240313-2-321 ทางเอกภาค2-ตอน321(หน้า626)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท056.txt

ราพิจารณาไม่รอบคอบไม่รู้เท่าทันต่อสภาพที่มันสัมผัสนั้นๆเพราะมันยังมีรูปรถเป็นเสียงสัมผัสอยู่ตั้งเท่าไหร่เท่าไหร่เราก็จะติดอยู่ในแค่ระดับนั้นอย่างที่เราเป็นเนี่ยพวกเรานี่มีสภาพแวดล้อมมีทั้งสิ่งที่จะมาเกี่ยวข้องกับตัวเราไม่ว่าจะเป็นเครื่องนุ่งห่มไม่ว่าจะเป็น ไม่ว่าจะเป็นที่อยู่อาศัยหรือยารักษาโรคหรือแม้แต่สิ่งอื่นๆที่ประกอบอยู่รอบตัวเราเราจะอยู่ในอรัญวาสีจะอยู่ในคำว่าสีเรายังมีสิ่งเหล่านี้อยู่ไม่ใช่น้อยมีอยู่มีส่วนน้อยยิ่งอยู่ที่สันติสุขที่มีมากอันนี้ออกมาอยู่ระหว่างอรัญญาราศีหรือมาอยู่ปฐมอโศกอยู่ศรีษะอโศกก็น้อยลงบ้างบางคนก็เห็นดีเห็นชอบในการน้อยลงไปรังเกียจอยู่ทางด้านสันติอโศกอยู่ทางด้านที่มันฟุ้งซ่านที่มันมีสภาพรูปรถซึ่งเสียงสัมผัสมากหน่อยก็ไม่เห็นดีเห็นชอบในทาง ไม่เห็นดีเห็นชอบไปวัดที่มันห่างไกลออกมาอีกมีถุงน้อยก็ดีก็เป็นอุปการะบ้างในด้านที่เป็นไปจริงแต่ในนั้นก็สอดแทรกลงไปมันยังมีอยู่ว่ามันยังปรับปรุงอยู่นะมันก็ยังมีอะไรต่ออะไรอยู่ไม่ใช่น้อยเราจะต้องพิจารณาด้วยปัญญามองด้วยปัญญาแล้วฝึกเพียรซ้อนลงไปในชั้นปีของเราเองว่าเราเองเราจะน้อยลงไปได้อีกอย่างไรเราก็ต้องฝึกเพียรเรียนรู้กระทำลงไปเองอาจจะเกี่ยวข้องสัมพันธ์อยู่กับสิ่งเหล่านั้นจะทำได้และจะอยู่ชั้นเดียวทรงก็ทำได้อยู่ประถมศึกษาสองสามีอโศกที่ไหนก็ทำได้ ซื้อได้หรือแม้แต่เราจะจารึกจนไปมันก็จะมีเหมือนกันมีให้เราได้ฝึกปรือหรือเราจะทำตนฝึกปรือได้เหมือนกันแล้วเราก็อย่าไปติดอยู่ในจุดนั้นจุดนั้นไม่ติดแม้ที่สุดเราก็ไม่รังเกียจไม่ผลักไสสิ่งที่ปรุงแต่งสร้างอยู่รอบตัวเราเราจะสัมผัสก็ได้อยู่ด้วยก็ได้จึงจะเรียกว่าหมดดูดซื้อหมดทั้งหมดชอบถึงจะเรียกว่าหมดหมดสภาพที่ได้ว่าเป็นกลางไม่ผลักไม่ดูดไม่ชอบอย่างนี้แล้วก็ไปชอบอย่างโน้นไม่เป็นอย่างนั้น แม้ว่าเราจะมาชอบธรรมชาติเรารู้ว่าธรรมชาติที่วุ่นวายก็เป็นธรรมชาติอย่างหนึ่งที่จัดจ้านธรรมชาติอย่างที่เขาแต่งกันปรุงกันมันธรรมชาติทั้งนั้นน่ะสร้างสรรค์กันออกมามันธรรมชาติแล้วก็ปรุงสร้างเป็นธรรมชาติจนเขาเรียกว่ามันเกินธรรมชาติมันก็ไอ้ธรรมชาตินั่นแหละคือธรรมะที่ปรุงสร้างให้เกิดขึ้นคนที่เขาปรุงกันนี่หวือหวาสีจ๋ายังไงยังไงมันก็ธรรมชาติทั้งนั้นแหละทีนี้มันเป็นแต่เพียงว่าธรรมชาติคนสร้างแต่ธรรมชาติของดินน้ำไฟลมมันสร้างธรรมชาติของคนสร้างก็มีสีมีสันมีกลิ่นมีรสเหมือนกัน คนสร้างก็แน่นอนยิ่งชัดเจนมากหลายได้พอมาตกถึงธรรมชาติของดินน้ำไฟลมสร้างมันก็มีสีสันกลิ่นรสเหมือนกันไม่ใช่มันไม่มีแต่ว่ามันก็มีขนาดหนึ่งทีนี้คนที่มาบอกว่าเราไม่มาอยู่กับธรรมชาติแล้วเขาก็มาติดใจกับธรรมชาติที่เป็นดินน้ำไฟลมสร้างมันก็ไอ้ติดแบบเดียวกันจิตใจมันก็ยังติดธรรมชาติมันจะไม่ติดดอกไม้สายลมท้องน้ำลำธารก้อนกรวดก้อนหินเม็ดทรายสายฟ้าสายดินอะไรก็แล้วแต่มันก็เหมือนเหมือนกันเป็นแต่เพียงว่าก็ดีอยู่ที่ มันเป็นหลงมนุษย์สร้างที่เป็นสังขารและทำจัดจ้านยิ่งกว่าก็ลดลงมาได้แต่ใจก็ยังมาชอบอันนี้เป็นระดับหนึ่งอยู่อย่างนี้เป็นต้นเราจะต้องรู้รายละเอียดลงมาแล้วเราก็ไม่ใช่ไปลงเดี๋ยวนี้ยังมีเรามีนัดปฏิบัติธรรมไปติดอยู่แค่ธรรมชาติแล้วก็หลงอยู่กับธรรมชาติแล้วไม่รู้แม้กระทั่งว่าเรารังเกียจสังคมโลกรังเกียจธรรมชาติโลกผลักไส 80 ยึดสิ่งที่เป็นธรรมชาติดินน้ำไฟลมธรรมชาติโลกสร้างแต่ตัวเองก็ชังสิ่งที่มนุษย์สร้างสิ่งทุกๆน่าดูเพราะยิ่งเป็นระเบียบเกษียณให้ตัวเองอยู่น้อยลงเราก็จะต้องสลอนตะลอนนี้ไปอยู่กับธรรมชาติคนมันก็บุกรุกเข้าไปอีก Facebook ก็ไปหาไอ้สิ่งที่ตนเองหลบเล่นหนีไปแล้วนี่เราก็หลีกเล่นนี้ไปเขาก็บุกรุกไปก็รังเกียจแล้วก็หนีออกไปอีกสุดป่าสุดเขาสุดถ้ำจะไปอยู่อย่างนั้นซึ่งศาสนาฤาษีหรือศาสนาเดรัจฉานอย่างนี้เป็นที่ที่เรียกว่ายังหนีหรือวิ่งหาที่สุดโลกอยู่ต่อไปเรื่อยๆมันไม่จบสุดโลกไม่เข้าใจอย่างต้นถั่วก็ยังติดอยู่แบบนี้ที่จริงเขาก็ยังมีเอร็ดอร่อยเพลิดเพลินติดยึดมีรถมีชาติมีอรรถแบบโลกๆซึ่งมันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปลดหย่อนลงไปอันนี้ก็เป็นเรื่องของธรรมชาติที่อยากจะซ้ำซ้อนลงไปให้ฟัง วันที่ดีที่สุดแล้วเราก็จะรู้ว่าไอ้สิ่งที่ลดหย่อนลงมาก็ลดหย่อนลงมาแล้วก็มาฝึกเพียรปรับปรุงจิตใจของเราเองเรียนรู้ว่าไม่ติดแล้วไม่ติดไม่เกาะแม้ธรรมชาติอย่างนี้ก็มีน้อยลงได้มีมากขึ้นได้และเราก็ไม่ชังไม่ชังแล้วก็ไม่รักจุดที่มันน้อยลงไปแล้วก็ไปรักน้อยลงไปหรือว่าทำสิ่งที่มันมากขึ้นอะไรก็ไม่เราไม่ไปเป็นอย่างนั้นถ้าผู้ใดไปติดไปยึดอย่างนั้นเข้าเดี๋ยวนี้เขาก็มีชื่อเรียกพวกที่พวกธรรมชาติหรือติดพวกสิ่งอะไรต่ออะไรพวกนี้รักษาหรือว่ายืนยันในแบบ สภาพที่โลกก่อโลกสร้างเขาก็เรียกเป็นพวกหัวเก่าโบราณเป็นพวกชอบธรรมชาติจริงไม่ชอบธรรมชาติคนสร้างคนแต่งคนปรับปรุงขึ้นก็ถือว่าไม่เป็นธรรมชาติจริงไม่เป็นลิขสิทธิ์ธรรมชาติเก่าทีนี้พวกเห็นว่ามันก็ปรุงได้แต่งได้สร้างได้ปรับปรุงผสมกระแสที่จะให้เกิดผลเกิดประโยชน์พัฒนาไปได้พวกนี้ก็เรียกว่าพวกหัวใหม่พวกนวัตกรรม วัดนิยมพวกนี้ก็มีความคิดมีความคิดสร้างสรรค์มีไอเดียเป็นไอเดียที่พวกหัวก้าวหน้าเป็นพวกอิมเพรสอิมเพรสชั่น impressionism แล้วก็เรียกพวกไอเดีย rism หรือพวก impressionism ไอ้พวกหัวใหม่เพื่อสร้างสรรค์ปรับปรุงตกแต่งใช้สอยไปซึ่งถ้าว่าจริงแล้วเราก็ไม่ใช่ว่าเราจะไปดูถูกทั้งสองฝ่ายศาสนาพระพุทธเจ้าท่านก็ปรับปรุงก็ตกแต่งรักษาก็รักษาหรือว่าอนุรักษ์นิยม หารักษาธรรมชาติให้น้อยหรือว่ายินดีในสิ่งที่มันเป็นธรรมชาติที่โลกสร้างหรือว่าไม่ต้องไปปรุงแต่งอะไรมากนักแต่จะผสมสร้างสรรค์ปรุงแต่งอะไรขึ้นบ้างก็ทำสำหรับสิ่งที่เป็นเรื่องอาศัยเป็นเรื่องที่พอเป็นพอไปไม่ใช่ว่าปรับปรุงตกแต่งพื้นฟ้าเป็นแฟชั่นเป็นเรื่องที่ประดิษฐ์ได้ประดิษฐ์เอาตัวเก่งอวดก็ในการประดิษฐ์สร้างสรรค์ขึ้นไปอย่างมากมายก็ไม่ใช่อย่างนั้นเพราะฉะนั้นมันก็มีพวก 2 ยึดติดพวกยึดติดอย่างเก่าพวกที่ไม่มีอะไรปรับปรุงตกแต่งมากมายและมีการยืนยันยืน ไปอยู่หาแต่ของจริงหาแต่ของที่มันเป็นอย่างเดิมอย่างเก่าพวกนี้พวก Daily 10 กระปุกหัวเก่าก็แบ่งกันแม้แต่ด้านศิลปะในด้านที่เป็นนักสร้างนักสรรแล้วก็แบ่งหัวเก่าหัวใหม่แม้ที่สุดผู้ปรับปรุงปรับปรุงบริหารประเทศชาติเขาก็ยังแบ่งหัวเก่าหัวใหม่แบ่งไปซ้ายเป็นขวาแต่ซ้ายเลยเรียกว่าพวกหัวใหม่เป็นพวกที่ยึดติดของเก่าเขาก็เรียกเป็นพวกขวาพวกขวาพวกซ้ายอะไรอย่างนี้ผัวเก่าของใหม่เหมือนกันพวกซ้ายก็พยายามปรับปรุงพยายามดัดแปลงพยายามที่จะใช้ปัญญาพัฒนาขึ้น หาพวกขวาด้วยพวกโบราณก็ยึดถือแต่ไอ้เรื่องเก่ารูปเก่าอย่างเก่าก็ทะเลาะกันแท้จริงแล้วไม่ทะเลาะกันหรอกผู้ที่มีปัญญาที่แท้แล้วก็เห็นว่าของเก่าดีก็รักษาดีของเก่านั้นไว้ของเก่าที่แท้ทฤษฎีที่ยังเป็นประโยชน์ลึกซึ้งอะไรมีปัญญารู้รักษาไว้ของใหม่ที่เป็นไปได้ที่รังสรรค์ใหม่ๆดีๆก็ใช้ของใหม่ที่เราได้พยายามปรับปรุงมาทดสอบทดลองอะไรดูดีๆมันก็ใช้ได้แล้วมันก็จะมีประโยชน์ต่อมนุษย์ชาติแท้จริงไม่ใช่ไปลงของเก่าของใหม่ลงทรายลงขวาอยู่ไม่ใช่ไม่ใช่ไม่คว้าไม่กล่าวไม่มาเราอะไรดีอะไรที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยที่สำคัญที่เป็นประโยชน์แล้วก็ ใช้กับชีวิตมนุษย์ทั้งนั้นมนุษย์เราก็จะต้องอยู่ด้วยการพัฒนาหรือด้วยการอาศัยอันนี้อยู่ในหนังสือนี่ว่าไว้สั้นๆไม่ได้มีอะไรมากแต่ถ้าบอกว่าจะอธิบายไปอีกแล้วแล้วก็อธิบายอีกเยอะอธิบายถึงเรื่องจุดเหล่านี้ซึ่งที่จริงมันก็เป็นเรื่องของผู้รู้ผู้มีปัญญาที่จะรักษาอย่างที่เด็กยกตัวอย่างให้ฟังแล้วว่าพระอโศกของเรานี่เป็นพระเพราะกล่าวเป็นพระธุดงค์มีหลักเกณฑ์เก่าของพระพุทธเจ้าประพฤติปฏิบัติเหมือนอย่างคนสมัยโบราณสมัยไม่พัฒนาเลยดูสโม ขอดูขุนคลังเหมือนกับคนไม่ก้าวหน้าแต่พอมาแตะต้องงานงานที่จะสื่อสารการสื่อสารจะเป็นงานทันสมัยมากในการที่จะเผยแพร่ในการที่จะทำให้เกิดผลรู้ในการที่จะทำให้เกิดการกว้างขวางกระจายออกไปมีระบบมีการผสมส่วนมีการปรับปรุงมีการใช้สื่อต่างๆอย่างสมัยใหม่แม้แต่พระสงฆ์ภาษาอะไรหลายๆอย่างแม้แต่สิ่งประกอบองค์ประกอบในการสื่อสารทันสมัยรู้จักสมัยไม่ได้ไปเฉลิมโบราณคำว่าอะไร คือสิ่งที่เป็นสารัตถะของพระพุทธเจ้าเก่าๆนั่นแหละทฤษฎีเก่าๆของพระพุทธเจ้านั้นพยายามที่จะขยายให้รู้ความหมายของทฤษฎีของพระพุทธเจ้าที่เป็นกล่าวนี้ยังยืนหยัดของเก่าอันใดที่เป็นหลักเป็นเกณฑ์เก่ายังดำเนินไปอยู่ตามกล่าวจึงเป็นพระที่ไม่ได้แบบแยกไม่เป็นเป็นลัทธิหรือว่าเป็นกลุ่มที่ไม่แดกหญ้าไม่แตกแยกไม่แบ่งแยกแต่เขาก็หาว่าเรานี่แตกแยกแบ่งสร้างใหม่ผลิตใหม่ทำอะไรใหม่ซึ่งเราไม่ได้ทำอะไรใหม่มันใหม่สิ่งที่คุณสร้างใหม่ที่เป็นนำเป็นสื่อสารของใหม่แล้วก็นำใหม่ในสิ่งที่มันเป็นประโยชน์เราก็ใหม่เราเป็นทั้งคนใหม่เป็นทั้งคนเก่าอยู่ในตัวเราไม่ได้แตกแยกรวมสิ่งที่เป็นของเก่าที่ดี เราก็ยังยืนยันอยู่ว่าเป็นของดีสิ่งที่จะเอามาใช้ผสมผสานเป็นสิ่งที่จะเป็นประโยชน์ใหม่เราก็ใช้ประโยชน์ใหม่อันนี้เรามีเลยเรายืนยันได้ว่าเรามีเราไม่ใช่เป็นพวกแบ่งแยกหัวเก่าหัวใหม่เราไม่ได้เป็นพวกที่ไปติดไปยึดแต่เราจะบอกว่าไม่ติดไม่ยึดบางทีเราก็โดนปู่แย้มได้เหมือนกันว่ารถติดแล้วยึดของพระพุทธเจ้าไปปรับปรุงไม่ดัดแปลงที่เขาดักตรงกับแปลงอะไรต่ออะไรมาจนกระทั่งแย่แล้วออกนอกลู่นอกทางขัดแย้งกับทฤษฎีพระพุทธเจ้าโดยการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงจารีตประเพณีทฤษฎีต่างๆเพี้ยนออกมาจากที่ของพระพุทธเจ้า ออกมาเยอะเราก็ดึงกลับไปหาของเก่าหรือกลับไปหาจุดเดิมอย่างที่เราดึงเข้าไปไม่รับประทานเนื้อสัตว์นี้เป็นต้นเรายืนยันว่านี่เป็นของพระพุทธเจ้าแท้เดิมฉันหมื่นเดียวไม่ต้องใช้เงินไม่ต้องใช้ทองนี่พระสาวกของพระพุทธเจ้ามหาสาวกต่างๆท่านหลุดร่อนถ้าเป็นไปได้ยืนหยัดไม่จำเป็นต้องจะเอามาเอาลงแบบใหม่เพราะว่าสิ่งเหล่านี้มันไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ต้องก็ยังสามารถพิสูจน์ได้อยากอยู่อย่างไม่ต้องมีสมบัติพระราชทานอะไรอยู่อย่างคนโบราณนอนดินนอนพื้นนอนก็ใต้ร่มมาก็ไม่เหมือนอย่างกับสมัยโบราณหรือว่าอยู่กับเล็กๆที่อาศัยกันเล็กๆน้อยๆ เป็นจะต้องไปอำเภอไปหลงไหลอะไรก็ได้ตามโลกเขามากมายนักปรับจะดีกว่าสัตว์จะเป็นประโยชน์ยิ่งกว่าร้องดูสิแล้วเราก็พิสูจน์ให้เห็นไอ้นี่เป็นต้นเราก็ได้ทำกันอยู่แล้วก็ได้มีกันอยู่แค่นี้เราก็พอเป็นพอไปแค่นี้เราก็สามารถที่จะส่งชีวิตแค่นี้เราก็สามารถที่จะเป็นไปได้แค่นี้ก็เป็นเรื่องที่ไม่ต้องซื้อก็ได้อีกแล้วเรามีสันโดษเรามีความพอแต่ถ้ามันจะมากสำหรับบุคคลที่เขายังเป็นไปไม่ได้ยังลดลงมาไม่ได้ เราก็ไม่ได้ไปเพ่งเกลียดชังไปมีจิตมโนสัญเจตนานี่ก็มีแต่ว่าเราจะเจตนาถ้าจะช่วยเขาก็ช่วยอย่างเมตตาเขายังติดมากเขายังปรุงมากเขายังสร้างมากจะเป็นปลาอะไรมากเราก็มีจิตเมตตาเห็นเออเขาก็ยังหลงนะยังหนักหนาเขาลดลงไปได้อีกมันควรจะสันโดษได้กว่านั้นควรจะมักน้อยได้คนนั้นเขาไม่รู้เราก็พยายามช่วยเขาหาวิธีให้เขารู้ให้เขาลดให้เขาเห็นดีเห็นงามเกิดสมาธิแล้วเขาก็จะลดละลงมาได้คือเมตตาถ้ายังไม่ได้ก็อนุโลมเป็นบ้างเป็นการเป็นต่อสำหรับเราได้และก็ได้ไปบางครั้งบางคราวเราไปรวมหมู่รวมกลุ่มหรือว่า ผสมผสานกับเขาเราจะต้องอนุโลมใช้ไปกับเขาบ้างอะไรไปกับเขาบ้างถ้าเราจะสามารถไม่ใช้ละลายจะยืนหยัดยืนยันของเราเพื่อเป็นหลักยึดไม่ให้ดังให้พลอยลงไปอีกไม่อนุโลมละเราก็ทำตามกาลเทศะฐานะอันสมควรซึ่งสิ่งเหล่านี้มันก็อยู่ที่ผู้ฉลาดที่จะไม่อนุโลมไปโดยที่เรียกว่าไม่อนุโลมได้เป็นดีไม่ยืดหยุ่นได้เป็นดีแต่ถ้าเผื่อว่ามันจำเป็นโดยองค์ประกอบที่มันไม่เป็นไปได้ต้องอนุโลมบ้างเพราะว่าบางทีมันมันแข็งเกินไปแล้วมันก็แทนที่จะได้ประโยชน์ร่วมกับกลายเป็นแตกร้าว ได้เรื่องได้ราวอะไรไม่ประสานอะไรเลยเราก็จะต้องรู้มันต้องรู้ที่ตนเองว่าตัวเองมีฤทธิ์เดชแค่ใดเราจะทำให้เขาสามารถศรัทธาเลื่อมใสแค่ใดถ้าเราไม่มีฤทธิ์เดชเพียงพอไม่ทำให้เขาสามารถเริ่มใสได้ศรัทธาได้แล้วเราไปแข่งโกงเงินทำเป็นดูดีดูดีไม่ดีอะไรหรอกไม่ได้กินอะไรเขาไม่มีเห็นอะไรด้วยเพราะเขาจะไม่เห็นดีแล้วเขาก็จะไม่เห็นตามเขาจะไม่นมนอนตามอะไรเลยแต่ถ้าเผื่อว่าเรามีฤทธิ์เดชเห็นดีเขาศรัทธาเลื่อมใสบูชานับถือขึ้นมาดาวยืนยันได้เราสามารถที่จะยึดสิ่งที่มันดีที่ เข้มข้นอันจิราวดีโดยเฉพาะลำแข้งไปในทางมักน้อยแต่ไม่จำเป็นในทางมากๆถ้าเป็นไปในทางมักน้อยลงไปและในตัวมักน้อยนั้นเราเองเราก็เห็นแล้วว่ามันไม่ได้เป็นการเกินขอบเขตอะไรมันไปตามธรรมตามวินัยตามหลักเกณฑ์พระพุทธเจ้าอยู่แล้วเราก็ดำเนินไปทีนี้พูดถึงจิตวิญญาณเป็นอาหารของวิญญาณที่พูดถึงเรื่องสัตว์สาหาและเราก็จะต้องเจียรลงไปแล้วก็จะต้องเป็นไปอย่างนั้นทีนี้พูดถึงวิญญาณอาหารประเภทที่พูดเมื่อกี้นี้มันมีผสมมโนสังเกตเป็นอาหารอยู่คือ ตัวสภาพที่เราเองเราจะอนุโลมหรือไม่อนุโลมพวกนี้เป็นมนุษย์สังเกตเวลาที่เราสามารถจะปรับปรุงและใช้สื่อสารใช้เครื่องมือเผยแพร่หรือว่าใช้องค์ประกอบอะไรต่างๆนานาที่เป็นที่เรามีเครื่องมือเครื่องใช้อะไรต่ออะไรประกอบที่ปรับปรุงใหม่สื่อสารไปก็ล้วนแล้วแต่เกิดจากมโนสัญเจตนาหารเกิดเป็นอาหารที่เราเองปรับปรุงด้วยมโนสัญเจตนาไม่ได้ไปเป็นผู้เสพผู้ติดเขาจะต้องรู้ด้วยว่า เอาเองเป็นผู้เสพติดหรือเปล่าถ้าเราเองเป็นผู้เสพผู้ติดนั่นแหละให้อ่านมันเป็นวิญญาณอาหารถ้าวิญญาณอาหารนั้นเป็นพิษเป็นภัยเป็นอาหารที่เป็นตัวฉุดเราก็เสียค่าถ้าอาหารนั้นเป็นตัวที่ขัดเกลาเป็นอาหารที่เราก็รู้เท่าทันและเราก็ใช้ฝึกปรือลดหย่อนอยู่ไม่ใช่ว่าให้มันหรือว่าไม่ใช่เราเองนั่นแหละเป็นผู้ที่ไปกระทำอยู่ไปผสมผสานอยู่ไปจัดการกระทำอะไรให้แก่เขาอยู่เช่นว่าเราอัดเทปอัดเสียงประกอบดนตรีประกอบเพลงอะไรเนี่ยเราปรุงนะมโนสัญเจตนาหาเราปรุงให้คนอื่นแต่เสร็จแล้วเราเองก็กลับกะลิ้มกะเหลี่ยแต่เสพสม app save as ปิดแอปเอร็ดอร่อยอยู่กับสิ่งนั้นเราก็เป็นผู้ที่ฆ่าตัวเองด้วยอาหารที่เราปรุงนั่นแหละแล้วเราก็ฆ่าตัวเราเองเราเองเราถ้าเราไม่มีจิตแยกคายไม่รู้ตัวรู้ตนนะไม่รู้สภาพจิตจริงๆนะแอบเจ็บแอบจิตอยู่นั่นแหละเผด็จอร่อยเพลิดเพลินเป็นกามยิ่งพูดยกตัวอย่างให้เสียงใช้เพลงแค่ได้ประกอบไปนี้เป็นต้นหรือแม้แต่เราจะปรุงสร้างอื่นๆก็เหมือนกันไม่สวยให้งามไม่ว่าจะเป็นเครื่องนุ่งห่มไม่ว่าจะเป็นที่อยู่ไม่ว่าจะเป็นอาหาร แล้วแต่หรืออย่างอื่นๆที่ยิ่งกว่าปัจจัย 4 ที่ออกไปอีกปรับปรุงรสชาติเราแต่งอยู่แล้วเราก็หลงผิดของเราเนี่ยมันผสมกระแสไฟไปก็ได้สร้างได้ฉันได้ก่อเขาเรียกว่าเป็นศิลปะก็ตามศิลปะในทางปรุงศิลปะในทางสร้างศิลปะในเรื่องของปัจจัยแท้ๆเลยศิลปะในเรื่องของการปรุงอาหารศิลปะในเรื่องของการออกแบบที่อยู่ศิลปะในเรื่องของการออกแบบเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มเราก็เหล็กศิลปะตกแต่งซุ้มแต่งฟุ้งซ่านทั้งนั้นแหละแล้วเราก็หลงในความสวยความงามความประดิษฐ์ประดอยอะไร ต่างพวกนั้นเราก็ยังแอบแสบแอบติดแอบกินอยู่ในนั้นเราไม่รู้จิตใจของเราก็เป็นอาหารที่สั่งสมให้แก่วิญญาณเป็นวิญญาณอาหารที่เราเองนั่นแหละค่าตัวเราเองอยู่ด้วยเราก็จะต้องรู้บางคนปรุงไปทำไปเสร็จแล้วเราก็มีสติสัมปชัญญะเพียงพอที่เรารู้ว่ามีจิตของเรากำลังสัมผัสกำลังแตะต้องทุกทีกับสิ่งนี้แต่เราก็รู้รถของจิตรู้ว่านี่มันเป็นอาสาพาเป็นรถนั่นแหละเราเสพติดเราติดหนี้เรากำลังลดความเสี่ยงความติดอยู่เหนือมันไม่ให้มันมามีฤทธิ์เก่าแก่เราได้และเราก็ หลงใหลมันจริงๆเราทำแท้ๆเราไม่เสร็จเราทำปรุงสร้างอนุโลมให้แก่คนอื่นแล้วทำให้แก่เขาพอเป็นพอไปพออาศัยแล้วเราจะมีขอบเขตคนที่ทำได้อย่างนี้จะมีขอบเขตจะทำพอประมาณถ้าดูยิ่งดูบุคคลยิ่งดูบริษัทนี้เราอย่าไปปรุงให้มากเลยลุงให้น้อยๆหน่อยเพราะว่าเขามีอินทรีย์พละแก่กล้าพอสมควรแล้วลดลงมาอย่าไปปรุงมากอย่าไปตกแต่งให้มากไอ้เข้มข้นเสียงก็ใส่เสียงน้อยๆมีแต่เสียงที่เป็นสารัตถะเสียงประโลม ลดลงอาจจะเสียงสอนก็สอนกันแข็งๆด่าๆเลยคนนี้อินทรีย์พละแก่กล้าอ้าวๆนี้ก็เอาเทปประเภทไม่ต้องประโลมอะไรมากนักไม่ต้องมีเสียงประโลมเสียงเบาๆแผ่วๆพูดสนุกสนานเอาสดๆเลยเอาแต่เนื้อเนื้อแข็งๆหรือจืดๆซื้อจะจืดเป็นโจรนี่คือไม่ตรงไปด้วยรูปลบกลิ่นเสียงสัมผัสที่มันยั่วยวนชวนใจอะไรล่ะแต่ว่าเป็นของที่เนื้อเนื้อแก่นสารชัดๆคนนี้มีอินทรีย์พละมากแม้จะเป็นเสียงแม้จะเป็นอาหารแม้จะเป็นเครื่องนุ่งห่มแม้จะเป็นที่อยู่อ้าวไปนอนดินนอนย่านอนไม่ต้องปรุงอะไรมากมาย ที่อยู่ก็อยู่กันง่ายๆอะไรอย่างนี้เป็นต้นเราก็จะรู้เราก็จะเข้าใจสิ่งที่ประกอบเหล่านี้เราจะเป็นนักศิลปินหรือเป็นผู้ปรุงชั้นสูงมันจะปรุงได้หรือมันจะทำได้ก็เพราะเราจะเล็งเห็นอ่านออกว่าคนนี้ควรจะได้สูงควรจะได้คันไหนอินทรีย์พละขนาดนี้ควรจะปรุงให้ไม่ปรุงให้เหมือนหมอยาเหมือนศิลปินที่จะสามารถสร้างจากคนอื่นไม่ใช่ไปมอมเมาเขาตอนนั้นการที่จะเป็นศิลปินเอกหรือการจะเป็นหมอชั้นเอกในการปรุงสิ่งเหล่านี้มันเหนือกว่าทั้งโลกมากทั้งโลกและหมอนั่นมันก็ต้องหมอก็มีแต่ปรุง ปลาที่ล่อหลอกอย่างเดียวก็ไม่รู้จักไอ้สิงห์ผสมผสานพวกนี้ทีเดียวหรอกมีเหมือนกันหมอที่มีปัญญาทางนี้ก็มีหรือว่าศิลปินทั้งโลกเพราะไม่ได้เป็นศิลปินอย่างที่กล่าวนี้ด้วยซ้ำทุกวันนี้เป็นศิลปินที่มีแต่จะเขียนเอาเก่งเอาก็เอาอะไรออกไปเฉยๆไม่รู้เลยว่าเขาปรับปรุงแล้วเขาจะต้องยืดหยุ่นกับบุคคลเขาจะต้องยืดหยุ่นกับหมู่กลุ่มกาลเทศะฐานะเฉพาะเป็นไปอย่างไรเขาไม่รู้อ่ะก็ปรุงมันประพฤติดับเพลิงมีแต่จะปรุงให้ก็ให้เก่งให้เด่นให้แปลกให้ใหม่เป็นเรื่องแฟชั่นเป็นเรื่องโครงสร้างแฟชั่นอะไรไปใหญ่เขาไม่รู้ว่าแก่นสารของมนุษยชาตินี่มันเป็นแก่นสารอันเดียวแก่นสาร ละกิเลสเพราะฉะนั้นศิลปินชั้นสูงเป็นศิลปินที่มีอภิปรัชญาเป็นศิลปินที่มีอภิธรรมเป็นศิลปินระดับของ Abstract เป็นศิลปินท่านนามธรรมเมื่อเขาจะเขียนจะว่าจะแต่งจะทำอะไรออกมาแล้วให้คนสัมผัสแล้วจะเกิดจิตใจสงบระงับลดละกิเลสโลกโปรดหลงลดลงได้ผู้มีสิทธิ์เป็นศิลปินชั้นเร็วกว่านักศิลปะหรือ 10 บาทมีศิลปะอย่างนี้เป็นมงคลอันอุดมเป็นความเจริญของมนุษย์ที่แท้มีศิลปะสามารถที่จะทำให้มนุษย์ชาติเข้าสู่สันติสุขอิสระเสรีภาพมีพระราช อย่างแท้จริงมีสมรรถภาพปรับปรุงคนได้หรือมีประโยชน์ต่อคนคนใดได้แล้วคนใดได้สัมผัสได้เกี่ยวข้องได้แตะต้องก็เป็นงานที่มีคุณค่าเป็นงานที่มีประสิทธิภาพสามารถช่วยเหลือชีวิตมนุษย์ได้จะเป็นนักวาดจะเป็นนักเขียนจะเป็นนักปรุงนักสร้างนักอะไรๆก็ได้เห็นได้มีประโยชน์ต่อมนุษย์เชื้อชาติไม่ใช่มอมเมาทุกวันนี้พูดกันยังไม่รู้เรื่องและศิลปินทุกวันนี้ศิลปินศิลปินอะไรแม้แต่ศิลปินนักแสดงถ้าจะเป็นศิลปินนักแสดงให้มีประโยชน์ก็เป็นได้จะเป็นนักร้องให้เป็นประโยชน์ก็เป็นได้ในระดับหนึ่งเป็นนักร้องที่ยิ่งเป็นนักร้องที่ดี ก็มาร้องนี่ยังผมนี่เป็นนักร้องแต่ไม่ต้องไปร้องอย่างขอร้องหรอกทำนองน้อยมีทำนองนั้นมีหนักมีเบามีเสียงอ่อนเสียงเบามีเสียงแรงเสียงดังมีเสียงข้อยมีลีลาเรื่อยๆหรือมีลีลาสูงบ้างต่ำบ้างอะไรต่างๆนานามีนะมีเป็นทำนองนั้นจะเป็นทำนองก็ได้ถ้าจะจบกันจริงๆจดได้แต่ร้องประจำเชียวร้องมากบางวันร้อนหลายมื้อขึ้นเวทีหลายครั้งนี่เรียกว่านักร้องเอกเหมือนกันนะรองและมีสาระรอง สารัตถะหรือเปล่ากล่าวคำกล่าวความซื่อออกไปให้ผู้อื่นได้รับแล้วก็มีสาระมีประโยชน์นี่เราเรียกว่านักร้องนักร้องขนาดเรียกว่าร้องกันอย่างชั้นสูงคลาสสิคเป็นนักร้องชั้นสูงเป็นแก่นสารสาระที่นี่ยังนักร้องระดับที่เรียกว่าเขาทำไม่ได้อย่างนี้ก็ทำไม่ได้เขาจะต้องร้องจะต้องมีทำนองแล้วก็มีทีนี้เขาก็ทำกันอย่างสวดมนต์แปลอย่างนี้ก็ร้องไปแปลไปอะไรไปให้คนอื่นก็ได้รับสารภาพเอาความรู้ของร้องแปลสวดแปลคนนั้นไปศึกษาปฏิบัติตามกฎหมายก็จะเป็นนักร้องที่จะ แต่งงานยังงั้นเอาแค่นั้นเขาก็ได้อยู่ในเพลงที่เขาร้องนั่นแหละแต่เพลงพวกนั้นมันเป็นเพลงที่จำเพาะพูดออกไปนอกจนกว่านั้นไม่ได้ต้องร้องตามตามเพลงต้องร้องตามสูตรส่วนผู้ที่จะร้องแบบที่ร้องที่ยังผมรองเนี่ยมันจะต้องเป็นนักร้องฉันอัจฉริยะหรือเป็นนักศิลปินอย่างเป็นนักดนตรีก็เป็นดนตรีที่อัจฉริยะพอแสดงไปแล้วก็แสดงออกไปเองเลยอะไรต่ออะไรได้ผสมผสานออกไปมีอะไรต่ออะไรที่พิสดารออกไปได้อีกเขาเรียกว่าอัดคลิปอัดคลิปคือการแสดงพิเศษของตัวเองเลยออกไปได้โดยที่ไม่ได้ผิดเพี้ยนไม่ได้ออกไปนอกเรื่อง เรายังอยู่ในนั้นอย่างนักดนตรีเขาเล่นเล่นไปเสร็จแล้วก็อัดคลิปไปอะไรต่ออะไรของเขาออกนอกไปเองเลยอย่างเวลาแม้แต่เขาแอบนี้อย่าว่าจะนัดตีเป่าแต่เป่าปี่สีซอศรีวารินทร์อะไรแล้วแต่แม้แต่นักกรองเขาจะปล่อยให้แอดมิดเลยเขาไปอะไรเลยจ่ายได้เลยเขาเรียกว่าออกออกลูกหมดเขาเรียกว่าออกลูกหมดออกไปเยอะแยะต่างๆนานาเพื่อที่จะให้ได้รับรับรู้เรื่องที่กว้างขวางขึ้นว่ามันไปเกี่ยวโยงกับสิ่งอื่นอีกเยอะแยะเพราะผู้นั้นจะต้องเป็นอัจฉริยะจริงๆต้องเป็นผู้รู้ว่า แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรทีนี้ก็เอาไปใช้ทางด้านดนตรีการศิลปะแบบโลกมันกลายเป็นแสดงความเก่งความสามารถอวดโอ้มันก็มีมีความหมายคล้ายกันอยู่แต่ว่ามันเป็นการเฟ้อขึ้นรถของศิลปะแท้นี่อย่างที่ผมพูดขนาดนี้นี่นะนี่มันมีบทเรียนแค่นี้แล้วผมก็แอบออกมาเยอะแยะออกนอกก็ย้ายออกมาเยอะแยะเลยเนี่ยเพิ่มเติมเล่มออกไปนอกไอ้เนี่ยนอกไปหมดนี่ออกไปไปเอาไอ้นี่มาแต่มันก็ยังเกี่ยวพันมันก็ไม่แตกออกไปหลุดออกไปหรอกมันยังอยู่ในเรื่องนี้อยู่นั่นแหละแต่มันก็ไปไกลบางทีไปบางคนก็บอกว่าโอ้โหวกกลับมาเกือบไม่ได้ฟังแล้วเกือบ คนละเรื่องแต่ก็เข้ามาได้สัมพันธ์กันในนี้ได้ในนี้เป็นการขยายออกไปแต่รูปหมดไปมากเพื่อที่จะให้มันดูพิสดารมีเนื้อหาสาระอยู่ไม่ใช่เพ้อไม่ยอมออกนอกเรื่องไม่ใช่ไม่ใช่ว่าไม่ได้ประโยชน์แต่กลายเป็นมันกลายเป็นอร่อยกลายเป็นเรื่องที่ฟุ้งซ่านผสมกระแสแล้วก็คนก็ไปติดลูกหมดนั่นแทนที่จะเข้าหาแก่นสารไม่ใช่ไม่ใช่อย่างนั้นน่ะนี่ออกไปโน่นแล้วก็ยังสามารถดึงให้เข้ามาหาแก่นสารได้เข้ามารู้ว่าอะไรเป็นแก่นอะไรเป็นเนื้ออะไรเป็นการซื้อการเกินเข้าใจเพราะฉะนั้นผู้ใดที่มีปัญญา กว้างขวางก็จะทำกว้างขวางออกไปได้แล้วก็โยงใยให้เห็นว่ามันก็มีอยู่แค่นั้นถ้าเราจะทำประโยชน์เพื่อผู้อื่นแล้วก็ทำอยู่ในขอบเขตของเราเพราะยังศาสนาพระพุทธเจ้าแล้วเวลาเราจะเป็นนักร้องเราก็ไม่ร้องอะไรกันนักหนาเพราะพวกพระต่างๆท่านจะอนุโลมจะท่องสวดมีทำนองอะไรต่ออะไรเล็กๆน้อยๆบ้างที่จริงพระพุทธเจ้านะว่าเขายืนยันอยู่แต่ผมไม่เคยได้ยินผมไม่เคยเห็นพระพุทธเจ้าท่านนั้นล้มในห้องสวดได้มีทำนองสรภัญญะทำนองอะไรบ้างได้เท่านั้นผมก็ยังไม่ได้ยังไม่ได้เห็นตัวหลักอันนี้แน่ๆแท้ๆเขาว่าเหมือนกันผมก็ฟังอยู่เพราะฉะนั้นต้องร้องไม่สวดสรภัญญะได้ สรภัญญะนี่มันทำนองแค่ไหนอย่างไรสารพัดยากด้วยที่ว่ากันอยู่ส่วนมากทำนองที่เขาใช้กับบาลีอะไรต่ออะไรบ้างแต่ทำนองอื่นๆมีอีกเยอะแยะถึงเราไม่เอามันมาจากทำนองที่เขาร้องเขาสวดกับกลอนประกาศอะไรต่ออะไรต่างๆนานาทำบทกราบบทกลอนที่มีเยอะแยะแต่ถ้าเผื่อว่าจะให้เข้มแข็งอยู่แล้วก็เราไม่ร้องซะไม่ดีกว่าหรือเราไม่อนุโลมเราไม่เสียแต่ถ้าเราจะอนุโลมมันจำเป็นที่สุดถ้ามันอยู่ในแก่นส