กายกับสัญญาในวิญญาณฐิติข้อที่ 5.docx

กายกับสัญญาในวิญญาณฐิติข้อที่ 5 5. ผู้ที่พ้นเรียกว่า สัตว์ที่เข้าถึงชั้นอากาสานัญจายตนะด้วยมนสิการว่า อากาศหาที่สุดมิได้ เพราะล่วงรูปสัญญา เพราะดับปฏิฆะสัญญา เพราะไม่ใส่ใจถึงนานัตตสัญญาโดยประการทั้งปวง นี้เป็นวิญญาณฐิติที่ 5 ก็ขออธิบายพยัญชนะที่เป็นบาลีอากาสานัญจายตะ ก็คืออากาศ อากาศหาที่สุดมิได้ ก็หมายความว่าสภาพของความว่าอากาศคือความว่าง อา หรือ อว จริงๆแล้ว นัยยะที่ลึกซึ้ง อว ยังมีสภาวะ ถ้า อา แล้วไม่มีสภาวะยิ่งกว่า อว อากาศ กับ อวกาศ คือ ความควบแน่นของอากาศต่างกัน แต่นี่เอาอาการของจิต อาจร ไม่เอา อจร เดี๋ยวจะอาเจียน อากาสาฯคือไม่มีสภาพที่มันมีเศษธุลีละอองของกิเลสหยาบ ละเอียด ไม่มี เพราะว่า ล่วงรูปสัญญา เพราะรูปที่คุณไปกำหนดรู้ก็ดี ดับปฏิฆสัญญา แม้รูปไปกระทบแล้ว กามก็ไม่มี ปฏิฆะก็ไม่มี คำว่าไม่ใส่ใจ คือ อมนสิการ ไปแปลว่าไม่ใส่ใจ ไม่สนใจ มันก็เลยเป็นแบบ เด๋อๆ ที่จริง อมนสิการคือไม่ได้ทำใจในใจ ไม่ได้ฝึกฝน แต่ผู้ที่ฝึกฝนแล้วจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว จบแล้ว ก็ไม่ต้องฝึกฝนอีก จึงเรียกว่าไม่ต้องทำใจในใจอีก อมนสิการ เป็นผู้ที่จบกิจแล้วไม่ต้องทำใจในใจอีก ใจในใจทำเป็นทำคล่องทำเรียบร้อยมี ปริสุทธา ปริโยทาตา มุทุ กัมมัญญา ปภัสสรา มีอะไรมากระทบกระแทกก็ไม่เกิดกิเลส จิตมุทุธาตุ จนมีบารมี จนมีราศีรังสี จนกิเลสเข้ารอหน้าไม่ติด มีบารมี มีฉัพพันธรังษี รังสีทั้งตาหูจมูกลิ้นกายใจ 6 ทวาร มีราศี รังสี ที่เป็นกำแเพง อันไร้สภาพ ไม่ให้เจ้ากิเลสเข้ามาใกล้ มีพวกนี้เป็น barrier เป็น buffe กันได้อย่างยาวไกลแข็งแรงเลย กิเลสรอหน้าไม่ติด สู่แดนธรรม...ที่ว่าล่วงพ้น ไม่ใส่ใจในนานัตตสัญญา หลุดพ้น (สมติกมะ) นานัตตะ คือ ความต่างกันของสัญญา ไม่ต้องไปทำใจในใจในสัญญาใดๆแล้ว พ่อครูว่า…คำว่าไม่ใส่ใจถึงนาน