230513-3-005 ทางเอกภาค3-ตอน005(หน้า028)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

่วงนี้ยางออกมาจากน้ำถ้ามันนั่งหลับตาเข้าก็ ใจมันก็ระลึกถึงวนเวียนยิ่งนั่งหลับตายิ่งฟุ้งซ่านใหญ่ยิ่งลำบากลำบนเลยเพราะว่าใจมันจะต้องดิ้นรนซัดสายยิ่งว่างๆยิ่งไม่มีอะไรจูงดึงจิตหรือว่าทำให้จิตมันจะได้ไปเอาไปทำงานซะบ้างมันก็ยังลืมไม่ได้ไปบ้างมันก็ยังพอไปพอมาแต่นี่ให้ไปนั่งหลับตาเขาด้วยนะจิตมันยังมีกิเลสหนาๆแล้วก็เสร็จร้อยทั้งร้อยร้อยทั้งร้อยไม่ได้อยู่หรอกถ้าจิตใจมันมากๆเลยพี่ไปนั่งหลับตาแล้วยิ่งมันโอ้ยมันมาอยู่ตรงหน้าคิดถึงเธอจริงเหล้าจ๋าเหล้าจ๋าเรายกตัวอย่างเหล้าหรือใครติดอะไรก็ลองนึกดูเหอะ มันยิ่งแย่เพราะฉะนั้นก็ยังมาเป็นทานเป็นเชิญนะเหรอไม่มีทางหรอกมันไม่ใช่ชาญชัยแทนอะไรเพราะมันแม้จะใช้อุบายล่อโดยวิธีเอาอะไรมาล่อจิตเอ้ากำหนดดินกำหนดน้ำกระโดดไฟกำหนดลมกำหนดลมหายใจกำหนดอะไรพยายามบังคับจิตตัวเองกำหนดให้เป็นเกาะตรงนี้เกาะไว้ให้มันลืมไอ้ที่เรามันเดี๋ยวมันฟุ้งซ่านไประลึกถึงมันไปโหยไปหาไปหิวก็พยายามมาเกาะมันไว้หลอกตัวเองมุ่งเข้ามุ่งเข้าถึงจะช้านะนี่ทำช้านี่แหละจะตัดกิเลสเขาก็พยายามจะทำทำจนกระทั่งเขาทำแกงทำติดไอ้ช่วงระยะที่ทำกรอบมาเกาะที่ไอ้สินน่ะดินกันตามน้ำก็ตามลมก็ตามไฟก็ตามด้วยลม ใจนี่ก็ตามอะไรก็ตามทำจนกระทั่งตัวมันเล่นกันนี่เหมือนเด็กถูกหลอกจนเป็นตุ๊กตาเอาตุ๊กตามาล่อเด็กมันจะคิดถึงแม่เอาตุ๊กตามาล่อเด็กมันจะคิดถึงอะไรก็แล้วแต่แล้วก็เอาอะไรมาล่อไอ้เด็กจนเด็กติดไอ้นี่ก็เล่นอันนี้เพลินไปถ้าเด็กมาติดอันนี้แกก็เอากิเลสมาล่อกิเลสนั้นเองเอากิเลสไอ้ๆๆอันที่ตุ๊กตาหรือว่าให้มันติดกับสินี่นานๆเข้ามันก็มาได้อันนี้เป็นรถมันก็พอทำนองพออาศัยพอบรรเทาล่อไปล่อมาก็ได้แล้วทีนี้เขาก็มีเครื่องรออื่นไปอีกให้เป็นเล่นยิ่งขึ้นที่จิตมันยิ่งสงบเพราะว่าหัดฝึกให้จิตมีความ บอกกำหนดยุทธติดไอ้นี่ไม่ได้ติดก็เป็นหนึ่งเป็นหนึ่งขึ้นหัดฝึกแบบประชาชนสีเป็นสมถะจิตเนี่ยเป็นเล่นอะไรต่ออะไรต่ออะไรต่างๆนานามันก็เลยนึกว่าตัวเองได้อะไรอีกอันนึงเก่งกว่าแต่ก่อนแต่ก่อนมีจิตจะไปติดไอ้นั่นมันก็เลยลืมก็ได้ลืมก็ได้จะบอกว่าลืมก็ลืมได้แล้วมันก็มาได้อันนี้ก็เพลินไปกับอันนี้ไปทีเดียวทีนี้ถ้าเผื่อว่าได้โอกาสกลับไปไม่ได้ทำวันนี้ไม่ได้มีอันนี้แล้วกลับไปคลุกคลีกับไอ้เหล้าอีกสักพักใกล้เหล้าอีกนะเสร็จเหล้าอีกอย่างเก่าเพราะไม่ได้เรียนรู้ว่าเหล้าคืออะไรไม่ได้เรียนรู้ว่าจิตอารมณ์ที่มันเสร็จมันติดจะมาเป็นมายามันไม่ใช่ของจริงมันเป็นอนัตตามันไม่ใช่อัตราค่าเป็นรสอร่อยที่แท้จริง พี่แน่ที่นอนอะไรมันไม่ใช่ไม่ได้เรียนไม่ได้ฝึกหัดรถมาเลยถ้าจิตจะจัดกลับไปก็ได้ที่เลยไม่ต้องยากเพราะฉะนั้นพระที่มาหัดนั่งหลับหูหลับตานั่งสะกดจิตอะไรก็ได้อยู่เป็นพระบวชได้ 10 ปี 20 ปี 30 ปีถ้าติดเหล้าอยู่สึกออกไปจึงยังเก่าจะกว่าเก่าเอาด้วยมันโหยหามานานถ้าหลาย 10 ปีตอนนี้ต้องคิดบัญชีทบต้นน้ำเลยตอนนี้ก็ได้เพราะในขณะที่ได้ปฏิบัติประพฤติในการลดละจานคลายมาได้ชั่วครั้งชั่วคราวเนี่ยได้มีตำรามีภาษามีความรู้มีอะไรต่ออะไรเรียนให้รู้การหน่ายคลายรู้โทษรู้ภัยเห็นคุณในการที่ได้รับนายจ้างใครไม่ได้นี่มันไม่จริงได้บ้างก็จะลดเพราะในช่วงที่ไม่ดินไม่รน ถ้าเผื่อว่าเราจะเอาอะไรมาเป็นกสิณให้เด็กสะกดจิตได้ยังไงมันติดแล้วให้มันลืมมันคลายมาชั่วครั้งชั่วคราวไม่ดิ้นไม่หล่นแล้วก็ให้อ่านมีคนสอนซ้ำสอนเติมเข้าไปอีกนะก็เป็นอุปการะได้เหมือนกันพอได้อย่างนั้นก็พอได้อันนี้ที่นี่นี่ขออ่านทุกวันนี้ไอ้จิตที่สงบลงแล้วก็บอกแล้วทีนี้ในภาพปฏิบัติก็ข้อสำคัญสติอย่าตกลงไปเท่านั้นสติจะตกลงไปในขณะที่จะลืมตาหรือหลับตาก็ตามสติยันตกลงไปแม้ขณะที่นั่งฟังนี่ก็เหมือนกันไม่ต้องไปติดเหล้าติดเหล้าติดอะไรอันตรายที่สุดในการที่จะเกิดผลเกิดประโยชน์ในการวิปัสสนา เครื่องปัญญาก่อเกิดปัญญาก่อเกิดปัญญาอันยิ่งก่อเกิดการรู้แจ้งแทงทะลุก่อเกิดการรู้แจ้งแทงทะลุมันไม่ใช่เรื่องเล็กเรื่องน้อยหรือเรื่องใหญ่สันติพระพุทธเจ้าถึงได้กำหนดว่าสติปัฏฐานเป็นเอกชนฟังแล้วยิ่งใหญ่เหลือเกินและยิ่งใหญ่จริงๆด้วยถ้าใครทำสติปัฏฐานได้ถูกต้องครบถ้วนแล้วก็เป็นทางเอกทางตรงเร็วรวดสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญาเพราะมันทำได้ตลอดเวลาเก็บเล็กผสมน้อยไปเรื่อยแล้วรวดเร็วและก็สบายสบายที่มันได้มากแล้วมันก็ต้องไม่ต้องไปพร้อมเอาไอ้ตัวช่วงหนึ่งเวลาหนึ่งไปโทรมาอีกตอนนั้นอีกตอนอื่นก็ แถมเอากิเลสก็มาเสริมอีกไม่ใช่แต่ถ้าทำเรื่อยๆเลยเมื่อไหร่เมื่อไหร่เราก็เก็บดักเรื่อยไปมันจึงเป็นสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญาแท้วัดสตินี้เป็นเรื่องสำคัญอย่าตกลงไปเท่านั้นและตนจะต้องและตนจะมีแค่วิตกวิจารณ์หรือจะมีถึงขนาดอุเบกขาพูดถึงฌาน 1 ถึงฌาน 4 เลยรวมก็ต้องมีจริงทำได้ตามแต่ความเก่งความชำนาญของผู้นั้นผู้นั้นจึงจะนับว่าฌานแท้ๆหรือชาญถาวรในตัวเบ้อเร่อดำปืนที่ว่าตัวเบ้อเร่อดำปืนที่ยืนยันว่าทานแท้ๆทานถาวรนี่ก็เพราะว่ามันไม่ใช่ไปได้แต่ตอนช่วงนั่งหลับตาจึงเป็นชาญ ลืมตาไม่เป็นชานไม่ใช่มันได้ลืมตาก็เป็นฌานปฏิบัติได้มีฌานเพราะแม้จะเป็นชั้น 1 ปฐมฌานเป็นฌานเอ่อแค่มิติวิจารณ์ยังคอยระมัดระวังคอยควบคุมคอยอะไรอยู่นี่นะประพฤติปฏิบัติอยู่เนี่ยแต่คุณทำได้ในขณะลืมตาอย่างนี้เรียกว่าชาญถาวรกว่าฌานที่ไปนั่งเอาจะหลับตาหลับตามันไม่ถาวรกว่าเพราะว่ามันได้ช่วงหนึ่งกำหนดมันน้อยถ้าเราทำได้ทั้งหลับตาทั้งลืมตามันขาและมันแท้ๆแล้วมันถาวรกว่ามันจะเกิดการตั้งมั่นถาวรหมายความว่าตั้งมั่นมันจะเกิดการตั้งมั่นมันจะเกิดการได้ผลสั่งสมให้เราแข็งแรง เป็นจริงเป็นจังมากกว่าจึงเรียกว่าชาญถาวรถ้ายิ่งคุณได้ทั้งตลอดเวลาเลยและยิ่งเป็นอุเบกขาฐานไปเลยฐานนี้ยิ่งว่าตั้งลงมั่นผ่านคุณก็ยิ่งเป็นฌานถาวรแท้เลยยิ่งเป็นทานนั้นอันเป็นวิมุตด้วยเป็นอุเบกขาด้วยเฉย 3 สัมผัสต่อสิ่งที่เราเองเราเหนือมันแล้วหมดโรคเกียร์รถไม่เป็นโรคจิตจะลดแล้วยิ่งสบายมากเลยนะถ้าต่อลงไปอีกมิใช่ความสงบเพียงชั่วคราวแต่แค่ตอนไม่ได้รับสัมผัสนะอันนี้อธิบายก็แยกให้เห็นตอนนั่งหลับตาที่ไม่ได้รับสัมผัสกับสัมผัสจะเห็นว่ามันถาวรเหมือนกันมิใช่ความสงบเพียงชั่วคราวแค่ตอนไม่ได้รับสัมผัส กลับเหตุกับปัจจัยใดๆก็เลยสงบได้เช่นเพราะหลับไปเพราะเพลงนี้ไปอยู่เสียในที่ที่ไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยกวนหรือไม่ก็เพราะหาวิธีมาหลอกจิตปิดทวาร 5 กับทวาร 6 เสียด้วยอุบายต่างๆแบบดาบสฤาษีเดียรถีย์ทั้งหลายก็พากันนั่งหลับตาทำมั่งนอนหลับตาทำมั่งและยืนหลับตาทำก็มีเล่นไม่รับกระทบสัมผัสอะไรเลยหรือตัดทวารสัมพันธ์โดยเล่นบังคับจิตปิดทวารกันท่าเดียวมันก็ไม่ยากอะไรอย่างนั้นมันก็ไม่ยากอะไรนี่พูดอย่างอาตมาเลยนะมันไม่ยากอะไรไปนั่งปิดทวารง่ายๆนี้มัน หลับหลบไปเลยหรืออะไรมันไม่ยากอะไรทำความเข้าใจก็ง่ายฝึกเข้ามากๆมันก็หยุดมันก็ยึดเอาความสงบในแบบนี้ได้จริงๆเพราะว่าถ้าคุณไม่มีความรู้อะไรเลยนะเรียนนะคุณก็ไปเรียนวิธีนี้บอกคุณจะเอาล่ะเนี่ยเขาบอกว่าเรียนศาสนาหรือเรียนธรรมะปฏิบัติธรรมก็นั่งหลับตาจดจ่อแล้วก็อย่างเงี้ยตัดกิเลสหลับหนีหนีมานี่เลยทำได้ทุกคนคุณทำไปเถอะบางคนอาจจะใช้เวลา 20 ปีก็ตามได้ทุกคนน่ะบางคนอาจจะ 20 อะไรหรอกไม่กี่วันกี่เดือนก็ได้นั่งสะกดจิตที่จดจ่อหลบหลบหลบๆนี้อย่าให้มันอะไรมากวนพรากมาแล้วก็พยายามเอาจริงๆจังๆนะถ้าคุณจะเอาจริงๆคุณติดมาหนักเท่าไหร่เท่าไหร่ก็ตามคุณธรรมมันก็ต้องได้และพูดกับมันก็ง่ายเข้าใจ ไม่ยากอะไรนี่บอกว่าจะตัดกิเลสหนีจากมันเสียไปหาแล้วก็มานั่งดับจิตดับจิตหลบๆดีๆหลบหลบเพราะว่าเวลามันมีกิเลสอะไรขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ลบหลับลงไปเงี้ยมันก็ยึดเอาความสงบในแบบนี้ได้แต่ความสงบหนีมันมาแต่เมื่อเปิดทวาร 5 ทวาร 6 มีรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสกระทบหรือสัมพันธ์รับรู้แล้วจิตจะสงบมีไม่มีอารมณ์อยากหรือไม่อยากไม่มีอารมณ์ชอบหรือชังจิตวางเป็นกลางรู้เหมาะรู้ควรใช้อยู่ได้ไหมล่ะถ้าได้ก็นั่นแหละคือฌานที่เก่งกว่าชานหลับตา ฟังให้ดีนะชานหลับตาแล้วฉันลืมตานี่ถ้าคุณลืมตาขึ้นมาแล้วคุณจะไปปฏิบัตินั่งหลับตาอยู่ในที่ไหนๆจนกระทั่งเสร็จแล้วคุณก็บอกว่าลืมตาแล้วก็มาสัมผัสกับสิ่งที่คุณเคยมีกิเลสเป็นกิเลสคุณก็ลืมมันเลยคุณก็มาใช้กับมันเลยคุณก็ไม่อะไรมันเลยเป็นชามลืมตานี่คุณก็สู้มันได้เอาดิอย่างนั้นได้ถ้าคุณไปนั่งหลับตาแล้วมันลืมตาได้อย่างนั้นด้วยก็ถือว่าอุปการะเป็นช่วยให้คุณได้เลยก็เอาสิก็ไม่ว่าอะไรฟังให้ดีนะมันยอกย้อนไปมาแต่เครื่องจะแน่ใจจะรับประกันเพราะคุณรู้ได้เหตุด้วยผลรู้ด้วยปัจจัยและจิตใจคุณตั้งสู้เลยจริงๆได้ฝึกมาอย่างที่เราอธิบายก็ไม่ทันลืมตาเนี่ยคุณจะเห็นเหลี่ยมเหลี่ยมมุมคุณจะเห็นเงื่อนไขมันบอกชัดเจนเลยว่ามัน ต่างกันมากอันนึงมันรู้รู้สึกรู้ๆสู้ๆเลยมาเมื่อไหร่ชัดเจนแต่อีกอันนึงมันไม่แน่เลยมันจะได้หรือไม่ได้ยังไม่รับรองด้วยไม่แน่เลยเพราะว่ามันไปเล่นวิธีหนึ่งไปเล่นอีกวิธีหนึ่งเพราะมันน่ะที่ยิ่งพวกที่สอนวิธีหลับตากันแล้วก็ไปหลับตาโดยยิ่งไม่มีความรู้ยิ่งไม่เอาปริยัติเลยนั่งหลับตาไปเกิดปัญญาเองเกิดรู้เองเกิดอะไรตัวเองเรียกว่าเล่นปฏิบัติหลับตาโดยทิ้งปริยัติเลยนะยิ่งไม่รู้เรื่องอ่ะอย่าออกมาจากป่าเลยพวกนั้นเพราะฉะนั้นพวกนั้นส่วนมากออกมาจากป่าเสร็จออกมาไม่ได้ด้วยเวียนหัวเวียนหัวเลอะเทอะหมดเลยพระอริยะแบบนี้เขาว่าพระอริยะล้มก็น่าเป็นพระอรหันต์ด้วยแต่พระพุทธเจ้าท่านไม่ นับว่าเป็นพระอริยะแล้วเพราะว่าแบมือสีแบบนี้สมัยพระพุทธเจ้าก็มีเยอะแม้แต่ปัญจวัคคีย์ไปอดมักน้อยทำอะไรต่ออะไรอยู่จนกระทั่งหาพระพุทธเจ้ามากๆซะด้วยเขาบำเพ็ญกันนะพวกฤาษีบำเพ็ญก็เหลือกำลังวังชาล่ะเขาบอกแผ่นกันจริงๆพระพุทธเจ้ายังไม่รับรองไม่ได้โสดาบันไม่รับรองใบรับรองแม้แต่โสดาบันเพราะว่ามันไม่รู้รอบมันไม่เข้าใจอย่างชัดแจ้งประจักษ์กระจ่างด้วยเหตุด้วยผลไม่งมงายมีปัญญาวิมุติมีเจโตวิมุติอะไรพรั่งพร้อมมันไม่เป็นอย่างนั้นพระพุทธเจ้าจึงไม่รับรองเพราะงั้นชาญหลับตาก็เลยลืมตาเนี่ยที่พูดที่แยกออกมาแยกออกมาต่างๆนานานี่ก็เพราะเพื่อนที่จะให้เข้าใจและชัดเจนจะได้ไม่ต้องไปสนิท [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เพราะว่าเราไปตีกับใครแล้วจะได้ดีแล้วก็จะไปแบ่งเขาตีเขาลบราฆ่าฟันเขาอะไรขนาดนี้ไม่ได้สอนอย่างนั้นไม่ต้องกำชับกัญชากันไม่ต้องพยายามที่จะต้องช่วยเหลือกันมันมันไม่ดีอะไรหรอกมันแตกแยกแล้วมันทะเลาะเบาะแว้งเราเองก็แทนที่จะได้ดิบได้ดีมันก็กลายเป็นอวดหยิ่งให้กิเลสนี่มันไม่บอกเรานะพอเราได้ดีแล้วเนี่ยมันก็จะเบ่งแล้วมันก็จะหลงตัวแล้วมันก็ไปทับถมของผู้อื่นแล้วมันก็อ้วนอยู่บนดียิ่งแน่ใจว่าโอ๊ยนี่ของดีจริงๆเลยของวิเศษประเสริฐแล้วแล้วเราก็เป็นเบ่งดีตีผู้อื่นอย่างนี้ก็พยายามรู้สึกตัวให้มากไอ้ได้ดีน่ะมันก็จริง ได้ดีแล้วไปเบ่งดีทับคนอื่นทับกันใหญ่ทับกันตัวหยิ่งฟุ้งบางทีภาษาพึ่งได้ยังไม่มีจริงเป็นจริงอีกด้วยก็ว่ากันไปเพราะเราเรียนมากรู้มากฟังมากจำได้มากท้องขึ้นใจแล้วก็ตีรันฟันแทงผู้อื่นอะไรต่ออะไรต่างๆนานามันก็ไม่เข้าท่าอะไรแล้วมันมีอยู่ในพวกเรานี่ก็มีหลายและพวกเรานี้ยิ่งหลายเพราะว่าเรามันได้จริงมันมีสัจจะมันมีของจริงตรงที่มันได้จริงเป็นจริงมีจริงบางคนมีน้อยอวดใหญ่บางคนมีใหญ่อวดใหญ่อะไรมีใหญ่อดใจพอสำคัญดีหน่อยเพราะว่ามีใหญ่แล้วก็อวดใหญ่ก็ค่อยยังชั่วไอ้คนมีน้อยอวดใหญ่ผสมออกไปก็เรามีน้อยได้น้อยไปอดใหญ่ เดี๋ยวเขาโทรหาอะไรล่ะไปเอากะละมังใครเข้ามาอวดกะละมังเปล่าๆไอ้เรามีน้อยเราก็อดใหญ่ไม่ได้เรื่องแล้วยิ่งไม่มีเลยไปอวดเลยแล้วก็ยิ่งไม่ได้เรื่องใหญ่เลยไม่มีเลยแล้วก็ทำเองทำพอมาเรียนมารู้มาครบมาหามาอะไรก็ได้หน่อยแล้วก็แบ่งใหญ่แบ่งโตไอ้อย่างนี้ระวังมันไม่ได้ดิบดีๆอะไรหรอกจะเอื้อเฟื้อเกื้อกูลจะสอนจะว่าจะช่วยเหลือเฟือไฟล์อะไรคนอื่นเขาแล้วก็ระวังเราเองยังไม่ใช่คนมีฤทธิ์จนกระทั่งเขาสัมผัสแล้วเขาก็ยกให้เลยว่าเราจะต้องเป็นครูบาอาจารย์จะตีจะด่าจะว่ายังไงจะแรงจะร้ายยังไงจะยกตนข่มก็เข้าไปยังไงเขาก็ศรัทธาแล้วเขาก็เริ่มใสแล้วเขายกให้ เราเป็นคนเช่นนั้นหรือเราเป็นคนที่เขายกให้แล้วหรือเขาศรัทธาเลื่อมใสแล้วหรือถึงจะอวดแบ่งปับๆๆๆเลยมันเป็นอย่างนั้นน่ะระลึกก็ดีนะเราไม่ได้เป็นอย่างนั้นง่ายๆหรอกไม่ใช่ดูถูกนะเราจะสอนคนอื่นอย่างที่บอกว่าพูดแล้วได้ครูก็ได้ดุก็ได้ว่าแรงเอาได้นี่ต้องมีบารมีและการที่จะดุจะด่าจะว่าหรือจะแรงอะไรต่างๆนานานี่นะที่จริงมันไม่ใช่ของดีหรอกถึงจะของดีถ้าทำโดยไม่ดุไม่ด่าไม่ว่าได้ดีกว่าไม่ต้องไปเที่ยวไปแรงว่าเบาๆก็ง่ายธรรมดาและคนอื่นก็รับฟังไม่ได้ทันทีไม่ต้องไปว่าอย่างแรงๆมันดี ดีกว่าแม้แต่อาตมาเองนี่นาก็อยากจะพูดดีๆพูดง่ายๆพูดเรื่อยๆเบาๆไม่ต้องหนักต้องหนาอย่าพูดอย่างนั้นนะมันเมื่อยนะพูดแรงๆนี่ๆแรงๆดังๆอะไรนี่มันเมื่อยไม่ใช่อะไรหรอกมันมันจริงมันเมื่อยแต่มันเข้าใจไม่ค่อยได้มันหนักมันหนามันลำบากลำบนเพราะฉะนั้นเมื่อศรัทธาแล้วก็ต้องทำหรือว่าแม้ไม่ศรัทธาแต่อาตมาอาตมาแล้วว่าอาตมาจะทำตามตัวเองประมาณและจำนวนแล้วจะใช้นโยบายอะไรต่ออะไรไปก็เรื่องของอาตมาที่จะต้องคำนวณตัวเองว่ามีฤทธิ์พอหรือไม่มีแรงพอหรือไม่จึงทำถ้าไม่มีฤทธิ์พอไม่มีแรงพอทำแล้วไม่ได้ผลหรอกไม่ได้ผลหรอกพวกคุณเนี่ยทำกันมาอย่างที่อาตมา เห็นช้างขี้ขี้ตามช้างเนี่ยไม่ได้ผลเพราะคุณจะรู้สึกตัวเลยว่าโอ๊ยไม่ได้อะไรนอกจากไม่ได้แล้วเขาชั่งน้ำหน้าเกลียดนำหน้าด้วยคุณตรวจๆดูตัวเองกันบ้างนะตรวจๆดูบ้างเขานำหน้าด้วยเขาก็ไม่เอาดีเอาดำอะไรด้วยเขาจะได้ว่าเขาจะได้ศรัทธาฉันฉันรู้ฉันเก่งฉันเป็นเขาจะได้เคารพนับถือฉันเป็นครูบาอาจารย์ไม่ใช่หรอกไม่ได้เราไม่ได้เป็นด้วยครูบาอาจารย์เด่นๆทีเดียวแล้วทีหลังเขาก็เมินหน้าเลยเขาไม่ใกล้ไม่คิดเขาไม่เอาด้วยเพราะเรายังไม่มีฤทธิ์เรายังไม่มีแรงเรายังไม่มีความสามารถจะไปทำอย่างผู้ที่เขามีความสามารถพูดถ้าเธอมีที่มีแรงนั้นอันนี้ต้องระมัดระวังให้ดีมันเราสุภาพได้ดีก่อนสภาพพวกนี้มันก็เป็นสภาพที่ลำบากอยู่ กันสำหรับอาตมาในปางนี้ฐานะอย่างนี้เป็นอย่างนี้โดยที่มันไม่รู้จะทำยังไงอาตมาต้องทำอย่างนี้แล้วผู้อื่นจะทำตามนะมันทำตามไม่ได้แล้วผู้อื่นก็เลยจะเอาตามครูเอาอย่างครูไปทีเดียวแล้วเสร็จแล้วมันไม่เป็นผลอย่างที่อธิบายสู่ฟังเนี่ยมันก็เสียๆหายๆมันก็ไม่ได้เรื่องราวอะไรเพราะงั้นก็ให้ระวังให้พยายามให้ดูดีๆจะไปแสดงไปอะไรทำแม้แต่ใครเข้ามาช่วยเหลือโซฟาคนอื่นเขาในนี้เขาเข้ามาเราต้อนรับเราคุยโอภาปราศรัยเราก็ทำอย่างฐานะผู้น้อยหรือทำฐานะอย่างมิตรสหายทำจากฐานะมิตรสหายทำ เกื้อกูลกันไม่ใช่มาถึงจะแบ่งหน้าฉันคนแน่แล้วฉันคนได้แล้วอะไรตายแล้วก็ต่างนานาคุณคิดหรือว่าเขาเข้ามาแล้วเขาจะมาหาเขาจะมาเขาจะมาเคารพคุณเป็นครูเขาไม่รู้จักคุณนะที่จริงชื่อผู้ที่เขาจะรู้จักในที่นี้มีไม่กี่คนหรอกที่เขามาเขาจะมาเข้ามาเพราะไม่ใช่เพราะคุณแต่เพราะผู้ที่เขาคิดว่าคนนี้คนนี้คนนี้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้บ้างเขาได้ยินชื่อยินเสียงอย่างใหญ่ก็อาจจะเป็นอาตมาอย่างรองลงไปก็อาจจะเป็นองค์อื่นหรือเป็นใครต่อใครที่เขาพอจะนับถือหรือได้ยินบ้างอะไรบ้างหรือแม้ที่สุดก็มาแล้วบางทีเขาก็ดูได้ด้วยรูปด้วยแกนนำเห็นรูปเห็นนามเห็นอะไรๆพอที่เขาจะ สัญญาณเข้าไตร่ตรองเอาพยายามวัดเอาเขาก็จะเคารพนับถือตามทำจริงที่มันมีจริงทีนี้เราเองมีนิดนึงมีหน่อยนึงแล้วก็จะไปเบ่งเลยว่าเรามีเราได้มันก็ไม่ไม่ได้ประสานนะเพราะงั้นก็ไม่ได้ผลอะไรมากมายนักเราคิดว่าจะได้ผลแล้วมันไม่ได้ผลเพราะอาตมาไม่อยากให้เสียเปล่าไม่อยากให้เสียแรงทำมือจะทำแล้วก็ต้องพยายามให้มันดีอย่าไปให้มันไม่เข้าเรื่องราวอย่างนั้นนอกจากจะไม่ได้ตามกล่าวแล้วผู้ที่มาหวังดีตั้งใจดีมาเจอเอาอย่างนี้แล้วก็เลยแหนงหน่ายไปเลยๆเขาก็เป็นคนมีกิเลสมาไม่ใช่เขาเป็นคนหมดกิเลสเมื่อไหร่ที่เขามาเขาเป็นคนมีกิเลสมาเพราะงั้นมาเจออย่างนี้ข้าก็เลย นอกจากไม่ได้พบไอ้ที่ว่าเขาเคยคิดว่ามันควรจะเป็นอย่างนั้นดีๆทีนี้ออกไปแล้วก็ด่าส่งเลยด้วยบอกแหมไอ้สำนักนี้จะเข้าไปเลยไอ้ฉิบหายเลยตัวเล็กตัวน้อยเบ่งแอ๊ดเลยทับถมข่มคนนั้นคนนี้อย่างงู้นอย่างงี้อะไรต่ออะไรด้วยอันนี้ก็ขอให้พวกเรารักษาระมัดระวังสำรวจตัวมีสติไม่มีสติแล้วก็มีชาญมีสติแล้วก็มีชาญพยายามระมัดระวังพยายามรู้ว่าอันนี้ก็ควรจะเป็นเรื่องๆหนึ่งที่เราควรจะกระทํา แล้วเราก็ช่วยกันรักษาหรือช่วยกันสร้างสรรค์ไม่ได้ขณะนี้เราต้องการสร้างสรรค์มากต้องการสร้างสรรค์ต้องการที่จะให้เป็นกำลังเป็นกลุ่มเป็นแก่นที่จะมีการผนึกที่จะมีการรวมผู้ที่มาก็ได้ประโยชน์จริงๆแล้วก็เห็นดีเห็นชอบงามพร้อมตั้งแต่ระดับ 1 ระดับต้นระดับกลางระดับปลายอะไรขึ้นไปสูงถึงจุดสูงเพราะฉะนั้นการที่จะมาฟังธรรมถ้าผมก็มาฟังอย่างอาตมาอาตมาพูดแข็งพูดแรงอะไรนี้คิดให้ดีว่าอาตมาพูดนั้นมันอย่างนึงคนละฐานะส่วนคุณนั้นอีกอย่างนึงจะไปเป็นอย่างอาตมาทีเดียวนั้นไม่ใช่ว่าจะเป็นได้ง่ายๆแต่ทีนี้จะยกตัวอย่างเรื่องการปฏิบัติอันนี้เรื่องจริง เตือนกันหน้าที่จะสร้างสรรค์เดี๋ยวจะยกตัวอย่างการปฏิบัติฌานของเราเนี่ยยกตัวอย่างการกินมื้อเดียวเป็นศีลวิกาลโภชนาเวรมณีนี่เป็นต้นนะจะยกตัวอย่างให้เห็นชัดๆแล้วเราก็เพิ่งเข้ามาในที่นี้ก็มาปฏิบัติตัวโดยศีลเป็นข้อกำหนดแนวปฏิบัติธรรมอย่างของพระพุทธเจ้านะเมื่อมีศีลเป็นข้อกำหนดและเราก็จะระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมวันหนึ่งคืนหนึ่งเราจะกินวันละมื้อเท่านั้นนะผู้ที่มาใหม่ๆพอมาอยู่กับหมู่หมู่เขาก็เป็นได้ตัวเราเองก็มีส่วนที่หมู่เป็นได้ รอบช่วยอุ้มช่วยคุ้มอำนาจของฌานอำนาจของการระมัดระวังตัวของตัวเองก็จะเกิดขึ้นบ้างสำหรับผู้ที่เขาได้แล้วทรงฌานแล้วเขาเป็นไปได้แล้วเขารู้จักจิตใจของตัวเองที่มันโหยมันหามันหิวมันกระทบสัมผัสหรือว่ามันไม่กระทบสัมผัสอยู่ทางตาหูจมูกลิ้นกายใจมันก็ออกไปอะไรก็ตามเขาก็ยังเอาใจมาดูหน้าปิติยินดีน้องคนนั้นได้คนนี้ได้คนนี้ทำได้นี่ดูสิมีบางคนอายุน้อยบางคนอายุมากเขาทำได้หิริมันก็เกิดบ้างมันก็เกิดบ้างนะมันการละอายต่อบาปบ้างการที่เราเกรงกลัวต่อบาปบ้างว่าเออเราก็จะมาปฏิบัติอันนี้ด้วยความเห็นดีมันก็จะช่วยคุมหรอกสิ่งเหล่านี้ เป็นเรื่องของวิปัสสนาสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องของผู้ที่ปฏิบัตินั้นน่ะจะได้รู้สึกตัวจะได้อย่างนี้จะอธิบายให้ใครก็ตามถ้าเคยตอนแรกๆก็จะรู้มันจะมีความนึกคิดเป็นการเรืองปัญญาทำให้เขาทำไมทำได้มันก็พอนะมันก็อยู่นะล้วนแล้วแต่เรื่องของปัญญาเออมันก็ได้นะคนอื่นเขาก็ได้แล้วก็ดูสิเขาก็ทำโน่นทำมีอะไรต่างๆทำงานทำการทำนู่นนี่ก็จะเกิดหลักวิเคราะห์เกิดหลักวิจัยธรรมะวิจัยจะเกิดขึ้นอย่างนี้เสมอเสมอถ้าเราไม่กินนี่ก็เห็นดีขึ้นเพราะเงินมันก็ไม่ต้องจ่ายนะเงินไม่เสียแล้วก็มันก็ไม่เป็นไรเนี่ยถ้ายิ่งจิตใจของเรามีกิเลสน้อยหรือว่ามีกำลังใจดีก็เออมันก็ไม่หิวอะไรนักหนามันก็อยู่กับหมู่อะไรไป มันก็จะเกิดการวางเกิดการปล่อยเกิดการเชื่อถือเรียกว่าศรัทธาเกิดการเชื่อถือขึ้นมาเราก็จะพากเพียรต่อไปมีวิริยะศรัทธาที่เป็นอินทรีย์ภาระนะอย่าวิริยะก็จะเกิดขึ้นมาลองดู 2 วัน 3 วันอะไรขึ้นมาก็จะเกิดยิ่งโพรงยิ่งโปร่งสติก็ยิ่งตรวจยิ่งคิดว่าเออมันมีความรู้มันมีความรู้มันมีความเข้าใจมันเห็นมันเข้าใจถ้ายิ่งได้วิปัสสนาหรือเราได้วิจัยกันไปอย่างนี้มีสติตรวจอ่านดูซอกแซกพิจารณาเรื่อยไปอย่างโน้นอย่างนี้เรื่อยมันก็ยิ่งจะเกิดสมาธิเกิดสมาธิฟังดีๆนะในขณะที่หัดระวัง ไม่ให้เป็นไม่ให้มีไม่มีกิเลสแล้วก็อ่านจิตอ่านกิเลสดังที่อธิบายเป็นภาษาคนเนี่ยภาษาจะอธิบายไปเมื่อกี้เนี่ยคนนี้จะปฏิบัติธรรมไปแล้วได้ผลเป็นชาญนะสมาธินี้แหละคือฌานสมาธินี่แหละคือจิตมันเป็นหนึ่งจิตมันเป็นสภาพที่เป็นไปได้มันหลี่โลกีย์รถมันรถกิเลสมันก็ลดก็ลงไปด้วยเรื่อยๆเป็นสมาธิเป็นปัญญายิ่งมันเห็นด้วยปัญญายิ่งมันโอ้ยอย่างนี้มันสว่างแล้วมันเอ้ยเชื่อมั่นศรัทธาก็เชื่อมั่นปัญญาเราเข้าใจไม่สงสัยแล้วเหตุนั้นเหตุนี้ข้อมูลนั้นข้อมูลนี้มันเข้าใจแจ๋วเลยคุณได้เลยชาญคุณเฉยเลยทีนี้แม่เห็นเขากินไม่เห็นเขาอยู่เขาจะกินกี่มื้อกี่คราว อธิบายหลักๆเพราะในขณะที่คุณมาปฏิบัตินี่ถ้านานแล้วอย่างนี้ฟังปุ๊บผมก็จะเข้าใจพอยังไม่นานใหม่ๆคุณก็จะต้องพยายามมาฝึกรถไปจากหัวจะหาจะออกไปลิ้มไปเล็มออกไปกินไปอยู่อะไรข้างนอกอีกบ้างทางโน้นอย่างนี้อยู่คุณก็จะยังมีอยู่อย่างอย่างเคยแต่คุณก็จะปฏิบัติไปพลางมันจะมีเรื่องของฉันนี่แหละถ้าคุณยังมีการวิเคราะห์วิจัยคุณยังมีการเอาหน้าเราก็เคยเราจะไปกดไม่ได้ก็กินเล็กน้อยนี่คุณก็ได้ลดลงมาหน่อยนึงแล้วก็เป็นฌานเป็นการรีเป็นการลดเป็นการกระทำฝึกปรือเพราะเราเองมีกิเลสแรงปานฉะนี้เราจึงต้องทำอย่างนี้วิตกวิจารณ์ด้วยประพฤติไปปฏิบัติไป เราได้ดีเท่านี้เราก็พอบางคนก็ดีใจบ้างว่าเราจริงๆเราจริงๆแล้วเราทนไม่ได้หรอกลดไม่ได้ถึงขนาดนี้เราแม้จะเกินเลยไปบ้างเราก็ยังดีขึ้นกว่าเก่าอาจจะเราไม่ได้กินมื้อเดียวอย่างเขาอาจจะกินมื้อนึงกับอีกเล็กน้อยอะไรงี้มันก็เป็นดีเป็นตัวปิติถ้าคนนั้นไม่คิดลบหลู่ตัวเองอะไรเกินไปก็ยังดีใจหน่อยถ้ายิ่งเขากินได้มื้อเดียวก็ดีใจเลยก็ไปปิติแล้วยิ่งได้เข้าใจด้วยมีเหตุมีผลดังที่ได้อธิบายไปแล้วทีนี้เขาให้ฟังแล้วโอ้มันยิ่งติดมากมายมันยิ่งดีอกดีใจไปมากยิ่งกว่าด้วยนี่เป็นลักษณะของสิ่งที่เกิดจริงมีจริงไม่ใช่มาถึงก็พากินมื้อเดียวแล้วก็กินมื้อเดียวแล้วก็ไม่รู้อะไร ตื่นดีไปเลยหมดท่าเดียวแบบนี้เป็นสมถะอดมาเด้อๆลูกเดียวไม่มีความรู้วิจัยร่วมวิจัยนี่อย่างโน้นอย่างนี้มองหาใครก็สัมผัสแล้วก็มีภาวะเข้ารู้ไอ้นั่นรู้ไอ้นี่บ้างไม่รู้เขาพาทำงานก็ทำดีไปเรื่อยๆเฉยๆดีไม่ดีมันหิวน้ำหนักงดเข้าที่ไหนหลับหูหลับตาทำลืมมันไปเลยนี่เป็นเรื่องของสมถะจิตนานๆเข้าก็อาจจะชินชาได้ด้วยสมถะชินชาก็เป็นไปได้เฉยๆมันอดมันลดได้เพราะเพื่อนบอกแล้วว่าอำนาจของเพื่อนหมูนี่มันจูงดึงมันมีอำนาจดูดด้วยมันการปฏิบัติกับสหธรรมิกมี มีมิตรมีสหายเนี่ยเป็นการปฏิบัติที่จะเกิดผลการปฏิบัติคนเดียวดุ่ยดุ่ยไม่ค่อยเอาไม่ค่อยมีแม้แต่บัณฑิตแม้แต่เพื่อนสหายที่จะมีฤทธิ์มีแรงจูงดึงกันอย่างโน้นอย่างนี้นะช้าหรือไม่สำเร็จไม่มีเรี่ยวมีแรงไปไม่เคยรอดพระพุทธเจ้าท่านได้ตรัสถึงขนาดยืนยันว่าผู้ที่มีมิตรดีสหายดีเท่ากับการปฏิบัติธรรมสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่งผลที่ปฏิบัติธรรมมีมิตรดีสหายดีเท่ากับการปฏิบัติธรรมทั้งเสด็จแล้วครึ่งหนึ่งในสังคมที่สูงที่ท่านยืนยันเหลือเกินเรื่องมีมิตรซะก่อนมีกัลยาณมิตรซะก่อนมีอยู่ 4 ข้อแล้วซึ่งมีข้อย่อยคือมี เนี่ยมี 10 เนี่ยอะไรท่านเลขอะไรก็ถามวัตถุ 10 ถ้าเรียกคาถาวัตถุ 10 เนี่ยที่มีสันโดดวิเวกกะสังข์คะวิริยาและพระศีลสมาธิปัญญาวิมุตวิมุตติญาณทัสสนะกฐินวัตถุ 10 นี่ก็เป็นข้อหนึ่งในสัมโพธิข้อแรกๆนั้นมีมิตรดีสหายดีได้มิตรดีสหายดีเพราะการมาปฏิบัติธรรมกับมิตรดีสหายดีนี่ก็ขอให้พวกเราจงเป็นมิตรดีสหายดีจริงๆอย่าเป็นมิตรเหน่งสหายเด็กที่เกื้อกูลกันเราได้อะไรนิดหน่อยเราได้แต่ฉันนี่มันปฏิบัติธรรมไม่ได้ฉันไม่ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยฉันลดได้แล้วเอาสีข้อนั้นมาจับเอาศีลข้อนี้มาจับฉันก็ได้ แล้วเนี่ยอาจจะไม่ถาวรก็ตามจ