230710 ไหว้ครูที่คณะสาธารณะสุขศาสตร์-พ่อท่าน-ม.มหิดล-R122.txt

โฟลเดอร์2523 TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์83 KB
วันที่แก้ไข10 สิงหาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันพฤหัสบดีที่ 10 กรกฎาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านโพธิรักษ์ไปแสดงธรรมเนื่องในพิธีไหว้ครูของคณะสาธารณสุขศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดลมีนักศึกษาและอาจารย์เข้าร่วมฟังประมาณ 300 คนนะขอประชุมราชพฤกษ์พิธีทางศาสนาหรือย่อลงอย่างดิบดี อะระหังสัมมาก็มีบ้างแต่ไม่ถึงครึ่งไม่ใช่เองอ่ะไม่ใช่อาตมาเองที่เป็นผู้ที่น้อยใจช่างพอแล้วไม่ใช่นะแต่อาตมากำลังจะพูดถึงสัจธรรมให้ฟังว่าเดี๋ยวนี้อนุชนรุ่นหลังหรือคนในปัจจุบันนี้กำลังลืมศาสนาเหมือนวัวลืมเท้าวัวดึงเท้ากลัวจะก้าวหน้าไปที่ใดไม่ได้วัวจะไม่มีประสิทธิภาพเลยนอกจากเขาจะเอาไปต้มลงหม้อเท่านั้นเองแต่ถ้าวัวยังมีขายังมีทางรวยจะเป็นแรงงานที่สำคัญของมนุษย์แต่ถ้าวัวลืมเท้าซะแล้วไม่มีแรงงานไร้ค่าชั้นเดียวกันกับมนุษย์ลืมศาสนามนุษย์ทุกวันนี้หลงแต่งกาย บำรุงแต่งกายทำสาธารณสุขให้แต่งกายแต่ลืมทำสาธารณสุขให้แก่ใจแล้วอย่างสิ้นเชิงทรมานตนเองด้วยการกระทำการผู้ที่ผู้ยำหัวจิตหัวใจตัวเองจนกระทั่งจิตใจหรือตัวปัญญานั้นคือจิตใจปัญญากลายเป็นปัญญาโง่เราได้โง่คือเราได้ทรมานตนเองจนแพ้เป็นสาธารณะหลวงพ่อเป็นความสุขเช่นทุกวันนี้คนกินอาหารทรมานตนเองไม่รู้ตัวทรมานตนเองไม่ใช่สาธารณสุขเป็นสาธารณสุขกินจนกระทั่งไขมันอุดตันเส้นเลือดตายจนกระทั่งเป็นโรคเบาหวานจนกระทั่งเป็นโรคมะเร็งกินกัน กินไม่มีจังหวะทดลองว่าไอ้นี่อร่อยไอ้นี่ยอดรถยอดเด็ดยอดโก้ยอดมนุษย์กินกันจนกระทั่งอาตมาขอยกตัวอย่างเรื่องกินซะก่อนเพราะว่าเรื่องกินนี่เป็นเรื่องสำคัญที่ศาสนาพาปฏิบัติธรรมในหัวข้อที่สอนศาสนาสอนคนให้ทำเนี่ยโดยหัวข้อการกินแล้วก็จะเป็นอยู่สุขมีสาธารณสุขที่แท้จริงผู้ที่ทำได้จะเป็นตัวนำพระพุทธเจ้าท่านทำได้ก่อนเพื่อนท่านเป็นผู้นำให้กินอาหารมื้อเดียววันหนึ่งคนเดียวคนเดียวและถ้าจะทำงานวันนึง 20 ชั่วโมงพระอริยเจ้าสาวกของพระ

อ่านต่อ

พุทธเจ้าก็ทำตาม ที่นี่พอพูดแล้วพวกคุณนี่ Concept มันเสียแล้วมันถูกเขามันถูกเขามันถูกเขาสร้างมันถูกเขามองมามาจากคนจน Concept เสียไปแล้วนึกว่าการกินมื้อเดียวเป็นการทรมานตนพระพุทธเจ้ามีหลักการศาสนาพุทธมีหลักการว่าศาสนาท่านจะไม่สุดโต่งไปในการเมากามไม่เติบโตมาในการทรมานตนและสิ่งใดที่พระพุทธเจ้าพาทำและท่านเองทำสิ่งนั้นไม่ใช่ความทรมานตนสิ่งนั้นเป็นความประเสริฐที่พอดีแล้วสัมมาแล้วมัชฌิมาแล้วสมบูรณ์แล้วสมบูรณ์จริงๆสมบูรณ์แข่งขัน Absolute เลย อาทิตย์นี้ผมจะทำได้นะยากเพราะว่าขั้นสูงสุดขั้น Absolute นั้นยากแต่คุณเองคุณก็จะต้องปฏิบัติตามไปเป็นขั้นตอนแต่ก่อนแต่ไรนั้นคนก็เหมือนสัตว์ทั้งหลายประวัติศาสตร์ถ้าเกิดว่าคุณเรียนสืบสาวราวเรื่องลงไปคุณจะรู้ว่าคนมันก็เป็นสัตว์โลกชนิดหนึ่งที่กินก็กินเพียงแต่ให้เชื้อเพลิงรักษาหรือว่าเชื้อเพลิงไว้ในร่างกายสำหรับกายเมื่อได้เชื้อเพลิงที่พอสำหรับจ่ายในวันหนึ่งแล้วเราก็จะทำงานโดยไม่ฟุ่มเฟือยโดยไม่เอาแรงงานนั้นไปเปลืองเปล่าเอาแรงงานไปเต้นดิสโก้มั่งเอาแรงงานไปเตะลูกบอลเล่นมั่งเอาลงในรายการตีกอล์ฟบ้างเอาแรงงานไปทำอะไรก็ไม่รู้อ่ะ ร้ายก็เป็นหลายกระบวนเราก็จะไม่จ่ายแคลอรี่นั้นเล่นเพราะฉะนั้นแคลอรี่ที่เรารับเข้าไปในร่างกายวันหนึ่งวันหนึ่งที่เรากินนี่เองวันนึงประมาณ 2,000 แคลอรี่พอแล้วแต่คุณอาจจะมีตัวเลขที่ไม่ตรงกับอาตมานักก็ตามใจนะเสร็จแล้วเราก็จ่ายแคลอรี่เหล่านั้นให้มีประสิทธิภาพในวันหนึ่งโดยการเรียนรู้ว่าเราทำกรรมอะไรการกระทำของเราแต่ละวันแต่ละวันนี้เปลืองอะไรบ้างออกแรงที่ไม่เข้าเรื่องจ่ายแทนที่คุณรู้ไหมก็ต้องรู้เพราะคุณค่าสาธารณสุขถ้าเรียนอะไรต่ออะไรมาพวกนี้มันจะต้องเรียนถึงสรีระและมันก็ต้องเรียนมาบริเวณที่มีคุณก็ต้องรู้แล้วแม้แต่คุณจะพูดทีนึงคุณจะต้องใช้แคลอรี่เท่าไหร่ที่จะให้กล้ามเนื้อนี่ขยายตัวแม้แต่กล้ามเนื้อส่วนที่จะขยับขยาย ต้องใช้แคลอรี่เท่าไหร่กล้ามเนื้อกี่ตัวทำงานโยงใยถึงกันเท่าไหร่คุณก็รู้เพราะฉะนั้นคุณจะมาหัวเราะเล่นไปนั่งให้ล้อต๊อกมันตลกเล่นแล้วคุณก็นั่งหัวเราะคุณจะใช้แคลอรี่เท่าไหร่คุณก็รู้เสร็จแล้วก็เดินออกจากโรงหนังก็เดินเข้าห้องให้เข้าร้านอาหารกินข้าวอีกเติมเชื้อเพลิงอีกคุณก็สูญเปล่าเท่านั้นคุณก็นึกว่าสิ่งที่ได้หัวเราะนี่เป็นความสุขที่จริงเป็นความเฟ้อเกิดคุณนั่งฟังอาตมาเพศเมียอาตมาเป็นพระในอาตมามาเทศน์อาตมาไม่ได้ตลกเลยนะแต่พวกคุณหัวเราะมากี่ทีแล้วอาตมาพูดสาระนั้นแต่ต้นมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้อาตมายังไม่ได้ตลกเลยสักคำแต่อาตมาแน่ใจว่าอาตมามีเอ่อมีศิลปะในการพูดหรือว่ามีความสามารถในการจะพูดให้คุณรู้เรื่องและคุณก็สนใจฟังแล้วก็ เซ็งเซ็งเซ็งและเซ็งไม่ใช่แต่ฟังแล้วคุณก็จะต้องร่าเริงรู้เรื่องเข้าใจอาตมาเป็นอาตมาทุกวันนี้อาตมาทำงานสาธารณสุขอย่างยิ่งอาตมาทำงานสาธารณสุขอย่างยิ่งบำบัดทุกข์ให้แก่ประชาชนเป็นงานที่จะต้องให้คนทำคนให้พ้นทุกข์หรือทำคนให้มีความสุขที่เป็นความสุขอันเลิศไม่ใช่ความสุขมอมเมาด้วยความสุขที่ไม่เที่ยงแท้ไม่ถาวรความสุขที่ไม่เกษมความสุขมันไม่เกษมพระพุทธเจ้าเป็นผู้รู้สัจธรรมอาตมาเรียนรู้ตามอาตมาก็รู้แล้วก็เอามาบอกพวกคุณเจตนากำลังเริ่มต้นหัวข้อเดียวคือเรื่องของการกินเรากินทุก 3 มื้อนี้เบียดเบียนตนเองฆ่าตนเองและกำลังชวนให้สาธารณะเบียดเบียนด้วยคุณรู้ไหมทุกวันนี้คุณกิน 3 มื้อเนี่ยนอกจาก 3 มื้อแล้วคุณซ่อนเร้นกินแอบแฝงกินกินกาแฟกินโอเลี้ยงกินขนมกินขนมจ้อยกินไอ้โน่นกินไอ้นี่กินอีกวันนึงคุณไม่ได้กิน 3 มื้อคุณกิน 30 มื้อจริงๆยิ่งผู้หญิงตัวจริงๆกินเสร็จแล้วก็ต้องไปบังคับไปรษณีย์ไปอะไรแล้วแต่คุณก็ไปลดลง 500 บาทแต่ลดน้ำหนักจริงๆก็รถไขมันเองเสร็จแล้วก็เขาก็ควบคุมอาหารเขาให้ ควบคุมอาหารแล้วก็เตารีดไขมันให้คุณออก Exercise ท่าโน้นท่านี้แล้วคุณก็ไปนั่งอยู่ในสูตรของเขาทำคุณอยู่บ้านคุณทำเองคุณก็ได้คุณเองคุณเรียนมาขนาดนี้แล้วคุณรู้วิธีทำแต่ปลาเราโง่เราต้องไปให้เขาทำให้มีคนบังคับเพราะถ้าไม่เป็นทาสเสียแล้วมันไม่มันไม่เจริญก็เป็นทาสเขาให้เขาบังคับถ้าเราจะเจริญทฤษฎีพวกนี้คุณก็รู้ทั้งนั้นไม่ใช่คุณไม่รู้แสดงว่าคุณก็เสร็จพอเสร็จมาแล้วคุณก็ลืมทฤษฎีต่างๆที่ให้มาทำคุณก็มาทำอย่างสาธารณะอย่างคนทั่วโลกอย่างคนดาดๆคนพื้นๆที่เขาเป็นหมู่คนในโลกที่เขาล้วนแล้วแต่ไม่มีความรู้คุณก็มาทำตามโลกเขาอีกไม่ว่าทำตามเราไปอีกคุณก็เป็นภาระใหม่ ก็เป็นเพราะโลกใหม่คุณก็เอาไปเข้าร้านให้เขาไปนั่งรีดอีกคุณจ่าแรงงานไปเปล่าๆแล้วคุณก็ทำทรมานตนเล่นอยู่อย่างนี้แล้วร่างกายของเรานี่มันไม่ใช่หนูตะเภาอย่างเดียวนะที่จะมาเป็นเครื่องรองไอ้นั่นเรื่องรองไอ้นี่จนเกินการคุณก็น่าจะลองชีวิตอยู่อย่างนั้นตลอดเวลาไม่จริงและไม่รู้ความจริงและไม่หยุดพระพุทธเจ้าพาให้รู้ความจริงแล้วหยุดอาตมาจึงอยากจะยำกับพวกคุณว่าถ้าคุณจะเป็นสาธารณสุขจะเป็นคนที่จะไปสร้างงานสาธารณสุขนี้สอนคนให้รู้จักสุขภาพต่างๆหรือแม้แต่ในเรื่องการกินอาตมามีเรื่องเยอะนะที่จะให้คนรู้จักสุขภาพแต่ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ทีนี้เราจะไปสอนเขาเราต้องเป็นก่อนเราต้องรู้จริงแล้วเราต้องเป็นจริงได้ก่อน ถ้าตราบใดที่พวกคุณเป็นสาธารณสุขเป็นบุคลากรของสาธารณสุขแล้วจะไปทำให้คนเกิดสาธารณสุขแต่ยังกินวัน 30 มื้ออยู่นี่ไม่มีผลสำเร็จไม่มีผลสำเร็จคุณฟังแล้วคุณอาจจะยิ้มยิ้มอยู่ในใจว่าคุณไม่ได้กิน 30 มื้อคุณกินวันนึงวันนึงเนี่ยไม่รู้กี่จุกจิกกี่ครั้งกี่ครั้งถ้าใครก็วันไหนก็โดนเขาหลอกๆผมก็ถึง 30 จริงๆเดี๋ยวก็หลอกเอาไอ้นั่นมานิดนึงก็รอไอ้นี่มาหน่อยไอ้นี่หน่อยไม่รู้กี่ครั้งกี่ครั้งและคุณก็เจริญการกินเสร็จแล้วคุณก็ทรมานตนโดยเราหลง 1 หลงรถ 2 หลงลูก 3 หลงกลิ่นฉี่หลงสัมผัสเดี๋ยวนี้ก็เติมเสียงด้วย เพราะฉะนั้นร้านภัตตาคารเขาจะต้องมีดนตรีต้องใช้ชงแช่งเติมเสียงด้วยหลอกเอาไว้หล่อจริงๆการกินมันมี 4 เท่านั้นน่ะมีรูปมีรถมีกลิ่นมีสัมผัสไม่ถึง 5 ไม่ใช่เบนซ์จากกามคุณเป็นแต่เพียงจตุคามคุณน่ะมีการลงทุนแค่ 4 แต่เสร็จแล้วเขาก็เติมให้มันครบโดยเอาเสียงมาประกอบการไปกินร้านอาหารเดี๋ยวนี้เขาถึงมีนัดนักร้องนักใส่เสียงบรรเลงกินข้าวปุ๊บเสียงเพลงแล้วก็ไปจ่ายค่าบริการเสียงเพลงนั้นแพงขึ้นมันจึงจะครบกิเลสถ้าไม่งั้นมันไม่ครบกิเลสคนก็เลยต้องพัฒนานึกว่าคนที่ไปเจริญอาหารด้วยการให้ครบกิเลสที่เป็นคนชั้นสูงเป็นไฮโซไซตี้ต้องไปกินข้าว ข้าวไม่มีใครภัตตาคารไม่มีเสียงเพลงที่เขาคลุกเคล้าด้วยถือว่าเป็นพวกชั้นต่ำไม่ใช่สังคมชั้นสูงอย่างนี้เป็นต้นคุณก็ตั้งค่าแล้วก็เข้าใจกันเองอาตมาจึงอยากให้พวกคุณได้พิจารณาวันนี้อาตมาจะไม่พูดหลายเรื่องแต่ขอพูดเรื่องอบายมุขในการกินที่อาตมากำลังกล่าวนี้เป็นสบายอยู่ในการกินการกินข้าวเอาเสียงเพลงเป็นอบายมุขอย่างยิ่งไม่ใช่อย่างยิ่งแต่ส่วนตัวแต่เป็นอบายมุขอย่างยิ่งทั้งสังคมและสาธารณะเป็นการกระทำสาธารณะทุกข์มีเหตุผลเชื่อมโยงเกี่ยวข้องกันเป็น relative ต่อกันไปหมด แต่เราไม่รู้ง่ายๆ elective นี่มันเป็นสัมพัทธภาพที่ไม่รู้ง่ายนะมันเป็นการดูลึกซึ้งปัญญามันเป็นเรื่องละเอียดแล้วมันเป็นเช่น Space ที่เป็นของว่างของเบาๆที่เป็นวัตถุแห่งทึบนะหนาใหญ่หนาใหญ่แต่คนมองไม่ออกคนสัมผัสไม่ติดในเฟซนั้นจึงไม่รู้ความจริงคนนี้ยังอ่านไม่ได้ฉีดไม่ได้เมื่อไม่รู้ความสัมพันธ์ต่างๆเหล่านี้เราจึงไม่รู้จักสัตว์ส่วนต่อถ้าผู้ใดไม่ไปกินอาหารร้านที่มีดนตรีทำผู้ใดไม่หยุดคนนั้น เป็นตัวบริวารของอบายมุขอยู่เป็นตัวบริวารนะแต่ตัวสนับสนุนอบายมุขอยู่เพราะการร้านอาหารที่มีดนตรีเนี่ยเป็นพวกร้านอาหารเน่าๆทั้งนั้นน่ะเป็นโพชั่นของสังคมและฟังเทศน์ก็อาตมาฟังดีๆหน่อยนะอาตมาอาจจะไม่ใช่เหมือนเจ้าคุณปัญญาอาตมาอาจจะไม่ใช่เหมือนหลวงตาแค่เยื่อไม้อาตมาอาจจะไม่ใช่เหมือนท่านแต่อาตมาเทศสิ่งที่สำคัญที่อาตมามีแนวมีเชิงว่าอาตมาแล้วอาตมาแน่ใจว่าอาตมากำลังพูดถึงความรู้ไม่ใช่เพ้ออาตมาไม่ได้เพ้ออาตมากำลังพูดถึงความรู้ที่คุณควรจะสำนึกเมื่อสำนึกและคุณไปปรับปรุงตนอาตมาเป็นครูอาตมามางานนี้เป็นงานไหว้ครูแม้คุณจะปีนี้คงจะ เป็นครั้งเดียวหรือพบกันด้วยได้ซ้อนกันครั้งเดียวนี่ก็ช่างเถอะซ้อนกันครั้งเดียวก็ไม่เป็นไรแต่งานนี้เป็นงานครูเป็นงานอาตมาแน่ใจว่าอาตมารู้อาตมาเคยกินวันละ 30 มื้ออาตมาเคยเป็นฆราวาสอาตมาเคยเป็นคนโง่เคยไม่รู้เคยอวิชชามาแล้วจึงมีเงินมีทองหากินได้กิน 2 อย่างกินจริงๆไม่ใช่พูดเล่นตี 2 ยังกินบางทีอย่าว่าแต่ตี 2 เลยกินตลอดเวลาเลยนั่งเล่นไพ่ทั้งคืนกินมันจุกจิกมันทั้งคืนนี่เป็นเรื่องของความจริงที่อาตมาผ่านมาแล้วนั่งเล่นไพ่ทั้งคืนก็ต้องกินไปกินไปสูบบุหรี่บ้างกินข้าวบ้างกินของแปลกบ้างกินในนู้นกินไอ้นี่ไปถึงรุ่งเช้านอนแบเลยไม่ใช่ดีนะก็นอนก็ไม่นอน มันไม่ได้ทำงานก็ไม่ได้เสียเวลาเนี่ยอาตมาก็เคยมาแล้วไม่เชื่อมาแล้วไม่โง่มาแล้วหรือแม้ที่จะไม่เป็นอย่างนั้นกินกันมากๆก็ไม่ใช่ของเด็กของดีอะไรที่อาตมากล่าวแล้วเราจะต้องจัดสรรชีวิตของเรานี่ให้รู้ว่าเราจะลงแรงลงไปเนี่ยพอแปลงไปเนี่ยแรงที่เราจะออกไปเนี่ยเราทำอะไรถ้าแรงนี่เราออกไปแล้วนี่มีประสิทธิภาพมีใบประดับมีสิ่งที่มีค่าตามมามีผลพลอยได้ที่เป็นของดีเป็นสารัตถะอย่างนั้นเราทำยกตัวอย่างเช่นว่าเราไปเตะบอลแล้วไปเตะลูกบอลไม่มีบาร์โค้ดดับตอนนี้ก็มันจะได้ออกกำลังกายถ้าเราเอาประเด็นความหมายมาออกกำลังกายเราไปตักน้ำลดต้นไม้เนี่ยไปขุดดิน พยายามพัฒนาสะพานเนี่ยคุณได้ออกกำลังไหมคุณปัดกวาดที่นี่ก็ได้คุณได้ออกกำลังไหมได้ออกกำลังและมีบางตัวดับด้วยมีผลตามมีส่วนได้ส่วนดีตามคุณไปเตะลูกบอลไม่ไม่ได้รับค่าอะไรออกแรงเหมือนกันคุณจะต้องไปเสียค่า start ไปเสียค่าลูกบอลไปเสียค่าไอ้สนามแทนที่จะเข้าไปปลูกต้นไม้หรือเรานั่นแหละปลูกต้นไม้แล้วเราก็ตักน้ำมารถตามไปปลูกหญ้าแล้วก็ไปให้ไปอะไรวิ่งรถยนต์วิ่งเข้าก็ไม่ได้ก็เดี๋ยวจะบอกว่าเดี๋ยวสนามหลวงเป็นหลุมเป็นบ่อหวงแหนสนามของฟุตบอลนะถ้าเป็นสนามกอล์ฟแล้วคุณเอ้ยแมลงวันอย่าไปเกาะนะเขาจะต้องรักษาครีมให้พม่า แล้วก็จ้างคนมาสิแรงงานคนที่จ้างมานั้นเป็นแรงงานที่สูญเปล่าไร้ค่าโทรศัพท์ทำลายเศรษฐกิจแห่งชาติอย่างยิ่งแต่เขาก็ไปจ้างคนมาทำอย่างนี้เป็นต้นเป็นความสูญเสียที่มหาศาลน้องนางบ้านนาก็ทำงานทำนาอยู่ดีๆไปหลอกเขาแล้วเอาเงินไปหลอกเขาเข้ามาเข้ามานั่งเป็นนางตู้กระจกอาบอบนวดทั้งๆที่เขามีแรงงานนี่แหละก็ทำข้าวให้เรากินคุณก็ไม่ทำนะครับแต่เป็นหลอกเข้ามามาเป็นนางสาวอบนวดแต่คนที่ไปอาบอบนวดคือใครก็คือผู้ที่เป็นบริวารอบายมุขบริวารผีกระสือผีกระหังผีอะไรก็ไม่รู้อ่ะผีในโลกพวกนั้นเป็นผีด้วยนะเป็นผีเข้าไปโรงอาบอบนวดหนึ่งคือตัวผีเข้าไปอบเข้าไปลงเข้าไปให้ แดร็กคิวล่าดูดเลือดเข้าไปยื่นขอให้เขาเอาเชือกเจาะดูดเลือดไปด้วยความพอใจยื่นข้อนั้นเด็กที่หน้าคุณก็คงจะเคยดูหนังแดรกคูล่าเราไปยื่นขอให้แต่คิดว่ามันเจาะเลือดแล้วก็ดูดเอาเลือดไปเลือดคือพลังงานสำคัญของชีวิตแต่พลังงานเหล่านั้นคุณเสียให้แก่แดร็กคิวล่าพลังงานต่างๆของมนุษย์สูญเสียให้แก่เด็กสุราษฎร์ธานีคุณจะให้ผีพวกคุณเป็นบริวารผีซะแล้วเพราะการที่มีอบายมุขหรือมีอะไรต่ออะไรที่เราเองเราไม่รู้ตัวแม้แต่ทางการกินร้านภัตตาคารร้านคอฟฟี่ชอบร้านอะไรต่ออะไรที่เขาแต่งหรูหราผีแต่งตัวทั้งนั้นท่านเรียกว่าเทวดาเป็นมาร ภาษาของศาสนาคริสต์เขาเรียกซาตานภาษาไทยเรียกว่ามารเป็นมารเป็นผีเป็นมารผู้ลามกมารตัวร้ายกาจแล้วมาอยู่เมืองกรุงเทพฯนี่เป็นเมืองที่มีผีเยอะที่สุดในเมืองนรกไอ้เมืองที่ผีเยอะที่สุดแต่เราไม่รู้เรานึกว่าเป็นเมืองที่พัฒนาเป็นเมืองที่ศิวิไลมันไม่ใช่สิ่งมีหลายสีเลยอะไรหรอกมันเป็นเมืองที่มีแต่ความแก่งแย่งเห็นแก่ตัวและหลงไหลมอมเมาในกรุงเทพฯถ้าคุณเองคุณจะเป็นนักศึกษาสาธารณสุขที่มีประสิทธิภาพคุณจะต้องเรียนรู้สัจธรรมเรียนรู้ความจริงเรียนรู้ศาสนา คุณจะไปพัฒนาให้คนมีความสุขแต่คุณไม่รู้เลยว่าความสุขคืออะไรความทุกข์คืออะไรแก่นสารของสุขที่แท้ที่เป็นสัจธรรมที่แท้จริงคืออะไรคุณไม่รู้คุณจะไปพัฒนาให้เขาสุขอะไรได้ถึงแม้จะไปพัฒนาก็สุขก็เป็นการไปพัฒนาก็สุขที่มันเป็นแก่นสารเป็น 10 ปีกับพี่กับพี่เปลือกนิดๆหน่อยๆไม่ถาวรเสร็จแล้วตัวคุณเองจริงๆคุณก็ไม่ได้พบความสุขที่เกษมแท้ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงในความสุขอย่างหลงๆสุขตามประสบการณ์ริกะมั่งหรือแม้แต่ทรมานตนอย่างที่อาตมาว่ากินก็กินมันยังไม่ได้เป็นสัจธรรมและอย่างที่อาตมายกตัวอย่างง่ายๆคุณกินกันวันละ 3 มื้อและคุณยังมีถูกผีหลอกเดี๋ยวจะต้องดูดน้ำขวดเดี๋ยว ดูดแก้วโอเลี้ยงแล้วจะต้องดูดไอ้นนท์นอกจากดูดเดี๋ยวจะต้องเคี้ยวเคี้ยวยังไม่พอเดี๋ยวจะต้องดูดอีกดูดควันดูดลมดูดน้ำดูดดินดูดไฟแม่ดูดเก่งจริงๆทั้งดูดทั้งดื่มทั้งแสบแบบนี้ทรมานตอนเบียดเบียนตนและเป็นตัวอย่างเป็นค่านิยมอันไม่ดีงามถ้าเราไม่เรียนรู้อย่างนี้แล้วเราไม่ลดตัวลดตนของเราให้เปลืองน้อยเผาผลาญน้อยหรือตัวเองมีประสิทธิภาพสุขภาพแข็งแรงร่างกายดีจิตใจสำคัญอีกจิตใจก็ดีไม่โง่ไม่เอาวิชาไม่หลงตามโลกโลกเป็นพวกมีปัญญาเป็นคนมีปัญญาจริงๆเป็นพวกวรรณะ วรรณะที่มีปัญญาไม่ใช่วรรณะทางแบบอินเดียนะพระพุทธเจ้าท่านเรียกว่าวันนั้นวรรณะภาษาอังกฤษไม่ใช่ the message ไม่ใช่บนพื้นๆไม่ใช่คนอื่นๆทั่วไปที่เขาเป็นอยู่อย่างสังคมทั่วไปก็เป็นปุถุชนทั่วไปไม่ใช่แต่เป็นคนมีภูมิปัญญามีอธิปัญญาหรือมีญาณทัศนะวิเศษมีความรู้ไม่ใช่ความรู้ทางเทคนิคอย่างเดียวความรู้ทางเทคนิคที่เราจะไปพัฒนาบางสิ่งบางส่วนเรามีเราต้องทำร่วมกันแต่ในด้านของทางด้านปัญญาทางจิตวิญญาณด้านปัญญาทางสัจธรรมที่เราจะต้องทำให้แก่ตัวเองที่เราจะต้องเป็นผู้ที่ทำให้ตัวเองถึงความสุขที่แท้จริงหรือสุขอันเกษมได้โดยการกินอยู่ นอนหรือมีชีวิตตามธรรมดาในโลกเนี่ยเราก็เป็นผู้ที่อยู่กับโลกได้อย่างดีแล้วและเรามีประโยชน์เป็นตัวอย่างแก่เขาได้ถ้าเราเป็นอย่างนั้นเราจะไปทำการบำบัดทุกข์บำรุงสุขหรือไปทำให้คนเกิดสุขที่เป็นสาธารณะสาธารณะแปลว่าทั่วไปมากส่วนมากสาธารณะเราจะไปทำสุขให้แก่คนทั่วไปหรือให้กว้างขวางขึ้นได้อย่างแท้จริงเพราะเรามีความรู้จริงและมีเรามีความเป็นจริงเรามีแต่ความรู้แต่เราไม่เป็นจริงไปสอนไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอหรือไปช่วยเขาก็ไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอเพราะความรู้สึกหรือว่าความเข้าใจหรือว่าความเราเป็นอยู่ในเบื้องลึกของจิตเรายึดถือตามที่เราเป็นเรานึกว่าอันนี้เป็นสุขเช่นคุณเองคุณ ปิดการกิน 3 มื้อคุณก็บอกว่า 3 มื้อดีกูจะติด 3 มื้อยังไม่พอคุณกินอีกตั้งไม่รู้กินได้กินหัวอีกตั้งเท่าไหร่วันหนึ่งกินเฟ้อกินเกินเท่าไหร่คุณก็ไม่เข้าใจคุณจะไปสอนให้เขาลดกินก็ไม่ได้หรือไปสอนแต่คุณก็ยังประพฤติประพฤติเกินๆอยู่คนอื่นเขาจะไปทำตามได้ไงบางคนสอนเขายังเฟอร์อยู่เลยแล้วก็สอนอะไรทฤษฎีนี้ไม่มีประสิทธิภาพเพราะคุณเองคุณยังเป็นอยู่นี่เป็นต้นอาตมาขอยืนยันว่าทุกวันนี้หมอรวยเพราะหมอได้หลอกคนสำเร็จมาแล้วหลายเจนเนอเรชั่นรอให้คนกินมากแล้วหมอก็บอกว่าไม่มีกำลังที่จะไม่มีกำลังมีกำลังเกิน รายการขาดแคลนก็เป็นการไม่สมบูรณ์อย่างหนึ่งการเกินก็คือการไม่สมบูรณ์อย่างหนึ่งแต่เดี๋ยวนี้คนกำลังหลงส่วนเกินเพราะคนไม่ได้หลงส่วนขาดส่วนขาดคนรู้ง่ายทีนี้ความความคิดของคุณประยุทธ์โดยเขาหลอกเอาไว้ว่าคุณต้องกิน 3 มื้อ 3 มื้อน่ะเกินเกินมันหลายชั่วคนละนะสอนให้หลอกให้กิน 3 มื้อนี่เกินมานานแล้วพระพุทธเจ้าเนี่ยดึงกลับเข้าไปสู่สิ่งที่พอดีสันโดษเหมาะสมควรไม่เกินไม่เฟ้อและอาตมายืนยันแล้วพระพุทธเจ้าไม่สอนสิ่งที่ทรมานตนไม่สอนเพราะฉะนั้นสิ่งที่ท่านเป็นท่านมีสิ่งที่ท่านกระทำนั้นเป็นสิ่งที่พอดีอาตมาพยายามมาพิสูจน์ธรรมะของพระพุทธเจ้าปางนี้ว่าอาตมาอาตมายืนยันว่าอาตมานี่กินวันละมื้อ แล้วจะมาก็ทำงานเต็มวันตื่นตั้งแต่ 3:00 น หรือ 4:00 น มีอาตมากินข้าวตั้งแต่ตี 5 วันนี้ทำงานไปเดี๋ยวก็ถึงเวลาบอกว่าวันนี้จะออกมาที่นี่แล้วรถก็จะมารับ 6 โมงกว่าก็กินข้าวเสร็จตั้งแต่ 5:00 น พ่อทุกอย่างมันมันลำบากที่สุดแม้แต่นั่งรถมาแทนที่จะถึงที่นี่แล้วกลับออกไปทางนู้นโอ้โหติดที่ลงตรงนั้นกว่าจะมาถึงนี่ก็ 8:00 น จะได้เริ่มต้นกันและ 8:50 น จะเลิกอาตมาจะเช็คสัก 50 นาทีมาที่นี่เมื่อกี้นี้เริ่มต้นได้แค่ 8:30 น พอดีใครจะเทพ 50 นาทีตามกะเอาไว้อาตมาก็จะต้องไปถึง 9:20 น ถึงจะหมดเวลาแต่เห็นทีจะไม่ไหวเพราะว่าคุณจะมีโต้วาทีว่างั้น ถ้ามีโต้วาทีคุณงานไหว้ครูคุณมีโต้วาทีเพื่อที่จะสวัสดีกันเป็นลักษณะของการวิจัยวิจารณ์วิเคราะห์อย่างหนึ่งในเชิงของเหตุผลโดยลักษณะแสดงถึงศิลปะของผู้ที่มีภูมิปัญญาเอามาแสดงกันทั้งแสดงเชิงบริหารและเชิงปัญญาแล้วก็จะได้ความรู้อันไหนที่มีเหตุมีผลมากกว่ากันก็เอาอาตมาไปหลายแห่งงานไหว้ครูนี่ 1 ผนวกศาสนาโดยการย่อศาสนาลงให้สั้นที่สุดและเขาก็จะเอาเวลาไปผนวกเอาดนตรีหูแตกเข้ามา 3 คนแล้วในวันไหว้ครูนะแล้วก็จะเอาการเล่นละครอะไรที่แสนจะคิดว่าแหมมันยอดเยี่ยมเหลือเกินมีคนสร้างเป็นสิ่งที่สำคัญหรืออะไรอื่น หลายๆอย่างแต่ถ้าเผื่อว่าจะมีการอภิปรายจะมีการโต้วาทีเพื่อที่จะวิเคราะห์วิจัยถึงเหตุผลถึงสารัตถะอะไรกันนะมันก็เกิดการบันเทิงอาตมาก็ว่าพอแล้วจะไปเอาดนตรีหูแตกมาเล่นในวันไหว้ครูนี่อาตมาเห็นไม่เข้าท่าอะไรเลยอาตมาเรียกดนตรีหูแตกทุกคนนึกออกเพราะว่าดนตรีลักษณะอย่างไรนึกออกไหมเห็นแต่ลำโพงคุณก็รู้แล้วลำโพงอันเท่านั้นไปไหนของเขามีประจำตัวอะไรก็ไม่ต้องเขารู้ว่าพวกคุณจะหาให้เขาไม่ได้เขามีพวกวงดนตรีพวกนี้ก็จะมีลำโพงประจำตัวเข้าไปเลยไมโครโฟนคนละอันแล้วควรตั้งไว้กลางๆอันเดียวนี่ทั้งตะโกนทั้งปีเลยนะหูก็แตกแล้วเขาจะต้องมีไมโครโฟนที่ประจำ 2 อันเพราะบางทีเขาจะร้องด้วยบางทีก็เอาไปไว้ที่หน้ากลองด้วยที่กีต้าร์ก็อันหนึ่งที่อะไรนะอิเล็กโทนอะไรนี่มันสมัยใหม่ก็อีกอันหนึ่งอะไรเงี้ยเสร็จแล้วก็ต่างคนต่างมีเสียงเท่าไหร่ขอให้ใช้ 100% และเขาก็จะใช้เสียงกันรอยเปอร์เซ็นต์อาตมาเคยแนะพวกเราคุณอยากจะมีอาชีพที่ร่ำรวยในอนาคตคุณต้องเตรียมตัวพยายามจะสร้างเครื่องแก้อาการเครื่องไอ้แก่ผู้สูงอายุผู้สร้างไว้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้นะหัดพัฒนาไปเลยพยายามคิดค้นให้ดีให้มีประสิทธิภาพสูงและรอดักเอาไว้ในอนาคตเนี่ยลูกหลานคุณ รวยรุ่นนี้ลูกหลานผมจะรวยคุณเอาลิขสิทธิ์อันนั้นไว้ดีๆอย่าสร้างเครื่องฟังหูเนี่ยเพราะคนจะหูตึงเขาจะหูตึงเนี่ยไอ้ดนตรีหูแตกมันฟังดนตรีฟังเพลงฟังอะไรอย่างดนตรีไทยฟังไม่ได้แล้วไม่ต้องฟังดนตรีหูแตกอาตมาตั้งชื่อว่าดนตรีหูแตกก็เพราะเหตุว่ามันหูแตกจริงๆมันตะโกนสุดเสียงสังข์เลยร้องทั้งเครื่องวิทยาศาสตร์ที่มาช่วยให้มันขยายเสียงให้ดังยิ่งขึ้นและก็ต้องวางเข้าไปทั้งๆที่ไม่ต้องใช้ไมโครโฟนเลยเอามาเล่นที่ห้องนี้นะคุณฟังก็คงจะแตกอยู่แล้วจริงๆพวกเนี่ยแต่ก็ยังไม่พออย่างที่ว่านะนี่มันคืออะไรกันมันคือความไม่มีลิมิตไม่มีการรู้เหตุผลพอไม่ควรพอ ไม่รู้เรื่องแล้วมีความรู้รอบตัวมีความเข้าใจสิ่งเหล่านี้และปรามเขาให้เกิดสาธารณสุขนี่เป็นสาธารณะทุกข์แม้แต่เสียงแม้แต่การกินแม้แต่การอยู่แม้แต่การแต่งเนื้อแต่งตัวแล้วก็ขอหน่อยสักนิดนึงอย่าหาว่าอาตมาฟาดฟันเลยผู้หญิงเยอะก็ต้องขอเรื่องของผู้หญิงหน่อยอบายมุขอย่างยิ่งที่มันเป็นสาธารณะทุกอันมหันต์ทุกวันนี้คือเครื่องสำอางผู้หญิงหลงเครื่องแต่งตัวที่หลงเพราะอะไรเพราะสัญชาตญาณแห่งสัตว์ตัวเมียสัญชาตญาณไอ้สัตว์ตรงเมียมันไม่มีปมด้อยอยู่อันนึงคือมันไม่สวยสวยสักตัวผู้ไม่ได้เป็นผมก็อีกอย่างยิ่งก็เลยแต่งๆๆๆ ยาคุมผู้ชายให้ได้เบ่งขึ้นมาให้เท่ากันผู้ชายให้ได้เพราะฉะนั้นจิตวิทยาเชิงนี้คนในโลกรู้เขาก็เลยหลอกสร้างอะไรมาให้พวกคุณทั้งปากทั้งสูตรทั้งอะไรต่ออะไรใส่เข้าไปหมดเลยตัวคุณเนี่ยคุณก็เป็นบ้าไปกับเขาเลยกลายเป็นสาธารณสุขทุกอย่างยิ่งแต่ก็หลอกคุณและเป็นอุปทานแต่ฉันได้นั่งตาหน้าตู้กระจกแล้วก็มีอันนี้ซื้อมาทั้งชุดละ 10,000 บาทมีชุดละ 5,000 บาทนี่ชิ้นนี้ 500 แต่ถ้าขี้หมาอะไรแข่งๆนี้ 350 บาทและคุณก็เอามานั่งสบายๆต้องทำรูปนี้รูปนั้นอะไรก็ได้ต่างๆเสร็จแล้วก็มาเขียนมาเขียนตรงนั้นเวลา ร้านวัสดุหน้าตาของคุณนี่เป็นสาธารณสุขอยู่แล้วเพราะว่าหน้าตามันมีขุมขนมันมีที่จะต้องถ่ายเทหมุนเวียนต่อธรรมชาติมีอะไรได้บ้างคุณเอาไปเอา 3 ชั้น 7 ชั้นมาทาเอาไว้คุณเป็นหน้าคนที่ไหนคุณทำสุขภาพของคุณได้เป็นอะไรคุณทำสุขภาพของคุณไม่เป็นอะไรสุขภาพของคุณไม่ดีถ้าคุณยังเป็นอย่างนี้คุณอย่าไปสอนสาธารณสุขคนอื่นเพราะคุณเองคุณยังมีสาธารณะทุกข์อยู่แล้วคุณเสียต้นทุนร้อนคุณเสียทั้งเวลาคุณเสียทั้งแรงกายแรงสมองสมองมันเสื่อมนะไม่ใช่สมองฉลาดนะที่ไปลงทุนก็หลอกไอ้นี่สวยไอ้นี่งามไอ้นี่ประเสริฐอันนี้เป็นคนคิดเป็นวิชาการอย่างโน้นอย่างนี้เสร็จแล้วกระเป๋าคุณพังเศรษฐกิจประเทศชาติพันธุ์ ทุกวันนี้เนี่ยถ้าเผื่อว่าเขาบอกว่าวันนี้เป็นวันแห่งชาติวันเศรษฐกิจผู้หญิงทุกคนในประเทศหยุดพาลิปสติก 1 วันคุณว่าได้เศรษฐกิจขึ้นมาเท่าไหร่เดือนหนึ่งจะต้องมีเสมอเสมอจะเซฟเศรษฐกิจขึ้นมาเท่าไหร่ความจริงนี่นาถ้าน้องนางบ้านนาจะมีขี้โคลนเปื้อนเหงื่อไคลไหลไหลย้อยอย่างนี้เป็นงานงานอย่างนี้น่าชมแต่ถ้าเพราะว่างานโง่นี่เขาไอ้นี่มันไม่เปื้อนก็เอามาทาไม่เป็นไรเขียนรูปหัวใจใส่บนแก้วมันก็เหมือนในสมัยโบราณอยู่ตรงนี้ทาตรงนี้ตรงนี้คุณเห็นไหมล่ะยังมีประวัติศาสตร์ให้เราดูอยู่คุณว่าคุณพัฒนาเหรอพัฒนาสมัยป่ายังไปเรียนอยู่เลยถ้าคุณว่าคุณ คุณว่าคุณพัฒนาอะไรคุณวิ่งเข้าไปหาไอ้คนมาเรียนดังกล่าวเป็นแต่เพียงมันมีรูปแบบแปลกไปนิดหน่อยมีอายแชโดว์มีสีนวลสีนี้ก็เขียนก็เขียนน่ะเอาอะไรก็ได้มาใส่ต่างหูต่างหูเจาะรูอุดเข้าไปให้มันโตปากไม่ค่อยออกเป็นปากเป็ดอะไรต่างๆนานานั่นเป็นการหลอกได้อย่างยิ่งเดี๋ยวนี้ก็ยังหลอกกันอยู่การจะสวยงามไม่ใช่เรื่องของสิ่งเหล่านี้ถ้าเรารู้จิตวิทยาเสียแล้วว่าความจริงนั้นสัตว์เพศเมียสวยสุดสู้สัตว์เพศผู้ไม่ได้ยอมรับความจริงซะแล้วไม่ต้องไปแต่งแข่งเรื่องอะไร เป็นเรื่องจริงอยู่แล้วไปแต่งแข่งกันทำไมผู้ชายผู้ชายก็ถึงสบายไม่ต้องแต่งอะไรมากแต่เดี๋ยวนี้ก็บ้าเลือดเหมือนกันผู้ชายจริงๆบ้าเลือดไม่ใช่เรื่องเล่นเลยสปีดมีหยุดยุบ 1 ผู้ชายไว้ผมสั้นนี่เป็น Spirit นะถ้าผู้ชายไว้ผมยาวนี่ผู้ชายมีฮอร์โมนเยอะมีน้ำเลี้ยงดีผมนี่ถวายดำน้ำของผู้หญิงสูบบุหรี่กับผู้ชายจึงตัดสั้นไม่ต้องพยายามหรอกว่ายามันก็ข่มผู้หญิงเขาไม่มีถวายมันก็เหมือนสิงโตสิงโตตัวผู้มันสวยงามผมสิงโตตัวเมียยังไงถ้าผู้ชายไว้ผมอ่ะเพราะฉะนั้นผู้ชายมีสปิริตเพราะว่าเป็นมนุษย์ปมด้อยกันมากที่เป็นเรื่องของจิตวิทยาเป็นเรื่องของจิตวิญญาณ ผู้ชายจึงตัดผมสั้นผู้หญิงก็ไว้ผมยาวเอาละพอสมควรเพราะว่ามันปมด้อยนี่นะแต่ถ้าผู้ใดมีปัญญาแล้วไม่ถือเป็นปมด้อยเป็นเรื่องสัจธรรมก็ผู้หญิงมันเป็นอย่างนี้แท้จริงไว้ผมยาวแล้วก็กินแคลอรี่กินน้ำเลี้ยงกินอาหารถ้าผู้รู้และเป็นผู้หญิงก็หามันไม่ต้องไปแข่งนี่ผู้ชายตัดผมสั้นคุณก็ได้อาหารเหลือคุณไม่ต้องเปลืองอาหารผู้หญิงก็ตัดผมสั

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน