241127-3-153 ทางเอกภาค3-ตอน153(หน้า314)-พ่อท่าน-สันติอโศก-NONE.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 27 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมธรรมชาติที่พุทธสถานสันติอโศกนางเอกบทที่ 29 เรากำลังพูดกันถึงพระอรหันต์วันนี้ทำไมจึงแบ่งแยกการทหารออกเป็นสุขาภิบาลสกอร์บ้างเป็นเตยโชว์บ้างเป็นเชื้อภิญโญบ้างเป็นจตุจักรประตูนี้ก็บอกไว้ชัดเจนแล้วก็เนื่องมาจากการดำเนินกรรมฐานที่ไม่ยังไม่ตรงกันสักทีเดียวจบการมีความรู้มีความสามารถ มากน้อยต่างกันโดยเฉพาะมีความเก่งเด่นมีความเก่งเด่นแตกเงื่อนแตกง่ายกว่ากันพิเศษไปบ้างหาทรัพย์เผื่อว่าพระโยคาวจรรูปใดเรียนรู้วิปัสสนาเรียนรู้สติปัฏฐานปฏิบัติถูกสัมมารามองค์ 8 ของพระพุทธเจ้าตรงและก็ปฏิบัติตลอดเวลา 24 ชั่วโมงและไม่มีอะไรเก่งเด่นอะไรหรือจะเก่งเด่นก็ตามปฏิบัติถูกได้รับวิชาการรู้จักดี ปฏิบัติได้บรรลุเร็วปฏิบัติสบายๆในวันสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญาสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญาและก็จะล้างได้สะอาดกิเลสละเอียดด้วยวิปัสสนาและวิปัสสนาด้วยการรู้เห็น จะทำอย่างรู้ไม่ใช่ว่ากระทำอย่างงมงายก็ทำอย่างรากรากถูถูหลักๆจูงๆไปเฉยๆไม่ใช่ปฏิบัติอย่างรู้เองเข้าใจชัดแจ้งว่าตอนนี้เป็นกิเลสตอนนี้ไม่ใช่กิเลสอะไรแล้วก็ล้างมีวิธีการมีอิทธิวิธีวิธีนี้ใช้วิธีนี้ล้างละหรือว่าดับทำลายฆ่ากิเลสออกไปอย่างจริงมันหมดก็รู้ว่าหมดไม่หมดยังเหลือน้อยก็รู้ว่าเหลือน้อยเห็นความสะอาดได้สุขขะแปลว่าล้างได้อย่างดีสะสมพระทำความสะอาดล้างได้อย่างดีด้วยการเห็นรู้อยู่เลยล้างไปละไปโดยการเหตุการณ์ร่วมกันเข้าใจ ปฏิบัติอย่างแจ่มแจ้งปฏิบัติอย่างรู้เหตุรู้ผลเพราะลูกศิษย์พระพุทธเจ้าแท้ๆเนี่ยท่านมีเป้าหมายจะให้เป็นสุขกับวิปัสสโกสุขาวิปัสสะและต้องเป็นสุขของวิปัสสะทุกบุคคลลูกศิษย์พระพุทธเจ้าไม่ได้ปฏิบัติอย่างงมงายคือทุกข์องค์ต้องเป็นสุขวิปัสสนาผู้ใดยังไม่เข้ารูปรอยเป็นสุขวิปัสสะเช่นมันมีอีกอันนึงเราเรียกว่าเป็นผู้ที่
อ่านต่อ
มีวิชา 3 บรรลุด้วยวิชา 3 เสรีโทรคือมีการนั่งทบทวนแล้วก็ระลึกย้อนดูว่าอ๋อเราได้เรามีเราเป็นไม่ได้เห็นวิธีการไม่ได้เห็น อะไรอย่างชัดแจ้งทำไปทันทีปฏิบัติเดี๋ยวนี้มีผัสสะเดี๋ยวนี้มีตาหูจมูกลิ้นกายประสบเดี๋ยวนี้ฆ่าล้างเดี๋ยวนี้ยังเห็นเจ๋งๆนี่ไม่ไปนั่งทบทวนระลึกเอาเออกิเลสเราไม่มีแล้วนะใจเราว่างแล้วนะใจเราปราศจากกิเลสแล้วนั่งดูอ่านของตัวเองตอนใดก็แล้วแต่นั่งนึกว่าอยู่ในที่ที่มันไม่มีผัสสะแท้หรอกทบทวนเป็นบุพเพนิวาสานุสติญาณเกิดปัญญารู้ว่าเออไม่มีมันเคยผ่านมาตอนนั้นตอนนี้มันก็ค้างค้างตอนนั้นตอนนี้มันมีตอนนี้ไม่มีหรือว่าตอนก่อนนี้เราก็ไม่มีแล้วตอนนั้นตอนนี้ย้อนไปตอนนี้เราไม่มีนานแล้วตัดสินให้แก่เราเองได้เห็นความดับของกิเลสเห็น เกิดของจิตจิตสว่างจิตประภัสสรจิตปราศจากกิเลสธรรมดาเห็นทบทวนดูจุดธูปประปาทะยานก็เกิดดูอาสวะของตัวเองก็ดูว่ากิเลสมีรูปอรูปเป็นรูปภาพวจรจิตอรูปาวจรจิตเป็นจิตที่ย่อมเป็นไปอยู่แม้ท่านอู้ก็เห็นแต่จิตเกิดจิตดับไม่มีกิเลสผสมหรือยอนจะแย่ใครจะเก่งยังไงก็ระลึกเอาดูจิตเพราะมันลึกๆไปอย่างลึกๆได้อย่างไรก็นึกเอานิสัยอัศวเองรู้ตัวทบทวนไม่ใช่การปฏิบัติอย่างสุขวิปัสสนาวิปัสสนาหรือสติปัฏฐาน สัมผัสสมบูรณ์เลยแล้วผู้ใดจะนึกทบทวนเอาของตนเองแต่เตวิชโชไม่มีปัจจุบันน่ะทำไม่มีการผัสสะและก็จะบอกว่าตัวเองบรรลุอย่างนั้นยังไม่ใช่ลูกศิษย์พุทธแท้เลยเอาแต่ใจไม่โชว์ยังไม่ใช่ลูกศิษย์พูดแทนนะแต่ลูกศิษย์พูดแทนมีแต่มีด้วยอย่างนี้ลูกศิษย์ผู้แพ้มีแต่วิโชคเพราะว่าก็จริงแล้วลูกศิษย์ผู้แพ้นี่รู้เขาฤาษีด้วยฤาษีจะนั่งหลับตาจะเล่นมโนราห์จะเล่นอะไรตายนี่นะถ้าสามารถแล้วบางคนก็จะรู้ลึกรู้แล้วก็เข้าใจทำได้ด้วยบางคนเคยทำมาก็จะยิ่งชัดเจน ไม่เคยทำมาทำไม่ได้เพราะว่าบางทีเนี่ยบรรลุแล้วหรือว่ารู้แล้วไปสร้างด้วยการสาดตายขึ้นมาปั้นอัตราขึ้นมาบางทีมันก็ปั่นไม่เก่งอ่ะปั้นมันก็ไม่รู้อยู่แล้วว่ามันปั่นขึ้นมาร่วงขึ้นมามันไม่ขยันปั่นมันก็ไม่มีแต่เข้าใจชัดเจนเหมือนกันเพราะเหตุใดทุกคนเคยมีอัตราเคยลงเป็นรูปเป็นรอยอย่างน้อยที่สุดเรื่องฝันเรื่องอะไรพวกนี้อยู่เนี่ยมีทุกคนมีฝันมีเพิ่มมีสร้างรูปสร้างภาพอะไรอยู่มีทีนี้เราไปเจตนาปั้นขึ้นมามันก็ไม่ต่างกันอะไรเหมือนกันแต่อันนั้นมันยังเหลือเศษรอยหรือว่ามันยังเป็นรูปเป็นรอยของใจของเราปั่นสร้างอะไรอาวรณ์ให้เป็นรูปเป็นสิ่งแทนเป็นอะไร มีแพลนอะไรเนี่ยมันไม่ใช่ตัวจริงหรือจะเป็นตัวจริงเหมือนฝันเห็นรูปร่างหน้าตาเหมือนจริงแต่ไม่ใช่เอาตัวเขามาเป็นตัวนี้ไม่ใช่เจอบอกว่าเอารูปเอาน้ำเอาวิญญาณเข้ามาเป็นตัวที่อยู่ที่ฝันของเราก็ไม่ใช่มันจะวิญญาณเข้ามาบอกเราว่างั้นนะบางคนบอกว่าในฝันฝันคนนั้นคนนี้มาเข้าฝันไม่ได้มาเข้าเราปั้นขึ้นมาเราไม่ได้ไปวิญญาณคนนั้นคนนี้มาเข้าไม่ได้เข้าบางคนเอาถึงอนาคตเขายังไงล่ะเขาก็อยู่ที่เขาเพราะเขาอยู่ที่เขาอยู่กับพลอยเชื่อว่าเออมึงร่างกายนำมาทำจิตก็อยู่ที่เขากายก็คือเขา ไม่ได้เอาถอดเอาดวงจิตดวงใจอะไรมาใส่ที่เราสักหน่อยก็ยังพอเข้าใจเพราะเขาตายแล้วเขาตายแล้วจิตวิญญาณจะมาเข้าเราได้แน่เข้ามาเข้าฝันว่างั้นเลยเชื่อว่าเขาตายแล้วเขามาเข้าฝันเนี่ยเป็นจริงในเชื่อมากกว่าเพราะเขาตายแล้วรีบมาเข้าฝันดิ่งเขาตายเลยนะเราก็ยิ่งต้องอาลัยอาวรณ์หรือว่ามีความประวัติผิดประวัติมึงก็ยิ่งเป็นยิ่งเข้าฝันเราปั้นเลี้ยงฤาษีจะมีการปั้นตัวปั่นตนปั่นอะไรเราก็เรียนรู้ได้แล้วก็ศึกษาดูได้ถึงไม่ศึกษาผู้ใดรู้แจ้งไม่มีวิจิตรช้าไม่สงสัยแล้วก็ไม่มีปัญหาอะไรแต่เรื่องของจิตวิญญาณพวกนี้เราจะเข้าใจเป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงชั้นพระอรหันต์เนี่ยจะต้องเข้าใจ วิญญาณยังเข้าใจแท้ระลึกรู้รู้ว่ามันเป็นยังไงอะไรยังไงมันประกอบยังไงมันเป็นองค์ประกอบที่จริงมันเป็นองค์ประกอบเท่านั้นที่วิญญาณน่ะต้องประกอบทีนี้เป็นองค์ประกอบนี่มันก็มาประกอบรวมเข้าแล้วมันก็มารวมเข้ามาเป็นรูปนามขันธ์ 5 มันก็เป็นรูปนามขันธ์ 5 ทีถ้ามันไม่จบเนี่ยมันได้สะสมมีกิเลสมีการยึดมันก็จะยึดยึดแล้วก็ถือต่อตาอันใดที่มันสลายมันก็จะมีอยู่ด้วยอันใดที่มันยึดเกาะมันก็จะยึดเกาะไปสร้างสรรค์แล้วแล้วเราเป็นทุกข์เป็นภัยเป็นโทษเป็นแล้วแต่จะเป็นกรรมวิบากอย่างไรดีบ้างชั่วบ้างก็รวมไปในตัวนั่นแหละดีก็ไปได้ดีชั่วก็ไปได้ชั่วเป็นวิบาก ทั้งชั่วทั้งดีทั้งสองวิบากไปอย่างนั้นแหละแล้วถ้าไม่ศึกษาธรรมะก็ไม่มีไม่มีสิทธิ์ได้ล้างไม่มีสิทธิ์ได้ทำลายไม่ได้มีสิทธิ์ได้สลายไม่มีสิทธิ์เพราะงั้นก็มีศาสดาพยายามที่จะมาหาความพ้นทุกข์ก็คือจนสุดท้ายก็จะต้องรู้อยู่เหนืออ๋ออันนี้มันเป็นอย่างนี้จะทำให้มันไม่มีอย่างนี้เป็นอย่างนี้สุดท้ายก็รู้ว่าการที่จะสลายก็ทำอย่างนี้หมดเลยต้องการที่จะอยู่ต้องการที่จะเป็นตัวเป็นตนต้องการที่จะเดินหมดอีกแล้วก็สลายได้เพราะงั้นเมื่อรู้ถึงรากเขาฝากเขามูลเขาพาให้เกิดอยู่ ราคะโทสะโมหะหยาบลานละเอียดไล่เรียงอย่างรู้เห็นอนุสัยจริงๆจับได้อาการมันอย่างนี้แหละเป็นสิ่งที่ถูกรู้เรียกว่าถูกนามก็คือจิตของเรารู้มันไม่ใช่ว่ารูปก็คือแต่ของหยาบของละเอียดถึงในจิตก็เป็นรูปอรูปก็เป็นรูปที่เรียกว่าอนุก็เคยอธิบายฟังแล้วเพราะว่ามันก็รูปนั่นแหละแต่ว่ามันหมายมันไม่เรียกไม่เรียกกันว่ารูปแล้วล่ะมันละเอียดเหลือเกินแล้วก็ขอใช้ภาษาเรียกว่าอัดรูปไม่รูปไม่ใช่รูปแต่มันก็เป็นสิ่งที่ถูกรู้คือรูปอยู่นั่นแหละรูปอย่างละเอียดแม้เป็นรูปอรูปาวไปจรอยู่ยังเป็นไปบทบาทให้เราจับได้มันไม่มีตัวมีตนหรอกแต่มันมีอาการที่ให้เรารู้ได้จึงเรียกว่ารู้รูป แต่ก่อนไม่เป็นอย่างนี้เดี๋ยวนี้ไม่เวียนวนแล้วจิตก็อ่านแล้วปัญญามันเห็นผีเห็นสะอาดด้วยศีลศีลคือปัญญาปัญญาคือศีลมีความปกติมีความบริบูรณ์มีความสะอาดรอบมีแล้วก็รู้ว่ามีเรียกว่าปัญญาเพราะศีลสะอาดบริสุทธิ์จึงเกิดปัญญาเห็นความสะอาดบริสุทธิ์ด้วยความเห็นแจ้งไม่ใช่สะอาดบริสุทธิ์โดยความยาวเศรษฐกิจดาวไม่ใช่เห็นของจริงของตัวเองเป็นตัวเองถึงสภาวะธรรมของตัวเองเห็นสภาวะเศรษฐกิจโลกเศรษฐกิจของเราว่าสะอาดเป็นนิพพานเห็นของเรานะว่าเป็นนิภาอย่างนี้จึงจะเรียกว่าลงตัวจึงจะเรียก อยู่ที่ไหนปัญญาอยู่ที่นั่นเพราะฉะนั้นปัญญาของพระพุทธเจ้านั้นปัญญาเอาเรื่องที่มาล้างและตามที่ท่านสอนไว้หลักกฎอะไรต่างๆโอวาทปาฏิโมกข์ศีลทุกข้อเราเป็นได้ทุกข้อแม้มากพ่อคุณมีวรรณะสูงก็มีศีลมากถ้าซื้อมาจับก็ไปทิ้งสะอาดทิ้งปกติเป็นอัตโนมัติได้ทุกสีไม่ลำบากเลยเช่นยกตัวอย่างนี่ไม่ใช่ต่อเขตเราเคยเจอฝ้ายไม่ให้เจิมจนเจ็บจนชินไปเติมทีไรก็ได้ดิบได้ดีถ้ายิ่งได้เงินด้วยมันยิ่งชอบมันมีกิเลสอยู่เราก็รู้ทีนี้เราจะไม่เจอก็เพราะว่าไม่ใช่ว่าเราขัดศรัทธาไม่ได้เพราะเราเองเราต้องขัดศรัทธาเขามันผิดศีลก็อยู่ก็รู้ แล้วเราก็มีปัญญาที่จะขัดศรัทธาเขาโดยที่เขาไม่มีลำบากอ่ะไม่เสียศรัทธาไม่เสื่อมยังเลื่อมใสนับถือด้วยสอนก็ได้ด้วยรู้ดีด้วยซ้ำก็ไปเจอมึงทำไมเชิญเข้าก็ไม่ได้เข้าเรื่องของเราพูดแรงๆยังได้ด้วยซ้ำเพราะเขาทาแล้วไม่มาเจอนี่ว่าด่าให้ด้วยเขาก็ยังไม่ถอยศรัทธาเก่งปานนั้นด้วยกลับกันมีการที่จะโอ้ยต้องขับศรัทธาจนเราต้องผิดศีลเราเป็นพระต้องผิดศีลเพราะเราขัดศรัทธาคนเขาไม่ได้เราจะไปเก่งอะไรเราต้องผิดศีลพระพุทธเจ้าต้องไปทำผิดศีลเพราะเราต้องอนุโลมให้แก่ญาติโยมขัดศรัทธาญาติโยมไม่ได้จนตัวเราเองตกต่ำเพราะผิดศีลวรรณะเราจะสูงขึ้นก็สูงไม่ได้ด้วยศีลเพราะศีลนี้ยังละเมิดอยู่ แต่ต้องอนุโลมเขาก็เราก็เป็นพระที่ไม่เก่งเราจะไม่เก่งเพราะอะไรเพราะหนึ่งเราขาดอุปถากขาดยอดญาติโยมไม่ได้พึ่งตนไม่ได้ต้องพึ่งญาติโยมญาติโยมที่ช่วยเราได้ไม่พอเราจึงต้องอนุโลมไปยอมญาติโยมแพ้อุปถัมภ์เป็นทาสอุปถัมภ์แบบนี้ไม่ใช่พระแก่พระอาบัติด้วยเอาใจญาติโยมจนกระทั่งแม้แต่ทำลายสิ่งแม้จะทำให้ศีลต้องด่างพร้อยก็ไม่รู้รายละเอียดตรงนี้เราอนุโลมเขาต้องตามเขาก็ต้องอย่างนู้นอย่างนี้ทำไมเราอ่อนแอต้องยอมรับสิทีนี้คนนั้นไปทำจนกระทั่งติดใจของเราเองนั่นแหละ 1 พบเหตุประกอบเพราะญาติเพราะโยมเพราะเรื่องอะไรเราไม่ทำแต่ถ้าเราแข็ง ไม่มาบอกเราไม่ถามแล้วญาติโยมเราไม่พึ่งญาติโยมก็ได้ใจเราชอบด้วยไปติดไปเสพติดคุณกับแม่มันเป็นพิษเป็นเด็กเป็นแรงอะไรหรือไม่เป็นฤทธิ์เป็นเด็กเป็นแดงแรงอะไรไปทำแล้วได้เงินได้วัตถุได้ของอะไรต่างๆนานาอ่านตัวเองออกให้หมดเลยคนนี้จะแข็งแรงขึ้นมาจนกระทั่งไม่ติดไม่ยึดไม่ต้องเจอป้ายแม้ไม่เจอป้ายแล้วใจเรายังร้อนๆอยู่กับป้ายแม่ใจเรายังร้อนๆอยู่แหมเคยทำนะเคยได้นี่ไม่เพราะเราไม่ทำเราไม่ได้ลูกศิษย์เราไม่ได้ผู้คนอุปถัมภ์เราไม่ได้ทรัพย์สินเงินทองไปเจิมแล้วเป็นฤทธิ์เป็นเดชอีกบอกว่าเจิมรถถังนะอีกคุณมีด้วยไหมทั้งวัตถุทั้งนามธรรมนามธรรมพิเศษเขาก็สรรเสริญเยินยอ ฤทธิ์มีเด็กเก่งตอนนี้เราไม่ได้เติมแล้วเราก็ทิ้งแล้วอันนี้ไม่ต้องพึ่งอันนี้ก็ได้เพราะพระพุทธเจ้าท่านไม่สอนแล้วอาลัยอาวรณ์ไหมเนี่ยที่บ้านนะอะไรเอาไว้ว่าเราไม่ได้แสดงเก่งบอกมาไม่แสดงครั้งก็ตามไม่ได้วัตถุลาภยศและอุปทานมาช่วยก็ตามทั้งสองด้านทั้งรูปวัตถุทั้งนามธรรมเพราะอะไรมันเป็นใดฐานวิชาเป็นเดรัจฉานที่ศรัทธาเราจะไปอะไรอาวรณ์ทำไมไม่ต้องละเมิดศีลอันนี้ได้ไหมเขาเลิกมาแล้วเนี่ยต้องมาอ่านใจแล้วอาจตัวเราเองแล้วนี่ถ้าตัดใจเราเองไม่มีปัญหาอะไรเลยแล้วก็สบายแล้วเราก็อยู่ได้โดยไม่ต้องไปง้ออุปัฏฐากไม่ต้องเป็นง้อวัตถุไม่ต้องไปง้อว่าหรอก ภาพบอกว่าเราเองเราไม่ได้แสดงขลังพระเจิมแล้วเจิมรถก็ไม่ให้ชนเจิมบ้านก็ร่ำรวยเจิมเครื่องบินก็ไม่ตกอะไรก็แล้วแต่เจิมแล้วก็ผมนั้นเครื่องเจริญคนเขาก็เชื่อถือว่ามันขลังเราไม่ต้องแสดงความครั้งนี้เราเจริญพรผู้ใหญ่ได้ไหมเราจะเป็นพระที่น่านับถือได้ไหมโดยไม่ต้องแสดงขลังพระเจิมเพราะจนเจอเราได้ไหมถ้าได้นั่นแหละคุณไม่ต้องพึ่งเดรัจฉานวิชาแล้วคุณบริสุทธิ์สะอาดฤทธิ์ศีลพระพุทธเจ้าเรียกมันว่าเดรัจฉานวิชาและคุณก็บริสุทธิ์มาได้เก่งได้โดยไม่ต้องละเมิดเป็นมหาสมุทรไม่ต้องมีไม่ต้องมีสิ่งมีชีวิตขาดอะไร ละเว้นขาดไปเลยแล้วเราก็ยังเป็นพระผู้ใหญ่ได้คนนับถือไม่เอาลงอุปัฏฐากกดนับถืออย่างเดิมมากกว่าเก่าคืนด้วยเพราะเรามีวิชาพุทธที่ดีกว่านี้พระก็พ้นทุกข์ที่ดีกว่าเธอไม่เขาจะยกประเด็นเจิมเรื่องเดียวกูไม่ได้ไหมล่ะอาตมาเป็นผู้รู้นะนี่กำลังไตร่ตรองใคร่ครวญแล้วนะเนี่ยจะตำหนิผู้อื่นด้วยศีลพูดอย่างนี้เป็นการตำหนิติเตียนผู้อื่นที่เขาทำอยู่ด้วยศีลถ้าใครทำก็ตามอาตมาละไว้อาตมายกเว้นไม่กราบกราบมานานตอนนี้ก็เห็นว่าประกาศออกมาแล้วว่าจะเลิกกันดีอาตมาก็ทำทัพภูมิรู้ออกไปให้ฟังถ้าเผื่อว่าอธิบายคำอธิบายนี้จะไปเนี่ยฝากไปกับฟ้ากับดินฝาก แสงแดดสายลมไปเข้าหูกระทะไปเข้าหูกะทิจนกระทั่งเข้าหูผู้ที่ควรได้รู้ก็ดีก็ดีเข้าใจว่าเออเราบริสุทธิ์เศรษฐีอย่างนี้นะพระพุทธเจ้าศาสดาวันนี้ก็เป็นจริงของเธอประการหนึ่งเราก็จะได้เป็นพระผู้ใหญ่มีวรรณะสูงด้วยศีลเพราะเราสะอาดบริสุทธิ์ในศีลจริงคุณก็ทำสิแล้วพวกเราในก็เหมือนกันพิสูจน์พิจารณาทีนี้เราจะทำให้สะอาดบริสุทธิ์ไม่จริงชั้นสูงชั้นละเอียดแล้วก็ตามก็ทำที่จริงมันดูเชิงเชิงหนึ่งมันเหมือนง่ายดูเชิงเชิงมันเหมือนยากนะดูๆแล้วมันเหมือนยากละไม่ได้ขนาดพระผู้ใหญ่ยังรับไม่ได้ทำไมเราจะต้องรักมีพระผู้ใหญ่ก็พาตัวจริงถามอยู่แล้วเนี่ยมันซ้อนมา น่าจะมีพระปัญญาธิคุณเยอะสูงถ้ารู้แล้วว่าพอต่อไปแล้วนี่มันจะยากนะสำหรับคนเพราะมันติดเข้ายากแล้วก็จริงด้วยขนาดพระผู้ใหญ่ที่จริงคิดไม่อยากจะไปว่าท่านมาผิดนะท่านคงไม่ติดเราเลิกมาแล้วท่านก็จะสบายทำไมท่านจะไม่มีอะไรอุปถัมภ์ไม่มีได้ยังไงปัดโธ่นะอยู่ไม่ได้ยังไงนะเลิกกันนี่มาใจเราติดหรือเปล่าเท่านั้นถ้าใจเราไม่ติดแล้วติดมาทำไมกลัวกลัวจะไม่ได้อุปัฏฐากกลัวมันจะมีคนนับถือควรจะขัดใจเขากลัวเขาจะไม่ศรัทธาจะไม่เลื่อมใสเฮ้อถ้ายิ่งเป็นพระผู้ใหญ่ในขณะเป็นเจ้าคุณเป็นสมเด็จอะไรไม่ต้องเจอไม่ต้องแจมอะไรเนี่ยแล้วถ้าเป็นครอบครัวเป็นพระอธิการอยู่เจอมาบ้างเออมันได้ที่ 5 ได้ 10 พอเลี้ยงเนื้อเลี้ยงตัวก็ยังพอว่ามีพระผู้ใหญ่ผู้ใหญ่แล้วต้องไปเจิมเลี้ยงตัวทำไม พี่เจิมขลังอ่ะยังลงค้างอยู่ก็อ่านของตัวเองเดรัจฉานพี่ชายติดเดรัจฉานวิชาอยู่ขังแข็งอะไรไม่ต้องหรอกถ้าเขาบอกว่าเนี่ยเขาซื้อเครื่องบินมาแล้วบริษัทนี้นิมนต์เราไปเนี่ยเขาจะเปิดการบินแล้วนี่เครื่องบินลำนี้มาจะทำยังไงมันถึงจะเป็นมงคลก็บอกดีๆก็ตรวจดีๆจะขึ้นเครื่องบินก็ตรวจกันให้ดีๆที่คุณก็มีหลักการกันอยู่แล้วอย่าประมาทให้คำสั้นๆอย่าประมาทดูแลให้มันมีความละเอียดละออดำเนินการให้มันถูกหลักสูตรการมันก็จะเจริญไปเจอกันทำไมสอนคนน่ะที่อธิบายคนให้เข้าใจให้รู้จักการจัดการในต่างแดนจะทำการค้าทำยังไงจะช้าร่ำรวย ใช้ทฤษฎีกำไรขาดทุนของอารยชนแท้สิจะรวยและจะอยู่อย่างเป็นสันติสุขด้วยอยู่อย่างสันติสุขสังคมก็จะสันติสุขด้วยให้ดีให้ขยันหมั่นเพียรใช้หลักการ 5 ประการในการค้าขายเจริญละเอียดสุขุมประณีตอินเดียเป็นคนขยันเป็นคนเอากำไรแต่น้อยอย่าช่วยโอกาสอยากโกหกซื่อสัตย์ประณีตสุขุมทำให้ละเอียดและออกมีลักษณะ 5 ประการนี้อยู่รับรองเลยว่าเจริญแน่ค้าขายก็เจริญแน่ถ้าไปโกงเขาเพราะเดี๋ยวเขาจะมากองรองละลายไปโกงเขาไปเอาเปรียบเอารัฐเดี๋ยวคนเขาก็รู้ตัวว่าไอ้นี่มันฉวยโอกาสเอาเปรียบว่ารัฐไม่เข้าร้านมันแล้วเว้ยมันก็จะเจริญคุณ ต้องพยายามหาทางไปร่ำรวยขึ้นมาด้วยวิธีโกงวิธีโกงราคาขึ้นมาอีกผมก็ยังได้ลูกค้าน้อยลงก็มีแต่เศรษฐีถ้าคุณล่อเศรษฐีมาซื้อไม่ได้คุณเจ๊งสุดท้ายคุณก็เจ๊งแต่ถ้าคุณทำให้คนนิยมโมโหเรานี่ขายถูกคนจนก่อนนิยมคนจนก็ได้พึ่งพาเพราะเราขายถูกเราไม่เอากำไรแทนคนซื้อมากๆอยู่เศรษฐีก็ซื้อคนจนก็ซื้อไม่ต้องง้อไม่ได้เศรษฐีเขาก็อยู่ได้เผื่อแผ่ไปได้มากด้วยแรงงานของเราออกบอกแล้วก็ขยันไปก็แล้วกันทำอย่าให้มันสูญเสียมันเสียอย่าให้มันพังสลายมันจะได้ไม่จำเป็นจะต้องขาดทุนต้องเผื่อแผ่เอามาเลี้ยงกันเองเห็นซื้อผลไม้มาก็โยนทิ้งโยนทิ้งโยนขว้างทำมันก็เน่าเสียก็ต้องมาขายส่วนเหลือบวกราคาเอากำไร มากมันถึงจะคุ้มนี่เรียกว่าเราไม่ประณีตไม่สุขุมหรือว่าทำงานนั้นนี่ก็ไอ้นั่นแตกไอ้นี่หักอะไรจะได้ต่างๆนานๆกินทุนไปเรื่อยกินทุนวัตถุแล้วก็ไม่คุ้มกันของเราเป็นคนประณีตละเอียดอ่อนไม่ฟุ่มเฟือยไม่เสียหายทำงานอะไรได้ดีมันไม่มีจนหรอกรักเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตเป็น Department ใหญ่นี่มันจะใหญ่กว่านั้นอีกสร้างเท่าไหร่ก็ได้แล้วมีคนงานที่เข้าใจอยู่ในนโยบายไม่โกงไม่อะไรจะได้อบรมได้ดีทำตามนโยบายของเราเป็นร้านค้าถูกไม่ฉวยโอกาสมีมารยาทดีไม่สุรุ่ยสุร่ายไม่ทำตกทำบุญทำหล่นทำหายทำแตกทำพังทุกอย่างให้เรียบร้อยตามมาตรการ 5 นี้เป็นพ่อค้าพาณิชย์อย่างนี้แจ๋วเลยแจ๋วจริงๆแต่นี่เป็นต้น ที่ขายถูกเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเอากำไรน้อยเปอร์เซ็นต์เท่าไหร่ก็ยิ่งดีคนจะได้ซื้อได้แล้วใครไม่อยากซื้อของถูกมนุษย์ไหนมันก็อยากซื้อของถูกนอกจากมนุษย์มาอยากซื้อของถูกถ้ามันถูกได้ก็เห็นเป็นไรซื้อของถูกเขาก็พอใจแล้วคนเอากำไรคนขายก็พอใจก็คนซื้อแล้วก็เออก็ดีแล้วนี่ก็ถูกไม่เห็นเป็นไรเลยแม้แต่พวกเราเองนี่ว่านักธรรมะนัดธรรมะอดต่อราคาเขาได้ที่ไหนเราไปซื้อของอ่ะแต่ว่านัดธรรมะก็เห็นใจเขานะพ่อค้าแม่ค้าคนนี้ยากจนเห็นอยู่หน้าหลักๆเขาก็จนกว่าเราคุณอดต่อไปนี้บอกโอ้นี่พูดราคามากเกินไปตลาดสูงไปแล้วก็ต้องต่อบ้างแม้แต่เขาว่าอย่าต่อเลยสงสารเขาเถอะให้เขาได้ เราก็ต้องให้ต่อให้เขาให้รู้ใจอย่าเอาบทเพลงเพราะมากสิลดลงได้ไหมถ้าลดลงได้จริงๆถ้าเราเป็นรัฐบาลแล้วเขาลดจริงๆเขาไม่ดื้อไม่ได้อะไรนะเราอยากจะบวกให้เขาอีกก็เชิญบวกเป็นไรไปถ้าเราจะสอนในเรื่องจิตใจเขาบอกว่าดีขนาดรถอย่างนี้ดีอย่าไปเอาเปรียบเขามากเลยอย่าฉวยโอกาสเลยอย่าไปขี้โกงขี้โกงอะไรทั้งนั้นเลยมันจะได้เร็วไม่ต้องเสียเวลาต่อก็ 5 คำที่จริงเราก็จะขายก็อย่างว่าแหละตอนมันซ้อนอยู่ในสังคมไอ้บางคนไม่ว่าราคานี้มันก็ไม่ได้เสียด้วยไอ้พวกขี้โกงขี้โกงมันจะเอาแต่ถูกท่าเดียวไม่ฟังเสียงลดน้อยกว่าราคามันก็จะเอารถน้อยกว่าทุนที่เราซื้อมามันก็ยังจะเอามันก็โลภมากอย่างนี้ในตลาดเพราะฉะนั้นคนขายพวกนี้ก็เลยเก็บกว่าจะเจอคนอย่างนักธรรมะบ้างมันก็นานช้า และต่อราคาลงไปได้แล้วก็ยังอุตส่าห์เพิ่มราคากำไรให้ใหม่ก็หายากก็แล้วแต่ก็ทำให้ดูให้รู้ว่าในสังคมมีคนอย่างนี้อยู่ในโลกจะไปซื้อผลไม้นี่ก็บอกกิโลกรัมนึง 10 บาทที่จริงทุนมันมาเป็นปีเพราะเล่นบวก 6 ซะนี่บอกโอ้โหทำไมขายเกินราคาน่าจะเกิดสมมุติว่าเรารู้ด้วยอ๋ออย่างนี้ 6 ไม่ได้หรือข้าไม่ได้รื้อที่ 8 7 ไม่ได้รื้อต่อ 7 นะ 6 ก็กำไรอยู่บ้างไม่ใช่หรือแต่ก็บอกว่าเอ้าๆๆตกลงหยวน 6 ก็ 6 7 ก็ 7 แต่เขาตกลงแล้วบอกว่าเอาละ 6 นี่ก็กำไรอยู่แล้วก็ซื้อมาแค่ 4 กำไรตั้ง 2 อย่าไปโกงราคามากสิถ้าเราบอกว่าเอาล่ะมันไม่พอกินหรือไงมันไม่พอนี่โอ้โหวันนี้ก็เน่าเสียขาดทุนถูกไล่จับตำรวจเรียกไปแล้วหลายสิบอะไรแล้วแต่ว่าอ้าวเห็น ไม่เป็นไรหรอกนะที่หลังถ้าเห็นหน้าอย่างเรานะบอกเลยถ้าจำได้ไม่ต้องโกงราคาแล้วก็ให้ได้จับจะได้ 8 เพราะมันไม่กำไรก็ให้ 8,000 บาทอยากจะได้เก็บก็ให้เก็บไปก็บอกให้เขารู้งี้ก็ไม่เป็นไรมีข้อขายแล้วมีเงื่อนไขบอกเขาเพราะว่าอย่าทำอย่างนั้นถ้าทำได้อย่าทำแล้วจะได้มากกว่านั้นด้วยเพราะว่าไม่เป็นไรอยากจะได้ไม่พออีกเหรอเอามาให้ 2 กิโลกรัมให้ไปเลย 50 บาทให้ไปเลย 50 บาทน่ะไปเลยเอามา 2 กิโลกรัมตอนแรกเราก็ต่อเขาบอกเขาทีแล้วก็ต่อว่ากำไรมากเรารู้หลักฐานก็จนกระทั่งเขาตกลงต่อได้ก็บอกว่าเอออย่างนี้ได้ถ้าต่อก็ไม่ให้ 10 10 กล่องเกินไปก็ดัดสันดานมันไม่ได้ขายไม่ซื้อไปซื้อร้านอื่นอะไรกันชนมันแค่ 4 แล้วก็ขายตั้ง 10 แบบนี้มันกำไรเกินควรค้ากำไรเกินควรถ้าเรารู้เราก็ไม่ต้องซื้อให้แกไม่ต้องไปอุดหนุนให้ร้านอย่างนี้จนตายก็ให้จนตายไปค้าขายแบบนี้ไม่ต้องซื้ออย่างนี้เป็นต้นนะมันมีนัยยะสลับซับซ้อนอะไรอยู่เยอะแยะพวกนี้เราจะต้องรู้ทฤษฎีสังคมเขาแก้ปัญหาไม่ตกเรื่องพ่อค้านี่มากๆที่เราจะต้องพูดกันแต่ตอนนี้เราก็ค่อยๆขายค่อยๆคลี่ออกนะอันนี้อธิบายอะไรออกมานอกเรื่องนอกราวมากมายเยอะแยะไปพิจารณาก็พิจารณากันอะไรมากเรื่องแค่นี้ก็วกกลับเข้าไปหาแต่พี่โชคครับขอวิปัสสโกนิดนึงว่าแต่วิจารณญาณมีเหตุผลเวลาพิจารณาและพิจารณาถึงของจริงที่เราเคยเกิดเคยดับแล้วเคยประสบสัมผัส ทฤษฎีแต่ตรรกะเหตุผลของเรื่องเหตุผลของทฤษฎีเท่านั้นโดยที่ตัวเองก็ไม่เคยผ่านผ่านพบไม่เคยเกิดไม่เคยดับเป็นเพราะเป็นธรรมะอันเจริญที่ก้าวหน้าเราก็ร่วมกันทำคนใดพิจารณาดีๆแล้วไอ้นี่เราจะไม่ทำมีจิตส่วนไหนของเราจะต่างกันพิจารณาให้ออกให้ถึงจุดเลยว่ามันเลวหรือมันเลวหรือเมื่อไม่เลวไม่เลวระหว่างใจได้มาเมื่อมาแล้วเราก็จะมีกิเลส 1 กิเลสง่วงง่วงก็ตัดมันมาก็จะไปง่วงทำไมแล้วก็เราทิ้งแล้วง่วงก็เอาทิ้งไว้ที่นอนน่ะสิลูกก็มาจากที่นอนแล้วง่วงมันมาด้วยทำไมเราต้องพยายามเลยฝืนกลั้นมันตามกิ ตามมันก็เข้ามาเล่นงานเราก็ต้องทำแก้ไขด้วยกรรมวิธีอิทธิวิธีอะไรก็แล้วแต่ต้องหาอิทธิวิธีหน้านี้มันมีกิเลสแซม 2 กิเลสโง่เมื่อมันไถแล้วเสร็จเสร็จสรรพว่าเออเราจะไปโง่ทำไมเล่าไปขี้เกียจทำไมต้องขยันทำให้มันเจริญเราอยากตกต่ำเหมือนถ้าจะตกต่ำมันก็ขี้เกียจมันก็โง่ตรงนี้ก็มาก็ตามนั้นนะไอ้เหี้ยนั้นมันลำบากถึงเวลาพักเวลาหลับเวลาตื่นถึงสมควรแล้วแม้เราจะพักไม่ค่อยพอนะแต่ว่าไอ้นี่ส่วนใหญ่เขาแล้วเขาเป็นกฎเป็นหลักเป็นระเบียบเป็นวินัยเราเพราะพักผ่อนไม่พอบางครั้งบางคราวก็พยายามสร้าง แกร่งขึ้นสามารถไม่ต้องต้องติดคุกกันอะไรนักเราก็สามารถส่งได้ไม่ต้องครบไม่ต้องบุกบริบูรณ์ไม่ต้องเต็มนักแม้การพักไม่เต็มนักบางครั้งบางคราวก็ไม่ใช่ว่าเราจะพักไม่เต็มมาสักเสมอๆเมื่อไหร่เราก็ให้พอดีชัดเจนลงมาเราน่ะมันมีจิตใจมากๆมันชอบมากมาเกามันมาเกรียนออกลองดูสิมันเป็นไปได้มันเป็นไปได้เราก็จะเห็นมันเป็นไปได้แล้วมันก็ทรงได้มันเสมออย่างนี้ได้เราก็จะมั่นใจมั่นใจแล้วมันก็ไม่เฟ้อ ไม่เอามากแต่ที่รถติดมากมันก็เวียนวนล่ะมันก็ยังแอบไปเสพมันก็แอบไปติดแต่ถ้าเผื่อว่าเราได้พิสูจน์แล้วว่าได้เราพิสูจน์แล้ว 5 วันก็ได้ 8 วันก็ได้ 10 วันก็ได้ไม่ตายไม่เสื่อมหรอกสุขภาพร่างกายดีไม่ดีอ้วนดีขึ้นด้วยซ้ำแล้วมันจะไม่เสื่อมอะไรล่ะใจเรายังไปติดอาการอย่างนั้นอาการอย่างนี้มันไม่ใช่เลวลงเหมือนหลายรอบแล้วดีขึ้นเราไม่ใช่ว่าเลวอะไรแต่ถ้าผมว่าจิตมันไม่ยอมมันไม่เห็นด้วยปัญญามันไม่เชื่อมั่นมันไม่มีตัวไหนซ่อนอยู่นะมีวิจิกิจฉามันก็เกิดปฏิกิริยาไม่ลงตัวได้ทั้งๆที่ไม่ใช่มันไม่ตายเหมือนกันจนกว่าจะเข้าใจจริงๆน่ายินดีแล้วก็ทำให้เหมาะสมแล้วที่พา นี่สัมมานะไม่ใช่ไม่ซ้ำมาจะพาทำเนี่ยยังไม่เคร่งต่อพระพุทธเจ้านะพระพุทธเจ้านอน 4 ชั่วโมงทำงาน 20 ชั่วโมงนั่นแหละท่านเคร่งกว่าเรานะเราไม่ยอมยานกว่านั้นไม่ถึง 20 ชั่วโมงทำนอกจากไม่ 20 ชั่วโมงแล้วก็ยังนอนมากกว่า 4 ชั่วโมงบางที 5 ชั่วโมงที่ 6 วันที่ 7 เราก็ยังพอเออแล้วก็ไม่พอเราก็ต้องปรับหน่อยเพราะเรามาทำดูพระพุทธเจ้าไม่ใช่ศาสนาทรมานตนไม่เบียดเบียนตนไม่เบียดเบียนท่านแต่จริงล่ะท่านอินทรีย์เราก็ต้องมาฝึกไปเอาพระพุทธเจ้าเป็นแกนนำพระพุทธเจ้าเป็นตัวอย่างพุทธังสะระณังคัจฉามิเราจะเอาพระเจ้าเป็นตัวอย่างเป็นที่พึ่งเป็นแบบ เป็นแบบเป็นที่พึ่งเป็นอย่างท่านเราก็เป็นอย่างท่านเราไม่ใช่ว่าจะเอาหน้าตาเหมือนท่านจะไปเอาเนื้อเหมือนท่านเนื้อไม่ใช่ท่านหนังไม่ใช่ท่านหน้าตาไม่ใช่ท่านแต่กรรมกิริยาคุณธรรมความสามารถจิตใจก็ดีพฤติกรรมก็ตามเป็นจริยธรรมเป็นพุทธจริยาเราจะตามพุทธจริยาตามที่พระพุทธเจ้าท่านมีพฤติกรรมอย่างนั้นอย่างนั้นนั่นต่างหากเอาได้นั่นต่างหากเราจะฝึกจะเรียนจะเป็นเอาได้เราได้อันนั้นพุทธะเพราะถ้าเราได้อันนั้นเราไม่ใช่เราไปได้เอาเนื้อเนื้อไม่ใช่เราหนังไม่ใช่เราเนื้อไม่ใช่พุทธเจ้าเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเรา ไม่เข้าใจคำสอนผู้ได้เห็นคำสอนผู้ใดเห็นสิ่งที่คนคนหนึ่งควรจะทรงไว้ซึ่งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมอย่างนั้นอย่างนั้นกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมอย่างนั้นอย่างนั้นนั่นแหละเราก็จะต้องส่งไว้ให้ได้อย่างนั้นเป็นมนุษย์ส่งไว้ซึ่งจริยธรรมทรงไว้ซึ่งพุทธจริยาตามพระพุทธเจ้าเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นเป็นผู้เบิกบานแจ่มใสแต่เอาความโดยอรรถชัดๆพุทธะเป็นอย่างนั้นที่ยิ่งพุทธะโดยพยัญชนะนำพระหรือว่านี่แหละ + อุทัยแปลว่าลอยเหนือมีพุทธอันอยู่ลอยเหนือเบามีพฤติกรรมอันอยู่อย่างคล่องอย่างเบาง่ายลอยเหนือสูงมีแนวโน้มพุทธัง ลอยบนอยู่เบื้องบนหรือลอยเหนือลอยเหนือหรือเปล่าพุทธะพฤติมีอาการที่ลอยมีอาการที่เบามีอาการที่อยู่เหนือกว้างง่ายเบาสบายสูงแต่จะเอาสารัตถะโดยพยัญชนะพระพุทธนี้แล้วก็ผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานก็คือเป็นอาการอารมณ์ที่แตกออกมาให้เห็นด้วยว่าผู้เหนือก็คือผู้รู้ผู้เหนือก็คือผู้ตื่นแท้มาจากผู้ทรงเสาซึ่งต่างกันที่ท่านใช้แปลว่าตื่นก็คือแย้งกันกับสายยางพุทธะเนี่ยแย้งกับสมัยโบราณสมัยพระพุทธเจ้าท่านต่อสู้กับผู้ฤาษี หมดเลยพวกพากันหลับพวกพากันหลบหลับหลบซบเซาไม่เบิกบานไม่ตื่นฮูๆเหี่ยวๆไม่บานไม่ตื่นน่ะฮู้ๆเพียวๆ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive