240309-2-318 ทางเอกภาค2-ตอน318(หน้า616)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท056.txt

้ปัญญาเห็นแล้วเราก็ยิ่งเสริมเราก็ยิ่งทำมันก็จะได้ความจริงยิ่งได้ความจริงเราก็ยิ่งได้เนื้อได้กันมันก็ยิ่งจะเพี้ยนขยันมันจะไม่ไม่ขี้เกียจเพราะฉะนั้นถ้าปฏิบัติธรรมมาถูกมันไม่เป็นไปเพื่อความผิดฐานไงมันไม่เป็นน่ะมันเป็นไปเพื่อความขยัน เปลี่ยนเป็นไปเพื่อความวิริยะสติก็ยิ่งจะเต็มคือความเป็นร้อยความเป็นครบมันยิ่งจะนับวันนับวันธรรมดามันก็ครบครบแล้วก็เป็นฐานใหม่พอได้เป็นฐานก็เสริมหนุนสภาพใหม่ที่จะได้ละเอียดละออซ้อนลงไปอีกแล้วก็อีกก็เป็นเต็มมาใหม่อีกเป็นร้อยอีกไอ้สติที่เต็มร้อยก็คือเนี่ยเราเรียกว่าตัวปัญญาที่แท้หรือตัวความรู้สติมันก็คือรู้ตัวรู้รู้อีกมีความสุขการที่เรารู้สึกตัวเฉยๆเนี่ยนะรู้สึกตัวทั่วพร้อมแล้วเราเรียกว่าปกติก็ใช่อยู่คือความเป็นของที่เรามีภูมิปัญญามีความรู้ในขณะนั้นเป็นฐานแล้วเราก็ทำให้เรารู้อะไรอีกเนี่ย เก็บความรู้เพิ่มขึ้นอีกเพิ่มจนกระทั่งได้อีกรอบเป็นเข้ามาอีกระดับเป็นปัญญาเป็นความรู้ที่เติมเต็มภูมิปัญญาแล้วก็ไปถามใหม่ทีนี้ไอ้สติที่เราตั้งขึ้นทุกทีทุกทีนี่ไงมันเป็นสติของคนที่มีความรู้หรือมีปัญญาชั้นสูงขึ้นปกติของแต่ละคนจึงเราก็ว่าเราเป็นปกติของเราแต่มันไม่เท่ากันคนที่เก่งกว่าก็มีสติที่เหนือกว่าเราก็มีสติเท่าเราเพราะความหมายคำว่ามีสติปัญญามีคนเข้าใจเพี้ยนๆอยู่เหมือนกันว่าถ้าเป็นพระอรหันต์มีสติเต็มแล้วก็จะต้องเป็นคนที่ ไหนระมัดระวังเราไว้อะไรต่ออะไรอยู่คอยรู้อะไรใครอยู่ตลอดเวลามันไม่ใช่มันเป็นความมีปัญญาและมีความรู้รู้ตัวมีปฏิภาณมีอะไรต่ออะไรไวรอบตัดขึ้นมามันเรียกว่าท่านมีสติปัญญาถ้าพูดภาษาไทยเราพูดคู่กันสติปัญญามีสติปัญญาทุกคู่กันอยู่เป็นสติอย่างนั้นไม่ใช่ว่าเป็นพระอรหันต์แล้วเป็นผู้ที่เรียกว่าไม่มีสภาพที่จะเสริมขายอะไรเลยไม่มีสภาพที่จะพลาดท่าจะไปเหยียบไปชนมันไม่รู้ไม่เห็นแต่เราก็ต้องมันไม่รู้ไม่เห็นน่ะ เขาเรียกว่าไม่ได้เพราะอาหารที่ต้องไปเดี๋ยวก็ได้ที่มันชัดๆผิดๆอะไรไม่ได้แต่จะต้องรู้ทั่วทั้งหมดอาจจะงั้นจะเอาความหมายอย่างนั้นก็มันจะเรียกเกินไปมันไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆมันหมายถึงความรู้มันรู้รู้อะไรรู้ในสิ่งถ้าเป็นพระอรหันต์ก็รู้ในสิ่งที่เป็นปรมาณูในฮีโร่ทุกนิโรธรู้ในสภาพที่ขั้นตอนมีความเห็นของท่านเป็นสมาชิกเป็นทุกข์ที่เราทักทายไม่มีประสิทธิภาพอย่างชาวบ้านชาวเมืองเขาเขาก็ทุกข์อย่างนั้นอย่างนั้นทำได้ทุกอย่าง ถ้าไม่ทุกข์ตามเขาทำไมทุกอย่างชอบหรือท่านก็รู้ตามความเห็นของท่านได้สมาชิกควรพูดควรกระทำควรจะมีอาชีพการงานอะไรที่เป็นไปตามที่ควรจะเป็นอยู่มากมีวายามะมีความพยายามมีสติตัวที่อาศัยถ้าจะมีตัวสติที่อาศัยอยู่จริงมีแล้วก็สั่งสมลงที่จิตเป็นสมาธิหรือเรียกว่าอาทิตย์มันจะเกิดยิ่งยิ่งต่อเนื่องอยู่เรื่อยๆแม้เป็นพระอรหันต์แล้วก็ยังมีสิทธิ์ที่จะเป็นสมาชิกอันยิ่งรู้จะอธิบายอยู่เรื่อยๆเพราะท่านไม่ได้ ไม่ได้หยุดการกระทำไม่ได้หยุดการคิดไม่ได้หยุดการพูดไม่ได้หยุดอาชีพไม่ได้หยุดความพยายามถ้าไม่มีความพยายามท่านยังมีการกระทำทางกายวาจามโนท่านยังมีมีการกระทำเมื่อกระทำอยู่ฝึกซ้อมอยู่มันก็ยิ่งอธิบายก็เกินร้อยเรียงร้อยเรียงร้อยเรียงอยู่เรื่อยไปเธอเหมือนทั่วไปมีแต่ความเจริญอยู่จึงเรียกว่าเป็นผู้ไม่ตกต่ำอย่างแท้จริงแม้แต่โสดาบันเราก็ยังเรียกว่าเป็นผู้ที่จะไม่ตกต่ำเป็นผู้ที่มีอันเที่ยงที่จะได้บรรลุนิพพานมีเป็นพระอรหันต์แล้วนะไม่มีทางที่จะตกต่ำไม่ใช่เป็นพระอรหันต์แล้วในกลายเป็นไอ้เด๋อไปเลย การเป็นคนที่ไม่เข้าท่าเลยอรหันต์แล้วเลยกลายเป็นคนไม่เอาถ่านอะไรเป็นคนเฉยๆไม่ใช่ที่มีเป็นดีมีแต่ไม่ตกต่ำมีแต่เจริญไม่ผ่านเดียวจะไปเข้าใจว่าท่านเป็นคนที่เกเรอะไรอีกไม่ถ่ายมาเราลองมาตอบเมื่อวานนี้ได้ให้ชัดเจนอันนี้เกิดที่ 2 ในหน้า 677 ที่ว่าความรู้ครบรอบวงเล็บสติความรู้ครบรอบฟังดีๆว่าตัวนี้หมายถึงสติความรู้ครบรอบก็ยิ่งจะรอบขึ้นความเต็มร้อย ก็ยิ่งจะครบร้อยยิ่งขึ้นทีนี้ร้อยใดที่เรียบรื่นเนียนสนิทแล้วก็จะเป็นเรียบร้อยภาษาไทยนี่มันเป็นภาษาที่ชัดๆเรียบร้อยแล้วถือเป็นหลักหลักเป็นแมลงที่เรียงลำดับเช่นร้อยเรียบก็จะเป็นฐานเรียบร้อยในระดับที่มันได้ 100 มานั่นแหละที่เรียบร้อยดีนั่นแหละมาเป็นร้อยเรียบร้อยเรียบร้อยเรียบก็แล้วกันร้อยเรียบก็จะเป็นฐานทำงานแล้วมึงจะเป็นฐานทำงาน เรียงร้อยให้รู้เพิ่มขึ้นไปอีกไหมรอยที่มันได้ขึ้นมาเป็นอนันต์เลี้ยงไว้ให้รู้เพิ่มขึ้นไปอีกใหม่จนกว่าจะเต็มร้อยจนกว่าจะเรียบร้อยอีกก็จะสูงยิ่งๆขึ้นอีกเป็นร้อยใหม่ร้อยใหม่อีกแล้วก็มีร้อยใหม่เป็นฐานเพิ่มก็จะเป็นไปอีกร้อยอีกร้อยแล้วร้อยอีกมันก็จะร้อยเรียงอย่างนี้เรื่อยไปการร้อยเรียงก็จะเป็นอยู่ตรงนี้จริงๆสภาพเหมือนรอบเชิงซ้อนจะทำงานจริงดังนี้จน สัจจะแท้ๆยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นอยู่เห็นหน้าปกติไม่ได้อยู่ที่เดิมถ้าเข้าใจแล้วมันเป็นระบบมันระบบที่ยิ่งมีความร้อยเรียงขึ้นที่เจริญยิ่งยิ่งขึ้นมันเป็นความรู้เป็นปัญญานั่นเองจนต้องปฏิภาณเป็นทั้งหลายคิดเป็นทั้งความรู้ที่แนบเนียนที่ละเอียดสุดคุ้มกว่านี้ไปเอาไว้ครอบครองเลยไม่เกิดขึ้นด้วยเรื่อยๆเองไม่มีวันตกต่ำตั้งแต่ตัวเราเองถ้าเรากลายเป็นคนสวยรวยเป็นคนที่ไม่เอาถ่านด้วยการใช้หนี้เราไปบกพร่องตรงนั้นไปถ้าอะไรแล้วปฏิบัติภารกิจ มันไม่ปลอดโปร่งมันไปเบื่อหน่ายอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เรื่องธรรมดานี่แสดงว่าเราไปเจอกันกิเลสอะไรขนาดนั้นจะทำให้เราคิดออกเส้นทางไปไอ้กิเลนนี่มันจะดึงเราออกไปหาโรคด้วยอ่ะมันจะดึงออกเส้นทางไปเพราะเราเคยต้องคล่องเคยตรงๆเคยล่องๆไปดีๆแล้วมาเกิดมีอะไรขึ้นมาดันดันผิดท่าแล้วมันก็จะเป็นลักษณะของแท้จริงแล้วมันก็จะชื่นชอบมันก็ยิ่งจะเพี้ยนพ่อมันยิ่งได้มันก็ยิ่งจะโอ้ยติดใจมันก็ยิ่งเห็นจริงๆ คนขี้เกียจก็จะมาเป็นคนขยันไม่ใช่อยู่ทางโลกแล้วก็ขยันดีพอมาปฏิบัติธรรมกลายเป็นคนขี้เกียจโอ้ธรรมะพระพุทธเจ้ายืนยันนะว่าธรรมใดวินัยใดไม่เต็มใจแค่ความไม่ใช่ไม่เป็นไปถ้าเป็นไปเพื่อความผูกพันของเราจะพาพวกเราถ้าทำได้วินัยใดเป็นไปเพื่อความขยันทำให้วินัยนั้นจึงเป็นของเราครับอันนี้ในเครื่องตัวธรรมะออกมาเป็นเจ้าเพราะถ้ามันไม่เข้าร่างเขารออยู่ที่ว่านี้แล้วมันไม่ถูกเรื่องไงมันจะมีสติสัมปชัญญะมันจะมีปัญญามันเป็นตัวปัญญาเป็นตัวรุ่นดีมันเป็นตัวเข้าใจความดีอย่างที่ยกอ้างให้ฟังแล้วขี้เกียจอะไรมันดีกว่ากัน ก็ขี้เกียจมันก็เป็นตัวเลวขยันมันจะเป็นคนดีทีนี้เป็นพระอริยะเป็นพระอรหันต์เป็นผู้ฉลาดเป็นผู้ที่เข้าใจอะไรขึ้นมาแล้วทำไมจะถอยกลับไปเป็นตัวเลวอ่ะกับกลายเป็นตัวขี้เกียจตัวช่วยจนเหนื่อยตัวไม่เข้าเรื่องเอ้าไม่ถูกแล้วไม่โทรก็เป็นพระอริยะเจ้าสูงขึ้นสูงขึ้นเป็นระยะยิ่งสูงเข้าไปหาอาหารและยิ่งเข้าใจผิดออกนอกแนวนอกเพราะมันต้องมีอะไรมาขวางมาตามเราก็จะต้องกลับด้วยสมุนไพร หินโสโครกแล้วมันก็เราไปชนหรือไปเจออกไก่ดอนทรายทำให้เรือออกนอกทางหรือไปเจอเอาอะไรที่มันขวางลำอยู่กลางทางขวางขึ้นมาใหม่ก็ตามเราเคยเดิน 2 อย่างดีๆแท้ๆแล้วมันขวางลำทำให้ยืมของเราเบี้ยวบิดเบนออกทิศทางหัวเรือกระเด็นออกไปติดๆมึงต้องหาไอ้ตัวที่มันขวางไม่เจอถ้าหาตัวไอ้ขวาก็ไม่เจออะไรวะโทรศัพท์พังไม่รู้เราตั้งกระแสน้ำธรรมดา อะไรก็แล้วแต่เลยอาจจะถูกน้ำพัดอีกเป็นกองเนินทรายเนินบินมาขวางลำและพลเรือไปออกไปก็ได้แล้วแต่มันจะเป็นลูกน้อยลูกใหญ่อะไรแล้วแต่จะเป็นลูกเล็กลูกโตอะไรก็ตามใจลักษณะเป็นตัวอย่างให้ฟังไอ้ควายอย่างนั้นเพราะฉะนั้นเราปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าแล้วมันควรจะเดินทางไปในรูปรอยที่มันถูกต้องได้ระดับแล้วก็เป็นไปมันไม่ใช่ว่าเข้าใจผิดอิจฉาจริงๆด้วยเหตุด้วยผลก็ยกตัวอย่างให้ฟังนะยิ่งปฏิบัติก็ยิ่งปฏิบัติว่าเราดีขึ้นสูงขึ้นมันเจริญขึ้นแล้วเราจะกลายเป็นคนเฉื่อยชาเป็นคนขี้เกียจเป็นคนที่ไม่เข้าเรื่องราวสติปัญญาขับเคลื่อน รวมแล้วมันมันไม่ค่อยถูกเรื่องแล้วมันผิดแล้วจะเช็คยังไงก็ต้องผิดแน่ๆเพราะงั้นต้องดูตรวจดูกันถ้ามีอะไรมันจะถ้ามีอะไรมันจะเป็นลักษณะอย่างนี้มันจะต้องมีอะไรขึ้นมาขวางทางด้านการทำให้เราเองเราเผลอเราผิดลักษณะผิดแต่มันผิดที่มันควรจะเป็นลูกเลี้ยงหรือลูกเราเป็นเจ้าภาพที่มันเพี้ยนๆแต่เราเมื่อเราได้รู้ความรู้ที่ครบรอบแล้วมันก็ยิ่งเต็มร้อยแล้วมันก็ชิงร้อยชิงล้าน ฟังแล้วเราเคยได้เรียกคำว่าสติสติแล้วก็เรียกจะสติสติอะไรประเภทที่เราเข้าใจอยู่อย่างนั้นน่ะสติคือความรู้สึกรู้สึกตัวก็จริงเรารู้ตัวเรารู้ไม่ให้เป็นเราจะอยู่ที่ไหนมีอะไรเราก็ต้องรู้ให้เป็นอย่าให้มันมีอะไรที่มันไม่เป็นแม้แต่มันจำเป็นกิเลสง่วงไม่แบ่งเป็นกิเลสจะสร้างเห็นชัดเจนไม่สงสัยในลังเลไม่มีจิตอิจฉาตรวจอ่านดูจิตใจจิตของเราดูรูปเป็นของเราเอารูปของเรา เต้นวิเคราะห์แล้วก็ไม่มีอาการเป็นนิวรณ์พรุ่งนี้เราก็อ่านแล้วก็รู้ว่าเอออาการของกรรมการของพยาบาลอาการของศิลปะวิชาการของฟุ้งซ่านมันเป็นอย่างนี้เห็นชัดแจ้งไม่สงสัยไม่ลังเลแน่ๆอ่านผิดตรวจอาการของจิตเมื่อเราเองเราเป็นผู้ที่ตรวจอ่านดูจิตดูอาการของจิตดูอารมณ์ของจิตได้เป็นคล่องแคล่วเห็นชัดเจนแล้วมันจะยากอะไรล่ะทำทานมันไม่ยากหรอกเรากินเลยมันมากเหลือเกินสัมผัสไม่ได้ถ้าไม่สัมผัสจริงๆมันไม่จ่ายมันจะฟุ้งซ่านเอามากมายอะไรนักหนาอะไรมันไม่หรอก ราคาใดที่เราไม่มีจิตใจโหยหาอาวรณ์แล้วก็ไม่ได้สัมผัสมันแล้วก็จะรู้ได้ว่าเราเป็นฌานอย่างนั้นเข้าใจอาการชาร์จแล้วถึงแม้สัมผัสสัมผัสต่อหน้าต่อตาลูกลบกลิ่นเสียงอะไรอยู่ก็ตามเราก็ทำให้จิตมาเป็นทานให้มันมีสติมีความเต็มในความระลึกรู้ตัวอยู่ว่าจิตของเราเนี่ยไม่ไม่อ่อนแอนะจิตของเราไม่ได้เป็นไปได้เป็นภาพกิเลสหรือว่าต้องลดหย่อนอะไรแม้จะต้องทำเราก็เท่ากับทดสอบกำลังแรงของเราเราจะสัมผัสไอ้พวกนี้มันรูปยั่วๆเครื่องยนต์อะไรพวกนี้เราก็ไม่เกิดอารมณ์แต่ไม่เกินจากไม่เกิดมีปัญหาราคะอะไรไม่มีไม่เกิดการปฏ อะไรที่พวกเราเป็นอารมณ์เป็นชานมเป็นสติเต็มเป็นปัญญาพบอยู่ในความระลึกรู้สึกที่มันไม่มีอะไรมาจากแสงกล้องตอนที่เรายิ่งฝึกหัดเรายิ่งเรียนรู้เรายิ่งเก่งต่อกิเลสสู้ชีวิตยิ่งได้ขึ้นได้ขึ้นนั่นคือเราก็ยิ่งมีสติที่เต็มมีความรู้ที่ครบรอบมีความเป็นจริงอย่างที่รวมมาได้เต็มๆไม่ถูกอำนาจของกิเลสตัณหาบินไปมันมีครบร้อยครบร้อยครบก่อนนี่คือสติอันเป็นสรณะข้อที่สุดก็จะสูงขึ้นจะดีขึ้นเจริญขึ้นตามโดยอำนาจของกรรมหรือ บทแห่งการกระทำอยู่เสมอๆมันจะเกิดเพราะเรากระทำอยู่เสมอไม่ได้เกิดเองด้วยว่าเราเข้าใจแล้วมันจะเกิดเพราะคนที่มาศึกษาปริยัติเรียนรู้อ่านรู้พวกรับรู้ที่เขาชอบรู้รู้แล้วเขาก็ไม่ได้ปฏิบัติอะไรน่าจะเข้าใจเหตุผลของนักศึกษาสายที่นักเรียนมาก็ใจจริงหรือเปล่าถึงจะชอบเข้าใจเหตุผลครับแต่ก็ไม่ได้ปฏิบัติอะไรก็ไม่ได้มาพยายามระมัดระวังทั้งรวมอินทรีย์ละเลยไปไม่ได้มีศีลอะไรไม่ได้มีภาพปฏิบัติอะไรจะขับรถขับลากตัวนั้นตัวนี้บ้างเขาไม่รู้ว่าเขาไม่รู้จักตัวที่มันลดละลงไปหาหลวงพ่อของชอบใจดูตัวนี้ตัวนั้นลง แล้วเขาจะเห็นกิเลสของเขาเต้นแล้วเขาจะพยายามเอาชนะกิเลสมันได้แล้วเขาก็จะได้เป็นคนที่มีสติที่เขาขึ้นมาพบคุณมาหรือสั่งสมความระลึกรู้ความรู้ที่คบกันมาด้วยเขาไม่ได้สั่งฉันเขาไม่ได้ปฏิบัติให้เกิดความไม่เคยปฏิบัติให้เกิดสติเพราะว่าเด็กติดเกาะภูเก็ตเพราะฉะนั้นปัญญาจะเป็นปัญญาแต่ความรู้เหตุผลฉันที่เขารู้นั้นก็แค่นั้นเองสัญญาที่จะเป็นปัญญาไปเห็นจิตใจเป็นสิ่งที่เราเห็นสภาพของเศรษฐกิจฟื้นขึ้นมาใหม่เพราะฉะนั้นปัญญาที่ว่านั้นเป็นแต่เพียงกันยายนกับใจเพิ่มขึ้นมาบ้างก่อนที่เขาจะมีข้อมูลในเรื่องที่จะรู้มากขึ้น ไม่ใช่ความรู้ที่ลึกซึ้งขึ้นความรู้จริงจังก็ไปหาสัจจะเข้าไปหาสภาพแก่นสารของชีวิตมนุษย์ของความจริงที่จริงที่มันไม่เหมือนโลกยิ่งขึ้นยิ่งมันไม่แคร์โลกนี้มันไม่หนักหนาไม่หนักน้ำไม่วุ่นวายอย่างเราเลิกออกมาจากโลกเราไม่ต้องไปสุขใจเพราะเราได้รูปสวยที่มีรสอร่อยได้ของไพเราะไพเราะได้อะไรอย่างเนี้ยหรือว่าได้ลาบมาเสนอสนองให้กับเราแล้วเราก็จะได้ชื่นใจเป็นความสุขมีแฟนจะเห็นศาลแหมชีวิตเราประเสริฐและชีวิตเราได้ร่ำรวยชีวิตเราได้ลาบเป็ดมาประดับชีวิตชีวาเราเป็นชีวิตเกษตร เราได้เข้าของพวกนี้มันก็ดับฐานะของเราเราได้เสพติดตาหูจมูกลิ้นกายเราไม่แล้วเราเฉยๆเขาไม่ได้เราก็เฉยเราไม่มีปัญหาอะไรแล้วมันยิ่งเข้าใจกลับไปอีกเราไม่ต้องไปเป็นทาสสิ่งเหล่านั้นเราหลุดมาได้เราลบมันได้นี่มันเป็นความจริงนะแล้วก็สบายนะเราไม่ต้องไปเป็นภาระไปเป็นชาติไปเป็นความวุ่นวายอะไรต้องเป็นเด็กเหนื่อยหนักหนาบริการตนเองต้องเป็นขี้ข้าตัวเองวุ่นวายแล้วเบาว่าลงจริงๆนะเราเห็นความจริงอันนี้มันเป็นปัญญามันเป็นปัญญาที่รู้นิสัยพวกนี้นะไม่ใช่ปัญญาไปคิดค้นวิธีการสร้างอุตสาหกรรมนั้นได้คิดจรวดจะไปวิ่งเป็นนอกโลกได้ศึกษาอะไร สั่งอะไรก็ได้ที่เป็นเครื่องขึ้นแรงขึ้นไปเจอไอ้ของที่โลกที่เขาไม่รู้ไปเจอแสงพิเศษแสงไม่รู้ชื่อก็สั่งเอกซเรย์ไปเลยรู้แสงเลเซอร์รู้แสงอะไรต่ออะไรต่างๆแล้วนะรู้ตัวเองสิ่งที่เขาไม่รู้วิทยาศาสตร์อะไรต่างๆไม่ใช่ความรู้อย่างนั้นไม่ใช่ความรู้อย่างนั้นไอ้ค้นพบในระบบต่างๆในราชินีในโลกสิ่งใดอีกลูกชายมันจะไปรู้โลกอย่างนั้นจะรู้ความจริงของชีวิตในชีวิตนี้สบายชีวิตมีพ้นทุกข์พ้นยากคนที่ฆ่าเป็นขี้ข้าตัวเองแล้วก็ถูกโลกหลอกก็ยิ่งเพิ่มเติมขึ้นยิ่งนักอยู่ดีๆไม่ว่าดีก็รอ รู้เท่าทันทีมันรู้ความจริงซ่อนลงไปอย่างนี้แล้วเราก็ปลดปล่อยความวุ่นวายความโลกมันมาสร้างท่าทางโน้นมีอะไรเป็นความประเสริฐต้องไปแต่งแอปภาพผูกเนคไทใส่เสื้อนอกเดินทางนั้นน่ะดีอย่างนั้นน่ะเป็นความเป็นโสดอยู่ในสายเสื้อนอกๆใหญ่ๆเลยใส่ประดับประดาติดเหรียญพวกนี้หลอกล่อมิตซูมีคนเป็นไปแล้วแม้แต่มันจะทำงาน คนจะทำงานทำการคนจนต้องใช้อันนี้แหละเป็นสัจจะอย่างหนึ่งของเขาเป็นสัจจะที่เขาเป็นสมมุติเป็นจริงๆเขาหลอกล่อกันอย่างนี้เราก็แทนที่จะเข้าใจแล้วเขาจะขยายมาหลอกล่อเราก็เข้าใจแต่ก่อนเราก็เป็นอย่างนั้นเดี๋ยวนี้เรารู้แล้วว่าเราขยันไม่ต้องเอางี้หรอกล่อเรารู้ว่าขยันเป็นความดีขี้เกียจเป็นความเร็วมันเห็นสัจจะอย่างนี้แล้วเราจะเป็นคนดีหรือเป็นคนเลวเราจะเป็นคนดีของเราจะเป็นคนดีเราก็มีพฤติกรรมอันดีโดยไม่ต้องมีอะไรมาหลอกมีอะไรมาบังคับความรู้นี่มันที่จะรู้เต็มมันยิ่งจะมีแรงขึ้นแรงขึ้นอ๋อมันต้องทำน่ะไม่ทำให้เราทำอะไรกินแล้วก็นั่งไล่ๆไปงั้นเราก็เสื่อมลง เราก็ไม่ชำนาญเราก็ไม่มีบทบาทมันก็ไม่มีการสร้างสรรค์อะไรก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมันเกิดความรู้มันโอตัปปะมันละอายต่อความที่ไม่ดีงามมันละอายต่อความที่มันไม่เข้าท่ามันก็ต้องทำตนให้เขาพากินมันทำนะฝึกปรือมันก็ยิ่งดีมันก็ยิ่งทำก็ยิ่งชำนาญมันก็ยิ่งเข้าใจแม้ไม่เคยทำมาทำมันก็ทำได้แต่ก่อนเราเคยมีความรู้ไปเรียนมาทั้งโลกแล้วเราก็ไปทำวิชาการทางโลกหาเงินหาทองไปตามเรื่องตามราวพอมาทางนี้แล้วเอางานอย่างนั้นเราไม่ได้ทำกันอยู่ตรงนี้แล้วก็มาทำอะไรก็ได้หมดสีอะไรแบบโล่งๆเราเคยดูถูกดูแคลนในงานบางอย่างไปก่อน มันเป็นเรื่องที่เออมันก็สมควรน่ะจำเป็นน่ะมันก็เป็นการงานที่ดีจนกว่าจะปัดจะทุกข์จะทำนู่นทำนี่อะไรก็ได้มันเหมือนงานย่อยๆเหมือนงานเล็กๆน้อยๆแต่ไม่ใช่เราเป็นงานที่มันถูกกาลเทศะของมันที่ควรจะทำงานที่ไม่เห็นมีหน้ารังเกียจอะไรมันจะเกิดเป็นยานะมันเกิดสติปัญญาเกิดรู้เป็นความรู้ที่ครบรอบเป็นความรู้ชีวิตที่มีความรู้ที่ปลดปล่อยตรงวางอย่างที่เราถือแบบทั่วโลกก็ถือกันนะครับเป็นคนที่ร่ำรวยมีเงินแล้วไม่ต้องเป็นล้านคงยังทำเสียศักดิ์ศรีคนละระดับอะไรต่างๆมันไม่อ้าวมันจะถึงเวลาถึงเวลาจะกลับถึงเวลาจะเช็คไม่มีอะไรจะถือก็ถือ เวลาจะใช้งานเนี่ยปัญญาถึงเวลาจะทำงานอะไรที่เป็นฝีมือเป็นสมรรถภาพกันยายนหมดความเป็นนายทุนหมดวรรณะแบบโลกๆวรรณะแบบโลกนี่ก็ถืออย่างอินเดียก็ถือวรรณะอย่างโน้นอย่างนี้หรืออาชีพการงานถือว่าแพงโดยเฉพาะไปถือแล้วก็เป็นลูกพ่อลูกแม่มีแต่กูนี้เป็นตระกูลว่าผ่านตระกูลกษัตริย์ไม่ใช่ตระกูลพ่อค้าอย่าไปทำงานพ่อค้าตามเงินไปทำงานกรรมกรต่ำอะไรมันหมดภาระที่จะไปซื้อมันจริงๆรู้เข้าใจอ๋อเราควรจะทำเข้าไปควรจะเสริมกันสนับสนุนการควรจะเป็นนั่นเป็นนี่มันก็ทำกันไป เพื่อเป็นความรู้ทั้งสิ้นเป็นความละเอียดละออของปัญญาของสติของความรู้อาจสติปัญญาข้อที่ 10 ก็จะสูงขึ้นจะดีขึ้นเจริญขึ้นตามด้วยอำนาจของกรรมหรือโดยบทของการกระทำอยู่เสมอเสมอเป็นสัมมาสติแท้เป็นสติที่รู้ชอบสมควรเห็นดีทั้งนั้นเป็นสัมมาสติแท้เป็นปัญญาการที่บอกว่าตัวสัมมาทิฏฐิตัวสัมมาสติเกิดสัมมาสมาธิภูมิปัญญาสมัยรัชกาลที่ 9 กันยายน ถ้ามาจะเป็นสมาธิแท้เป็นสัมมาอะระหังสัมมาอะระหังจริงๆถ้าสิ่งที่เป็นจรณะจะเป็นเช่นนี้จะไม่ใช่สติอันง่ายดายตามที่คิดถึงดาวกันไม่ฟังดีๆมาถึงขั้นนี้แล้วเพราะฉะนั้นเราก็ซ้ำซากคำว่าจะเป็นสติพูดเริ่มต้นกับสติเรียนรู้พัฒนาเรียนรู้อะไรจะสติแต่ว่าจะต้องเข้าใจกับสิ่งนี้ขึ้นให้รู้ความหมายให้รู้สภาวะธรรมที่พูดไปแล้วนี่ก็พยายามตรองตามสภาวะต่างๆควบคุมตัวเราเนี่ยเราปฏิบัติมาป่ามีอะไรและมีสภาวะเหล่านั้นเกิดขึ้นมาเป็นคำเป็นตอนเราจะได้รู้สึกมันหมายความหมายอย่างนี้เราจึงจะได้เป็นผู้ที่มีสติไม่ใช่ความหมาย สติที่เป็นสรณะจะเป็นเช่นนี้จะไม่ใช่สติอันง่ายดายตามที่พี่ดาวกันปกๆมันไม่เพราะสติในที่นี้มันเป็นมหาสติเป็นสติที่เต็มร้อยเป็นสติที่มีความรอบรู้ความฉลาดละเอียดสุขุมจริงๆเป็นหลักฐานที่มั่นคงแท้สติหรือกะตะนั้นหมายความว่าครบรอบ 100 จึงจะต้องร้อยด้วยการกรองให้สูงขึ้นละเอียดขึ้นจริงๆไม่จงใจร้อยเรียงให้สูงไล่ขึ้นไปเสมอๆอยู่ก็เป็นอาการของ ฐานแท้ๆเพราะการปฏิบัติธรรมให้เกิดสังขารเกิดสติปัฏฐานมาเรื่อยๆและนั่นคือปัญญาอันเป็นเจตนาข้อที่ 11 ความดูดีๆตัววิริยะสติปัญญา 30 มันใกล้เคียงกันเหลือเกินมันมันเหมือนจะเป็นอันเดียวกันและมันก็มีแง่ที่รู้ได้ว่ามันก็มีลักษณะที่ต่างกันวิริยะมันก็ขยันสติมันก็ผนวกรวมเข้าไปเรื่อยๆครบสะสมมาครบแล้วก็เรียกว่าปัญญาเพราะเราต้องอยู่กับปัญญาอะไรวิริยะที่จะเรียนรู้ จะเกิดความเจริญแก่ตนมันจะมีทั้งกิริยาทางทิศทางวาจาทางการกระทํา มันถึงได้องค์พุทธโตถึงก้อนเพชรที่เราสะสมเราพยายามแสวงหาและพยายามที่จะเอามันยิ่งได้มายืนเป็นตัวครับๆๆสติปัญญาที่เกิดสติปัญญาเวียนได้เขียนได้พุทธะก็ยิ่งชัดธรรมะสงบทรงตัวทรงเป็นเราก็ยิ่งเป็นสงฆ์จริงๆพวกเขาอาจจะเป็นอรหันต์แล้วจึงจะเห็นพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ด้วยสติปัญญาด้วยสติปัญญาด้วยปัญญาด้วยความครบร้อยไม่ใช่ดาวไม่ใช่ค่าเฉลี่ยมันยังต้องพูดเหตุผลแล้วก็เข้าใจคนมีปัญญาพอสมควรอธิบายพุทธคุณ อย่างนี้เป็นวัตถุมงคลเข้าใจแต่เขายังไม่ได้คุณพระพุทธะอะไรหรอกธรรมะธรรมะอะไรไม่ได้ไม่มีรถแต่ละอะไรไม่รู้อาศัยสภาพที่เบาว่างลงสบายลงไม่เป็นแต่เพียงอาศัยวาทะอันนึงมาบำบัดใจมันไม่ได้สมใจสักหน่อยมันก็ได้ประโยชน์นิดนึงตรงที่ว่าเขาก็ยังมีระยะมันยังมีการลดการพักบ้างตรงที่ว่าเออก็ไม่ต้องไม่ได้ตอนนี้ก็ไม่เป็นไรไม่ต้องยึดถือมากเกินไปพรุ่งนี้ก็ได้ว่างตรงนี้แต่เขาไม่หยุดเกิดเขาไม่ได้ละการเกิดอย่างเขายังสั่งสงกรานต์ก็มีเครื่องที่จะไปแลก ที่เขาจะเกิดมาบริการกันเองได้อยู่ตลอดชีวิตเขาก็จะรู้สึกว่าเขาก็ไม่ได้ทุกข์อะไรเพราะเขาได้เกิด 2.2 อยู่ตลอดชีวิตเพราะเขาก็เป็นคนที่ไม่ขี้เกียจจนเกินการขยันหมั่นเพียรสร้างฉันกันไปอยู่เขาก็มีได้เขาก็มีความสามารถเนี่ยอันเนี้ยมันแก้ไขคนรวยแก้ไขคนมีปัญญาให้มารู้ตัวทุกข์ที่แท้ตัวสละลดละตัวที่สามารถบริจาคออกจนไม่มีตัวตนไม่ยึดถือไม่หลงสมบัติลาภยศต่างๆไม่ลงรูปรถต่างๆที่ถอดถอนไม่ได้ปฏิบัติไม่ถูกและมีปัญญาอยู่อย่างนี้เดี๋ยวนี้ค้างส่งอีกเยอะเลยผู้ที่เรียนศึกษาศาสนาใช้แต่เหตุผลของศาสนาพวกนี้คิด ว่างแล้วก็ปากซอยแล้วก็เอาอันนั้นมาแก้ไขตัวเองช่วงระยะเวลาใดมันติดขัดก็เอาไอ้นี่มาแก้ตัดต่อไปก็ลดได้นิดหน่อยบรรเทาได้นิดหน่อยก็เป็นสุขอยู่นิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ลดกินเลยไม่ได้ปฏิบัติหัดซ่ารสละลงมาอะไรก็ได้ไม่ได้ปฏิบัติเมื่อไม่ได้ปฏิบัติก็ไม่เกิดผลอะไรแต่เขาก็ขยันบอกโรคหรือว่าชีวิตก็มีลาบมีเยอะเขาก็ทำสะสมล้านก็ติดตามเดิมเขาก็ไม่เห็นเป็นไรมันก็ไม่ได้ไปภูเก็ตอะไรเขาก็แลกเปลี่ยนหรือเขาก็ได้มาตามประสาของโลกมันก็เป็นอย่างนี้เนี่ยคนอยู่ขณะนี้ในฐานะที่คนเป็นคนขยันดีพอสมควรนะ เป็นคนที่มีฐานะและเขาก็อาศัยฐานะที่อยู่แล้วก็ศึกษาศาสนาแบบความหมายอย่างท่านพุทธทาสนี่แหละเป็นผู้สอนธรรมะแบบนี้พวกนี้นะเป็นแบบนี้ตลอดเลยไม่ได้แก้ไขศาสนาทุกวันนี้ปรับปรุงลงมาไม่ได้จะมีตัวอย่างจะมีลักษณะเป็นผู้ที่กล้าเสียสละเหมือนเจ้าชายสิทธัตถะเหมือนเศรษฐีสารีบุตรหรือเศรษฐีโมคคัลลานะมีเหมือนเจ้าชายต่างๆสละราชบัลลังก์สละอะไรออกมาเหมือนพระปฏิมาเหมือนพระอานนท์เหมือนพระอนุรุทธที่เป็นลูกจ้างรถและลงมาที่สมบัติก็จะช้าลงมาแล้วก็มามีชีวิตอยู่แค่เนี้ยบริขารแค่นี้มีชีวิตนี้ไปซึ่งตัวอย่างให้แก่โลกแล้วก็พยายามปรุงดินคนอื่นในรถละลงมาจนกระทั่งเห็นชัดเจนและทิศทางของ ไม่ยึดถือปลดปล่อยลงมาละลงมาแล้วจะรู้ว่าตัวเองจะมีชีวิตโสดๆจริงๆสบายจริงๆมันลงมาอย่างนี้มันๆเอาอย่างนี้เพราะมันเห็นสบายเราไม่ได้อดทนข่มขืนอะไรพอถึงที่สุดแล้วเราพอใจเรายินดีที่จะเป็นอย่างนี้เพียงแต่ว่าปฏิบัติไม่ถูกมันไม่มาศาสนามันก็เลยยิ่งกลายเป็นศาสนาได้เปรียบแล้วก็เอาเหตุผลของศาสนามาไว้บรรยายกันเป็นวาทะแค่นั้นเองเพราะฉะนั้นแบบนี้มันไม่มีในเรือนจำทุกวันนี้เขาแก้ไขปัญหาสังคมแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจแก้ไขปัญหาความเป็นอยู่ของสังคมที่จะให้แฟนเปลี่ยนไปสระที่ไม่กล้าหรอกสัญญาธรรมศักดิ์เกิดเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้า แล้วก็ยังบอกเล่าก็ยังอดกินไม่ได้เพราะกินอะไรก็กินก็ไม่ติดนะที่จริงไม่ติดคุกอย่างอันแข็งขันได้เพราะว่าจิตของแกไม่ติดเชื่อว่าแกไม่เป็นคนสำมะเลเทเมาอะไรล่ะไม่ติดฉันเป็นอะไรแกจะโอนไม่ได้บุหรี่ก็อดไม่ได้เลยทีเดียวสิอย่างนี้เป็นต้นไม่ใช่ว่าไปข่มขี่ข่มขู่นี่เราพูดกันในหมู่อัดยกตัวอย่างให้ฟังชัดๆแล้วก็เป็นตัวอย่างให้เป็นคนที่โอ้โหเป็นคนที่เคารพนับถือใครก็จะเอาอย่างกฎขนาดนั้นสัญญายังไม่มีรถยกเลิกบุหรี่แล้วเราจะลบทำไมอ่ะมีแต่คนสุดยอดแล้วนี่ประเสริฐเลิศโอ้โหได้ยศได้ชั้นทุกอย่างทุกทางเลยเป็นเลิศมาทุกด้าน ทางด้านบริหารก็เป็นถึงนายกตั้ง 2 สมัยทางด้านตุลาการจะเป็นถึงประธานศาลฎีกาทางด้านศาสนาก็เป็นถึงนายกพุทธสมาคมจนไม่ถอดไม่ถอนมาทางด้านของสถาบันสถาบันมหากษัตริย์ก็เป็นถึงประธานองคมนตรีโอ้โหใครจะไปยิ่งใหญ่แต่สัญญาธรรมศักดิ์ธรรมจักรจริงๆแต่ไม่ใช่ธรรมะของพุทธไม่ใช่ธรรมะของคุณมันเป็นสัตว์ธรรมชาติธรรมชาติและศาสนาก็เขาก็จะเอาตัวอย่างนี้ทุกคนก็แสวงหาอย่างสัญญา ไม่ต้องทำเรียนรู้ต้องให้เป็นนายกที่ได้ต้องให้เป็นผู้ที่มีตำแหน่งหน้าที่ไม่มียศฐาบรรดาศักดิ์มีทรัพย์สมิงพรานมีอะไรต่อได้ทุกด้านในมันก็เป็นความขยันอยู่คนก็แสวงหาดินทนจะได้สิ่งเหล่านี้ก็เป็นศาสนาหรือว่าเป็นรักลัทธินี้เป็นแบบอย่างที่ทำให้คนขยันหมั่นเพียรอยู่เป็นความซื่อสัตย์พอสมควรก็ดีลักษณะที่สำคัญก็เป็น