240528-3-068 ทางเอกภาค3-ตอน068(หน้า282)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ิ่งนี้มีทุนร้อยเอาร้อยมาใช้หมายความว่าเงินในตัวคนเรานี่มีทุน 100 100 ไม่ใช่เอาทุนร้อยมาใช้แล้วทุนร้อยก็จะไปเดินบทบาทมันจะไปซื้อมันจะไปหามันจะไปอะไรเดี๋ยวมันก็จะได้อะไรมามันจะได้ปัญญาตอนที่ไปซื้อไปหาไปบทบาทที่กำลังกระทำนั่นแหละเสร็จเรียกว่าสัมปชัญญะมันจะไปกำลังปรุงเกิด อัญญะตัวนี้ถ้ามันเต็มแล้วเป็นปัญญาอธิปัญญาญาณทัศนะวิเศษหรือจะเรียกอะไรก็แล้วแต่อีกหลายคำมันก็จะเกิดการรอบรู้รู้ยิ่งเราจะเรียกอะไรก็แล้วแต่ภาษาไทยเราซ้ำกันอยู่แต่คำว่ารู้รู้รู้รู้สึกรู้ตัวรู้ตัวรู้สึกรู้ทั่วรู้พร้อมรู้ยิ่งรู้ชัดรู้เจนรู้รอบรู้ทั่วไปจะเรียกรู้อะไรก็ตามใจถ้ามันเป็นอาทิตย์ปัญญาหรือเป็นญาณทัศนะวิเศษเป็นตัวรู้แท้ๆรู้อย่างครบและรู้อย่างถูกรู้อย่างทะลุรอบแทงทะลุเราจะเปลี่ยนแปลเป็นภาษาไทยอีกอย่างก็ตามใจขยายความ มันจะเข้าไปรู้เมื่อเริ่มรู้ก็ค่อยๆเข้าใจไปหน่อยเริ่มรู้มากก็เข้าใจยิ่งขึ้นรู้เข้าไปอีกรู้เข้าไปอีกรู้รู้ไอ้ตัวรู้ๆที่มันเติมเข้าไปไม่รู้จะเอาภาษาอะไรมาใช้เขาก็จะต้องใช้คุณเนื้อสับขยายนี่แหละใช้ความรู้ยิ่งรู้รอบรู้ท่วมรู้แทงทะลุรู้จริงๆรู้ถูกๆรู้ต้องรู้ชัดรู้เจนอะไรก็ตามใจมีคำคุณศัพท์มีคำขยายความรู้ให้มันรู้ว่ามันมันรู้จะเรียกว่ารู้จบรู้จนไม่รู้จะรู้อะไรอีกแล้วในสิ่งนั้นในเรื่องนั้นในอย่างนั้นและอันนั้นถ้าเราเรียกว่าจะรู้มากขึ้นไปอีกเป็นศัพท์ทันอยู่ก็มีสรรพคุณทั้งหลายทั้งปวงมีหลายเรื่อง เรื่องนั้นก็รู้เรื่องนี้ก็รู้เรื่องนั้นก็รู้เรื่องนู้นๆๆก็รู้ๆๆไปมากแล้วแต่ละเรื่องไม่ใช่รู้ธรรมดาแต่ละเรื่องรู้จริงแต่ละเรื่องรู้ครบแต่ละเรื่องรู้ทั่วแต่ละเรื่องรู้อย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์ก็มากเรื่องขึ้นมากเรื่องผู้ใดมากที่สุดก็เรียกว่าสัพพัญญูสรรพากรอยู่พระพุทธเจ้าว่าเป็นผู้ที่รู้ทั้งปวงรู้หลายๆแล้วก็ไม่ใช่รู้อย่างคนอื่นรู้รู้อย่างชาวโลกรู้มันรู้เผินๆแต่รู้อย่างพระพุทธเจ้านั้นรู้รอบรู้อะไรก็รู้ให้รอบรู้อะไรรู้ให้ครอบครัวจริงเพราะรอบๆแต่พระพุทธเจ้าที่ท่านตรัสสอนเราให้เราเรียนรู้แล้วก็ทำรู้ตั้งแต่กามมาพบตั้งแต่พบที่มันคลุกคลี ข้องปรุงป่นจนกระทั่งกลายเป็นความผิดกลายเป็นโรคที่น่าเกลียดเรื่องอบายโลกนรกน่าเกลียดสุดยอดแพศยาคือสุดยอดแพศยาหรือสุดยอดเพศสัมพันธ์จะเรียกเทศยาหรือแพทย์สยามก็ได้มันเป็นจอมแห่งเพศเป็นจอมแห่งความแตกต่างกันเป็นคู่หนึ่งเป็นผู้หญิงผู้ชายที่จะสมสู่เมถุนที่จะปรุงเป็นรสที่จะปรับปรุงเป็นรถเป็นสมสู่เป็นเมถุนธรรมแล้วก็หวังว่ามันเป็นสุขนั่นแหละเป็นโรคเป็นโลกีย ที่มันปรุงอยู่ในโลกเรียกโดยภาษาเรียกว่าแพศยาเรียกว่ามันเป็นเพศมันเป็นความแตกต่างมันไม่เป็นเอกมันยังปรุงมันยังสปาร์คมันยังเกิดการมีอะไรต่ออะไรอยู่มันอยู่ร่วมกันมันก็ไม่อยู่เฉยๆมันไม่อยู่อย่างเหมือนอันหนึ่งอันเดียวกันมันยังอยู่แล้วมันก็ยังมีรถมีการสืบเนื่องเกี่ยวข้องผูกพันปรุงแต่งเป็นรถเป็นอัสสาทะเป็นชีวิตอีกชีวิตหนึ่งมันทำหน้าที่เมถุนอยู่หรือเป็นความเป็นแตกต่างเป็นตัวเพศอยู่มันไม่อยู่เดียวมันไม่เกิดเอกมันไม่เลิกยอดมันไม่มั่น คงมันไม่มีตัวหนึ่งมันไม่เป็นเราจึงยังมีกลุ่มเราจึงมีสังขารเราจึงมีทุกข์ทุกข์เพราะสังขารทุกข์เพราะเกิดอาการสังขารเรียนถ้าเรารู้อย่างแจ้งว่าไม่ให้เกิดอาการสังขารได้อย่างไรเรียกว่าเกิดวิชาเมื่อเกิดวิชาแล้วตัวเกิดต่อตัวที่จะเป็นสันติตัวที่จะตามต่อไปมันไม่เป็นสังขารอย่างโลกโลกและมันไม่เป็นเมื่อมันไม่เป็นสังขารเราก็หมดจบปฏิจจสมุปบาททั้งสายเพราะเรามีวิชาเราจึงไม่เกิดสังขารอะไรอันหนึ่งเกิดก็คือจิตเกิดเราจิตเป็นประธานจิตเป็นใหญ่จิตเป็นยิ่งเมื่อจิต สัมผัสเป็นปัจจัยและอุปสรรคโตจิตเราก็เป็นอย่างนั้นอยู่ทุกทีไปจิตเราเป็นอนัตตามันไม่มีตัวตนอื่นมันจะเป็นตัวตนที่ทรงอยู่เรียกว่าวิหารธรรมก็ส่งไปเป็นชาญเป็นตัวรู้แล้วก็จะวิตกวิจารณ์จะทำการทำงานอะไรก็รู้กันดีอยู่ถ้าอยากรู้ลงไปในจิตมันก็ว่างอยู่อาการสาวว่างโล่งโปร่งไม่มีอะไรมาปรุงถ้าจะรู้ตัวมันก็เป็นตัวมันอย่างบริสุทธิ์เป็นอุเบกขาฐานเป็นประมุขฉลาดถ้ามันจะทำงานมันก็กรรมมันอย่าทำมันจะแสดงตัวอย่างเก่งมันก็เป็นมุทุ ปลิวไวไวแคล่วคล่องละเอียดสุขุมประณีตทำการงานก็เป็นคำบัญญัติมันจะเป็นตัวมันเองมันก็เป็นตัวแคล่วคล่องเป็นตัวมุทุเป็นตัวอ่อนโยนเป็นตัวสุขุมเป็นตัวนิ่มนวลเป็นตัวสุภาพเป็นตัวแววไวหมดทุกข์แล้วมันก็เป็นตัวสะอาดขาวผ่องอยู่มันเป็นประโยชน์ทาตะรอบขาวรอบสะอาดดูนอกดูในรอบรอบคำนี้ไม่ใช่รอบปริญญาศาลหรือปริรอบเนี่ยปริยะอันเป็นอันครบรอบครบถ้วนมันไม่ได้หมายความว่ารอบนอกแค่นั้นเองเหมือนรอบเส้นรอบวงไม่ใช่มันรอบนี่หมาย ทวดรอบนอกนายแทงทะลุแทงไปทุกมุมทุกเหลี่ยมมันเป็นตัวรู้หมดเป็นสัญญาเวทยิตนิโรธทุกอารมณ์เสวยทุกจุดทุกส่วนเรียกว่ารอบมันก็ขาวหมดสะอาดอยู่ทุกอันประโยชน์ทาตะสะอาดอยู่ทุกอันจึงเรียกว่าปริสุทธิเรียกว่าบริสุทธิ์บริสุทธิ์เพราะไม่มีกิเลสเข้ามาร่วมกลุ่มมันยังเป็นเป็นอย่างนั้นน่ะเป็นอันนั้นมีอันนั้นก็มีอันนั้นเป็น ago มีอันนั้นเป็นเอกอยู่เมียนั้นเป็นเลิศวิเศษอยู่ไม่สามารถที่จะมีอะไรมาสมสู่มาร่วมเพศมาแปลปรวน มาเปลี่ยนแปลงมันยังคงมั่นเป็นสภาพตัวมันอยู่อย่างสะอาดอะไรคืออันนั้นอันนั้นคืออันนั้นคือวิญญาณคือมโนอย่างสะอาดสิ่งที่มากระทบสัมผัสอย่างนั้นอย่างนั้นมันก็ยังเป็นของตัวมันเองอยู่เพราะเมื่อจิตมันยังมีมันก็มีจิตสะอาดนั่นแหละเป็นสูงสุดเรายังมีรูปนามขันธ์ 5 เราก็มีรูปนามขันธ์ 5 เป็นรูปนามขันธ์ 5 อันสะอาดที่ในรูปกายมันก็ช่วยไม่ได้มันเกิดขี้ส่วนนั้นขี้ส่วนนี้ในกายมันเป็นเหยื่อเป็นอยากเยื่อเป็นฐานแห่งขี้ฐานแห่งสิ่งที่จะต้องสังเคราะห์และก็มีเศษกาก มันก็เป็นธรรมดาอ้าวเราก็ไม่ต้องสงสัยรูปนี้เป็นสิ่งรังแห่งปฏิกูลก็เป็นอยู่อย่างนี้รูปกายที่ในรูปเป็นจิตโรคจิตมันก็เป็นจิตสะอาดได้ถ้าเมื่อวานเราโง่นะจิตมันไม่เหมือนกับกายจิตมันเป็นจิตประภัสสรจิตที่บริสุทธิ์ผุดผ่องจิตที่รุ้งดาวเรืองวางขาวสะอาดเป็นบริสุทธิ์บริสุทธิ์ทาเป็นปริญญามันเป็นความขาวสะอาดอยู่ได้มันไม่เหมือนกับเหมือนกับกายแล้วมันก็สามารถที่จะเป็นงานการเป็นบทบาทมุทุเป็นบทบาทกรรมมันยากเป็นสิ่งที่เป็นจิตที่เป็นตัวที่จะไปทำอะไรต่อให้ดีเยี่ยมสละสลวยงดงามดีเด่น แสดงบทดีเด่นทำอะไรก็ได้เด่นๆทำอะไรดีที่สุดเป็นคำบรรยายได้มันจะไปทำได้แม้ทำได้มันก็ทำทำแล้วมันก็ขนาดปภัสสราเนี่ยแปลว่าเด่นทำดีให้เด่นประภัสราถ้ากรรมมันยับแปลว่าสละสวยแปลว่าดีงามแล้วประภัสราก็แปลว่าเด่นชัยเด่นเรียกว่าส่องแสงรุ่งเรืองวาวากระจายสะพัดเลยเชียวล่ะประภัสราประภัสสรถ้ากรรมมันยับแปลว่าสละสลวยงดงามดีแสนดีงามดีที่สุด แล้วประภัสราก็แปลว่าดีแล้วก็ร้องดังด้วยดีแล้วก็มือลั่นด้วยประภัสราดีแล้วก็แสดงวาววาวไปที่ไม่แปลว่ามือลั่นอะไรอย่างนั้นไม่ให้มันหยาบก็เพราะว่าอันนี้มันเป็นของละเอียดมันดีแล้วมันก็คือจองกระจายไปไม่ไปเที่ยวผับโปรดๆดีๆแต่มันนิ่มเนียนประภัสรามันรุ่งเรืองชาติชายออกไปอย่างนั้นรุ่งโรจน์โชติช่วงอะไรก็แล้วแต่ประภัสราประภัสรามันออกไปอย่างนั้นมันเด่นของมันศาสนาพระพุทธเจ้านั้นจึงไม่ใช่ว่าใครทำแต่ดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัยนั้นมันความคิดของหลวงวิจิตรวาทการหรือของใครก็ตามที่ยังไม่ อาหารชานกล้ายังไม่อาจหาญชานกล้ายังมีพระยาคติยังมีเกรงกลัวมันก็จะไม่ทำอะไรดีที่สุดยังมีขีดคั่นแห่งการต้านดีไว้แต่ดีมันไม่ควรต้านไว้ดีมันควรทำให้เต็มที่และดีที่สุดไปทีนี้เราก็จะมีการงานเพิ่มขึ้นอีกว่าแม้ดีนี่มันดีที่สุดอย่างนี้เราก็ต้องทำให้ดีนี้เนียนนิ่มนวลอันนี้เรากำลังจะปรับปรุงคณะกองทัพนักรบของเรามันยังไม่เป็นนักรบที่ไม่สันติภาพอาตมาจะทบทวนผมจะทบทวนอันนึงเมื่อเราได้ล้างกิเลสล้างอบายมุขตัดโรคนั้นดับโรคนั้นแล้ว ใจเราสะอาดเป็นอุเบกขาฐานจิตก็เยื้องเข้าหาว่างอาสาเป็นสันตะวิหารได้วิญญาณก็วิญญาณสะอาดเต็มตรวจอากิญจัญญายตนะดินน้ำไฟลมตั้งแต่เกี่ยวกับข้างนอกสัมผัสกับตาหูจมูกลิ้นกาย นาฬิกามาพบนี้เราหมดอาการแห่งความใคร่อยากหมดอาการแห่งจิตที่มันจะไปเป็นเศษเป็นอะไรต่ออะไรทีนี้เราก็รู้ว่าข้างนอกกระทบสัมผัสยังไงเราก็นิ่งได้ทุกอย่างคือต้องตามก็จะมีการกระทิงได้เหลือแต่จิตใจที่เราจะอ่านจิตในจิตมันกระทบทุกทีข้างนอกเราไม่มีปัญหาเราแน่นอนเรามั่นคงเราเด็ดขาดเราไม่มาเกิดพบนอกบริเวณกลับมาเกิดในกามมาพบอีกแล้วจะมาแสดงอาการก็ควบคุมอาการได้กายกรรมวจีกรรมของเราเป็นสุจริตหมดไม่แสดงอาการท่าทีสัมผัสก็ฝิ่นกัญชาสัมผัสกับบุหรี่สัมผัสกับเครื่องแต่งตัว ถ้าเป็นผู้หญิงสัมผัสกับการละเล่นมหรสพสัมผัสกับไอ้เรื่องที่เขายั่วยวนชวนอะไรข้างนอกเป็นเรื่องเที่ยวกลางคืนครบมีชั่วหรือแม้แต่ขี้เกียจขี้คร้านสัมผัสกับสภาพขี้เกียจขี้คร้านข้างนอกเราก็ละอายต่อบาปเราก็หิริโอตัปปะเพียงพอมีศรัทธาเชื่อมั่นว่ามันเลวหิริอายเพียงพอต่อเกรงกลัวไม่ใช่อดไม่ใช่ Siri เพลงเท่านั้นโอตัปปะนี้กลัวเลยถ้าเราเป็นอย่างนี้มีพฤติกรรมกายกรรมวจีกรรมที่ยังจะเป็นคนเกียจคร้านกายกรรมวจีกรรมยังจะเป็นคนคบมีชั่วกายกรรมวจีกรรมยังจะต้อง เที่ยวกลางคืนก็คือไม่ใช่เวลาเราก็ยังอุตส่าห์จะแทรกซ้อนเอาเวลานั้นไปละเมิดไปกระทำในที่หลบที่เวลามันมืดแล้วมันไม่มีแสงมันๆมันหลบมันรับเหลี่ยมมันได้โอกาสแล้วเราก็เลยจะกระทำในโอกาสมืดโจรย่อมทำการในโอกาสกลางคืนฉันใดเราก็ยังจะหาโอกาสกลางคืนนั้นออกท่องเที่ยวหรือเป็นไปออกเป็นไปออกหากินหาเสพในโอกาสที่รับเลี่ยมแสงหรือว่าค่ำมืดหรือเวลาวิชาละไม่ใช่เวลาคนอื่นก็ไว้ใจว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาแต่เราก็ช่วยเอาเวลา ไม่ใช่เวลานี้มากระทำการโจนภัยเราเป็นไอ้โจรอยู่เราไปจอมโจรบัณฑิตอยู่ฉวยโอกาสนั้นๆอยู่ฟังให้ลึกซึ้งนะที่พูดนี่ฟังดีๆนะจะฟังไม่ดีคุณก็ฟังภาษาไทยง่ายๆทำทุกคำคุณรู้แต่กำลังหมายไปถึงไหนสื่อความหมายไปถึงตรงไหนคุณตาไม่ดีฟังความไม่ออกแล้วจะได้ฟังธรรมไม่สูญเปล่าฟังธรรมเกิดอานิสงส์ 5 ประการทุกทีไปนะฟังให้ดีฟังด้วยสติเต็มอย่าประมาทพูดภาษาไทยเก่านี่แหละไม่ใช่ภาษาพิลึกพิลึกอะไรหรอกแต่กำลังสื่อความหมายในความหมายที่มันลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆในเมื่อเราฟังด้วยสติฟังด้วยสัมปชัญญะก่อเกิดปัญญามันก็เกิดปัญญาขึ้นเรื่อย ผู้หยั่งรู้ทั้งรู้ระลึกรู้แล้วก็ไม่รู้บางทีเราอยากทำไม่ได้ก็เอาอันนี้อ้อจะต้องทำตรงนี้อันนี้เอาไปทำอีกแล้วเมื่อเราได้ตรวจตราจนกระทั่งข้างนอกสัมผัสแล้วมันก็สบายแล้วเราไม่ปรุงเราไม่แพศยาเราไม่เกิดเพศในข้างนอกเราไม่สมสู่ในข้างนอกคำว่าภาษาสมสู่นี่คุณอย่าไปคิดในลามกเรื่องแค่ผู้หญิงผู้ชายทำอยู่แค่นั้นมันไม่เกิดเหตุผลถ้ามันไม่เกิดการปรุงเป็นรสชาติขึ้นในอารมณ์ในตัวที่มันเป็นด้วยนอกก็ตามยังไม่ถึงขั้นอารมณ์มันเป็นด้วยน้องมันไม่กระทำและจิตนอกไม่มีแล้วตายไม่มี พี่ไม่มีไม่มีไม่มีอาการไม่มีท่าทีแม้แต่วาจาจะเป็นทาสทีเป็นเล้าประโลมเสพสมเมถุนแบบหยาบๆตื้นๆหรือละเอียดลออเป็นเชิงศิลปะเป็นเชิงลึกซึ้งก็ยังมีการใช้วาจาใช้กายกรรมท่าทีไม่มีเมื่อคุณไม่มีคุณก็สะอาดนอกทีนี้เหลือเพราะว่าพบเพราะว่าพบก็คือพบกันในจิตไม่ใช่ต่อด้วยทวารนอกแล้วในจิตกูก็ตรวจจริงๆเลยว่าของคุณมีหรือไม่มีเพราะว่าพบฟังดีๆนะเดี๋ยวจะขยายไปถึงวิภาวดีเดี๋ยวจะขยายไปถึงวิภาวะพอไปวิเคราะห์ เตรียมอุดมการไปพบแห่งความทรงอยู่เป็นเพราะเป็นความสลัดคืนจะได้เข้าใจเพิ่มเติมถึงวิภาวะตัณหาที่แท้ทีนี้เมื่อแม่เมื่อเข้าไปวิเคราะห์เราก็ตรวจอ่านอีกอยากให้มีโอปปาติกะเป็นรูปที่จับได้อยู่ว่ายังเกิดราคะเกิดรตะเกิดอาการเกิดน้ำหนักเกิดรสชาติเกิดอารมณ์เกิดสมสู่อย่างแพศยาอยู่ในยังสังคะยังติดยังคลุกคลียังเกี่ยวข้องยังเสพสมเสพสุขอยู่มันไม่หยาบแล้วแต่มันเอาไปปรุงข้างในมันยังเป็นบทบาทอยู่ข้างในจะเป็นบทบาท มึงยังแต่งอยู่บ่สมส่วนผสมรถมันยังเป็นตัวปฏิกิริยาอยู่ในก็ใช้ภาษาอย่างนี้จะใช้ภาษาลึกซึ้งละเอียดกว่านี้ตอนนี้ก็ยังนึกไม่ออกเลยยังเก่งเท่านี้คุณยังมีอาการยังคงเป็นอาสาปรับปรุงเป็นชีวิตชีวาอยู่ข้างในโดยไม่ใช่สักแต่ว่ารู้แล้วก็รู้แจ้งรู้จริงแล้วก็เบิกบานแจ่มใสอยู่เท่านั้นคุณไม่ต้องปรุงถึงจะเกิดรถถึงจะเบิกบานแจ่มใสถึงแก่ชีวิตชีวาถ้าไม่ปรุงไม่เกิดสมสู่ไม่เกิดเมถุนในใจคุณไม่เป็นสุขนี่ก็เรียกว่าคุณยังเป็นเชื้ออยู่ในการอยู่ในภาวะภพอยู่ในจิตในจิตข้างนอกสะอาดนะข้างนอกไม่มีแล้วล่ะไม่เป็นพิษเป็นภัยอะไรกับใครในเรื่องของรูปรถพี่เสียสตางค์นี่ขนาด ยกเหตุปัจจัยแต่แค่อบายมุขเรากระทบสิ่งที่เป็นอบายมุขใจเราก็ยังมีอากาศก็ต้องตรวจโอปปาติกะเรียกว่าเป็นธนาคารวิจิตรเป็นผู้ที่จะต้องตรวจอาคารวิจิตรจิตที่ยังเป็นธรรมวาสีจิตยังเป็นบุคคลยังเป็นคนเป็นชาวบ้านเป็นเหมือนชาวบ้านชาวบ้านต้องสมสู่ชาวบ้านต้องมีการปรุงแต่งชาวบ้านต้องมีสังขารชาวบ้านต้องมีสภาพที่ยังไม่พ้นเมถุนแต่เราจะต้องลดให้เป็นทุกข์ที่เราทักทายไม่มีปฏิสัมพันธ์หนีไม่ให้เป็นชาวบ้านไม่ให้จิตนั้นเป็นอย่างจิตชาวบ้านจะต้องให้เป็น โลกุตระจิตหมดทุกข์หมดผสมส่วนอย่างชาวบ้านหมดกรรมกิริยาอย่างชาวบ้านรู้ปะราคะอรูปราคะเกลี้ยงไปจนกระทั่งสลัดออกสลัดออกสะอาดไม่ปรุงและไม่ปรุงแล้วทีนี้มันผิดมันก็สงบจิตมันก็กระทบแล้วมันก็ใช้วางวางไปจะชดเชยว่างๆปล่อยก็เห็นทีนี้จะเกิดแนวโน้มเห็นดีปันปันจะเสียหน้าสนังจิตเป็นอยู่สงบพอใจในจิตอยู่สงบไม่ตรงนี้เกิดรสชาติตอนนี้เกิดเป็นวิมุติรถล่ะเกิดรถไม่ใช่กามรถไม่ใช่เมถุนรถไม่ใช่ ไม่ใช่รถที่เขตคุณเสพสมแล้วจึงสุขสมไม่ใช่ไม่เสพอย่างนั้นแต่คุณยังอีกอันนึงที่มันเกิดหลังคือเศษว่างเศษสงบฟังดีนะคุณไม่แสบปรุงไม่เสร็จปฏิกิริยาไม่แสบบทบาทไม่เสพมีคู่ไม่เสพมีเมถุนเมทะนีอะไรต่างๆเป็นอันเดียวแต่ยังมีจิตเกิดใหม่อีกตัวนึงไปเสพติดกับไอ้สิ่งว่างนั่นแหละมันมันลึกซ้อนอย่างนี้เสพไอ้สิ่งว่างนั่นแหละแล้วก็ติดคณิตแปลว่าติด คณิตศาสตร์เกี่ยวกับคลุกคลีจะเป็นอันนั้นกับอันนั้นคลุกคลีเกี่ยวกับปล้นปรุงติดเมื่อติดเข้าไปก็จมลงไปจมลงไปติดตั้งก็อยู่ที่พบนั้นภูมินั้นไม่พ้นไปจากภพนั้นได้หลุดพ้นจากภพนั้นไม่ได้ถูกเขาผูกก็พันเป็นสังโยชน์อยู่ที่ตรงนั้นเพราะฉะนั้นสังโยชน์อันที่มันติดอันนี้เขาเรียกว่าจิตของเราเป็นวิมานจิตเราเป็นมานะเป็นวิมานะมันไม่ใช่กามภพแต่มันเป็นภาวะภพก็เป็นวิมานอันหนึ่งยังจะมีวิเคราะห์ยังจะมีวิเคราะห์ อันหนึ่งสูงไปกว่านั้นอีกเพราะเรารู้มันไม่แจ้งอาการที่มันเป็นตัวหรี่ลงไปแล้วมันอร่อยมันสบายกว่ามันไม่แจ้งแล้วก็สมสู่อยู่นั่นแล้วอาการสมสู่แบบนี้ก็เหมือนกับคนโลกนิติสมสู่อย่างโลกแต่มันเป็นตัวที่ไม่เป็นตัวแล้วมันเป็นตนที่มันเป็นตนแล้วมันเป็นสภาพมันเป็นชีวิตที่มันเป็นชีวิตแบบโลกแล้วมันไม่หยาบนี่มันละเอียดมันสุขุมแต่คุณก็ไม่สมสู่โดยไม่หยาบคายแบบโลกแต่ถ้าผู้ใดรู้แล้วรู้สึกตัวแล้วมีหิริมีอดแต่ป่าแล้วละลายก็อยากขายคนนั้นก็รู้นักแสดงนอกจากจะแสดงในใจของเราเองเรารู้ของเราเองแล้วเรายังปล่อยให้มันแสดงออกมาข้างนอกมันติด แล้วติดหลบแล้วติดหลับแล้วจิตสงบแล้วทั้งๆที่ขณะนี้เป็นเวลาอะไรธรรมะสวนะกาโลอะยัมภะทันตาเดี๋ยวนี้นี่เป็นเวลาอะไรอายุพระทันตาแปลว่าทันทีเดี๋ยวนี้ทันตาเหมือนกับภาษาไทยนี่ทันตาเห็นเดี๋ยวนี้ Now I am พระทันตะ Now เดี๋ยวนี้ปัจจุบันนี้ขณะนี้ธรรมะบรรยากาศโลกเป็นกาละแห่งการฟังธรรมะสวนะฟังธรรมขณะนี้เรารู้แล้วคุณมานั่งนี่คุณก็มารู้ว่าเป็นการเป็นเวลาฟังธรรมแต่คุณไม่รู้จักเวลา พยายามรับลบหลบวิการละเป็นความผิดในวิกาลโภชนะไม่รู้จักว่าวาระนี้เรากำลังจะทำอะไรเรากำลังจะรับอาหารอะไรวิกาลโภชนะกำลังคุณกำลังจะรับอาหารที่ผิดจากที่เราตกลงกันวิกาลไม่ใช่เวลาเลยแต่เวลานี้เป็นเวลาฟังธรรมคุณกำลังจะรับธรรมะเป็นอาหารแต่คุณก็ไปสมสู่กับความหลับเป็นอาหารคุณทำผัดสาหาคุณทำวิญญาณอาหารให้แก่ตนเองทรยศต่อมโนสังเขปของคุณกำลังไปผัสสะสมสู่เกี่ยวข้องฟังดีๆ ไม่ลึกซึ้งสาธยายลึกซึ้งสาธยายโดยใช้ภาษาที่ได้เกริ่นกันมาเรียนกันมาตั้งแต่อุเทศหัวข้อเทคนิคเธอไม่เป็นภาษาของนักธรรมะก็ไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรเรียนกับคุณพูดกับคุณถ้าไม่ใช่ว่าภาษาภาษาหาวิญญาณอาหารมโนสัญเจตนาหารก็ไม่รู้ว่าจะใช้ภาษาอะไรกับคุณแล้วคุณสื่อตามรู้เท่าทันไหมเดี๋ยวนี้คนกำลังไปผัสสะคุณกำลังไปอยู่กับวิญญาณชนิดหนึ่งวิญญาณชนิดนั้นคือวิญญาณผีที่มันไม่มีตัวตนหรอกมันกำลังซิงค์อยู่ในมันกำลังเข้าไปอยู่ข้างในและคุณก็กำลังปรับตัวคุณนั่นแหละมีมโนตัวหนึ่งแต่มโนคุณกำลังจะไปเกี่ยวข้องกันกับความเสพสมสู่สมกับสภาพหนึ่งเป็นภาวะ ปัญหามันยั่วยวนคุณแล้วคุณก็ชอบมันทั้งๆที่คุณอยู่เดี๋ยวนี้บอกว่ากาละนี้เป็นกาละฟังธรรมะสวนะกาละใช่ไหมท่านติดขัดแต่คุณกำลังเปลี่ยนคุณกำลังหลบไปต่อหน้าต่อตาวิกาลโภชนะคุณไปสร้างอาหารอันใหม่อีกอันหนึ่งเป็นสร้างอาหารที่อยู่ในลบเหลี่ยมรับเหลี่ยมเมื่อกี้นี้พูดถึงวิชาลับไปแล้วพูดถึงไม่ใช่การไม่ใช่ครั้งไม่ใช่คราวและคุณก็หลบไปรับไปไปปั่นอาหารไปปรุงอาหารแอบไปกินอยู่หลังคุณไม่เป็นอันที่ปฏิบัติคุณไม่ได้เป็นอันที่ เรามาตกลงกันไม่ได้เป็นคุณก็ทำเท่าไรคุณก็ทำอยู่ทีไรคุณก็โกหกตัวเองโกหกผมภาษาไทยเรียกว่าตอแหลใช่ไหมกำลังตอแหลอยู่ตลอดเวลาไม่จริงผมพูดผมขาดผมพยายามที่จะขูดจะขัดด้วยความสามารถที่ผมจะขัดเกลาคุณสันเลขกระทำจะทำการสำลีก็ทำผมจะข่มแล้วข่มอีกผมจะทำให้คุณรู้สึกแล้วรู้สึกอีกผมจะนวดแล้วนวดอีกเหมือนช่างปั้นหม้อผู้ไม่เบามือผมจะไม่ไม่ทำอย่างอ่อน ไม่ทำอย่างถนอมผมจะทำอย่างหนักเพราะงั้นคำพูดหรือว่าคำถามคำล้างคำที่จะทำให้คุณร่อนออกภาษาด้วยความสามารถที่ผมจะสามารถทำให้คุณรู้สึกแล้วคุณเกิดจิตเห็นชัดละอายปลดปล่อยก็จะพูดจะทำคุณกำลังหลงต่ออันนั้นมากกว่าคุณหลงทำคุณกำลังรักกันนานมากกว่าคุณกำลังรับทำถ้าผมพูดนี่เป็นธรรมที่จะขอให้คุณเจริญคุณก็ไม่ใส่ใจคุณก็เห็นไม่มีค่าเหมือนไก่ที่มันไม่เห็นพลอยสู้เม็ดข้าวเม็ดนึงไม่ได้ เพราะคุณติดมันหลงมันรักมันคุณคลุกคลีมันเกี่ยวข้องมันไม่ใช่กาละเลยขณะนี้แต่คุณก็ทำด้วยจิตใจที่คุณเสกมันติดมันมานั่งอยู่นี่เป็นการฟังธรรมแต่คุณก็ไม่ทำเป็นกาลิกาละอยู่เรื่อยสร้างอาหารโภชนะเสพและอาหารนั้นหาใช่อาหารที่จะเจริญไม่แต่เป็นอาหารที่ก่อให้เกิดนิวรณ์คุณกำลังทุจริตต่อผมทุจริตต่อตัวเองกายกรรมของคุณก็ทุจริตแม้คุณไม่พูดภาษาไม่พูดขณะนี้มโนกรรมมงคลก็กำลังเป็นตัวทุจริตอยู่โดยตรงเลยฟัง ซึ่งเราจะได้รู้ว่ากายกรรมวจีกรรมมโนกรรมแล้วเราจะล้างนิวรณ์โพชฌงค์ของคุณอ่อนไปสติปัฏฐานของคุณอ่อนไปใช่หรือไม่เก่งของคุณแยกขายน้อยไปขณะนี้กำลังพูดไปถึงเพราะว่าพบนี่มันอยู่ในทวารที่ 6 ไม่ใช่ทวาร 5 ข้างนอกคุณกำลังสังวรในอินทรีย์สำรวมในอินทรีย์อินทรีย์ตัวในอินทรีย์ตัวทวารที่ 6 ทวารมโนทวารอินทรีย์ปลาร้าของคุณอ่อนแอไม่เสียพลังคนอ่อนแอคุณก็ต้องพยายามอีกสติปัฏฐานพยายามดูความประชุมของจิตดูเวทนา คุณไปหลงมันคุณจะไปเสพสุขมันยังหลงสุขเวทนาถ้าได้ทำอาการดีๆหลบๆๆง่วงๆงงๆซบเซาซึมแทนที่จะเป็นจิกขณะนี้คุณตื่นแล้วแต่คุณก็ยังจะให้จิตมันไม่ตื่นคุณก็ไม่ตรงคุณก็ไม่ใช่เอกคุณก็ไม่ใช่เอกไม่ใช่โลดไม่ใช่ยอดไม่ใช่วิเศษเนี่ยมันมีอาการที่ดึงอยู่มันมีผีดึงไม่มีกิเลสดึงขนาดนี้คุณรู้นะฟังแล้วพูดเนี่ยคุณรู้กันเข้าใจกันขนาดนี้คุณรู้มีปัญญารู้แต่คุณพ่ายแพ้ ยังเป็นทาสคุณยังเป็นธาตุธาตุตัวผีตัวนั้นน่ะกลัวผีตัวฉี่นะมีพระนั่นคุณยังเป็นทาสมันจริงๆคุณยังอยู่ใต้อำนาจมันคุณเองคุณว่าคุณเคารพผมแต่คุณเองคุณยังเคารพไอ้ตัวผีตัวนั้นมากกว่าคุณล่ะอายต่อเพื่อนฝูงเหมือนกันแต่ขนาดคุณละอายอันนั้นคุณยังต้องเสียค่าต้องอายซ้อนต่อลงไปอีกเพราะไปทำอาการให้หยาบคายลงไปแล้วก็กลายเป็นละอายลงไปอีกนี่คือความอ่อนแอของเราคุณต้องยอมรับว่าเราอ่อนแอลูกเดียวทีนี้เราจะแข็งแรงอย่างไรแข็ง เหมือนกันนักกล้ามเหมือนกันนักวิ่งเหมือนกับนักมวยก็ต้องซ้อมให้มากชกให้มากทำอย่างนั้นน่ะให้มากเรายังทำไม่มากเรายังไม่เป็นไปให้มากเราจะทำยังไงเราจะฝืนมาเราจะแก้กลับเราจะสลัดคืนเราจะไม่ไปเป็นอย่างนั้นไม่สมสู่อย่างนั้นไม่ให้อากัปกิริยาอย่างนั้นอย่างนั้นเกิดคุณจะแก้กลับไม่ให้อาการอย่างนั้นน่ะกับกิริยาอย่างนั้นอย่างนั้นเกิดนะจะทำอย่างไรของใครของมันระลึกรู้ของตัวเองให้ชัดเด่นแล้วก็ฝึกปรือซ้ำซ้อนซ้ำขึ้นทำบ่อยขึ้นเสมอๆขณะนี้มีผมควบคุมอยู่นี่เอ้าชกก็ไปชกก็ไปอยู่พอหยุดชกมือตกชกหยุดชกชก ขนาดจี้อย่างนี้คุณก็ยังโถ่เว้ยแล้วจะไปทำยังไงแล้วคุณอยู่คนเดียวคนก็แหมสมสู่กันอร่อยไปจะอยู่คนเดียวนั่งยิ่งหลบๆไม่มีใครเห็นหวานเลยเข้าส้วมพับก็หวานเลยแหมคนนี้เข้าส้วมนานสงสัยท้องร่วงหรือบิดเปล่าไม่เป็นอะไรหรอกนั่งหลับอยู่ในส้วมอะไรก็แล้วแต่ที่สมมุติยกองค์ประกอบยกเลิกขึ้นมาหรือหลบหลังหรืออะไรก็ที่ไหนก็ตามใจถ้ามันติดมันก็เป็นอย่างนั้นขนาดต่อหน้ามีศรัทธามีหิริมีโอต่อปะเข้าใจในพหุสัจจะ รู้จริงเข้าใจแจ้งคุณก็ยังจะต้องมีวิริยะมีสติมีสมาธิถ้ามีปัญหาวิริยะสติและปัญญาวิริยะสติปัญญาคุณก็จะต้องขอให้เกิดปัญญาอธิปัญญาให้ชัดต้องวิริยะต้องให้สติเต็มต้องให้ปัญญาแทงทะลุวิริยะทำเพิ่มอะไรในฐานของจรณะศรัทธาขณะนี้เชื่อแน่ว่าคุณเชื่อไม่ได้ปัญญาเชื่อในสิ่งตามระยะปัญญามันยังไม่เกิดท่านภาวนาคุณก็พยายามสังวรคุณจะพยายามปฏิเสธวรรณาคุณ ไชยาไม่เกิดอภิวัฒน์อภิวัฒน์สนาคุณก็พยายามไม่เกิดปฏิวัติไชยาให้เกิดวิโนทัยนางอยู่เชื่อเชื่อเชื่อเชื่อว่าคุณก็พยายามอย่างนั้นมันยังไม่ถึงภาวนาที่บริสุทธิ์บริบูรณ์แท้บางคนอาจจะวิวัฒนาเบาบางลงไปได้แล้วบางคนอาจจะไม่เบาแม้แต่ขณะที่พูดอยู่เดี๋ยวนี้คุณก็ยังสู้ครูมันยังสู้ครูเลยแม้แต่พูดอยู่เดี๋ยวนี้มันยังสู้ครูมันยังไม่บรรเทาเบาบางเพราะปริวรรตนายยังไม่มากพอคุณทำตั้งแต่สังวรสังวรมากจึงเกิดปฏิเสธว่าน้ำมากปฏิเสธว่าน้ำมากจึงเกิดอธิบายสนามมากอธิบายมาก วัฒนามากปริวาสชนามากจึงเกิดวิโนทัยมากวิโรจน์นามมากจึงเกิดภาวนามันก็จะต้องทำให้มากทำให้มากอย่างนั้นจริงๆไม่มีกรรมอื่นเลยไม่มีการกระทำใดอื่นอีกไม่มีสุดท้ายพระพุทธเจ้าคอร์ดตบท้ายก็บอกว่าก็เพราะเรายังไม่ได้ทำให้หน้ามากจิตเราจึงไม่แล่นไปจิตเราจะเป็นไปอย่างไรแล่นไปอย่างไรตามที่เราจะใช้ตามที่เราจะให้มันเป็นตามที่เราจะให้มันทำกรรมใดมันแล่นไปเลยปลาๆคล่องแคล่วแววไวไม่ต้องไปช้าอืดอาจจะให้มันเป็นอย่างนี้มันไม่ค่อยเป็นเลยไม่อาจจะหลับละให้ไปทำรถใหม่ก็เหมือนเด็กดื้อ เจอไอ้คนใจร้อนๆก็ขวาซ้ายเปรี้ยงกกหูเลยเท่านั้นเองไอ้ลูกดื้อๆก็เจอพ่อดุๆไวๆไม่เอาไม่เปลี่ยนเลยไม่เอาไม่ฮะก็ครูแดงก็ร้องจ้าเท่านั้นเองมันก็เหมือนเด็กดื้อถ้าเขารู้ใจของเราเป็นอย่างนี้ไม่เอาอ่ะเราต้องควบคุมมันจริงๆต้องทำกับมันจริงๆอ่านให้เห็นสนิทชัดก็ชอบเลยกระชากเลยด้วยปัญญาของเราก็จะต้องซับซ้อนอ่านให้เห็นว่ามันสบายกว่ามันจริงกว่ามันดีกว่านะเป็นอย่างนั้นอยู่ เราก็เป็นได้เพียงความหลงของเราแล้วลงเรายังโมหะเรายังอวิชชาเรายังอ้อยสร้อยเรายังเชื่อเรายังมีเศษที่ไม่เป็นศรัทธาเต็มศรัทธาของเรายังไม่เป็นร้อยศรัทธาของเรายังเชื่อเหมือนกันนะแต่ยังไม่เสร็จติดเชื่อสนิทเด็ดขาดอย่