240817-3-108 ทางเอกภาค3-ตอน108(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

2 ทาง 1 กาม 2 พบทางในการมันไม่มีมันก็ ถ้ามันไม่มีมันก็ไม่ฟุ้งออกไปหากามที่นี่มาหาภพล่ะทางพบสีนั้นมีทางพบที่จะไปที่ได้ฟุ้งไปไอ้โน่นไอ้นี่ที่เรายังไม่เข้าใจว่าจิตของเราจะเป็นไปมันจะฟุ้งซ่านไปให้มันฟุ้งซ่านไปหาเรื่องไอ้นี่เสร็จหรือไปเกาะไปติดไปยึดแต่ฟุ้งซ่านไปหาสวรรค์วิมานไอ้ที่เขาบอกเขาปั้นเขาชี้เขาดีเขาโยนเอาไว้ว่าไปไอ้นั่นนะได้นี่นะอย่างลูกๆเนี่ยเขาก็บอกว่าเอาไปอเมริกานี่มันสวยอย่างนั้นมันงามอย่างนี้นะเมืองนั้นเมืองนี้ก็งามนะแล้วก็ฝันเฟื่องไปเออมันคงงามเหมือนอย่างอันนั้นอันนั้นนะ ถ้าเราได้ไปเราคงจะไปเพลินไปสบายนี่นะอย่าฟุ้งซ่านไปตามที่เขาสมมติไว้เป็นฟุ้งซ่านเป็นภพอย่างนี้เป็นต้นเป็นภพที่มีวัตถุอยู่ในโลกหรอกแต่ถ้าเราได้เพชรเราคงจะสวยนะเอามาใส่ตรงนั้นประดับตรงนี้อยากๆฟุ้งซ่านไปงั้นแหละแต่ถ้าเราได้เป็นอย่างนั้นถ้าเราถูกลอตเตอรี่สักล้านนึงเราจะทำอย่างโน้นเราจะทำอย่างนี้มันก็เริ่มกิเลสทั้งนั้นแหละเราก็จะหาแต่ทีนี้ถ้าบอกว่ากามของเราไม่มีมากเราอยากจะไปฟุ้งเฟ้อฟุ้งซ่านสนุกสนานแบบลูกโลกแบบนี้ไม่มีมากจิตมันก็จะตกมันจะไม่คิดมันจะไม่ฟุ้งออกไปโลก ถ้าเผื่อเราไม่มีความหลงในวิมานทางจิตเช่นว่านั่งหลับตาก็ไปหรือว่าสงบแล้วนี่มันจะไปเห็นนรกไปเห็นสวรรค์นรกสวรรค์ที่สร้างเป็นรูปเป็นตัวเป็นสรีระเป็นอัตราเราก็จะนึกเพ้อไปเป็นภาพไปนู้นไปนี้เรื่องนั้นเรื่องนี้อะไรต่างๆนานาเราถูกหลอกมากเป็นสวรรค์มากเราก็ไปสวรรค์ไปนรกตายไปหรือแม้แต่ไม่หลับตาลืมตาตรงๆก็ไปสวรรค์แล้วเขาเรียกว่าหลับในนั่งลืมตาโพลงนี้ไปแล้วหลับในไปสวรรค์ทั้งสิ้นถ้าเราเข้าใจแล้วว่ามันไม่มีสวรรค์ที่มีสรีระมีตัวตนแบบนั้นมันไม่มี สวรรค์ก็คืออารมณ์นรกคืออารมณ์อารมณ์จิตอารมณ์ตัวอารมณ์ที่มันเป็นการเดือดร้อนรุนแรงอยู่อย่างนั้นแหละมันทุกข์มันก็เป็นเครื่องรองรับอารมณ์จิตเครื่องรับจิตจิตเราก็ทุกข์ไม่ได้กินเนื้อที่ไม่ได้กินโน่นกินนี่ไม่ได้เป็นตัวเป็นตนไม่ได้เป็นอารมณ์ที่ทุกข์ร้อนที่ลำบากเป็นจริงๆแล้วเราก็ตกอยู่ตกอยู่ถ้าเรารู้ชัดแจ้งแล้วไม่เป็นอัตภาพรู้อาการรู้กิริยารู้อารมณ์อย่างชัดเราก็ไม่ต้องเป็นนั่งแล้วก็ไม่ต้องไปทีเด็ดเพ้อละเมออะไรถึงเป็นรูปเป็นตัวเป็นสีเป็นสันอยู่แต่เราก็จะจับอารมณ์รู้อารมณ์ของเรา ถ้าเราจะให้คิดก็ให้มันคิดให้มันตรึกนึกคิดเป็นไปเพื่อกิเลสมาให้ตัวแสบไหมเราก็ไม่ติดแล้วแต่ที่สุดความสงบจิตแล้วไปติดภพสงบแล้วก็ฟุ้งซ่านไปหาความสงบได้ฟุ้งซ่านไปเอาความสงบนี่มันคือมันมันไม่สงบแล้วก็จะให้มันมุ่งเป้าพุ่งลอยเข้าไปสู่ความสงบจนมันสงบหยุดคิดได้แล้วก็ติดอยู่ที่ความสงบถ้าเรารู้ว่าความสงบเป็นอย่างนี้แล้วเราก็ทำให้เข้าใจว่าอ๋อเป็นอย่างนี้เองไม่ต้องไปฟุ้งอย่างนั้นไม่ต้องไปปรุงอย่างนี้มาแล้วมันก็หยุดหยุดตกหยุดตกตกนิ่งอย่างเงี้ยมันก็ง่าย ขึ้นง่ายขึ้นมาคุณซ้อมซักง่ายก็ง่ายที่จริงทำง่ายเป็นแล้วทำง่ายยิ่งความสงบแล้วยิ่งเป็นแล้วทำง่ายไม่เป็นตอนนั้นเราทำยากหรือหลงอยู่จริงๆไม่ใช่ตัวโกงไม่ใช่ตัวปลอมนะคุณคุณยังระงับมันไม่ได้คุณยังทำสงบไม่ได้นะมันเป็นตัวจริงนะหยุดอาการของจิตไม่ได้ไปมันตัวจริงนะหยุดได้แล้วมันก็สงบสงบแล้วก็ติดสงบเพราะเป็นแล้วทีนี้ก็ติดสิทีนี้ยิ่งรับอร่อยยิ่งเห็นจริงด้วยจิตนั้นมันจะต้องยินดีในความสงบนั้นเป็นที่สุดแต่ถ้าเอาจะแชร์ ความสงบและเกษตรเสวยก็เป็นการปิดปิดสวรรค์จะสวรรค์สงบนี่แหละพระพุทธเจ้าจึงสอนว่านี่แหละดับกิเลสแล้วแต่สงบจะเป็นกิเลสให้เราอีกเราจะกลายเป็นเกลียดแต่โสจะดีนะตังค์แล้วจะลบจะรีบอยู่ที่ตรงนั้นน่ะถ้าท่านสละคืนเสียเรารู้ความเป็นจริงตามความเป็นจริงในปัจจุบันเรามีร่างกายมีชีวิตไม่ใช่เรามีความแข็งแข็งนิ่งๆทื่อๆความตื่นเป็นตื่นความหลับเป็นหลักจะหลับจะพักก็หลับก็พักถ้าไม่หลับไม่พักก็ตื่นตื่นก็ทำงานตื่นก็มีกรรมกิริยาต่างๆ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] มันก็หยุดสิมันก็ติดใจพอใจเพราะว่าก็เราจะต้องยินดีในความสงบเรายินดีเราพอใจในความสงบสุดท้ายเราก็ยินดีพอใจในความสุขเรารู้ว่าเป็นที่สุดเป็นที่จบความสงบแต่ถ้าเกิดว่าเราไปให้มันเสพมากให้ปฏิเสธเวลาเสพคุณมากๆมันก็จะกลายเป็นเฉื่อยชานิ่งหยุดมากกว่าเคลื่อนไหวเพราะฉะนั้นเรามาอยู่กับความเคลื่อนไหวแท้จริงแล้วพระอรหันต์เจ้าอยู่ก็ทุกข์ท่านจะได้บอกพระเถระเถระเถรีท่านถึงบอกว่าก็มีแต่ทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้นทุกวันนั้นน่ะตั้งอยู่และทุกข์ก็ดับไปตอนเราสงบดับไม่มีอะไรเลยมันก็ดับไปชั่วคราวแต่เพราะชีวิตเพราะอายตนะ 6 เป็นเหตุเป็นปัจจัย เพราะเรามีอายตนะ 6 เรามีชีวิตเป็นปัจจัยเราก็ต้องกระวนกระวายกับมันก็แปลในภาษาไทยว่ากระวนกระวายและที่จริงเราไม่น่าจะแปลว่ากระวนกระวายเราน่าจะแปลว่าก็ต้องดูแลเอาใจใส่มันเอาใจใส่ดูแลเอาใจใส่มันขวนขวายกับมันอยู่แต่แค่เราก็จะต้องขวนขวายอยู่แต่กลับอายตนะ 6 เพราะชีวิตยังเป็นปัจจัยเพราะฉะนั้นชีวิตยังไม่ตายเพราะชีวิตยังมีเป็นปัจจัยเพราะเราก็จะมีชีวิตอยู่เมื่อเวลาตื่นเราก็รู้ว่าเราตื่นเราไม่ใช่หลับนี่คนตื่นก็คือตื่นพุทธก็คือผู้รู้ไม่ใช่ผู้หลับไม่รู้เรื่องละเมอเพ้อพบก็ไม่ใช่ผู้มีสติเต็มผู้มี เบิกบานแจ่มใสอยู่เป็นลักษณะพุทธะเต็มทำการทำงานทำอะไรก็ทำไปพอถึงเวลาพักก็พักถึงเวลาเปลี่ยนก็เปลี่ยนเพราะเราไม่ไปแค่นี้ติดอยู่ที่จุดเราจึงเข้าคลองว่องไวปราดเปรียวชำนาญสร้างสรรค์เป็นมนุษย์ขยันเกิดสิ่งที่ควรเกิดอยู่เพราะเราเข้าใจถูกเป็นสมาธิเวลาพูดใดที่จิตน่ะรู้อยู่ว่าเราสังขารอะไรมีความเกิดอะไรมันก็เป็นทุกข์ทั้งนั้นแหละแต่เราไม่ถือสาแล้วเราไม่ถือสาในทุกข์เหล่านี้แล้วเราก็ประมาณสร้าง สิ่งที่ควรสร้างสรรค์ให้พอดิบพอดีอยู่ในโลกด้วยปัญญาอันยิ่งที่จะมีสัปปุริสธรรม 7 ประการประมาณสนใจนั้นเราก็หยุดก็พักอยู่ได้เรื่อยๆอนันตังเมื่อไหร่ก็ได้ไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดในเรื่องจะพักในเรื่องจะหยุดเมื่อไหร่ก็ได้ทันทีเดือนนี้ก็ได้เดี๋ยวนี้ทั้งทีเดี๋ยวนี้ไม่ต้องไปนั่งคอยสะกดจิตหยุดก็จะได้ไม่ต้องเลยเป็นแล้วเป็นเลยได้แล้วได้เลยมีมดดูนี่ผ่านง่ายง่ายแสนง่ายมันแน่ๆเลยแต่เพราะเราไม่รู้เราจึงไป มันหยุดมันแสบอยู่ก็มันรู้ใจเราแล้วนิ่งๆจุดๆนี้มันง่ายจะตายไปไอ้เด็กสงสัยอะไรแต่ว่าเราเองเราไม่ต้องไปฝึกมันหรอกเรามาอยู่ก็อย่างนี้แหละมันยิ่งถ้าทำให้เราเข็ดเพราะว่าเราตายจากไอ้ที่เราเข็ดนี่มันจะไปโงหัวขึ้นมาตอนนี้หมดแล้วนะชีวิตหมดปัจจัยแล้วนะหมดปัจจัยที่เป็นชีวิตแล้วนะพระอรหันต์ก็บ๊ายบายหมดแล้วร่างกายจะสูญแล้วตอนนี้ก็เริ่มหมดทีนี้ก็หลับสนิทตายสนิทสล มันไม่ได้ติดใจที่จะมาปรุงมาสร้างอะไรในโลกอีกแม้จะสร้างอะไรก็ไม่ได้ติดใจจะสร้างจะสรรจะทำความดีความงามก็ไม่มีมานะไม่มีความหลงใหลติดดินดีดีดีดีดีก็ดีรู้ตามโลกสมมุติสมมุติสัจจะมีดีมีชั่วรู้ดีว่าดีดีและดีมากก็รู้ว่าดีมากอันนี้เป็นคุณประโยชน์สูงสุดก็รู้ว่าคุณประโยชน์สูงสุดแต่ไม่ได้ติดใจในคุณค่าเหล่านั้นทิ้งไว้ที่โลกนี้ทั้งสิ้นตายแล้วไปไปกับศูนย์ก็ตายแล้วก็ไปกับศูนย์จริงๆแล้วก็ไม่คิดจะมีตั้งจิตโพธิสัตว์ขึ้นมาเรียนรู้อีกเพราะว่าโลกนี้มันยัง มาช่วยเหลือโปรไฟล์ก็ได้อยู่นะเรายังพอใจสู้ทุกข์ได้อย่างดีหรือจะไม่สู้ทุกได้แต่ว่าเราเองเรายังมีกะจิตกะใจว่าเราจะมาช่วยเขาไปก่อนหรือขนสัตว์ไปก่อนจิตบริษัทท่านจะมีความรู้สูงขึ้นไปตามลำดับอัตราตั้งแต่ใจอยากช่วยเขาจนกระทั่งไม่ต้องอยากหรอกรู้ตามกาละเทศะรู้ตามเหตุทำการจนสุดท้ายแล้วพอสมควรแล้วเราก็เก่งพอจริงๆที่จะสอนแล้วเป็นมหาโพธิสัตว์ใหญ่เกิดมาชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายก็แล้วกันท่านก็จะรู้ตัวว่าเออก็ชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายเพราะท่านเกิดมาเป็นชาติไหนชาติไหนตั้งแต่เกิดได้ท่านตายถ้าชาติไหนท่านก็ตายได้แต่ชาตินี้เอาเกินมาอีกดูก่อนเกิดมาทำงานเอาเกิดมาตอนนี้พอแล้ว หลักฐานนี้เป็นฉากสุดท้ายก็แล้วกันเพราะมันยิ่งใหญ่แล้วมันก็ยิ่งใหญ่ไปอีกก็ยิ่งใหญ่ได้อีกพ่อมีแต่เสริมฐานให้สูงยิ่งๆขึ้นไปไม่มีที่สุดนี่มันสมองสมควรต่อเหตุการณ์ต่อโลกต่อบรรยากาศต่อได้แล้วพอแล้วหยุดท่านก็ตายปรินิพพานไปเมื่อใดก็ได้ก็บ่ได้นิพพานมันได้ตั้งแต่เป็นอรหันต์น้อยมันก็เป็นได้แล้วเนี่ยอรหันต์ใหญ่ได้ที่มันจะยากอะไรหรอกนอกจากคนบรรยายกันผิดเท่านั้นเองอยากตายไม่ยากเพราะท่านเป็นอรหันต์แล้วฉันยังไม่ตายก็เรื่องของท่านแต่คนที่ยังไม่ได้เป็นอรหันต์จริงบอกว่าฉันจะเป็นบริษัทบริษัท ศึกษาเรียนรู้ไปฉันจะไม่ยอมตายฉันจะไม่ยอมตายเพราะที่จริงน่ะตายไม่เป็นตายสนิทไม่ได้แล้วมาแก้ตัวคำพูดก็เป็นบริษัทอยู่มึงก็ขี้โกหกผู้รู้ก็จับได้โกหกผู้ที่ไม่รู้ก็โกหกได้แต่โกหกผู้รู้ไม่ได้โกหกผู้รู้ไม่ได้ฟังให้ดูแค่สำนวนแค่นี้เพราะก็หลอกกันอยู่ทุกวันนี้มีบริษัทหลอกกันเยอะนักก็ยังกระทั่งเป็นคนโดนชนพอดีไอ้สัตว์แล้วมันปวดโดยชนอะไรก็อันที่ไม่ตรัสรู้แต่บริษัทมันก็อันตราย 2 ตัวมาต่อคำกันเฉยๆแล้วก็มาพูดให้คนไม่รู้ก็ฟังไปเพลินๆมีคำว่าโพธิสัตว์ แต่แท้จริงก็เป็นปุถุชนเอาแล้วเอาอะไรกันแน่โพธิสัตว์คือผู้ตรัสรู้ผู้บรรลุชนก็คือผู้ไม่บรรลุผู้ไม่ตรัสรู้แล้วเอาอะไรกันแน่เนี่ยมันไม่ตัดฟังมันก็ขี้โม้ด้วยภาษาไปคนไม่รู้ก็ฟังภาษาเพลินๆไปนะแต่คนรู้มันโกหกเขาไม่ได้ก็มันคันใหญ่กันบอกว่าจะเอาดำขาวเอาอะไรกันแน่จะเอาดำแล้วเอาขาก็เอาขาวดำเนี่ยดำๆขาวๆมันก็ดังไอ้ดาวมันไม่ใช่ตรัสรู้นะไอ้ดาวไม่ใช่ตัดจะรู้ไอ้สัตว์สรุปว่าจะเอาว่าว่างก็ว่างสิจะเอาหุ้นมันก็เอาอย่างนี้อย่างพวกว่างอ่ะว่างๆ แล้วมันจะอะไรกันแน่ล่ะจะเอาว่างแล้วเอาวุ้นตรัสรู้มันคือเอกนะตรัสรู้ไม่มีเมถุนไม่มีคู่ไม่มีอะไรที่เข้าไปผสมเอกอิสระเดี่ยวบริสุทธิ์สะอาดไปแล้วจะเอาว่างแล้วเอาหุ้นถ้าเอาหุ้นวุ่นวายว่าไม่มีว่างๆไม่ใช่ตัวสุดเพราะว่าอย่างวุ่นเอ้ยไม่ได้ว่างก็ว่างสิวุ่นก็วุ่นดิมันเป็น ago ธัมโมเป็นธรรมะอันหนึ่งอันเดียวจะยังมี 2 อยู่ไม่ใช่วางไม่ใช่หุ้นน่ะแต่ไม่รู้ได้รู้ชัดตัวรู้ธาตุรู้นี่เป็นยันต์ทัศนะเป็นตัวรู้ว่ารู้ว่าว่างจริงๆนั่นแหละ มีการกำกับพยัคฆ์อุปโภคกับวิมุติที่จะต้องรู้ด้วยของพระพุทธเจ้าในจึงสูงสุดสูงสุดความรู้นั้นรู้จริงรู้ชัดเพราะรู้นั่นแหละจึงรู้ว่าว่างเพราะรู้นั่นแหละจึงเข้าใจจึงได้แน่ชัดว่าว่างนั้นเป็นว่างเพราะต้องมีลูกเพราะว่าว่างโดยไม่รู้พระพุทธเจ้าไม่เอาวิมุติแบบว่างโดยไม่รู้ดับโดยไม่รู้นิโรธโดยปราศจากยานพระพุทธเจ้าไม่เอานิโรธชนิดโดยปราศจากยานไม่เอาแม้แต่พระพุทธเจ้าจะปรินิพพานสุดท้ายท่านจะหมดลมหายใจท่านก็ตายอย่างลืมตาตายอย่างอื่นไม่ได้ตายอย่างหลัก ไปที่สุดวนิภาจะต้องมีปัญญารู้สึกรู้สึกจริงๆไปแปลกันอย่างคนไม่รู้มันจึงกลับความศาสนาพระพุทธเจ้ากษัตริย์ศาสนาของเดียรถีย์จึงสุดท้ายที่แตกต่างกันอยู่ตรงพระพุทธเจ้าเป็นพุทธะเป็นผู้รู้นิพพานเป็นรู้นิพพานสุดท้ายก็รู้แล้วมันหมดสุดท้ายมันหมดธาตุรู้ไปพร้อมกันกับทุกอย่างสมบูรณ์พร้อมสุดท้ายศูนย์ไม่พร้อมทุกอย่างก็สูญไปพร้อมหมดไปพร้อมไม่เป็นอรหันต์สุดท้ายปรินิพพานสุดท้ายไม่ว่าจะเป็นอรหันต์ธรรมดาหรืออรหันต์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ศูนย์สุดท้ายหมดสภาพอุทธัจจะกำจัดวัฏจักรได้อย่างสะอาดบริสุทธิ์สูงสุดทีนี้วิจิกิจฉาก็ตัวที่มันคืออะไรผมอยากได้ด้านหลังผู้ตายแล้วมีอีกคู่หนึ่งคือมีความเก่าๆที่ทำผิดทำพลาดขึ้นอะไรมันดีขึ้นมาอันนั้นเราก็ทำความให้เข้าใจดีก็ซักแทรกนี้เพราะว่ามีอันนี้พระพุทธเจ้าตรัสเหมือนกันบอกว่าใช่เธอเรื่องอดีตนี่แหละเป็นตัวร้ายที่มันมาคอยกวนใจเราท่านก็ตรัสพระพุทธเจ้าตรัสเคย สูตรนี้เมาเรื่องอดีตนี่แหละมันมากวนใจเราเราก็ต้องกำหนดหมายให้รู้ว่าอดีตนั้นมีจริงไหมเล่าเดี๋ยวนี้มีจริงไหมเดี๋ยวนี้อดีตที่มันเป็นอาการอย่างนั้นเรื่องอย่างนั้นน่ะเดี๋ยวนี้มันมีหรือยังที่มันผ่านมาแล้วมันผ่านมาแล้วที่เราทำตอนนั้นน่ะเพราะเราโง่เดี๋ยวนี้เราแน่ใจไหมว่าเราจะไม่ทำอีกแน่ใจใช่ไหมว่าเราจะไม่ทำอีกแม่เด็ดๆเราว่าเราจะไม่ทำอีกไอ้ที่ทำแล้วมันก็แล้วเป็นอันทำมันจะเป็นวิบากอย่างไรมันก็เป็นวิบากเท่าที่กำลังจะมีพี่บ่าวนั้นก็คือจะต้องเกี่ยวข้องกับสิ่งอื่นสิ่งอื่นมันไม่ยอมเรายอมแล้วแต่สิ่งอื่นมันไม่ยอมมันก็จะเอามาเป็นวิบาก มาหาเราเองเพราะฉะนั้นวิบากที่หนักๆหรือบาปที่ยิ่งใหญ่มันไม่ยอมหยุดมันก็วิ่งมาถึงเราเองแม้จะเป็นพระอรหันต์ใหญ่ถึงขนาดพระโมคคัลลาอย่างที่กล่าวแล้วเขาบอกกะลาท่านก็ต้องยอมก็ต้องก็ต้องสุดท้ายก็ต้องยอมว่าเราวิบากจะเอาชนะมันยังไงก็ต้องยอมให้มันเพราะมันเป็นสุดท้ายเธอบอกว่าก็เราทำมาจริงเขาจะต้องเอาหนี้คืนจริงๆแล้วก็ให้เขาไปจริงๆสุดท้ายเราให้หมดตัวหมดทนได้พระอรหันต์ขนาดพระโมคคัลลาก็ต้องให้ชีวิตร่างกายไปเลยเหมาะควรแล้วเราก็ควรตายแล้วก็ตายก็ตายถ้ายังไม่ควรตายก็อาจจะต่อรองกับมันไม่ใช่ว่าพระพุทธเจ้าท่านต่อรองกับมาประมาณไม่ต้องมาถามไม่ กลัวเราตั้งใจแล้วอีก 3 เดือนข้างหน้าเราจะตายตกลงอันนี้เป็นต้นมาก็หยุดทวงเมื่อตกลงสัญญากันแล้วก็เป็นสัญญาแล้วก็ต้องจริงถ้าถ้าจะต่อไปไม่ 3 เดือนก็ได้แต่ว่าท่านต่อไป 3 เดือนแล้วก็ 3 เดือนข้างหน้าเราตายเพราะวิบากมันก็เป็นวิบากของมันตั้งแต่ไหนๆๆมารับวิบากถ้าผู้ใดวางใจในวิบากแล้วก็เอาวิบากวิบากอันนี้เราไม่ได้ก่อเราไม่ได้ทำมันมาประจำผจญเราเราก็ได้ก็แล้วแต่ใช้หนี้แล้วก็แล้วกันเราไม่ได้ทำนี่เราไม่ได้มีเจตนาเราไม่มีสร้างขึ้นจริงๆเรา สติสัมปชัญญะเราไม่ได้ต้องการก็ผ่านไปเรามันไปก่อเกี่ยวอะไรอีกแต่ว่าเรามันเป็นการใช้หนี้มันก็ต้องเข้าใจอย่างชัดแจ้งแล้วว่าไอ้นี่มันเป็นไอ้นี่มันเป็นเรื่องทุกข์ถ้าเป็นเรื่องสุขนะคุณอาจจะไปแปลว่าเป็นวิบากของเราเอออย่างนั้นเราก็รับเถอะสุขของดีที่เขาเอามาให้แล้วเราก็จะไปติดใจแล้วเราก็จะไปขออีกเพราะติดใจอยู่ไปก่อนเราก็ไม่จบพอเราสละอันนี้เป็นของดีไม่เป็นไรเราพอแล้วตัดโยนเราไม่เอาเรามีสิทธิ์เพราะว่าเราไม่ใช่นี่แต่ทุกข์มันเป็นหนี้ลำบากกับความทุกข์ความยากของเราเป็นหนี้เพราะฉะนั้นก็ใช้หนี้ไปเถิดทำก็ไปทำก็ไปทำใช้หนี้ไปมันผู้ใดที่รู้อย่างนี้แล้วไม่ได้ ขี้เกียจอะไรนี่ก็ขยันทำขยันทำมันเหมือนฟังดูเผินๆแล้วมันเหมือนลบล้างที่จริงมันวิ่งนำหน้ามันผสมส่วนผสมส่วนให้มันมีปริมาณและคุณภาพเข้มข้นและริดแรงเหนือกว่าจัดกว่าเพื่อจะให้ชีวิตของเราเนี่ยวิบากวิ่งไล่ไม่ทันวิบากกรรมมันไม่มีอันศูนย์แต่มันวิ่งได้แต่เราก็ทำความเดินหน้าให้เร็วจัดพอถึงสุดท้ายเรามีวิธีการถ้าผู้ใดมีวิธีการที่บอกว่าเราไม่ทำอีกแล้วล่ะไอ้ชั่วที่จะไปเสริมในวันในแง่ไหนเงินไหนแล้วก็ไม่ทำลักษณะชั่วผสมให้ชั่วมันมีน้ำหนักใดๆทั้งปวงเราเดินเป็นหน้าส่วนดีส่วนกุศล น้ำวิ่งไปก็วิ่งไปแล้วจะทำงานก็สบายขึ้นสะดวกขึ้นมีบาปก็ยิ่งวิ่งไล่ไม่ทันแล้วก็ยิ่งทำงานสะดวกขึ้นมายิ่งสะดวกขึ้นถ้าเราแน่ใจว่าจบชีพนี้เป็นปัจจัยชีวิตที่เป็นปัจจัยเราสูญแล้วก็ศูนย์เพราะว่าเราอ่านรู้ราคะโทสะโมหะนี่เป็นตัวอาการอย่างนั้นแล้วเราก็ไม่มีในใจจริงๆแล้วก็ทำงานด้วยการไม่มีราคาโทรศัพท์ไปจริงๆพอถึงเวลาตายมันก็ตายแล้วทีนี้ก็สูงที่บางใดก็เป็นอันยกเลิกกันหมดเพราะไม่มีพูดนี้เกิดมาอีกแล้วแล้วพี่บ่าวมันจะมาทำอะไรมันไม่มีตัวผู้นั้นเกิดอีกแล้วมันที่ไม่เกิดก็เพราะว่าทำศูนย์ได้ ราคะโทสะโมหะเป็นตัวเหตุการณ์เกิดนี้จิตมันไม่มีราคะโทสะโมหะเป็นพาหะเป็นเครื่องอาศัยจิตมันไม่รวมตัวมันไม่เกาะเกาะอะไรไม่ได้วันพระอาทิตย์พาเกิดมีแต่ราคาโทสะโมหะพระโพธิสัตว์ตั้งจิตนิดเดียวมันเกิดเป็นภาระถ้าเกิดจิตที่เป็นตัวจริงตั้งจริงมันก็เป็นจริงแค่นั้นก็เกิดแล้วไม่ยากหรอกเพราะบริษัทเกิดน่ะไม่ยากแต่ไม่เอามันดับสนิทหลับสนิทได้แต่ความนึกคิดได้แต่ความตั้งใจถ้ามันไม่ลงตัวจริงไม่เป็นจริงไม่เป็นปัจจัยที่ลงศูนย์แน่ยังมีเชื้อราค่าโทรศัพท์ ตั้งให้ตายมันก็เป็นความหลงไม่จริงมันก็เกิดอีกอยู่นั่นแหละได้แต่ความตั้งใจคือความรู้แต่จิตมันไม่แก่โตวิมุตติอย่างแท้จริงแล้วมันก็ไม่ปัญญามันรู้ได้ว่าเหตุผลว่าเออจบอย่างนี้เป็นอย่างนี้ปัญญารู้แต่ว่าตัวจริงจิตมันไม่จบมันไม่จบจะจบวันนี้จะพาจบทีนี้ไอ้พวกจิตจบแต่มันไม่รู้จิตมันจบแต่ตัวเองไม่รู้แล้วก็ไม่รู้ว่ากิเลสเป็นอย่างไรเพราะที่หลังก็มาเจอกิเลสมันก็หลอกล่อไปล่อมาไอ้ ติดอีกไอ้ตัวจบดีๆอยู่แล้วก็มายืนหยัดยืนยันที่จุดจบคือติดอีกก็ไปกันอีกเพราะว่าไม่มีความปักใจมั่นไม่มีความเชื่อแน่ไม่มีความศรัทธาที่มีปัญญาอันสมบูรณ์แล้วเลิกเด็ดขาดอย่างที่เอาหยาบๆเงี้ยแล้วบอกว่าเอ้ยบุหรี่เนี่ยมันจะไปสูบทำไมเราแน่ใจได้ปัญญาไม่สวยไม่เอาแล้วเราหมดรถติดใจจริงๆที่จริงอ่ะจิตเราหมดรถติดใจจริงๆใครจะหลอกว่ารถก็งอนอย่างนี้ก็จะบอกว่ารถละเอียดอะไรเราก็ฟังได้เข้าใจบอกว่าเป็นสมมติอย่างนั้นมีจริงๆตามโลกสมมุติอย่างนั้นด้วยแต่เราก็ไม่ได้ติดใจอะไรจริงๆแล้วก็ไม่ตอบ ไม่ต้องไปโทรไปเธอไม่ต้องไปสัมผัสๆไม่ต้องเกิดมาเกี่ยวกันอีกแม่งติดใจเลยมันเจโตวิมุตจริงๆยกตัวอย่างหยาบๆนี่เป็นเด็กแต่งต้องแต่งตัวอะไรก็รู้แล้วว่าเขาปรุงกันขึ้นมาเฉยๆแล้วก็มาสมุดกันเข้าไปเท่านั้นเองเห็นกูอยู่ด้วยปัญญาอันยิ่งใหญ่และจิตของเราก็ไม่ติดจริงๆถ้าติดตั้งแล้วยังอดใจไว้ยังฝืนไว้พอสัมผัสก็ยังมีอาการมีอารมณ์หน่อยๆนะมันก็ยังเหลือนั่นแหละไปอัดรูปหรือว่าเป็นรูปราคะเป็นส่วนเป็นเศษอะไรอยู่เราก็ต้องรู้ในความละเอียดพวกนี้จนมันสนิทไม่มีเวลาก็รู้ว่าไม่มีแต่กว่าจะรู้ด้วยปัญญามันแยก ขี้เกียจเข้าไปรู้ละเอียดพวกนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายมันกินมักจะร้องว่าหมดพอจิตละเอียดละเอียดบางๆร้อนๆนิดๆจะรู้เลยว่าจิตเราสะอาดขึ้นสะอาดเราจึงจะรู้เด็กความละเอียดพวกนั้นถ้าเจอแล้วไม่สะอาดไม่มีทางคุณจะไปที่ได้นั่งรู้ความละเอียดจริงๆพวกนี้ไม่มีทางเลยมันเหมือนกับตะแกรงกรองของเนี่ยตะแกรงคุณครูห่างอยู่เนี่ยคุณจะไปรู้ความละเอียดไม่ได้ไอ้ที่มันออกไปทีละกระบี่ทีละก้อนมันจะไปจับละเอียดตรงไหนแล้วแกก็ต้องขี่เย็ดจริงๆคนที่จะรู้ความละเอียดที่ละเอียดจริงได้ไม่ใช่เรื่องโกหกไม่ใช่เรื่องมานั่งเดากันต้องเป็นจริงต้อง รายละเอียดจริงๆเพราะคุณต้องผ่านฐานทีนะไม่ทักคนถึงจะรู้จักที่ละเอียดถามทีนะไม่ใช่บ่รู้อะไรขนาดทีนะไม่ทันอีกตัวหยาบตัวตรงไอ้ความละเอียดกว่าสีนั้นมีค่าน้ำมันจึงต้องมีอีกคุณยังผ่านไอ้นี่ไม่ได้แล้วคุณจะไม่ผ่านอุปสรรคไม่ได้ไม่ได้มันถามละเอียดเกินไปอีกเป็นอารมณ์ที่สนิทดูยังมีทุเรียนมันไม่ใช่ฐานะคนมันนั่งรถเดาอย่างฆราวาสอย่างโล่งอย่างคนฐานต่ำไม่ไม่ใช่เรื่องดาวเลยพูดลึกสูงด้วยกันถึงจะรู้สูงด้วยกันมีลีลามีไอ้นู้นไอ้นี่ อยากนอนอย่างนี้แล้วจะต้องศึกษาจนละเอียดจนหมดอย่างแน่ใจและเข้าใจอารมณ์อย่างนี้ไม่มีหยุดเมื่อไหร่ก็ดับแล้วก็อยู่นิ่งสนิทเป็นอัปปนาสมาธิเป็นความแนบแน่นมั่นจริงๆไม่มีผีหลอกจึงเรียกว่าหมดโอปปาติกะไม่มีอะไรที่มันหลอกไม่มีฟุ้งลอยขึ้นมาหรอกไม่มีไม่มีเลยจึงเรียกว่านิ่งสนิทแต่เมื่อนิ่งสนิทถ้าไปแช่มันติดเพราะฉะนั้นปฏิเสธใจเรานั้นแน่ใจแล้วไอ้นี่อย่างนี้มันสบายเมื่อไหร่ก็ได้เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ถวายจริงโดยใช้เบอร์โทรหายก็บอกเมื่อไหร่ก็ของเรามันของในอวย เราแน่ๆมันช่ำชองมันทำได้เพราะฉะนั้นเราก็มาทำกับสิ่งที่เป็นประโยชน์โลกกันไปเสร็จแล้วพักเมื่อไหร่มันก็พักตัวนี้ใช้หมดแหละมันก็ใช้ได้เป็นอนันตังมันไม่มีที่สุดที่สิ้นเราได้เสมอไม่มีใครขโมยไปได้ของคนนี้ไม่มีใครขโมยกันขโมยไม่ได้ร่างกายของมันเพราะมันไม่ต้องกลัวว่าเราจะไม่ได้ไอ้ที่กลัวจะไม่ได้อยู่นะเพราะว่ายังไม่แน่จริงแน่จริงแล้วไม่กลัวที่จะไม่ได้กลัวจะติดทีนี้จะกลัวจะติดด้วยเพราะความกลัวจะติดจึงขยันจริงอยู่กับทุกข์ เพราะความกลัวจะติดจึงอยู่กับทุกข์จึงอยู่กับความขยันหมั่นเพียรแต่เพราะคุณไม่เข้าใจว่าไอ้ติดไอ้นี่มันอร่อยมันก็ต้องอยู่กับอันนี้สิคุณก็อยู่กับอันนี้ทั้งๆที่คุณทิ้งไปแล้วคุณไม่อยากคิดไม่อยากปรุงไม่อยากสร้างไม่อยากอะไรหรอกแต่คุณก็เลยมาติดอันนี้มันก็เลยช่วยลงช่วยลงช้าลงช้าลงมันก็ไม่ฉลาดมันก็ไม่เป็นความสามารถความสามารถของลดลงลดลงลดลงฟังให้ชัดๆฟังให้ชัดๆมันซับซ้อนซับไปซัดมาเพราะฉะนั้นเราหยุดได้สนิทแล้วสบายเมื่อไหร่ก็สบาย แล้วเราก็ปฏิเสธคะขอให้แน่ใจว่ามีนิโรธที่ชัดเด่นดับสนิทได้แน่ใจแล้วก็ไม่ต้องติดมันแล้วก็ไม่ต้องไปที่อื่นเสพคุณมันเมื่อไหร่ก็ได้คุณแน่ใจไหมเมื่อไหร่ก็ฝากลงวางสบายและก็เราก็ถ้าเกินไปต่อเรื่องต่อราวมันมากๆแล้วมันติดมันเป็นที่สุดมันเป็นอันสูงสุดมันเป็นยอดเพชรยอดวิเศษที่สุดแล้วเพราะมันจะยั่วใจย้อมใจเด็กเก่งเราจึงไม่ไปหลงไหลมันแล้วเราก็อยู่กับโรคที่เรายังเป็นโรคอยู่เรายังเป็นสมมติที่สัจจะเรายังมีชีวิตเป็นปัจจัยยัง เมื่อวานทั้ง 6 เรายังจะต้องพ้อยกระวนกระวายท่านแปลว่ากระวนกระวายมันก็ดูเป็นทุกข์มากๆแต่ที่จริงมันไม่ถึงกับทุกข์มากๆเป็นตัวขวนขวายแล้วก็เป็นตัวขวนขวายเป็นตัวพยายามจะมาวายามะเป็นตัวค้นคว้าเป็นตัวพยายามเป็นตัวอิทธิบาทเป็นตัวมีฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสาสร้างสรรค์เกิดวิมังสาแปลว่าการเกิดนะแต่ว่าการเครื่องสร้างเนื้อสร้างแก่นที่ยิ่งที่สมควรที่สุดอยู่ในโลกก็เป็นคุณค่าไปเพราะว่าเครื่องนี้บอกแล้วมันเป็นเณรแห่งกากเดนของอวิชชามันเป็นเครื่องกลอันสุดท้ายแล้วที่มันมีประสิทธิภาพสูงๆในโลกมันเป็น คนที่มีปัญญาใหญ่รู้หมดรู้ควรสร้างงานสร้างการอะไรก็ใช้มันจนกว่ามันจะสุดท้ายจะสลายพังเพราะสลายพังแล้วคุณรู้แน่ว่าบ๊ายบายนะหมดแล้วศูนย์แล้วถึงเลิกอันจะทำกาละแล้วรู้ว่ากาลนี้ควรจะทำกาละแล้วกาละนี้เป็นการสิ้นสุดนะพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าผู้จะเห็นชีวิตเราต่อเมื่อที่เรายังไม่เหมือนพวงมะม่วงไม่ตกจากขั้วจะเห็นจิตเห็นวิญญาณของเราก็จะเห็นจิตวิญญาณของเราในเมื่อยังไม่หล่นจากต้นผลมะม่วงต่อเมื่อเราผลไม้จากกล้วยอีกแล้วใครจะไม่เห็นวิญญาณเราได้เลย วิญญาณไม่มีแล้วหมดแล้วพอหล่นจากขั้วก็ตัดจบตายคำว่าตายกาละคำว่าตายทั้งรูปขันน้ำขันทั้งชีวิตตายมันก็จะเหลือแต่เศษกากเดนตัวแท่งรูปขันธ์ส่วนวิญญาณหมดไม่เห็นวิญญาณได้วิญญาณพระพุทธเจ้าจึงไม่เห็นเมื่อเวลาท่านตายสิ้นลมไม่มีวิญญาณวิญญาณพระพุทธเจ้าไม่มีก็จะเหลือแต่สรีระส่วนธาตุดินน้ำไฟลมที่เป็นกากเศษจริงๆตอนนี้กราบเสร็จจนใช้ไม่ได้เลยกระดุกกระดิกไม่ได้ก็ไปเผาลูกเดียวเอาไว้คนเน่าจากเศษสุดท้ายจริงๆก็เผาเท่านั้นวิจารณ์ไม่เห็นใครเห็น ยันต์พระพุทธเจ้าอุตรดิตถ์ทั้งสิ้นเดือนนี้ก็ยังมีคนอุตรดิตถ์เห็นวิญญาณพระพุทธเจ้าอยู่อุตรดิตถ์จริงๆเพราะเขาไม่รู้ความจริงถ้าเขารู้ความจริงก็ไม่พูดเบาๆเบาๆขายขี้หน้าตัวผู้รู้ก็ย่อมรู้ว่ามันหลอกกูรู้ได้ผมไม่รู้ก็ถูกหลอกไปกูโง่ก็เป็นเหยื่อของผู้รู้ฉลาดเชคโกฉลาดโกงไปตามเรื่องเขาไม่รู้เรื่องหรอกก็เอาวิชาผู้รู้แต่ก็ยังแกล้งอยู่แต่แกล้งจริงๆมันก็ไม่เคยแกล้งหรอกคนถ้ารู้ถึงขั้นละเอียดถึงขั้นตายเพราะมันเป็นความรู้ชั้นสูงพอรู้ชั้นสูงที่ยิ่งกว่าแล้วคนคนนั้นก็ไม่ทำบาปในสิ่งที่มันต่ำนอกจาก ถึงนี่มันไม่รู้เราก็ทำบาปอยู่ยังไม่รู้มีใครบ้างจะทำบาปในสิ่งที่รู้แล้วแล้วเราก็เลิกได้จริงๆแล้วเราก็เป็นอยู่ได้เป็นอยู่สุขจริงด้วยแ