580125_วิถีอาริยธรรม ที่ภูผาฯ ความเป็นระเบียบในความไร้ระเบียบแบบพุทธ .doc.docx

มหมู่บุคคลอยู่อย่างแบบคนจน แต่เป็นคนจนที่อุดมสมบูรณ์ แปลกนะ เป็นคนจนที่ไม่ขาดแคลน ไม่แย่งชิง แต่แบ่งแจก มีสันติภาพ ภราดรภาพ อบอุ่น อวิวาทะ สามัคคียะ เอกีภาวะ แล้วแบ่งแจกกันตามฐานะ สังคหะ จะแลกกันบ้าง ขายบ้างก็ตามฐานะ มันแจกเลยไม่ไหวก็ขายถูกๆ อย่างพวกเรามาจัดตลาดอาริยะก็ดีมาก บางคนมีเงิน 200 บาท กำเงินมา แล้วถามว่าได้อะไรบ้าง ได้เยอะแยะเลย 200 บาทนี่เขาได้ปัจจัยอุปกรณ์ชีวิตอยู่ได้ทั้งปี ของเราขายให้ถูก ถูกกว่านี้คงไม่ไหวก็เอาแค่นี้ ถ้าใครจะให้ถูกกว่านี้ก็ทำสิ นี่เป็นตลาดอาริยะ แต่ภาวะแจกก็ทำกันอีกแบบ คนเขาพูดกันไม่เป็นแล้วเงินบาท เงินห้าบาท เขาว่ามีเหรียญห้าบาทใช้ด้วยหรือ เขาพูดกันเป็นร้อยเป็นพันอย่างต่ำ ของเรามีความเป็นระเบียบซ้อนอยู่ในความไม่มีระเบียบ ในสังคมวุ่นวายเดือดร้อนกันตรงความไม่มีระเบียบ พวกนักคิดเขาคิดกันเรื่อง เอกภพแตกจากบิ๊กแบงแล้ว มีความเป็นระบบระเบียบหรือไม่ หรือไม่มีระบบระเบียบอะไรเลย อาตมาก็ขอบอกว่ามันมีระบบระเบียบ แต่คุณมองไม่ออกต่างหาก ดีไม่ดีคุณเข้ามาใกล้ๆ บีบเข้ามาเป็นก้อนเล็กก็จะดูเส้นทางโคจรไม่ออก มันเหมือนชนกัน แต่ถ้าขยายไกลๆมันมีทิศทางไม่ชนกัน แต่ถ้าย่อมาเล็กซ้อนกันก็ดูชนกันเส้นทับกันมากมาย หากขยายออกจะเห็นเส้นทาง ถ้าขยายไปไกลก็จะเป็นเส้นทาง ของมหาจักรวาลเป็นระเบียบ แต่ธาตุรู้ของคนนี้มันบีบเข้ามาจนแน่นเลยดูเหมือนไม่มีระบบระเบียบ ความหมายของคำว่า เคออส คือสิ่งที่จับเหตุปัจจัยอะไรไม่ได้เลย แต่ถ้าคนที่รู้องค์ประกอบมีพลังอำนาจจัดองค์ประกอบได้จะเรียบร้อย คนโง่จะอยู่ในภาวะที่วุ่นวาย คนไม่มีปัญญาจะอยู่กับความวุ่นวายโดยจัดระบบของตนให้มีระบบระเบียบไม่ได้ แต่คนรู้จะทำให้มันเป็นระเบียบที่ไม่ทำร้ายกันได้ ช่วยเหลือกันได้ อย่างชาวอโศกนี่ดูวุ่นวายแต่อยู่กันอย่างช่วยเหลือกันได้ อย่างของเขาอยู่รวมกันจะทำร้ายทำลายกันได้ แต่ของเราอยู่กันอย่างเกื้อกูลกัน นอกจากเขามาทำร้ายเรา หากคนเข้าใจเขาจะไม่ทำร้ายเรา เราชนะความไม่ดีด้วยความดี นอกจากเราไม่ทำร้ายเขา เราก็ยังช่วยเหลือเขาด้วย แม้แต่ศัตรู สิ่งที่เป็นคุณงามความดีจะชนะ คุณงามความดีนี่จะชนะทุกสิ่งในโลก ในยุคใกล้กลียุค คนชั่วคนไม่ดีจะมีมากกว่าคนดี อาตมาพาทำตามทฤษฎีพระพุทธเจ้าที่อาตมาพาทำนี่ ให้เกิดต่อไปจนถึงจุดที่สิ้นสุดโลก เรียกว่าโลกแตกเลย ไม่เกี่ยวกับมหาจักรวาลที่เป็นไฟประลัยกัลป์นะ แต่โลกแตกนี่คือมันจะทำร้ายทำลายกัน แล้วมันจะล้างโลกกันอย่างทำลายกันอย่างสุดยอดแห่งการทำลาย แล้วสิ่งที่เสียหายเลวร้ายจะถูกปราบกันไปจนหมดไม่เหลือ ก็จะเหลือแต่ที่เขาเรียกว่า คนดี แม้แต่วัตถุ ดิน น้ำ ไฟ ลม ที่เป็นพิษร้ายก็จะหายไปด้วย แล้วจะมีการสังเคราะห์ใหม่ มนุษย์สัตว์พืชจะอยู่กันอย่างดีไม่มีพิษภัย เราก็จะเก็บเอาผู้มีบุญ มีคุณธรรมไว้ แล้วก็จะงวดลงๆ หมดลงๆ จนกว่าจะสิ้นสุดศาสนาสมณะโคดมก็จะหมดคนดี สิ้นเกลี้ยง อีกประมาณ 2500 ปี ก็จะเหลือแต่คนไม่ดี หยิบเอาใบหญ้ายอดหญ้ามาก็เป็นอาวุธประหารคน แต่ที่จริงคือทุกอย่างแม้แต่อากาศก็เป็นพิษร้ายได้ คว้าอากาศมาเป็นอาวุธ เดี๋ยวนี้นึกถึงไหม? คุณหลบไปไหนไม่ได้เลย อยู่ในรูเลี้ยวมันก็ทำลายได้ ต่อไปอาวุธชีวภาพมันจะกำหนดได้ว่าทำลายชีวะแบบไหน ไม่ทำลายสัตว์จะทำลายแต่คนได้เลย

พระราชดำรัส ทำ"แบบคนจน" "แบบที่เรียกว่า ทำ"แบบคนจน" คือทำวิธีการแบบคนจน ไม่ได้มีการลงทุนมากหลาย อย่างของเขา เราก็ทำไป ก็เลยบอกว่า ถ้าจะแนะนำ ก็แนะนำได้ "ทำแบบคนจน" เพราะเรา ไม่ได้เป็นประเทศที่รวย เราก็รวยพอสมควร อยู่ได้ แต่ไม่ใช่เป็นประเทศ ที่ก้าวหน้าอย่างมาก เราไม่อยากจะเป็นประเทศอย่างก้าวหน้าอย่างมาก เพราะว่าถ้าเราเป็นประเทศที่ก้าวหน้าอย่างมาก มีแต่.. มีแต่ถอยหลัง ประเทศเหล่านั้นที่เขามีอุตสาหกรรมสูงมีแต่ถอยหลัง และถอยหลังอย่างน่ากลัว แต่ถ้าเรามีการปกครองแบบ แบบว่า แบบคนจน แบบที่ไม่ติดกับตำรามากเกินไป ทำอย่างมีสามัคคีนี่แหละ มีเมตตากัน ก็จะอยู่ได้ตลอดไป ไม่เหมือนคนที่ทำตามวิชาการ แล้วก็วิชาการนั้นก็เราดูตำราแล้ว พลิกไปถึงหน้าสุดท้าย หนึ่งหน้าสุดท้ายนั้นเขาบอกว่า"อนาคตยังมี" แต่ไม่บอกว่าเป็นอย่างไร เวลาปิดเล่มแล้วมันก็ปิดตำรา ปิดตำราแล้วไม่รู้จะทำอะไร ลงท้ายก็ต้องเปิดหน้าแรกใหม่ เปิดหน้าแรกก็เริ่มต้นใหม่ "ถอยหลังเข้าคลอง" แต่ถ้าเราใช้ตำราแบบที่เราอะลุ่มอล่วยกัน ตำรานั้นไม่จบ [พระราชดำรัสเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ.2534]

พ่อครูว่า… อาตมา ขอ อ่านมาร์ช ประเทศคือชีวิต ที่แต่งตอนอายุ 20 ปี ‘ มาร์ชประเทศคือชีวิต ’ (Intro) แม้น..ลองคิดชีวิตคนกลไกในร่างดังหนึ่งประเทศไซร้ (Verse) ทั้งชีวิตร่างกายเทียบคล้ายดังแดนประเทศ จากเขตแดนผองชนหน่วยงานทั้งสิ้นจนถิ่นเนา เทิดองค์กษัตริย์ไซร้ ดั่งดวงใจของเรา ถนอมและเฝ้าเชิดชูสุดชีวีจวบจีรกาล ยกเอามันสมองเป็นเหมือนรัฐบาลป้อง ซึ่งคอยตรองคิดคุมช่วยอุ้มชูมิให้ชีพแหลกราญ เฝ้าคอยบริหาร สั่งบงการผลงาน เสริมพัฒนาการให้ชีวีดีดังหวังปอง ประชาชนนั้นเป็นเช่นดังสายเลือด ไม่แห้งเหือดหายไปจากกายพี่น้อง กระทรวงทะบวงหรือรวมทั้งกรมแหละกอง เปรียบระบบของประสาท ในร่างกายของเรา หากส่วนใดเสียไปเหมือนกายพบโรค ต้องทุกข์โศกทรุดโทรมเสื่อมทรามโฉดเฉา หากแม้นแรงร้าย ถึงตาย คล้ายดังชาติเรา หากเมามัวเขลา ใครบ่อนใน ชาติไทยสูญสิ้น (Intro) รัก..แดนถิ่นดินไทย ต้องสามัคคีเหมือนดังอวัยวะ (Trio) ไม่ปล่อยปละหน้าที่ทำทุกอย่าง ทั้งคิดทั้งจิตถางทางก้าวเดินชูช่วยชีวี หากต่างดี- จิตดี- เลือดเดินดี- ประสาทดี- สมองดี- ชีวิตมั่นขวัญยืน ชีพเช่นไร ประเทศคงคล้ายกัน มาเถิดมาเสกสรร สร้างเมืองไทยให้แน่นเป็นแผ่นผืน เชิดชูไทยในทุกทางให้ยั้งยงยืน ไทยทุกคนตื่นเถิด ประเทศคือชีวิตเรา. [แต่งทำนอง 8 มี.ค. 2502 ใส่คำร้องเสร็จ 23 มี.ค. 2502 ปัจจุบัน เอาไปใส่คำร้องใหม่เป็นเพลง "กองทัพพุทธธรรม" 10 ธ.ค. 2530 ]

พ่อครูว่า… อาตมา ขอ อ่านบทกวี ปฏิรูปด้วย"แบบคนจน"

( 1 ) ปฏิรูป..ปฏิรูปไซร้ อะไร ปฏิรูปกันยังไง ลึกตื้น จึ่งจักเจริญไกล ยิ่งกว่า เคยเฮย ปฏิรูปกันแค่พื้น ไม่พ้น"อวิชชา" ( 2 ) ต้องหาจุดบอดให้ จนเห็น หาเหตุที่แท้เป็น จุดแก้ หากหลงแต่ประเด็น เช่นเก่า ก็บ่พ้นวนแพ้ แก่ผู้"อวิชชา" ( 3 ) ประดาคนหลากรู้ มีมาก แต่หนึ่งรู้สุดยาก สัจจ์แท้ คืออริยสัจหาก พ้น"อวิช- ชา"รา จึงจักเห็นจุดแก้ ถูกถ้วนถาวร ( 4 ) สุนทรคนสุขด้วย อามิส ทั้งเสพทั้งยึดติด ไป่รู้ "อวิชชา"แน่นสนิท หลงแต่ "วิชา"นา จึงจบแค่กอบกู้ สุขซ้ำโลกีย์ ( 5 ) เพราะมีภูมิแค่รู้้ สุขทุกข์ แต่ลึกโลกุตรสุข ไม่แจ้ง สุขเท็จ-สุขแท้ฉุก ใจบ่ คนเอย ไทยชาติพุทธใช่แล้ง ฉลาดชั้น"วิชชา" ( 6 ) ศาสดาพุทธสุดรู้ สังคม มนุษย์แล ทรงกอบกู้มนุษย์จม โลกฟื้น ด้วยโลกุตระสม- ใจอยาก จริงเลย แต่ปราชญ์โลกยังตื้น มิรู้"อาริยา" ( 7 ) หลง"อารยะ"พื้น ปุถุชน ปฎิรูปกันวกวน ย่ำย้ำ ไม่รู้"แบบคนจน" จนจบ จนจริง ปฏิรูปจึ่งซ้อนซ้ำ ไป่รู้"จน"แล้ว.

"สไมย์ จำปาแพง" 16 ธ.ค. 2557 [นัยปก "เราคิดอะไร" ฉบับ 295 ประจำเดือน กุมภาพันธ์ 2558 ]

พ่อครูว่า… แทรกเรื่องของ ศาสตราจารย์พิเศษ วิชา มหาคุณ ที่อาตมาว่า ชื่อท่านเป็นวิชา แต่เนื้อแท้ท่านทำด้วยวิชชา ที่สามารถทำให้สังคมไทยเกิดความสงบได้ แต่ว่าเชื้อร้ายก็ยังมีอยู่นะ ยังดิ้นอยู่ แต่ทำอะไรไม่ได้ เราก็จะทำการเชิดบูชา มหาคุณ มอบหยาดน้ำใจทองคำให้ แต่ทางโน้นก็ ระวังเพราะจะผิดกฎหมาย หยาดน้ำใจนี้อาตมาสร้างมานานแล้ว เป็นสิ่งที่อาตมาออกแบบมาเป็นหยาดน้ำใจ แล้วก็มีทั้งในระดับ เงิน และในระดับที่เป็นฉาบริ้วทองบ้าง และอีกระดับหนึ่งก็เป็น ทองคำ อันที่เป็นทองคำนี้ทำมาไม่มากชิ้นหรอก เป็นเรื่องของจิตใจจริงๆที่จะเชิดชูกัน เป็นเรื่องจิตวิญญาณต่อจิตวิญญาณที่เราจะต้องเสริมสร้างคนดีให้คนดีได้มาปกครองบริหารบ้านเมือง พยายามควบคุมคนไม่ดีไม่ให้มามีอำนาจ ต้องทำตามเจตนารมณ์ในหลวงท่านเลย เราก็สนองพระราชประสงค์ ราคาแม้จะเกิน 3,000 บาท แต่เราทำอย่างจริงใจไม่ติดสินบน เราเป็นพวกหยิ่งผยอง แม้เราจนก็อย่างเสือสงวนศักดิ์ โซก็เสาะใส่ท้อง เก็บผักกินเอง ท่านก็ระวังผิดกฎหมาย ก็ให้ไปมอบให้ที่สนามบินน้ำ ปปช. เป็นองค์รวมแต่เนื้อแท้ที่ทำงานก็คือของท่านวิชา มหาคุณ ให้รู้ไปเลยว่าเจตนาดีเราเหนือกว่า เป็นเรื่องสะอาดบริสุทธิ์จริง นัดกันวันที่ 30 ม.ค. 2558 นัดกันประมาณ 14:00 น. ใครจะไปก็ไป สังคมแบบคนจน มีคุณลักษณะของสังคมชั้นสูง ชั้นสูงคำนี้เรียกว่า Class ไม่ใช่ไฮโซแบบโลกียะ แต่เป็นความเจริญของคน เป็นชั้นทางอาริยธรรม คือโสดาฯ สกิทาฯ อนาคาฯ อรหันต์ เราจะต้องช่วยคนให้มีอาริยธรรมแท้จริง ไม่ได้ทำอย่างมีอามิสด้วย ซึ่งในโลกนี้มีสมมุติที่เราควรยกให้ด้วย ไม่ใช่ว่าเหมือนคนบางประเภทที่มีแนวคิดว่าทุกคนเกิดมาต้องเท่ากัน ซึ่งเหมือนกับทุกคนเกิดมามี 5 นิ้วเท่ากันแต่ละมือแต่คุณไม่เคยดูเลยว่า ในมือนี่ ห้านิ้วไม่เท่ากันเลย นิ้วที่เท่ากันไม่ได้หมายถึงนิ้วที่เท่ากันหมดทุกนิ้ว แต่หมายถึงพระพุทธเจ้าท่านมีความเสมอภาคไม่มีเอียงเลย พระพุทธเจ้าว่าผู้มีญาณทิพย์จะรู้เสียงหนึ่ง เสียงสอง รู้ว่าอย่างนี้มีลักษณะดี อย่างนี้ลักษณะชั่ว บางทีเขาเอาลักษณะที่ดูดีมาหลอกคน แต่ที่จริงชั่วหลอก เช่น โครงการรับจำนำข้าวทุกเมล็ด นี่ทำให้คนผูกคอตายไปมากเลย แล้วเงินหายไปไหนหมดนะ พระพุทธเจ้าว่า The class หรือมนุษย์ Classic เราจะทำให้มนุษย์เป็นเช่นนี้ให้มาก แต่ความจริง The masses ก็จะเป็นมวลที่มากๆอยู่เป็นตามปกติ The classes นี่แปลว่ามีวรรณะ พวกเรานี่กำลังจะมาทำตามรอยพระยุคลบาทพระพุทธเจ้าและในหลวง มาเป็นคนจนที่ไม่เบียดเบียนใคร แต่รับใช้สังคม มีจิตโลกุตระคือเหนือโลก ไม่ใช่อย่างข่มขี่เขา แต่ว่ามีภูมิคุ้มกันต่อเชื่อโลกโลกีย์ที่แม้จะร้ายแรงอย่างไรพวกเราก็อยู่เหนือโลกธรรมเหล่านี้ได้ทำอะไรเราไม่ได้ คุณธรรมเหล่านี้พระพุทธเจ้าแยกเป็น วรรณะ 9 1 .เลี้ยงง่าย (สุภระ) 2. บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) 3. มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) เป็นคนไม่สะสมติดยึด มีเท่าไหรก็ใช้อาศัย มีมากก็เผื่อแผ่สะพัด เมื่อมากคนรวมกันก็จะเป็นเศรษฐกิจสังคมโลกุตระ แม้จะช่วยบ้านเมืองเป็นนักการเมืองที่ไม่เอาอะไรตอบแทน เป็นการเมืองภาคประชาชนเอง แล้วถึงเวลาเขาจะให้ไปเป็นผู้บริหารเองไม่ต้องอยากหรอก 4. ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) 5. ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) มีการขัดเกลาพัฒนากัน ผู้ขัดเกลาเก่ง มีภูมิธรรม จะขัดเกลาอย่างไม่ให้เขารู้ว่าถูกขัดเกลา แทรกโอสถทิพย์เข้าขุมขนจึงเป็นผู้ทำงานเป็น Activist อยู่ในสังคม ไม่หนีสังคมเข้าป่าเขาถ้ำ คนไหนขัดเกลาหยาบได้ก็ใช้อย่างหยาบขัด คนไหนยินดีให้ขัดรับรองว่าออกกราวๆเลย รับรองว่าไม่ขัดเกินเนื้อสนิม ไม่ขัดเกินเนื้อหรอก สังคมข้างนอกเขาไม่ให้ขัดเกลา เราก็แทรกให้ตลอด แม้สื่อสารมวลชนเราก็เอาบ้างทั้งที่เราก็จนนะ 6. เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) เป็นศีลที่สำเร็จแล้ว สบายเป็นปกติ อย่างพวกไม่ใช้เงินใช้ทองอย่างพวกฆราวาสทำงานฟรีสบายในนี้ ใช้เงินส่วนกลาง ไม่ได้เอาไปบำเรอตนเอง เอาตามจำเป็น ขอเบิกส่วนกลางได้ เขาให้ก็ใช้ ไม่ให้ก็เอาอย่างอื่นทดแทน คนมักน้อยไม่รับเงินส่วนตัว อย่างนี้เป็นคนศีลเคร่ง แต่เดี๋ยวนี้แม้แต่พระข้างนอกออกปากเลยว่าไม่มีเงินอยู่ไม่ได้ แต่ของเราแม้ฆราวาสก็ไม่ใช้เงินได้ ทั้งที่อยู่ในสังคมเดียวกันกับเขา เศรษฐกิจเดียวกับเขาเราก็ทำได้ อย่างพวกเครื่องใช้ไม้สอย พวกเราก็ศีลเคร่ง ที่อยู่อาศัยก็มีส่วนกลางใช้ ของตนมีน้อยหรือไม่มีเลย นี่ก็ศีลเคร่ง 7. มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) รวมแล้วเป็นอาการที่น่าเลื่อมใส 8. ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ 9 ยืนยันเลยว่าไม่สะสมทั้งสมบัติวัตถุ และกิเลส ลดจนไม่มีสมบัติวัตถุบ้านช่องเรือนชาน เป็นอ นาคาริกชน อยู่กับสาธารณโภคี นอนไหนก็ได้ แล้วปลอดภัยด้วย เด็กหญิงก็นอนที่นั่นที่นี่ได้ปลอดภัย แต่เราก็ระมัดระวังอยู่เพราะมีคนมีกิเลสหยาบก็ยังมีอยู่ แต่ก็จะลงตัวในระบบ 1 . วิมาน(มีสวรรค์ปนอยู่มาก) ในขั้นตอนของ 2 . วิโมกข์(กึ่งหลุดพ้น มีทฤษฎีพาหลุดพ้นแล้วทำได้บ้าง แล้วเป็น 4 .วิมุติ เป็นผู้หลุดพ้นแล้ว สุ ดท้ายเป็นชั้น 4 .วิหาร (หลุดพ้นหมด) เป็นผู้ที่อยู่ช่วยชั้นต่างๆให้ขึ้นไปสู่วิหารได้เป็นพุทธเกษตรสูงสุด 9. ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ) พ่อครูว่า… แล้วพวกแดงนี่จะให้ในหลวงมีสมบัติเท่ากับคนทั่วไป จะได้หรือ? เพราะท่านก็ต้องดูแลคนทั้งประเทศที่จะต้องใช้เงิน แม้แต่เขาโมเมว่าทรัพย์สมบัติส่วนพระมหากษัตริย์ก็ไม่ใช่ของท่านแต่ว่าเป็นส่วนกลางที่ท่านมีสิทธิ์ใช้ พวกนี้ เป็น คนที่เจตนาทำร้ายให้ร้าย หรือเป็นพวกที่ไม่รู้จริงๆเลยก็มี อย่างเราเข้าใจแล้ว เห็นว่าในหลวงท่านเจียมพระองค์ที่สุด มีคนมาถวายทรัพย์สินให้ท่านใช้ตามพระราชอัธยาศัย ท่านก็ได้ตามฐานะ ท่านก็ไม่ได้ไปเรียกร้อง หรือหลอกลวงให้คนมาถวาย ท่านมีอาการน่าเลื่อมใส่ ไม่สะสมก็ตามฐานะของพระองค์ เป็นคนยอดขยัน ไม่รู้ว่าความขี้เกียจคืออะไร อาตมากล้าพูดว่า ในหลวงพระองค์นี้ไม่มีความรู้หรอกว่า ความขี้เกียจคืออะไร? อาตมาเห็นเช่นนั้นจริงๆ ท่านดูสิ ว่าขนาดทรงประชวรก็ทำงานให้ประชาชนสุดยอด เป็นคุณสมบัติของพระโพธิสัตว์ ท่านตรัสน้อย อาตมาว่าท่านบำเพ็ญเป็นพระเตมีย์ใบ้ ท่านไม่ขยายความมาก อาตมาก็เอามาขยายความแม้ภูมิแค่นี้ ขยายผิดก็ต้องขออภัย รวมแล้ว 9 ขั้นนี้คือวรรณะ คือ The classes นี่คือคนชั้นสูง คนอาริยะ ประเสริฐ คนจึงเป็นตัวสำคัญที่สุดในการเป็นอยู่ของมนุษย์ ถ้าคนๆเดียวจะหนีไปหรือกินคนเดียว อยู่คนเดียว ออกป่าเขาถ้ำไป พึ่งตนเองไปก็ทำให้ได้ อย่างศาสนาเชนก็ทำไป แต่ไม่ใช่พุทธ ของพุทธนั้นประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน ประโยชน์สูง ประหยัดสุด อย่างฤาษี อย่างเชนนี่ ไม่ได้สัมผัสวิโมกข์ 8 ด้วยกาย เขาไม่รู้หรอกว่าอนุสัยจะล้างได้อย่างไร แต่ของพุทธมีวิธีล้างได้ เราก็อยู่กับโลกช่วยโลก ทำงานช่วยสังคมอย่างบริสุทธิ์ใจ นี่คือวิชชาของพุทธ ทำให้คนมีวรรณะ 9 แล้วจะเกิด สาราณียธรรม 6 พุทธพจนฺ์ 7 ได้ เป็นสังคมที่คอมมิวนิสต์ต้องการแต่เขาทำไม่เป็น ไม่มีวิธีทำ คอมฯไม่ได้มีหลักในการล้างกิเลส ทำไม่เป็น ใครมีเล่เหลี่ยมเขาไปบริหาร ทำทีว่าช่วยประชาชนแต่มีกิเลสที่ซับซ้อนโกงกิน เพราะกิเลสไม่ได้ล้าง แต่อย่างคอมมูนฯเขาตีทิ้งศาสนาด้วย แล้วเขาก็ไม่มีโลกุตระด้วย ถ้าคา ล มาร์กซ์ มาเจอของพระพุทธเจ้าจะได้ดีกว่านี้มาก พุทธนี่คือพ่อของคอมมูนฯเลยนะ เพราะคอมมิวนิสต์นั้นทำได้แต่รูปแต่ว่าใจมีกิเลสจะไม่ยอม แล้วมีซับซ้อนโกงกินแฝงไปอีก ทำให้กิเลสลดไม่ได้ กิเลสหมดไม่ได้ สังคมใดมีอรหันต์มาก เป็นทั้งฆราวาส เป็นทั้งนักบวช สังคมนั้นเป็นสังคมชมพูทวีป เป็นมนุษย์ชมพูทวีปของจริง เราจะพิสูจน์จากผู้มีปัญญา ทุกวันนี้อาตมาภาคภูมิใจที่ทำมา 40 กว่าปีนี่เป็นไปได้ ในทฤษฏีงาน 19 ข้อที่อาตมาเคยเขียนไว้ ทฤษฎีงาน 19 ข้อ 1 . มีคนที่ดี 2 .มีงานที่ดี 3 .ความรู้ความสามารถที่ดี ทั้งหมด 3 ข้อนี้แยกกันไม่ได้ นี่คือทุนแท้ 4 .เวลา โอกาส เราต้องดู กาลัญญุตา อันควร ถ้าทำผิดกาละก็พังได้ง่ายๆ ตอนนี้เป็ น เวลาโอกาสสำคัญที่จะต้องทำ ประชาชนไม่ได้ต่อต้านด้วย แม้มีกฎอัยการศึก ประชาชนก็ไม่ต่อต้าน เขาก็อยากให้มีต่อไปด้วย เพราะกลัวพวกผีเปรตที่เรียกร้องอยู่นี่แหละ 5 .ทุนที่เหมาะควร เป็นวัตถุ มาถึงข้อที่ 5 ถึงกล่าวถึงทุนวัตถุ ส่วน 5 ข้อแรกเป็นทุนทางนามธรรม ในคน ส่วนวัตถุนั้น เช่น เรามีภูผาฟ้าน้ำ เรามีงานก็เป็นโอกาสที่จะมาบูรณะกัน หรือชุมชนอื่น เช่น ที่หินผาฟ้าน้ำก็เพิ่งไปโปรดมาก็ช่วยกันทำ ส่วนที่จะเกิดใหม่ขึ้นก็ช่วยกันทำ เช่น ขณะนี้ ย่านนี้ เขามีคนจะถวายที่ให้ แต่ก่อนเขาทำใจไม่ได้ถ้าเราจะเอาไปขาย อาตมาก็ว่าถ้าคุณมีเงื่อนไขว่าให้อาตมาแล้วมีเงื่อนไข อาตมาจะไม่รับ แต่สุดท้ายตอนนี้เขาตัดใจได้ ถ้าจะขายก็ได้ แต่ถ้าจะสร้างก็จะมาช่วยสร้างเต็มที่เลย อาตมาถึงรับที่นี้มา แล้วแปลกที่ตรงนั้น เป็นนส. 3 ก. มี 31 ไร่ ที่งามมากเลยด้วย ตัวเขาตอนนี้เขาไปสร้างรีสอร์ทธุลีฟ้า พยายามให้เป็นรีสอร์ทธรรมะเขาก็ดีมีภูมิปัญญา พอมาที่นี่เขาก็จะตามมาเป็นผู้ช่วยอีก อาตมาก็คิดถึงว่าที่นี่ก็ทำไป ที่นั่นก็เป็นส่วนข้างหน้า เป็นรีสอร์ท ถ้าทำตรงนี้ได้แน่นอน 6 .สุขภาพร่างกายดี 7 .มีอุตสาหบากบั่น 8 .มีหลักเกณฑ์มีระเบียบมีเป้าหมาย 9 .มีการจัดสรรและจัดโครงการ ถ้าใครพิจารณาดีๆ หลัก 19 ข้อนี้รับรองทำงานเจริญไม่มีเสีย มีแต่ได้ 10 .มีการแบ่งงานและประสานเนื่องหนุน เป็นเรื่องความรู้ 11 .มีกระจิตกระใจใส่ใจขวนขวายไม่ดูดาย ดูเหมือนไม่สำคัญ แต่มันสำคัญมาก ถ้ามีอันนี้เท่านั้น สังคมกลุ่มไหนก็เก็บความตกหล่นมาเป็นพฤติกรรมสร้างสรรได้เยอะ 12 .มีการปรับใจกันให้เกิดความเข้าใจกันเสมอ คนอยู่กันตังแต่ 2 คนต้องมีการปรับใจกันเสมอ 13 .มีการปฏิบัติขัดเกลากิเลสเสมอ ขัดอันนี้ไม่ขัดแย้งขัดแตก เป็นสัลเลข ไม่ใช้เภท ขัดเกลาลดละกิเลสมานะอัตตาตัวตนเสมอๆ 14 .มีความเห็นดี ยินดี จะมีความเข้าใจว่าดีอย่างไร อย่างพวกเราตั้งใจมาเรียนมันเห็นตัวยินดี คนสัมผัสก็รู้ ทำไมยินดีเพราะอะไรก็จะเข้าใจ วิจัย อธิบายได้ 15 .มีความเห็นจริง ซาบซึ้งเชื่อมั่น จะเรียกว่ายึดถือก็ได้ แต่ไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น มีความซาบซึ้งเชื่อมั่น 16 .มีสติ ปฏิภาณ ปัญญา นี่คือคุณวิเศษของคน ลึกซึ้ง 17 .มีฌาน สมาธิ อุเบกขา ฌานเป็นฐานของสมาธิ จะมีพลังงานที่เร็วที่ไวและมั่นคง ทั้งพลังงานศักย์ (Static energy)และพลังงานจลน์(Dynamic energy) 18 .มีความเสียสละแท้ ไม่มีอะไรซ่อนแฝง 19 .มีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเป็นเอกีภาวะที่มีวิมุติเป็นพลัง โลกไหนทำได้จะแข็งแรงไม่มีอะไรตีแตก อสังหิรังไม่มีอะไรหักล้างได้ พ่อครูว่า… เขาว่าตอนนี้ทำไมทีวีเรามีสีแดง (คนใส่สีแดง)มามาก ก็เพราะว่า ชาวเขามางานนี้มาก เขาก็มีชุดประจำเผ่าเขามีสีแดงด้วย เราไม่ติดยึดส ี แต่ก่อนอาตมาเป็นศิลปิน อาตมายังนึกว่าสีอะไรเราชอบสุด เราซาบซึ้งสีอะไรที่สุด ...สีน้ำเงิน อาตมาว่าโอ้ แล้วก็ยังดูเฉดด้วยนะ เราเป็นพวกที่เป็น Activist ในสังคมด้วย เราไม่ใช่ศาสนาแบบเข้าป่าเข้าถ้ำไปเบียดเบียนสัตว์ เราอยู่กับสังคมแล้วช่วยสังคม เรามีกรรมการงานช่วยสังคมตลอดเวลา เราทำงานไม่ได้ต้องการอำนาจ ไม่ได้ไปแย่งชิงโลกธรรม ไม่ได้แย่งชิงทรัพย์สมบัติ เราไม่ได้ทำเพื่อเอา เราทำเพื่อให้ เราจึงทำงานได้มีคนไว้ใจเชื่อใจให้เราทำงานได้มากขึ้น ทุกวันนี้ได้มากขึ้น แต่คนก็ยังมีกลัวเราอยู่บ้าง ต้านกั้นเราบ้าง เราทำงานกับสังคมให้สังคมได้รับประโยชน์ที่ดี จัดระบบให้เป็นเคออสที่มีระบบระเบียบดี เคออสนี่คือระบบระเบียบในความวุ่นวาย นะ เราก็ช่วยจัดระเบียบ เราทำให้มากเท่าที่เราทำได้ ไปจนกว่ากลียุคนั้น ปริมาณความวุ่นวายจะมากกว่า แต่ กลุ่มที่มีระบบระเบียบเป็นเอกีภาวะจะอยู่ได้ พวกไร้ระเบียบมาแทรกเราได้ยาก เป็นก้อนน้ำแข็งท่ามกลางเตาหลอมเหล็กได้ อยู่จนกว่าไฟไหม้โลกล้างโลก เราอยู่ได้แม้ไฟโลกันต์มาล้างโลก เรามีภูมิคุ้มกัน สิ่งที่เป็นอบาย คือโลกชั่วหยาบต่ำ ยกตัวอย่างเช่นคนจะเอาเงินในระดับ เรียกว่ามาถึงหลายแสนล้าน แล้วเอาหลายแสนล้านเป็นเหตุปัจจัยเพื่อให้คนน้ำลายไหลมาเป็นบริวาร แต่ผู้มีภูมิคุ้มกันไม่ติดยึดเรื่องเงินแล้วน้ำลายไม่ไหล เราไม่ไปแย่งคุณแต่ถ้าคุณจะเอาเงินไปทำประโยชน์ให้ประชาชน เราส่งเสริมแต่ถ้าเอาไปโกงทำเสียหายเราคัดค้านแน่ อย่าเล่นลิ้นว่าจะทำเพื่อชาวนาเลย พูดไม่จริง โกหกตลบแตลงเป็นบาปไปอีก คุณต้องรู้จักตัวเหตุ ตัวที่ตะกละไม่รู้จบ แต่เรารู้หมดแล้วเราไม่เอาสุขจากสิ่งหยาบต่ำ ปิดอบายได้ คุณจะทำโลกอบายนี้อยู่ เราก็ไม่แย่งคุณ แต่ก็ไม่ให้คุณทำขึ้นมาเพราะทำความเดือดร้อนนะ เราไม่ได้แย่งเอามาจากคุณ สรุปแล้วเราเหนือโลกอบาย แล้วเราก็ช่วยคนที่จะลงอบายด้วย ถ้าสังคมไทยไร้อบายไม่หยาบขนาดนี้จะอยู่สุขกว่านี้ โลกที่หยาบสุดคืออบาย โสดาบันก็ล้างที่หยาบสุด ก็มามีอบายของสกิทาฯ จนความหยาบของสกิทาฯหมด ก็เหลือความหยาบของอนาคาฯ ก็ล้างต่อจนหมดสิ่งละเอียดก็หมดก็เป็นอรหันต์ แต่อยู่กับโลก เหนือโลก ช่วยโลก มีภูมิคุ้มกันช่วยโลกด้วย อย่างหยาบสู้ได้ แต่อย่างละเอียดสู้ไม่ได้ เหมือนพวกเราบางคน ไม่เอาหรอกคนข้างนอก แต่มาเจอกับผู้หญิงอโศกก็ข้ามไม่ได้เสร็จ แม้ไม่สวยหรือไม่จริตจก้านเท่ากับข้างนอกด้วย แต่มีซ้อนลึกกว่า เราทำตนให้หลุดพ้นได้แต่ไม่ไปไหน ช่วยสังคม อยู่ด้วย เป็นสัตว์โลกมนุษย์โลกที่ไม่เสียของ ช่วยสังคมอยู่จริง ฤาษีนี่เสียของ ของพุทธนี่จะอยู่เป็นคนจนมหัศจรรย์ เราก็ไม่สะสมแต่คงคลังเราจะมีฐานะ โตไปตามลำดับที่ควร มีคงคลังสำรองจ่าย สะพัด สามอย่างที่เป็นจริง ไม่ใช่แบบที่เจตนากองไว้กองกลางให้คนอื่นเขาขาดแคลน ให้เขาจำนนกับเรา ไม่ใช่ จบ