211230-1-100 ทางเอกภาค1-ตอน100(หน้า307)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

ีความเป็นพระเลยมันยิ่งหลอกลวงเขามากผู้ที่เขามีสมุดที่สัจจะเป็น รูปวาดเป็นคฤหัสถ์แต่ก็มีปรมัตถธรรมเป็นพระมันก็ไม่ใช่หลอกลวงอะไรเพราะว่าเป็นของเสริมเป็นของดีเป็นของที่ช่วยเหลือเกื้อกูลมันไม่ใช่หลอกลวงไม่ใช่ขาดทุนโลกได้กำไรแต่ถ้าสมมุติที่สัจจะเป็นพระแต่ปรมัตถ์ไม่เป็นพระเลยนี่สิมันขาดทุนโรคขาดทุนมนุษย์ขาดทุนมันเป็นของปลอมที่แท้มันกลับกันอย่างนั้นมันยิ่งไม่เท่าๆทีแล้วพวกที่มาบวชแล้วจึงขอให้สังวรระวังให้มากเพื่อที่จะมาทำพิธีผ่านพิธีเข้ามาแล้วอะไรก็ได้แล้วเราจึงได้พยายามเข้มงวดกวดขันกันขึ้นมาก่อนจะมาเป็นนักบวชขอให้ได้มีธรรมไม่มีคุณมีเนื้ออะไรขึ้นมาก็ยัง อ้อยก็พอเห็นในสมณะสาโรจน์มีศีลมีธรรมมีอะไรพอกตับเพราะว่าพอจะมีเนื้อหาสาระมีกรุณาธิคุณมีประโยชน์พอที่จะช่วยเหลือ Profile ผู้อื่นได้บ้างก็ยังจะดีก็ยังจะเป็นประโยชน์ถ้าไม่เช่นนั้นแล้วมันไม่เข้าท่าไม่ใช่ใส่ความเดี๋ยวนี้จริงๆด้วยนะไม่ได้ใส่ความอะไรเพราะมันไม่มีเนื้อของธรรมะไม่มีปรมัตถมันมีแต่รูปกันเท่านั้นเองไม่เข้าท่าเข้าทางอะไรมันก็ทำให้ศาสนาเสื่อมความเลื่อมใสศรัทธามันน้อยลงความนับถือมันน้อยลงศาสนาก็ถูกปรับปล่อยถ้าเผื่อว่าผู้เป็นพระยังมีแนวโน้มมีแนวดึงดูดช่วยเหลือโปรไฟล์ให้คน มีน้ำจิตน้ำใจศรัทธาเลื่อมใสต้องการเข้าหาไม่ดูถูกดูแคลนเคารพนอบนับถือดีศาสนามันก็ยังอยู่ได้แต่โดยเฉพาะยิ่งเป็นจริงว่าพระมีความรู้พระมีคุณธรรมพระมีเรื่องที่จะแจกจ่ายมีธรรมทานแจกจ่ายธรรมะให้แก่ฆราวาสให้แก่ผู้อื่นเขาได้อยู่โดยจริงศาสนาก็เชื่อมต่อศาสนาก็โยงใยศาสนาก็เดินทางต่อไปได้อีกนี่เป็นความมุ่งหมายนี้เป็นสิ่งที่เราจะต้องกระทำให้ได้ที่ผมทำอยู่เดี๋ยวนี้ที่พวกคุณมาเดี๋ยวนี้ก็จะต้องเป็นไปตามที่ผมว่านี้คือเราจะต้องมีบริษัทที่คุณมีปัญญาที่คุณมีกรุณาที่คุณมีพุทธคุณ มีจริงๆบ่มีแล้วไม่ต้องไปบังคับมันหรอกมันจะรังสรรค์เองมันจะดำเนินไปเองมันจะกอบกู้กขศาสนาไว้มันจะเป็นไปเองข้อสำคัญให้เป็นจริงอย่าแกล้งเป็นหรืออย่าเอาแต่ฉาบฉวยเป็นฉากๆสวยๆให้เป็นจริงเป็นเนื้อมาเป็นเนื้อเป็นจริงแล้วมีปัญญาที่คุณบริสุทธิ์ที่คุณจึงกรุณาธิคุณจริงเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิอย่างนี้มันเป็นไปโดยธรรมมันจะสังสรรค์ไปเรายิ่งมีภูมิธรรมสูงบริสุทธิ์มากปัญญามีจริงๆมันก็จะเอามาใช้มันก็จะดำเนินไปเหมือนมีสมาธิจิตเข้าใจเป้าหมายเข้าใจแนวทางเข้าใจตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอันเป็นไปอย่างนี้เป็น ago ธัมโมนำอย่างนี้เป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านแล้ว หมดประโยชน์ตนมาเพียงพอแล้วมันไม่มีอะไรอีกมันก็เหลือแต่ประโยชน์ท่านอันมากประโยชน์ตนนั้นจะมีอะไรวันหนึ่งคืนหนึ่งทำให้ชีวิตร่างกายตั้งอยู่มันก็มีความตั้งอยู่ในเมื่อไม่มีความตั้งอยู่ส่วนที่จะประกอบด้วยปัจจัยมันมีปัจจัยสี่เพียงพอยังขันไว้แล้ววันหนึ่งคืนหนึ่งมันก็มีเวลานอกจากเวลาแล้วผู้ที่มีจิตเป็นบุญก็ย่อมเข้าใจในบุญกิริยาวัตถุต่างๆทานคืออะไรก็ย่อมรู้ว่าทานคืออะไรปลูกเป็นพระแล้วไม่มีวัตถุทานก็ย่อมจะมีธรรมทานก็อยากจะหาธรรมทานให้เป็นทานผู้มีศีลก็ย่อมจะต้องรู้ในศีลศีลเป็นเรื่องปกติการอยู่ปกติปกติเรากำลังทำอะไรอยู่ปกติขณะนี้สิ่งที่ดีกว่านี้ยังมีอีก ควรเป็นอะไรเป็นพระก็จะสำเนียงสังวรระวังรู้ในธรรมพระพุทธเจ้าดูในเหตุรู้ในแนวทางว่าควรจะเป็นอะไรอะไรไปยังไงมันมีเองมันเกิดการขวนขวายมันเป็นบุญทั้งนั้นน่ะทานก็จะเกิดศีลก็จะเกิดภาวนาเป็นตัวภาพเป็นตัวสภาวะนั้นมีตัวสภาวะของพระมันก็จะออกหมดของพระเองพระควรทำอย่างไรพระควรทำอะไรควรเป็นตัวอย่างแบบไหนมันจะรู้แม้แต่ปัจจัยใหม่เป็นบุญคือยาวัตถุมันก็จะแสดงเป็นพระจริงเป็นผู้ที่ตอบน้อมอยู่เป็นผู้ที่ควรกระทำอะไรที่จะประสานไปถ้าเราเองเราเป็นใหญ่เราก็จะนำในความเป็นใหญ่แต่ก็ยังมีปัจจัยใดมีความนอบน้อมถ่อมตนอยู่ในตัวในชั้นในเชิงเหมือนพระพุทธเจ้าท่านก็มีฉันมีเธอในความนอบน้อมถ่อมตนอยู่ในตัว พระเจ้าที่เราดูท่านหญิงท่านใหญ่ๆแต่ก็มีความไม่ถือตัวถือตนใหม่ข่มขี่อะไรจนเกินควรแต่ก็อยู่ในฐานะท่านสูงเหนือสุดทำไมเสียธรรมท่านไม่อ่าให้ใครมารบดูทำแม้ที่สุดถ้าจะมีกิริยากายถึงขนาดว่าจะไม่ยอมยกมือรับไหว้ใครไม่รู้รับใครอ่าไม่ต้อนรับใครต่างๆนานาอย่างที่เคยเป็นมาอยู่ในหนังสือเนื้อหาที่มีหลักฐานว่าไว้แต่ท่านก็เป็นผู้ที่มีปกติปฏิสันถารก่อนมีท่าทีมีอะไรต่ออะไรทุกอย่างที่ท่านพร้อมแม้ท่านจะไม่ไหว้คนแก่คนเฒ่าคนบวชก่อนบวชนานอะไรที่มันถูกปลูกท่านก็ไม่ได้หมายความว่าท่านหญิงยโส อันนี้เราต้องเข้าใจซ้อนให้สมควรให้เห็นจริงแม้แต่ผมเองอยู่ในฐานะขนาดเท่าผมก็พวกคุณกับพระอื่นใครทักทายผมก็วางให้มันดูความเหมาะสมให้พอเป็นไปถึงกาละถึงเทศะถึงอะไรแต่เราควรเป็นไปควรทำแค่ไหนผมก็ทำไม่ใช่ผมสาบใครไม่ได้ว่าไม่ได้ผมได้ยินจะกล่าวไหว้ได้ไหว้ได้ยิ่งกว่าพระพุทธเจ้าอีกข้างนอกน้อมถ่อมตนยิ่งกว่านั้นแต่ผมเคยดูนิทานในที่อยู่ในอะไรซึ่งมันก็ไม่ใช่ของง่ายยากแต่เป็นของยากเราแข็งกระด้างก็ไม่ดีเราอ่อนเกินไปก็ไม่งามอะไรเงี้ยมันก็ต้องดูตามสัดส่วนที่แท้จริงตามที่ประมาณจิตใจของเราไม่มีอะไรมันทำได้ง่ายถ้าจิตใจของเรามีอะไรทำได้ยาก ถ้าจิตใจของเรามีมานะมีความขัดขืนมีไอ้โน่นไม่มีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาถึงทำยากทำแล้วไม่กลมกลืนแต่ถ้าเผื่อว่าถ้าเราทำแล้วจิตใจของเรามันไม่มีกิเลสมันไม่มีอะไรขัดขวางมันดูดีหรอกแต่ถึงขนาดนั้นยังทำให้ไม่ดูก็เขินสะทกสะท้านมาให้ดูขัดขัดขวางๆให้ดูเรียบร้อยราบรื่นให้ดูงามให้ดูสุภาพไปดูดีทุกอย่างสมส่วนมันไม่ใช่ของง่ายๆนะแล้วเราก็ต้องฝึกปรือไปหัดไปถ้าสมมุติว่าเราให้ทำให้โน้มน้าวไปในจุดที่หมายนอบน้อมหน่อยมันก็ไม่เสียหายอะไรมันก็ปัจจัยอนามัยก็เป็นบุญเป็นกิริยาเป็นบุญกิริยาเป็นความดีกิริยาที่ดีกิริยาขนาดนับถือเป็นบุญแล้วก็เข้าใจบุญคืออะไรเรามี ตัวพระต้องมีบุญพระต้องมีทานพระจะมีศีลถ้าจะมีภาวนาพระต้องมีเอาปัจจัยอนามัยพระต้องมีเวยยาวัจจมัยความขวนขวายไม่ใช่ความเฉื่อยแฉะไม่ใช่ความไม่เอาภาระบ่ยาว่าจะมาเป็นความขวนขวายเป็นความพยายามอยู่ในส่วนที่มันจะต้องโกนขนขวายในหน้าที่การงานในส่วนที่ควรจะกระทำผิดจนบ้างจิตท่านบ้างในการขวนขวายอยู่อย่างดีเพื่อความเจริญยิ่งเป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์เป็นพระผู้ที่ท่านหมดสิทธิ์แล้วถ้าจะค้นคว้าได้ 10 ต้นหมดสิทธิ์ที่จะต้องค้นคว้าอะไรมากมายและมิใช่หรืออะไรเป็นพระอริยะชั้นสูงขึ้นมาจิตตนน้อยลงน้อย มีแต่จิตรกรรมศึกษาวิหารอันมากขึ้นสันป่าวิหารก็เรียบร้อยมากขึ้นมันจะไม่มีจิตอะไรมันก็ขวนขวายจิตท่านนั่นแหละมากต้องเข้าใจที่ถามให้ดีนะถ้าเราเองยังมีความขี้เกียจจะมีความเฉื่อยยังมีความไม่เอาภาระไม่ขวนขวายอยู่เรายังไม่มีบุญยังไม่ใช่คนเป็นผู้มีบุญยังเป็นคนมีบาปอยู่แยกโดยเฉพาะตัวบาปที่มันทำให้เกลียดให้ค้านซึ่งมันไม่เข้าทำเข้าวินัยพระพุทธเจ้านั่นแหละมันเป็นตัวบาปหรือเป็นตัวไม่ใช่บุญกิริยาวัตถุเพราะฉะนั้นเราก็ต้องดูคนเรามันก็อยู่สุดอยู่ที่การงานมันไม่ใช่ขยันแต่มันเป็นเองอ่ะมันต้องเป็นโดยปัญญาไม่มีอะไรขัดขวางที่จิตมันก็เป็นเองถ้ามันไม่มีอะไรขัดขวางอยู่ที่จิตมันก็ไม่ทำอย่างที่เคยย้ำเคยพยายามวิเคราะห์ สรุปให้ฟังแล้วว่าคนเราไม่ทำงานมันก็มีอยู่ 2 อย่างมันไม่รังเกียจมันก็ขี้เกียจเท่านั้นเองมันจะไปมีอื่นอะไรแต่เราทำงานก็ทำงานก็เหมือนกับกลุ่มหรือคนเดียวก็แล้วแต่ถ้าขี้เกียจอยู่คนเดียวก็ยิ่งไม่ทำไม่มีใครมามีสัตว์มีส่วนอะไรเลยหวานเลยไม่อยากทำอะไรมึงก็ทำตามใจตัวแต่มันขี้เกียจไม่เกรงใจใครมันไม่ต้องมีการระแวงระแวงอะไรแต่ถ้าไม่ขี้เกียจแล้วอยู่คนเดียวมันก็ขยันไม่ต้องไปทำบุญทำบ้านใครมันไม่ขี้เกียจมันไม่มีกิเลสตัวนี้มันก็ขยันคนเดียวก็ทำยิ่งทำยิ่งอะไรก็ได้ไปยิ่งไม่มีความรังเกียจอะไรอีกส่วนหนึ่งมาไว้สำหรับขัดขวางแล้วก็ยิ่งขยันดีหรืออยู่กับหมู่นั่นแหละขี้เกียจแล้วก็ไม่ขี้เกียจ ไม่ควรจะให้มีกิเลสตัวรังเกียจด้วยอยู่กับหมู่มากหมู่ยายหมู่ไหนก็ตามคนบางคนเราอาจจะมีการขัดแย้งใจเอาไว้ผูกอาฆาตผูกพยาบาทนั่นแหละควรจะกระทำให้หายมันมีจิตจริงๆนะไม่ใช่มันไม่มีตัวรังเกียจนี่พูดสั้นๆนะแต่ใจนะฟังให้ดีนะไม่ใช่เรื่องเล่นนะบางทีเราก็เห็นว่าเฮ้ยนี่มันก็น่าทำนะแต่พอเห็นคนเห็นไงมันไม่บอกตรงๆแหละปลอกแต่มันมีอยู่ในๆมีนัยยะมันไม่อยากเข้าใกล้มันไม่อยากเข้าไปรวมไม่อยากเข้าไปร่วมมันเป็นมันเป็นจริงๆด้วยมันไม่อยากเข้าไปทำในจุดไหนก็ตามแต่ที่มันมีอยู่ในใจของเรามันซุกซ่อนอยู่วิเคราะห์ อ่านให้ดีในใจเรานี่แหละคำพูดคำว่ารังเกียจรังเกียจที่ดูก็สั้นๆนะแต่มันมีรายละเอียดไม่ใช่เล่นๆนะเอาไปคิดดูเอาไปซอกแซกอ่านดูหาดูจิตตัวนี้ผีร้ายขนาดไหนพยายามเข้าใจถ้าไม่เช่นนั้นเราทำตนเป็นพระไม่ได้ระวังปล่อยเป็นที่สุดไม่ได้ในความคำว่ารังเกียจนี่มันมีตัวมานะสังโยชน์ตัวเป็นๆอยู่ในตัวรังเกียจนั่นแหละใช้คำว่ารังเกียจแทนใช้คำว่ารังเกียจมาอธิบายเนี่ยมันตัวมานะจิตนั่นแหละอยู่ในนั้นบอลโลกเลยไม่ใช่เล็กๆมีอุปกรณ์กิเลสอื่นๆซ้อนอยู่ในนั้นอีกมากมายนักก็ไปอ่านดูเป็นคนคว้าดูไปหาดู ใจของเราปราศจากหรือว่าทำให้มันอ่อนบางมีจุดดังกล่าวนี้ได้เราสบายเราจะทำงานกับใครที่ไหนอย่างไรเมื่อไหร่ก็ทำได้ยิ่งเราไม่มีกิเลสตัวขี้เกียจซึ่งเป็นคุณสมบัติส่วนตัวไม่เกี่ยวใครหรอกแต่เป็นความหลงเป็นความผิดเป็นความเสพติดของเราถ้าเราไม่มีด้วยจงทำตรงวินัยด้วยเราก็จะเป็นผู้มีบุญเป็นผู้ค้นคว้าเป็นผู้ขยันหมั่นเพียรเป็นผู้ที่มีอุฏฐานสัมปทาถึงพร้อมด้วยอุฏฐานสัมปทาถึงพร้อมด้วยอาราธนาสัมปทานะมีทั้งการดูแลรักษาบูรณะมีทั้งการกระทำสร้างสรรค์เป็นสัมมากัมมันโตสัมมาอาชีโวเป็นการงานที่จะกระทำอยู่ ตราบที่เรามีชีวิตน่ะมีอาชีวะมีความดีด๊อกแด๊กอยู่ได้แล้วก็ดิ้นอยู่ด้วยเราก็เป็นไปอยู่ในภาวะที่มีความเกิดความตั้งอยู่ความเป็นไปแล้วก็มีบทบาทเรามีกรรมการงานเรามีสิ่งที่สร้างสรรค์ไม่ใช่เป็นไปอย่างที่เขาตู่ว่าศาสนาหรือว่ามาปฏิบัติธรรมะแล้วกลายเป็นคนไร้ค่าเป็นภาระของโลกถ่วงโลกไม่มีการงานไม่มีคุณประโยชน์ต่อสังคมไม่มีค่าอะไรได้แต่กินกินนานๆหล่อๆและไม่เป็นประโยชน์อะไรเลยแล้วเขากำลังจะกล่าวถูกแล้วเขากำลังจะกล่าวผิดถ้าศาสนาที่มีความดีมันก็ต้องอธิบายได้มันก็ต้องยืนยันได้ว่าอันนี้มันเป็นความรู้สากลนะ เป็นความรู้ที่ทั่วไปก็ต้องเข้าใจทั่วไปก็ต้องรู้ดีว่าความรู้อย่างนี้เป็นความรู้อันไหนมันดีกว่าอันไหนล่ะขี้เกียจก็ขยันมันก็ต่างกันเป็นผู้สร้างสรรค์ก็เป็นผู้ถ่วงสังคมอันไหนแล้วมันเป็นสัจจะที่ดีที่ไม่ดีใครก็ตัดสินได้ใครก็เลือกได้ใครก็เข้าใจมันไม่ใช่ของยากจนอะไรแม้แต่แค่พื้นๆต้นๆนี้เราก็ทำขาดสัจธรรมแล้วมันจะไปเข้าท่าอะไรก็ดูได้แล้วมันก็กำลังเป็นมากขึ้นผู้ที่ไม่เข้าใจแล้วก็ทำให้ศาสนากลายเป็นศาสนาที่ถูกตู่ศาสนาที่เสื่อมต่ำเราต้องมาแก้ไขแล้วเราก็ต้องมาเป็นความจริงเป็นสัจธรรมเพราะอันนี้มันเป็นความจริงจริงๆไม่ใช่ว่าเรามาทำตนให้ไร้ประโยชน์แล้วก็ถูกเข้าสู่ว่ามันไม่ใช่ถ้าทำตัวให้เป็นประโยชน์ สบายสบายจริงๆไม่ได้ทำงานทำการไม่สร้างสรรค์แม่จะเป็นอะไรมันก็มีชีวิตอยู่มีค่ามีราคามีการงานมีประโยชน์มีส่วนที่มันอยู่กันอย่างที่จะอุ้มชูอนุเคราะห์โลกเขาไม่ใช่กลายเป็นคนถ่วงโลกเขาอนุเคราะห์นะเกื้อกูลโลกช่วยเหลือโลกแท้จริงผู้ประเสริฐต้องเป็นอย่างนั้นอันนี้เป็นบุญญาวัตถุจริงๆก็ขอให้เธอยาวเข้าใจแล้วก็ฝึกเพียรขวนขวายเพื่อประโยชน์ตนเพื่อชมขวนขวายขวนขวายเพื่อประโยชน์ท่านก็จะมีทั้งสัดส่วน 2 ส่วนที่เราจะต้องดูตามกาลเทศะว่าเราก็จะต้องให้เป็นให้เกิดมุ่งหมายและประโยชน์ตนก็จริงส่วนที่จะต้องเป็นประโยชน์ท่านก็ควรมีอยู่บ้างไม่ได้ว่าอะไรจะมีประโยชน์ส่วนมากพยายาม อยู่ให้เห็นไม่มีให้เข้าใจให้จริงใจเมื่อเราเป็นจริงอยู่คนเขาก็รู้ก็เห็นจริงหรอกไม่มีอะไรมากมันก็ไปด้วยกันนั่นแหละจะบอกว่าประโยชน์ตนประโยชน์ท่านใดจะบอกเอาแต่ประโยชน์ตนโดยไม่มีประโยชน์ท่านเจริญมันไม่มีหรอกจะเอาแต่ประโยชน์ท่านมันไม่เกิดประโยชน์ตนก็ไม่ได้มันเป็นประโยชน์ตนสำหรับเสถียรภาพทำไปสำหรับผู้ที่บรรลุแล้วถึงเป็นพระอรหันต์แล้วก็ยิ่งจะแน่เลยว่าประโยชน์ตนนั้นน่ะมันไม่มีมากแล้วจะต้องขวนขวายอะไรกันนักหนาหมดประโยชน์แล้วสิ้นจิตสิ้นภาระแล้วมันยิ่งมีแต่ประโยชน์ท่านนั่นแหละเป็นส่วนใหญ่เป็นส่วนเอกจนมีแต่การช่ำชองเชี่ยวชาญและจะทำซองเชี่ยวชาญได้ก็เกิดจากการงานเราจะเก่งเราจะเป็นเป็นผู้ที่มีอภิญญามีจตุจักร โตจะมีความเก่งจะมีความเชี่ยวชาญมีโพธิญาณเป็นพระโพธิสัตว์ใหญ่ขึ้นมีความสามารถในการรื้อขนสัตว์มากขึ้นมันก็อยู่ที่การงานอยู่ที่การได้ทำจริงรู้จริงไปจริงซึ่งมันเป็นไปเองเลยตามธรรมผู้พระที่เป็นพระอรหันต์ก็จะเป็นจริงมีแต่อรหันต์ขี้โม้เท่านั้นแหละมันไม่จริงถ้าอาหารจริงแล้วมันก็ต้องเป็นไปตามธรรมคุณลองคิดดูดีๆว่าทำมันต้องเป็นธรรมะนะมันต้องเป็นไปถูกต้องตามต้องตามรอยของมันต้องถูกต้องถูกต้องมันไปของมันจริงๆแม้จะเป็นผู้ที่ไม่เก่งไม่เชี่ยวชาญเป็นผู้ที่ช้าเป็นผู้ที่ฝึกไม่เคยขึ้นปฏิภาณไม่ค่อยดีสมรรถภาพไม่ค่อยเก่งมันก็จะยังมีกะจิตกะใจถึงไม่เก่งก็จะอุตสาหกรรมวิริยะมัน จวนอยู่ว่าในโลกนี้คนที่ดีนี่นาไม่เก่งหรอกแต่อุตสาหะวิริยะจะมากคนที่ไม่เก่งถ้าคนดีนะถ้าคนไม่ดีอีกล่ะก็ยิ่งไม่เก่งยิ่งขี้เกียจมันก็ยิ่งภาษาอีสานเขาเรียกอะไรนะเขาบอกตาบอดซ้ำอะไรเนี่ยใครจำได้บ้างมีไหมคนอีสานเขาบอกคนนี้น่ะมันแย่เลยนะเรียกว่าพิการด้วยตาก็บอดแถมตดก็เหม็นด้วยคือมันยิ่งแย่เลยไอ้ตัวเองไม่สมประกอบไม่ค่อยได้หน้าจะรับจากใครและแถมตดเหม็นอีกด้วยเนี่ยเขาเป็นภาษาคำพังเพยมีคนอีสานอยู่อันนึงคือเรียกว่ามันไม่ดีแล้ว ซ้ำไม่ดีมีอะไรไม่ดีสอนคนนี้มันพิการด้วยนะแล้วมันยังมีอีกมีสำนวนมีสำนวนนี้ว่าตาบอดตาบอดแล้วสับประตูตดเหม็นมันเป็นคำกลอนกลอนกลอนกลอนกลอนเป็นคำกลอนของชาวอีสานเขานะคือพิการตัวเองนะไม่บริบูรณ์ไม่สมประกอบแล้วเป็นที่น่ารังเกียจแล้วยังไม่พอแถมยังมีอะไรอีกเป็นนามธรรมหน่อยๆแถมยังแถมตดเหม็นด้วยนี่เป็นนามธรรมซ้อนอยู่ในตัวรูปก็ทำก็แย่แถมนามมาทำก็เลวอีกตาบอกแล้วจะแถมตดเหม็นมันเป็นภาษาที่ฟังดูเชิงขำขันเล็กๆน้อยๆแต่แม้มันมีเนื้อความมันมีความหมายไม่ใช่เล่นถ้าใครฟังดูเป็นธรรม แล้วจะเห็นชัดเจนเป็นความหมายที่ลึกซึ้งทั้งรูปธรรมทั้งนามธรรมตัวเองไม่บริบูรณ์ไม่สมประกอบในเรื่องของฝีมือสมรรถภาพความไม่เก่งและยังแถมขี้เกียจอีกนะหวานเลยคนนี้ก็เอาเอาทิ้งลงเหวได้เลยแทบจะอย่างนั้นน่ะมันมันไม่เข้าท่านะเพราะเราจะต้องสำรวจให้ดีเราเองเรายังไม่ดีถึงที่เราก็ต้องปรับปรุงจิตเมื่อจิตมันไม่มีอะไรเป็นกิเลสขวางขัดแล้วล่ะก็มันไม่มีอะไรต้านมันมีอะไรไอ้สัตว์มันจิตมองเห็นแต่กุศลเป็นอย่างนี้ความดีเป็นอย่างนี้มนุษย์ก็ต้องทำดีมนุษย์ไปทำเลวมันก็คือความไม่มีปัญญาเพราะไม่มีสัมมาทิฐิเพราะไม่มีความเห็นที่ถูก อกุศลคืออะไรอกุศลคืออะไรอภิธรรมไม่มีอภิธรรมก็แยกกุศลอกุศลอันนี้ดีอันนี้ไม่ดีอะไรดีกว่ากันท่านจะพึงรู้ในจิตของมนุษย์จิตเรานี่แหละเราก็จะรู้นี่มันดีกว่านี้สิเพราะฉะนั้นก็ปัจจุบันเราขณะนี้กำลังทำอะไรอยู่สิ่งที่ดีกว่านี้ยังมีอีกควรทำอะไรเราก็ขนขวายเองการขวนขวายเป็นการกระทำสิ่งดีให้ตัวเองตัวเองดีนะไม่ใช่ว่าอันอื่นแล้วผู้อื่นก็ได้ดีด้วยถ้ามันดีตรงกันเราเองหมดเศษหมดสิทธิ์แล้วอย่างนี้แล้วก็ทำดีนั้นเองควรจะเป็นพระอรหันต์ท่านหมดตัวหมดตนท่านก็จะทำอะไรอยู่เฉยๆอยู่เฉยๆก็ทำอะไรอะไรมันดีกว่ากันทำวันนั้นทำได้นี่นะถ้าทำไม่ได้ก็ขวนขวายขึ้นหน่อยแม้จะไม่เป็นก็ขาดก็ฝึกเขาก็หยิบก็จับครับ ไม่ค่อยหิวก็จับมันก็หัดก็ฝึกมันเมื่อยมันก็หยุดมันไม่มีปัญหาอะไรมันไม่เมื่อยมันก็ทำไปมันดีกว่ามันจะรู้เลยว่ามันไม่ใช่ขยันหรอกมันคิดดูดีๆสิผมอยากให้คุณมาเข้าใจผิดตัวทางนี้อย่างที่ว่าเนี่ยนอกจากว่ามันเมื่อมันเปลี่ยนมันหมดแรงจริงมันทำไม่ไหวอ่ะมันก็ไม่ไหวถ้ามันทำไหวอยู่มันนั่งอยู่เฉยๆมันก็ดูแค่เราเป็นอะไรมันจะกินแหนมตัวเองด้วยซ้ำว่าอะไรเราเป็นอะไรเราเป็นตัวจริงคือไส้เดือนอะไรอยู่เฉยๆมันตัวอะไรเนี่ยมันจะเห็นนะว่าอะไรเป็นตัวอะไรทำอะไรอะไรก็ไม่มีอะไรแล้วอะไรที่จะเป็นประโยชน์มันก็เป็นได้มองไปรอบด้านไม่มีงานที่จะทำให้เราขวนขวายอะไรก็ทำได้ไม่มีอะไรเช็ดกวาดปัดกวาดขี้หมูขี้หมาก็ทำได้ ก็มีทั้งนั้นแหละที่จะให้เราทำนอกจากเราขี้เกียจตัวนี้นะไม่ใช่ตัวเล่นนะตัวขี้เกียจคำนี้มันก็ไม่ใช่ตัวเล็กไม่ใช่เล่นๆถ้าจัดไปไว้ในอบายมุขด้วยซ้ำไปกิเลสตัวนี้มันเป็นกิเลสตัวต่ำสุดเลยนะทางแห่งสบายเลยนะทางไปสู่ความชิบหายเลยนะแล้วก็นานเราสูงขนาดเป็นพระอารยเป็นพระอรหันต์แล้วยังไม่เข้าใจตัวนี้มันจะไม่สมาธิอย่างง่ายเมื่อไหร่มันจะเกิดปัญญามันจะรู้ว่าอะไรมันจะไปยังไงมันไม่เข้าใจได้ยังไงซึ่งผมไม่เชื่อว่าคนระดับยิ่งพวกเราขนาดนี้ไม่เข้าใจมันเป็นไปไม่ได้มันพูดกันไม่รู้เรื่องมันเป็นไปไม่ได้นอกจากเราจะมีจริงแล้วเราไม่ปรับปรุงแก้ไขเราไม่พยายามขวนขวายไม่เสพคุณไม่ให้มันเป็นไป ก็นั่นแหละถ้าเป็นไปแล้วขยันหมั่นเพียรขวนขวายหน่อยอาจจะต้องดันมันเพราะมันมีสัญชาตญาณขี้เกียจมาตั้งนานแล้วมันเมามานานแล้วเพราะมันก็ต้องเห็นมันขึ้นพยายามทำมันขึ้นเมื่อมันขึ้นมันก็แสบๆคุณได้เราก็ต้องใช้ปัญญาอ่านให้เห็นว่าเราทำแล้วมันก็เป็นประโยชน์มันก็ดีนี่แหละมันก็เป็นคนงามความดีแม้เราจะไม่หลงมันมันก็เป็นของดีคนอื่นเขาก็ชมก็เฉยได้คนอื่นเขาก็เห็นดีได้แล้วมันก็เป็นสิ่งที่ดีเกิดขึ้นในโลกจริงๆด้วยมันก็เป็นการอุ้มลูกอนุเคราะห์โลกเป็นเมตตาธรรมที่ค้ำจุนโลกไว้มันเป็นสิ่งสร้างสรรค์เป็นสิ่งเร้าของฉันเป็นส่วนหนึ่งอย่างน้อยที่สุดเราก็เป็นตัวพระเจ้าหรือเป็นตัวผู้สร้างเป็นตัวดีนี่เป็นตัวเลิกย่อและศาสนาอื่นก็ยกเป็นที่สุดและนับพระเจ้าต้อง ความเป็นพระเจ้าเป็นผู้สร้างเราไม่ใช่เป็นผู้ถวายไม่ใช่เป็นผู้ทำลายไม่ใช่เป็นผู้ที่เปลืองโลกอยู่กับโลกเขาแล้วก็ถูกทวงกินที่กินทางกินเวลาเขาอยู่เปล่าๆแถมไม่พอยังกินวัสดุกินอาหารกินอะไรต่ออะไรของเขาอยู่อยู่อย่างน้อยไม่กินอะไรก็กินออกซิเจนนะคุณอย่าลืมว่าคุณเองคุณอยู่ในโลกนี้อย่างน้อยที่สุดคือไม่กินอะไรผมก็กินออกซิเจนคุณต้องหายใจเอาอากาศเอาออกซิเจนก็ไปกินแย่งออกซิเจนกันอยู่นะนี่ขณะนี้อย่าว่าเราเองเราไม่กินอะไรเลยกินอย่างน้อยอย่างว่าแหละกินออกซิเจนน้องแล้วก็กินอื่นกินข้าวกินน้ำกินนู่นกินนี่กินอะไรก็ได้ไปอยู่ข้าวหน้าบางอย่างเขาก็ทำมาคุณก็ไม่ได้ไปทำซะหน่อยจะไปรอให้ข้าวขึ้นเองอะไรทุกวันนี้ไม่มีอะไรกินมีแต่ข้าวเขาปลูกกันทั้งนั้นน่ะคุณกินแรงคน ข่าวเม็ดนึงเขาก็ปลูกทุกวันนี้ถ้ามันขึ้นเองกินเป็นเองอะไรเนี่ยน้อยมากน้อยจนต้องเปอร์เซ็นต์ด้วยว่าเราจะบอกว่าข้าวทุกวันนี้ที่เรากินอยู่เนี่ยเป็นข้าวที่เกิดเองโดยธรรมชาติคุณอย่าไปคิดเลยไม่มีไม่เป็นอย่างนั้นแน่นอนมีแต่ไอ้ที่มันจะต้องเขาจะต้องเกื้อกูลกันทำช่วยเหลือโปรไฟล์กันมาทั้งนั้นแหละอันนี้ก็เน้นจุดที่ควรจะได้เพิ่มเติมจะได้เสริมทำให้เราเป็นพระทำให้เราเป็นสงฆ์ทำให้เรามีเนื้อทำโดยเฉพาะเมื่ออุณหภูมิสูงแล้วเราควรเน้นพวกเราให้มากเราจะเป็นสงฆ์กระทำเพื่อเป็นตัวอย่างเพื่อเป็นแนวแนวทางที่จะกระทำให้แก่อนุชนพยายามปลูกฝังพยายามทำตัวให้เป็นพระที่เป็นสาว คำคมเป็นพระเป็นสมณะของพระพุทธเจ้าอยู่ในคุณอยู่ในธรรมอยู่ในธรรมอยู่ในคำสอนอยู่ในระบบระเบียบอยู่ในส่วนที่เป็นๆอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านวางกติกาวางมาตรการวางทฤษฎีเอาไว้เราจะเป็น 2 สาวกก็สังคมเราจะไปสัมมนาที่ดำเนินรอยตามพระยุคลบาทและทำถูกต้องตามทำเท่าใดเท่าไรเราก็ยิ่งเป็นพระที่จริงมีประโยชน์ทั้งตนและผู้อื่นจริงๆนะมันเป็นอย่างนั้นเราจะมาเป็นผู้ที่จะได้ถูกขัดเราจะเป็นผู้ประเสริฐมันก็จะประเสริฐจริงๆไม่จำเป็นคำพูดสมมุติกันเท่านั้นเอาโมเมมาสั่งเรียกกันไว้เฉยๆไม่ใช่จะขอให้เรามีเนื้อทำนั้นให้มีคุณธรรม มีความจริงอันนั้นแล้วเราก็ต้องค้นคว้าและต้องสำเนียงสังวรให้เป็นไปหาเราเองเราได้ความสงบแต่ความหลุดความพ้นในความสบายมาเบาง่ายว่างก็ดีอยู่แต่อย่าไปเผลอไปติดความง่ายว่างั้นหลงความง่ายว่างั้นแล้วก็อยู่กับความง่ายความว่างความเอาจะมักง่ายชอบง่ายติดใจแต่ไอ้ตัวง่ายๆโดยไม่ตั้งตนอยู่ในความลำบากกุศลมันก็ไม่เจริญตั้งตนอยู่ในความลำบากเถิดกุศลธรรมเจริญยิ่งผู้ใดตั้งตนอยู่ในความลำบากพวกนั้นก็มีกุศลธรรมเจริญผู้ใดไม่ตั้งตนอยู่ในความลำบากอกุศลธรรมเจริญยิ่งยิ่ง รู้จักเธอก็มีนัยยะต่างๆสอนไว้ทุกมุมทุกแง่บอกเราคำว่าตั้งตนอยู่ในความลำบากจะไม่ตั้งตนอยู่ในความลำบากเนี่ยมันเป็นเรื่องที่จะต้องสำเนียงสังวรเป็นคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นสิ่งที่จะต้องคำนึงคำว่าลำบากกินความแค่ไหนแล้วคำว่าเราก็จะต้องพยายามฝึกปรือขัดบ้างตามจิตของเราที่มันไม่เข้าใจธรรมะเพราะมันเข้าใจแล้วแล้วมันก็ยังอุตส่าห์ไม่กล้าที่จะลำบากไม่กล้าที่จะพยายามเอาตัวตนไปกระทำฝึกปรือในส่วนที่ควรจะเสพคุณเป็นคนที่กระทํา กุศลธรรมอยู่ที่ไหนอกุศลอยู่ที่ไหนเราก็จะกลายเป็นตัวอกุศลเข้ากับข้าวเท่านั้นเองถ้าเกิดว่าทำไม่ถูกศาสนาทำให้ถูกธรรมะของพระพุทธเจ้าเมื่อเราทำถูกทิศถูกทางมันจริงมันก็จะเข้าร่องเขาลอยเป็นผู้ที่มีบุญแท้มีบุญกิริยาวัตถุในข้อค้นขวายแม้เข้าถึงซึ่งน่าอนุโมทนาปัตตานุโมทนามัยและเข้าถึงปฏิภาณอนามัยก็จะเข้าถึงการเป็นผู้ให้อยู่เสมอฟังดนตรียาวัตถุอีก 2 ข้อนี้ซ้อนอีกปัจจัยหนึ่งโมทนาใหม่ก็หมายความว่าเข้าถึงเองเมื่อคุณเองคุณเป็นผู้ขวนขวายเป็นผู้ขยันเป็นผู้นอบน้อมเป็นผู้มีกิริยาเป็นผู้มี 2 ของจริงเป็นตัวบุญตัว เป็นพรุ่งนี้กุศลอันแท้อย่างน้อยที่สุดคนมาเห็นว่าสัมผัสเข้าเขาก็จะเห็นว่าพรุ่งนี้เข้าถึงแล้วแลอยู่พอดีๆนะพรุ่งนี้เป็นผู้ที่พอสัมผัสตื้นๆเขินๆก็เห็นได้ว่าผมเป็นผู้ที่น่าอนุโมทนาจริงเนาะตามก็เป็นผู้ที่ไม่เปลืองโลกไม่ผ่านโลกเป็นผู้ที่ขยันหมั่นเพียรเป็นผู้ที่เอาภาระในจิตในร่างกายของโลกกระทำอยู่ถูกต้องตรงตามสมรรถนะมีสมณะสารูปมีคุณธรรมเปลี่ยนไม่ได้จึงเรียกว่าปัจจัยนะโมพุทธายะใหม่เป็นผู้เข้าถึงความน่าอนุโมธนาแม้แต่สัมผัสนอกก็เห็นได้ยิ่งจิตใจของเรายิ่งไม่มีอะไรทุกข์ร้อนเลยยิ่งเป็นไปอยู่สุขมีทิศทางสู่เขาวิหารแม้แต่เป็นผู้ กำลังขยันหมั่นเพียรทำอะไรอยู่ทุกท่านก็ไม่มีท่านอยู่ที่สันป่าวิหารพร้อมทิฏฐธัมสุขวิหารมีพร้อมคนอื่นมาเห็นก็บอกโอ้โหขยันอยู่นะมีการขวนขวายมีการกระทำมีงานมีการเป็นสัมมากัมมันโตมีสัมมาอาชีโวดูไม่ขัดไม่เคยโดยสมส่วนสมศักดิ์ไม่โลกก็ว่าชาติก็ไม่มีติเตียนก็ไม่ได้รู้กิจรู้หน้าที่รู้การงานถูกหลักถูกทำถูกวินัยอยู่โอ้เข้าถึงแล้วแลอยู่ท่านเป็นผู้ที่เข้าถึงซึ่งหน้าอนุโมทนาจริงเนาะความเลื่อมใสก็เกิดศาสนารับรองไม่สึกไม่กร่อนไม่ลดจริงๆถ้ามีคนอย่างนี้แม้แต่คนตาตื่นก็เห็นพระคนตาดีก็เห็นพระจริงๆ ก็มันง่ายอ่ะดูขยันหมั่นเพียรดูถูกทำอยู่โลกกับวัชชะไม่เกิดไม่ติดเรียนไม่น่าติดเตียงเลยพระนี้ดูดีทั้งนั้นเข้าถึงความน่าอนุโมทนาอย่างนี้จริงบริบูรณ์แม้ไม่มีวัสดุไม่มีของทานโดยรูปโดยอะไรท่านก็มีกิจมีการมีแรงงาน