230908-2-216 ทางเอกภาค2-ตอน216(หน้า470)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์213 KB
วันที่แก้ไข9 กรกฎาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันจันทร์ที่ 8 กันยายนพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระที่รักอบรมทำวัตรเช้าบรรยายทางเอกภาค 2 ที่พุทธสถานปฐมอโศกถ้าเรามาเรียนกันต่อเราได้ทางโน้นได้ไปอธิบายมากมายก็ได้ไปอีกนิดหน่อยก็ไม่ต้องทนอะไรมากทางนี้ไม่ได้อธิบายต่อไปถึงเมื่อเป็นศิลปิน เป็นผู้ที่จะสร้างสรรค์อะไรและเราเกิดเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวไม่รู้กามตัณหาไม่รู้ภวตัณหาและเราก็ไปสร้างสิ่งแปลกสิ่งใหม่ไปสร้างสิ่งอะไรต่ออะไรเลอะๆเลอะเทอะไม่ว่าจะสร้างสิ่งแปลกใหม่ในลักษณะของกามหรือสร้างสิ่งแปลกไปในลักษณะของความอำพรางถึงไม่รู้มันก็คือสิ่งที่ทับถมโลกลงไปทั้งสิ้นซากสิ่งสำคัญเป็นบัญญัติอันใหม่ที่บัญญัติให้แก่โลกก็ไปเรื่อยๆทับถมโลกลงไปเรื่อยๆเป็นเรื่องเรื่องปลาเป็นเรื่องสุริยะลอยไร้ประโยชน์แต่เขาไม่รู้ เขาไม่รู้เขาก็ทำกันไปแท้จริงนั้นเขาเป็นนักทำลายเศรษฐกิจคนสำคัญเป็นนักทำลายเศรษฐกิจคนสำคัญมีเราเรียนว่ากันถึงตรงนี้หน้า 470 ที่เราว่าไปแล้วแต่ก่อนจากที่นี่ไปที่ต่อจากนี้ก็อธิบายให้ทางโน้นฟังต่อไปเลยจากนี้หน่อยนึงคือติดต่อขึ้นจากศิลปินนั้นจะประดิษฐ์ของใหม่ซึ่งถ้าเป็นผู้ยังไม่เข้าใจสัจธรรมไม่มีอภิปัญญารู้แจ้งกุศลธรรมแท้ๆก็คือผู้รับใช้ความคิดของตนเองเป็นทาสความคิดความฝันของตนเองเรียกว่ารูป พรมอรูปพรหมหรือจิตนิยมนั่นเองเปิดศิลปินส่วนมากนี่จึงกลายเป็นพวกถือดีถือตัวถือหัวเป็นพวกที่หลงความคิดตัวเองใช้ความคิดตัวเองเชื่อฝีมือตัวเองตัวเองคิดอย่างไรตัวเองก็ปั่นก็สร้างมาแล้วจะให้คนเขาเห็นดีตามเป็นพวกจิตนิยมเพราะตนก็จะปรุงจะประดิษฐ์จะว่าจะปั้นวิมานจะคิดสร้างกระทำอะไรออกมาได้ก็ทำทำทำทำทำทำทำทำทำทำทำทำทำให้ผู้ออกทีได้ว่าได้เน้นให้ฟังแล้วพวกพวกหัวสมัยใหม่ทำอะไรก็ได้ออกมาตัวเองยังไม่รู้เรื่องรู้ราวยังไม่รู้ชัดด้วยตนเองด้วยซ้ำ พอดีไปกลับไปที่สันติคราวนี้พอ

อ่านต่อ

ดีไปสันติคราวนี้ก็ไปได้อ่านวิจารณ์ศิลปะในหนังสือสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์การพบที่เขาสร้างตึกอาจเพราะเขาสัมภาษณ์ผู้ที่เป็นศิลปินเหรียญทองได้รับเหรียญทองเป็นที่หนึ่งของประเทศเหมือนกันเพราะว่านี่เป็นการประกวดศิลปะแห่งชาติของปีนี้ผู้ที่เขาชนะที่ 1 นี่ชื่อเกียรติศักดิ์ปริญญาโททางศิลปะในภาพของเขาได้รับรางวัลเหรียญทองเขาก็สัมภาษณ์ คือว่าเดี๋ยวนี้มันไม่รู้เรื่องมันอวิชชาภาพที่เขาเขียนออกมาเป็นภาพคนได้เหล้าแล้วทำที่สันติก็เล่าก็พูดโยงถึงแล้วก็อธิบายสู่ฟังนี่ก็ไม่ได้เล่าเท่านี้เท่านี้ก็ขอเล่าซ้ำอธิบายต่อไปอีกเป็นภาพคนที่จริงไม่มีคนเป็นภาพคนนั่งใส่เสื้อแขนยาวคอเชิ้ตธรรมดานั่งแล้วก็สวมอยู่กับกุญแจก็ทับอยู่เหมือนของคนนี่แหละแล้วก็กางเกงขายาวจนกระทั่งเท้ามันก็มีรองเท้ามันไม่เห็นเท้าเห็นอะไรหรอกมันก็เห็นแต่รองเท้ากางเกงเสื้อแล้วก็ไม่มีหัวไม่มีมือไม่มีคอไม่มีคอไม่มีมีแต่เสื้อกางเกงกับรองเท้า อยู่นั่งแล้วก็กางแขนตรงนี้เฉยๆในภาพไม่มีหัวคนไม่มีตัวคนมีแต่เสื้อผ้ารองเท้านั่งอยู่แล้วก็มีเป็นช่องๆช่องๆเหมือนลูกเหมือนช่องตารางสี่เหลี่ยมลูกกรงอะไรเนี่ยเป็นช่องๆๆๆไอ้เสื้อลอยอยู่ว่างๆนี่ก็อยู่ข้างหลังช่องนั่นแหละนั่นแหละคือภาพที่เรารับรางวัลที่ 1 เหรียญทองคนสัมภาษณ์เขาก็ถามว่าคุณได้รับผลสำเร็จในศิลปะของคุณแล้วหรือยังเขาก็ตอบอย่างภาพผมได้รับความสำเร็จในศิลปะของผมแล้วผมถึงที่สุดของศิลปะของผมแล้วผมพอ ศิลปะของผมแสดงว่าเขานี่แน่ใจในงานของเขาเหลือเกินว่างานของเขานี่สมบูรณ์บริบูรณ์เป็นสิ่งที่เป็นสิ่งวิเศษที่สุดที่เขาทำออกให้แก่นโลกมีประโยชน์มีอะไรก็ตามใจเถอะไปเยี่ยมยอดละเขาบอกว่าเขาจะศิลปินคนนี้เขาบอกว่าเขาสำเร็จมาตั้งแต่ก่อนแล้วแต่กรรมการตรวจคนงานของเขาครั้งก่อนๆนี้ได้เหรียญเงินได้เหรียญทองแดงอะไรมาเขาบอกว่าครั้งน้อยๆแต่งงานของเขาก็ถึงที่สุดนะสำเร็จทุกอย่างบริบูรณ์แต่เขาก็อาจจะโทษกรรมการแต่กรรมการป่าไปถึงเองของฉันนี่ยอดเยี่ยมมันน่าจะให้มาแต่ครั้งก่อนๆแล้วคล้ายๆกันอย่างเงี้ยเออมีคำสัมภาษณ์ถึงมาแต่ครั้งก็ของก็ถึงที่สุดมาแล้วทางนี้ก็ขอแม่จ่าย พิสูจน์งานของผมบริบูรณ์เขาว่างเขาอย่างนั้นเลยแสดงว่าเขามีความรู้หรือเขามีสิ่งที่สูงสุดนี่แหละก็แสดงออกมานี่เป็นที่สุดเป็นสิ่งที่ยอดที่เลิศน่ะเสร็จแล้วคุณภาพเขาก็สัมภาษณ์ต่อเอ่อแล้วก็งานชิ้นนี้แหละที่ได้เหรียญทองเนี่ยที่ว่าถึงที่สุดแล้วก็ดีแต่เขาไม่ได้พูดย้อนมานะเขาถามว่างานชิ้นนี้นี่เสื้อที่เห็นว่ามีเสื้อแล้วไม่มีตัวคนนึงมันหมายความว่าอะไรครับเจ้าของภาพก็บอกว่าผมไม่มีความหมายผมไม่รู้ทีนี้เราก็ฟังคนกลางๆฟังดูดีๆจะเห็นว่าเรามาทำออกมาไม่รู้เราก็บอกว่ามันยอดเยี่ยมยอดแล้วมันไม่รู้มันทำอะไรออกมาอะไรเขาบอกผมไม่รู้ผมไม่มีความหมาย อย่างนี้เนี่ยคือศิลปินนี่ก็มาผมเห็นว่าเสื้อนี่มันดูมันดีคนมันไม่สำคัญผมก็ไม่เขียนผมก็ไม่เอาเสื้อโอเคมึงศิลปะของผมมันเซอร์วิสเขาบอกคือมันแปลว่าไอ้คำว่าสวัสดีมันหมายความว่าจริงหรือความเป็นจริงเขาบอกมันเป็นเรื่องของจิตใต้สำนึกของผมเขียนออกมามีอะไรผมก็คิดๆๆออกมาไม่อธิบายไม่รู้ผมไม่รู้ไม่มีความหมายแล้วไอ้ลูกกรงเนี่ยเขาก็ถามนี่คืออะไรไม่รู้ผมก็ไม่รู้ผมก็เห็นมันถูกๆๆเข้าไปอย่างนี้แหละคือความจริงที่เอามาพูดอยู่เนี่ยเอามายืนยันผู้เขียนเองนี่ยังไม่รู้ชัดด้วยซ้ำไม่รู้ว่าตัวหมายสิ่งนี้สิ่งนั้น ที่เป็นอะไรจะมีเป้าหมายชี้ชัดลงไปว่าเป็นอะไรให้ผลให้เป็นประโยชน์แก่ผู้รับออกมาว่าใครชัดๆตัวเองก็ยังไม่รู้ไม่กำหนดลงเป็นหมั้นเหมาะจริงแท้สิ่งนั้นอันนั้นก็จึงเป็นอรูปธรรมเขาเรียกว่า Assistant from List หรือว่า incorporated หรือว่า immaterial อะไรเนี่ยเป็นเพียงผลแห่งความคิดหรือฝีมือที่ศิลปินนั้นได้ก่อตัวตนอันใหม่ขึ้นมามองโลกเป็นแนวรับสัญญาณธรรมเป็นตัวตนที่เกิดมาแล้วยังไม่มีเป้าหมายชัดด้วยซ้ำแต่ผู้สร้างหลงตนเองว่าเป็นกำไรเป็นของดีมีประโยชน์ ภาษาบาลีเรียกว่าอายตนะบ่ได้เปิดอายะแปลว่ากำไรแปลว่าประโยชน์ตรรกะแปลว่านิดนึงหน่อยนึงความเกิดอันใหม่หรือความสืบต่อที่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้ว่าตัวก่อความเกิดดีหรือเลวแท้ให้แก่โลกในวันนี้ว่าสัญญาณคือไม่รู้เรื่องเมื่อตัวศิลปินเองก็ยังไม่รู้ยังไม่ชัดยังไม่แน่ว่าประโยชน์อะไรกันในสิ่งนั้นสิ่งนั้นจะให้อะไรที่เป็นสารัตถะในงานอันนั้นของตนแก่ผู้อื่นมันก็ยังเป็นรูปธรรมอันเลื่องลอยหรือว่ายังเลื่อนไหลอยู่เป็นงานที่ขาดความรับผิดชอบผลงานชิ้นนั้นก็เป็นตัวตนของความไม่รู้ เป็นตัวแทนของอวิชชาชัดๆเนี่ยจะเห็นได้ชัดเน้นแท้เลยว่าทำกันไปอย่างเบลอๆเพ้อๆมัวๆไม่รู้เป้าหมายไม่มีจุดยืนไม่มีความเข้าใจแม้แต่ในตนเองยังบอกไม่ได้ว่าตัวเข้าใจว่าอะไรแม่นมั่นบอกไปไม่ได้เป็นอะไรก็ไม่รู้เป็นอารมณ์เป็นอะไรอันนึงซึ่งเป็นอารมณ์ที่ตัวเองก็ไม่แน่ชัดว่าอารมณ์อะไรเรื่องอะไรจะซื้อแทนสื่อชัดอะไรหมายว่าอะไรเขียนโน่นเขียนนี่ปั้นนู่นปั้นนี้ทำโน่นทำนี่คืออะไรล่ะเป็นนามธรรมก็บอกด้วยภาษาคนซึ่งเราหมายว่ามันเป็นนามธรรมนะมันเป็นรูปนั่นน่ะมันเป็นอารมณ์นี่มันเป็นเรื่องนั้นน่ะเป็นเรื่องหนี้อ่ะมันหมายเอาอันนี้ชัดๆ ที่บอกว่ากลัวจะนมน้องไปเป็นอันนั้นหมายใจว่าจะให้ต้องเป็นอย่างนั้นน่ะให้ไปสู่จุดตรงนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นน่ะอันนี้ขั้นตอนนี้ให้เป็นอย่างนี้บอกได้ไหมไม่ได้ไม่บอกไม่รู้ตัวพูดทำยังไม่รู้มันก็เป็นสิ่งแทนอวิชชาอันนั้นคือสู่ความไม่รู้ของตัวเองเลยออกมาให้คนอื่นเขาแล้วตัวเองก็ไม่รู้ว่าอะไรที่จริงเป็นเรื่องขายเจ้าตัวที่เขาอย่างยกตัวอย่างคนเมื่อกี้นี้เขาพูดก็จริงขายตัวจิตใต้สำนึกของเขาที่เขาไม่รู้เรื่องอะไรแล้วก็บ้านมันออกมาซื้อมาใครรู้บ้างเลยมีอะไรของมันวะคล้ายๆกันน่ะถ้ารู้ว่ามันโง่ไม่มีอะไรของฉันว่าบอกฉันหน่อยว่านี่มันอะไรของฉันอยู่ในนี้อยู่ในใจมันเนี่ยบอกอารมณ์บอกความต้องการบอกอะไรอะไรไม่มีอะไร เสร็จแล้วก็ตัวเองก็ไม่รู้จะซื้อออกมาดีหรือชั่วไม่รู้สื่ออารมณ์อะไรก็บอกความเพ้อเพ้อฝันฝันความต้องการความมุ่งหมายหรือว่าของมันๆอารมณ์มันๆอารมณ์ชอบอะไรของตัวเองทำออกมาชอบอะไรก็ใส่ๆเข้าไปแล้วก็ปั่นออกมาแล้วก็บอกว่าเนี่ยสมใจแล้วได้ปั่นสมสำเร็จได้ก็ทำอะไรออกมาปุ๊บผมมาอย่างนี้เป็นชิ้นเป็นอันออกมาแล้วไอ้ชิ้นไอ้อันของตัวเองได้เท่ากับตัวเองได้ในทุกๆปีจะปั่นได้สร้างในกรอบได้ก่อได้สำเร็จลงมาในถ้ำมีผลแห่งกรรมอันนึงสมใจก็เท่านั้นเองนะคนพวกขี้เห่อในศิลปินหรือกวีพยายามใหญ่อะไรก็แล้วแต่ที่เคยได้ฟังแล้วว่า จิตรกรปฏิมากรสถาปัตยกรรมมัณฑนากรลิเวอร์พูลชนะธนากรประพันธ์กลอนกวีกรทีตะกอนวานฐิติกรนาถตะกอนหรือณัฐกรอะไรก็แล้วแต่พวกที่เป็นตัวอะไรศิลปินอะไรในแขนงไหนก็ตามถ้าเป็นพวกชั้นแนวหน้าประเภทผู้สร้างอรูปประธรรมคือพวก Abstract หรือพวกฟอร์ม List in Corporation in material ต่างๆนี่แหละภาษาอังกฤษต่างๆแล้วก็มีเยอะแต่โดยเฉพาะแม้ผู้สร้างเองก็ยังไม่รู้สารัตถะแท้ของงานนั้นๆไม่รู้เป้าหมายและจุดหมายของงานนั้นๆหรืองานนั้นๆยังไม่เป็นเอกกับคุณยังไม่เป็นเอกกับคุณในวงเล็บหมายความว่ายังเป็นเนสสัญญานาสัญญา อายตนะธรรมคือเป็นสิ่งที่ยังบอกถึงจุดหมายโลกยังบอกถึงจุดเป็นเอกกับคุณเป็นส่วนดีของมันเป็นที่หนึ่งเป็นที่เด่นที่ชัดกูทำก็ควรจะรู้ไม่รู้บอกไม่ได้ผู้ทำก็ยังบอกไม่ได้แล้วตัวงานนั้นมันก็สื่ออย่างพร้อมจดหมายคำว่าเป็นข้าราชการหรือเป็นภาพเขียนก็เขียนที่ผู้ที่ทำเนี่ยจัดไปเสร็จเรียบร้อยแล้วเป็นองค์ประกอบเป็นฝีมือวาดไว้เลยว่าต้องการจุดนี้เป็น interest Point เป็นจุดสำคัญแล้วก็มี 4 โยงใยนำมีองค์ประกอบมีอะไรต่ออะไรนำไปพร้อม ที่ไปหาจุดที่สำคัญนี้ให้คนเข้าใจให้คนได้จุดที่หมายนี้ยังเด่นชัดไม่รู้ไม่เข้าใจตัวเองก็ไม่รู้เรื่องตัวเองก็ไม่ได้รู้ว่าตัวนี้จะทำอย่างนี้ให้หมายอันนี้แล้วก็ทำแล้วสื่อต่างๆประกอบพร้อมแล้วว่าใครสัมผัสปั๊บก็จะรู้เลยว่าใครอะไรออกมาให้แก่เขาเป็นจุดเอกกับคุณเป็นจุดมุ่งหมายที่เลิกยอดสำคัญแล้วเราจะรู้ได้รับรถรับจ้างรับเรื่องราวรับอะไรต่ออะไรตามเป้าหมายต้องการนั้นอย่างเด่นชัดผู้สร้างก็รู้เรื่องแล้วก็ให้สัมผัสแล้วให้คุณทางนามธรรมด้วยสภาพนั้นแม้จะเขียนอะไรก็ตามเขียนเป็นคนหรือเขียนเป็น ของเขียนเป็นอะไรประกอบออกมาแล้วคนที่รับดูรูปภาพได้แล้วให้ความรู้ทางด้านนามธรรมเข้าใจแล้วอ๋อนี่แสดงถึงความหมายทางด้านนามธรรมเป็นจิตเป็นวิญญาณเป็นความความรู้เป็นความเมตตาเป็นความเกื้อกูลเป็นความหมายอะไรต่างๆนี่เป็นนามธรรมมึงเป็นรูปไม่รู้ว่าแต่ว่าดูไปแล้วไม่รู้เรื่องเลยไปคิดเอาเองเดาเอาเองฝันเอาเองเอาอย่างนี้มันก็ยิ่งสื่อความงงความสับสนความไม่รู้เรื่องเจ้าตัวก็ไม่รู้เรื่องเพราะงั้นศิลปินที่ดีก็จะต้องสื่อมาให้รู้เป้าหมายสิ่งนั้นมันเป็นวัตถุก็ดีเป็นรูปธรรมก็ดีแต่ว่าผู้ดูเนี่ย มาเลยเป็นนามธรรมเป็นความรู้เป็นอรูปธรรมเป็นสิ่งที่ไม่เป็นตัวตนเป็นอนัตตาแต่สิ่งที่ไม่มีตัวตนแต่ว่าเป็นสภาพของอาการทางด้านจิตวิญญาณหรือว่าเป็นสภาพทางด้านอาการนามเป็นความเมตตาเป็นความเกื้อกูลเห็นด้วยความโหดร้ายให้เห็นเป็นความรักเป็นความปราณีหรือว่าเป็นความดีความงามคุณค่าอะไรจะสื่ออะไรไอ้พวกที่ความนำหน้าหรือการนำหน้าพวกนี้เป็นอาการนามเรียกว่าเป็นนามธรรมหรือเป็นอรูปธรรมอย่างนั้นเรียกว่าอรุณธรรมศิลปะที่สื่อให้รู้ถึงสิ่งที่มันไม่เป็นตัวตนแต่ว่าอันนี้เป็นสื่อแทนที่ให้เข้าใจไปถึงแล้วก็ทำสิจะเป็น Assistant จะเป็นอาการนานจะเป็น วาดรูปธรรมอะไรอย่างนั้นแต่ให้ชัดเจนมีองค์ประกอบมิตซูมีสีมีแสงมีเงามีภาพมีตัวไอ้นั่นอย่างนี้สื่อนำทำอะไรชัดแจ้งจะนำมากเกินไปก็ไม่ดีมันจะแข็งไปก็ไม่ต้องนำมากแต่ต้นน้ำโน้มน้อมชี้ไม่เบลอใครดูก็จะต้องจุดสำคัญไปถูกต้องไม่คิดเพี้ยนไปอื่นเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ได้สภาพอย่างชัดเจนทำไมไม่ทำอย่างนั้นเขาไม่รู้เขาไม่เข้าใจความหมายพวกนี้เพราะฉะนั้นต้องบอกว่าแม้ขณะฉันศิลปินขนาดให้รางวัลเหรียญทองไม่รู้เรื่องได้ปริญญาตรีปริญญาโทปริญญาเอกออกมาไม่รู้เรื่องความหมายของศิลปะที่สูงๆซึ่งทำให้ทำจะทำก็ได้อย่างไรพยายามเสริมแม้จะเขา ของเขาไม่ชัดเราเอาภาพเข้ามาเรามาเขียนคำอธิบายประกอบบรรยายภาษาลงไปประกอบเล็กน้อยภาษาก็เป็นสภาพนึงเป็นองค์ประกอบเป็นส่วนประกอบที่ประกอบกับภาพนี้แล้วนำพาไปให้เขาเกิดความรู้ทางด้านนามธรรมเข้าใจในความหมายคำว่าความหมายนี่ก็เป็นนามธรรมเข้าใจความหมายที่ไม่ใช่ตัวใช่ตนแต่เป็นความหมายที่จะได้รับรู้เป็นปัญญาเป็นความดีงามเป็นสิ่งที่เจริญเป็นสิ่งประเสริฐเป็นสิ่งที่เป็นปัญญาชนิดที่เป็นปรัชญาต่างๆก็ได้ด้วยแม้เป็นปรัชญาต่างๆก็คือปรัชญานั้นออกมาให้คนรู้ได้ไงไม่มีตัวตนหรอกแต่ว่าเป็นสิ่งนำไปสู่จุดที่เป็นความนึกคิดเป็นตัวปัญญา บอกเป็นความรู้ที่จะนำพาให้คนไปทำดีมันสื่อความรู้นั่นแหละดีมันจะสื่อความรู้ที่ลึกแหลมเรียกว่าสื่อปรัชญาสื่ออภิปรัชญาต่างๆถ้าศิลปินใดได้สร้างศิลปะงานนั้นงานนั้นออกมาแล้วก็สื่อปรัชญาสูงๆนี้ให้แก่คนได้คนก็รับไปงานนั้นก็มีค่าสูงเพราะสื่อปรัชญาสูงสูงให้แก่เขาก็เห็นอันนี้แล้วนี่เป็นความหมายที่สูงความหมายนี้เป็นนามธรรมอ๋อนี่มันให้ความหมายที่ชัดเด่นเลยในความหมายที่เจ้าตัวผู้จะสื่อก็ต้องรู้ในปรัชญานั้นแล้วผู้รับผลประโยชน์ตรงเข้าใจถูกต้องเป็นปรัชญาชั้นสูงจะสื่อภาพนี้สมมุติว่าเขียนแล้วจะให้ ตนของตนเป็นที่พึ่งของตนเนี่ยเป็นปัจจัยของพระพุทธเจ้าเขียนลงมาแล้วไม่ชัดเลยโอ้โหท่านภาพนี้สื่อให้เราเห็นว่าเราต้องเป็นผู้ที่พึ่งของเราให้ได้เราจะอ่อนแอเราจะต้องอ่านเจ้ากล้าเราจำเป็นต้องไปหลงพึ่งในสิ่งที่ไม่เข้าเรื่องเข้าราวเพิ่งพึ่งพาพึ่งสวรรค์พึ่งดินพึ่งลมหรือแม้จะไปพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์รู้ไปพึ่งใครต่อใครๆไม่ต้องอะไรงี้มันฟูออกมาไอ้คนนั้นเห็นชัดรู้ปรัชญานี้ชัดๆอย่างนี้ชั้นสูงอย่างนี้เป็นศิลปะชั้นดีแต่นี่ไม่รู้เรื่องเลยคนเขียนก็ไม่รู้อะไรเป็นอะไรคนให้คะแนนก็ให้มันส่งไปถามคนให้คะแนนเองกรรมการเองนี่ก็ได้ต่างคนต่างให้พูดแล้วพูดกับคนละทีนะอย่าให้มาพูดพร้อมกันต่างคนต่าง รับรองและอธิบายการเป็นคนละแควเลยแต่ก็มันในหัวใจของตัวเราเองคนรู้ใจคนละคนเป็นเรื่องดาวด้วยหรือจับไม่ติดบางอันจับความเห็นเหล่านั้นมาใส่กันและรับรองบางทีคานแย่งกันด้วยแทนที่จะเป็นไปด้วยกันมาด้วยกันเป็นเอกกับคุณเป็นเอกภาพไม่เป็นเอกภาพด้วยซ้ำเลยเป็นอย่างนั้นยังได้เลยเพราะว่าสิ่งที่มันไม่สื่อเอกกับคุณมันไม่เป็นสิ่งชี้ชัดมันก็เป็นเรื่องแล้วแต่ละคนแตกความเห็นความยากอะไรต่ออะไรไปมันไม่เป็นเอกภาพปรัชญาสื่อความหมายทางนามทางไม่ใช่ตัวตนไม่ใช่แท่งก่อนมันก็ ตรงไหนเป็นตัวที่จุดสำคัญที่น่าสนใจที่จะจ้องรู้ได้กันอันเดียวกันเป็นเอกเป็นหนึ่งฟ้าแตกแยกใครจะคิดยังไงก็ได้อันนี้ยังไงอะไรก็ได้เราเลือกเธออย่างนั้นก็หยิบขี้หมามาปนขี้หมูอะไรก็ได้นี่เราจะไปยากอะไรถ้าอย่างนั้นก็ทำไปสิก็ยังไงก็ได้แล้วเธอก็มันจริงๆกลายเป็นสิ่งที่จะเป็นสารัตถะก็กลายเป็นสิ่งที่ไร้สารัตถะเอาอะไรมาปะติดปะต่อกันอย่างความดีเขาเล่าให้ฟังก็บอกว่าเขาไปดูศิลปินของต่างประเทศศิลปะต่างๆก็เข้าไปดูเขาก็นั่งงงๆเข้าไปอีกที่นึงในลาวแล้วเมื่อวานนี้ที่สันติอโศกว่าเขาเล่าให้ฟังว่าเขาไปดูภาพที่บอกว่าเนี่ยฉันรอดฉันเลิกเป็น ปั้นชั้นเลิศของโลกสิได้เห็นไปดูก็มีลูกกลมๆลูกนึงแล้วก็ลูกสี่เหลี่ยมลูกนึงก็ลูกยาวๆลูกนึง 3 อันน่ะตั้งอยู่รวมหมู่กันอยู่ใช่ไหมแล้วก็บอกนี่ศิลปะชั้นเลิศเขาบอกเขาดูยังไงก็เห็นก็เห็นลูกกลมกับลูกสี่เหลี่ยมกับลูกไปยาวๆลูกนึงเนี่ยก็มันก็ไม่รู้ว่าอะไรมันก็แค่นั้นจริงๆก็บอกว่าเนี่ยศิลปะชั้นเลิศเป็นภาพประติมากรรมเป็นภาพปั่นชั้น 1 ของโลกในศิลปะชั้นโลกกันไม่ถูกให้เข้าไปดูอีกทีนึงที่ประเทศหนึ่งเราดูแล้วจะไปเห็นบอกว่าเนี่ยศิลปินศิลปะชั้นเลิศเข้าไปถึงก็กว่าจะเข้าไปถึงโอ้ยสถานที่นี้ก็มองๆอย่างไอ้นั่นเลยมีแสงสีม่วงมีแสงสีอะไรต้องผ่านเข้าไปก่อนเลย ต้องเดินผ่านบริษัทชั้นตอนเย็นด้วยใช้เขาใช้แสงสีสาดนี่คนที่จะไปดูต้องเข้าผ่านนี้ไปก่อนพอถึงตัวศิลปะที่อยู่ปั๊บนี่มีลูกโป่งหล้ายหลายลูกทุกคนเลยสีแดงสีเขียวอะไรกองกันอยู่เนี่ยแล้วก็รออัดเต็มอยู่ที่ไปจนถึงเพดานอยู่แค่นั้นเธอก็ปลูกปัญญาแค่นั้นเองไม่มีอะไรก็บอกเนี่ยศิลปะชั้นสูงสุดศิลปะโลกของประเทศไทยให้เด็กมันก็เด็กมันก็ดูมันก็บอกว่าลูกโป่งให้คนโตดูก็ไอ้ลูกโป่งนั่นแหละเนี่ยเขาก็มีอย่างเงี้ยให้ไปอีกที่นึงนะเขาก็ไปดูเขาบอกว่ามีกับ ศิลปะเลิศเหมือนกันไปดูก็ปูนปลาสเตอร์ขาวๆธรรมดาเทราดลงไปแล้วก็เอาตีนเด็กนี่ไปจ้ำลงอันนึงอยู่กลางนั่นน่ะเป็นรอยตีนเด็กอยู่กลางๆเท่านั้นเท่านั้นจริงๆไม่มีอื่นเลยไปสู้ไว้ตั้งแต่มันยังเปียกๆยังไม่ค่อยแห้งแล้วมันก็เป็นก้อนลงไปแล้วก็ให้มันแบนๆรอบๆลงไปแล้วมันก็มีพื้นที่ราบแล้วก็เอาตีนเด็กไปจำลงไปก็เห็นรอยตีนเด็ก 100 เท่านั้นแหละที่บอกว่าศิลปะชั้นเลิศเขาดูเท่าไหร่ก็เห็นตีนเด็กเท่านั้นมันไม่ได้สื่ออะไรความหมายอะไรมากมายเลยมันก็เท่านั้นใครดูมันก็ไอ้ลูกตีนเด็ก 100 ปีเด็กศิลป Color ก็บอกเออมันก็สมมุติกันมันก็ดาวดวงนั้นจะสื่ออะไรล่ะมันจะให้คนคิดอะไรมีแง่คิดเชิงไหนมีองค์ประกอบอะไรต่ออะไรบ้างใครอธิบายบ้างอ่ะถ้าบอกว่าเราเองเรารู้ความหมายก็อธิบายไปคนจะได้น้องๆแล้วเขาก็จะได้คิดได้มีอะไรสำนึกมีอะไรที่จะสร้างอะไรขึ้นมาถ้าไปดูแล้วก็ตื่นแล้วก็คิดอะไรไม่ออกเขาก็เดาไปอะไรวะรูปตีนนี่ตีนเนี่ยเอามาไว้บนหัวหรือไงหรืออะไรยังไงเขาก็ไม่รู้เรื่องเนี่ยสื่อความหมายกันไม่ได้เป็นสภาพถ้าผมไม่ชัดแล้วก็มีความโน้มประกอบเขาเรียกว่าคอยมาเย็นคือมีจุดชี้นำมีอะไรสื่อนำไปเพื่อที่จะให้เกิดความคิดที่มันเป็นนามธรรมให้มันเกิดความรู้ที่เป็นนามธรรมให้มันเกิดปัญญา มันเป็นปรัชญาก็คือสิ่งที่ประจำทำให้เกิดปัญญาอันยิ่งให้เกิดความสว่างแจ้งถึงอะไรก็แล้วแต่ความดีงามสัจธรรมหรือว่าทำให้ตัวเองมีทุกข์ก็พ้นทุกข์ได้เพราะได้รับทรัพย์ทราบสภาพนี้แล้วก็พ้นทุกข์พอได้รับสภาพนี่ก็รู้ในหลักการดีๆที่จะไปปฏิบัติตนที่จะไปทำตนตั้งแต่ทำตนด้วยกายกรรมทำตนด้วยวิธีกรรมรู้ทำจิตของตนเลยเห็นแล้วก็รู้เลยคำตอบนี้เอาไปทำจิตของตนเองโอ๊ยจิตของเราปล่อยของเราวางแล้วก็จบเกมให้รู้เอออย่างนั้นได้ถ้าเป็นอย่างนั้นเราก็มีประโยชน์แล้วก็มีผลอันนี้ไม่รู้จะสื่ออะไรให้รู้ความหมายคันๆหัวใจจุดนั้นจุดนี้บ้างก็ไม่รู้แล้วคนทำก็ไม่ได้ชี้นำบอกอะไรด้วย ตัวผู้ทำเองก็ไม่รู้เรื่องด้วยก็เรื่องกันเป็นเรื่องจะทำไปตามเรื่องตามราวศิลปินพวกนี้จึงกลายเป็นผู้โน้มคนไปสู่ความไม่รู้หรือจูงคนไปสู่ความติดใจมันมี 2 ทางจูนคนไปสู่ความไม่รู้รู้จูงคนไปสู่ความจิตใจหลงชื่นชอบในความไม่รู้ความไม่กระจ่างหรืออวิชชาไปติดใจในสิ่งที่ไม่รู้แล้วก็ไม่รู้ตัวเองก็ไม่รู้ตอบไปว่าไม่ให้มันทราบว่าอะไรไม่ทราบทราบไม่ทราบก็ทราบไม่ทราบก็ทราบอะไรบอกไม่ได้ซึ่งอะไรซึ่งสิ่งที่ไม่ทราบว่าอะไรไม่รู้เหมือนกันบอกไม่ได้เนี่ยเป็นเรื่องที่ตลกอยู่ใน น่ากลัวผมคิดนะฮะความคิดทั่วไปครับผมคิดว่ารอยเท้าเด็กมีปูนปลาสเตอร์เป็นสีขาวสะอาดมันคิดว่าที่มันลอยมันก็อัดแก๊สอะไรพวกนี้ขึ้นไปผสมผสานมันก็ลอยขึ้นไปถึงจะแตกออกมาเพราะว่าเขาคิดว่ามันมีสิ่งที่ลอยแล้วก็สีสันในแง่ของโลกกระทำความผิดก็คือเขาแต่เขาไม่นิยมบอกนะอาจจะไม่นิยมบอกก็เจ้าตัวก็น่าจะขายอะไรก็ได้ในคราวก็ได้ครั้งในส่วนหนังสือจะตอบว่าไม่รู้ไม่รู้อะไรอย่างนี้มันก็ไม่เข้าท่าและแท้จริงแล้วเขาก็ไม่รู้จริงๆเขาไม่เข้าใจหรอกว่าเขาทำอะไรอยู่ในโลกถ้าไม่รู้ตัวหรอกตัวเองไม่ได้ยืนยันยืนยันไม่ได้แม่นมั่นไม่ได้เป็นหลักเป็นฐานอะไร ก็บอกไม่อยากอาบน้ำก็คิดที่จะแจ้งเขาคิดก็บอกเขาคิดมีความหมายอยู่ในนั้นแหละคิดไม่ออกอย่างนู้นอย่างนี้แต่เขาคิดไม่ออกจะมาถามทีหลังอยากรู้ความหมายจึงมีปรัชญาอะไรเราก็บอกเขาก็ได้ที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าปรัชญาอะไรตัวเองก็ไม่รู้ว่าจะนำให้เขารู้อะไรเพราะสิ่งอะไรก็ทำออกมาก็ต้องให้รู้ทำแต่ว่าสนองอารมณ์ตนฉันมันสีนี้ฉันก็ใส่สีนี้ฉันมันรูปนี้ฉันก็ใส่รูปนี้ฉันมันสิ่งแทนอันนี้รูปตีนเป็นสิ่งแทนรูปวงกลมเป็นสิ่งแทนรูปสี่เหลี่ยมเป็นสิ่งแทนให้กับมันก็จะทำมันออกมาเฉยๆไปแต่ตัวเองตอบตัวเองไม่ได้เป็นพวกแนวรับสัญญานาสัญญาเจตนาธรรมเป็นพวกนี้จริงๆพวกที่ว่าจะรู้มันก็ไม่รู้จริงแต่ว่าไม่รู้มันก็เหมือนมันรู้ๆอะไรอยู่พอจะอธิบายได้บ้างล่ะแต่ว่า มันก็ไม่ชัดเจนมันไม่ยืนยันยืนยันไม่ถึงที่สุดแล้วจะบอกว่าถึงที่สุดได้อย่างไรถ้าบอกว่าถึงที่สุดที่เขาตอบก็เป็นความสนใจที่ตัวเองได้ทำรูปทำร่างทำสิ่งอันนี้ออกมาสำเร็จเป็นงานเท่านั้นเองแล้วก็สมใจในงานแต่ไม่มีความหมายไม่มีเป้าหมายไม่มีจุดยืนไม่มีสิ่งชี้ชัดไม่เป็นความรู้ทำอย่างไม่รู้ตัวรู้ตนนำดำเนินการเข้าสู่ทรงถูกสิงเหมือนคนถูกต้องถูกสิงจริงๆไม่เป็นตัวของตัวเองนั่นแหละเรียกว่าเป็นผู้ที่ยังไม่มีสติเหมือนจะไม่มีสติสัมปชัญญะยังไม่เป็นปัญญาของตัวเองอย่างแท้ชัดเขาก็เป็นคนอย่างนั้นจริงๆผมผมโอเคก็ไม่กล้าพูดออกมา ช่วยรับรู้ไม่ใช่เพียงเพราะว่าบางทีก็เกรงว่าพูดออกไปแล้วมีคนรู้มากกว่าสติจริงหรืออะไรเลยแจ้งอำพรางเป็นอันนี้อยู่เยอะเป็นจอมโจรบัณฑิตที่เสแสร้งอำพรางปกปิดและก็มันก็ไม่ชัดไม่จริงมันไม่ถึงที่สุดมันไม่แน่ๆเด็ดๆมันยังไม่เด็ดจริงพวกนี้ก็ยังเป็นจุดจุดหนึ่งเป็นชุดที่ว่ามันยังมีความไม่รู้อำพรางอยู่นะที่เรียกว่าสิ่งเหล่านี้อาตมาเกิดมาเพื่อจับพวกนี้จับผิดพวกที่ยังไม่เด็กเนี่ยยังไม่แน่พรุ่งนี้แล้วเขาจะรู้สึกต่อไปแม้แต่ศิลปะอาตมาก็จะต้องเปิดเผยแล้วก็จะต้องชี้ให้ลงไปมันทั่วโลกนะมันไม่ใช่แต่เฉพาะเมืองไทยนะมันเป็นสิ่งที่อำพรางเหมือนกันกับพระเจ้าเนี่ยอำพรางกันอยู่กับพระเจ้าคืออะไรอาตมาจะ พระเจ้าคืออะไรพระเจ้าคือกรรมพระเจ้าคือสิ่งที่ทำได้เด็ดขาดเป็นผู้สร้างมันพูดเด็ดขาดทำนี่ทำอันนี้ไม่ทำไม่ทำดับๆหยุดๆก็เกิดแล้วก็เป็นผู้ที่ทำเป็นผู้สร้างสรรค์จริงๆแล้วจะเป็นผู้ให้สร้างแล้วก็ไม่ได้เอาอะไรเป็นจิตบริสุทธิ์ไม่ได้เอนเอียงระเบียงที่ไหนไม่มีเป็นเพราะจิตวิญญาณบริสุทธิ์พระเจ้าอยู่ที่ไหนที่คนคนนึงเป็นตัวแทนของพระเจ้าจิตวิญญาณทุกจิตวิญญาณก็บอกว่าเป็นพระเจ้าเพราะว่าพระเจ้าคือพระจิตวิญญาณเพราะจิตวิญญาณอยู่ในมนุษย์มีทุกคนมนุษย์ทุกคนมีจิตวิญญาณจิตวิญญาณทุกอันนี้จะทำให้ถูกต้องตามเป็นจิตวิญญาณบริสุทธิ์ไม่มีกิเลสโลภะโทสะโมหะและก็กระทำเพื่อสร้างสรรค์เพื่อแจกเพื่อจ่ายเพื่อให้เป็นพระผู้ประทานเป็นพระผู้สร้างสรรค์เพื่อสร้างสรรค์ให้แก่โลกให้ทุกคนที่ทำอย่างนี้ถูกตรงไม่ได้หวงแหน ไปรษณีย์ทีเดียวไม่มีโลภะไม่มีโทรศัพท์ไม่มีโมหะทุกคนคือฉายาของพระเจ้าทุกคนคือฉายาของพระเจ้าทุกคนคือตัวแทนของพระเจ้าทุกคนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระเจ้าเมื่อเป็นฉายาของพระเจ้าตรงกันและทุกคนตรงกันหมดคนที่มีจิตวิญญาณตรงกันหมดถ้าจิตวิญญาณของเขาจริงจิตวิญญาณของเขาสะอาดบริสุทธิ์เป็นจิตวิญญาณบริสุทธิ์จริงแล้วก็เป็นผู้ที่สร้างศาลไม่ใช่คนขี้เกียจขี้คร้านเป็นคนที่สร้างสรรค์และก็เป็นคนที่กระทำให้ให้ในโลกทำไม่ได้โหแห่ละลายเมตตาปราณีแล้วก็มีปัญญาเกื้อกูลรู้ว่าควรทำอันนั้นควรให้คนนี้ควรทำอันนี้ไม่ทำจะทำเป็นผู้ที่ระงับสิ่งควรระงับสร้างสิ่งที่ควรสร้างอย่างกุศลให้ถึงพร้อม ดาบอกุศลให้สนิทไม่ว่าที่ไหนท่านจะมีปัญญาช่วยก็ดับดับได้ก็ดับบางทีมันดับไม่ได้เพราะเขายังดื้อๆด้านๆกันอยู่ก็ปล่อยเขาทำไปวิบากเป็นของเขาไฟมันไหม้มือเขาเองน่ะเหมือนกับพระเจ้าไม่ได้ไปทำอะไรกับซาตานไม่ได้ไปฆ่าสัตว์ป่าซาตานก็เป็นจิตวิญญาณจิตวิญญาณก็มันทำไม่ได้ก็ปล่อยจิตวิญญาณไปแล้วก็พยายามที่จะใช้ปัญญาทำโน้มน้าวเพื่อที่จะไม่ให้ซาตานนี้เกิดอยู่ฉันใดพระเจ้าก็คือสิ่งนี้สิ่งที่จริงเห็นตัวเห็นตนเห็นตัวเองตนเป็นสิ่งสูงส่งเป็นสิ่งละเอียดสุขุมประณีตเป็นความดีงามถ้ายังไม่มีงานยังไม่ใช่พระเจ้าเป็นสิ่งที่ยังไม่สูงยังไม่ส่งยังไม่ใช่พระเจ้าไม่ใช่สูงส่งเป็นกุศลเป็นบุญเป็นสิ่งประเสริฐถึงประเสริฐจึงเป็นพระเจ้า เพชรประเสริฐไม่ใช่พระเจ้าคือจะเป็นไปได้ไหมอย่างที่ตัวนี้แกว่าคือเขายังไม่อาจหาญพอที่จะตอบหรือจะให้หมู่กลุ่มต่างๆเนี่ยเอาไปคล้ายๆว่าไปตีความหมายแรกที่ว่าเป็นรูปของที่มีแต่เสื้อแล้วมีรูปทรงอะไรจะเป็นคล้ายๆว่าอย่างที่พ่อท่านมาเมื่อกี้คือต้องตนเป็นที่พึ่งแห่งตนหรือแบบของพุทธทาสก็ว่าไม่ใช่ตัวโกงของกลุ่มและร่างกายอะไรต่างๆเหล่านี้ถึงแม้จะถูกติดคุกติดอะไรแต่ถ้าผมต้องมีแนวความคิดอะไรอยู่เนี่ยถึงกายจะติดอยู่ในคุกแต่ว่าจิตวิญญาณก็สามารถจะไปไหนก็ได้หรือไม่ใช่ได้แต่ที่ให้ความหมายนั้นก็ได้กับตัวเองก็ ก็เขาถามแล้วไงไม่รู้ว่าเขาถึงบอกว่าพรุ่งนี้สู่ความไม่รู้ไงแล้วก็ไม่รู้แนวโน้มอะไรอะไรของตัวเองชี้นำอะไรชัดเจนสิ่งนั้นสิ่งนี้ก็ที่จริงมันก็บอกจิตของตัวเองอาตมาอธิบายอาตมาไขความไม่อันนี้จะหมายความว่าอะไรหมายความว่าอย่างคล้ายๆคุณว่าที่อยู่นั่นแหละก็ได้อาตมาก็อธิบายไปแล้วอยู่ที่สันติอโศกแม้แต่ภาพนี้ภาพเสื้อเปล่าๆอาตมาก็จ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน