231026-428 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ024.txt

ะเรียนเจโตสมถะโดยตรงเราก็จะไม่เรียนและยัยตัวสมถะแต่ว่าบางวันก็จะอาจจะเอาทำพากันทำใจตัวสมถะได้ด้วยเอามามันก็ลองดูทำใจโตสมถะโดยเฉพาะอาตมาจะเป็น พาทำในวันบางวันในตอนเย็นๆนี้ที่อยู่ที่นี่แต่ก็บอกได้ก่อนว่าอาตมาไม่ลงทำวัตรทุกวันจะไม่ลงคำว่าทุกวันแม้เช้าก็ตามถ้าวันไหนที่ทำงานเครื่องติดก็จะไม่ขอลงทำบัตรพวกเราช่วยกันเองวันไหนที่ไม่มีอะไรที่ขัดข้องอะไรนักก็จะลงเพราะฉะนั้นในช่วงตอนนี้จะขอโอกาสที่จะทำงานส่วนที่จริงไม่ใช่ทำงานส่วนตนเราทำงานส่วนท่านแท้ๆจริงๆไม่ใช่ทำงานส่วนตนทำงานคือว่าจะขอโอกาสเวลาทำงานไอ้พวกเหล่านี้อาจจะได้ทั้งงาน ป้าไปก็งานส่วนที่จะต้องคิดต้องเขียนต้องคนต้องขวาต้องอะไรต่ออะไรที่จะกระทำมันขึ้นมาเนี่ยอันนี้มันก็อันใดๆที่จะไม่ลงแม้ทำวัตรเช้าก็ตามทำวัตรเย็นก็ตามวันใดที่จะไม่ลงก็จะทันที่อยู่ก็ช่วยกันมีภันเตช่วยกันไปอยู่เป็นปกติรอดตัดผมอาตมานั้นก็จะบอกกล่าวไว้ก่อนขอเวลาขอโอกาสกล่าวแล้วก็มาพูดคุยกันอีกตามเคยสำหรับวันนี้ก็เรื่องราวอะไรจะอะไรต่างๆนานาก็ไม่มีปัญหาอะไรนะที่นี้ได้กำเนิดขึ้นแล้วเป็นสถานที่ที่จะอบรมที่จะทำให้ เกิดผลเกิดสิ่งที่ได้ฝึกได้อบรมกันให้มีสภาพที่ดีขึ้นจริงๆเพราะฉะนั้นก็ขอให้พวกเราทุกคนพยายามสังวรสำรวมกระทำอันใดที่มันควรจะได้สุขุมประณีตคำว่าสุขุมนี้ฟังดีๆมีสุขุมเป็นหนี้มีอุตสาหะวิริยะหรือเพิ่มวายามะกับสติให้มากขึ้นเมื่อเราเพิ่มวายามะกับสติแล้วมันจะเป็นเครื่องดุลเรามีเข็มทิศสติเหมือนกับกัปตันวายามะเหมือนกับต้นหอม มันจะเป็นคู่ประกอบเรามีสัมมาทิฏฐิเป็นประธานหรือว่าเป็นผู้บงการเป็นผู้เป็นเข็มทิศนำใหญ่อยู่แล้วเราอย่าให้ผิดตามเข็มทิศต้องถือพวงมาลัยอย่างดีทีเดียวควบคุมมีแม่มีมรสุมมีลมมีผลมีสลาตันมีอะไรต่ออะไรมาก็ตามก็จะต้องควบคุมควรที่จะหลบจะเลี่ยงควรที่จะตรงเข้าไปสู้เลยหรือว่าคนที่จะลดหย่อนอนุโลมจะรวมยืดหยุ่นอะไรก็ตามใจก็มีสติที่จะต้องอ่านอย่างชัดอยู่เสมอเพื่อที่จะควบคุมการกระทํา กดใจให้ได้ว่าวายามะเนี่ยเป็นองค์ธรรมหรือวิริยะวายามะหรือวิริยะเนี่ยเป็นไวพจน์ซึ่งกันและกันหรือว่าเป็นคำที่มันใช้แทนกันได้มันคล้ายคลึงกันต้องพยายามไม่ต้องวิริยะพากเพียรอุตสาหะอยู่จริงไม่ใช่เคร่งไม่ใช่เคร่งเกร็งไม่ใช่อย่างนั้นน่ะพอบอกอย่างนี้ก็กลายเป็นคนเคร่งจบไปอะไรๆมันไม่ใช่คือหมายความว่าไม่มีสติสัมปชัญญะอยู่กับตัวแล้วก็พยายามสังวรระวังและก็ไตร่ตรองคิดอ่านว่าบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่ บัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่สังวรณ์ตัวเองตั้งแต่พิจารณาเนืองๆทั้ง 10 ข้อที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านได้สอนเอาไว้ไม่ว่าจะเป็นพระเท่านั้นแม้แต่คฤหัสถ์ฆราวาสก็ต้องพยายามเรียนรู้พยากรณ์เข้าใจแม้ในข้อที่ 1 ที่บอกว่าเราต่างจากเพศคฤหัสถ์แล้วความนี้ผู้เป็นฆราวาสที่ปฏิบัติธรรมก็ควรจะได้เข้าใจประมาณตนเองเรามาเป็นผู้ปฏิบัติธรรมเราไม่ได้ไปคิดอ่านหรือว่าเราไม่ได้หันเข็มทิศไปอย่างฆราวาสเขาแล้วหรือว่า จะไปเอาดีทางโลกิยะทั้งโลกแล้วเราก็ประมาณตนว่าเราอยู่ในฐานะเป็นอารามิกกะหรือว่าอาริกาแล้วหรือว่าเป็นผู้อาคันตุกะก็ตามที่เข้ามาในนี้เราควรจะอยู่อย่างไรเราควรจะทำตนอย่างไรเราก็ควรจะต้องได้ประมาณอาจจะไม่เหมือนพระอาทิตย์เดียวเพราะพระที่ท่านว่าไว้ท่านตรัสไว้พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้นี่มันได้แน่นอนว่าเราเป็นบรรพชิตแล้วเราไม่ใช่คฤหัสถ์แล้วเรามีสภาพไม่เหมือนแล้วต่างจากคฤหัสถ์แล้วเพราะฉะนั้นคำว่าความต่างนี่เราก็จะ รวมสังวรสมณะสารูปต่างๆดังนี้เป็นต้นผู้ปฏิบัติธรรมก็จะต้องพยายามสังวรสำรวมตนเหมือนกันแต่ก็รู้ฐานะอันจริงของเราว่าเราอยู่ในฐานะอันจะต้องไม่ใช่ว่าตีเสมอหรือว่าเทียบเท่าทีเดียวแต่ก็ต้องมีส่วนที่มันไม่ใช่คฤหัสถ์เราต่างหากอยู่แล้วบ้างจริงเพราะเรามาเป็นนักปฏิบัติธรรมที่มีความเห็นที่มีทิศทางมีอะไรต่ออะไรที่จะทำที่จะหมายเอาจริงเอาจังถึงแม้ไม่หมายเอาจริงเอาจังก็ตามจะมาทำชั่วครั้งชั่วคราวเราก็ควรจะได้เข้าใจว่าผู้ที่จะไม่เป็นผู้ทรงธรรมเนี่ยจะต้องมีองค์ศีลจะต้องมีกิริยา กายวาจาอะไรต่างๆนานามีเจตนามีการประพฤติต่างๆนานาเป็นอย่างไรเราก็ควรจะได้ประมาณอยู่ในลักษณะที่เห็นได้มีลักษณะที่ทรงขึ้นแต่ก็ไม่แก่จัดจนกระทั่งกลายเป็นถ้าจะใช้คำท้ายๆนี้คงจะชัดคำนี้อาจจะฟังดูแล้วแข็งๆแสลงหูนิดนึงจนกลายเป็นเกินไปมากไปมันไม่ใช่ฐานะแท้ไม่ใช่ตัวจริงที่มีฉันสัญญาประชาคมหรือว่าอยู่ในสิ่งที่เข้าตามกฎตามระเบียบแล้วเราก็จะทำเป็นแอดถือตัวว่าเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ไปทีเดียวจนที่ ใช้นี่คือคำว่าจนในไทยๆภาษาไทยเราเรียกว่ามันกลายเป็นว่าดัดจริตกลายเป็นว่าดัดจริตภาษาไทยนะภาษาไทยคำว่าดัดจริตนิสัยมันเกินมันมากเกินพอดีหรือมันมากเกินสิ่งที่ดัดดัดให้ดีแต่มันดีเกินไปหรือว่ามันผิดพลาดผิดเพี้ยนไปมันเกินความที่จะต้องประมาณนี้พอเหมาะพอเจาะเนี่ยมันๆๆมันเกินไปภาษาไทยเราเราเข้าใจกันอยู่นะเพราะงั้นก็อยากให้มันกลายเป็นว่ามันเกิดผลกลายเป็นผู้ดัดจริตไปเท่านั้นแต่เราทำนี่มันก็มีคนอื่นเขาก็รู้เราเองก็รู้กันมันก็จะอยู่ในสัดส่วนที่มันพอเหมาะพอสมมันได้ผลกับเราแล้วมันก็ดูดีมันเป็นไปด้วยอย่างดีเพราะคำว่าเราแตกต่างจากเพศคฤหัสถ์แล้ว เราก็ควรจะต้องพิจารณาตนจริงๆแล้วก็สำรวจผลบอลระวังให้ได้ในข้อ 2 ชีวิตของเราเนื่องด้วยผู้อื่นชีวิตคนเราเนื่องด้วยผู้อื่นนั้นก็จริงเพราะว่าเป็นดารามิกะอาริกาแล้วก็จริงๆแม้แต่พันธุกรรมเข้ามาก็เราก็เนื่องด้วยผู้อื่นเราอาศัยผู้อื่นเป็นส่วนประกอบอยู่แม้แต่การเป็นอยู่การกินการใช้การเล่าการเรียนการดำเนินชีวิตไปเกื้อกูลกันเราก็อยู่ในฐานะที่จะทำอย่างไรแม้แต่พระท่านก็เลือกผู้อื่นอย่าว่าแต่เราฐานะต่ำเลยขนาดพระท่านว่าท่านฐานะสูง มีชีวิตที่จะต้องคำนึงว่าชีวิตเรานี้เนื่องด้วยผู้อื่นคำว่าเรื่องนี้มีความหมายหลายชั้นมีความหมายลึกซึ้งตั้งแต่ต้นๆว่าเราเนื่องด้วยเพราะเราอาศัยอย่างพระแม้แต่ที่สุดแล้วเนื่องก็คือเรายังต้องเกี่ยวข้องอาศัยข้าวเขานะเราต้องบิณฑบาตนะพระเนี่ยชีวิตของเราต้องไปบิณฑบาตจากญาติจากโยมเข้ามาฉันมารักษาชีวิตเลี้ยงชีวิตเพราะงั้นเราควรจะมีคุณมีค่าอย่างไรมีประโยชน์อย่างไรทำอะไรให้เกิดผลที่สมเหมาะสมควรกันเราจะต้องพิจารณาว่าไม่ใช่ว่าเรามากินข้าวเพราะเปล่าฟรีๆอย่างพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่ากินไปกินมาแล้วกลายเป็นกินเหมือนกินเหล็กทองแดงก้อนทองแดงรุ่นเหล็กเผาไฟแดงๆขึ้นมาแล้วมันก็ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ต้องเข้าใจความหมายว่ามันยังไง มันจะหมายความว่ามันกินขอข้าวเขาแล้วมันก็กินเหล็กแดงเผาไฟเราก็จะต้องใช้ปัญญาพิจารณารู้เท่ารู้ทันรู้ถึงให้ได้เราควรจะทำประโยชน์อะไรไปยังไงแค่ไหนไม่ได้ตั้งแต่พระก็ดีทั้งผู้ปฏิบัติอื่นก็เหมือนกันเราก็จะต้องคำนวณประมาณพิจารณาเพราะรายละเอียดต่างๆในคำสอนของพระพุทธเจ้าที่ตรัสไว้นี้มันมันเป็นสูตรที่จะต้องรู้เข้าใจลึกซึ้งจริงๆจนจะกล่าวได้ว่าเป็นสัจธรรมหรือมันลงตัวสมส่วนพอดีมีค่าเหมาะเจาะอะไรนี่มันกำหนดการลงไปตายตัวยากเพราะว่าคนหลายท่านหลายตอนหลายระดับ และแม้แต่ภูมิภูมิธรรมที่จะอนุโลมปฏิโลมลงไปแม้แต่คำว่าเป็นพระคำเดียวกันนี่ก็จะต้องมีหลายระดับผู้นั้นทำไม่ได้ทำได้แค่นั้นก็ต้องเป็นภูมิแค่นั้นฉันทำได้สูงกว่านั้นท่านก็ไม่คุ้มแค่นั้นถ้ามีหิริโอตัปปะแค่ไหนแค่ไหนก็ของจริงก็ทำให้มันดีที่สุดที่จะเป็นไปได้เท่าที่เราประมาณให้ดีก็แล้วกันเพราะถ้าผู้ใดยิ่งมีปัญญาเฉียบแหลมสุขุมเป็นหนี้เห็นจริงไม่เกินไม่มากไปไม่น้อยไปทุกอย่างตามองค์ประกอบของทุกกาลเทศะฐานะมันก็จะดูเหมาะสมดูดีอาจจะพิจารณาข้ออื่นๆเราก็จะต้องกระทำไปตลอดเสมอ ก็ต่อไปใช่ไหมเราเองเราเป็นผู้มีศีลเอาตูดพวกตนเองด้วยศีลได้หรือไม่อย่างนี้เป็นต้นข้อที่ 3 ข้อที่ 4 ผู้รู้ท่านใครควรแล้วไตร่ตรองแล้วท่านตู่เราท้วงเราด้วยศีลได้หรือไม่เป็นต้นหรือแม้ข้ออื่นอื่นก็จะไม่ขออธิบายตลอดไปละก็จะให้ไปทบทวนดูข้อใดๆๆต่างๆนานาแล้วก็ต้องประพฤติปฏิบัติมันมีความหมายลึกซึ้งขั้นตอนต่างๆนานาเราก็พยายามที่จะสังวรสำรวมตัวเราไม่ใช่แต่แค่พิจารณาเท่านี้ไม่ใช่ว่าเอาเป็นนามสกุลสิทธิ์เท่านี้ยังมีอื่นๆอีก เราจะสังวรสำรวมโดยหลักใหญ่เป็นอมตะธรรมก็คือสำรวมและอินทรีย์ 6 สำรวมในอินทรีย์ทั้ง 6 ตาหูจมูกลิ้นกายใจของเรานี่แหละแล้วก็สมบูรณ์จริงๆมันสัมผัสกับอันนู้นอันนี้อยู่ตลอดเวลาและหลักการใหญ่อันก็คือสำรวมจริต 3 สุจริตให้เป็นสุจริต 3 กายกรรมวจีกรรมมโนกรรมให้เป็นสุจริตอยู่เสมอทุจริตสุจริตนี้ต้องทำต้องทำเพราะว่ามันเป็นเนื้อเป็นเนื้อหาสาระทีเดียวเพราะทุจริตกับสุจริตล้วนเป็นอาหารในการปฏิบัติธรรม เป็นทุจริตมันก็เป็นอาหารให้แก่นิวรณ์กิเลสกิเลสแล้วก็อ้วนหมีพีมันไปถ้าเราไม่รู้ว่าทุจริตมันแค่ไหนถ้าเรารู้แล้วเราก็ปรับปรุงให้เป็นสุจริตได้มันก็เป็นอาหารเป็นอาหารที่จะดับค่านิวรณ์เหมือนกันถ้าเกิดว่าเป็นสุจริตเพื่อไปสุจริตแล้วเราก็ต้องไตร่ตรองไล่เรียงโดยมันเกิดอันนั้นมันเกิดโพชฌงค์เกิดสติปัฏฐานเกิดสติปัฏฐานเกิดโทษชงไล่เรียงขึ้นไปเป็นองค์ประกอบที่ชัดเด่นมีสติสัมปชัญญะจริงๆแล้วก็มีสติที่มันดำเนินโพชฌงค์เป็นสติปัฏฐานรู้ความประชุมรู้กายเวทนารู้จิตรู้ธรรมคำว่ารู้ นี่ต้องรู้ต้องเห็นรู้อยู่เห็นอยู่เป็นชานมโตวิหารรัตติเป็นการรู้เห็นเป็นปัจจุบันทีเดียวปัจจุบันสำรวมทั้งบอลอยู่อันนี้เป็นหัวข้อใหญ่เลยเป็นหลักการสำรวมอินทรีย์ 6 เป็นหัวข้อใหญ่และการเข้าควบคุมกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมก็ประกอบร่วมด้วยอันนี้ที่จริงได้เขียนไว้ในหนังสือผ่อนคืออะไรชัดแจ้งว่า 9 ทวารนี้ทวารกายกรรมทวารวจีกรรมทวารมโนกรรม 3 นี้ก็ดีหรือทวารทั้ง 6 เข้าๆออกๆตาหูจมูกลิ้นกายใจมีข้อดี 6 ทวารใหญ่นี่แหละเป็นฐานปฏิบัติเป็นจุดสำคัญ ไม่ปล่อยปละละเลยเราจะต้องพยายามรู้ได้เอาหลักฐานอ้างอิงทฤษฎีต่างๆแล้วเราก็ได้พิสูจน์กันมาบ้างแล้วก็น่าจะได้เข้าใจน่าจะได้เชื่อมั่นเออน้องมันเจริญได้หนอเป็นจริงหนอมันชัดเจนดีเราได้กระทำตามหลักตามเกณฑ์เหล่านี้อธิบายแจกแจงเป็นพิสดารให้เข้าใจถึงความเป็นไปของมันมันไปทำกันยังไงมันไปมีความเกี่ยวข้องกันยังไงไปขัดไปกล่าวกันยังไงทำอย่างนี้แล้วมันจะเกิดยังไงยังไงก็ได้พูดแจกแจงกันจนมากจนมายแล้วเราก็พิสูจน์จริงๆอ่านดูมันก็น่าจะได้เห็นมักเห็นผลมันน่าจะได้เห็นปฏิกิริยาต่างๆที่ เกิดจากที่เราได้เพ่งเพียรเรียนรู้อบรมตนไปมันน่าจะได้เห็นจริงๆเพราะงั้นเมื่อเราเห็นเรารู้ว่าอย่างนี้นะมันพาเราได้ประโยชน์นะเราก็ไม่น่าจะปล่อยปละละเลยแล้วเราก็ปรับปรุงจริงๆตนจึงจะดีขึ้นไม่เช่นนั้นมันก็ไม่ดีขึ้นจริงๆเพราะว่ามันกระทำ 3 นี้ตั้งแต่สำรวมอินทรีย์ 6 พอเช่นเนตันหยุดตาคือการควบคุมหรือการระมัดระวังการกินการใช้การกินเราก็ได้ควบคุมสอนอบรมและกระทำกันเป็นกิจจะลักษณะกันมาแล้วมันก็มีช่วงตอนอยู่จนในรูปแบบของเราทุกวันนี้การกินก็ดูพอเป็นพอไปโดยเฉพาะนักบวชแล้ว ก็ยังมีขาดตกหล่นบ้างสำหรับบางคนก็แล้วแต่นะมันมันมันมันก็เป็นไปบ้างถ้าเผื่อว่ามันจะดันทุรังถึงรุนแรงจนกระทั่งทำให้เกิดผลสะท้อนผลสะเทือนเช่นบอกเราเองมันมีอะไรตกค้างไม่มีอารมณ์มากจนกระทั่งเห็นแก่ปากแก่ท้องจนมันยังไงขึ้นมาแม่เราเองเรากินกันมื้อเดียวนี่เราก็ไม่กินเล่นกันจริงๆน้ำปั่นน้องปานะอะไรเราก็ไม่ได้ทำไม่ได้อะไรแต่เสร็จแล้วเราก็ต้องประทุไปจนกระทั่งมันออกมาโดยการปะทุประท้วงแล้วก็เป็นเชิงซ้อนเชิงแสงกลายเป็นว่าเรามันเจ็บป่วยแล้วมันเป็นอะไรต่ออะไรไปแล้วจะต้องกินอาหารเสริมจะต้องเป็นอย่างนู้นอย่างนี้อะไรต่างๆนานาเนี่ย ระวังนะมันมันเป็นได้เราต้องพยายามรู้เท่ารู้ทันตนจะกลายเป็นว่ามันเอ๊อะไรเป็นกิเลสอะไรมันมันจริงมันจังแค่ไหนอะไรเราเองเราอยากกินมากก็คือจึงต้องถึงขนาดจะต้องมีทางออกไปถึงอย่างนั้นอย่างนั้นถ้ามันไม่เป็นไม่ไปมันจะเป็นจะตายก็จะอะไรต่างๆนานามันเป็นได้ตั้งแต่จิตที่มันเหลวไหลไปจนกระทั่งกลายเป็นความกดดันภายในแล้วก็กลายเป็นทุกข์ออกมาจนกระทั่งทางด้านกายเห็นทำโทษจริงๆเลยนะเนี่ยไม่ได้ขายเลยเก็บกายเราปวดแล้วจริงๆนะต้องกินยานะกินยาแล้วก็ต้องกินอาหารเสริมต้องกินไอ้นี่อีกนะอะไรมันมันเอาจริงๆมันเป็นไปได้เชียวนะเพราะงั้นเราก็ต้องเรียนรู้ตน มันเป็นไปไม่ได้เป็นไปไม่รอดมันก็คือความเสื่อมต่ำของเราเองนั่นเองเพราะว่าก็ขอให้สังวรระวังกันการกินเราโดยจริงโดยส่วนใหญ่โดยที่เป็นไปอยู่แล้วรูปแบบของเราอะไรทดลองของเรานี่ดีแล้วโดยส่วนรวมก็ดีแล้วแต่ดีกว่านี้ยังมีอีกจะตามอภินิหารปัจจะเวกของพระพุทธเจ้าที่ท่านได้สอนไว้ดีกว่านี้ยังมีอีกพ่อนั้นเป็นข้อที่ 5 หรือไงอภินิหารปัญญาข้อที่ 3 แล้วก็อะไรข้อที่ 4 ศีลข้อ 5 ข้อ 6 ถ้างั้นก็มีอะไรอีกคะอีกข้อนึงผมจำได้เป็นคู่ๆอยู่หาครับต้องซักผ้าปฏิทินปฏิทินตัวเองด้วยศีลได้หรือไม่ข้อ 4 เราผู้อื่นติดใจไม่ข้อ 5 5 อาการกายวาจาอย่างอื่นเชื่อที่เราจะต้องทำให้ดีขึ้นกว่านี้ยังมีอีกไม่ใช่มีแต่ตอนนี้ก็ 3 4 5 ก็ 6 เราจะต้องพลัดพรากจากของที่รักชอบใจทั้งนั้น เรามีกรรมเป็นของตนเองจะทำดีก็ดีจะทำชั่วก็ชั่วของตนข้อ 8 ก็วันคืนล่วงไปแล้วบัดนี้เราทำอะไรอยู่ฉันก็ 8 ข้อ 9 เรายินดีในที่สงัดหรือไม่ก็แปลก็เคยวิจารณ์ให้ฟังแล้วอันนี้ในบาลีหรือว่าสัญญาซึ่งไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นแล้วก็วิเคราะห์ให้ฟังแล้วว่าเราเองเป็นผู้ที่ได้กินดีในสภาพที่อาการของปรมัตถ์อาการของอารมณ์ปรมัตถ์ก็จะต้องเป็นศูนย์ราคาดียังอยู่ในสภาพที่กว้างที่สุดเป็นศูนย์จะตามวิหารได้นั้นได้อธิบายให้ฟังแล้วเพราะฉะนั้นเราจะหลงแต่ว่าเราจะอยู่แต่ที่สงบเราก็ต้องเข้าใจตั้งแต่ ที่สงัดที่มันเป็นที่ที่โคจรไม่ใช่อโคจรสถานที่หรือว่าเสนาชนะอันพึงที่จะเป็นไปเพื่อการปฏิบัติธรรมแม้จะไปหรือแม้จะอยู่เสนาชนะคดีโคจรก็ดีเพราะฉะนั้นเราเองก็ต้องเลี่ยงในฐานะที่ว่านักปฏิบัติธรรมหรือพูดจริงพึงเป็นนักนกพรตนักบวชที่เราอยู่ในรูปแบบแล้วยังมีเครื่องแต่งตัวยังมีอะไรต่ออะไรแล้วเรียบร้อยอย่างนี้มันแสดงสื่อแสดงชัดอะไรอย่างนี้เราก็ต้องเข้าใจในสภาพพวกนี้แม้ที่สุดถึงบอกว่าสัญญาคดีหรือไงเนี่ยมันยิ่งต้องจะต้องเข้าใจให้ลึกซึ้งจนถึงขั้น ปรมัตถ์สุราษฎร์ธานีมันว่างจริงๆไม่ได้หมายความว่าว่างกายไปเดี๋ยวก็จะกลายเป็นการเข้าใจผิดเอาแต่ปากเงียบอย่างที่เป็นไปอันนี้นี่แน่ใจว่าไม่ใช่เข้าใจกันได้ง่ายๆนะไม่ใช่เข้าใจกันได้ง่ายๆเพราะฉะนั้นศาสนาจึงยังเป็นคนเป็นศาสนาศาสนาใดที่อยู่จึงจำเป็นที่อยู่เพราะเรามาอยู่ปฐมนิเทศใครก็รู้ว่าเสนาสนะอันนี้ใครเข้ามาแล้วทุกคนก็บอกโอ้นี่สวัสดีน้องปฏิบัติธรรมดีหนอนี่น่าอยู่เหลือเกินฆราวาสแท้ๆเข้ามาเขาก็รู้ว่านี่มันไม่เหมือนกันที่เขาอยู่ที่บ้านช่องเขาหรอกเพราะฉะนั้นที่นี่ก็ถูกแล้วเป็นสถานที่ที่ถูกแล้วเป็นสัญญาค่าแรงหรือว่าเป็นเสนาชนะอันพึงประกอบทำถูก เหมาะแล้วเพราะการที่ไม่มันเป็นอย่างนี้เป็นอย่างอื่นก็จะต้องเข้าใจความหมายที่ชัดเจนให้ได้แม้แต่เราอยู่สันติอโศกใครเข้ามาก็บอกโอ้ยสถานีสงบเหลือเกินแม้แต่สันติอโศกมันไม่เหมือนหรอกมันมีหลายอย่างที่บอกว่าไม่เหมือนต่างนานาเพราะฉะนั้นในสถานที่เหมาะสมที่เราจะปฏิบัติธรรมไม่ได้หมายความว่าจะให้ไปเข้าไปซุกสูญญากาศเลยก็เข้าไปหาเรือนเงียบว่างปิดกุดหรือว่าอยู่ในที่ไกลหนูไกลตาไกลๆเข้ารูไปเป็น 7 แต่เสียจากที่จะโทรจากดีนะตังค์ยังไม่เคยอธิบายแล้วไม่ใช่อย่างนั้นนะอันนี้ก็แถมเอาข้อสุดท้ายก็ของใครก็คงจะจำได้กันง่ายๆนะอาทิตย์หน้านี่ก็แถมไปข้อสุดท้ายก็คือเรามี คุณอภิเษกหรือไม่ที่จะให้เพื่อนสหภาพพรหมจรรย์ไม่ได้ว่าเพื่อนสหพรพรหมจรรย์คือผู้ที่จะปฏิบัติธรรมอาจารย์ผู้ปฏิบัติธรรมผู้ประกอบธรรมต่างๆสะสมอาจารย์ผู้ประกอบธรรมมีผู้ใดทักท้วงถามจะตอบก็ได้โดยไม่เกิดการภายหลังเป็นต้นเอาเมื่อกี้พูดถึงอะไรก่อนที่จะโง่ขึ้นมาทางนี้ก็เราก็กลับมาที่สำคัญข้อที่ 2 ที่บอกว่าเราจะต้องสำรวมสังวรในอาหารการกินกันดีเราจะต้องสำรองสมบูรณ์สำรวมสังวรในเรื่องอุปโภคและเครื่องบริโภคทั้งหมด การเป็นอยู่ของพวกเราในนักบวชอะไรต่ออะไรของเรานี่ก็เรื่องอาหารการกินอะไรก็อยู่ในรูปที่ดีแล้วล่ะน่ะพอสมควรแล้วก็ขอให้รักษาไว้เป็นไปได้ดีอันนี้มันเป็นได้แล้วก็เป็นได้แล้วแต่สิ่งที่เป็นกายกรรมวจีกรรมที่ดีกว่านี้ดังกล่าวแล้วเราก็ต้องสุขุมประณีตขึ้นไปรู้ของตนตามขั้นตอนทำตอนแม้แต่เครื่องอุปโภคเครื่องใช้ไม้สอยที่อยู่ที่พักไอ้โน่นไอ้นี่ที่เราพึงเป็นอยู่เนี่ยมันอยู่ในข้อนี้นะอยู่ในครอบครัวชะนีวสันต์ยุทธตานะอย่างที่เราพัฒนาแม้แต่ที่อยู่ที่พักที่อะไรต่ออะไรเป็นเครื่องอุปโภคบริโภคมีแม้แต่เสื่อมแต่สาบแต่เข้าแต่ของช่วยกันตัดกันเก็บเป็นกวาดกันดูกันเลยการจัดการแจงอันนั้นขาดอันนี้ก็ควรจะซ่อมควรจะบูรณะอันนี้ควรจะดูแลอะไรอะไรต่างๆนานาเนี่ย ไม่ได้หมายความว่าวัวชนเดี๋ยวฉันจะตายเอาแต่เรื่องของกินอย่างเดียวจริงมันเป็นเรื่องเด่นเรื่องใหญ่เรื่องหยาบเหมือนกับที่เคยอธิบายให้ฟังว่าปาณาติปาตาเวจะฆ่าสัตว์ก็ใช่ทุกอย่างจ่ายแล้วไม่ใช่มีความหมายเท่านี้ไม่ใช่มีความหมายเท่านี้ไม่ได้หมายความว่าไม่ฆ่าสัตว์แล้วก็เสร็จแล้วศีลข้อนี้เท่านั้นเองไม่ใช่ฉันเดียวกันพอฉันเรียนมัธยมยุทธตาก็ไม่ได้หมายความว่าเออเราวัดก็วัดระวังเรื่องอาหารการกินแถวนั้นนะไม่ใช่ไม่ใช่ไม่เท่านั้นแม้จะรักแกอย่างนี้ปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าการปฏิบัติได้ไม่ผิดก็แปลกันสั้นๆตืดๆข้อที่ 1 สำรองอีก 4-6 ข้อที่ 2 ระมัดระวังการกินก็ได้ 3 ระมัดระวังสติสั้นๆตื๊ดๆแค่นี้ตกลงเขาก็มีสติแค่นั้นเลยไม่เป็นไรเวลาจะยิงคนนี้ต้องเร่งให้ตรงเบ้าตาหรือเอาที่หัวใจให้มันมันมีสติยิงไม่ได้นะนี่มีสติตั้งสติดีๆนะอย่าตัดแต่งอย่าไปดิก็มีสติแล้วทั้งนั้นก็โอเคแล้วถ้าไม่มีความหมายอะไรที่ระลึกซึ้งหรือว่าสอดแทรกแล้วมีขั้นตอนมันก็ไม่เข้าท่าอะไรเพราะฉะนั้นมันก็จะต้องมีความหมายมีความละเอียดเป็นขั้นเป็นตอนเป็นระดับแม้แต่ที่กำลังกล่าวถึงโพชิมีมติตาขณะนี้อยู่ก็การกินก็มีอีกหลายระดับซึ่งเราก็พูดกันอยู่มากอยู่แล้วเพราะฉะนั้นก็ขอแถมในเรื่องของการรู้จักเครื่องอุปโภคต่างๆ เราได้กำหนดตัวเราเองวันหนึ่งคืนหนึ่งเรามีอยู่แล้วประจำในส่วนของเรานี่ก็ตามเราก็ได้ระมัดระวังเหมือนกับเรากินมื้อเดียวแม้เรากำหนดว่าเรากินมื้อเดียวแล้วก็ไม่ได้กินได้กินหัวอะไรอีกขนาดนั้นเราก็ยังมีซอยละเอียดแต่ละมื้อแต่ราคาเราต้องพิจารณาบางครั้งบางคราวเราจะมีการยืดหยุ่นเออวันนี้เราจะอวดมัธยัสถ์ฝั่งโน้นไม่มีอะไรอีกมีอยู่หลายอยู่ในระยะอย่างนั้นอย่างไรเครื่องอุปโภคต่างๆก็เหมือนกันหากเรามีผ้าห่มผ้าห่มผ้านุ่งแล้วมีเครื่องใช้เครื่องโน้นเครื่องนี้เราก็ต้องสังวรสำรวมดูบ้างว่าเออไอ้พวกนี้นี่แหมมันหอบอยู่ในกฎของเรานี่มันก็ต้องกลัวต้องดูต้องแล้วเนี่ยเราออกเข้ามาอยู่ในเสนาสนะที่เป็นอารามแล้วนะโอ๊ยเหมาะสมที่เราไม่รู้สึกตัวเลยแล้วหอบเพราะว่าในกลุ่มนี้เกิดหรือว่าเราเอามาไว้ใกล้ตัว อุปโภคเครื่องใช้มันไม่น่าจะใช้แล้วอันนี้เราไม่ใช้ก็ได้นะเราจะพยายามปรับดูนะตัดไปเอาอันนี้เอาออกบ้างมันจึงจะได้มักน้อยเข้ามักน้อยเข้าไม่ใช่ปล่อยปละละเลยอยู่ไปอยู่มาก็เลยยิ่งกองขึ้นกองขึ้นยิ่งอยู่นานก็ยิ่งมากขึ้นมากขึ้นอะไรก็เครื่องอุปโภคอะไรก็เครื่องที่จะต้องมีต้องเป็นเอ้ยนี่ก็สำคัญนั่นก็สำคัญประเดี๋ยวมันทับหัวตายมึงก็ยังฆราวาสเขานะเหมือนนะเหมือนอย่างฆราวาสก็จะขอบอกอะไรอันนึงของตัวเองเหมือนกันว่าเออเราหนอมีจุดอันนี้ก็รู้สึกตัวขึ้นมาเหมือนกันที่ผมอยู่ในกฎผมเนี่ยมันก็จะมากไปด้วย กระดาษจะมากไปด้วยหนังสือจะมากไปด้วยเครื่องพวกนี้เยอะขึ้นเรื่อยๆแล้วมันก็จะกลายเป็นเหมือนกำลังขยะขึ้นเยอะอันนี้ก็จริงๆก็เราก็เห็นว่ามันเป็นเครื่องสำคัญอุปโภคเป็นเครื่องประกอบที่จะต้องใช้ประโยชน์จริงๆเราก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์ตนอะไรนักหนาหรอกแต่ทำประโยชน์ท่านก็ตามแต่ผมเองก็สะสมข้าวมีมากขึ้นกองเข้าไปเข้าไปก็มีเพื่อนสิไม่อยู่ด้วยอยู่อย่างนี้ก็มีเพื่อนแต่ก็ดีเขาก็เป็นเพื่อนที่สนิทสนมเป็นเพื่อนที่สงบเสงี่ยมดีวันนั้นนาคไม่เขียนเขาไปจับบาดเจ็บกดที่จะไปกรุงเทพฯแล้วก็ไปจับแล้วก็ไปเปิดยังไงก็ไม่รู้ก็เปิด จัดจัดอาจจะตดแล้วก็ไม่รู้เอาไปปล่อยยังไงก็อาตมาไปถึงเขาก็บอกว่าเออนี่มีเพื่อนอยู่ในถุงนึงแล้วก็บอกให้ดูก็เปิดดูโอ้เขาอยู่สงบดีตัวเกือบเข้าแหมโตก็หัวแม่มืออีกบอลโลกเลยตะขาบแดงแจ๋เลยนอนอยู่ในถุงกระดาษก็อยู่ที่ใต้โต๊ะนั่นแหละสบายเราก็ไปมาแล้วก็นอนอยู่ตรงนั้นแหละขาเธอก็ใหญ่ๆอยู่แถวนั้นแหละแต่เขาก็สงบเสงี่ยมดีแล้วเขาจะออกจะไปจะมาเขาก็ไม่ให้เราได้รำคาญหูรำคาญตาอะไรนะไม่เคยเห็นหน้าเห็นหนวดกันสักทีเลยอ้วนหนีพีมันใหญ่โตดีไม่รู้เขาอยู่กับเราเมื่อไหร่แต่ที่เขาเคยตายไอ้ที่ว่าที่เราได้เนี่ยจับโจร ของกลางได้ขาเขาหล่นมาขานึงนะแม่ใกล้เคียงมากนะขนาดของเขาใกล้เคียงกันมากสงสัยจะตัวนี้แท้ๆนี่แหละไม่ใช่ตัวอื่นหรอกอ้อเขายังสิงสถิตกันอยู่กับเราตรงนี้แล้วเขาก็อยู่ได้เออไม่เคยเห็นหน้าเห็นตากันสักทีมันเหมือนกับกิเลสมันเหมือนกับกิเลสที่ไม่ได้เห็นหน้าเห็นตามันแต่เขาก็อยู่ของเราสงบนิ่งเลยแล้วเขาก็จะไม่รู้เขาจะบรรเลงขี้ใส่เยี่ยวใส่อะไรแค่นั้นเราก็ไม่รู้ตัวเลยเขาจะพาเราบ้าระบอบขนาดไหนเมื่อกิเลสก็คือเป็นของพิษเป็นตัวพิษอยู่เนี่ยมันก็เกิดมาแต่เหตุเกิดมาจากอะไรต่ออะไรต่างๆนานาพรุ่งนี้ลองกระดกกระดาษอะไรก็ได้ผมก็ทำให้เราคิดเออไอ้อย่างนี้นะแพ้บางวันก็จะต้องไปไอ้ดอกดอกจันทร์เข้ามาอยู่ เพื่อนเลยนะว่างๆก็โผล่หัวออกมาแลบลิ้นปอฝ่อๆเลยมันก็เป็นได้นะมันไม่ใช่เป็นไปไม่ได้หรอกเป็นได้แน่มันทางมาแห่งสุรีย์ทางมาแห่งเหตุปัจจัยที่จะต้องทำให้เราเกิดแน่ๆเราจะเจออะไรต่ออะไรต่างๆนานาพวกนี้อันนี้ก็เล่าให้ฟังว่ามันจะเป็นได้นะนี่มันไม่แต่ทำถูกหรือทำภัยทำโทษให้แก่เราเท่านี้หรอกโดยเฉพาะเราเองจะเป็นคนมักมากโดยไม่รู้ว่าเรามีภาระแบบหามหอบหิ้วหรือมีอะไรต่ออะไรเกินเลยมันไม่เป็นผู้บ่าวบ้างปลดปล่อยน้อยลงมันไม่มักน้อยมันก็จะดูทับถม แม่แต่เรารู้ของเรานึกว่าจำเป็นจะเป็นอะไรคนนี้ก็ตามเพราะฉะนั้นอย่างที่อาตมาเองเป็นอยู่นี่ก็เอามาเล่าประกอบให้ฟังว่าแม้แต่จะมาก็ยังสำนึกแล้วก็ดูหลายๆอย่างมันก็จะมากขึ้นยิ่งปักหลักลงทำงานมีนู่นมีนี่มันก็เป็นไปอย่างนี้แหละอาตมาก็พยายามผู้อื่นก็พึงรู้ตนยังไม่ว่าผู้หญิงไม่ว่าผู้ชายไอ้นู่นไอ้นี่สะสมหอบหามอะไรต่ออะไรเข้ามามากมายเกินการแล้วก็ต้องรู้ว่าเราพยายามเอาออกดูหน้าลดลงดูลดลงดีตัวนี้ตัวนี้ลงลดลงดูประมาณการให้มันเกิดประโยชน์สูงประหยัดสุดก็จะทำประโยชน์ล่ะแต่ก็ต้องมีรู้ว่ามันลดได้ไหมเล่าถ้าไม่มีเราพึ่งตนเองเราทำที่ตัวเองไม่ต้องพึ่งเครื่องทุ่นแรงไม่ต้อง ส่วนประกอบอะไรมากนักจะได้ไหมพึ่งตนเองนะดังนี้แล้วจะประมาณเครื่องอุปโภคให้สำคัญแม้เราทำที่ตนเราก็ดูแลพวกเราเองกันเองด้วยแต่ก็อย่าไปละลาบละล้วงคนอื่นบางทีคนรักของผู้นั้นผู้นี้เขาอย่างนู้นอย่างนี้อะไรก็ถ้าจะทวงจะทักกันบ้างก็ดูตามศรัทธาบางทีก็คนที่เราทวงไม่เป็นไรหรอกเขามีศรัทธาในเราอยู่เราก็เตือนดีๆก็ผูกกันไปดีๆบอกกันให้รู้สึกสำนึกดีๆว่านี่เป็นความหวังดีท