150815 ทาน-ศีล-ภาวนา-พ่อท่าน-วัดบ้านกรับ(จ.กาญจนบุรี)-.txt
เนื้อหาในไฟล์
ธรรมะชาวอโศกเรื่องทานศีลภาวนาซึ่งบรรยายโดยพระโพธิรักษ์เนื้อความจะเป็นเช่นไรนั้นขอเชิญท่านรับฟังได้ดังต่อไปนี้ถ้าวันนี้ก็เป็นโอกาสดีอันนึงที่อาตมาได้มาถึงที่ที่ไม่ยังไม่เคยมาเลยแล้วก็ได้มาพบญาติโยมแต่มาคุยมาเล่าอะไรต่ออะไรสู่กันฟังในฐานะของเพื่อนมนุษย์เราเกิดมาเป็นมนุษย์นี่เป็นคนยอดประเสริฐศักดิ์แสดงออกเป็นสัตว์ชั้นสูงเมื่อเป็นสัตว์ชั้นสูงแล้วเราก็ ควรจะได้สิ่งที่สูงๆไปผู้ที่เป็นผู้ที่เด็กค้นพบสิ่งที่สูงที่สุดเอาไว้แล้วเป็นผู้คนได้พบก่อนเพื่อนก็คือองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราและท่านก็ได้ประทานคำสอนและแนะนำชี้แจงและก็ชักจูงเพื่อนมนุษย์ด้วยกันให้ไปสู่ความสูงยิ่งขึ้นซึ่งเราเองเป็นพุทธศาสนิกชนทุกคนก็เข้าใจดีแล้วว่าผู้ที่เป็นลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้าเข้าขั้นถึงมาบวชมาบวชเป็นเพศบรรพชิตเป็นพระเหมือนก็ยังพระพุทธเจ้านั้นเราถือว่าเป็นคนที่สูง สูงจริงๆถ้าไม่สูงแล้วเราไม่กราบเคารพหรอกเพราะฉะนั้นผู้ที่มาเป็นพระแล้วแม้แต่พ่อแม่ก็ต้องกราบลูกที่บวชเป็นพระแล้วเพราะเราถือว่าเป็นผู้ที่สูงจริงๆทีนี้สูงเนี่ยไม่ใช่สูงเพราะนั่งแท่นสูงไม่ใช่สูงเพราะแบกไปใส่บาตรไม่ใช่สูงเพราะมันดอยกันเอาไว้สูงๆหรือว่ายกขึ้นไว้ไม่ใช่หรือว่าไม่ใช่ว่ามาบวชเข้าแล้วร่างกายมันสูงขึ้นมันยาวออกไม่ใช่ตัวมันใหญ่ขึ้นโตขึ้นก็ไม่ใช่มันจะเล็กเอาด้วยนะตัวมันจะเล็กลงเล็กลงด้วยมันจะไม่สูงขึ้นแล้วมันก็จะไม่อ้วนใหญ่ขึ้นมันจะเล็กลงเอาด้วย แต่อะไรสูงอะไรใหญ่ที่สูงสิ่งที่ใหญ่นั้นก็คือปัญญามีปัญญารู้เข้าใจท่านแรกว่ารู้แจ้งเห็นแจ้งหรือรู้แจ้งความแท้จริงมีปัญญามีความเข้าใจสูงยิ่งกว่าคนธรรมดาคนธรรมดาทำมาหากินอย่างพวกเราๆเนี่ยทำมาหากินไปหาเงินหาทองหาอะไรต่ออะไรจะมาเสพสุขเสพกามคุณเอวมาคุณคือเสพอะไรก็รสอร่อยก็ดีลูกงามๆก็ชอบเสียงเพราะๆก็ชอบกลิ่นหอมๆ
อ่านต่อ
ชื่นใจสัมผัสนั่งนุ่มอ่อนแข็งอากาศเย็นๆดีก็สบายนี่เรียกว่าคน คนธรรมดาก็จะมาเป็นอย่างนี้แหละแล้วก็มาเอาปัญญามาสร้างปัญญาหาสิ่งเหล่านี้ให้แก่ตัวเองหาอะไรหาของอร่อยๆกินหาของสวยๆงามๆมาดูมาเชยมาชมหาเสียงเพราะๆมาฟังชูดอกชื่นใจหากลิ่นหอมๆอะไรเนี่ยมาเชยมาชมหรือไม่ก็ให้เขานวดหรือว่าให้เขาบีบอะไรก็อร่อยดีอะไรอย่างนี้เป็นต้นเสียดสีในที่นุ่มที่เนียนอากาศเย็นร้อนตามที่เราชอบเราก็ชอบคนก็หาอย่างนี้สิ่งนี้ให้แก่ตัวเองตลอดมาใครมีเงินมากๆก็เอาเงินไปซื้อของสวยใครมีเงินมากๆเอาไปซื้อของอร่อยกินใครมีเงินมากๆเอาไปซื้อกลิ่นหอมมาดม ก็ทำอยู่แค่นี้มีเงินมากมียศมากก็มีเงินมากมีสรรเสริญมากก็มีเงินมากด้วยมีไปอย่างนั้นบางคนกลับไปเป็นเจ้าเป็นนายได้ยศได้สักขึ้นมาก็ได้เงินมาใช้บางคนก็ไปให้ทำให้คนเขายกเขายอมสรรเสริญแล้วก็ได้เงินมาใช้เอาเงินมาทำอะไรก็มาซื้อพวกนี้ซื้อของสวยๆกินซื้อของดีๆกินซื้อของอร่อยๆกินหรือว่าไม่อยากกินทีเดียวเอามาใช้มาสอยมาบริโภคภาษาท่านเรียกว่าบริโภคหรือมาโภชนะโภชนาภาษาบาลีท่านเรียกว่าอย่างนั้นหรือเอามาโผล่มาพอบริโภคนั่นเองเอามาเสพก็ได้แล้วพูดภาษาง่ายๆว่าเสพเอามาเสพแล้วเราก็เสพสิ่งเหล่านั้นนี่แหละอร่อย อะไรก็เซฟหอมอะไรก็เซฟชื่นอกชื่นใจยังไงก็เซฟๆไปเรื่อยเราทำอย่างนี้เป็นเรื่องของคนผู้ที่มีลาภมากที่สุดเป็นมหาเศรษฐีก็ถือว่าเก่งถือว่าดีเพราะจะได้เอาเงินไปซื้ออะไรตามที่เราต้องการซื้อได้ตามต้องการก็ดีขอบใจเอาเงินมามากๆก็ดีได้ยศมามากๆก็ดีได้เป็นใหญ่เป็นโตดีมีชื่อมีเสียงมากมายดีใจที่สุดของคนนั่นน่ะที่คนต้องการอยู่ทุกวันนี้ก็คือเป็นจอมมหากษัตริย์หรือเป็นจอมจักรพรรดิเป็นเจ้าเหนือหัวคนเรียกว่าเก่งสุดคนต้องการอันนั้นถ้าได้เป็นอย่างนั้นยอดที่สุด บูชาบอกว่าสูงสุดแล้วลองมาคิดดูซิอาตมาจะแนะให้พระพุทธเจ้าของเราได้เกิดมาเป็นหน่อเนื้อเชื้อไขของพระเจ้าแผ่นดินจอมกษัตริย์เลยเพราะเกิดมามีพร้อมท่านมีทรัพย์สมบัติศฤงคารมีเงินมีทองมีลาภมียศมีส่วนสรรเสริญสูงสุดแต่พระพุทธเจ้าโยนทิ้งเลยฟังให้ดีถ้าของดีพระพุทธเจ้าโยนทิ้งไหมพระพุทธเจ้าเป็นคนนะคนเหมือนเรานี่ทุกคนหัวดำๆเหมือนกันหัวดำๆขาวๆเหมือนกันอายุแก่กว่าหัวขาวอายุน้อยกว่าหัวดำเหมือนกันมีแขนมีขาเหมือนกันแต่ทำไมท่านโยนทิ้งฟังให้ดีคิดให้ดีทำไมท่านโยนทิ้ง สักการะท่านมีเยอะแยะเลยเป็นเจ้าเหนือหัวคนด้วยไม่เอาตำแหน่งเจ้าเหนือหัวไม่เอาโยนทิ้งหมดมันดีหรือไม่ดีลองคิดดูนี่แหละคือมุมเหลี่ยมนี่แหละคือเรื่องที่คนเราไม่รู้ไม่รู้อันนี้ไม่ใช่ไม่รู้เรื่องหรอกไม่รู้ว่าทำไมนี่เราเองเราต้องไปต้องการลาภอยู่ทำไมเรายังต้องไปต้องการยศสรรเสริญไปต้องการความสุขอะไรนั่นอยู่ทำไมเราต้องการอยู่แล้วทุกคนก็ต้องการทุกคนหาตะลอนตะลอนเน็ตเหนื่อยเหนื่อยไร้ค่าย่อยต้องการสิ่งเหล่านี้แต่พระพุทธเจ้าของเราสิกลับโยนสิ่งเหล่านี้ทิ้งคิดให้ดีทำไมมันของดีนักเหรอมันของไม่ดีหรอกอาตมาพวกนี้ ทักเถียงในใจทำไมคนทั้งหลายทั้งปวงเขาก็หาอย่างนี้ทั้งนั้นแล้วบอกว่ามันไม่ดีมันไม่ดีจริงๆแต่มันกดทิ้งยากเราเห็นไม่ได้อันนี้แหละคือไม่มีปัญญาถ้าเรามีปัญญาเราจะเห็นอันนี้ได้จริงๆเห็นได้ว่ามันเป็นทุกข์ได้เงินมาเยอะๆนี่ทุกข์มากเลยถูกไหมถูกไหมถูกจริงๆหรือเปล่าแต่เงินมาเยอะๆทุกคนทักเข้าท่าเข้าท่าได้เงินมาเยอะๆทุกนะขอทุกคนก็ตายเขาก็จะมาฆ่าถูกแล้วถูกแล้วถูกจริงๆนี่ดี จะเอามาให้นี่สัก 10,000 บาทเอาไหมเก็บเอาไว้ก่อนไม่จริงนี่เอาก็ไม่จริงนี่ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ทุกข์จริงน่ะสิหาอย่างนั้นก็ยังไม่ทุกข์จริงสิถ้าทุกข์จริงแล้วเอามาให้อย่าว่าแต่หมื่นนึงเลยบาทนึงก็ไม่อยากแดกบาทนึงก็ไม่อยากแดกแล้วยังอาตมาไม่เอามาให้บาทนึงก็เออบาทๆใครเอาไปใช้ก็ไปใช้ต่อมาไม่เอาเพราะมันหนักมันเป็นควายพวกนี้เป็นไฟเมื่อมันเป็นไฟเนี่ยถ้าเราแบกหามเอาไว้อย่างที่โยมว่าแหละถูกถ้ามีไว้ถ้าหากเขารู้ว่าเราเป็นเศรษฐีนะมีเงินมีทองนะแน่นอนบางวันน่ะมันก็ ปืนมาส่องเราให้เดินไปบางทีใส่กระเป๋าตุงๆไปมันก็เอาปืนมาจิ้มเอามีดมาจิ้มเข้าเอามาไม่ให้มันมันก็จิ้มเอาหรือบางทียังไม่ทันให้มันมันจิ้มก่อนแล้วเจ็บตัวเจ็บตัวแล้วอ่าเอาล่ะต้องทำความเข้าใจกันให้มากสิ่งเหล่านี้เราหาเงินไปทำไมเราหายศชั้นจะต้องเป็นนายเป็นเจ้าเอาไปทำไมเราหาเข้ามายกยอปอปั้นสรรเสริญไปทำไมที่เราหาอยู่เพราะเราโง่เอาให้ชัดที่เราหาอยู่นี่เพราะเราโง่ถ้าเราไม่หานี่โง่ยิ่งกว่าอีกนะโง่ยิ่งกว่าอีกนะฟังให้ดีนะมันลึกซึ้งถ้าเราหาเงิน เมามากๆหาเงินหายศหาคำสรรเสริญเยินยอมาให้ตัวเองเนี่ยโง่แต่ถ้าผู้ใดไม่หาโง่ยิ่งกว่าทำไมว่าอย่างนั้นเพราะเหตุนี้คือว่าถ้าเผื่อว่าเราเองเนี่ยถ้าเราไม่ทำมาหากินไม่ทำอะไรแล้วงอมืองอตีนอยู่อะไรไม่หาแล้วอยู่เฉยๆนั่นแหละคนนั้นก็ถ่วงโลกเขาพระพุทธเจ้าท่านสอนไว้เป็นอบายมุขจะเกลียดคร้านถ้าเกลียดค้านแบบนั้นแล้วก็อย่ามาอยู่กับโลกเขาเลยถ่วงโลกเขาหนักหนาใช้ไม่ได้ใช่มั้ยอ่าเพราะฉะนั้นบอกว่าถ้าใครไม่หานะยิ่งโง่หนักเพราะฉะนั้นต้องหาแต่เราไม่ต้องไปคิดว่าเราหาถ้าเราจะทำงานเรา ทำงานทำการไปเราจะปลูกผักปลูกหญ้าทำขุดบ่อเพชรบ่อพลอยทำมาหากินทำอะไรบริสุทธิ์เรียกว่าสุจริตกรรมท่านเรียกว่าสุจริตกรรมเราจะทำอะไรเราก็ทำทำทำทำทำทำทำทำทำทำทำทำไปตามเรื่องตามราวของตาโดยไม่ต้องไปนึกถึงเงินไม่ต้องนึกถึงใครไม่ยอมมายกไม่ต้องเฉยๆทำงานให้แข็งแรงแข็งขันไม่เกียจคร้านขยันหมั่นเพียรทำมันก็ไปให้งานดีที่สุดเราถนัดงานไหนทำงานนั้นตั้งหน้าตั้งตาทำแล้วมันมีผลงานไหมถ้าเราปลูกผักปลูกหญ้าตั้งใจปลูกมันจะมีผลได้ไหมอ่าอ้าวเอาเถอะไอ้เรื่องนั้นอย่าเพิ่งพูดถึงนะเอาถึงว่าเราขยันไปก่อนนะเอาแต่ว่าเราขยันซะก่อนถ้าเราขยันหมั่นเพียรทำงานของเราไป น่าเห็นทางแล้วมันรวยเองใช่ไหมแล้วไม่ต้องหาเลยเงินแน่นอนเห็นแล้วเห็นไหมเราไม่ต้องไปหวังว่าจะได้เงินไม่ต้องถ้าเราขยันหมั่นเพียรแล้วผลมันมีมามันได้เองไม่ต้องไปคิดว่าแหมทำนี่เราจะได้สักหมื่นจะได้สัก 20,000 30,000 ถ้าไปคิดอย่างนี้มันไม่ได้เป็นไงอกพังแม้เขานี้ว่าจะได้สัก 20,000 ตายแล้วเพลียลงน้ำแห้งไม่ได้แล้วตกเป็นหนองเลยทุกข์อยู่ตรงไหนทุกข์อยู่ในอกที่เป็นหลงสร้างเอาไว้ว่าจะต้องเป็นอย่างนั้นใช่ไหมไม่ต้องนั่นเป็นเรื่องของกรรมก็เทวดาไม่เยี่ยวลงมามันก็ไม่มีน้ำของปลูกไว้มันก็แรงไปทำยังไงได้ไม่ต้องพังยิ้มเฉยๆเทวดาแกล้งเราได้ ก็แปลกไปเราไม่มีสิทธิ์จะไปโกรธเทวดาเพราะเรามนุษย์ขี้เหม็นจะไปเที่ยวเข็นเทวดาอ่าไปแชททำไมเล่าเอ้อก็ช่างทำไมนี่ก็บอกมนุษย์ขี้เหม็นขี้เหม็นเทวดาตกหนักไปก็แช่งอีกนั่นแหละนี่แหละมนุษย์จะไปแจ้งท่านอย่างนั้นไม่ได้ไอ้เรื่องนี้เราไปบังคับมันไม่ได้ใช้มาเพราะฉะนั้นเราจะไปบังคับมันไม่ได้เราจะบังคับให้ฝนตกก็ไม่ได้จะบังคับให้ฝนแล้งก็ไม่ได้ก็มันจะตกมันก็ตกมันจะไม่ตกมันก็ไม่ตกมันตกมากเกินไปมันก็ตกเราไปหามันได้ที่ไหนล่ะถ้าไม่ได้เพราะฉะนั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะไปห้ามอากาศไม่จะไม่มีสิทธิ์จะไปห้ามฟ้าห้ามฝนแต่เรามีสิทธิ์ไหมที่จะให้ เพลงขยันมีสิทธิ์ไหมเราไม่มีสิทธิ์จ้างตัวเราเองขยันเหรอใครมาผูกมือไว้อ่ะเรามีสิทธิ์ที่จะให้ตัวเราเองขยันเรามีสิทธิ์ที่จะให้ตัวเราเองขยันพากเพียรเข้าไปเต็มเหนี่ยวแล้วถ้ามีปัญญาเอาเองน้ำมันจะฆ่าทำท่าแร้งไงถ้าเราจะทดน้ำเราจะหาทางคิดหาวิธีให้มันมีน้ำถ้ามันจะขาดน้ำหรือบางทีเองอีกคราวนี้ฝนมาเหลือเกินแล้วหาทางถ่ายเทน้ำออกอะไรเรามีปัญญาทำเราทำเข้าไปทำไม่เต็มที่เต็มเหนี่ยวโดยไม่ต้องคิดว่าเราจะได้ลาภไม่ต้องคิดถ้ามันมีของมันแล้วมันได้เองของพวกนั้นเขาเรียกว่ามันมันพลอยมันเป็นของพลอยได้ก็มันเป็นผลที่มันพลอยมา เองถ้าเราทำงานดีขยันหมั่นเพียรคนนั้นจะไม่ได้อะไรไม่มีไม่มีมันจะต้องได้แต่คนทำน้อยอยากได้มากคนนี้สิน่าคิดเอาเปรียบโลกครับถ้าเราทำมากแล้วอยากได้น้อยคนนี้สิน่ากราบฟังให้ดีนะมันกลับกันถ้าเราทำน้อยอยากได้มากคนนี้น่ะน่ากินแต่ถ้าเราทำมากทำก็ไปแต่เราอยากได้น้อยคนนี้ให้กราบทีเดียวคนที่จะทำน้อยได้มากทำน้อยได้มากทำไมมันทำน้อยมันจะได้มากล่ะอ้าวเราก็ต้องดูแลเอาอย่างนั้นเราต้องดูแลเอาล่ะเออนั้นบุญข้าวบุญข้าวบุญข้าว มันบุญธรรมของเขาล่ะแต่ของเราเราเห็นอย่างนั้นเราก็ต้องคอยดูแลเราจะไปอิจฉาเขาได้เลยอย่างนั้นน่ะก็พี่มันลงของเราของเขาไม่ลงอ่ะก็นั่นน่ะสิแต่ว่าเราจะไปว่าไงบุญของเขาข้อสำคัญเราต้องดูแลของเรานี่ให้ดีทีเดียวขยันหมั่นเพียรทำมันเต็มเหนี่ยวไอ้มันจะได้น้อยกว่าเขามากกว่าเขาเราไม่ต้องไปเสี่ยงไม่ต้องไปนึกถึงไม่ต้องไปที่ดีคิดไปอิจฉาริษยาไปเปรียบเทียบเขาไม่ต้องบาปมันๆเพราะงั้นเราทำของเราดีที่สุดแล้วไม่ต้องไปคิดถ้าเราทำได้มากเราทำนะได้ผลมากๆจริงๆนะที่อาตมาว่าเมื่อกี้ว่าทำได้มากแต่เอาน้อยเนี่ยมันไม่ใช่หมายความว่าเมื่อกี้ว่าทำมากได้น้อยนะมันผิดกันนะที่อาตมาว่าทำได้มากแต่เราเอาน้อยนี่หมายความว่า โอ๊ยเราได้ทำคราวนี้ข้าวก็ได้แล้วหมากรากไม้แล้วทำก็ได้เยอะทีเดียวแต่ว่าเราน้อยคือเอาไปก็เอาไปขายอะไรก็ได้ไปตามราคาธรรมดาละแต่เอามาแล้วมันจะให้เขานี้เรามีเหลือเฟือมากมายเอาแล้วไม่เอามากแล้วเอาไปทำบุญทำทานต่อเหลือไว้แต่น้อยพอดีพอดีนี่ไม่โลภอย่างนี้ที่อาตมาบอกแล้วว่าคนอย่างนี้ต้องกลับเข้าใจมั้ยอ่าคนอย่างนี้ต้องกราบทำได้มากแต่เราเอาไว้น้อยเอาเหลือมาแล้วก็ไม่เอาไปโยนให้หมูให้มาอะไรหรอกก็โยนเอาไปทำทานทำบุญทำอะไรต่ออะไรไว้แล้วมันเป็นอริยทรัพย์ด้วยมันเป็นทรัพย์ที่แย่งกันไม่ได้ใครทำของใครของใครได้โกงเงินก็ไม่ได้ไม่มีทาง เลยอันนี้ใครทำก็เป็นของคนนั้นอย่างแน่นอนเราทำอย่างนี้เราจึงจะไม่ทุกข์เราอย่าไปนึกฝันอยากไปนึกหวังเอาไอ้ลมๆแล้งๆอะไรต่ออะไรที่มันคิดว่าเราทำอย่างนี้อย่างนี้แต่เราจะได้หวังว่าเราจะได้ลาภมากๆได้ยศมากๆสรรเสริญมากๆอย่าไปคิดไม่มีใครเลยที่จะไม่ทำแล้วก็ได้ไม่มีคนที่ทำเท่านั้นถึงจะได้ได้แล้วก็ไม่ต้องไปดีใจได้แล้วก็ไม่ต้องดีใจเพราะว่าแน่ๆเลยก็เราลงทุนลงแรงทำขยันหมั่นเพียรทำมันก็ได้ได้แล้วก็ไม่ต้องไปหลงดีใจและแม้จะไม่ได้ตามหวังก็ไม่ต้องเสียใจแม้จะไม่ได้ตามหวังก็ไม่ต้องเสียใจ เพราะว่ามันเป็นไปตามบาปใครบุญมันอย่างที่ว่านะ 1 2 อยู่ที่ความขยันของเราถ้าเราขยันมากเราก็ได้มากแล้วไม่ต้องไปอิจฉากันอันนี้เป็นเรื่องการกระทำธรรมดาธรรมดาของคนใครทำมาได้ก็ให้ทำอย่างนี้ไอ้เรื่องอย่างนี้ก็คงพอรู้กันล่ะแต่ทีนี้มีเรื่องที่ไม่รู้อยู่อันหนึ่งก็คือว่าคนเรานี่นะเกิดมาเกิดมาแล้วเนี่ยเกิดมาแล้วเกิดมาทำอะไรมุ่งหมายอะไรรู้ไหมเราต้องการอะไรรู้ไหมนี่เกิดมาเนี่ยต้องการอะไรคิดดูซิก่อนตายอยากได้อะไรเอ้าคิดดูก่อนตายใครอยากได้อะไรหา ก่อนตายอยากได้อะไรอ้าวใครอยากได้อะไรก่อนตายเนี่ยเกิดมากันแล้วแล้วก็ทำนี่ตั้งแต่หัวดำเล็กๆนี่หัวป้อมๆมาจนกระทั่งโตกันหัวขาวหมดแล้วเนี่ยอยากได้อะไรนะอยากได้บุญเหรออ้าวเอาล่ะดีอยากได้บุญเงินไม่เอานะเงินไม่เอานะถึงเอาก็ไม่ได้ตายไปก็ใส่ปากสักบาทนึงนะหาไว้สักไม่รู้ 10,000 บาทเขาอยากจะฝากสักบาทมั้งไม่ได้ใช่ไหมตายไปก็ไม่ได้อยากได้บุญถูกจะอายสเปอร์เอาไปซะอีกตายแล้วใส่บาตรใส่ปากไปแล้วพอเสร็จแล้วสำรวจความเข้าไปด้วยถ้าไปจริง เพราะฉะนั้นเราทำมาทุกวันนี้เราเกิดมานี่เราไม่ได้อะไรไปหรอกเกิดมาแล้วตายเปล่าเพราะฉะนั้นสิ่งที่จะได้ไปนี่คือบุญแล้วบุญคืออะไรอันนี้สำคัญมากสำคัญจริงๆเดี๋ยวนี้เราหลงบุญกันเราไม่รู้บุญคำนี้ภาษาบาลีท่านว่าปุญญะปุญญังหรือปุญญะภาษาบาลีว่างั้นคุณยังเนี่ยนะภาษาบาลีคำนี้มันแปลเป็นภาษาไทยไทยเราว่าล้างชำระออกไปให้เกลี้ยงวางออกไปให้หมดทิ้งออกไปให้สุดบุญคำนี้ที่เราทำอยู่นี่ร้องไห้ร้อยนึง 200 บาทเราก็เอาแบ่งไปทิ้ง วางออกไปนี่แหละคือเราจะได้ถ้าใครทิ้งไปให้มากเท่าไรเท่าไรคนนั้นจึงได้มากเท่านั้นเอาทีนี้เราเองทิ้งจริงหรือเปล่าจริงๆหรือเปล่าที่ทำบุญอยู่ทุกวันนี้จริงๆหรือเปล่าไม่จริงไม่จริงไม่จริงอากรจะทิ้งแล้วทำไงบ้างยกมือจบหรือเปล่าจบหรือเปล่าอ้าวเวลาจะทำบุญยกมือจับหรือเปล่าไอ้เก่งเก่งแต่ไม่อย่างนั้นจะอาตมาว่าโยมๆทั้งหมด 4 คน 4,000 บาทสาธุตอนนี้ไม่ได้ใส่ใส่บาตรใส่บาตรสักขันสักทีนึงแล้วก็สาธุเออดีเก่งคน อาตมาว่าพอใส่บาตรสักคันนึงสาธุขอให้รวยๆลาบเยอะๆสักทีเดียวจะเอารวยแล้วเพราะงั้นจริงๆหรือเปล่าไม่ได้ทิ้งฟังให้ดีนะคิดดีๆนะนี่อาตมาพูดให้ฟังชัดๆนะคิดดีๆนะฮะเออถ้าเข้าทีเก่งเพราะฉะนั้นอาตมากำลังจะพูดถึงบุญให้ฟังชัดๆนะถ้าสาธุใส่ก่อนจะใส่บาตรสักทีนะจะให้ข้าวพระกินสักหน่อยพาไปบิณฑบาตนะถ้าจะไปกินขอข้าวกินจะใส่บาตรสักทีเอาแล้วเอาข้าวมาขันจบสาธุแหมเนี่ยลูกจนเหลือเกินขอให้ทำมาค้าขึ้นบางคนมาอย่างนั้นน่ะขอให้ถูกหวย ให้เอาออกมาแล้วเมื่อกี้มันจะพ้นทีเห็นไหมไม่ใช่มัก 4 พ่นสีเห็นไหมไม่ใช่แล้วเห็นไหมนี่มาแล้วเนี่ยเมื่อกี้พูดตรงๆเลยแหมงามนะอาตมาว่าเก่งแล้วนะเห็นมั้ยสองใจแล้วเห็นไหมนี่อย่างนี้แล้วเป็นกันด้วยมาถึงก็ขอให้ถูกหวยแล้วกันแล้วจะเอาที่ 1 ด้วยนะจะเอาที่ 1 เลยนะที่นึงเท่าไหร่เงินหวยรัฐบาลร้านนึงใช่ไหมราคานี้เป็นไงข้ากำไรคือขนาดไหนจะใส่ข้าวสักทีนึงขอให้ถูกหวยที่ 1 ค่ากำไรเท่าไหร่จะเอาล้านนึงนะค่าซักทีนึงเนี่ยมันหน้าตัดคอไหม น้อยข้าก็ปีเดียวจะเอาล้านนึงใช่ไหมแล้วให้ทำบุญจริงหรือเปล่าแล้วทำบุญจริงหรือเปล่าอ้าวกลับพูดกลับอีกแล้วพูดกลับอีกแล้วก็เมื่อกี้บอกอยู่บางทีผมก็นึกเหมือนกันเหมือนกันแหละอาตมายกตัวอย่างทำบุญทำใส่บาตรเหมือนกันมันก็ทำบุญเหมือนกันใส่บาตรพระก็ทำบุญเอามาทำศาลาทำอะไรก็เหมือนกันนานแล้วนานแล้วใส่บาตรไม่นึกใช่ไหมแต่มาทำบุญอ่ะทำสลามหรือเปล่าทำอะไรนะนอนถึงดึกเหรอก็ไม่ให้จริงอ่ะดิต้องการของ เปลี่ยนใช่ไหมฟังชัดๆนะเราให้ไปแล้วทำบุญเสร็จแล้วยังไม่ต้องการของแลกเปลี่ยนแล้วมันล้างออกจริงหรือเปล่าล้างไหมล้างจริงหรือเปล่าทิ้งจริงหรือเปล่ามันไม่ทิ้งจริงดิที่จริงไปร้อยนึงเนี่ยไปนึกถึงแม่ถูกหวยสักแสนหัวล้านก็ดีถ้าได้แสนมาได้ล้านนึงมาดีแลกกับไอ้ที่ร้อยแล้วให้ไปใช่ไหมมันไม่ทิ้งจริงเห็นได้ไหมแต่ละคนเห็นได้ไหมเราทำบุญทุกวันนี้เรายังไม่ทำบุญจริงเราทำบุญเป็นแต่เพียงทำไปแล้วก็เพื่อจะแลกอะไรกลับมาเนี่ยอาตมากำลังพูดถึงมรรค 4 ผล 4 นิพพาน 1 นะนิภามีตัวตนมั้ยนี่ผ่านมีอะไรอยู่ไหม นิพพานไม่มีอะไรเลยนิพพานนี้ว่างเปล่าไม่มีเงินทองลาภยศสรรเสริญสุขไม่มีเลยมันว่างมันไม่มีอะไรที่จะตอบแทนกลับมาไม่มีเลยศูนย์ไม่มีตัวหมดตัวเลยแล้วมีลุงมีอยู่ร้านนึงหมดตัวยังถ้าตอบแทนคืนมาล้านนึงนี่หมดตัวไหมมาตัวใหญ่เลยตอนนี้มันไม่ละมันไม่สูญแล้วใช่ไหมเพราะฉะนั้นไม่ใช่มัก 4 คน 4 นิพพาน 1 นะทำบุญแบบนั้นทำบุญโลกจิตยังโลกอยู่เห็นให้ดีนะเพราะฉะนั้นถ้าเราทำบุญไป 5 บาท 10 บาทก็ดีแล้วสาธุขอให้ร่ำรวยมันแลกกันนี่นี่มันขอ กันนี่จิตยังมีโลกอยู่เห็นจิตตัวโลภไหมก็ทำไป 5 บาทแล้วยังจะลอกขอให้รวยขอให้รวยมันก็จะเอาอ่ะดิเห็นไหมอ่าคิดให้ดีนะนี่อาตมาพูดให้ฟังแยกแยะให้ฟังชัดๆเราจะรวยนี่มันก็โลภมากมันไม่ถูกเอออย่างนั้นถูกถ้าจะรวยมันรวยเองเราจะทำอะไรเราขอให้บริสุทธิ์ถ้าจะทำบุญทำทานทำอะไรก็ตามที่สาธุขอให้ได้มัก 4 ผล 4 นิพพาน 1 หรือไม่ต้องนึกเลยก็ได้ไม่ต้องลึกเลยก็ได้แต่ใส่บาตรก็ใส่บาตรจะทำบุญให้ใครทำบุญ 9 วัดทำบุญกับคนยากคนจนทำบุญกับใครทำทานกับใครทำไปเลยไม่ต้องนึกถึง อย่างนั้นมันก็ไม่จริงอ่ะดิเอาข้าวมา 2 เอาข้าวมาขันนึงก็กลับไป 2 ขันเฉพาะการเอ่อเอามาทำไมให้มันเมื่อยทำไมอย่างงั้นเอามาจากบ้านขานึงแล้วก็กลับคันนึงเอามาให้ด้วยนะถ้ามันเหลือนะจะเอาไว้ที่วัดนี่ก็เน่าบูดเปล่าๆไม่เป็นไรดีเอาไปเผื่อหมูเผื่อหมาก็ได้บุญแล้วบางทีเราก็คิดเองก็ได้ก็ได้บุญเหมือนกันถ้ามันเหลือได้อิ่มแล้วแต่คันมาอีกกำไรนะเอามาคันนึงอิ่มแล้วเอาไปอีกคันนึงกลับไปเท่าทุนกำไรอยู่ในนี้ใช่ไหมกำไรทอง ก็ดีเหมือนกันเอาละเรื่องนี้เป็นเรื่องที่จะบอกเข้าใจง่ายโยมเองก็เข้าใจอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องยากแต่ทีนี้เรื่องยากแต่อาตมาจะพูดถึงนี่ก็คือว่าเราจะต้องเจ้าจะได้อ่าพุทธังวันทามิธัมมังวันทามิสังฆังวันทามิเรามาจะรู้จักพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เราก็กราบเคารพวันทาหมายความว่าเราไหว้กราบเคารพพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ก็ถูกนะแต่ทีนี้เรากราบแล้วนี่เราก็จะต้องทำอะไรให้มันเกิดพุทธให้มันเกิดทำให้มันเกิด 2 นะต้องให้ครบพระรัตนตรัยจะเกิดพุทธเกิดธรรมเกิดสงฆ์คืออะไรก็คือเกิดให้รู้ให้เกิดปัญญาไอ้ตัวเราเองมีปัญญาทำบุญให้เป็นทำบุญให้ถูก ทำทานให้เป็นทำทานให้ถูกไม่ใช่ทำทาน 5 แล้วเราจะต้องการได้มาแสนหรือแม้แต่ทำทาน 5 และยังจะเอามา 10 มันไม่ถูกอย่างงั้นทำหมายความว่าเราให้เขาทำทานังภาษาบาลีว่าทานังทานหมายความว่าเราให้เขาให้ด้วยปัญญาของเราไอ้นี่มันเป็นของส่วนรวมที่เราควรจะให้เขานะเราก็ให้อย่างของวัดมาทำศาลานี้เป็นของส่วนรวมเขานะเราจะได้มาทำบุญทำทานมารวมกันไปทำมาหากินแล้วถึงวันเทศกาลตรุษอะไรเราก็ได้มาร่วมด้วยกันมาทำเมตตาหัดทำจิตทำใจให้มันมีโอบอ้อมอารีแล้วก็จะได้มารวมมาทำอะไรเป็นของกลางเรามาทำบุญเรามาทำทานเราก็จะเอามาช่วยทำอย่างนี้ไม่ใช่ว่าเราเอามาทำบุญกระเบื้อง 2 แผ่นขอให้ หวย 2 ล้านนึงอะไรงี้ไม่ใช่อย่างนั้นเรียกว่าขี้โรคเห็นไหมเห็นตัวโลภไหมถ้ามันจะเป็นโรคเป็นภัยแล้วเราก็มันเป็นพระพุทธเจ้าจะมาเกิดแก่เจ็บตายใครห้ามได้เกิดมาแล้วจะไม่เอาเจ็บมันไม่ถูกนี่พระพุทธเจ้ายังเจ็บเลยพระพุทธเจ้ายังมีพยาธิยังมีพยาธิเพราะฉะนั้นถ้าบอกไม่เกิดมาอย่าให้เจ็บเลยเอาใหม่ยังไม่ถูกนะเพราะงั้นเราทำบุญมาถึงขอร้องบอกว่าเราพยายามทำบุญเราจะได้อานิสงส์สูงที่สุดที่เราทำบุญก็ตามทำทานก็ตามคือเราทำแล้วก็ลืมทำแล้วเราไม่ต้องไปนึกไม่ต้องไปตั้งจบตั้งอาทิตย์ฐาน อ๋อไอ้นั่นขอไอ้นี่ก็จะให้เขาแล้วจะขอเขาอยู่นี่มันจะไปยังไงกันน่ะก็ให้ก็ให้สิขอก็ขอสิก็เดี๋ยวจะให้แล้วยังขออยู่แล้วขอเอามากกว่าได้ไหมใช่ไหมคิดดูดีๆจะให้เขาแต่จะขอแล้วขอแถมจะเอามากกว่าไอ้ที่ให้ซะด้วยอย่างนี้ก็ขี้โรคฟังให้เห็นนะฟังให้เห็นนะอ่าขี้โรคเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าท่านสอนลูกโทสะโมหะอันนี้อย่ามีใจเราจะไปนิพพานเนี่ยเราจะต้องอยากมีใจเราจะไปนิพพานเราจะต้องอยากมีไม่โลภไม่โทรศัพท์ไม่โมหะพยายามโมหะก็คือมันไม่มีปัญญาเพราะฉะนั้นเราต้องทำปัญญาให้มีเราจะต้องทำอย่างไม่โลภถ้าจะให้เห็นเหมาะสมควรแล้วว่าจะให้ทำบุญวันนี้ทำจะให้ข้าวใส่บาตรให้ข้าวพระฉันเพราะว่าพระเนี่ยเป็นที่ที่สูงอย่างที่ว่าแล้วแต่ต้น เป็นผู้ที่จะสอนเราเป็นผู้ที่จะทำให้เรารู้สิ่งที่ยังไม่รู้เราก็ให้เข้าท่านเพราะว่าท่านเองท่านไม่มีจะไปปลูกข้าวปลูกหญ้าแล้วเราก็ช่วยเหลือท่านอ้าวมีข้าวมีกับมีแกงอะไรก็ใส่บาตรใส่อะไรมาให้ฉันกินฉันฉันจะได้บำเพ็ญธรรมสร้างปัญญาแล้วเอาปัญญามาสอนเราเราเองไปทำมาหากินไม่ได้คิดเป็นยาอะไรเท่าไหร่หรอกเราก็ไปคิดทำมาหากินโน่นแต่ว่าพระท่านจะมาหาปัญญาสร้างให้รู้ทางมรรคผลนิพพานให้ทางที่สูงอย่างที่ว่าเมื่อกี้แล้วมันเป็นความสูงของมนุษย์มรรคผลนิพพานคืออะไรมรรคผลนิพพานก็คือทิ้งอย่างที่พระพุทธเจ้ายกตัวอย่างให้ฟังแล้วพระพุทธเจ้าท่านทิ้งหาเงินมาได้ก็ทิ้งท้ายสรรเสริญไม่ได้ก็ทิ้งทิ้งหมดทิ้งหมดแล้วมันจะเบาจะสบายจะว่างจะดี ความสุขจริงๆไม่มีโจรมาจี้ไม่มีโจรมาปล้นไม่มีพิษไม่มีภัยไม่มีใครมาอิจฉาริษยาเราไม่มีอะไรเลยในตัวในตัวนี้สุขที่สุดอ่าเสียดายมันก็ยังไม่ทิ้งมันก็ยังใจไม่ขาดน่ะสิใจมันยังไม่กัดนั่นแหละเรียกว่ายังไม่มีบุญนั่นแหละยังไม่มีบุญถ้ามีบุญแล้วได้ร้อยมาทิ้งรอยได้ผ่านมาถึงพันอย่างนั้นเราจริงแล้วสุขจริงๆสุกไม่มีเงินนี่แหมอาตมาอยากจะให้มาเป็นจริงก็มาบวชซะสิทิ้งหมดแล้วก็บวชทิ้งหมดแล้วบวชแล้วไม่ต้องซื้อกินนี่หมดแล้วไม่ต้องซื้อใช่ไหมไม่รู้หนังสือก็ไม่เป็นไรในปานไม่ต้องรู้หนังสือก็ได้ นิพพานไม่ต้องรู้หนังสือก็ได้นะเรามาบวชแล้วเราก็ไม่ต้องซื้อกินด้วยแล้วต้องใช้เงินไหมใช่ป่าวอ้าวแล้วกันเขาให้ก็ใช้ก็ดีก็ดีหรอกแต่ไทยต้องรู้ใช้อย่าเข้ามาให้นี่มาทอดผ้าป่ามาอะไรมาให้พระท่านก็ใช้ใช้ทำอะไรทำเพื่อประโยชน์เพื่อโยมหาว่าแล้วกันถ้ายังไม่ซื้อกาแฟซื้ออะไรซื้อเราต้องซื้อสิ่งที่ควรซื้อนะกินสิ่งที่ควรกินมีสิ่งที่ควรมีสิ่งที่ไม่ควรซื้อไม่ควรกินไม่ควรมีเราอยากมียังโยมนี่นาก็รู้สิ่งที่ตัวเองรู้เข้าใจว่าไอ้นี่ควรมีไอ้นี่ควรกินอันนี้ควรเอาของไปหมด ขอไปด้วยนะเอาเงินให้เดี๋ยวนี้ก็บ่เอาใช่ไหมเอากางเกงสวยๆให้เอางี้เอาไหมเอาน่ะเออให้เอ็งเอาใช่ไหมอะไรนะรักไม่เอาจะให้เอาได้นะเอาอีหนูงามๆมาให้สักคนเอาไหมอ้าวแล้วไม่ต้องตอบนะเป็นไงนี่เรามันยังไม่จริงล่ะตัดไม่ขาดอันนี้แหละอ่าเพราะฉะนั้นเราจะต้องทำใจของเราไปทำที่อื่นไม่ได้ทำจิตใจของเราใครเอาอะไรมาให้แล้วก็เอาตามมีตามได้พอดีพอดีอย่างเรากำหนด เราแค่นี้พอแล้วแล้วไม่เอาต่อเพราะงั้นใครจะเอามาให้เกินกว่านี้แล้วก็ไม่เอาเอามาให้เราจริงๆเราก็เอาไปทำบุญต่อให้คนต่อไปจะได้ต่อไปสิถ้าอย่างที่ไม่ต้องการเลยอย่างที่ไม่ดีจริงๆแล้วเราจะไม่เอาถ้าไหนเราพิจารณาแล้วว่าไอ้นี่เป็นของที่ไม่ดีแล้วเกินขอบเขตของชีวิตเราจะไม่เอาเกินเรื่องของชีวิตชีวิตคืออะไรชีวิตคือเกิดมาหนึ่งกินสองนุ่งห่มสามีบ้านพออยู่หลบแดดหลบฝน 4 มียารักษาถ้าเผื่อว่าเป็นป่วยเป็นไข้เท่านี้เองเท่านี้เพราะฉะนั้นใครเอาสิ่งที่เกินกว่าเหล่านี้มาให้ไม่เอาไม่เอาเพราะงั้นถ้าผมว่าได้เงิน ขอซื้อข้าวปลากินก็กินพอกินอาหารมีอาหารซื้อกินๆไปวันนึงอาจจะยังยอมกินวันละ 3 มื้อก็กินวันละ 3 มื้อหรือบางคนกินวันละ 2 มื้อก็วันละ 2 มื้อพอดีพอดีไม่โลภไม่กินกว่านั้นไม่ใช่มื้อนี้กินแล้วเสร็จพออีกสักเดียวเพื่อนมาชวนมากินก๋วยเตี๋ยวกันหน่อยมั้ยเอ้าพอกินก๋วยเตี๋ยวเสร็จก็เดี๋ยวมีบ่ายมีเพื่อนมาเจออีกเหล้าไอ้แก้มๆนิดหน่อยไหมเอาอย่างนี้เรียกว่าใช้ไม่ได้ใช้ไม่ได้มันใช้ไม่ได้ตั้งไม่รู้กี่ต่อ 1 กินเข้าไปมากๆนะประเดี๋ยวเถอะไอ้เครื่องในนี้รวนนะอะไรนะ ยิ่งรวยใหญ่เลยถ้ากินเหล้าเปล่าๆแล้วยิ่งรวยใหญ่เลยยิ่งเมาหนักใหญ่เลยกินเข้าไปเนี่ยเกินขอบเขตเนี่ยเสียหายนอกจากนั้นแล้วยังไม่พอไอ้ที่สำคัญที่สุดก็คือจิตที่โลกมันไม่รู้จักอิ่มจักพอมันโลภมากมายเกินไปอะไรนะกินเหล้าไม่กินกับเรื่องกินถ้าไม่บาปเหรอเขาว่าไม่บาปเหรอผิดศีลไหมผิดศีลไหมกินเหล้าดิก็ผิดศีลนะไม่บาปเหรออ้าวคุณเป็นพุทธศาสนาหรือเปล่าเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าหรือเปล่าเป็นและพระพุทธเจ้าสอนว่าจะกินเหล้า ไม่ได้สอนเหรอหมดท่าเลยเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าได้ยังไงงั้นกินเองแล้วเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าหรือเปล่าเคยได้ยินบ้างไหมว่าพระหรือว่าใครเป็นใครก็พูดกันอยู่ขอศีลกันบ้างศีล 5 แค่นั้นแหละไม่ต้องเอามากถ้าบอกว่าให้กินเหล้าหรือเปล่าไม่เคยได้ยินเหรอบอกแล้วว่าไม่ได้สอนให้กินเองยังไงล่ะเราไปกินเองน่ะถูกเราไปกินดื้อรั้นหากเราผมพระพุทธเจ้านะว่าจะไปกินเหล้าอย่าไปกินเหล้าไม่กินเลยถึงจะเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าถ้าจะกินเหล้าอยู่ไม่ใช่ลูกศิษย์พระพุทธเจ้าหาก่อนทั้งนั้นแหละก็ใครกิน เอาเราอย่าไปโทษใครอะไรก็ตามแต่ที่พระพุทธเจ้าท่านว่าไว้แล้ว
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive