241120-3-151 ทางเอกภาค3-ตอน151(หน้า315)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 20 พฤศจิกายนพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมธรรมชาติที่พุทธสถานสันติอโศกแต่เราก็มาเล่าอะไรสู่กันฟังบ้างที่เป็นงานงานที่เราไปถึง 7 วันจัดที่อุบลราชธานีที่วิทยาลัยครูอุบลราชธานีคราวนี้ทำงานที่เราผ่านไปเท่าที่วัดดูหรือว่าลองประเมินผลดูแล้วตามมิเตอร์ตัวเองวัดแล้วจะทำงานเดินสาย สงขลาออกตั้งแต่ที่นี่อยู่จับที่สวนพฤกษชาติแล้วเสร็จถึงสวนพฤกษชาติแล้วยกไว้เราไม่ประเมินผลอะไรได้ว่าไปแล้วเราไม่ต้องไปเทียบเพราะมันอยู่ที่นี่อยู่กลางใจมันก่อนเราเคยทำอยู่แล้วแล้วเราก็ออกไปต่างจังหวัดพรุ่งสู่สงขลาเป็นแห่งแรกจากจังหวัดสงขลาก็ได้ประเมินให้ฟังพอสมควรแล้วแล้วก็ไปเชียงใหม่ออกจากเชียงใหม่แล้วก็ไปอุบลทำงานต่างๆที่เราไปทำนี้ทั่วทิศทุกทิศทุกขณะนี้เวลาเราไปได้คนละรูปอย่างเชียงใหม่แล้วก็ได้ เครื่องหมายนี้ได้คนเท่าคนแก่มามันนั่งประดับฉากเยอะเชียงใหม่ก็ได้ส่วนหนึ่งณรงค์นักเรียนหรือว่ารุ่นหนุ่มรุ่นสาวอะไรนี่ก็ไม่หนาแน่นเท่านั้นเรามาได้ที่อุบลเนี่ยเป็นเนื้อเป็นแก่นเป็นหลักที่เขาอย่างน้อยที่สุดเขาก็พยายามศึกษาจดจำทำความรู้ความเข้าใจมากเพราะว่าทางวิทยาลัยเขาเป็นเจ้าภาพสำคัญแล้วนักเรียนนักศึกษาเขาก็มีจำนวนเป็นพันทั้งนักเรียนไปมาทั้งนักเรียนผู้ใหญ่นักเรียนที่ทำคณิตศาสตร์บัณฑิตนักเรียนประจำ ที่นี่ครูทางศาสนาและปรัชญาเขาอาจารย์ที่เป็นอาจารย์ภาควิชาศาสนาและปรัชญาเขาก็เหมือนกับเพชรบุรีโรงเรียนเพชรบุรีที่จะไปเนี่ยเขาก็กำหนดเลยให้นักศึกษาเนี่ยเอางานนี้เป็นงานศึกษาเลยแล้วก็ทำรายงานจดซอกแซกรู้เรียนอะไรอะไรต่างๆนานาด้วยถึงแม้จะเป็นภาคบังคับเขาก็ต้องสนใจแล้วเขาก็จะต้องได้รู้ได้รับซึ่งอย่างนี้เราเป็นกำไรทั้งนั้นเราได้อันนี้เป็นหลักตลอด 7 วันทำได้แต่เช้าทำติดต่อกันไปเรื่อยเลยถึงเย็น 3 ทุ่มมีอะไรต่ออะไรเป็นกิจ
อ่านต่อ
จะลักษณะต่อไปอย่างนั้นเลยตั้งแต่วันต้นจนถึงวันสุดท้ายคือพอออกจากทำวัตรเช้า หวยออกบิณฑบาตครั้งนี้จัดงานอะไรกันเขาก็ดูนิทรรศการกันอะไรๆต่างๆนิทรรศการเราก็เอาไปเยอะจัดพอ 14:00 น กว่าเรามากันพร้อมพรั่งแล้วพระก็ขึ้นอาจสงฆ์ขึ้นเวทีจะมีบนเวทีเลยแล้วก็เปล่าร้องให้มารวมกันเสร็จแล้วก็ถวายพัดกล่าวเป็นอย่างที่เราเคยพาทำเปล่าโบราณบูชาพระรัตนตรัยแล้วก็แค่ 9 โมงเศษเศษฐานทุกวัน 1 ชั่วโมงชั่วโมงเศษๆ 10:30 น แล้วก็ชั้นอาหารแล้วก็เลี้ยง เชิญผู้ที่อยู่ที่นั่นน่ะเลี้ยงเป็นโรงทานมังสวิรัติเลี้ยงกันได้ทุกวันเลยพอเพียงเหลือแต่เอาไปแจกพอเสร็จแล้วบางทีเที่ยงนี้ยังมีของเหลือเราก็ได้เอาข้าวของอาหารไปแจกตามคุกตามสถานที่ที่ควรแจกทุกกับทุกวันมั้งมันจะเกือบทุกวันทุกวันคือเกือบทุกวันก็ไม่แน่ใจนะถ้าไปแจกเรือแล้วกันพอเพียงซึ่งไอ้เรื่องปัญหาที่เขาต้องสงสัยขึ้นมาว่าเราประกาศยืนยันเหลือเกินว่าเราไม่รับบริจาคเราไม่เรียนไม่ได้เพราะคนใหม่ที่ไม่อยู่ในข่ายตามกติกาของเรา ยอมมาบริจาคไม่ได้แล้วเราก็ไม่ได้มีอะไรอะไรเลยจริงๆพระของเรานั่งขึ้นไปกันหนาแน่น 30 40 เต็มเวทีเห็นอย่างเด่นชัดเลยมีรูปแบบที่ชัดผงาดนั่งบนเวทีพระคิ้วดำไปตอนแรกมันพอดีวันพระหัวขาวโกนเกลี้ยงสีคล้ำห่มสีคล้ำนั่งบนเวทีพรึดเลยตั้งแต่วันแรกวันเปิดพอวันเปิดงานวันที่ 12 ก็พวกโรคตาเหล่สตรีโรตารี่อะไรต่ออะไร 10 11 ชมรมที่ร่วมจัดงานนี้ก็เขาก็เชิญมาวันเปิดงานก็มากันอย่างพักพร้อมด้วยความกระเพาะกระเพาะของแต่ละ แต่มันตายแล้วเห็นมันหลายแห่งแม้จะกลับพร้อมกับแฟนของแต่ละแห่งเขามาร่วมผนึกกันกับเราที่เราหนาแน่นหนาแน่นของเราอยู่แล้วแล้วก็ของวคเขาเองหนาแน่นอ่ะส่วนปลีกย่อยอื่นก็ชมรมอื่นเขาก็มากันบ้างกับพระกำแพงก็ตามแต่ยังไงยังไงก็หัวหน้าเขาก็ได้มาเขาก็ดูลาภเรามาเห็นมารับรู้ในวันเปิดงานก็ดีอ่ะนั่นวันแรกวันเปิดงานก็มากันคึกคักเห็นรูปการก็มีการกระจายข่าวกระจายข่าวกันออกวิทยุบ้างซึ่งก็ท่านี้แต่ทีก็ไม่ค่อยดีนักก็พูดที่มาร่วมงานน่ะยิ่งไม่เห็นพวกเรามีอะไรอันตรายที่มันก็ทำให้เขาเองเขาย่อยไป เขาไม่กล้าที่จะมาจัดมาทำอะไรมีเนี่ยไปปงใบปลิวจัดไว้ว่าพวกคณะยาเสพติดคณะปราบยาเสพติดนั่นแหละจะมาร่วมมือสำคัญกับวันกับเวลากะรายการเอาไว้ 2 วัน 3 วันหายไม่มาเลยถ้าพวกเราไปเหมือนบุหรี่อย่างว่าแล้วพวกเราก็เขียนแหลกไปหมดเลยบุหรี่ก็ถือเป็นยาเสพติดเทศกาลแล้วเราก็ดำเนินนโยบายและอาจารย์ที่นั่นก็เร่งรัดให้เราเขียนเรื่องบุหรี่เรื่องเหล้านี่นะเพราะว่าเด็กผู้ชายเด็กนักศึกษาพวกนี้ต้องการที่จะปราบให้จริงจังเรื่องบุหรี่เครียดหนักทีเดียวทีนี้พวกนี้เขาก็เลยย่อย ตรงไปคืออ่อนพ่อไปไม่กล้ารอหน้าไม่ติดน่ะมาคณะอื่นก็เลยไม่ค่อยไม่ค่อยมาวันแรกก็คนหนาแน่นเหมือนกันเพราะว่าเทศน์ท่านกิตติวุฑโฒเทศน์ตอนบ่ายพระเพอะก็มากันแต่ได้ข่าวว่าเราไปนี่เขารู้ข่าวคราวกันรู้สึกว่าฝ่ายเหนือทางนี้โทรศัพท์ตามไปเลยว่าห้ามไม่รู้ห้ามใครไม่ได้ข่าวชัดแจ้งห้ามพระเหรอห้ามพระให้ความร่วมมือห้ามเข้ามาสนับสนุนยุ่งเกี่ยวงานนี้โทรศัพท์กำกับตามไปทั่วเลยแล้วปรากฏว่าวันเราไปถึงวันงานนั่นแหละตามโปรแกรม ผู้ว่าราชการจะมาเป็นผู้เปิดงานแล้วก็ว่าวันนั้นข่าวออกพร้อมฟังเลยว่ารัฐมนตรีสิทธิ์ที่จะนิโรธจิรโรจน์ไปสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ไปอุบลอะไรกันนักกันหนาไม่รู้วันอุกาบาตลงในวันอะไรอุกกาบาตวันที่เท่าไหร่วันที่ 12 หรือวันที่ 13 วันอะไรวันที่ 9 บาทลงทางโน้นจังหวัดเลยเห็นชัดแล้วทางด้านโน้นทางอีสานเห็นในช่วงเช้าตรู่เกือบจะสว่าง อุกกาบาตสว่างมากไปหมดท้องฟ้าเห็นได้ผุดตื่นมาเห็นเห็นแล้วก็ระเบิดเสียงดังด้วยเขาลงข่าวสปริงมันก็ลงขี้เกียจหรอเห็นบอกด้วยว่าคุณเห็นด้วยเหรออ๋อมีคนโชคดีได้เห็นจานบินลงคนนึงอ่ะเป็นไงสว่างไงเหมือนกับตอนกลางวันเลยเหรอโอ้โหแรงขนาดนั้นอ่ะสว่างแล้วก็ลงมางี้แล้วก็เสียงระเบิดอ่ะอ๋อเราพูดตกเหรอ โชติช่วงชัชวาลวันที่ 17 ฮะอะไรก็ใกล้ที่เกิดเหตุการณ์เพิ่งเกิดได้จ่ายตังค์ไว้คืออะไรผมไม่รู้ผมไม่รู้จะถามว่าไง 3 วันที่ 15 การเกิดวันที่ 17 ก็เพราะพวกเราไปจัดการเปิดการไอ้นี่แล้วก็ส่วนอื่นก็เลยกลายเป็นไม่ค่อยกล้าเพราะว่าเราแสดง ทำอย่างยืนหยัดยืนยันปรากฏว่าชาวอุบลหรือชาวแม้แต่นักศึกษาที่มาทำปริญญาต่ออะไรก็แล้วแต่มันก็มีการรับทราบไปหมดน่ะได้ฟังได้อะไรต่ออะไรกันรับแล้วเราก็ได้ยังหรือว่าได้ทำงานปราบเหล่าพวกปราบปราบจริงๆครูผู้หญิงเนี่ยฟังธรรมก็วันแรกวันหลังๆไม่ค่อยกล้าเข้ามาฟังแต่ต้องทำรายงานต้องฟังเหมือนกันแต่ไม่กล้าเข้ามานั่งใกล้เพราะว่าถูกตีทาหน้าทาตาแต่งตัวแต่งตัวก็เลยไม่ค่อยเข้าใกล้แต่ก็ต้องฟังเรียกว่าจำเป็นจำใจแต่มันก็รู้ว่าซึ่งก็ต้องเข้าใจมีหลายคนเลยเข้าใจดีแล้วก็ใจกล้าถอดเปลี่ยนไม่ทันไม่ ปะแป้งไม่อะไรขึ้นมารถเห็นได้ชัดเจนลดชัดเจนได้สารัตถะได้เนื้อหาอย่างลงถูกใจถูกใจได้รับเลยมงคลที่ได้ฟังข่าวคราวบอกว่าโอ้โหฟังเทศน์บอกว่าแฟนท่านเทพฟังไปน้ำตาไหลไปฟังไปน้ำตาไหลไปไหลก็แรงถึงใจก็ถึงใจไม่รู้อาการอะไรของเขาหลายอย่างหลายคนมาสารภาพมาเลยบอกโอ้โหเทพฟังกันดีนะปกติจำใจฟังเพราะว่าต้องทำรายงานก็ฟังพวกนี้ฟังเพราะชอบมากเลยเวียนมากันมีเนื้อมีการมีตัวผู้ที่ได้รับอยากทราบถึงพอใจแล้วก็เขาก็ต้องได้รับสารัตถะแล้วเรา [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] มันไม่เคยมีปรากฏการณ์อย่างนี้คนกรุงเทพฯไปก็แต่งเบ่งแต่งคมกันกับพวกโน้นเขาก็เอาอย่างรู้ชื่นชมแต่เรากลับไปแบบนี้เขาก็มีภาวะตีกลับซับซ้อนอีกอย่างหนึ่งเพราะฉะนั้นคนที่เห็นได้ด้วยปัญญาจะเกิดการซาบซึ้งหรือไม่ทราบซึ้งอีกอย่างหนึ่งแต่ก่อนนี้ก็ทราบถึงคนกรุงเทพฯเขาก็ซาบซึ้งประเภทที่คนกรุงเทพฯไปแต่งนำสมัยไปมีอะไรนำแบบที่เขาลงมาเป็นศิวิไลเป็นความเจริญของทางวัตถุทางสังคมเขาคิดว่าอย่างนั้นแต่เรากลับไปอันนี้มันเป็นภาวะของทางนามธรรมทางด้านจิตใจเขาผู้ใดมีปัญญารับถึงก็ซาบซึ้งว่าโอ้กรุงเทพฯนำอะไรอีกอันนึงใหม่แปลกใหม่นะเป็นเรื่องอีกอันนึงรูปแบบอะไรมาขยันหมั่นเพียรมาช่วยเหลือเสียสละแทนที่จะเป็นเจ้า เป็นนายเบ่งใหญ่เป็นผู้นำเป็นอะไรแบบค่านิยมแบบเผินๆที่มันกำลังทำลายสังคมแทนที่จะไปค่านิยมแบบนั้นกลับไปค่านิยมอีกอย่างหนึ่งที่ไปแสดงผลต่างคนต่างไปช่วยเหลืองานการเป็นกันเองเป็นญาติมิตรสหายขยันหมั่นเพียรนอนกลางดินกินกลางทรายได้ง่ายๆมอซอถูกๆลดตัวรถตนทำแม้กระทั่งเก็บขย่มขยะปัดกวาดถูเช็ดอะไรต่างๆนานาซึ่งเขาเองเขากำลังจะทำเป็นผู้ดีตีนแดงกำลังจะเอาค่านิยมลูกโลกที่มันมอมเมากันนั่นแหละกำลังจะเดินทางไปสู่ท่านพอมาถึงอันนี้คนมีปัญญาพอรับได้แล้วค่าของอันนี้สูงกว่าค่าโน้นเพราะฉะนั้นก็ โจทย์การเบรคค่านิยมที่ตัวเองกำลังพุ่งๆๆไปค่านิยมทางวัตถุนิยมทางโลกทางศักดินานายทุนอะไรที่เคยเป็นสัจจะสัจธรรมปรากฏมโนธรรมสำนึกเห็นชัดผู้มีปัญญาเห็นเลยซาบซึ้งแต่ผู้ที่มีปัญญาพอสมควรไม่ถึงขั้นซาบซึ้งก็รับรู้เข้าใจเอออย่างนี้มันเทียบเคียงแล้วหรือว่าเท่าที่เราเคยยึดถือเคยหลงหลายเคยเข้าใจว่าอันนั้นเป็นสิ่งมีลายเป็นความเจริญของมนุษยชาติเพราะอันนี้มาเทียบเคียงเข้ากับมีปัญญาก็เข้าใจแต่ยังไม่ถึงใจซาบซึ้งเพราะว่าพวกนี้มันมีชั้นตอนของมนุษย์มนุษย์ที่รับได้อย่างถึงยังไม่ถึงอะไรแต่ปัญญาพอมีรับรู้ก็มีเห็นเข้าใจเลยว่าเกิดประโยชน์เกิดผลพรุ่งนี้ขึ้น แล้วมวยพวกเราหนาแน่นเราจะเห็นได้ไปเราไปคราวนี้เป็นกองทัพเป็นมูลที่แสดงตนแสดงตัวสงขลาแล้วก็ไปเชียงใหม่แล้วก็ไปมวลพวกเราก็สมควรแต่ที่อุบลนี่ก็รู้สึกจะแน่นหนาถ้าสงขลาแล้วแน่นหนากว่าเลยนะไปความจริงนะไปตั้ง 2 โบกี้รถอ่ะต้องร้อยกว่าเกือบ 200 นะพังๆยิ่งหนาแน่นด้วยจริงๆแต่ว่าผลไม่เหมือนอุบลเพราะว่าที่นอนยังอะไรต่ออะไรยังไม่ค่อยจิตใจก็ยังไม่ถึงแบบเขาอาจจะไม่ได้ข่าวไม่ได้ปลูกฝังไว้ก่อนเรายังไม่ได้หวานอะไรไว้มากก็ได้ผลไม่เหมือน ในสงขลารับแต่ติดเหมือนกันมีคนถึงพอสมควรแต่น้อยไม่กี่รายเลยนับหัวได้ที่สงขลานับหัวได้จนพอเห็นได้ปัญญาจิตถึงก็เหมือนกันแหละก็รับจะเอาแน่เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของตนเองเลยเข้ามาปฏิบัติมีศีลมีธรรมมีหลักเกณฑ์มีกรรมฐานยึดถือปฏิบัติประพฤติไปเลยเป็นศีลสมาธิปัญญาหรือว่าเป็นกรรมฐานเป็นผู้ปฏิบัติธรรมขึ้นไปเลยมีแล้วเขาก็ต้องค่อยๆก่อหวอดแล้วค่อยรวมกลุ่มกันก็ดูท่าทีจะรวมกลุ่มได้ทั้งสงขลาแต่ด้านบนนี่รวมกลุ่มแน่ถ้าทำเลยเมื่อไหร่จะมาตั้งพุทธสถานสาขาที่อุบลบ้างล่ะบ้านเกิดท่านนะท่านทำไมยังไม่มาตั้งเราก็ติดกันเชียงใหม่ มันกดเองแหละให้มันถึงเหตุปัจจัยมันเกิดไม่มาไม่มีนโยบายที่จะมาตั้งที่โน่นที่นี่ที่ไหนไม่มีนโยบายมีคนดีมีอะไรเกิดดีๆสมส่วนตัวเองเป็นเองเราก็ต้องบอกนโยบายเป็นอย่างนั้นว่าไปเขาเกิดมีคนรับติดแม้แต่ 3:00 น ก็ออกจากบ้านมาฟังธรรมเราตี 3 เรามีตื่น 3:30 น พร้อมกันได้ทำ 3:30 น ก็ได้สวดมนต์ทุกวันตี 3:30 น กว่าๆเศษๆทุกวันน่ะได้สวดมนต์ทุกวันสวดมนต์แล้วก็บรรยายธรรมบางทีก็ถึงตี 4 บางทีก็ไม่ถึงสวดมนต์แล้วสดเต็มตลอดเวลาเพื่อให้ครบรูปแบบได้ดีมีคนนั่งฟังเต็มพุทธวิหารทุกวัน เต็มบางวันแน่นโดยเฉพาะยิ่งวันคุณจำลองไปวันเสาร์วันอาทิตย์กูคนนั้นเป็นวันเสาร์ถึงวันเสาร์แน่นไปหมดเลยมากมายเป็นพันๆเยอะแยะไม่รู้กี่พันก็ไม่รู้นั่นมันมีที่นั่งที่ยืนแล้วเขาก็ได้รับส่วนที่มันเป็นสารัตถะจากอันนี้ไปแน่มีน้ำหนักมีความเห็นเปิดตาเพราะว่าเขาเพิ่งเคยพบเพิ่งเคยเห็นเห็นเขามีทั้งบุคลากรมีทั้งบุคคลทั้งนักบวชทั้งอุบาสกอุบาสิกาที่เป็นนักใฝ่ธรรมเป็นเรื่องของตัวศาสนาไม่มีนักปฏิบัติธรรมมันมีบุคคลแสดงธรรมสนใจแสดงตัวปฏิบัติลด อยากกินน้อยใช้น้อยรถน้อยสมานสามัคคีกันแม้ฝ่ายไหนจริงๆก็ขอว่าขอบอกซะด้วยแม้แต่ในจริงๆมันมีไฟแลบกันอยู่มีอะไรขัดๆปีนๆเกรียวๆมีนู่นมีนี่มียิงปืนกันบ้างเล็กๆน้อยๆอะไรกันบ้างก็เถอะก็เป็นส่วนน้อยแต่ไอ้ที่ขาดอันนั้นก็ถ้าทำไม่ได้พวกเราเองต้องระลึกรู้ตัวว่าเราเป็นนักปฏิบัติธรรมอย่าให้เกิดการระเบิดอย่าให้เกิดภาวะของพวกเป็นราคะมูลโทรศัพท์ Moon โมหะมูลน่ะของพวกเราที่มันกำลังปราบปรามพวกตัวเราเองด้วยมันจะได้สนิทเนียมมันจะได้สมบูรณ์ทั้งนอกและในเบื้องหน้าเบื้องหลังสะอาดหมด เกือบครบครันสะอาดปริญญาสานะกัลยาณังคืองามหมดรอบประโยชน์สารเบื้องสุดท้ายงามรอบนอกในซอกแซกสะอาดไม่เกิดสะดุ้งสะเทือนไม่หวั่นไหวเอนชามั่นคงไม่มีกิเลสราคะโทสะโมหะไม่มีกิเลสโลภะโทสะโมหะเก่งสบายซึ่งก็ต้องเรียนศึกษามีสติปัฏฐานมีบทปฏิบัติประพฤติพวกเราไปเนี่ยเราถือว่าเราไปเรียนด้วยกิจกรรมกิจการต่างๆนี่มันจะทำให้เรารู้สึกว่าเราถูกดึงถูกถ่วงถูกพัวพันหุ้นแม้แต่หุ้นขนาดไหนเราก็จะต้องแข็งแรงอาจสามารถกระทบสัมผัสอย่างไรก็ไม่อ่อนแอเหมือนพวกเราไปจาริกเนี่ยมันมีภาวะหนักเปรี้ย เพลียแล้วจะอ่อนแอกิเลสก็จะเข้าง่ายเราก็จะหวั่นไหวเร็วจะป้อแป้ไม่ทนทานต่ออำนาจกระทบสัมผัสกระทุ้งกระแทกเราจะอ่อนแอเราจะไม่แข็งแรงเราก็จะต้องฝึกการฝึกภาคปฏิบัติพวกนี้ทั้งประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านเราจะได้ประโยชน์ท่านเผยแพร่ไปด้วยแล้วเราก็ได้ฝึกหัดด้วยเหมือนออกสนามปฏิบัติเราไปทำงานเราไปแสดงตัวเราเป็นผลซ้อนรอบตัวเป็นสัมมารีมรรคองค์ 8 ทำงานไปตามภูมิตามปัญญาของเราส่วนดีเราให้เขาได้ส่วนเราที่เหลือเราก็ทำเก็บเก็บประโยชน์เก็บไอ้ของตกหล่นเก็บของที่เรายังทำไม่ได้ขึ้นมาอีกมีประสบการณ์ใหม่มีอะไรต่ออะไรที่แรงขึ้นมีสิ่งแวดล้อมที่เราจะต้องมี สติสัมปชัญญะแววไวมีฌานอันเก่งมีหมดทุกภูเตสัดซ้อนพร้อมที่จะทำการงานที่จะร่วมอยู่ในสังคมแวดล้อมสิ่งแวดล้อมทุกอย่างพร้อมที่จะทำการงานเหมาะควรแก่การงานกำมะนิยายมีหมดทุกภูเตมีกำไรสร้างที่แต่สร้างปัจจัยเกิดความตั้งมั่นเกิดความไม่หวั่นไหวจิตใจแข็งแรงมั่นคงเป็นสมาธิที่แท้ไม่ใช่สมาธิไปเอาแต่นั่งหลับตาสะกดสกัดเอาไว้แล้วก็ไม่มีอะไรมาแตะต้องฉันก็ว่างฉันก็มั่นคงฉันก็เป็นสมาธิสะอาดบริสุทธิ์จากกิเลสอยู่ในภพภูมิแค่นั้นไม่ใช่อันนี้เป็นตัวจริงเป็นตัวที่มีความรู้รอบแข็งแรงตามหลักสัมมา องค์ 8 มีการคิดนึกได้มีการพูดจามีการกระทำการงานมีอาชีพของบุคคลมีกิริยาเราได้พยายามฝึกหัดมีสัมมาวายามะมีสัมมาสติตามสมาธิตามความเห็นที่ได้พยายามบอกทั้งภาคปฏิบัติบอกทั้งปรากฏการณ์จริงอธิบายไปประกอบพร้อมย้ำยืนยันกับพวกเราอยู่เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเพื่อจะให้คุณได้พิสูจน์สัมมารีมรรคองค์ 8 ของพระพุทธเจ้ามีสติปัฏฐานเป็นเครื่องนำหน้าที่จะประกอบการปฏิบัติเป็นโพชฌงค์ 7 หรือว่าเป็นพจน์ที่ปักที่จะทำ 37 อ่าต้องรู้ว่าสติปัฏฐาน 4 อย่างไรเรารู้ความประชุมองค์ประกอบหมดเลยเนี่ย ใจน้อยมาใกล้มาไกลมาเป็นองค์ประกอบที่เรากำลังเกี่ยวข้องกำลังสำคัญเป็นองค์ประชุมกาโยเสร็จแล้วมันก็สัมผัสทวารทั้ง 6 เมื่อสัมผัสทวารทั้ง 6 ศักดาของเราตัวตนของเราเราจะเห็นทุกข์ไหมเห็นเนี่ยจิตใจของเราเกิดแล้วเกิดราคะมูลโทรศัพท์มูลอย่างกลางอย่างหนักอย่างหยาบหรืออย่างละเอียดจับได้มีปั๊บแล้วก็ได้ปฏิบัติรู้ตัวรู้ตนเข้าใจแยกแยะในมโนปวิตร 18 แยกแยะมโนพอวิจารณ์มันเข้าทั้งตาเข้าทางหูเข้าตาสัมผัสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเย็นร้อนอ่อนแข็งเข้าไปแล้วถึงจิตยังไปดูเวทนานี่เราทุกข์แล้วนะเราสุขเราหลงสุขแต่ไปในอากาศพรุ่งนี้ มันไม่สุกคุณเสกเท่าไหร่หรอกมันไม่ให้สุขกับเวทนาให้คุณเสกเท่าไหร่หรอกมันจำเป็นทุกขเวทนานั่นแหละส่วนมากคุณจะเห็นอริยสัจคุณจะเห็นทุกข์กำหนดรู้ว่ามีอาการอย่างนี้ทุกข์นะเรื่องอย่างนี้เนี่ยเกิดแล้วนี่กิเลสเกิดแล้วอย่างนี้ทุกข์นะแล้วเราก็ต้องรีบปรับรีบปรับปรุงให้มีราคาหรือปัดสีอนิจจาอุปสรรคสีเห็นแล้วนะไม่เที่ยงนะนี่จิตใจของเรานึกว่าเราสบายแล้วนี่นอนอยู่ที่สันติอโศกเนี่ยตามลูทีนกิจวัตรร้องสบายที่สัมผัสตรงนี้ก็ชินแล้วเก่งแล้วกาโยอย่างนี้องค์ประชุมองค์ประกอบสิ่งสัมผัสๆแค่นี้ก็สบายสิมันก็หวานสิเพราะว่าเราเองเราตั้งหลักรับรู้ตัวแล้วตื่นเช้าไปเดี๋ยวเจอหน้าคนนั้นคนนี้เก่าๆ เขาก็เป็นสนิมทั้งนั้นแหละเอออย่างนี้ได้ถึงแม้จะมีอะไรบ้างเล็กน้อยอย่างนี้ก็ยังพอสู้พอทนนี่มีประสบการณ์ไม่มีสิ่งแวดล้อมใหม่มีองค์ประกอบใหม่มีไอ้โน่นไอ้นี่ไอ้นี่เว้ยไอ้นี่อย่างนี้เว้ยนี่ก็เราก็จะได้ปลดปล่อยตัวเองเราจะได้รู้จักกายที่กว้างขวางขึ้นมีอาณาจักรมีโลกโลกอันกว้างมีโรคอันพิสดารมีโรคอะไรต่ออะไรที่เพิ่มเติมบทบาทสิ่งประกอบมีรูปธรรมนามธรรมอะไรที่เราจะต้องรับรู้รับเรียนมากขึ้นและเราก็จะต้องพิจารณาถึงเวทนาในเวทนาอีกจริงๆนี้สุขก็เวทนานี้ทุกข์ก็เวทนาถ้าเป็นสุขก็เวทนาเราชอบใจก็ แหมอย่างนี้ดีนะพอใจก็จะเกิดปิติยินดีได้ประสบผลการกระทำการงานมีปิติมียินดีมีอะไรต่ออะไรซึ่งเป็นสุขกับเวทนาแม้จะเป็นอุปกิเลสเป็นปิติยินดีชื่นใจพอใจในโน้นอันนี้เราก็จะได้รู้ก็ต้องทำซ้อนเหมือนกันอุปกิเลสก็ทำซ้อนรถละจางคลายหรือใครจะไปเกิดกิเลสจริงๆเป็นสุขแบบโลกีย์ก็ต้องรู้ตัวเองเป็นกามาวจรเป็นการเสพกามอะไรต่ออะไรขึ้นมาในใจในจิตก็ต้องรู้หรือเป็นแค่อุปกิเลสมีสุขกับเวทนาก็เรียนรู้มโนไปจาก 18 แล้วทำมหาทานสุขเวทนาปรับปรุงของเราเปลี่ยนแปลงจิตวิญญาณของเราเองเวทนาของเราเองให้สงบระงับเป็นปัจจัยให้ สติ๊กเกอร์เป็นอุเบกขาฐานให้เป็นอนุกรรมสุขไม่ทุกข์ไม่สุขที่จิตวิญญาณเวทนาทำให้เห็นอาการให้รู้ว่าการปฏิบัติประพฤติไปจริงไม่ใช่เดาไม่ใช่ด้นไม่ใช่โมเมไม่ใช่นึกคะเนคำนวณเป็นตรรกะแม้จะทฤษฎีปากๆเราทำประโยชน์ตนประโยชน์ท่านไปพร้อมกันจริงๆงานหลายคนก็จะรับรู้ความจริงมากขึ้นซับซ้อนอธิบายย้ำซ้ำซากให้ฟังและพิสูจน์ให้รู้ตัวตนและทำงานไปจริงๆเราจะเป็นคนแข็งแรงต่อโลกไม่ว่าจะเป็นโรคที่มันร้อนระอุแค่ไหนโรคกลียุคเราก็จะสู้ได้เพราะว่าเราเองเราได้ฝึกฝนเราได้กระทบสัมผัสเราได้ทำจิตทำการเราได้ปฏิบัติของจริงเป็นการปฏิบัติธรรมจริงๆออกฝึก มีการเกี่ยวข้องสัมพันธ์กระทบกระแทกกระทุ้งกระเทือนมีจริงๆแล้วก็ได้ทำในใจจริงๆเลยได้ทำทั้งกายทั้งใจทั้งกายทั้งใจมีสภาวะซับซ้อนสูงเป็นจิตจิตในจิตเป็นธรรมทำในธรรมมีธรรมะซับซ้อนลึกซึ้งเราจะเกิดภูมิเกิดปัญญาเมื่ออ่านรู้เมื่อรู้ตัวรู้ตนได้กระทำจริงก็เกิดผลแห่งธรรมเกิดจิตเกิดปัญญาจริงซับซ้อนลึกซึ้งเลื่อยสติปัฏฐานนี่แหละบทเอกชนเพราะมีสติสัมปชัญญะตลอดเวลาระลึกรู้กระทำจริงๆจะอดจะทนได้จะเป็นสุขจะเบาใจวางใจไม่ต้องยึดถือนี่ของเรานี่ของเขาที่ไหน อ้ายที่ไหนก็ได้ทั่วสารทิศทุกแห่งแม้อันนี้จะพรั่งพร้อมไม่พรั่งพร้อมเป็นในเสียงสินค้าขาดแคลนๆมักน้อยไม่ใช่อะไรหยิบง่ายจับง่ายแม้จะยากบ้างอะไรก็ตามแต่เราก็สามารถทนสู้ทนไม่หวั่นไม่ไหวไม่วุ่นวายไม่เดือดไม่ร้อนเราจะสามารถแม้แต่คนก็ต่างจะรีบตามความเห็นต่างภูมิภาคเออต่างจากรีบประเพณีต่างความยึดถือไหมก็พูดอย่างนี้มาอย่างนี้ก็มีความรู้สึกอย่างนี้มาอย่างนี้ก็มีความคิดอย่างนี้แหละใจต่างๆนานาเราจะได้ฝึกฝนและเราก็ได้ฝึกแล้วเป็นประโยชน์ต่อเราเป็นประโยชน์ต่อท่านมันก็เป็นการออกฝึกภาคเป็นการจาริกแต่ไม่ใช่จารึกเล่นเล่นจารึกเป็น บทบาทการงานเผยแพร่ธรรมะเป็นกองทัพธรรมได้สร้างสมอินทรีย์พละเตโชวิปัสสนาหรือแม้แต่วิมุตติแม้แต่วิมุตปัญญาวิมุตติญาณเจโตวิมุติเราได้สร้างจริงๆพร้อมกันนั้นเราก็สร้างพวกสมบัติของเราด้วยพวกสมบัติของเราคืออะไรพวกสมบัติของเราสมณะผู้ที่เป็นผู้สงบเป็นผู้ไกลจากกิเลสเป็นสมณะแม้ฆราวาสก็เรียกได้หามีมดเหรอสอบตกแล้วพวกกษัตริย์ของเราของมนุษย์โรงเรียนหา 4 เราไปมีเม กรุณามุทิตาอุเบกขาไอ้นี่กำลังไปแสดงกำลังเราไปแสดงกำลังกองทัพด้วยไปแสดงกำลังกองทัพของเราว่ามีกำลังวังชาที่จะโอบอุ้มที่จะดูดซึมไม่ให้ใครมาทำลายไม่ให้ใครมาล้มล้างแล้วเราก็พยายามที่จะช่วยเหลือเป็นที่พึ่งเป็นหลักเป็นแกนที่เขาจะยึดเหนี่ยวเกาะได้เป็นหลักแข็งแรงถ้าเป็นหลักแข็งแรงเป็นธรรมะเป็นพลังจริงๆเรามีวิตเท่าไหร่เราแข็งแรงเท่านั้นแล้วเราก็ไปสอบ o-net ไปสะสมเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาด้วยพวกเราอีกหลายคนใจจืดใจดำยังไม่เกิดพรหมวิหาร 4 คือยังไม่เกิดอริย ในความเป็นสมณะยังเป็นเลิศฤาษียังเดียรถีย์อยู่ช่างหัวแกเป็นไรแกจะไปทำให้อะไรต่ออะไรแกจะไปสร้างงานสร้างการจะไปเผื่อแผ่เผยแพร่อย่าไปทำนู่นทำนี่ช่างแก้วก็ได้ฉันอยู่นี้สบายของฉันไม่ได้มีตัวแสบมันจะมีตัวติดมันยังมีความที่ยังจะเลือกเอาสบายๆของตัวเองไม่อุตสาหะวิริยะในภาคเรียนไม่ไปสร้างเมตตาไม่ทำจิตทำใจว่าเห็นคุณแก่ผู้อื่นเห็นประโยชน์แก่ผู้อื่นเห็นการงานเป็นการงานกระทำการงานช่วยเหลือเฟือฝ่ายเพื่อคุณตอบผู้อื่นไม่ก็จะทำการงานง่ายจะทำงานการงานเลือก บุกสมบันไม่เอาไปนี้เราก็รู้แล้วว่าลำบากลำบนก็แน่จริงมึงก็ลำบากอยู่กับที่อยู่ที่เคยแล้วทุกอย่างเข้าล็อคแล้วอะไรต่ออะไรก็หลับตาทำเป็นโน่นไอ้นี่ก็ได้แล้วเหมือนฤาษีตาไฟโอ้ยจะขี้ตรงนี้โดยไม่ต้องไม่ต้องทำก็รู้ว่าตอนนี้สวมแล้วเธอไป 7 9 ส้วมจะนอนก็จะได้ตรงนี้ 29 ที่นอนจะกินหยิบไปข้างหน้านี่ก็ของกินอะไรเงี้ยมันก็น่าที่มันก็สบายแต่ก็มันรู้อยู่แล้วแล้วก็อย่างนั้นน่ะมันจะไปยากอะไรไม่ต้องเพียรพยายามอะไรก็ได้ก็ลงตัวแล้วง่ายๆง่ายแล้วก็สบายแล้วลงตัวแล้วก็สบายแล้วไอ้อื่นอีกเล่าโลกนี้มีอยู่เท่านั้นแหละโลกของคุณแคบๆจนโจ๋แค่นั้นน่ะเหรอโลกมันกว้างนะเพราะเราจะเหนือโลกไม่ใช่เนื้อโลกแคบๆที่เป็นกาโยความประชุมแก่ครับ เท่านั้นไม่ใช่กาโยความประชุมเท่านั้นความประชุมของส่วนอื่นอีกในโลกที่เราจะมีผลประโยชน์มีคุณค่ามีอะไรดีกว่านี้เราก็จะรู้ทั้งนั้นน่ะส่วนนั้นส่วนนี้จะกว้างจะไกลมีหลุมมีบ่อมีขวากมีหนามมีอะไรต่างๆนานาเราก็จะแปลว่าเก่งรู้มีปัญญาที่จะสามารถฝ่าฟันทำได้ช่วยเหลือเกื้อกูลคนตกหลุมตกหล่นคนที่อยู่ในขวางในน้ำอยู่ในนรกลึกๆอยู่ในนรกจัดจ้านได้ถ้าเราอยู่ที่ที่ไม่ค่อยมีนรกไม่ค่อยมีอะไรรุนแรงมันก็สบายสบายแสนสบายแหละอันนี้ก็สัจจะเราก็เข้าใจแต่อย่าเสพต้องสิ้นความเสพ ความแสบเป็นคนขยันหมั่นเพียรช่วยเหลือเกื้อกูลเอื้อเฟื้อได้มันไม่ได้ไปนั่งแช่อยู่ที่ไหนหรอกคุณแม้จะไปอยู่ที่ที่เดือดร้อนรุนแรงอะไรจะต้องใช้เวลาหลายวันบ้างก็ตามมันไม่ได้นั่งแช่อยู่หรอกเราเองเราอิสระเสรีและเราไปทำกิจทำการทำงานทำจริงๆมันก็ไปทำอยู่ที่นั่นที่นั่นที่มันโหดร้ายทารุณอะไรหรือว่ามันลำบากลำบนก็ไม่ได้ทำไปแค่นั้นหรอกไม่ได้แช่กันจนกระทั่งนิรันดรเมื่อไหร่ถึงแม้จะแช่นะเราก็จะสามารถแช่อยู่ที่นั่นนิรันดรตอนนี้ยากเหลือเกินตอนแรกอย่างลงนี่เป็นนรกไฟประลัยกันหนักถ้าเราเป็นพระอริยะแล้วนะแม้แค่เราก็จะหาซาโยเวทนาจิตธรรมเราจะสามารถสังวรประหารจนกระทั่งสามารถรักษาตนประสบผลสำเร็จอยู่ที่ ได้มีทรัพย์รับประทานสีมีอิทธิบาทมีอินทรีย์มีภาระมีโพชฌงค์ชนะอุเบกขาบริสุทธิ์ผุดผ่องได้เป็นโพชฌงค์ 7 เป็นอริยมรรคองค์ 8 ด้วยการปฏิบัติอริยมรรคองค์ 8 เอาหน้าเราสู้เราเห็นแล้วว่าเราจะต้องรู้รอบชาติด้านรู้ความประชุมแล้วเราก็จะพยายามมีการอยู่ได้จะคิดยังไงจะสู้ได้อยู่ได้จะพูดยังไงจะอยู่ได้สู้ได้เราไปวันแรกเราอาจจะพูดแหมพลาดพลั้งหลายทีไม่พลาดอย่างนี้ผิดพูดไปอย่างนี้ไม่ประสบผลพูดไปอย่างนี้แรงไปพูดไปอย่างนี้น้อยไปพูดอย่างนี้ไม่ค่อยดีจะเก่งจะสัมมาวาจาก็จะเกิดการกระทำอย่างนี้ทำอย่างนี้ไม่ค่อยเข้าท้ายหลายวันเข้าก็ยิ่งเข้าท่ารู้เหลี่ยมรู้ครูแหมเป็นนักรบที่รู้เชิงรู้นัยยะเลยอ๋อทำมาอย่างนี้เลยหน้าตาอย่างนี้มาแล้วนู้นอย่างนี้พอพูดเชิงนี้ จับได้แล้วเราก็จะมีประสบการณ์เราก็จะมีผลรู้เราทำได้เป็นสัมมากัมมันตะมากขึ้นเสร็จแล้วสัมมาอาชีวะจะมีอาชีพอยู่ที่นี่ก็ได้เลยมีชีวะอยู่ที่นี่ยาวนานอยู่กับที่เป็นหลุมแห่งกาลียุคอย่างนี้เราก็จะอยู่ตรงนี้ได้อยู่เหนือโลกุตระอยู่เหนือตรงนี้ได้อีกเหมือนกันทุกแห่งรบด้วยระบบพิชัยสงครามของพระพุทธเจ้าโพธิปักขิยธรรม 37 สติปัฏฐานจะเรียกสติปัฏฐานเป็นตัวนำหน้าจะเรียกสมาธิองค์ 8 เป็นตัวตามหลังแล้วก็มีนัยยะละเอียดซ้อนลึกซึ้งอันนี้มีสำหรับประธาน 4 อิทธิบาท 4 อินทรีย์ 5 พละ 5 โพสต์ช่อง 7 เศรษฐกิจภาษาอังกฤษลงท้ายอริยมรรคองค์ 8 นี่แหละเราจะทำได้ สิ่งเหล่านี้จะเกิดเราจะทำได้แค่คล่องอาจหาญสามารถมีฝีมือเพราะฉะนั้นจะสร้างเมตตาได้ง่ายๆจะไปนู่นไปนี่ไม่ต้องติดต้องแช่ต้องแสบปลายข้าวคล่องว่องไวปราดเปรียวสามารถน่ะนี่เป็นกรรมกรนี่เป็นทฤษฎีนี้เป็นเรื่องของธรรมะพระพุทธเจ้ารวมลงแล้วนี่เป็นหลักแกนใหญ่นี้เป็นทางเดียวเนี่ยมีทางนี้ทางเดียวเท่านั้นไม่มีทางอื่นไม่มีทางอื่นที่จะทำให้พิเศษพัฒนาพิเศษมีความรู้ความเห็นและทำทั้งสุทธิเกิดทั้งยาวทั้งคณะก็เกิดวิสุทธิก็เกิดหรือ แปลมาขยายความกันมั้ยว่าวิสุทธิแห่งทัศนะก็ทั้งทัศนะนั่นแหละตัวชีวิตชีวาของทัศนะทัศนศาสตร์ทัศนะบวกอัสสะเกิดวิสุทธิยาลงตัวถึงตัววิสุทธิลงตัวเกิดปัญญาวิมุตติวิมุตนั่นแหละวิสุทธิเข้าใจโตวิมุตติจะทัศนศาสตร์ก็ปัญญามีหมดจะเกิดมีทางนี้ทางเดียวเท่านั้นที่จะเกิดทัศนะทัศนศึกษาวิสุทธิยาจะเกิดนะพวกเธอจงมาเดินทางนี้กันเถิดนะพวกเธอจงมาเดินทางนี้กันเถอะและท่านก็ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เก่าอยู่หรือว่าใช้อะไรแทนเก่าอยู่นะแต่เปล่าหลงทิศหลงทางออกไปแล้ว
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive