กายกับสัญญาในวิญญาณฐิติข้อที่ 7.docx

กายกับสัญญาในวิญญาณฐิติข้อที่ 7 ขั้นที่ 7 สัตว์ที่เข้าถึงชั้นอากิญจัญญายตนะ ด้วยมนสิการว่า ไม่มีอะไร เพราะล่วงขั้นวิญญาณัญจายตนะ โดยประการทั้งปวง นี้เป็นวิญญาณฐิติที่ 7

คำว่าวิญญาณชัดเจนว่า วิญญาณคือธาตุรู้ที่บริบูรณ์ที่สุดซึ่งแยกเป็นเจตสิกเวทนาสัญญาสังขาร หรือเวทนาสัญญาเจตนา ก็ไม่มีกิเลสยึด แม้ในเวทนาที่มันสะอาดจากกิเลส จากรูปสะอาดจากกิเลส เวทนาสะอาดจากกิเลส สัญญาสะอาดจากกิเลส สังขารหรือเจตนา ที่สะอาดจากกิเลสแล้ว ก็เข้าใจว่าเป็นเครื่องอาศัยเป็น สยะที่ อา อยู่ สยะคือตัวตนตัวเรา สย สว สก สามตัวนี้ ก ว ย ย มันตัวเศษวรรคตัวต้นตัวที่ 1 ย ยิ่งกว่าพลังแม่เหล็กตัวน้อยที่สุด ว ใน ย ร ล ว ตัวที่ 4 ออกมานอกกรอบสามเส้า เป็นพลังงานอีกโลกหนึ่ง หนา ถ้าเป็นโลกุตระจะรู้จบ แต่มันเป็นโลกีย์คุณก็ไม่รู้ ยิ่งไปใหญ่เลยนึกว่ามันเจริญแต่ที่จริงกิเลสอาสวะงอกงามเจริญไพบูลย์คุณไม่รู้สภาวะ ถ้าสามารถที่จะกำหนดรู้ สย สว สก สก นี่ยิ่งเต็มบ้องเลย เอาธาตุ พยัญชนะตัวที่ 1 ของ ก.ไก ก.กก ก.กอง ก.กลุ่ม ก็ยิ่งแย่ใหญ่เลยเพราะมันเป็นตัว ก.เก๊ เมื่อไม่มีมิจฉาไม่มีความเข้าใจผิด มีแต่ความเข้าใจถูกเป็นสัมมาหมด คุณก็แยกได้ว่าอากาศก็อย่างหนึ่ง วิญญาณก็อย่างหนึ่ง ซึ่งเป็น 2 ธาตุเทวะที่คุณต้องอาศัยอยู่ และอากิญจัญญายตนะไม่มีแล้วนะกิเลส ธุลีละอองกิเลสอาสวะอนุสัยไม่มีเหลือแล้ว แต่จริงๆแล้วคุณก็ต้องอาศัยหรือ อนุสัยอยู่ อนุ คือ น้อง น้อย เล็ก ขออาศัยอยู่ เท่านั้นเอง วางได้ ไม่ได้ยึดว่า อนุเป็นเรา ไม่ได้ยึดว่า สย เป็นเรา อนุก็ไม่ใช่เรา สย ก็ไม่ใช่เรา แต่อาศัย 2 สภาวะ อนุสยะ อยู่เท่านั้นเอง ผู้รู้จักอนุสยะ สูงสุดจึงทำให้ อนุสยะ แข็งแรงที่สุดหรือจะสลายไปเร็วที่สุดก็ได้ทำให้เกิดหรือทำให้ดับได้ตามต้องการเรียกว