240707-3-090 ทางเอกภาค3-ตอน090(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

เขาจะให้แก่เราทีนี้ถ้าเราไม่รู้ตัวเราเขายิ่งให้เขายิ่งนับถือเราเรายิ่งมีคุณค่าเรายิ่งเหลิงใจหลงตัวแล้วเราก็จะกลายเป็นคนขี้โรคพยางค์กล่าวเมื่อคิดโลกหรือเมื่อทำอะไรต่ออะไรเคยทำได้เคยทำดั่งใจเราจะทำนั่นทำนี่เขาเชื่อถือเขายิ่งเชื่อถือเราก็ยิ่งจะทำอะไรต่ออะไรพูดอะไร เชื่อเขาก็ยิงตามเพราะเขาจะขัดใจขึ้นมาหน่อยนึงเขาจะไม่ตามเราขึ้นมาบ้างถ้าเรายิ่งยึดถือพายยึดถือเป็นตัวเรายึดถือว่าเรายิ่งเราใหญ่เราเป็นแล้วเคยเคยตัวแล้วเพราะเขามาค้านมาแย่งมันสะดุดมันไม่ตามใจเราอีกเราก็จะเกิดขัดใจไม่คล่องความใหญ่และความยึดถือที่สะสมตัวเข้าเป็นมานะถือตัวถือตนหลงตนก็จะขัดเคืองไม่ชอบใจก็จะเกิดโทสะกิเลสก็เป็นกิเลสโทสะก็เกิดเกิดมาจากความยึดถือตัวความโลภในความได้ได้ลาภได้ยศเขาไม่ให้เรา เขาไม่สนับสนุนเราก็จะเกิดขัดใจโกรธแต่ก่อนก็เคยให้เดี๋ยวนี้เขาไม่ให้ก็โกรธโทรศัพท์มันเป็นเรื่องเนื่องกันเป็นเรื่องมาจากอันหนึ่งอันหนึ่งที่จริงและโทสะมันมาจากโลกพระเป็นรากเหง้ามาจากราคาเป็นรากเงาเพราะเรามาเสียสละเขามากๆมากๆมากๆเราก็จะได้รับการนับถือได้รับการไว้วางใจเราเป็นผู้ทานเขาจึงมาทานกับเราเสร็จแล้วถ้าเราเองเราเผลอใจเราละเมอเพ้อพกไปลงตัวลงตนไปเราก็จะขี้โรคขึ้นเพราะเราเป็นผู้เริ่มต้นเราเป็นผู้ให้ทาน รหัสทารกให้ทานแล้วทานดีเสียสละออกจึงเขาเห็นเขาไว้ใจเขาก็มาทานร่วมกับเราเรายิ่งทานแล้วเราก็ยิ่งเป็นคนมีปัญญาปัญญาในการที่จะทานเขาก็ยิ่งสนับสนุนเขาก็ยิ่งไว้ใจเพราะเราทานแล้วมีผลมากทานเอาไปเป็นนาบุญเนื้อนาบุญที่มากทานแล้วเกิดคุณเกิดชาติเกิดประโยชน์สูงคนที่เขามีสมบัติมีอะไรต่ออะไรมาเขาก็ไว้ใจอยากจะเอามาให้เราทำทานเพราะว่าถ้าเราทำทานแล้วเราดีเรามีปัญญาเขาก็เชื่อถือเขาเองก็ไม่มีปัญญาเขาทำทานเขาทานไม่เป็นก็ทานไม่ได้อานิสงส์สูงไม่ได้ประโยชน์สูงไม่ได้บุญมากเขาก็ไว้ใจเราเขาก็เอามาสนับสนุนเราให้เราไปทำทานเราก็จะได้รับการทาน ได้รับการเป็นผู้เป็นผู้รับเขาจะเอามาให้เราเรากลายเป็นผู้รับเขาจะเป็นผู้แทนเขาจะเอาไม่ทานให้เราเพื่อเราจะได้เอาไปทำทานต่อที่ดีที่นี้มันมากเข้ามากเข้าแล้วมันเหลิงแล้วมันหลงตัวเราก็จะกลายเป็นคนขมิบเขมรเอาเก็บเอามาขยักระวังนะอันนี้ระวังระวังคอร์ดเตือนพวกเราเราจะกลายเป็นคนขี้โรคโดยไม่รู้ตัวหรือจิตใจของเรามันเผลอไงแล้วมันไม่รู้ว่ามันขยับเอาไอ้นั่นอยากได้นี่เห็นแก่เล็กเห็นแก่น้อยเห็นแก่มากมันจะกลายเป็นคนจิตที่เราจะมาชำระโลกพระมันก็ ใครเป็นคนโลภพระที่ลึกซึ้งเพราะเขาไว้ใจเราก็ใช้เลขใช้เล่ห์เพราะเราเองเราไม่กลัวเพราะเขาได้เชื่อถือแล้วเขาก็เอามาทำทานกับเรามากขึ้นเรายิ่งเป็นผู้ที่อยู่ในวงการบ้างเป็นตัวพระเป็นตัวที่แล้วก็ถือว่าพระในทำบุญกับพระทำทานกับพระได้ทำทานกับพระได้อนิสงส์มากมันเป็นทั้งสัญญาเป็นทั้งการกำหนดเป็นทั้งการเชื่อถือเป็นทั้งรูปแบบพิธีเป็นทั้งอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่สมมุติกำหนดกันไว้ตายตัวด้วยเราก็เลยจะกลายเป็นคนขี้โรคก็ไม่รู้ตัวก็เลยกลายเป็นคนขี้โรคนั่งกินนั่งใช้เขาก็เอามาให้ด้วยไปแทนที่ จะเอาไปทำทานที่เป็นประโยชน์เป็นเนื้อนาบุญต้องมาเป็นของของตนเสพเอามาเป็นของของตนใช้หรือไม่ใช้ก็เอาไปกลั้วเกลียวปนเปๆเราทำเพราะเราชอบได้มาแล้วเราก็เอาไปผสมผสานไปซื้อไปหาคนนู้นคนนี้ไปทำอยากทำอะไรแล้วก็ทำตามใจเราจะก่อจะสร้างจะทำโน่นทำนี่อ้างอิงไปแต่ที่จริงมันไม่เป็นประโยชน์เราทำเพราะพอใจเราทำเพราะเราชอบเราได้มาแล้วเราก็เอามาทำเพราะเราเห็นว่าดีคิดอยู่คนเดียวเออเห็นดีอยู่คนเดียวแล้วเราก็ทำตามใจเราใครมาขัดใจเราก็ไม่ได้โกรธอีกแต่ว่าดีแล้วอย่างนี้ดีเราดีๆๆมันก็กลายเป็นเหยื่อเป็นสิ่งที่ยึดเชื่อมต่อโย ให้เราเป็นความโกรธเพราะความหลงตัวเป็นมานะและเพราะความโลภจะฟังดีๆที่อธิบายไม่เข้าไปหาแกนหากันของตัวกิเลสจ่ายตัวเขามูลของกิเลสแล้วมันก็ไม่จบสิ้นแล้วเราก็ไม่ได้ละจริงเพราะยิ่งสูงยิ่งใหญ่ยิ่งมากยิ่งเขาเอามาให้เรามากเรายิ่งต้องสลัดออกให้เกลี้ยงเกลี้ยงเกลี้ยงเพราะอย่างไรอย่างไรเขาก็ยิ่งนับถือเขาก็ยิ่งไว้ใจเขายิ่งเอามาให้เรามากเรายิ่งสลับออกมากเรายิ่งไม่เก็บไว้ให้มากเพราะว่าความจริงมันเกิดแล้วก็เขาศรัทธาเรามากแล้วว่าเราไม่อดตายหรอกเพราะเขายิ่งศรัทธาเรามากเรายิ่งพิสูจน์ความจริงว่าเรายิ่งเอาออกให้ ไอ้เกลี้ยงเกลี้ยงให้สะอาดสะอาดบริสุทธิ์มันยิ่งสูงยิ่งสูงยิ่งสูงเรายิ่งจะกล้าเรายิ่งจะกล้าสลัดออกด้วยปัญญาอ้าวเขาสัตว์ยิ่งศรัทธาเราเมื่อเขายิ่งศรัทธาเราเราก็ยิ่งแสดงความบริสุทธิ์สะอาดสูงยิ่งขึ้นไอ้สลัดออกให้มากยิ่งขึ้นระวังนะจุดนี้ถ้าเราเอายิ่งมากๆๆจะกลายเป็นเผลอๆแล้วเราจะกลายเป็นคนขี้โรคที่ซ่อนแฝงและใช้ปัญญาเบียดบังกับมิตรกับเมียนเป็นคนขี้โรคและขี้โรคน้อยขี้โรคท่านั้นเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องที่เลอะเทอะซึ่งเราไม่รู้ตัวเราก็จะกลายเป็นอย่างนั้นจริงถ้าเรารู้ตัวเรายิ่งระมัดระวังนะอย่าให้มีช่องที่จะกลายเป็นการแสดงความโลภกลายเป็นเรื่องที่เราจะกลายเป็นเก็บเล็กเก็บน้อยบ้างหรือว่า สะสมโดยไม่รู้ตัวเลยในมันก็โง่ใหญ่หรือไม่งั้นก็เราก็จะเอามันก็เลยคิดคิดไปตามใจชอบเออเราได้ไหมเราก็อยากได้อยากได้มาแล้วก็จะไปทำไอ้นี่ทำไอ้นี่นั่นทำสิ่งที่เราเคยหลงเคยอยากใหญ่อยากโตอยากทำไอ้โน่นอยากเป็นไอ้นี่อยากมีไอ้นั่นเขาก็ยิ่งมาทำกระทะเรามากเราก็ยิ่งจะดีแล้วเราทำจะได้เสพสมสนองอารมณ์สนองตัณหาที่เราเคยอยากจะสร้างให้มันอยากจะทำนี่อยากจะมีนั่นอยากจะเป็นหนี้แล้วเราก็หลับใหญ่เลยโดยที่ไม่คิดถึงประโยชน์ที่แท้จริงที่เราควรจะทานหรือว่าควรจะทำเป็นนาบุญต่อทำเป็นประโยชน์ต่อมนุษย์ต่อแต่แท้จริงเราเอามาแล้วก็มาสร้างมาทำ บำบัดกิเลสสนองตัณหาเดิมหรือสนองตัณหาใหม่ที่เราเองเราอยากจะทำที่จริงเป็นกิเลสของเราตกลงสิ่งที่เราได้รับทานมาจากคนอื่นเรารับมาแล้วเรายิ่งมาก่อให้เกิดกิเลสแก่เรายิ่งขึ้นมันจึงกลายเป็นการซับซ้อนซับซ้อนได้ง่ายที่สุดมันขอให้พวกเราระมัดระวังระมัดระวังให้มากเลยจุดเหล่านี้แล้วถ้าเขาเป็นฆราวาสเขาจะต้องสะสมเป็นผู้บริหารเป็นผู้อะไรต่ออะไรเลยเขาจะไม่รู้หรือว่าเขาเองเขาจำเป็นที่จะต้องเป็นผู้กว้างขวางในผู้ที่จะต้องดูแลช่วยเหลือเจือจานคนนั้นคนนี้มากๆเขาก็ต้องสะสม บ้างมีสมบัติบ้างพอสมควรเป็นหลักเป็นฐานเพื่อที่จะแจกจ่ายเจือจางแก่คนนู้นคนนี้เขาก็ทำได้แต่สำหรับบางคนที่เขาเป็นฆราวาสอยู่เขาก็ทำบ้างแต่ถึงแม้เป็นฆราวาสนั่นแหละถ้าจะทำให้มันเหมือนกับพระให้มันเหมือนกับนักบวชนักพรตสลัดออกสลัดออกได้อีกก็ตายก็ดีกลายเป็นผู้บริหารเป็นเสนาบดีเป็นนายกเป็นรัฐมนตรีเป็นคนที่รับผิดชอบในเรื่องการงานในเรื่องนาคีอะไรใหญ่ๆโตๆก็ตามเป็นผู้ที่มีหน้าที่ใหญ่ๆโตๆก็ตามก็ไม่ต้องสะสมสมบัติอะไรจ่ายออกจ่ายออกต้องมีจะแรงงานที่หมุนเวียนสะพัดเป็นนักเศรษฐ ปิดเสร็จทำบุรุษที่ยิ่งใหญ่เพราะเป็นไม่เป็นนักสะสมกักตุนแต่เป็นนักสะพัดนักระบายนักกระจายทุนกระจายเงินกระจายสมบัติกระจายสิ่งที่เป็นทุนร้อนให้แก่ผู้อื่นได้ไปทำแจกหนี้จ่ายหนี้ถูกตัวบุคคลที่เอาไปแล้วไปสัมผัสไปก่อนไปสร้างไปทำอะไรเจริญงอกงามขึ้นไปเกิดคุณเกิดค่าเกิดประโยชน์ได้งอกไปเจริญไปเป็นเศรษฐีบุรุษเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่จะมีหน้าที่การงานจะเป็นถึงรัฐมนตรีนายกรัฐมนตรีหรือยิ่งใหญ่กว่านั้นตามที่กำหนดกันแต่งตั้งกันก็ตามแล้วก็เป็นตัวเองเป็นคนจนเป็นคนไม่สะสมไปกักตุนเลยได้มาก็รู้จักทางจ่ายรู้จักทางแจก กลับจากทางเอาออกแบ่งจากให้มันเป็นคุณเป็นค่าเป็นประโยชน์ก็ยิ่งเป็นคนที่ดีมีหลักเกณฑ์มีระเบียบระบบมีปัญญารู้จักเศรษฐศาสตร์รู้จักเศรษฐกิจที่ดีก็ยิ่งเป็นยันต์พิธีระเบียบต่างๆระบบต่างๆคุณค่าต่างๆหลักเกณฑ์ต่างๆคือปัญญาและปัญญามันเห็นการแจกการจ่ายการให้คนนั้นให้อย่างนี้ทำอย่างโน้นอย่างนี้คนนี้ดีอย่างนี้ก็ให้ครบอย่างนี้ให้มากเท่านี้คนนี้ไม่ค่อยขยันนักก็หายไปพอสมควรให้มากไปก็ไปฟุ้งเฟ้อทิ้งขว้างคนนี้ขณะนี้เป็นความรู้เป็นปัญญากระทำตามหลักนี้ก็เป็นผู้ใหญ่ที่รู้จักระบบระเบียบและก็ทำทำเป็นตัวอย่างคนอื่น เอาตามก็เกิดเป็นระบบเกิดเป็นระเบียบเกิดเป็นกรดเป็นหลักขึ้นมากดหลักเหล่านั้นก็ทำตามๆกันก็ดีกว่ายันพิธีเรียกว่ายันต์พิธียันต์พิธีอย่างนี้เป็นกฎเป็นระเบียบเป็นหลักเป็นแบบซึ่งก็ไปหาทานทั้งนั้นฟังดีๆนะมันต่อเนื่องกันกฎระเบียบนี้ไปหาทานไปหาการแจกจ่ายไปหาการระบายกระจายออกไปแล้วก็ไปสร้างสรรค์ไปก่อไปทำสิ่งที่ดีที่เป็นประโยชน์ไปเป็นทุนเป็นหลักของเศรษฐศาสตร์ทั้งนั้นแต่เป็นทุนไม่ใช่ทุนสะสมไม่ใช่ทุนกักเก็บแต่ทุนที่จะลงทุนขยายงานต้องมีแรงงานเรามีปัญญาดีขึ้นแล้วทำได้เก่งขึ้นมากขึ้นแล้วก็ต้องมีทุนที่จะต้องมีอาศัยวัตถุดิบอาศัย เขาค้อมาใช้อะไรที่จะมาลงมาลงลงเป็นทุนต่อเพื่อที่จะได้เกิดการสร้างสรรค์ปลูกฝังต่อไปอีกเพราะเราขยันขึ้นเรารู้เหลี่ยมครูขึ้นเรามีวิธีการที่ทำให้ได้เจริญงอกงามหลากหลายขึ้นเราก็จะสร้างสรรค์ได้มากสุนทรจะมาอีกก็แจกก็จ่ายกันในด้านของวัตถุในด้านของจิตใจก็ให้กันบ้างอ่าให้เป็นรางวัลให้เป็นเพิ่มคุณค่าของงานเรียกว่าเพิ่มเงินเดือนเพิ่มคุณค่าของความสามารถเพิ่มเงินเดือนเพิ่มรายได้แก่บุคคลผู้นั้นผู้นี้ผู้นี้รับผิดชอบมากขึ้นทำงานมากขึ้นมีบริวารมากขึ้นเขาจะต้องดูแลบริวาร แจกจ่ายเจือจางบริวารมากขึ้นให้เงินเดือนเขามากขึ้นให้รางวัลก็มากขึ้นเหล่านี้มันเป็นเรื่องของความรู้ของผู้ใหญ่ผู้บริหารผู้ควบคุมจะต้องเข้าใจและการกระทำเป็นระเบียบเป็นระบบเป็นวิชาการวิชาการต่างๆพวกนี้เป็นยันต์พิธีเป็นระเบียบตามตามการเรียนรู้ตามกันยิ่งเดี๋ยวนี้ปลูกฝังกันเป็นวิชาการเป็นหลักสูตรเป็นทฤษฎีและเอาไว้ใช้กับสังคมมนุษย์และมนุษย์ก็มีต่างทิฐิมากหลายเราก็ต้องเรียนกันมากอย่างอีกเป็นยันต์ผิดที่อยากจะเข้าใจเรื่องยานพิธีอันนี้ตามหลักๆไปอ่านกูจะทัน ตะกรุดทันตกรรมสุวรรณภูมิจะแจกจ่ายเพื่อที่จะกระทำอะไรให้มันเป็นรูปแบบที่ดีเพราะงั้นการทำพิธีใดๆที่จะเป็นประโยชน์ไปเพื่อการรังสรรค์ให้เกิดการสร้างการก่อที่ดีการทำความเจริญงอกงามอยู่จึงมีความหมายที่ลึกซึ้งมีความ รูที่จะต้องเกี่ยวโยงสัมพันธ์มีเหตุมีปัจจัยเพราะอันนี้จะไปเป็นอันนั้นเพราะอันนั้นจึงไปเป็นอันนี้ที่เชื่อมโยงกันเยอะแยะแล้วมันก็เป็นรูปเป็นรอยเป็นวิชาการเป็นหลักเป็นทฤษฎีเป็นหลักการปกครองเป็นหลักของการที่จริงก็หลักการทานได้รับการทานหรือแนวโน้มที่จะให้ทุกคนมาร่วมมือกันกระทำในสิ่งที่จะเจริญเป็นหลักการอย่างนั้นเพราะฉะนั้นเขาทำกันแม้แต่จะทำพิธีตั้งแต่ยันต์พิธีแบบบาปหรือแบบที่คนป่าถือที่ไม่เคยมีปัญญาเอาทำพิธีกันรวมน้ำใจกันมาเข้ามาใครมีสัตว์เอาสัตว์มาแล้วก็เอาสัตว์มาเผาบูชาพระเจ้าให้พระเจ้า ตอนเราจะได้ร่ำรวยเราจะได้เจริญงอกงามฝนจะตกฟ้าจะได้ร้องต้นข้าวจะได้เจริญทรัพย์สินเงินทองเพชรนิลจินดาจะไหลมาเทมาท่านจะได้บันดาลมีอำนาจพิเศษสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะได้บันดาลให้มาพระก็ถวายยันต์ทำยันถวายบูชาบวงสรวงเซ่นไหว้เรียกว่าสินบนเอาอะไรก็ได้ให้ท่านทำให้ท่านนึกว่ามันมีอะไรพิเศษยันต์พิธีแบบงมงายแบบนี้มีมาแต่ดึกดำบรรพ์เสร็จแล้วเราก็จะต้องรู้ว่าพวกนี้มันบาปมันกรรมมันไม่ได้เรื่องได้ราวแล้วฆ่าสัตว์นี่มันเป็นความโลหิตสร้างรูปแบบใครก็เอาอย่างที่นี่มันเข้าใจผิดเราจำพิธีตอนนี้ หอมแขกแพะแกะไก่บูชามันน้อยไปแพะ 3 ตัวก็น้อยไปเราจะทำให้ใหญ่กว่านี้เราก็จะใช้แพะ 100 ตัวคนที่ใช้แพะร้อยตัวทำยันวิธีน้อยไปฆ่าไอ้คนนี้จะทำให้ใหญ่จะได้บูชาเทวดาหรือว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะได้เข้าข้างเราจะได้บันดาลยิ่งให้ยิ่งกว่าเราร้อยตัวน้อยไปทำพันตัวน้อยไปทำหมื่นตัวไม่ได้เรื่องอะไรเลยมีแต่การทำให้เห็นความมีเหตุโหดร้ายรุนแรงคนที่ทำมากตัวอย่างนี้ไม่พอเห็นว่าแพ้เป็นตัวเล็กเอาช้างมาทำบูชายัญเอาช้างบูชายันต์ยังไม่สัตว์ใหญ่ยังไม่สักที่มีค่ามากนักเอาคนมาบูชายันต์นี่มันก็ทับถมกันไปแบบนั้นเป็นแนวโน้มที่ไม่ดีไม่เข้าเรื่องเพราะงั้นพระพุทธเจ้า อธิบายไว้ในยันต์จะพิธีต่างๆในกูจะทันตสูตรนั่นน่ะท่านล้มล้างท่านบอกเลิกบอกหยุดในยันพิธีที่บาปบาปกรรมกรรมให้เขาเรื่องราวเปลี่ยนมาให้เป็นยันต์พิธีเป็นหลักของเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์ที่ดีผู้บริหารผู้ที่จะทำยันต์พิธีใหญ่มีอำนาจมีหน้าที่ที่จะกระทำเพื่อที่จะเป็นรูปแบบให้แก่ประชาชนให้แก่คนที่ปกครองคนที่จะทำผิดทำการก้าวหน้าไปเป็นตัวอย่างท่านก็บอกวิธีหมดเลยเลิกซะอย่างงั้นเอาอย่างนี้ทำอย่างนี้อย่างนั้นการคาดการณ์แกงไม่เอาหรอกอย่างนี้มันบาปยันทั้งหลายแหล่ฉันเลิกหมดไอ้เรื่องการฆ่าสัตว์ไม่เป็นไปเพื่อความฆ่าสัตว์ไม่เป็นไรเพื่อการเบียดเบียน หากไม่เป็นไปเพื่อความโกหกมดเท็จเป็นไปเพื่อปัญญาไม่มัวไม่เมาไม่รู้จักว่าอันนี้ให้แก่ผู้นี้อันนี้ควรจะให้อย่างนี้มีหลักการต่างๆเยอะนะอยากได้รายละเอียดก็ไปอ่านดูในกูตะทันตสูตรนะหนึ่งยันพิธีมีผลเมื่อเราปรับปรุงรูปแบบปรับปรุงวิธีการเป็นระเบียบระบบที่ดีก็จะเกิดเป็นประโยชน์ต่อสังคมมนุษย์เราจะเรียกยันพิธีโดยภาษาโบราณแล้วเราจะเรียกว่าเป็นกฎระเบียบเป็นประเพณีจารีตเป็นวินัยเป็นหลักการออกเป็นกฎหมายเลยก็ได้ ทั้งสิ้นเป็นกฎหมายเลยก็ทำตามหลักนั้นเมื่อเราเข้าใจความหมายอย่างนี้ขึ้นก็ขอสรุปหรือขออธิบายความหมายชัดๆตรงๆใน 3 จุดนี้คือทินนังยึดถังปุตตัง 3 อย่างนี้ที่นั่งประทานดูสังเวยบวงสรวง 3 อย่างนี้มันสัมพันธ์กันก็อย่างนี้ 1 จุดหมายสำคัญเราเป็นไปเพื่อให้เป็นไป ทำทานเป็นไปเพื่อแจกออกเสียสละทีนี้เมื่อเป็นไปเพื่อแจกออกเสียสละใครทำได้โดยบริสุทธิ์ใจแล้วมันก็จะมีปัญญามีแต่ถ้าจะเสียสละออกเสียสละออกอย่างมีปัญญาก็จะมีรูปแบบมีขั้นตอนพิจารณาใช้ปัญญามีทั้งรูปแบบมีทั้งรู้จักการกำหนดบุคคลการผู้ให้ผู้รับก็ได้อะไรต่างๆของเข้าใจที่จะเป็นประโยชน์สูงจึงเกิดพิธีเกิดรูปแบบมีเหตุมีผลรูปแบบที่มีเหตุมีผลเกิดพิธีเกิดกรดเกิดระเบียบก็เรียกว่ายันต์นี้เราก็จะกระทำอยู่ในลักษณะหนึ่งให้ทานให้ได้ 2 ก็มีรูปแบบมีระเบียบมีกฎมี มีกฎหมายที่จะทำมีลักษณะอย่างนั้นอย่างนั้นทีนี้ก็มาถึงขั้นว่าเมื่อทำอย่างนั้นแล้วมันก็ยังมีของแถมของพิเศษ 1 สิ่งที่เป็นยันต์เก่าๆพิธีเก่าๆที่เราจะล้มล้างล้มเลิกมันยังล้มเลิกไม่ได้ก็อนุโลมสิ่งที่อนุโลมเหล่านั้นมันมีค่าไม่จริงเท่าไหร่หรอกมันมีบ้างเล็กน้อยมีประโยชน์อยู่บ้างแต่ก็มีโทษมีอะไรอยู่แต่เรายังห้ามกลั้นไม่ได้หยุดไม่ได้เราก็จะต้องเอาลดลงอย่างๆวิธีอันนั้นก็เลยยืดไปมันเป็นเรื่องของการเซ่นไหว้บวงสรวงเป็นการสังเวยไปเปล่าเปล่าเราเองเราก็ สังเวยคือเขายังสังเวยนี่มาจากภาษายะเสวยเสพเขายังเสพเขายังติดเราอนุโลมเขาไม่ได้เอ้าไม่ใช่เราดูเราตัดเขาไม่ได้เราจึงอนุโลมให้มันมีการเกิดเสวยเกิดสังเวยสังเวยอะไรก็ไม่รู้ให้คนอื่นเสวยเขาก็ว่าเขาจะให้ทานเหมือนกันเขาจะให้มันแก่พระเจ้าให้แก่อะไรต่ออะไรที่เขาจะรับไปอีกทอดหนึ่งต่อไปซึ่งมันก็ไม่จริงแล้วมันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรมากแต่เขาไม่รู้จริงๆเขาติดเขาก็ให้เขาทำสิ่งที่เราเอาลงสิ่งเหล่าที่เอาตามบางทีเราก็อาจจะร่วมด้วยนิดหน่อยร่วมมือหรือว่าร่วมด้วยปากร่วม บางทีไม่รวมกายเอารูปในป่าเออคุณทำดีๆก็ทำไปบางทีไม่ร่วมปากไม่ร่วมกายจะปล่อยให้เขาทำเฉยๆเพราะเรายังห้ามเขาไม่ได้ตัดร้อนไม่ได้เป็นสิ่งที่เหลือเป็นสิ่งที่สุดวิสัยหรือเป็นสิ่งที่จำยอมที่จะต้องเป็นไปอยู่สิ่งเหล่านั้นจึงเป็นเรื่องที่ยังเกิดยันพิธีหรือเกิดการให้การทานการที่เขาทำแล้วว่าสิ่งนี้มันเป็นประโยชน์อยู่เขาหลงว่าเป็นประโยชน์สิ่งเหล่านั้นจึงเป็นยันต์ในพิธีที่ต้องแต่งอยู่เท่านั้นเพราะลักษณะ 3 อย่างนี้จะเห็นว่ามีลักษณะสำคัญกันเกิดเรื่องกันอยู่แต่มีลักษณะหรือมีความหมายที่ กันอยู่เช่นว่าเรามาเป็นพระนี่เราเป็นพุทธเราเป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าเราเคร่งเราไม่เอากับการสังเวยบวงสรวงเทวะเราไม่ใช่ศาสนาเทวนิยมแต่เขาติดมาน่ะเขายังจะมีการเอามาสังเวชเอามาให้มาบวงสรวงเช่นว่าเขาเอาอะไรมาให้พระบางอย่างเข้าไม่ให้พระมันไม่ได้เรื่องหรอกเขาเอามาสังเวยหรอกเค้านึกว่าเราเสพนึกว่าเราติดนึกว่าเราเสพดอกไม้เสพธูปเทียนจะต้องใช้วิธีเอามาให้เราแล้วเราก็จะได้เอาไปบูชาเทพเจ้าเอาดอกไม้เอาธูปเทียนมาให้เราไปบูชาเทพเจ้าอีกที่จริงเราไม่ได้บูชาแล้วเราไม่ได้สังเวยเส้นสรวงเทพเจ้ากันอีกแล้วเราก็ไม่รับ ไม่รับก็โอเคเพลงของคนก็ยังติดอยู่เขาเข้าใจไม่ได้เขาก็ไม่ศรัทธาเลื่อมใสเพราะฉะนั้นบางทีเราก็รับเราจะสอนก็ได้ทำวิธีใดได้จำเป็นที่สุดที่เราจะต้องรับอยู่เราก็ต้องรับไว้ในสมัยพระพุทธเจ้าจึงต้องรับมากกว่าที่จะบอกคืนดอกไม้ก็ดีธูปเทียนก็ดีพระในสมัยพระพุทธเจ้ารับมากกว่าคืนครับแล้วก็เอาไปกองทิ้งเอาไปกลับถึงวัดก็เอาไปกองทิ้งข้างคนดีข้างคุณดีพระพุทธเจ้านั้นมีกองดอกไม้ธูปเทียนเรียกคุณดีนั้นด้วยกลิ่นของดอกไม้ธูปเทียนจะเอาไปกองๆดอกไม้ในกองเอามาวัดแล้วก็มากองทิ้งกองทิ้งไว้ที่ค้างพอดีจนหอมกรุ่นไม่ได้กลิ่นดอกไม้ เหม็นก็ตามมันมาใหม่มันก็หอมมันกล่าวเข้ามันก็เหม็นก็ไปนับเอาข้อความหอมก็เลยไปขันทะกูดีที่มีกองดอกไม้เยอะๆคันธกุฎีก็เรียกกันว่าคันถ้ากูดีแล้วก็เป็นกุฏิที่มีกองดอกไม้เอามาก็รับมาจากญาติโยมสมัยก่อนเขาติดยันพิธีมากติดยันจะวิธีติดบวงสรวงเพราะเป็นศาสนาที่มีการเส้นสวมเทวะเป็นเทวนิยมมากสมัยเก่าสมัยพระพุทธเจ้าสมัยพราหมณ์สมัยโบราณบวงสรวงพระพรหมพระพราหมณ์เทวะอีกเยอะแยะเขาใช้การบวงสรวงดินดอกไม้ธูปเทียนกำยานน้ำมันน้ำเนยอะไรต่างๆนานาเขาก็ทำการจึงจำเป็นต้องยอมให้มี สวงเส้นสรวงหรือมีหูตั้งมีหูตั้งอยู่บ้านไม่บ้านเรามากกว่าเดี๋ยวนี้ไม่มากก็เดี๋ยวนี้เลยสำหรับคณะอื่นสำหรับคณะอโศกเราสิไม่มาคณะอักษรรถตัดถอยๆๆตัดอย่างแข็งอย่างแรงเราถือว่ามีปัญญาเราถือว่าห่างสภาพของศาสนาเทวนิยมมานานแล้วเราก็จะเคร่งข้าวเขาจะเข้มงวดเข้าเพราะฉะนั้นท่าทีของเราท่าทีของเราจึงไม่เหมือนท่าทีของพระพุทธเจ้าถ้าที่ของพระในสมัยพระพุทธเจ้าที่จะปฏิเสธตั้งยันในพิธีการสังเวยบวงสรวงท่าทีของท่านปฏิเสธไม่แรงเท่าเราสมัยนี้เรานะแต่เจ้าอื่นเขาก็ทำตามกันมาเขาไม่มีท่า แกะสลักหลุดทำปล่อยออกไปมากกว่านี้เป็นยันต์พิธีหรือเป็นการบวงสรวงอะไรที่เขาไม่ได้มีการพัฒนาเขาทำไปตามเดิมก็ไม่มีมหาเทพเขาไม่รู้จักบรรยากาศของสังคมเขาไม่รู้องค์ประกอบของรูปของนามไม่รู้องค์ประกอบของวัตถุรูปไม่รู้องค์ประกอบของจิตวิญญาณไม่รู้ความจริงของจิตปัญญาของมนุษย์ความเข้าใจเพราะงั้นจึงเกิดการไม่นับถือไม่เข้าใจกันเยอะแต่ถ้าเราจะอธิบายจะมีปัญญาแล้วเราจะทำความเข้าใจกับคนได้มากจะทำความเข้าใจกับคนได้มากขึ้นและก็เป็นประโยชน์ทิ้งได้อีกเราจะเก็บส่วนที่ฝึกเกินที่เรายังอนุโลมตอนนี้เราเคร่งขึ้นได้ขัน ขันลานขันความเข้มเขี้ยวขึ้นสะอาดขึ้นอีกได้ทำได้นะอันนี้พูดละเอียดพูดให้ฟังโดยพิสดารน่ารักฟังดูแล้วสรุปแล้ว 3 อย่างนี้เกี่ยวโยงกันเป็นไปเพื่อการให้เป็นไปเพื่อการแจกจ่ายทุนรองเป็นไปเพื่อการสร้างสรรค์แจกให้ไปเพื่อความเกิดสร้างสรรค์เมื่อคุณได้รับไปเป็นทุนร้อนก็เป็นการสร้างสรรค์เพราะงั้นยันต์พิธีระบบระเบียบอะไรต่างๆนานาก็เป็นหลักเกณฑ์ว่าทำแล้วจะเป็นเนื้อนาบุญจะเป็นงานดินที่งามไม่ใช่หน้าหินที่หว่านขึ้นไปแล้วก็ไม่งอกไม่เงยไม่เกิดผลไปเกิดประโยชน์เม็ดเมล็ดอะไรหวานลงไปในพื้นนานและเป็นนาหินแห้ง Final ทิ้งเปล่าไม่เกิดคุณค่าไม่ใช่เราเป็นนาบุญใครเอามาให้เราเราก็หาทางให้ต่อตามหลักเกณฑ์ที่เคยตามระเบียบที่เคยตามกฎหมายตามที่เรารู้กันทำอันนั้นไว้ส่งไวแล้วก็เข้มเข้มขึ้นน่ะดูกาลเทศะงวดขึ้นอะไรที่เราอนุโลมอยู่ก็อนุโลมไปแล้วก็จะเคร่งขึ้นอีกลดการอนุกรมแต่บุคคลก็ตามแต่ละบุคคลก็ตามหรือว่าทำจนกระทั่งจับมาเป็นยันต์พิธีบอกว่าเลิกแล้วอันนี้เลิกเพราะว่าเลิกได้แล้วคนมาเห็นดีอันนี้หมดแล้วเราไม่ต้องไปตอนอนุโลมให้เข้าไปทำเป็นเส้นเป็นทรงเป็นให้กันโดย วิธีหยุดๆยงยงใหญ่ๆอยู่ไม่เอาเราก็จะรีดขึ้นมาอีกรีดขึ้นมาอีกใครมาดีให้มันสะอาดให้มันเข้าหลักเข้าเกณฑ์จนมีหลักเกณฑ์ในการที่จะสัมผัสในหลักการของเศรษฐศาสตร์หลักการของการที่จะแจกจ่ายเจือจางที่เขารู้เขารออีกก็สัมพันธ์กันอยู่อย่างนี้ในสังคมมีลักษณะ 3 อย่างนี้อยู่เสมอภาคหรือทานยันต์พิธีเราจะเรียกจารีตเราจะเรียกอันนี้พูดตามควรเรียกจารีตประเพณีควรเรียกวินัยหรือกฎระเบียบ การทานตามหลักตามกฎระเบียบเสร็จแล้วก็มันเป็นเรื่องของจารีตประเพณีที่เราจะต้องอนุเคราะห์เค้าหน่อยอนุโลมเขาบ้างต่างๆเข้าไปบ้างตามฐานะของบุคคลสิ่งเหล่านี้จึงมีอยู่ในสังคมเป็นประโยชน์ไม่ใช่นัตถิไม่ใช่ไม่มีคุณค่าไม่มีผลไม่มีประโยชน์ไม่ใช่โดยเฉพาะถ้าใครมิจฉาทิฐิทานไม่มีผลการให้ไม่มีผลแล้วเข้าใจงั้นผิดเลยศูนย์โยนเลยสังคมนี้หมดท่าเลยคนที่เข้าใจอย่างนั้นแล้วก็ไม่ทำไม่พยายามสร้างพิธีหรือสร้างรูปแบบสร้างกฎระเบียบผู้ใหญ่ทำทานประจำใส่บาตร จำเป็นนิตยสารนิตยสารเป็นยันต์ในพิธีที่สูงนิตยาทานหรือนิกจะทานการใส่บาตรพระแต่เช้าๆเช้าๆมีหลักการทานให้เห็นอยู่เสมอตามที่เคยว่าไปแล้วเป็นยันต์พิธีที่ดีเป็นรูปแบบเป็นระเบียบเป็นแบบแผนทำนาทำนาอย่างน้อยไม่มีปัญญาก็บอกทำทานใส่บาตรประจำหรือให้ทานประจำให้ทานอะไรจะไปง่ายแล้วก็ให้ทานแก่พระที่ง่ายเพราะพระท่านคือผู้ที่ไม่โลภผู้ที่เป็นนาบุญผู้ที่รู้แล้วคิดง่ายทีนี้จะให้ทางคนอื่นเราก็ต้องพิจารณาแล้วก็ต้องใช้ปัญญาเอ่อตอนนี้สมาคมเดี๋ยวนี้มีสมาคมมีหมู่มีกลุ่มมีชมรมมีชุมนุมเราก็เอาไปให้ชมรมนี้ก็ทำประโยชน์มากๆเอาไปให้ชมรมนี้ชมรมนี้ขาดแคลนชุมนุมนี่ขาดแคลนสมาคม มูลนิธินี้ขาดแคลนหรือตัวบุคคลบุคคลนี้เฉพาะบุคคลขาดแคลนก็หายไปแล้วต้องใช้ปัญญาแต่ปัญญาที่ไปแต่ที่มันเป็นรูปแบบเป็นจรรยาผิดวิธีหรือว่าเป็นสิ่งที่มันเกิดอยู่แล้วจะเรียกจารีตประเพณีก็เรียกอีกได้เหมือนกันแต่ว่ามันอยู่ในหลักการที่ชัดเด่นอยู่ในจารีตที่มีคุณค่าแท้จากการใส่บาตรอย่างนี้เป็นจารีตหรือเป็นหลักเกณฑ์เป็นระเบียบเป็นวินัยที่ถูกต้องแท้มีคุณค่าแท้ก็ทำการทำทานรูปนั้นการทำการพอถึงเลิกถึงยามถึงวันเวลาที่จะมีนักขัตฤกษ์จะทำพิธีการทำอย่างโน้นอย่างนี้ขึ้นมาเอาพิธีอันนี้ก็จะค่อยๆลดสิ่ง เฟอร์ลงมาอีกเหมือนกันมือยันวิธีมันจะมีสิ่งเฟอร์ผสมขึ้นมาบวงสรวงเส้นสรวงอะไรกันที่ผสมผเสขึ้นมาอีกเยอะเราก็จะต้องอนุโลมบ้างอนุโลมบ้างแต่เราก็จะเข้มเข้มขึ้นมาอีกเหมือนกันรูปรอยมันจะเป็นระดับอย่างนี้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอนะมันก็ยังพูดตายตัวลงไปกำหนดตัวเองรู้สึกว่ายังไม่เก่งในข้อกำหนดหรือว่าในอุเทศที่จะชี้แม่นขี้มันแม่นลงไปให้พวกคุณเข้าใจได้ชัดเด่นแม้ในขณะปัจจุบันนี้แต่ก็ยกสิ่งที่เป็นปัจจุบันนี้คุณฟังได้ได้ชัดเจนขึ้นกว่ากว่าที่คิดว่ากว่าที่คุณเคยรู้เคยเห็นเคยได้ฟัง เจ๊คุณได้เข้าใจชัดขึ้นอยู่แล้วพอสมควรแต่ก็ยังไม่ยังไม่สมใจตัวเองที่ตัวเองรู้อยู่เดี๋ยวนี้ว่าเอ๊ะมันคิดไม่ออกว่าควรจะระบุเบี้ยลงไปยืนยันวิธีนี้ว่าอันนี้ถือเป็นเดี๋ยวนี้เป็นกิจกรรมหรือเป็นเรื่องของมนุษย์สมัยนี้ที่ทำกันอยู่อย่างนี้ลงไปทั้งเรื่องการเส้นสมองบวงสรวงสังเวยมันเป็นอะไรกันแน่ในระดับที่สูง