240212-2-305 ทางเอกภาค2-ตอน305(หน้า584)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท056.txt

บอย่างนั้นแน่นอนที่สุดก็ต้องเป็นตามความรู้เป็นตามภูมิเป็นตามความเห็นของผู้นั้นผู้นั้นตั้งแต่เริ่มต้นตั้งแต่ศาสดามาทีเดียวก็ต้องเป็นอย่างนั้นแน่แต่ถ้าเผื่อว่าเรามีความเห็นเรามีความรู้ที่ไม่เป็นอย่างที่เขาว่านั้นไปเป็นอย่างที่เขาเป็นนั้นหรอกแต่เราเป็นอีกอย่างนึงเราก็จะต้องมารู้ความหมาย มารู้ความรู้เหล่านี้ทำไมวิเคราะห์วิจัยดูว่ามันมีสิ่งที่ควรสิ่งที่ไม่ควรอย่างไรมันจะเกิดคุณประโยชน์เกิดคุณค่าเกิดความดีงามแก่มนุษยชาติอย่างไรหรือแม้แต่ตัวเราเองมันจะเป็นได้หรือไม่ได้ไม่ใช่ปัญญาวิเคราะห์วิจัยดูแล้วมันใช่เรื่องยากเรื่องเย็นอะไรที่เราจะไม่รู้เพราะงั้นคำว่าดับสัญญาดับเวทนานี้จึงจะต้องรู้ซ้อนลงไปว่าสัญญานั้นเป็นความกำหนดรู้มันกำหนดรู้ลงไปในสิ่งที่เป็นอกุศลเป็นบาปแล้วก็ละบำเพ็ญบุญสร้างบุญทำบุญแล้วก็จัดการให้จิตของเราในสะอาด บริสุทธิ์ขาวรอบอังกฤษของเราให้ปราศจากกิเลสตัณหาต่างๆนั่นเองไม่ได้เป็นคำสอนบอกว่าให้ดับจิตจิตไม่มีไม่ใช่นิโรธไม่ใช่ดับไปทั้งจิตหรือดับไปทั้งสัญญาเวทนาแบบเห็นตรงภาษีไม่ใช่ถ้าได้ดับอามิสสัญญาให้ดับรูปเป็นสัญญาให้ดับปฏิฆะสัญญาให้ดับสัญญาที่มันอกุศลที่มันยังไม่บริสุทธิ์บริบูรณ์เป็นขั้นตอนตามลำดับตามลำดับขึ้นมาเพราะสัญญาความกําหนดหมายรู้ของเราเรารู้ว่าเราเองเรามีตัวจิตที่มันไปจำได้ จะตามที่มันเป็นหมายรู้เรื่องอะไรก็ตามมันรู้แล้วมันไปเป็นทาสมันจำได้อยู่แล้วเราก็ยังอาลัยอาวรณ์อยู่นั่นก็คือจากความเป็นทาสไปอะไรอาวรณ์ไปเกิดอยากได้อยากมีอยากเป็นอะไรอยู่เป็นทาสทั้งนั้นน่ะเพราะเราอยากได้ตั้งแต่อยากได้อยากเสพอยากมีอยากเป็นตั้งแต่สภาพที่มันเป็นเรื่องต่ำๆหยาบๆเป็นเรื่องอบายมุขหลงว่ามันเป็นรถเป็นชาติหลงก็เป็นความประเสริฐได้เป็นแชมป์เปี้ยนไพ่แบบเป็นแชมป์เปี้ยนการฆ่าคนได้เป็นแชมป์เปี้ยนการฆ่าสัตว์แต่เป็นแชมป์ เปลี่ยนในการหลอกลวงคนจะเป็นแชมป์เปี้ยนในการเอาอะไรหลอกคนและให้คนเข้ามาติดเป็นการละเล่นการละหัวเขาก็ยังอุตส่าห์มาชื่นชอบมันเป็นความคิดที่มันไม่เห็นประเสริฐตรงไหนที่จะเป็นยอดในเรื่องสิ่งเหล่านั้นหรือแม้แต่เราเอาจิตของเรานี่แหละไปเสพไปติดไม่อร่อยเป็นเอร็ดอร่อยได้คลุกคลีได้เล่นได้เป็นได้มีพฤติกรรมกับสิ่งอย่างนั้นอย่างนั้นแล้วก็อร่อยและเป็นภาพโดยตรงเป็นธาตุเสพเรียกว่าธาตุกามเสพโดยตรงนี้เรียกว่าตัดกามแต่ไปเป็นอย่างนั้นโดยไปเป็นเจ้าไปเป็นใหญ่ไปเป็นผู้ที่ทำได้ยิ่งๆในเรียกว่ามันเป็นทาสมานะ เป็นกิเลสสายมานะกิเลสมี 2 สายใหญ่ๆสายกลางกับสายมานะใช้กาวมันเข้าไปปลุกเสกโดยตรงเลยเป็นสุขเพราะเสพติดเพราะอะไรส่วนสายมานะนั้นนอกจากไปเสพแล้วยังสร้างเรื่องยิ่งเรื่องใหญ่เรื่องเล่าเรื่องให้มันวุ่นวายยิ่งขึ้นแล้วเราจะเป็นเจ้าให้ผู้กระทำได้เป็นเจ้าแห่งผู้เสพและยิ่งใหญ่เป็นเจ้าเป็นผู้สร้างสร้างให้มันพิสดารให้มันผิดให้มันโมโหร้านพันลึกหรือเอามาเป็นเจ้าหรือใครจะสร้างก็ตามใจใครเขาสร้างได้และเราก็จะไปเอามาเรานี่แหละเป็นเจ้าใครยิ่งสร้างเรา สามารถเอามาได้เราสร้างเองด้วยก็เราก็ยิ่งตัวใหญ่ด้วยถือเป็นความดีถึงเป็นความเก่งถือเป็นความยิ่งยอดสามารถเป็นเจ้าเป็นเจ้าเข้าเจ้าของอย่าหลงก็ดีเยี่ยมไปเข้าใจเอาสิ่งที่เลวๆหลายๆขั้นอบายมุขมาเป็นดีเนี่ยมันยิ่งไม่มีปัญญาเพราะเรากำหนดรู้จิตของเราเหตุปัจจัยแค่อบายมุขจิตของเราจะไปเป็นธาตุอะไรอย่างหลงใหลอะไรอาวรณ์อะไรถอดถอนมาไม่ได้อย่างไรรู้อารมณ์จิตสัญญาคือความจำได้สัญญาคือความกำหนดไปเข้าใจแล้วเข้าใจแล้วโดยหลงมีโมหะหลงว่ามันประเสริฐหลงว่ามันอร่อยหลงว่า ยิ่งใหญ่จะต้องไปเป็นทาสจะต้องไปเสียเวลาจะต้องไปเสียแรงงานจะต้องไปเสียทุนดรต้องไปเสียแรงกายแรงปัญญาอะไรกับมันถ้าเรารู้แล้วเราถอดตัวมาก็หลุดพ้นแล้วไม่ไปต้องยิ่งต้องใหญ่แล้วเราก็ไม่เห็นไปตลาดอะไรก็มนุษย์มนุษย์มนุษย์มนุษย์มนุษย์ก็จะยิ่งจะใหญ่ก็จะไปเสพไปติดอยู่เราก็ไม่ประหลาดเราก็เออก็มันก็เป็นมนุษย์นะมนุษย์พวกที่หลงอยู่เป็นอย่างนั้นสงสารเขาเมื่อเราหลุดออกมาได้แล้วเราจะเห็นว่าเราอิสระเสรีอิสระเสรีปลอดภัยสบายไม่เป็นภาระอีกเราจะมีเวลาเหลือมีแรงงานเหลือมีทุนร้อนจำเป็นจะต้องไปวุ่นวายอย่างนั้นก็เกิดขึ้นมากเพราะเราเลิกสิ่งเหล่านี้มาเพราะเราจะมีแรงงานเราจะมีทุนรอน เราจะมีเวลาเวลามันก็เท่ากันทุกคนน่ะวันหนึ่งคืนหนึ่งก็ผ่านไปผ่านไปเท่ากันแล้วก็จะใช้เวลาใช้ทุนรอนใช้แรงงานต่างๆนี้เป็นประโยชน์เป็นแก่นสารขึ้นเพราะสิ่งเหล่านั้นเราหลุดเราไม่ไปมุ่งสร้างมุมแม้แต่จะไปเที่ยวได้อาลัยอาวรณ์จิตใจหลงยินดีสักแป๊บนึงก็ดีนะเขาได้เป็นเลิกเป็นยอดในเรื่องเกี่ยวกับอบายมุขเกี่ยวกับเรื่องโน้นเรื่องนี้เราจะไม่มีจิตเลยนอกจากไม่มีจิตที่จะไปหลงยินดีแล้วจิตจะไปโกรธแค้นโกรธเคืองอาฆาตมาดร้ายอยู่ก็ไม่มีแต่โดยความรู้ก็รู้แล้วว่าถ้าเราสามารถจะทำให้คนอื่นเขาหยุดเขาเลิกเขาเข้าใจเขาเกิดปัญญาก็เลิกอย่างนี้ได้หลุดจากอันนี้ได้แล้วเขาจะเป็นคน เกิดมีแก่นสารมากขึ้นแล้วก็รู้เดี๋ยวนี้เราก็จะพยายามทำทั้งกุศโลบายหรือมีวิธีการอะไรที่จะช่วยเขารู้ให้เขาเข้าใจให้เขาพยายามอดทนทำให้เกิดการหลุดการพ้นสิ่งนี้มาด้วยให้ได้ช่วยกันเราก็จะทำจิตของเราจะมีแล้วเราก็จะมาทำงานนี้ยิ่งขึ้นเพราะว่าคนเราน่ะมันเกิดมาก็กินก็อยู่ก็กินก็นอนก็กินก็หลับก็นอนชีวิตที่จะยังชีวิตไปมันไม่มากมายเราจะค่อยๆรู้เราจะค่อยๆเห็นจะค่อยๆเชื่อว่าเออจริงมันไม่มีอะไรมากมายจิตใจชีวิตมนุษย์สัตว์โลกมันเกิดมาทุกตัวมันก็เลี้ยงตัวเลี้ยงตนก็มาอยู่ได้ตามประสาของ กินขี้เยี่ยวสืบพันธุ์ที่เรามาเรียนรู้สูงขึ้นสูงขึ้นเราจะรู้แม้แต่การสืบพันธุ์ก็ไม่จำเป็นเพราะว่าสัตว์โลกที่หลงโดยอำนาจธรรมชาติเขาก็จะสืบพันธุ์กันออกมาเราเองเราก็จะไปเป็นภาระอยู่แล้วก็ถอนภาระที่ไม่เข้าเรื่องนี้ด้วยและยิ่งรู้โดยปัญญาของมนุษย์ในปัจจุบันทุกวันนี้มันมากล้นมันจะล้นโลกสืบพันธุ์บำรุงพันธุ์คนเราคนเนี่ยเป็นเป็นสัตว์ประเสริฐที่พยายามบำรุงกันพยายามเพื่อเกื้อกูลกันไม่ฆ่าไม่แกล้งกันซ้อนกันไม่ให้ใครแกล้งกันรู้ดีว่าการฆ่าแกงกันตายไม่ดีคนจึงไม่ฆ่ากันเองใครฆ่าก็รู้ว่ามันเป็นการชั่วเป็นความคิดชั่ว สัญญากำหนดรู้เกิดมารู้มีปัญญามีสัญญารู้และไม่ทำเพราะฉะนั้นคนที่ยังทำอยู่ทำด้วยอำนาจโกรธทำหน้าอำนาจโลกในสิ่งอื่นที่มันผลักดันจนกระทั่งทำรุนแรงไปถึงค่าถึงแกงอะไรกันเงินเรียกว่าคนผิดคนคนกบฏคนไม่เป็นคนมนุษย์ไม่เป็นมนุษย์มนุษย์มนุษย์ไปเอาจิตของความโง่เดรัจฉานเอาจิตของสัตว์ที่ให้อำนาจความอยากเป็นจิตเปรตเข้ามาสิงสู่จิตใจแล้วก็เลยทำให้จิตใจของเรารุนแรงทำอะไรที่มนุษย์เขาก็รู้ๆกันอยู่โดยสามัญสำนึกนอกจากจิตมันวิปริตมันไม่เป็นสามัญมนุษย์ อารมณ์ก็มันแปรปรวนแล้วก็เรียกว่าคนที่ผิดมนุษย์เป็นคนบ้าไปในอีกอันสามัญสำนึกปกติธรรมดาก็รู้อยู่แต่เสร็จแล้วเขาก็ทำอย่างนั้นได้เขาเรียกว่าเขาผิดสามัญสำนึกอยู่เหมือนกันไม่ใช่พี่สามัญสำนึกผิดความต้องการเขาไม่เป็นความต้องการที่มันผิดประหลาดเราทีนี้เราก็มาพูดถึงเรื่องสามัญไปเรื่อยๆเมื่อเราเข้าใจถูกแล้วว่าอย่างนี้เราก็ไม่ทำแม้แต่การสมสู่แม้แต่การที่จะสร้างอะไรเนี่ยเรารู้ด้วยเหตุผลชัดเจนแต่มันก็มีจิตที่เคยเพราะว่าตั้งแต่จิตสัตว์มันไม่ได้เคยละล้างรถเรื่องเหล่านี้เราพัฒนาจิตมาจนกระทั่งเป็นตัวเราเนี่ยมันก็ติดก็ต่อมาเมื่อเราเข้าใจด้วยปัญญาแล้วมันก็เลิกไป รู้แล้วเราก็เลิกถ้าเรารู้ยังไม่พ้นวิกฤตอิจฉาเรายังสงสัยอยู่เอ้มันยังจะต้องเป็นอย่างคนคนอย่างอื่นๆคนอื่นๆน่ะเป็นอย่างพระศาสดาพาเป็นหรือเป็นอย่างพระอาจารย์เป็นอย่างผู้ที่เขาเป็นอย่างนี้อย่างนี้มันเป็นจำนวนน้อยมันไม่เหมือนคนจำนวนมากเป็นอย่างคนจำนวนมากเนี่ยมันยังมันก็ไม่ผิดอะไรนะคนจำนวนมากเขาก็เป็นเราไปเป็นอย่างเขาดีกว่าถ้าเรายังมีแม้แต่เศษลังเลสงสัยพี่จ๋าเพราะวิจิกิจฉาแล้วทำทำไปในทิศทางที่เราจะทำเนี่ยที่เราเข้าใจใหม่เรียกว่าทิฐิใหม่เป็นความเห็นใหม่เป็นสัมมาทิฏฐิถ้าเราไม่มีความเห็นอย่างถูกต้องจนพ้นวิกฤติ มาแล้วการดำเนินไปก็ไม่ไม่เร็วการที่จะเป็นไปในทิศทางที่เราจะต้องละต้องเลิกต้องหยุดก็ไม่เร็วเราอยากจะหลงไปอยู่อย่างคนโลกโลกทั้งมวลสัตว์โลกทั้งหลายเราก็ยังจะเป็นสัตว์เราเองเราจะมาทำให้จิตของเราหลุดพ้นออกมาเรื่อยๆนี่เป็นทิศทางแห่งความหลุดพ้นไม่ต้องเกี่ยวกับอารมณ์มันหลอกกันเรื่อยอ่ะมันหลอกเป็นอารมณ์ยิ่งคนในยิ่งปรุงแต่งเป็นอารมณ์ปรุงแต่งเป็นอุปทานให้จิตของเราหลงใหลสร้างขึ้นมาจนเป็นมันไม่มีก็จะมีจนเกิดเป็นจิตเห็นว่ามันมีเหมือนถ้ามันมีจริงๆเลยที่จริงมันไม่มีมาแต่ต้นเขาสมมุติกันจนมี เห็นว่าโอ้มันมีจริงนี่มันมีจริงมีรถมีชาติจริงมีตัวมีตนจริงมีไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่ประกอบลงไปมีมีความเกิดเป็นความไม่มีมีความรักมีความอร่อยมีความเป็นความมีขึ้นมาแล้วเราก็ไปเป็นไปมีมันจะหลุดพ้นมันจะดับสูญจากหรือสัญญากำหนดของเราไม่ได้ถ้าเรายังมีเราเองไม่มีสัตว์โลกเขายังมีหมูหมากาไก่เขาก็ยังมีการสืบพันธุ์เขาก็ยังมีของหมูหมากาไก่คนในระดับหนึ่งที่ยังไม่พ้นสัตว์โลกที่จะสืบพันธุ์เขาก็มีแต่เราสิหลุดพ้นแล้ว มีเห็นๆอยู่เดี๋ยวนี้เลยเป็นนิพพานเป็นนิโรธเราดับแล้วเราสิหยุดแล้วแต่เธอสิยังไม่หยุดเมื่อเธอจะยังไม่หยุดเธอก็ทุกข์เพราะสิ่งนั้นเธอไม่หยุดในการอาลัยอาวรณ์อบายมุขยังหลงว่ามันเป็นรสอร่อยเป็นสิ่งน่าติดต่อเป็นสิ่งน่าจะต้องไปปรุงไปสร้างไปลงทุนลงแรงเสียเวล่ำเวลาเธอก็ยังวุ่นอยู่ในโลกอย่างนั้นเราดับโลกนั้นได้แล้วเราหยุดแล้วหยุดได้แม้แต่ความอาลัยอาวรณ์อยู่ได้แม้แต่ความแม้แต่ความโหยหาความยังจะต้องเป็นทาสในอย่างหยาบกลางละเอียดเราไม่มีเข้าใจและหยุดจิตได้การเข้าใจที่เข้าใจอย่างพ้นวิกฤตอิจฉานั้นนี่เป็นทิศทาง แรกของพระพุทธเจ้าเพราะฉะนั้นการที่จะดับสักกายะก็คือตัวการจิตที่มันยังหลงในระดับๆเราเป็นผู้ที่จะต้องทำมาตามขั้นตอนตามมาตามตามลำดับที่เราจะมีความสามารถจะสู้ข้าศึกแล้วก็ต้องสู้อย่างชนิดเรารุ่นเล็กแล้วก็สู้ค่าจำนวนหนึ่งเพราะฉะนั้นจึงมีหลักการในการปฏิบัติเป็นจำนวนจำนวนหรือเป็นกลุ่มน้อยก่อนทำศีล 5 ศีล 8 หรือว่าทำระดับจิตนั้นจิตนี้ที่สำคัญที่ตัวเราเองยังมีจริงๆจึงเรียกว่าตรวจตนเองให้ตัวที่ตนเองสักกายะที่จริงสัจธรรมแปลว่ายายไม่ได้แปลว่าอื่นหรอกตรรกะแปลว่า เพื่อนตัวการใหญ่ของแต่ละคนถึงได้เรียกว่าตนจงตรวจตนจงดูตนจงเอาของของตนที่มีว่าตัวไหนมันเป็นตัวผีรายใหญ่เรียกว่าสักกายะอาตมาตั้งชื่อมันว่าตัวการใหญ่ของใครของมันไม่ได้แปลจากกายะว่าตัวตนเฉยๆที่จริงตัวตนนั่นแหละมันเป็นสภาพที่เราเองเรายังยุ่งอยู่เรายังเป็นภาพมันอยู่มันเป็นตัวตนกับเราเหลือเกินแล้วดับมันตายไม่ได้เราอยู่เหนือมันไม่สนิทระดับพิษของมันไม่หมดระดับที่มันไม่หมดมันก็มีฤทธิ์เล่นงานเราอยู่เรื่อยเพราะตัวการใดเรียกว่าตัวการใหญ่เรียกว่าสกายอยากรู้ รู้ให้ชัดของของใครของของมันแต่ว่าของของใครของมันน่ะสกายเลอร์แต่ว่าตัวตนหรือของของใครของมันตัวใหญ่ตัวอย่างด้วยเพราะว่าสักคำแปลว่ายายไม่ใช่เรื่องอื่นหรอกมันไปประชุมอยู่อย่างใหญ่สักกายแล้วเราก็จัดการกับมันเข้าไปด้วยศีลด้วยพรตอย่าให้เป็นศิลปะปรามาสอย่าให้สักแต่ว่าตั้งกรรมวิธีมีหลักการประพฤติอยู่แต่หลักการประพฤตินั้นไม่มีประโยชน์อะไรเลยบ่มีไกด์เลยไม่ได้เรื่องอะไรไม่ได้อะไรขึ้นมาอย่างนั้นเรียกว่าศิลปะปรามาสเรียกว่าตั้งศีลตั้งเพราะตั้งอะไรขึ้นมาแต่มันไม่เคยขัดเกลามันไม่เคยฆ่า กายะมันไม่เคยฆ่ากิเลสตัวนี้ส่วนนี้ตัวไหนก็ยังไม่รู้ตัวไหนส่วนไหนแล้วมันจะไปดับอะไรถ้าไม่รู้มันจะดับตัวนี้ส่วนนี้แล้วมันก็ดับลงไปทำให้จิตของเราอ่อนทำให้จิตของเราสะอาดทำให้เราเลิกนี่แหละเป็นพฤติกรรมชั่วเป็นพฤติกรรมไม่ดีเลิกได้ละได้หลุดออกมาด้วยจริงๆเบาบางจริงๆสัญญากำหนดหมายความรู้ความกำหนดเรารู้ชัดขึ้นชัดขึ้นสัญญาเป็นปัญญาสัญญาเป็นตัวรู้ยิ่งรู้ว่าตัวนี้แน่รู้ด้วยเหตุผลว่าต้องเลิกแน่รู้และกรรมวิธีว่ากระทำถูกต้องแน่ได้ผลแน่วิธีนี้ทำให้เป็นศิลปะปรามาสวิธีทำอันนี้ลดได้จริงๆ หาวิธีนี้ยังไม่ดีพัฒนาวิธีขึ้นจะมีวิธีใดอีกที่จะทำให้เราได้มากขณะได้มากเวลาขึ้นทำให้รถจางคลายได้จริงๆเราก็จะเห็นจิตของเราด้วยว่าจิตของเราสะอาดรถอยู่เหนือจนสุดท้ายไม่มีอาการไม่มีรสอร่อยนั้นไม่มีอาสาธารณะดับสนิทไม่อาลัยอาวรณ์สัมผัสมันเดี๋ยวนี้อยู่มันก็รู้สักแต่ว่ารู้จะนึกคิดก็มีความจำได้ไม่ต้องลืมความจำก็ไม่เป็นไรแต่ระลึกย้อนขึ้นมาก็ระลึกได้ถ้าไม่ระลึกย้อนมันก็เหมือนก็อยู่กันคนละโลกไม่ระลึกมันก็เหมือนคุณจะอยู่คนละโลกมันไม่มาหลอกมาหลอนเรามันไม่อะไรมัน อาวรณ์เราไม่นึกไม่คิดถึงถ้าเราจะนึกจะคิดถึงเราก็มีสติสัมปชัญญะถ้ามันจะเข้ามาในจิตแว๊บเข้ามาในจิตเราก็มีสติสัมปชัญญะอย่างแข็งแรงให้ได้ทุกทีไปสำหรับผู้ที่ยังไม่ปลดแล้วก็อยู่เหนืออย่าให้มันมาครอบงำเราอย่าให้มันมีอารมณ์อยากให้มันเป็นไปโดยไม่บังอะไรยังอาวรณ์ยังโหยหายังต้องการยังอยากได้อยากมีอยากเป็นอยากเดี่ยวอยากข้องอยากเป็นญาติอยากเป็นเชื้ออยากจะมีต่อเกิดต่อเชื้ออะไรอยู่ด้วยเชื้อของความเกิดจิตจิตเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดจิตจิตยังอะไรยังเป็นทาสยังหลงว่ามันเป็นความอร่อยยังหลงมาเป็นอาสาพระถ้าจิตของเรามีอย่างนั้นก็พิจารณาซ้ำซ้อนในเหตุผลหนึ่งมันมีแรง คลิปที่เคยติดเคยวนเวียนเคยเกี่ยวกับ 2 มันยังไม่เกิดญาณทัศนะวิเศษอันที่สุดที่เรียกว่าเด็ดขาดเหนือลงตัวเลยเพราะเกิดด้วยปัญญาอย่างจริงแล้วมันปล่อยเลยคุณจะต้องรู้จิตตัวที่ว่าพอเรามีสติรู้ตัวทันเพราะมันเห็นหน้าเราไอ้เจาะอาการอารมณ์นั้นหลุดถอยหลุดถอยไปนั่นเป็นการรู้ด้วยวิปัสสนารู้เหตุผลปัญญาอันถ้วนรอบไม่ต้องข่มเลยไม่ต้องใช้เรียกใช้แรงเหมือนกันยังระบบสมถะระบบสมถะอดเอาทนเอาตัดมันไปสลับมันไปทำด้วยความอย่าให้มันเกิดอาการอย่าให้มันเกิดอารมณ์อย่าให้มันเกิดความรักความชอบความทางอะไรขึ้นมากับไอ้ ปัจจัยอย่างนี้อย่างนี้นั่นเป็นลักษณะของฤาษีเดิมเล่นกันดื้อๆสู้กันได้เคี่ยวดึกมีแต่ผ้าด้วยเดี่ยวด้วยแรงเอากันเร็วๆด้วยแรงกดผมก็ไปเฉยๆไอ้นั่นเป็นเรื่องของฤาษีเป็นระบบเก่าระบบของพระพุทธเจ้านั้นรู้ด้วยเหตุผลมีอาทินวะยานมีญาณที่เห็นโทษเห็นภัยมีมนต์จิตรกรรมมายาญาณที่ปลดปล่อยมีวิมลญาณที่พอเห็นหน้ารู้หน้าเท่านั้นแหละมันกลัวเลยพอเข้าใจพอเห็นหน้ารู้หน้าผับรู้ตัวพับด้วยสติสัมปชัญญะทำเอาไว้ใจปัญญามันสูงสุดรอบปัญญามันเห็นเจ้าไอ้ผีอย่ามาทำ app ไอ้แขกจอนไอ้ตัวอื่นไม่ใช่ตัวเราไอ้ปลอมไอ้ที่รอ มันตัวผีตัวมาตัวอยากรู้หน้าชัดนี้จะเรียกชื่ออะไรก็รู้ว่ามันไม่ใช่ตัวเรามันไม่ใช่ตัวจริงมันจะมาทำเป็นสิงสถิตมาเข้ามาเป็นควบคุมอำนาจในเราหรือว่าทำให้เราร่วมปรุงร่วมสร้างร่วมสังเคราะห์สังขารสังวาทไม่เอาเราไม่เอาแล้วเรามีอำนาจเด็ดขาดเพราะแม้จะเกิดในจิตเพียงนิดเพียงหน่อยหรืออย่างแรงอย่างไรก็ตามมาแรงขนาดบอกแล้วบอกว่าขนาดภูเขาใหญ่หล่นทับน้ำพื้นทะเลนี้ก็ไม่สะเทือนถอยนิ่งหรือแม้แต่จะแผ่วพริ้วเหมือนลมแผ่วพัดหรือลมแรงอะไรก็แล้วแต่น้ำนี้ก็ยังไม่ สนิทนิ่งจริงๆจะยังใยหรือยังอ่อนหรืออย่างกลางอย่างไหนมากระทบสัมผัสเราก็วางเฉยซึ่งสนิทได้นั่นคือสภาพที่เหนือสภาพที่แข็งแรงสภาพที่รู้มีรู้ด้วยมีสัญญาด้วยกำหนดรู้สภาพนี้อยู่ชัดเจนแต่จิตนิโรธจิตอยู่เหนือและจิตดับสนิทไม่เกิดการไปร่วมปรุงร่วมสร้างร่วมมีการเกี่ยวกับเกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยนี่เราจะต้องทำจิตของเราให้เป็นอย่างนี้เห็นๆรู้ๆเป็นการสัญญารู้เป็นสัญญาไม่ใช่ดับสัญญาไปหมดเลยไม่ใช่เพราะฉะนั้นระดับไม่ดับสัญญาดับสิ แล้วไม่ติดด้วยถ้าแม้ว่าจิตของเรานี้เป็นสภาพที่เห็นแล้วระมัดระวังวิตกวิจารได้แม้ว่าทำได้ดีขึ้นมันก็มีปิติแล้วก็มันจะมีอารมณ์อะไรซ้อนขึ้นไปปิดปิติเราก็ลดปิตินั้นอยู่เพราะอาศัยนะมีสุขมีว่างสบายมีอุเบกขาแข็งแรงตั้งมั่นเฉยหมั่นเราควรจะเรียกว่าเฉยหมั้นเฉยอย่างเรียกว่ามันไม่ใช่เฉยอย่างไม่รู้ไม่ใช่เฉยเมยอยากรู้ชัดรู้แจ้งเลยในความเฉยนั้นมันมีแง่มีเงื่อนไขอ่านต่อไปอีกว่ามันตั้งมั่นมันเป็นชาญมันเป็นความสมาทานมันแข็งแรงมันหนุ่มแน่นมันบริบูรณ์มันเต็มครบด้วยเนื้อหา เลขอาตมาถ้าหากเต็มครบด้วยเนื้อหาเนื้อหาอะไรเนื้อหาของจิตแท้ๆจิตล้วนๆจิตบริบูรณ์ธาตุรู้ที่ไม่หลงใหลธาตุรู้ที่ไม่มีความอ่อนแอธาตุรู้ที่แข็งแรงเรียกว่าทหารหรือทหารพร้อมประกอบพร้อมสมาธิแข็งกล้าศัตรูคู่ข้าศึกอะไรพวกนี้เข้ามาสัมผัสแล้วไม่มีผลสะเทือนอะไรเลยจึงเรียกว่าหนุ่มแน่นจึงเรียกว่าสมาธิแบบสมาธิในสมาทอันนี้เราก็จะมีจิตที่จะรับรู้โลกเราก็อาศัยรู้และอาศัยทำงานเพราะฉะนั้นเราจะไม่ไปที่ดินแช่นิ่ง สภาพว่างแต่ก่อนที่จะเป็นการไม่ใช่นี่ก็ต้องรู้ซะก่อนว่าเมื่อจิตอย่างนี้มันก็ว่างดีนะเป็นอาสามันโลกมันโปร่งดีมันหลุดร่อนจากสิ่งนี้เพราะฉะนั้นใหม่ๆถ้าโยคาวจรใหม่ๆมันยังมีเรื่องที่ยังวุ่นวายอีกเยอะมันจะสอดส่องให้เห็นความว่างที่ว่างลงสะอาดเฉยๆเนี่ยปลอดโปร่งนี่ยากจนกว่าจะเราจะตัดกิเลสหยาบๆๆออกไปจนกระทั่งออกไปหมดๆยังไม่มีอารมณ์อะไรมากไม่มีอะไรกวนมากไม่มีอะไรยุ่งจิตของเราไม่ได้วุ่นวายอะไรจะต้องไปอะไรสิ่งนั้นอาวรณ์สิ่งนี้ต้องคิดสิ่งนั้นต้องยุ่งสิ่งนี้ต้องเป็นต้องการสิ่งนั้นต้องการสิ่งนี้มันไม่มีลงไปเราถึงจะเห็นความอาสาจิตว่างๆ นั่งอยู่เฉยๆก็ว่างๆได้ไม่นึกไม่คิดก็หยุดมันได้อยู่เฉยๆไม่ต้องคิดต้องนึกอะไรก็เฉยๆสบายๆโล่งโปร่งถ้าไม่คิดอะไรมากๆเข้ามันก็จะดับเพราะมันไม่ให้จิตมันทำงานรีเครื่อง on เครื่องลงคนเดียวมันก็ดีเพราะฉะนั้นเราจะตั้งสติเอาไว้นอกจากไม่ให้มันคิดฟุ้งซ่านมาให้มันเป็นที่ได้รู้อะไรไม่ให้มันทำงานอะไรมากมายจิตมันเกิดสัตว์แต่ว่าจิตจิตเกิดแล้วก็รู้อยู่ที่ตัวเองนี่ในวงวัดปากแคบๆรู้ว่าตัวเองก็นั่งอยู่อยู่แค่เนี้ยรู้ได้กำหนดของตัวเองนั่งลืมตาอยู่เฉยๆรู้ว่าเราอยู่ว่างๆอยู่แล้วก็ดับจิตทุกตัวเกิดมามันก็เกิดมารู้ว่าตัวเองก็นั่งว่างเฉยๆแล้วก็ดับมันไม่ไปสอดแสงอะไรอื่นแล้วก็ว่า ดับว่างแล้วก็ดับมันก็อยู่อย่างนี้เราก็จะตั้งสติให้ดูจิตที่มันเกิดแล้วมันก็รู้แค่นี้ในแวดวงแคบๆแค่นี้เกิดแล้วก็ดับเกิดแล้วก็ดับแล้วก็เห็นจิตมันไม่มีอะไรฟังดีๆนะมักจะเห็นโลกนี้ไม่มีอะไรจิตนี่มันก็เกิดมาแล้วมันก็ตั้งอยู่แล้วมันก็ดับไปนี่เราเรียกว่าจิตเห็นไตรลักษณ์ที่ไม่มีสังขารที่จริงมันมีสังขารหน่อยนึงสังขารรู้ว่าเรานั่งอยู่กับเราแล้วเรานั่งไม่ได้กำหนดอะไรหรือว่างๆเราก็นั่งอยู่เฉยๆทีนี้ให้มันอยู่แต่กับจิตมันจิตมันก็เกิดมารู้รู้แล้วมันก็ดับไปรู้เฉยๆน่ะรู้ว่าคำว่างๆๆหวังว่าเฉยๆเพราะเราลองเช็คลองดูว่าทำจิต ถ้าหลับตาไปแล้วก็วุ่นรักหมดพลังของสติสติจะควบคุมอารมณ์ควบคุมไม่ได้เพราะหลับตายิ่งตัดทวารนอกเข้าไปวุ่นใหญ่เลยคิดโน่นคิดนี่ยุ่งนั่นยุงนี่มันไม่เกิดผลสมรรถนะการทำสมาธิสมถะที่ดีนี่ต้องมีสติเต็มลืมตาโพลงก็ได้แล้วเราก็ไม่ต้องไปติดใจอะไรในการมองไปสัมผัสทั้งตายโหได้ยินเสียงอะไรก็ไม่ต้องตัดลงไปไปตัดประเภทที่ตัดพบในหัวตัดภพเข้าไปอยู่ในภพข้างในด้วยว่าเขาทำฌานคือตัดหูตาจมูกลิ้นกายและไปอยู่ข้างในและจิตก็ไปสว่างข้างในเฉยๆพอออกมาจากไอ้โน่นก็มาสู่โลกข้างนอกไม่ได้สู่การสัมผัสทางตาหูจมูกลิ้นกายอะไรก็สู้ไม่ได้ไม่เคยมีบทฝึกหัดไม่เคยรบราฆ่าฟันกับสิ่งเหล่านี้ เคยรู้เท่าทันเจ๊งเลยศาสนาพระพุทธเจ้าจึงอาศัยสัมผัสเป็นปัจจัยมีอินทรีย์ทวารทั้ง 6 สัมผัสและเรียนรู้สัมผัสเป็นปัจจัยข้าสักกายะฆ่าอัตตานุทิฏฐิข้าจนหมดพ้นอัตตานุทิฏฐิเป็นอนัตตาไม่เหลือเลยไม่ว่าตัวไม่ว่าตนตัวไหนเป็นภาษาไทยอย่างไรเป็นเรื่องที่มันจะเก่งอย่างไรหมดเก่งเราอยู่เหนือมันการอยู่เหนือของพระพุทธเจ้าจึงอยู่เหนืออย่างจับคู่มาปรินิพพานอยู่เหนืออย่างแจงสว่างนิภานิโรธของพระพุทธเจ้าจึงเป็นสัตว์ที่สัตว์เป็นสัตว์จิตรกรนะเป็นสัตว์ศิริกาเป็นการเกิดการงานหรือเกิด กิริยาอย่างสว่างไม่ใช้นิโรธที่ไม่มีกิริยาหรือไม่มีความสว่างไม่ใช่นิโรธของพระพุทธเจ้าจึงเป็นนิโรธอย่างสว่างเป็นนิโรธอย่างแจ้งชัดสัจจะแปลว่าแจ้งแปลว่าสว่างเป็นกิริยาที่สว่างกิริยาที่แจ้งกิริยาที่ชัดนิโรธของพระพุทธเจ้าจึงไม่ใช่นิโรธที่มืดบอดดับดิ่งไม่ใช่ในอริยสัจก็อธิบายกันว่าเป็นสัจธรรมและก็แปลว่าแจ้งแจ้งไม่ได้แปลว่ามืดนะแจ้งไม่ได้แปลว่าไม่รู้นะแจ้งมันแปลว่ารู้แจ้งมันแปลว่าสว่างแจ้งไม่ได้แปลว่ามืดแจ่มไปไม่ได้แปลว่าดับแจ้งมันแปลว่ารุ่งเรืองแจ้งมันแปลว่าเปิดเผยไม่ได้แปลว่าปิดเงียบไม่ใช่ นิโรธพระพุทธเจ้านิโรธอย่างแจ้งนิโรธจากสว่างนิโรธอย่างเปิดนิโรธอย่างรู้ไม่ใช่นิโรธอย่างไม่รู้ไม่มีหลักฐานหลักฐานมีหลักฐานจริงหลักเองทำเองวินัยอิงขนาดไหนก็เข้าใจกันคนพูดทุกคนน่ะที่เค้าไปหลงผิดพอเป็นนั่งหลับหลับดีก็ไปแล้วเป็นนิโรธมันก็ยังเอาหลักเดียวกันนี่แหละพระศาสนาพุทธแล้วไปถามเลยวันนี้โลกของคุณนี่เรียนยังไงอริยสัจพระพุทธเจ้าสอนยังไงตัวหนังสือเป็นยังไงอัปสรบอกไว้ว่าไงเขาก็จะรู้แต่เสร็จแล้วก็ทำผิดทำเพียรนั่นเรียกว่ามิจฉาทิฏฐิทำผิดหรือโมหะมันหลงผิดหลงทางเขาพระพุทธเจ้านั้นไม่หลงทางกำหนดให้แม่นทั้งสัญญากำหนดรู้จะพาสาวปริยัติและก็ไปปฏิบัติให้กำหนด ตรงไม่เบี้ยวไม่เพี้ยนไม่กริยากายก็เป็นอย่างหนึ่งว่าจีเป็นอย่างหนึ่งหรือแม้แต่ใจนี่เข้าใจผิดแต่ก่อนเป็นความเห็นที่เบี่ยงๆโยกเบี้ยวลืมๆไม่เอาเอาตรงเอาให้เป้งๆเลยจงเปลี่ยนๆเสร็จแล้วเราก็มาทำให้ถูกตามที่เรากำหนดรู้สัญญาจึงเป็นตัวกำหนดรู้ไปหมดแล้วดับสัญญาที่เป็นอกุศลให้สิ้นเปลืองเพราะแม้แต่เรามาถึงขั้นที่เรียกว่าไม่อาลัยอาวรณ์จิตว่างๆเป็นอุเบกขาวางเฉยได้เราเรียกว่าเป็นชาญชาญชั่วคราวฌานถาวรถาวรก็มีสัมผัสเพราะฉะนั้นทางของพระพุทธเจ้าจะปฏิบัติให้มีสัมผัสเป็นปัจจัยวิมุตก็มีวิมุติมีสัมผัสเป็นปัจจัยอนัตตากับอนัตตามีสัมผัสเป็นปัจจัย เห็นจิตมนัสตายจริงๆมันไม่มีอาการแม้เราทำได้ชั่วคราวนี้เรานั่งอยู่อย่างที่ว่านี้เรานั่งดูที่มันเกิดแล้วมันก็ตั้งอยู่แล้วมันก็ดับนี่เรียกว่าเห็นไตรลักษณ์จริงๆเห็นจิตนี่มันจิตสะอาดจิตที่สะอาดสะอาดจิตภัสสรจิตที่เกิดและก็ว่างๆดับเป็นอย่างนี้เองนะเราเห็นจิตอาสาลืมตาโพลงๆนี่เห็นอากาสานัญจายตนะนอกจากเห็นอากาสานัญจายตนะเราจะรู้แจ้งถึงจิตวิญญาณโอ้จิตเป็นอย่างนี้เองหรือจิตปราศจากกิเลสเป็นอย่างนี้หรอจิตเป็นฌานก็คือมันเผามันว่างจากกิเลสตอนนี้เมื่อใดไม่มีนิวรณ์อะไรเลยโอ้ชัดแจ้งอย่างนี้พ้นวิกฤตอิจฉาอย่างนี้ก็จิตจิตว่างๆเป็นอย่างนี้เหรอจิตไม่มีกิเลสอารมณ์ไม่มีอารมณ์แบบโลกเลย รู้มันให้ได้นั่งอยู่ที่ไหนนอนอยู่ที่ไหนก็รู้มันรู้แล้วก็เข้าใจให้เราเจ็บอย่างนี้เราทำเอาได้ทำเสมอจะเก่งก็ต่อเมื่อเราสัมผัสเป็นปัจจัยสำคัญต่างๆหูจมูกลิ้นกายสัมผัสเราก็จิตว่างได้อันนั้นโตอากาศโสติมันก็ยังว่างได้ไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดแม้จะสัมผัสอยู่ก็ว่างได้แม้ตาจะสัมผัสรูปจิตนี้ก็ยังอากาศโชติอย่างว่าไม่มีที่สิ้นสุดที่ไหนๆๆเมื่อไหร่เมื่อไหร่ได้ไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดวางได้จริงๆเห็นวิญญาณอยู่ว่าเออจิตวิญญาณว่าเป็น