230816-424 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ023.txt

ากเลยนิยตนี่มันนิยมหรือว่ามันเที่ยงยิ่งกว่านั้นที่ยังยิ่งกว่าเป็นความตั้งมั่นเป็นความแน่นอนความแน่นอนที่เราได้เราเป็นเรามีเราทำหน้าที่เราได้ตรัสรู้ธรรมะที่เราได้บรรลุหรือได้อย่างเขาถึงเป็นคำเป็นเรื่องของศรัทธาปัญญาที่จริงที่ชัดเจนแล้วมันก็จะเป็นหลักไปเรื่อยแล้วก็สั่งสมเพิ่มเติมขึ้นแล้วก็จะมีหลักเพิ่มขึ้น 2 หน่วย 3 หน่วย 4 หน่วยหรือ 2 เรื่อง เรื่อง 4 เรื่อง 5 เรื่องหรือหลายๆปัจจัยหลายๆจำนวนที่เป็นของแน่ใจที่เป็นของบรรลุที่เป็นของตัดสินให้แก่ชีวิตเราจะรู้ว่าชีวิตนั้นได้สิ่งอย่างนี้เป็นสิ่งอย่างนี้เป็นความดีงามเป็นความประเสริฐเป็นสิ่งที่มนุษย์ควรได้ควรมีควรเป็นเราได้มากขึ้นมากขึ้นก็ยิ่งจะชัดเจนชัดเจนเป็นตัวพระเป็นตัวผู้ประเสริฐเป็นตัวผู้เจริญที่แท้ขึ้นมาเรื่อยๆเรื่อยๆเราจะเห็นได้จริงแล้วเราจะยืนหยัดจริงแม้จะมีจำนวนน้อยก็จะยืนหยัดมั่นคงหน้าที่สุดท่านได้ตรัสเอาไว้ถึงว่าขนาดเราจะสละชีวิตเพื่อรักษาธรรมสละชีวิตเพื่อรักษาสิ่งที่เราบรรลุ ถึงได้ก็เห็นดีจริงๆแล้วเราก็ยังยอมสละชีวิตเพื่อสิ่งที่ถูกต้องจริงดีจริงนี้ที่เรียกว่าธรรมนี้ได้จริงๆเรื่องขอให้เราไม่ได้มาพิสูจน์มากระทำตนอย่างนั้นกันเราได้เราสบายเราได้เราก็ได้ช่วยมนุษยชาติเราได้เราจะช่วยโลกโลกทุกวันนี้มันยิ่งแรงธรรมะมันมีแต่กิเลสเป็นใหญ่เห็นแก่ตัวเห็นแก่กิเลสของตัวแล้วก็โรค Moto ฉันทะเลาะเบาะแว้งมีแต่ความโกรธกันมากมีแต่ความเห็นแก่ตัวโลภโมโทสันมากในชีวิตจึงกระเบียดกระเสียนกันอยู่ในสังคมมันไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่มัน อิสระมันไม่ขยันหมั่นเพียรเพื่อที่จะช่วยเหลือโปรไฟล์กันจริงมันทำเพื่อเอาตัวรอดไปเลี่ยงๆแล้วก็หลงเสพสุขที่มันหลงสร้างกันเป็นสุขสังขารที่ปรุงที่แต่งที่หลอกที่ล่อขึ้นมาให้แก่โลกและเราก็ไปอะไรๆก็ไปที่ได้แสวงไปที่ดีกอบโกยไปด้วยแต่หลงในสุขต่างๆวันหนึ่งคืนหนึ่งมีแต่ไปไอ้นั่นก็วันศุกร์ได้สัมผัสอย่างงั้นก็วันศุกร์ได้สัมผัสอย่างนี้ก็วันศุกร์แล้วไปหาสะสมในสิ่งที่วันศุกร์นี้มาให้แก่ตนเองเราจึงเป็นคนที่ใช้เวลาก็เปลืองใช้ทุนร้อนก็เปลืองใช้แรงงานที่จะไปเสพสุขนั้นก็เปลืองจึงกลายเป็นคนบริการตัวเองซะส่วนใหญ่ตั้งแต่ขณะเป็นวินาที ก็ต้องใช้การเสพได้เป็นชั่วโมงเป็นวันถ้าเราไม่รู้ด้วยธรรมะเราก็จะเปลืองเปล่าอยู่อย่างนี้ถ้าเรามารู้ธรรมะแล้วเราจะไม่ไปหลงโลกที่จะสุขอย่างนี้ถอดถอนออกมาแล้วเราจะเป็นคนที่มีประโยชน์มีค่าโดยแท้จริงเพราะว่าเราจะไม่เป็นตัวอย่างในการที่จะไปวิ่งไล่เสพสุขเราจะเป็นตัวอย่างในการรู้ทุกข์และเป็นคนที่รู้จักการใช้เวลาใช้แรงงานใช้ทุนรอนไม่หวงแหนไม่สะสมกอบโกยกักตุนเราจะเป็นผู้สร้างและก็ให้ที่เขาให้ฉายาหรือว่าคำอธิบายคำว่าพระเจ้าด้วยคำว่าผู้ประเสริฐสูงสุดว่าเป็นผู้ให้เป็นพระผู้ให้เป็นพระผู้ประทานเป็นพระผู้สร้างสรรค์มีแต่สร้างสร้างและก็ให้ให้เป็นพระจิตวิญญาณ ไม่มีกิเลสผสมอยู่ก็จริงเราจะเป็นตัวแทนเป็นฉายาของพระเจ้าเป็นฉายาของพระบุตรเป็นพระบุตรของพระเจ้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันคือเป็นลักษณะ 3 นี้เหมือนพระเจ้าเห็นอยู่แม้เดี๋ยวนี้เป็นคนมีเราก็เป็นเพราะบุตรเราก็เป็นฉายาพระเจ้าเราเป็นผู้ที่สร้างสรรค์เราเป็นผู้ที่ให้เราเป็นผู้บริสุทธิ์ไม่โลภไม่โกรธไม่แอบเสพแอบเสวยอย่างนี้จริงๆขอให้เรามาพิสูจน์แล้วเราก็จะมาเป็นคนอย่างนั้นศาสนานี่ทำให้คนเป็นไปเป็นอยู่สุขถ้าคนเรามีความเห็นอย่างนี้มีความแน่ใจมีความมั่นคงมีความเห็นดีว่าอย่างนี้เป็นความดีเราเป็นคนอย่างนี้ได้จริงโลกนี้สันติสุขโลกนี้ไม่แก่งแย่งโลกนี้ไม่เดือดร้อน คนจะมากกว่านี้ก็ไม่เดือดร้อนทิศทางของศาสนาพุทธนี้เป็นทิศทางที่ประมาณประหยัดแม้แต่การจะเสริมคนละโลกศาสนาพุทธเตรียมตัวเตรียมพร้อมมาแล้วไม่ให้ผู้ไม่ให้รู้จักให้รู้จักการกำหนดจิตให้รู้จักการอยู่เหนือจิตแม้จะสมสู่ก็ไม่ต้องสมสู่ก็ได้เพราะฉะนั้นปริมาณของคนละโลกจะไม่ล้นโลกถ้ามีความรู้พุทธศาสนาสามารถกำหนดจิตตัวเองได้แม้แต่กิเลสราคะที่จะสมสู่ไม่เอาไม่ยึดมีชั้นตอนมีชั้นเชิงมีฐานะอันสูงขึ้นสูงขึ้นดับกิเลสได้จริงของคุณเพราะฉะนั้นผู้ที่ยังจะมีกิเลสมากจนจะต้องสมสู่จะต้องสร้างพลเมืองอยู่ก็จะมีจำนวนหนึ่งเป็นฐานะที่เขาไม่สามารถ ขึ้นสู่ความเหนือจิตอันนั้นได้ส่วนผู้ที่เหลือจิตได้เขาก็จะไม่เขาจะเป็นผู้ที่ช่วยโลกจะเป็นผู้ที่ไม่ทำให้โลกนี้ต้องเดือดร้อนไม่เพิ่มสิ่งที่ไม่ควรเพิ่มถ้ามีจำนวนมากพอจำนวนคนเกิดกับคนตายในสังคมจะพอกันเมื่อพอกันแล้วนั่นคือความสัมพันธ์หรือนั่นคือความสัมพันธ์ที่อยู่ในโลกมีการเกิดการตายเพราะๆโลกก็จะไม่เดือดร้อนหรือแม้แต่การเป็นอยู่การสังเคราะห์ชีวิตด้วยวัตถุธาตุโดยผลไม้มากมายด้วยการที่จะใช้หมุนเวียนในชีวิตมีการสร้างการก่อมีการพัฒนาหมุนเวียนกันอยู่ตามแรงที่หมุนเวียนมันก็จะมีผักมีพืชอะไรสังเคราะห์ชีวิตร่างกายอยู่อย่างพอดีจำนวนคนก็จะอยู่พอดี หมุนเวียนสร้างคนให้อยู่กันอย่างเป็นสุขสร้างสรรค์กันอยู่อย่างพอดีผมก็จะอยู่กันได้พอดีมันมีหลักการที่ละเอียดลออที่เราจะมาเรียนรู้และเราก็จะพยายามดึงถ่วงจนคนที่จะรู้อย่างนี้ไปให้ได้มากไม่มีจำนวนมากท่านเรียกยุคท่านว่ายกพระศรีอารย์เมื่อคนเซ็นได้จริงแล้วมันก็เป็นจริงมันเป็นอุดมการณ์ที่เป็นได้มันไม่ใช่เรื่องหรือบาปก็แรงเพราะคนที่มีความรู้และสามารถทำได้เพียงอย่างที่กล่าวนี้สามารถกำหนดจิตตัวเองได้จริงๆมันก็เป็นได้ผู้ที่เขาไม่รู้เขาไม่ได้เรียนแล้วก็กำหนดจิตไม่ได้เพราะฉะนั้นแม้แต่วัตถุไฟล์มากำหนดจิตเราหรือจิตก็ให้มันอยู่เหนือจิตเราจิตเราเองเราก็สู้ชีวิต มันก็มาข่มขี่เราเราก็พ่ายแพ้ผู้ที่รู้ก่อนก็เชิญไม่อยากมาสร้างสรรค์พระยามากระทำตนให้เนื้อจิตเนื้อวัตถุมาพยายามทำตนให้เป็นคนที่มีความมั่นคงมีสิ่งที่ดีแท้มีสิ่งที่เราได้บรรลุเราได้เข้าถึงหาเราได้สำเร็จแล้วเราจะได้เป็นตัวอย่างสืบสานศาสนานี้ไปตามที่ตามแรงที่เรามีเราก็ได้ชื่อว่าเราเป็นอยู่สุขและเราก็ได้ชื่อว่าเราเป็นผู้มีบุญผู้ได้กอบกู้มนุษยชาติอื่นๆให้ได้รับความสุขนี้ตามตามกันมาต่อๆไปไม่มีที่สิ้นสุด