลี่ยนจริงๆเลยคุณจะฟังในหูไปอีกกี่ร้อยชาติมันก็ไม่มีมีแต่ปริญญามีแต่ปฏิบัติฟังเข้าใจเชื่อว่าที่พูดนี่ไม่มีใครไม่เข้าใจจริงๆไม่มีใครไม่เข้าใจมันไม่ใช่เรื่องยากเรื่องเย็นอะไรที่จะรู้เลยแล้วก็คุณก็ปลุกตีถ้าคุณเคยใครไม่ง่วงกับคุณไปโกหกเห็นว่าง่วงมันจะแทบทุกคนในโลกนี้ไม่เห็นมีเจอกันทุกคนตรงนั้นเมื่อเราเจอเข้าเมื่อเราเห็นแล้วเราก็จะต้องกระทำอย่างนี้จะทำจริงๆไม่เดี๋ยวนี้เราก็เวลาไปหลับไปนอน ถึงเวลานอนคุณก็ต้องกำหนดเวลาตื่นตื่นขึ้นมาแล้วก็คุณจะเห็นมันเชียวแล้วก็ต้องหัดฝึกจริงๆหัดฝึกในเวลานอนแล้วหลับแล้วก็ตื่นกำหนดเวลาตื่นกำหนดเวลาหลับแล้วก็ลุกขึ้นมาทำทำจริงๆมันจะสู้มันได้ได้แล้วคุณก็จะได้ประโยชน์ในการพิจารณาอีกนี่ตื่นขึ้นมาดึกตื่นขึ้นมาเงียบเพราะคุณเองคุณทำได้สว่างไสวคุณก็พิจารณาทบทวนบุพเพนิวาสานุสติญาณหรือตรวจดูแล้วก็เรียบเรียงอะไรต่ออะไรต่างๆธรรมะของเราต่างๆนานามันจะเจริญนี่เคยแนะไว้เสมอเคยบอกเสมอว่าเราจะต้องเรียบเรียงเราจะต้องทบทวนเราจะต้องทำหรือเราจะต้องพยายามเข้าใจตัวเอง วันต่อวันวันต่อวันวันต่อวันไปเราได้อะไรมันถึงจะไม่งมงายมันถึงจะเห็นจริงว่าเราได้อะไรเรามาทำอะไรประเสริฐอะไรแล้วจะเข้าใจเข้าใจว่าชีวิตกูว่างเบาสบายเป็นประโยชน์ที่พูดไปปริยัติต่างๆเอามาเรียกเพียงเอามาเทียบเอามาพิสูจน์หาของจริงเห็นของจริงเป็นอย่างไรเทียบก็เป็นจิตสำคัญที่จิตอาลิจิตเอ้อมันก็โปร่งเบาสว่างง่ายดีนะแล้วโลกนี้กูจะเอาอะไรคุณก็เทียบไปไล่ไปบอกเหตุบอกผลบอกความหมายต่างๆไว้ซะจนก็คิดว่าบอกได้บอกว่าถ้าใครที่มันนั่งฟังที่บรรยายอะไรต่ออะไรต่างๆเนี่ยไม่ต้องมากต้องมาสักเดือนนึงมันก็น่าจะมากพอที่จะไปเรียบเรียงมากพอ ไปตรวจสอบเดือนนึงอ่ะฟังทุกวันทุกวันทุกวันวันละ 2 ชั่วโมงมันไม่น่าจะไม่รู้เรื่องมันไม่น่าจะไม่ได้ความหมายมันไม่น่าจะไม่ได้เป้าหรือจุดของชีวิตหรือจุดของสาระไม่น่าจะไม่ได้มันน่าจะได้ทีเดียวว่าจะเอาสาระอะไรแก่นสารอะไรแยกโลกก็ให้แยกให้ฟังแยกธรรมะก็แยกให้ฟังชีวิตก็แยกให้ฟังถ้าคุณยังจะเรียบเรียงแล้วตรวจสอบแล้วคุณยังต้องการโลกคุณจะต้องปฏิเสธโลกีย์รสควรจะต้องไปเอาลาบเอายศเอาสรรเสริญแบบโล่งๆไปปรุงไปสร้างไปก่อนไปก่ออยู่ทางโลกนู้นก็กลับไปเอามันไม่เป็นปัญหาอะไรบอกอยู่ชัดๆไม่ได้หวงแหนไม่ได้ไป ดึงไปถึงไม่ได้ไปบีบบังคับอะไรเลยถ้าคุณจะเอาเข้าไปเอาโลกมีอยู่ดื่นเลยเต็มเลยต่อสู้แย่งชิงสู้แย่งลาภแย่งยศอย่างสรรเสริญแย่งโลกียสุขแล้วก็ฟุ้งซ่านโลกียสุขลงอยู่ทุกวันต่างคนต่างคิดอาจจะหาวิธีการหลอกล่อให้คนเป็นสุขด้วยการสังขารด้วยการปรุงรูปนั้นรถมีกลิ่นนั้นสัมผัสแบบนี้อย่างนั้นอย่างนี้ก็ปลงอยู่ทุกวันไม่ได้ย่อหย่อนเลยไม่ได้หยุดเลยแต่ไปดูแลงานในโลกที่เขากระทำอยู่มากมายกว่ามากมายเลยก็ทำยังไงก็ปรุงอยู่เยอะแยะมากมาย ไม่ใช่ว่ามันไม่เห็นมันเห็นมันรู้มันมีอยู่เนี่ยคุณจะสงสัยอะไรทีนี้ทางด้านธรรมะนี่มันน้อยแล้วมันยากแก่การจะหยั่งถึงการที่จะเข้าไปรู้ไปเห็นมันจริงอย่างที่ว่ามันไม่ได้หลอกไว้นี่ธรรมะนี่คุณเป็นผู้ที่เสียเสียสละคุณเป็นผู้ที่ตกปลาอยู่เหนือสิ่งเหล่านั้นสิ่งเหล่านั้นไม่มีทำให้มันเกิดอารมณ์ในจิตของคุณคุณไม่หลงลาภผมก็เข้าใจได้มาหรือไม่ได้มาคุณก็เฉยๆจิตมันจะอ่อนจางแต่ก่อนเราเคยลงเวลาปฏิบัติแล้วผมก็จะลดเบามันได้สิ่งนั้นสิ่งนี้มาความชื่นใจชูใจความที่จะเป็นดีดดีดดีดดีใจได้ลาภได้ยศแม้จะหลง สูงขึ้นไปอีกตัวสรรเสริญยกยอปอปั้นตัวตนเนี่ยมันไม่ใช่เรื่องเล่นมันเป็นมานะสังโยชน์ชั้นสูงล่ามันเป็นวัตถุยศมันก็เป็นชั้นชอบเหมือนกันเป็นฐานะเหมือนกับนายยศแล้วก็โยงไปหาสรรเสริญถือตัวถือตนยอดมันเป็นมีมานะอยู่ในตัวด้วยแม้จะล่ามันก็มีมานะเรามีเครื่องวัตถุอลังการมากมันก็เป็นฐานะเป็นผู้ที่ใหญ่เป็นผู้ที่สูงได้เหมือนกันแต่มันหยาบกว่ามันเห็นชัดสูงหรือวัตถุมันจะไม่เข้าท่าอะไรมันเห็นชัดแล้วมันก็ละได้ง่ายกว่าถ้าผู้ใดได้พิสูจน์ได้เห็นจริงว่ามันไม่มีจริงๆแล้วมันเป็นมายาอารมณ์ที่เราไปยึดถือว่าเราใหญ่เรา ดีใจด้วยเราเป็นสุขก็ว่าได้ลาภได้ยศพอเราเข้าจริงแล้วเราไม่เห็นจะเป็นอะไรจิตมันไม่ต้องมีลาภหรือแม้จิตจิตมันต้องไม่ต้องมีการฟูใจเพราะได้ลาภได้ยศจิตไม่ต้องฝูงใจเพราะได้สรรเสริญมันก็ไม่เห็นเป็นอะไรมันก็สุขสบายดีและซ้ำจะสุขสบายยิ่งกว่าซ้ำจะสุขสบายยิ่งกว่าคุณต้องอ่านอารมณ์จิตคุณต้องตรวจสอบคุณต้องดูสัมผัสเมื่อไหร่เขามายกยอปอปั้นหรือคำว่าตำหนิติเตียนเข้ามานินทาเขามาว่าร้ายเข้ามากล่าวหาอะไรต่างๆคุณก็ดูมันเป็นคู่กันนินทากับสรรเสริญได้ยศเสื่อมยศได้ลาภเสื่อมลาภมันเป็นคู่กัน ถ้าเผื่อว่าได้ล่ะคุณสุขถ้าเสื่อมลาภลงไปคุณทุกข์ได้ยศคุณสุขซะเสื่อมยศคุณทุกข์พาเขาสรรเสริญคุณจะสุขถ้าเขานินทาคุณจะทุกข์คุณจะไม่พอใจคุณจะต้องเกิดอาการอะไรต่างๆคุณก็อ่านสิอ่านจริงๆอารมณ์จิตของเราเราก็ต้องรู้เท่าทันทุกเวลาหรือแม้แต่โลกีย์สุขก็รู้เท่าทันโลกนี้เขามีอารมณ์กันอย่างนี้ก็ได้สัมผัสสมใจอย่างนี้ต้องการอย่างนี้ก็ได้สมใจอย่างนี้แล้วมันก็เป็นสุขอะไรโลกียสุขต่างๆเราก็ไม่ต้องไปเราไม่ติดเมื่อเราไม่ติดเรามันก็ไม่เอามันก็เฉยมีก็มีเป็นก็เป็นไปเราจะไม่มีไม่เป็นไม่ได้ด้วยในโลกมันจะมีเงินแต่ถ้า เราเองเราไม่แสวงหาเราไม่ยินดียินร้ายมันก็น้อยลงแต่มันก็ต้องมีในโลกมนุษย์จะอยู่ในโลกนี้ทุกคนปนเปอยู่ในโลกเนี่ยมันทิ้งไปไหนไม่ได้หรอกเรายังอยู่บนนี้แต่เราอยู่บนมันเหนือมันจะมีฤทธิ์มีอำนาจอำนาจครอบงำเราจะต้องทำให้เราเป็นทาสเราจะต้องซมซานแสวงหาสิ่งเหล่านั้นไม่เราจะไม่เลยจริงๆไม่แสวงหาไม่อยากได้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนี่มันก็เข้าร่องเข้ารอยศาสนาเป็นอย่างนี้เป็นผู้หมดอย่าไม่อยากได้อยู่ในโลกนี้ก็มีปัจจัยมีของเลี้ยงชีวิตตามที่เรารู้สาระชีวิตแล้วได้พอมีพอเป็นพอไฟมีอาหารเครื่องหนึ่งห่มพอสมควรไม่สะสมด้วย ไม่หวงแหนด้วยไม่ได้มีนี่ก็จะเสียสละเสียสละได้ทนเอาฝึกตนให้มีอินทรีย์พละให้มีกำลังกันร้อนกันหนาวทนร้อนทนหนาวทนแดดทนฝนทนลมทนดิ้นทนสัตว์เสือกลิ้นคลานอะไรต่างๆนานาแล้วทนได้ฝึกตนเป็นผู้ที่ทนได้แล้วก็อยู่ในโลกของเขาอย่างขนาดเราน้อยแล้วเนี่ยก็ยังน้อยลงไปไม่ได้อีกมีอินทรีย์พระภายในมีความสามารถภายในที่ๆสู้ทนต่อแดดน้ำลมฝนสาดเสือกลิ้นคลานตามพระพุทธเจ้าท่านว่าอรหันต์ของเราทนต่อแดดน้ำลมฝนสาดเสือกลิ้นผ่านหมายความว่าทนต่อบรรยากาศของโลกที่จะมีฤดูเปลี่ยนไปที่จะมีนู่นไม่มีอะไรตลาดต่างๆเกิดอยู่ จะอยู่กับโลกที่เป็นธรรมดาธรรมชาติที่เขาเปลี่ยนไปมีมาไม่เที่ยงไม่แท้เป็นอนิจจังหมุนเวียนมีบ้างไม่มีบ้างอยู่ได้อย่างพึ่งตนพึ่งสภาพที่ง่ายที่สุดเป็นอย่างนั้นจริงๆจึงจะเห็นว่าเราเนี่ยง่ายสบายเบาไม่ต้องขอถามอะไรอยู่กับโลกที่มันหมุนไปหมุนไปอย่างไม่ติดอะไรไม่เดือดร้อนอะไรหน้าหนาวไม่ติดหนาวหน้าร้อนไม่ติดร้อนหน้าหนาวไม่ผลักหนาวหน้าร้อนไม่ผักร้อนหน้าฝนไม่ผลักฝนไม่ได้อยากได้ฝนไม่ได้อยากได้ร้อนไม่ได้อยากได้หนาวไม่ได้อยากได้เรียกไม่ได้อยากได้อยากมีอะไรก็เราก็ปัดเป่าหรือว่า ขายไปเรื่อยๆมันเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วแต่ผมว่าเราได้ฝึกตนได้อ่านได้จับจิตไปปรับปรุงจิตได้มีอำนาจในกระทำตัวเองเกิดอินทรีย์พละเกิดฤทธิ์เกิดแรงของจิตสามารถปรับปรับได้จริงๆไม่ใช่ปากพูดนะปฏิบัติธรรมต้องปรับจริงๆตัวจิตที่แม้แต่ว่ากิเลสส่วนนั้นส่วนนี้แต่ถ้าเราได้เรียนรู้สิ่งที่เป็นโรคสิ่งที่เป็นกามสิ่งที่เป็นอบายมุขจนกระทั่งมาถึงฐานทีนะมีพระก็ได้มาปรับจิตทีนะไม่ใช่มันไม่หนักเหมือนกับมันไม่มีข้าวของมันไม่มีวัตถุมันยังกล้ามันยังกะโรคนะอย่าโรคกระทำลาบยศมันมีวัตถุมีเข้าของมันหยาบมันต้องไปแสวงหา ยืนยันต้องไปเอาไปสะสมรูปรถเป็นเสียงสัมผัสเขาจะต้องมีของที่มากระทบหูตาจมูกลิ้นกายอะไรไอ้ส่วนเจ้าที่นายมีทางนี้ไม่ต้องมีไม่ต้องเอาอะไรมากระทบตาหูจมูกลิ้นกายไม่ต้องมีวัตถุนอกไม่เอาเดี๋ยวนี้แหละมันอยู่ที่ไหนมันก็ได้มันจะอยู่ที่ลับที่แจ้งมันจะเอาที่ไหนมันเอาได้หมดมันต่อหน้าต่อตามันก็เอาน่ะมันเอาได้จริงๆมันไม่ต้องเปลืองอะไรมันถึงเบามันเป็นของเบามันเป็นของที่มันง่ายอยู่ที่ไหนก็เอาได้เสมอมันไม่ต้องไปพึ่งพาอาศัยสิ่งที่เป็นอีกโรคนึงแล้วโลกข้างนอกหยาบไม่ต้องแล้วนี่มันลูกละเอียดแล้ว [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] วันจันทร์เราไปยืนยันตรัสไว้ถ้ายื่นสะสมก็สะสมวันนี้ไม่มาก็มาเข้าไปมันไม่มีความอิ่มความเต็มที่เป็นพุทธภาษิตหรือว่าผู้กล้าจับจริงๆเพราะถ้าเราปล่อยปลาเลยเอาใจมันให้มันสะสมให้มันเป็นไปอีกก็แน่นอนมันไม่มีอิ่มมันไม่มีเต็มอ่ะแล้วต้องรู้ความพอพระพุทธเจ้าจัดด้วยเหตุผลบอกว่าเราต้องกำหนดการหลักการตื่นกำหนดให้มันแล้วรู้ความพอสุขภาพร่างกายพอดีแล้วไปเอาให้มันอีกทำไมเรารู้ว่าการนอนคืออะไรรู้ความหมายการนอนคือการพักเรามีพรรคเรามีเพียงพระพอสมควรแล้วเราก็ต้องรู้ความพอมีสันโดษปิด ที่มีประสิทธิภาพเราจะต้องมาสร้างคลื่นถ้าบอกว่าเราเองเราไปไหนเราก็ยังติดไอ้ตัวนอนหลับหรือไปมันก็เหมือนกับเราทะเลมีคลื่นหรือว่าทะเลมีหินโสโครกมันไม่ราบเรียบมันไม่ประวิเศษมันไม่สันติมันไม่ราบเรียบง่ายงามมันก็คงจะทำให้มันไม่ดีอย่างพวกเรานี่พระบอกแล้วก็ดูดีนะเราดีไปไหนกันทั้งหมดซึ่งมีอำนาจมายุบยิบไม่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาปุ๊บปั๊บๆๆนิ่งเลยงอออกไปเลยจะลงไปในบาดาล ไม่กลายเป็นมันมีคลื่นงามดูตัวดูทะเลทะเลเหมือนกับไม่มีต่อทะเลมันไม่มีอะไรแต่เสร็จแล้วก็มีคลื่นโผล่ขึ้นมาหรือหินโสโครกโผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำไปขายกันมันไม่เรียบและดูหน้าทะเลนี่ดูมันเรียบงามแต่เดี๋ยวมีมีอุปสรรคโดยเรียกว่ามีอุปสรรคหรือว่ามีคลื่นหรือว่ามีต่อหรือว่ามีหินโสโครกหรือว่ามีอะไรโผล่ขึ้นมาขั้นทำให้ความเรียบความงามความง่ายความสวยนั้นบกพร่องลงไปมันมาได้ง่ายๆมั้ยมันอยู่กับตัวเราเลยมันมาได้ย้อนไปก็บอกว่าพวกเรานี่ขาดทุนตรงนี้ขาดทุน มันไม่งามไปทำไปงานรับนิมนต์ไปอะไรๆแหมเรากำลังเทศน์กำลังคนศรัทธาดีๆประเดี๋ยวคนที่นั่งฟังธรรมนั่นแหละบอกเราไปเดี๋ยวก็บอกบางคนก็บอกชัดเลยนะคุณมองไปเห็นพระเรานี้เขาก็สายตาเขาก็ไปแล้วเราก็เห็นน่ะสิเอาซะแล้วเอาซะแล้วเราฆ่าเราเองข้างๆเราเองแหละแสดงให้เขาชมแสดงแข่งสิแสดงแข่งผมอ่ะผมก็เท่เขาก็สนใจดีนะแต่มีคนแข่งกับความสนใจแต่เขาเองเขาไม่สนใจหรอกที่จริงแต่เขาเห็น แล้วเขาก็ไม่ได้ชอบใจหรอกศรัทธาที่มีก็ถูกลดลงมันลดลงทีเดียวศรัทธาเขารถก็เห็นเห็นพระโง่ที่จริงก็ศรัทธาดีเลยนะมันเสียเสียทะเลที่กำลังราบเรียบแหมงามผ่องเลยยิ่งมีแสงทองสาดกระจายกำลังดีอยู่ดีๆเห็นเสือโคร่งกำลังงานกำลังสบายกำลังชื่นใจถ้าเผื่อว่าจะให้สมมติมากๆวันนั้นไม่ใช่หินโสโครกและมีผีโผล่ขึ้นมากำลังดูท้องทะเลและยิ้มก็ยับแหมตอนนี้ตะวันกำลังจะตกดินมีแสงเงินแสงทอง นายกโผล่ขึ้นมาแทนที่แสงเงินคุณคิดดูซิมันจะตกใจขนาดไหนอ่ะคนน่ะกำลังดูเพลินกำลังดูงามอยู่ทีเดียวหน้าผีโผล่ขึ้นมาแทนที่ตรงนั้นน่ะจากใต้ทะเลเลยวิ่งกันกำลังเพลินกำลังดีอ่ะมันคล้ายๆกันน่ะเพราะอันนี้เราเองเราก็รู้ว่าเราเองเราก็ไม่อยากให้เป็นแล้วมันมันน่าสนใจมันน่าเห็นใจแต่พูดแล้วก็ไม่น่าเห็นใจมันเห็นใจและไม่เอาเห็นใจแล้วก็แบบนี้ถึงกับโอ๋มันน่าเครียดจริงๆมันน่าเครียดแต่ผมก็รู้ว่ามันก็ไม่ใช่ของง่ายที่จะไม่เห็นใจนะที่จริงอยากจะเครียดแต่ว่าทุกวันนี้ อยู่แต่ก็น่าจะเคลื่อนแรงกว่านี้ด้วยซ้ำก็ถามบอกว่ามาไม่รู้ตัวมันมาไม่รู้ตัวเลยคือมันอย่างนี้ผมก็เลยสังเกตมันมีวิธีแก้ทุกอย่างในโลกมันมีวิธีแก้หมดต้นเหตุใหญ่คือลดการหันไปตามบ้านลดการขาดเราอย่าให้ดื่มมากแก้ได้สังเกตง่ายๆนะถ้ากินอาหารเนี่ยหลังจากกินอาหารแล้วในคำพังเพยที่ว่าหนังท้องตึงหนังตาหย่อนจริงๆนะเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องรู้จักแก้ไขเลยเวลาที่เรากินอาหารอิ่มแล้วเราจะต้องทำงานที่มันมีการเคลื่อนไหวหรือมีการทำให้สติมันตื่นมาก มีบทบาทแรงเพื่อที่จะแก้ค้าขายช่วงนั้นให้อาหารมันย่อยเพราะว่าไอ้ในนี้มันจะต้องดึงพลังมันมาแล้วงานเยอะอ้าวอาหารมาให้มันมากนี่เป็นสัจจะเป็นสารัตถะที่แท้เพราะเอาไอ้นี่ไปข้างในมันก็จะต้องหมดต้องย่อยต้องทำงานมันก็จะต้องดึงเอาพลังในตัวของเราในส่วนหนึ่งไปเพราะฉะนั้นส่วนนอกเนี่ยมันก็จะน้อยลง 4 ลงเบาลงถึงอย่างนั้นก็ตามเราจะต้องใช้รอบของมันก็แรงคนเครื่องคนนี้แล้วก็มีความรู้ทางวิศวะแทนที่เราจะไปปล่อยให้มันไปเลยแล้วเราก็ปรับให้มันเลยแล้วมันก็เอารุนแรงลงไปหมดไปใช้ข้างในย่อยไอ้อย่างนี้เราไม่ เพิ่มแรงเราจะหยุดเลยแรงเท่าไหร่เท่านี้จะมีเท่าไหร่เราจะไม่ได้เพิ่มไม่ได้เพิ่มพลังอินทรีย์ของเราเราจะสร้างแรงเสริมไม่ได้เพราะระบบของวิศวะระบบของแรงกดแล้วเราก็จะต้องทำงานนอกเพิ่มแรงนอกเมื่อมีแรงนอกเพิ่มอีกพลังงานก็เพิ่มเข้าเพิ่มเข้าแล้วมันก็จะเหมือนกับเราไปหมุนเครื่องข้างในช่วยเพราะว่าพวกนี้มันต่อกันมันถึงไปถึงข้างในแรงในด้วยเพราะว่าเราทำความร้อนหรือทำความอะไรกล้ามเนื้ออะไรต่ออะไรเหมือนกับเหมือนกับเราจะให้พัดลมมันหมุนเองเอามือเข้าไปปั่นช่วยมันก็จะเพิ่ม เพราะการที่ทำงานข้างนอกเพิ่มขึ้นมันก็จะเกิดบทบาทของแรงคนที่มีข้อเหวี่ยงก็เพิ่มเฟืองก็เพิ่มอะไรก็เพิ่มสูงขึ้นมากขึ้นมันก็จะเติมกำลังนี้ย้อนกลับไปหาข้างในเองถ้าเราไม่ฝึกอย่างนี้เราก็ปล่อยให้มันเอาแรงที่เรามีในตัวไปหมดแล้วก็นั่งหลับไปเลยเราเองเราก็จะไม่เพิ่มแรงจะไม่เพิ่มแรงอะไรขึ้นอีกเลยแล้วก็จะติดชินกับอีแบบนั้นหนักเท่านั้นจึงจะอ่อนแอลงไปอีกอ่อนแอลงไปอีกเพราะว่าเราจะรู้สึกว่าถ้าเผื่อว่าเราถูกดูถูกมึงก็กำลังออกจากนอกเนี่ยเข้าไปหาในมากเกินไปมันก็จะหยุดหยุดแต่ถ้าเราออกนอกออกกำลังแรงข้างนอกเข้า เราก็จะมีกำลังมากขึ้นเหมือนพวกที่ออกกำลังนักวิ่งนักกีฬานักอะไรต่ออะไรเนี่ยยิ่งเพิ่มยิ่งเมื่อยเมื่อยมันก็ดูแลเราไว้มันอยากจะพักอ่ะแล้วก็ยิ่งฝึกขึ้นเพิ่มขึ้นมันก็ยังมีแรงมากขึ้นแต่จะมีแรงมากทั้งมีแรงได้ทนนานเพราะนักมวยนักกีฬานักอะไรที่เขาทำเขาก็ต้องทำเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นมันก็จะดึงลงไปนะแล้วเราก็เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นมันจึงจะมีสภาพทับทวีมันถึงจะสร้างสรรค์มันถึงจะก่อกำลังหรือว่าก่ออะไรต่ออะไรขึ้นได้เพราะฉะนั้นแทนที่เราจะไปปล่อยให้มันโง่ไปเลยเราต้องแก้ก็แก้ได้การทำงานแก้เด็กสิ่งที่มันจะไม่ให้มันดึงบุหรี่ลงไป ให้มันมีฤทธิ์มากขึ้นจะให้มันมีกำลังมากขึ้นเท่ากับเราเพิ่มพลังเพิ่มอินทรีย์เพิ่มพลังงานบ้านงานอะไรต่ออะไรเนี่ยเราน้อยไว้เราถือซะว่าเราไปแทนที่จะเป็นไปแบบโลกเขาแหมถ้าได้รับนิมนต์ไปถึงฉันข้างนอกหวานแล้วมึงก็มีกินหนำใจเลยกินให้ฉ่ำเลยนะกินให้อร่อยเลยนะเป็นลาบปากของเราแล้วมื้อนี้มีบุญนั่นบุญของชาวโลกแต่บุญบูชาเราเนี่ยไปวันนี้ดีแล้วได้บำเพ็ญมาเป็นกำไรก็จะกินให้น้อยลงจะต้องไม่หลงยินดีในอาหารได้ปฏิบัติธรรมอย่างแท้จริงอ่ะมาวันนี้ลองของกันเลยเนี่ยเสียงสัมผัสฉันก็จะต่อสู้แล้วก็ใช้ก็จะไม่ตะกละที่จะลดให้อาหารน้อยหน่อยแล้ววันนี้ ได้รับนิมนต์ในวันนี้ว่าจะไปบำเพ็ญไปแสดงธรรมด้วยแสดงความไม่โลภให้แก่ชาวบ้านเขาเห็นแสดงความไม่ยินดีแสดงความไม่หลงต่อล่าต่อเข้าของที่เขาถวายจะประเคนโอ้มันเป็นการสอนซึ่งมันเป็นผลประโยชน์ที่สูงเพราะเราไปทำกิจอันนี้น่าบูชาถ้าเรายังมีการติดอยู่เรายังมีการอร่อยเอร็ดเรายังมีกิเลสของเราอยู่เราก็จะได้ไปมีบทฝึกหัดจริงๆไม่ใช่ของสมมุติเขาจะประคองที่จะดีเลยที่จะเอามาอังคารเราอะไรเงี้ยเราก็จะต้องรู้เท่าทันเราก็จะได้ตั้งสติแล้วก็จะได้ฝึกได้ผลเพราะการที่จะรับนิมนต์การที่จะได้ออกไปทำงานข้างนอกอย่างที่จิตนิมนต์อย่างนี้ หรือว่าเป็นประโยชน์ยิ่งมันเป็นบุญนะเป็นบุญต่อทั้งเราและเป็นบุญต่อทั้งผู้อื่นเราไปทำบุญไ