ปัญญาข้อที่ 2 ต้องถามครูให้รู้ จนกว่าจะชัดเจน.docx

ปัญญาข้อที่ 2 ต้องถามครูให้รู้ จนกว่าจะชัดเจน _2.เธออาศัยพระศาสดา หรือเพื่อนพรหมจรรย์รูปใดรูปหนึ่ง ผู้ตั้งอยู่ในฐานะครู ซึ่งเป็นที่เข้าไปตั้งความละอาย ความเกรงกลัว ความรัก และความเคารพไว้อย่างแรงกล้านั้นแล้ว เธอเข้าไปหาแล้วไต่ถาม สอบถามเป็นครั้งคราวว่าข้าแต่ท่านผู้เจริญ ภาษิตนี้เป็นอย่างไร เนื้อความแห่งภาษิตนี้เป็นอย่างไร ท่านเหล่านั้นย่อมเปิดเผยข้อที่ยังไม่ได้เปิดเผย ทำให้แจ้งข้อที่ยังไม่ได้ทำให้แจ้ง และบรรเทาความสงสัยในธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัยหลายประการแก่เธอ ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นเหตุเป็นปัจจัยข้อที่ 2 ย่อมเป็นไปเพื่อได้ปัญญา ฯลฯ เพื่อความบริบูรณ์แห่งปัญญาที่ได้แล้ว ฯ พ่อครูว่า... แม้คุณจะได้ยินได้ฟังแล้วมันก็ยังไม่ครบไม่ละเอียดมันยังไม่พอหรอก คุณต้องเข้าไปถามเข้าไปหาเข้าไปซักไซ้ไล่เลียง มุมนั้นเหลี่ยมนี้ มิตินั้นประเด็นนี้ มีอีกไม่รู้กี่นัยยะ ต้องเข้าไปถามแล้วถามอีกไม่ใช่ว่ามันจะสมบูรณ์บริบูรณ์ได้ง่ายๆ ต้องฟังธรรมะให้บริบูรณ์ จึงจะได้รับสัทธรรมที่บริบูรณ์ คบหาแล้วไถ่ถามเสมอ จึงจะเกิดสัทธรรมที่บริบูรณ์ เมื่อได้สัทธรรมบริบูรณ์ จึงจะเกิดศรัทธาที่บริบูรณ์ ถึงจะสามารถมาจัดการใจทำใจของเรา ถึงว่าการทำใจในใจจึงเป็นข้อ 2 ใน รากเค้า ต้นรากของมูลสูตร 10 ข้อที่ 1 มีความยินดี ฉันทะ ข้อที่ 2 มนสิการเป็นการทำใจในใจซึ่งยิ่งใหญ่นะ ท่านผู้รู้ในสังคมศาสนาพุทธ ที่แปล โยนิโสมนสิการ พยายามแปล แค่ โยนิโสมนสิการว่าเป็นการเท่านั้น ซึ่งไม่ใช่ เนื้อแท้ของมันคือการทำใจ ซึ่งไม่ใช่แค่พิจารณา ทำความเข้าใจ ความเฉลียวฉลาด แต่นี่มันเข้าไปทำใจก็ไปแก้ไขที่ใจเลย การยังไม่เข้าถึงการทำใจในใจคือการเปลี่ยนแปลงใจของเราเลย อันนี้ลึก ไม่ได้เข้าถึงการทำใจในใจท่านยังไม่ถึงจริงๆ นี่ก็พูดไป จะว่าจริงๆ