241013-3-141 ทางเอกภาค3-ตอน141(หน้า310)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท057.txt

ญ่เลยไอ้อย่างนี้มันเลวกินเจ 10 วันก็เร็วต่อไปไม่ได้เรื่องอะไรน่าอายขายขี้หน้าไม่รู้ไม่เกิดปัญญาไม่เข้าใจอะไรเลยทำไปแล้วก็ไม่เข้าใจไม่มีอยู่ตลอดในโลกเขาทำอย่างนี้มีอยู่ตลอดมีมาก ไม่เกิดผลไม่เกิดคุณทำเลวทำร้ายยิ่งกว่าเก่าด้วยเพราะมันอัดอั้นตันใจแล้วมันก็เลยยิ่งต้องตะโกนตะกลามทำได้มากก็เกิดการเบ่งทำได้มากนี่คือการเบ่งสมมุติว่ากระเพาะของเราเนี่ยเราเคยกินไก่ได้ 5 ตัวเหมือนกันนะก็เลยเป็นรองอดไก่ดู 10 วันพอเวลาครบ 10 วันแล้ววันที่ 11 แบ่งกินโอ้โหก็หายหิวจัดการซัดเข้าไปตอนนี้จะขยายกินได้ 6 ตัวถ้าคราวหน้าทำไปอีก 10 วันหยุดเคยกินไก่ได้ 6 ตัวเค้าน่าจะกินได้ 8 ตัวถ้าเด็กๆแรงแบบนี้มันจะเป็นแบบนี้คราวต่อไปอีกจะกินได้อีก 16 ตัวกระเพาะเราจะเป็นอย่างนั้นนี่ยกตัวอย่างเป็นรูปให้ฟังมันจะเป็นยังไงเรายิ่งเลวลงใหญ่เลยกลายเป็นคนที่ยิ่งกินสัตว์ทั้งๆที่มาหยุดกินเนื้อสัตว์ยิ่งกินหนักกินใหญ่เลยตอนนี้กินได้กว้างๆจะเป็นอย่างนั้นยิ่งเลวลงชั้นเดียวกันถ้าเรามาเข้าพรรษา 3 เดือนแล้วปฏิบัติดีปฏิบัติชอบรถและอดงดหลายสิ่งหลายอย่างพอออกพรรษาแล้วแล้วกลับไปละเมิดจากกลุ่มต่างๆอีกแม้แต่น้อยก็ตามมันก็ยังใช้ไม่ได้เอ๊ะแต่เราจะมาอดเอารถถ้ามันลดทำไมรถมันดีนี่แล้วก็รถถ้าเราเกิดปัญญาเกิดคุณค่าเห็นดีเห็นชอบเราก็ออกพรรษาก็ไม่มีออกพรรษาพอพรรษาเป็นการกำหนดว่าในเวลาวัฏฏะนี้เราจะทำดีเราจะฝึกอบรมบำเพ็ญ ให้มันได้อะไรก็ได้ขึ้นแล้วเราก็ทำพอทำได้แล้วเราก็ควรทำต่อไปแม้มันจะอยากยังไงเราก็ไม่เอาถ้าเราเห็นว่าเออได้ประโยชน์ได้คุณค่าเพราะถ้ามาทำแล้วเกิดญาณเกิดปัญญาเกิดความรู้แล้วเรามาทำเราเราได้ดีน้องแม้จิตใจมันยังอยากอยู่แล้วก็ทำต่อต่อไปจนมันไม่อยากเมื่อไม่อยากเมื่อเห็นดีแล้วจิตก็ไม่อยากไม่หิวไม่หัวตัดกิเลสตัดอาสวะตัดตัวเหตุที่มันจะโหยหาตัดแม้กระทั่งอนุสัยอนุสัยกิเลสไม่มีสิ่งใดนอนสิ่งใดเรื่องสิ่งใดที่จะหมักหมมมีเศษหลบตกๆเพื่อที่จะแตกหน่อแตกเชื้ออีกไม่มีแล้วก็ยิ่งสบายใหญ่เลยถ้ามันไม่มีกลับ ช่อง 22 อ่านรู้เหลือเศษน้อยทนได้จะไปให้มันทำไมเลี้ยงเหยื่อทำไมไปให้เหยื่อให้ปุ๋ยมันทำไมให้มันแห้งตายไปเลยกิเลสน่ะเพราะงั้นการเข้าพรรษาและจะออกพรรษาก็ไม่ได้หมายความว่าออกพรรษาเราจะได้เป็นเลวเราจะได้ไปกลายไปเป็นฆราวาสเป็นคำไม่มีเป็นอย่างชาวบ้านชาวบ้านแล้วเลอะเทอะเทอะไม่ใช่นี่เตือนก่อนออกพรรษาแล้วเตือนกันบอกกันเรากลับจะออกไปแล้วเราจะเอาสิ่งดีนี้ไปทำให้ยิ่งขึ้นให้แนบเนียนยิ่งขึ้นได้ดีแล้วรักษาไว้และทำให้ดีที่สุดให้แนบเนียนสุดให้สะอาดหมดจดบริบูรณ์ร่วงสวดให้ได้อย่างนั้นด้วยซ้ำนี่ก็ขอกำชับ ความสำคัญไม่ใช่ว่าออกพรรษาแล้วดีแล้วเราก็ปล่อยเปรตแล้วตอนนี้ไม่ใช่อย่าไปปล่อยเปรตฆ่าเป็ดต่อทำให้มันตายเกลี้ยงเลยอย่าให้มันเหลือซากอย่ามาให้มันเหลือเชื่อแม้จะเหลือเชื้อเป็นแค่วิญญาณก็ไม่เอาแค่อะไรอาวรณ์อาลัยแค่ลูกเล็กลูกน้อยอะไรที่มันยังอยู่ยังเป็นก็ยังจะต้องค้นเข้าไปให้เจอก้นบึ้งแล้วก็จับมันประหารให้สุดอย่าให้เหลือซากให้เหลือเศษไม่ให้เหลือเศษธุลีใดๆอันนี้เป็นความละเอียดละออของศาสนาพุทธก็ได้พูดได้บอกและอธิบายถ้าใครตั้งอกตั้งใจเล่าเรียนศึกษาและพยายามแนะนำทุกวิถีทางเราจะมีอภิญญาเราจะมีวิชาเราจะมีความสามารถความรู้และเราก็จะได้สะอาดบริสุทธิ์เรามาที่ต่อไป หรือแม้ยังไม่สะอาดทีเดียวเราก็เป็นพี่เขาได้พอเกื้อกูลเขาว่าเราได้บ้างแล้วเราได้พอเป็นฐานอาศัยพอสมควรมีที่อย่างที่ยืนแล้วก็ช่วยคนอื่นต่อไปเล็กน้อยเหมือนกับการจับแขนจับมือต่อมันก็เชื่อมต่อต่อต่อต่อต่อต่อกันไปประสานสอดร้อยเลื่อมๆได้แล้วบ้างได้น้อยได้น้อยคนก็แตะคนอื่นน้อยถ้าคนได้มากแต่คนอื่นกำมะลาลากจูงคนอื่นเข้ามาได้มากมีกำลังเยอะมีเนื้อสูงที่จะดึงคนอื่นมาได้มากผู้ใดมีกำลังน้อยหน่อยมีกำลังปานกลางมีที่จับที่ยึดได้ปานกลางแบ่งให้จับให้ยึด ดึงคนอื่นได้ปานกลางคนมีน้อยก็แบ่งก็ยื่นให้คนอื่นได้น้อยแต่คนยังไม่มีก็จับคนอื่นเขาอาศัยคนอื่นเขาดึงขึ้นจูงขึ้นเป็นธรรมดาเป็นลักษณะอย่างนั้นไม่ใช่ว่าเราจะต้องเอาให้ได้แผ่นใหญ่ซะก่อนแล้วค่อยมาเอื้อมมายื่นไอ้อย่างนั้นก็ได้แต่ว่ามันไม่มันมันไม่เป็นมาลัยที่ร้อยเรียงไม่เป็นอนุกรมที่มีลำดับต้นกลางปลายมีกว้างมีกลางมีดีมีเล็กอะไรอย่างนี้เป็นรูปรอยตามธรรมชาติมันไม่เป็นอย่างนั้นนะแต่จะเอาอย่างนั้นก็เป็นบางคนก็ไปคิดอย่างนั้นก็เอาอย่างนั้นเสร็จแล้วก็มาเอาเต็มที่ก็ได้ก็เวลามันจะไม่สอดร้อยมันไม่ซับซ้อนมันไม่มีมีหัวกลางปลายมันไม่มีพ่อแม่ น้องไหลเรียนช่วยซื้อโปรไฟล์กันตามธรรมชาติแท้อันลึกซึ้งแต่ถ้าใครจะทำอย่างนั้นมันก็มีจริตบางคนจะทำอย่างนั้นแต่ถ้าจะทำให้ดีจริงสุดยอดก็ต้องไล่เรียงอย่างที่ว่านี้เราได้โสดาก็ช่วยผู้อื่นตามโสดาจะอวดอุตริมนุษยธรรมจะอวดกล้าอวดเก่งเกินตัวรู้ตัวให้จริงทอมเอาไว้นิดหน่อยแม้มีหมดได้เพชร 5 เม็ดแล้วก็แสดงเพียง 3 แสดงเพลงอย่างมากกว่า 4 จำเป็นที่สุดจะแสดง 5 ก็เป็นครั้งครั้งคราวๆแต่อย่าเกิน 5 ที่เรามีเรามีเม็ดเพชร 5 เม็ดอย่าไปแสดงเกิน 5 อย่าไปอวดออถ้าเราพอรู้ความหมายของเพชรเม็ดที่เรากำลังทำให้ตนเองอยู่เข้าใจอย่างชัดแจ้งถึงความจำเป็นจะบอกว่าเรากำลังจะเอาเม็ด หรือเพชรเม็ดสูงกว่านี้เป็นอย่างนี้แต่เรายังไม่ได้นะเราก็บอกให้เขารู้อย่าให้เขาหลงผิดว่าเรามีอันนั้นเป็นอันนั้นโดยเกินตัวมันไม่ดีพอเดี๋ยวก็เข้าใจผิดเพราะว่าถ้ายังไม่ลงตัวแล้วมันประดับประเดิมมันไม่สอดคล้องมันคันแยงแล้วมันก็ดูมันไม่จริงมันไม่แนบเนียนมันก็ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดงั้นเราก็อย่าไปอวดอุตริมันซ้ำมนุษยธรรมเกินตนพระพุทธเจ้าท่านเอาเรื่องนักหนาเรื่องนี้ตัดคอเลยงั้นเลิกกันเลยอะไรเงี้ยอันนี้ต้องระมัดระวังเพราะว่าพวกเรานี่เป็นพระเป็นนักบวชเป็นผู้ที่แสดงธรรมตามธรรมมียศถาพูดตั้งนานนานมีการแสดงความจริง ความเป็นจริงโดยเปิดเผยตนเองโดยตนเองด้วยความจริงอันนั้นอยู่จริงๆซึ่งโลกก็ไม่เปิดเผยแล้วก็อำพรางอำพรางจนเบี้ยวบาลีว่าแสดงไม่ได้อุตริมนุษยธรรมเปิดเผยไม่ได้ยังไงก็เปิดเผยไม่ได้ใครมีก็บอกกล่าวกันไม่ได้เพราะพูดกันถึงป่านนี้ซึ่งอาตมาผมเองขอยืนยันว่าการกล่าวอย่างนั้นเป็นการกล่าวตู่เป็นการกล่าวผิดเป็นการเพี้ยนพระธรรมวินัยถ้าไม่มีการยืนยันยืนหยัดกันด้วยเหตุเกิดเหตุผลด้วยกาละด้วยบุคคลด้วยในอันสมควรมันก็ใช้ไม่ได้กาลเวลาที่จำเป็นต้องสมควรผมยังเคยนึกคิดถ้าผมจะถูกหมู่ 2 ใหญ่ถามเลยผมจะประกาศต่อหมู่ นั่นเลยแม้บางคนจะไม่ศรัทธาแม้บางคนจะเป็นอนุสสรณ์ขนาดไหนก็ตามผมตั้งใจและการะอย่างนั้นต้องประกาศบันลือสีหนาทกันอย่างสำคัญเลยถ้าเกิดโอกาสในเมื่อไรแล้วผมจะพูดให้สะอาดจะพูดให้ละเอียดเลยเพราะผู้รู้ผมถือว่าเป็นโอกาสดีและผู้รู้มีอยู่ผู้ไม่รู้ช่วยไม่ได้จะอาเจียนเป็นโลหิตตายจะต้องขอลาสิกขาบทยังไงก็ต้องยอมกันแต่ผมจะต้องดึงเอาผู้ที่รู้นี่ขึ้นมาสำคัญทีเดียวนะเพราะว่าคนเหล่านี้โอกาสอย่างนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้เจออย่างนี้เป็นต้นเพราะงั้นในโอกาสในการละมันก็มีรายละเอียดอีกเยอะที่ว่าสมควรหรือไม่สมควรเรา ใช้ปัญญาอย่างยิ่งว่ามันจะเป็นประโยชน์อย่างไรแค่ไหนเป็นไปได้ดีในส่วนดีในส่วนสำคัญอะไรก็ต้องเป็นไปตามกาลเทศะเราจะต้องรู้อันนี้ขอคำศัพท์บัญชาโดยเฉพาะนักบวชโดยเฉพาะผู้ที่มาเป็นแกนนำของศาสนาจะต้องรู้ละเอียดละออต้องทำตนให้ดีอย่าละเมิดในสิ่งที่อันไม่ควรอย่างยิ่งอันร้ายแรงอันใดร้ายรู้ตัวแรงตัวร้ายอันใดที่พบเป็นไปให้มันเป็นไปอย่างสมเหมาะสมควรสมฐานะกาลเทศะอันเป็นไปที่ดีอันนี้ก็ปรามกันไว้ก่อนที่จะออกพรรษาออกพรรษาต่างคนก็ต่างจะปล่อยที่จริงถ้ารวมกันอยู่ได้เป็นผลสำเร็จจะออกพรรษาแล้วเราก็ไม่มีอะไรก็เหมือนกับออกหรือเข้าอะไรก็ธรรมดามันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงทุกอย่างมีจิตมี แล้วจะได้ก็ปล่อยมันไปยิ่งถ้าผู้ใดมีปัญญาก็จะดูจะรู้ป่ะเนี่ยบางคนมันอัดอั้นพอจับมารวมกลุ่มกันไว้โอ้โหได้กลับการกระทบอัดอันเต็มกับเต็มกลัดเลยจะแตกจะแตกจะแตกทนไม่ได้ก็ต้องไปแตกออกไปไม่รวมเราก็ต้องอนุโลมเขาเพราะว่าคนนี้จะอยู่ไประเบิดแน่ก็ต้องไปปล่อยพิษซะก่อนจะไปวาดตรวจลายกันที่ไหนก็ตามใจนะปล่อยแล้วก็เข้ามานะยิ่งผู้รู้ยิ่งเห็นว่าเออไอ้นี่มันทนไม่ได้มันก็ต้องมีอนุโลมคนทนไม่ได้ก็ต้องปล่อยไปก่อนอ่าปล่อยไปแล้วเราก็ยิ่งรู้ว่าพูดถ้ายิ่งมีผู้ทนไม่ได้มากคนออกไปพี่ไม่ควรจะแสดงก็อย่าไปแสดงสิ่งที่มันเกิน เดี๋ยวเขาต้องรู้เวลาลูกกาละอะไรพวกนี้ถ้าต้องมีสัปปุริสธรรม 7 ประการที่แท้เราจึงจะทำงานได้เหมาะสมได้มีผลประโยชน์ใหญ่จริงๆผู้ที่รู้จิตจริงอย่างถึงแก่นรู้ความเกิดแม่อาสวะอนุสัยส่วนเหลือรู้ชัดอาสวะขยะมีผลรอบในอาญาอาสวะไม่เหลือมีญาณรู้อาสวะก็สิ้นอยู่สิ้นอยู่เห็นอยู่รู้อยู่เป็นความดับสนิทเป็นความหมดจิตส่วนตนไม่มีที่จะต้องทำอีกแล้วก็เห็นอยู่ว่าเราเองเราไม่มีอาสวะไม่มีอาสวะมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมอยู่อย่างไรอย่างไรก็ไม่มีอาสวะ เห็นอยู่รู้อยู่เป็นปัจจุบันนั้นเทียวมีชานโตปัสสะวิหะระติเห็นอยู่เลยเห็นจิตของเราไม่มีอาสวะไม่ใช่อาสวะสิ้นน้อเลี้ยงน้อสะอาดนอนนิโรธอยู่น้อวิมุติอยู่หนอตรวจเดี๋ยวนี้ก็เห็นเดี๋ยวนี้ดูใจดูจิตของตัวเองมีมุทุมีความแววไวที่จะตรวจอาจจะเห็นเห็นของตัวเองพูดเดี๋ยวนี้เราเห็นเดี๋ยวนี้วัยแม้แต่แค่พูดเนี่ยเรามีความแววไวมีความสามารถพูดไปก็ตรวจไปนะพูดไปอาตมาพูดอยู่เดี๋ยวนี้อาตมาก็เห็นจิตตรวจจิตของตัวเองอยู่เดี๋ยวนี้ดูจิตของตัวเองอยู่เดี๋ยวนี้วิจัยจิตของตัวเองอยู่เดี๋ยวนี้จิตของเราขณะนี้มีกระแสของกิเลสประกอบหรือเปล่ามี หรือเปล่ามีพยาบาลหรือเปล่ามีผีนะมีพระหรือเปล่ามีอุทะกะมีหรือเปล่าเราจะรู้วิจิกิจฉาหรือเปล่าเห็นจนไม่พ้นสงสัยไม่ลังเลชัดแจ้งเป็นสัตว์ปฏิกิริยาสัจจะสติกกับตะวันเห็นแจ้งชัดเจนอยู่เลยทีเดียวยังไม่ใช่ว่าไม่เห็นเห็นอันนี้ไม่ต้องเอาลูกกะตาไปแลแต่มีญาณวิเศษดูตรวจอ่านอยู่ตลอดเวลาเราจะเป็นคนสะอาดในคนที่มีกรรมอะไรก็สะอาดแล้วก็มีปัญญาที่จะอย่างรู้ว่าเราจะทำขนาดนี้ประมาณแค่นี้พอดีไหมดึงเรียกว่าสัมมา เหมาะแล้วชอบแล้วควรแล้วทำอะไรอยู่ก็เหมาะก็ชอบก็ควรเป็นคนมีประสิทธิภาพพระอรหันต์เจ้าจึงทำอะไรต่ออะไรอยู่อย่างพอเหมาะพอควรตามฐานะของท่านท่านบริสุทธิ์ใจมีเจตนาอันไม่มีอกุศลจริงๆแต่มันอาจจะมีผิดพลาดได้ตามภูมิคิดน้อยไปต่ำไปผู้รู้ผู้ที่มีปัญญายานสูงกว่าเขาจะช่วยแต่เจตนาของท่านไม่มีบาปไม่มีเจตนาบาปแท้ๆเลยต้องรู้ความจริงว่าเราเจตนามีส่วนที่เป็นกิเลสมาเล่นงานประกอบจริงหรือไม่จริงต้องรู้ให้เท่าทันถ้ารู้ไม่เท่าทันเราเองเราก็หลบๆเลี่ยงๆและไม่ได้รู้ลึกและเศษเหลือมันอีกสั้นๆหยาบๆไม่รู้เราก็ไม่ได้ล้างงั้นก็เราจะต้องรู้ตามมาหมดทุกอภิญญาแล้วก็จะต้องเข้าใจด้วยปริยัติที่ดี บางคนปริยัติอาจจะไม่เก่งแต่ปฏิบัติและก็มีสภาวะสอดรู้ในสิ่งเหล่านี้มีจริงแต่เรียกมันไม่ถูกพอมันเข้าใจภาษามันเข้าใจบัญญัติเธอรู้ว่าอ๋ออันนี้เรียกว่าจุดธูปปาตานีเรียกว่าบุพเพนิวาสานุสติญาณอาการอย่างนี้อย่างนี้เรียกว่าเจโตปริยญาณนะค่อยมารู้ตามหลังก็ได้แต่ขอให้มีสภาวะถ้ามีสภาวะจริงแล้วมันก็จะขัดเกลาจริงจบจริงเป็นอภิญญาจริงหากผู้รู้อย่างนั้นจึงจะสูงสุดเพราะฉะนั้นการปฏิบัติที่จะเกิดญาณทัศนะอ่านตามถ้าใครมีหนังสือตอนนี้หน้า 31 เพราะฉะนั้นการปฏิบัติที่จะเกิดญาณทัศนะเกิดมโนมยิทธิได้แท้ผู้ปฏิบัติ จะต้องเริ่มที่บุพเพนิวาสานุสติญาณอันนี้อธิบายมาถึงบุพเพนิวาสานุสติญาณก่อนในรายวิชาที่ 1 ที่เป็นวิชาของเสรีโชว์เรียกว่าวิชาที่ 1 ของเตวิชโชบุพเพนิวาสานุสติญาณการเข้าใจรู้แจ้งในความเกิดความดับของสัตว์โลกบุพเพนิวาสานุสติญาณก็จะรู้ความรู้แจ้งความเกิดความรักของสัตว์โลกและสรรพสิ่งโดยเฉพาะความเป็นสัตว์โลกของตนนั่นแหละต้องดูของตนนั่นแหละสำคัญกว่าจะบังเกิดจริงเป็นญาณเป็นจุดๆๆเมื่อเราเกิดรู้ความเกิดความดับมันก็เป็นยานเป็นวิชาที่ 2 ในวงเล็บวิชาที่ 2 จุดตัวปลาจะย้ายเป็นวิชาที่ 2 และแน่นอนว่าผู้นั้นจะต้องมีญาณมีญาณยืนลงอยู่เสมอก็มีทานในวงเล็บ นิทานและแน่นอนว่าผู้นั้นจะต้องมีฌานยืนโรงอยู่เสมอๆหรือผู้ปฏิบัติจะไปหยิบยกเอาสิ่งที่เกิดที่ดับอื่นๆของผู้อื่นนอกตัวเรามาพิจารณาเทียบเคียงเพิ่มความแน่ใจแน่จริงเข้าไปอีกก็ได้ด้วยได้เมื่อเรารู้มีความรู้ถึงความเกิดดับเกิดของกิเลสเกิดของเกิดของสิ่งที่มันเป็นกิเลสแต่เป็นตัวที่มันต้องเกิดต้องทรงอยู่เช่นเกิดรูปนามขันธ์ 5 มันเกิดอยู่เราก็จะรู้ว่ารูปนามขันธ์ 5 บริสุทธิ์รูปนามขันธ์ 5 มีกิเลสซ้อนหรือไม่มีกิเลสเราก็จะรู้ละเอียดลออขึ้นไปไม่รู้ของเราชัดเราจึงจะไปรู้ของผู้อื่นได้ถ้าเรารู้ของเราไม่ชัดแล้วเราจะไม่รู้เขาผู้อื่นก็จะไม่ชัดยังไงรู้ของผู้อื่นมันยากของเขาในตัวเราเมื่อถึงความรู้จริงความ แจ้งชัดแท้ความพ้นสงสัยอย่างสนิทวงเล็บญาณทัศนะและถึงความดับไปแล้วจริงความหยุดได้แล้วจริงความเลิกขาดได้แล้วจริงความดับไปซึ่งสนิทแล้วแท้ในจิตตนวงเล็บเปิดมโนมยิทธิที่จริงไม่ใช่ทำได้แต่ดับเท่านั้นมโนมยิทธินั้นทำได้ทั้งเกิดความเจริญตามภูมิผู้นั้นชนะด้วยวงเล็บปิดจึงบอกให้ฟังว่ามโนมยิทธิก็ไม่ใช่ว่ามีอิทธิฤทธิ์ทำให้แก่นิโรธเป็นอย่างเดียวไม่ใช่เพราะฉันเกิดปีอะไรจะมาทิ้งเมื่อเช้าไม่ใช่เอามาทิ้งมันไม่ใช่เครื่องมือเพราะว่าเรายังไม่หมดถ้ายังจะต้องผ่านต้องพูดต้องกล่าวก็ต้องใช้เครื่องมือใช้เครื่องมือแล้วก็บ่นว่าไม่เอาเครื่องมือมันจะได้ผลักตรงไหนมันจะได้กล่าวตรงไหนมันก็ต้องกล่าวต้องทาก็ ไม่เป็นถ้าเราใช้ไม่เป็นเราก็จะไปบอกเขาถ้ามึงมีเยอะแยะให้ไม่เป็นนะเราไปบอกเขามันอายเป็นช่างมีเครื่องมือเยอะแยะเลยอันนี้ใช้อะไรไม่รู้ใช้ไม่ได้แต่ยังยุ่งๆเหมือนกันนะบางทีจับผิดจับถูกนี่เสียหน้าเราแล้วไปบอกว่าเครื่องมือมันเยอะเขาให้มาแล้วเป็นความดีด้วยซ้ำนะมีคนที่ให้มาเยอะแยะแล้วเราก็ต้องหัดใช้ให้เป็นเพราะเครื่องมือนี่ไม่ใช่ของไม่ดีเป็นธรรมาวุธเทพประทานตอนไม่หลากหลายที่หายไปหมดที่ไหนตัวเองก็ไม่ใช่รู้มากมายตั้งแต่ปีดอกมีเยอะกว่านี้มีขนาดอ่านไม่มากนะเนี่ยถ้าอ่านมากแล้วก็นี่จะหยิบมาจับมามาผสมให้ผมมากกว่านี้พระพุทธเจ้าได้สอนไว้มากเหลือเกินท่าน ไม้กันมีไว้ให้ร่ำรวยร่ำรวยว่าทำอาวุธร่ำร่ำรวยธรรมาวุธเข้าร่วมด้วยทำทำวุฒิปกรณ์ที่เป็นทำอุปกรณ์ที่จะไปสร้างสรรค์ธรรมท่านก็มีเยอะแยะจริงๆมากหลากหลายคนจริตจากนั้นจริตอย่างนี้มันเยอะท่านสร้างไว้ให้เครื่องมือสร้างเครื่องมือไว้ให้สำหรับพระสาวกพุทธบริษัทพระพุทธเจ้าเราก็โง่ ไม่รู้ว่าอะไรมันตรงกับจริตของเราแล้วเราก็ต้องรู้สิอย่าไปคนมันทำนี่ถ้าเผื่อว่าแจกนี่ก็แจกมันก็มากคนก็หลายคนก็จะจับเอาแต่ละคนแต่ละคนของใครเราก็ต้องรู้จริตของเราให้ชัดแล้วเราก็รับเอาของเราเราก็ดูอันไหนที่มันเหมาะสมก็ดูของเราบางทีอันนี้มันยังไม่เหมาะในตอนนี้ตอนต่อไปเราก็จะต้องใช้มีด้วยนะเพราะงั้นเราก็จะต้องอย่าเพิ่งไปประมาทมันไม่ประมาทหรอกของพระพุทธเจ้าท่านให้ไว้นี่เราก็ฟังเราก็รู้เราก็เอามาใช้เป็นอันนี้เหมาะกับเราแล้วเราก็ใช้อันนี้มากหน่อยก็ใช้ไปแต่มันก็มีที่จริงจะเอามาพูดๆนี่อันไหนที่ได้เห็นว่ามันเอามาใช้ได้กว้างได้มากคนเอามา ไม่มีเหมือนกันบางอย่างบางอันที่มันละเอียดมันเหมาะเฉพาะบุคคลส่วนน้อยน้อยคนที่จะมีอย่างนั้นก็มีเยอะนะมันก็จากส่วนที่มันเป็นกลางๆส่วนกว้างๆส่วนใหญ่ตามที่เอามาพูดซ้ำซากมากมายเนี่ยมันมีเกือบทุกคนน่ะที่เป็นอย่างนั้นอย่างนั้นน่ะเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องใช้เป็นมันจะต้องรู้หลักการใหญ่ๆอย่างสัมมาหรือมักองค์ 8 อย่างนี้ท่านถือว่าเป็นของใช้ทั่วทุกคนพลางๆมาเป็นโพสต์ที่ปักที่จะทำ 37 อย่างนี้กลางๆก็ต้องมีอันอื่นแต่สีมันอยู่ที่ไหนก็อยู่ที่นั่นด้วยทำสมาธิก็ทำอย่างอยู่ในนั้นด้วยความอย่างสม พญานาคองค์ 8 พิมพ์เดี่ยวพจน์อยู่ในนั้นเสร็จแล้วเราก็เกิดปัญญาอยู่ในนั้นด้วยต่างอินทรีย์สร้างพระครูก็ไปเป็นขั้นตอนเอาสังโยชน์ 10 เป็นหลักในการที่จะประพฤติปฏิบัตินั้นเรารู้สังโยคก็ไม่ใช่อยู่แต่ตัวหนังสือแล้วเข้าใจความหมายลึกซึ้งจัดกายะที่จริงมันก็เป็นตัวการเคยแปลให้ฟังเป็นภาษาไทยบอกว่าเป็นตัวการตัวการระดับไหนก็มีตลอดของเรามันดับไปแล้วมันได้ไปแล้วรถไปแล้วมันก็ไม่เป็นตัวการแล้วมันเป็นตัวการใหญ่เป็นตัวการอยู่มันลดน้อยลงมันก็เป็นตัวการอยู่แต่มันยังไม่หมดมันเป็นตัวการใหญ่มันเป็น อาการหนักเลยเอามังกรตัวไหนสำคัญหรือว่าบางทีอาจจะน้อยๆนะเป็นแต่เพียงถ่วงๆอยู่เท่านั้นแล้วปลดอันน้อยนี่ก่อนนอนเป็นตัวการที่ทำให้เรายุ่งก็ได้ไม่ได้หมายความว่าเราจะต้องไปทำบุญอย่างบางทีบางอย่างมันหนักใหญ่ไม่มีแรงไปจะได้คนมันหรอกภูเขาใหญ่ตัวนี้เอาไว้ก่อนแล้วเก็บมูลดินเก็บอะไรต่ออะไรสร้างกำลังวังชาสะสมความสามารถไปก่อนแล้วจึงจะมีความสามารถมีมูลมีการวางมีวิธีการและก็มีเครื่องมือที่ใหญ่เครื่องมือที่แข็งแรงเข้าไปโคตรภูเขาใหญ่อีกทีนึงก็ได้แล้วเราเห็นว่าภูเขาใหญ่อันนี้เอามาก่อนไปโค่นมันลงเลยมันอยู่ที่เราทั้งนั้นแหละเราจะเลือกเขาจะเลือกทำเพราะฉะนั้นจะใช้คำว่า การจ่ายนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเป็นเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็กมันอยู่ที่เราเราต้องเอาตามถนัดเอาตามที่ว่าเอาก่อนอันนี้ออกก่อนหานิดใช้จัดการไปศักยะก็คือตัวการของเราตัวการใหญ่หรือตัวการที่เรารู้ว่าตัวนี้จะต้องจัดการกับมันแล้วเราก็ทำไปขั้นที่มีขั้นจริงๆนั่นน่ะท่านจริงๆก็เป็นขั้นที่ยาวตามที่เรียกว่าสบายแล้วก็มาเรียกกันนมรวมว่าการที่จริงอบายก็ตามคือความใคร่เราใกล้เราติดเราเสพเรายึดมันหลงเป็นโลกียสุขจงเป็นสิ่งที่เราหน้าได้หน้ามีหน้าเป็นทั้งนั้นแหละแล้วเราก็ปราบมา ขาดไม่ได้แยกออกมาให้ฟังต้องกราบอบายก่อนอบายมุขสบายส่วนหยาบส่วนต่ำแล้วมันไล่เรียงเป็นจากต้นกลางปลายละเอียดไปทีเดียวถ้าเราทำได้เป็นขั้นเป็นตอนแล้วก็วิเศษขึ้นไปเรื่อยๆสูงขึ้นไปเรื่อยๆมีกำลังวัง