240727-3-103 ทางเอกภาค3-ตอน103(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

มสืบต่อในทุกอย่างมีขนาดที่อาตมาพูดเนี่ยเสียงก็พูดแล้วมันก็ออกไปมันก็มีมีความสืบต่อไป ถูกหูคุณแล้วมันก็ยังมีเหลืออยู่คุณได้รับยินเสียงแล้วเสียงนั้นมันก็ยังเหลืออยู่ไปอีกตามเหตุตามปัจจัยของมันยังไม่สูญทีเดียวแต่เรารับไม่ได้รับไม่ติดแล้วเราไม่รู้แล้วว่าไปอยู่ที่ไหนเป็นยังไงมันก็ค่อยๆไปละเอียดแหลกไปแล้วก็ไม่รู้มันเป็นยังไงเพราะเรายังรับไม่ไหวหาเรื่องเสียงนี่เราก็ไม่ตามติดมันล่ะเราไม่อยากรู้เราพูดออกจากปากไปแล้วมันจะไปอยู่ไหนช่างหัวมันเราไม่อยากรู้หรอกแต่เราก็ไม่มีปัญหาแล้วมันก็ไม่เคยมายุ่งอะไรกับเราเสียงที่เราพูดไปแล้วมันลอยออกจากปากเราไปแล้วเป็นพลังงานชนิดหนึ่ง แล้วมันก็มันจะไปอยู่ไหนหายไปมันจะไปยังไงยังไงคุณไม่เคยไปอุทิศส่วนกุศลให้มันไปเลยเสียงที่เราพูดเนี่ยพลังงานที่เราพูดคุณไม่เคยไปพูดมันก็ไม่เคยมาหลอกคุณแต่ถ้าคุณไปวุ่นมันเสียมันจะมาหลอกคุณนะเพราะคนจะไปยึดเอามันไม่ว่ามีแล้วมันก็ไปปั่นเอาที่จิตเราเนี่ยเป็นมีสิ่งนั้นแล้วมันก็มาหลอกเราจริงในโลกนี้มันจึงอยู่ที่มันไม่รู้แล้วมันก็ไปยึดถือว่ามีเพราะมันมีจริงๆจิตเรานึกว่ามีมันก็มีจิตเหล่านี้อย่างลึกอย่างซึ้งว่ามันไม่มีจริงๆแล้วมันก็ไปเกี่ยวพันกับอันอื่นด้วยมันไม่มีก็ไม่มีเสียงอาตมาพูดไปแล้วเนี่ยออกจากปากอาตมาไปแล้วก็ไปมันก็ไม่มีแต่ ตื่นเข้าเครื่องรับรับเก็บไว้ด้วยมีอยู่ในแถบนั้นเยอะแยะเลยไปอยู่ในเทพนั่นเยอะมีชั้นเดียวกันกับเราเองเราทำชั่วพอทำชั่วแล้วก็ไปตกไปเกี่ยวข้องกับคนอื่นทำชั่วคนอื่นเขาก็ถือเขาก็รับเอาเลยบอกว่าไอ้นี่ต้องแก้แค้นเขามีเราว่าเราไม่มีเราทำชั่วแล้วเราบอกเฮ้ยเราว่างถ้าใครเขาแล้วเราทำบาปอะไรแล้วเราก็เฉยเราว่างมันไม่ว่างนะคนอื่นเขาเก็บไว้แต่เราทำดีเนี่ยคนอื่นจะเก็บไว้ก็ไม่เป็นไรเช่นร้องไห้ของคนนี้คนนั้นเก็บไว้บอกว่าฉันก็จำไว้ว่าคุณให้ของฉันฉันจะต้องให้ของคุณคืน เสียนี่เราไม่ขาดทุนลักษณะอย่างนี้แหละถ้าเราทำดีแล้วเราไม่ต้องกลัวทำดีแล้วใครจะเก็บใครจะต่อใครจะมีใครจะอะไรอะไรไว้ยังไงโลกนี้ทั้งโลกจะมีสิ่งละเอียดที่เก็บไว้จนอธิบายกันบอกว่าถ้าทำดีก็นายสุวรรณจดลงไปในหนังในแผ่นทองถ้าทำชั่วนายสุวรรณก็จบลงไปในหนังหมาว่างั้นนะจนอธิบายกันอย่างนี้ก็เหมือนกันก็เนี่ยอาตมาพูดไปแล้วเนี่ยแล้วเขาก็ไปอัดเทปเอาไว้เก็บเอาไว้มันก็ไม่มีถ้าอาตมาทำสิ่งดีไว้อาตมาไม่ห่วงอ่ะมันดีแล้วเก็บเอาไว้คุณก็เก็บเอาไว้คุณจะเอาไว้ต่อไปอีกกี่ชาติก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าคุณเก็บเอาสิ่งไม่ดีก็อาตมาไว้แอร์ลำบาก อาตมาก็ต้องอย่างนี้มันก็เอาไว้ฆ่าเรานี่มันก็ยังอายอะไรเลยหลายๆอย่างมันลำบากนะคุณว่าจะไม่บอกว่าไม่ห่วงนะเราทำชั่วแล้วเราก็วางแล้วก็ปล่อยเราไม่ถือสาไม่ดีนะไม่เข้าท่านะคุณฟังดีๆถ้าเราพูดไปแล้วก็พูดชัวร์ๆพูดว่าบาปอยากๆเร็วๆหลายๆเร็วๆลงไปเขาก็เก็บไว้ไม่เข้าท่านะคุณไม่ดีเราก็บรรลัยแต่ถ้าเราทำดีแล้วเขาเก็บไว้เขาจะเก็บไว้ต่ออีกยาวนานเท่าไหร่ไม่เป็นไรเพราะฉะนั้นกรรมดีที่เราจะทานก็ตามเราจะแสดงออกสลัดออกจะปล่อยออกก็ตามถ้าเราทำ ยิ่งดีเยี่ยมมันไม่มีปัญหาอะไรสบายใจทุกเมื่อเพราะนั้นเป็นสุขผู้ที่รู้กรรมถึงกรรมแล้วไม่ว่าจะคิดเพียงแต่คิดส่วนก็จดสุวรรณก็จดคุณคิดชั่วสุวรรณก็จดคุณคิดดีสุวานก็จบเอ้ยไม่ใช่คุณคิดชั่วสุวานจดคุณคิดดีสุวรรณก็จดอธิบายอธิษฐานว่าเป็นอย่างนั้นมันตราลงไปใจเราแล้วอะไรต่ออะไรหลายส่วนประกอบในโลกนี้มีส่วนประกอบมีองค์ประกอบละเอียดเกินกว่าเราจะคิดเกินกว่าเราจะรู้เพราะคนที่ไม่รู้ก็ไปพูดหยาบมาอธิบายความละเอียดก็เป็น ลำลองเสร็จแล้วก็ไปนึกว่าเป็นจริงอย่างนั้นก็อธิบายกันมาต่อเรื่องของศาสนาเรื่องของวิญญาณเรื่องของสิ่งละเอียดเป็นปรมัตถ์จึงปรวนแปรไม่เคยลงตัวไม่เคยลงร่องลงช่องไม่ค่อยได้เรื่องได้ราวอะไรแล้วเราก็ไปรับมาผิดๆแล้วเราก็ไปแสวงหาผิดเพราะว่ามิจฉาชีพต่างจิตตังตั้งจิตไว้ผิดเข้าใจผิดผิดเราก็เลยได้ข้อมูลผิดๆแล้วก็พยายามจะทำไปตามที่เราเข้าใจผิดๆยาวๆเราก็ไปหาอยากถ้าเราเข้าใจละเอียดมันจะไปหาละเอียดเรากำลังมุ่งหมายเข้าไปหาในส่วนที่จะเป็นนิพพานหรือความไม่มีสิ่งมีนั้นเป็นเครื่องอาศัยแต่เครื่อง ไม่ต้องเป็นสิ่งดีต้องเป็นกุศลกุศลน้อยต้องทำให้มากผู้ใดรู้ว่ากุศลนี้เป็นของที่เราต้องอาศัยเป็นสภาวะเป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลแก่ขันเราจะต้องอาศัยเพราะฉะนั้นพวกนั้นเข้าใจอย่างนั้นแล้วจะทำดีจะไม่ให้กรรมกายกรรมก็ดีวจีกรรมก็ดีมโนกรรมก็ดีไปสะสมส่วนไม่ดีเมื่อสำนึกเรามีและปัญญาเรามีแล้วว่ามันไม่ดีแม้แต่จะมานั่งง่วงเราจะไม่สะสมเราจะเอาสายขันลูกขันคุณนั่งง่วงคุณไปไหนคุณก็ไปนั่งง่วงขายขี้หน้า 5 เบี้ยเท่านั้นน่ะอยากจะเป็นพระเป็นพระงั่งทุกทีมันก็ขายขี้หน้าอยู่อีกตลอดกาลเป็นผลแห่ง เป็นส่วนแห่งบุญเป็นส่วนแห่งบุญก็คือว่ามันดีต้องเอาดีสิคุณต้องอาศัยอาศัยส่วนดีรูปร่างกายเราก็ส่งไว้ให้มันดีให้มันเป็นส่วนดีอาศัยได้ใครเห็นใครรับสัมผัสแม้แต่สมมติส่วนดีมันก็ได้ดีคุณก็เป็นพระที่ดีน่าเคารพนับถือที่ดีแม้แต่คุณคิดบอกแล้วว่าคุณจะเคยคุณจะเสพคุณคุณจะปฏิเสธวนาอธิบายคุณก็จะได้มีสิ่งที่อาศัยที่อยู่นั้นเป็นอาทิแต่ถ้าคุณไปทำสิ่งที่ไม่เป็นอัฐิเป็นสิ่งที่เป็นประหารนะเป็นป่าหายากเป็นความฉิบหายเป็นความเสื่อมมันก็เสื่อมก็สั่งสมความ เสื่อมความไม่ดีเพราะกรรมนี่จึงเป็นตัวสำคัญมากเป็นตัวกระทำลงไปแล้วต้องมาควบคุมกรรมกรรมกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมพยายามละเอียดไปจนถึงมโนกรรมด้วยนะทีนี้มโนกรรมน่ะมันละเอียดเราทำได้แค่กายกรรมเราก็ควบคุมกายกรรมก่อนควบคุมกายกรรมควบคุมวจีกรรมเรารู้ตัวเราว่าตัวเราเนี่ยกายกรรมเราไม่ดีกายนอกกายกายในกายกายกรรมของเรามันขายขี้หน้าก่อนแล้วก็ควบคุมกายกรรมก่อนรู้ตัวทั่วพร้อมไม่ได้ว่ากายกรรมมีสติรู้ตัวนะควบคุมมันควบคุมกายได้ดีควบคุมวจีได้ดีมันจะเข้าไปหาใจด้วย มันได้กำไรอย่างนี้คุณจะเข้าไปเอาแต่ใจเอาแต่ใจกายไม่ควบคุมวจีไม่ควบคุมวันหนึ่งก็นั่งหลับตาปี๋ๆไปเสร็จแล้วไม่ควบคุมกายคนหลับตาไปแล้วมันจิตมันไปตกที่ใจก็ไปใจมันไปตกที่ใจไปหาที่ใจแล้วก็ไปอยู่ที่ใจกลายเป็นยังไงไปแล้วไม่รู้เรื่องแล้วมาลงมะเส็งมะเมียมะแมไปแล้วคุณก็ไม่รู้ตัวว่ามันเป็นยังไงไปเพราะมันต้องทำหยาบไปหาละเอียดในขณะที่เราควบคุมกายมันใจด้วยนี่มันเป็นอย่างนี้มันได้ 2 ส่วนเพราะบางคนอวดดี ดีใจใจสำคัญใจใช่ใจสำคัญแต่ว่าเราจะต้องทำอย่าไปหาละเอียดพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้สอนว่าทำละเอียดก่อนมาหาญาติไม่เคยคุณเห็นคำสอนที่ไหนมาเบื้องต้นทำการบ้านปลายนี่ฉันบอกให้ไปทำที่ละเอียดมหายานเอาที่ใจตรงนั้นน่ะกลายเกินมันก็มาจากใจใช่แต่กรรมวิธีอุบายเครื่องออกนั้นทำจากหยาบไปหาละเอียดทำจากตื้นค่อยไปหาสูงอย่าไปทำจากสูงมาหาตื้นถ้าบอกว่าศีลสมาธิปัญญาก็จะไปเอาปัญญามหาสีมาราม ก่อนถึงจะเป็นศีลใช่คุณทำความเข้าใจให้ดีแล้วคุณก็มาตั้งสีนี้กับตัวเองตั้งสีก็คือเพื่อที่จะมาควบคุมกายกับวิธีที่เขาอธิบายกันไว้นั่นแหละก่อนเท่าที่เราจะสามารถเรารู้สักกายะของเราเรารู้เรื่องโรคสำคัญโรคหรือว่าความไม่ดีความบกพร่องของเราเราบกพร่องอะไรเราควบคุมตรวจตลอดเวลาเราเป็นเราทำอะไรเราทำอะไรอะไรก็บกพร่องจุดไหนขณะที่เราทำครัวระบบพร่องเรื่องอะไรขณะที่เราเขียนหนังสือระบบพร่องเรื่องอะไรขณะที่เราอ่านหนังสือระบบพร่องเรื่องอะไรขณะที่เราเดินระบบห้องอะไรขณะที่เรานั่งระบบพร่องอะไร ขณะที่เรานอนระบบช่องอะไรขณะเหยียบแขนออกคู่แขนเข้าระบบเพราะอะไรขณะที่เราอุจจาระในระบบพร่องอะไรรู้ตัวให้ได้แม้ต้องอุจจาระแล้วต้องทำอย่างโน้นอย่างนี้ไม่ดีแม่จะเราจะอยู่คนเดียวจะอยู่ในที่ลับไม่มีใครรู้ใครเห็นก็ตามแต่เราทำอะไรมันไม่ดีนะอันนี้มันเป็นกรรมกิริยาไม่ดีคุณก็สำรวมเข้าไม่ว่าจะอุจจาระดังว่าเนี่ยอยู่ในห้องส้วมลับตาคนก็ตามคุณบอกพร่องอะไรคุณเป็นอกุศลอะไรเคี้ยวกลืนทำงานทำการทำอะไรต่ออะไรงานอย่างนั้นงานอย่างนี้มันบอกพร่องอะไรในกายกรรมวจีกรรม ปรับตั้งใจตั้งใจรู้ตัวปรับปรับจุดบกพร่องอะไรเอามาเทียบกันอีกเด่นใหญ่เรื่องไหนเรื่องนั้นเรื่องนั้นเรื่องนั้นเรื่องนั้นเราแย่เรื่องนั้นเด่นมากนกก็เอาเรื่องใหญ่ๆน่ะมาทำก่อนทั้งหมดไอ้เรื่องที่มันยังไม่ไหวเอาวางไว้ก่อนแล้วก็มาเพลงที่เรื่องใหญ่ๆของเราเรียกว่าศักยะจับสกายยะมีทิฐิมีความเข้าใจในศักยะแล้วก็รู้ว่ามันชัดว่าอันนี้แหละเราจะซัดกับเราผมพูดใดมีส่วนที่บกพร่องและก็ปรับปรุงส่วนบกพร่องของเราโดยยอมรับโดยเห็นโดยรู้จริงเพราะถ้าใครไม่ยอมรับว่าตัวเองไม่ดีในส่วนนี้แต่เราก็ไม่รู้นะ คืนเขานั่นแหละเขารู้ส่วนใหญ่ด้วยเขาบอกว่าคุณไม่ดีส่วนที่คุณไม่ดีถ้าคุณไม่มีปัญญาอันเป็นญาณทัศนะวิเศษที่จะเห็นสิ่งที่ดีอย่างลึกซึ้งเป็นซะอย่างอภิญญาเป็นปัญญาอีกชั้นนึงเลยเป็นปัญญาอันอภิญญาเป็นปรมัตถ์คุณอย่าเลยต้องตามสมมติสัจจะเขาเถอะถ้ามันเป็นปรมัตถ์เป็นเรื่องของสยามอภิญญาเป็นความรู้ที่คุณรู้ด้วยตนเองและเป็นเรื่องที่น้อยอย่างพระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้เงี้ยจะตรัสรู้สิ่งที่คนอื่นเขายังไม่รู้ด้วยกับท่านท่านรู้คนเดียวแล้วคนอื่นก็ค้าแย้งทวนกระแสกับโลกด้วยอ่ะอย่างนั้นก็ค่อยว่ากันแต่เมื่อเราแน่ใจว่าเรายังไม่ใช่สายยางเรากินยายังไม่ใช่ผู้ตรัสรู้เองหรือว่า เก้าเขาขายปัจเจกพระพุทธะอย่าเพิ่งเลยอย่าเพิ่งเลยอย่าเพิ่งอวดดีเลยปัจเจกพระพุทธเจ้านะท่านมีปัญญาญาณที่แท้ที่แน่จริงท่านใดบำเพ็ญบารมีสั่งสมความจริงมาจริงๆฉันไม่ต้องอาศัยผู้อื่นและท่านก็มายืนหยัดยืนยันได้นำพาได้เกื้อกูลได้พี่หวังว่าพิสูจน์ให้คนอื่นไปสู่ตามได้อย่างเป็นไปแล้วพอเวลาเอาผักเอาเผยแพร่คนที่มีปัญญาไม่กล้าต้านไม่กล้าร่อนไม่อยู่พระพุทธเจ้าจะจัดเอาไว้ไม่มีบอกว่า อะไรพูดตอนนี้มารย่อมต้านไม่อยู่หรืออะไรธันวาคมธรรมจักรแล้วท่านก็เอาออกมาแสดงเอาออกมาให้เกิดติดเครื่องเป็นธรรมจักรออกไปพอเดินเครื่องออกไปแล้วนี่ผู้รู้เขาจะเห็นเลยถึงแม้มันก็มาก็ตามมาอยู่ผู้รู้เราไม่ตายเลยแหละสิ่งอย่างนี้พอพูดได้ขนาดนี้ว่าที่เราทำงานศาสนาที่ผมเองพาทำระหว่างออกไปในทิศทางที่ไอ้เราพูดกันให้เรารู้เรื่องแล้วแล้วเราก็วางออกไปเนี่ยหลายคนก็พยายามจะต้านแต่ต้านไม่อยู่บ้านหลายคนเป็นมาที่ไม่ยอมเห็นด้วยไม่เข้าใจด้วยตาไม่อยู่แต่พอเอาหวานออกไปแล้ว เครื่องหรือธรรมจักรจะธรรมะที่เกิดหมุนหมุนออกไปแล้วไปสู่อื่นพอไปสู่อื่นแล้วที่อื่นผู้มีปัญญาเขารู้เขาเราอย่าไปตายไอ้นี่มันถูกแม้เราทำไม่ได้ก็จงนิ่งไว้จากกระบี่ขบวนอะไรก็กระบิดกระบวนไปอย่างอื่นเขาไม่กล้าต้านสัจจะนะคุณมันจึงอยู่ได้แม้จะน้อยแม้จะน้อยก็อยู่ได้ก็เป็นไปได้ทรงไปได้ผมกล้าพูดเพราะว่าผมพาพวกคุณทำงานมาอย่างน้อยที่สุดถ้าบอกว่าตั้งกลุ่มตั้งแต่ 16 ขณะนี้ก็ปลาเข้าไป 7 ปี 7 ปีแล้วนี่นะถ้าว่ากันเลข 7 หลัก 7 และเป็นหลักติดหลักเป็น 7 มีหลักเป็น 81 ยิ่งก้าวหน้าถ้า 9 แล้วตัว 9 จริงเลยถ้ากล่าวแล้วหมายความว่าตัวเจริญเลยรอบเลยพระพุทธเจ้านี่หลัก 9 ผมได้อยู่หลัก 7 ถ้าใครอยากจะรู้ว่าผมภูมิไหนอะไรยังไงผมบอกหลัก 7 หลัก 9 ผมใกล้พระพุทธเจ้าแค่ไหนคุณจะรู้ผมพูดมันนานแล้วรักเจ็บนี้ติดเครื่องหลัก 7 ติดเครื่องพยายามเข้าหลักสยามและภิญญาเข้ารอบเข้ารอบที่จะเป็นไปเองแต่ก็ยังไม่ใหญ่ 7 ยังไม่ใหญ่ 8 ใหญ่กว่า 7 ก้าวยิ่งใหญ่กว่าอยู่ในรอบนั้นซะอย่างน้อยๆสยองอภิญญาน้อยๆอยู่ในหลักต้นหลัก 7 ติดเครื่องได้นี่พาคุณติดเครื่องมาพามาไม่ได้พาคุณหลบตีนหนีเลยแม้เราน้อยคุณจะสังเกตได้ไม่ได้พาคุณหลบหนีหลบเลี่ยงน้อยแต่ต้านไม่อยู่ต้านทานไม่ได้ทำมาจากนี้ต้านทานไม่อยู่มันจะเดินเดินได้มากได้น้อยอยู่ที่เหตุปัจจัยเราแม้ต้านทานไม่อยู่แล้วคุณเองคุณจะหยิ่งไม่ได้จริงไม่ได้หรอกคุณต้องเปลี่ยนต้องเปลี่ยนต้องอุตสาหกรรมวิริยะเดินเครื่องต่อไปวิ่งต่อไปมันจะวิ่งได้ใต้ไม่อยู่จริงแต่ก็มีแรง Thailand หมุนได้เท่านี้เขาตายไม่อยู่แต่มันก็จะหยุดในวาระนึงแต่ถ้าเราหมุนส่งแรงต่อเหมือนจะไปได้มากมันจะไปได้ไกลมันเป็นอย่างนั้นเพราะผมบอกพวกคุณนี่ผมเองผมตายลงวันนี้เดินเครื่องนี้เดินแต่ก็ไปได้เท่าที่มันมีมีเหตุปัจจัยมีแรงแต่ถ้าเราส่งกันไปอีกช่วยกันอีกหมุนกันอีกเครื่องติดที่ดีกว่านี้อีกผมก็เป็นแกนนำไปอีกทำไงให้ขยันขันแข็งไปอีกได้ถูกทางถูกคิดไม่ขัดไม่แย้งไม่ต่อกันเองไม่ต้องต้อนกันเองไม่ต้านกันเองไม่ทำให้เครื่องของเราเองเพราะเราเองไปเที่ยวเกาะตรงนั้นคนนี้ก็ปิดเกี่ยวตรงนี้ไว้เพราะนี่ไปเกาะตรงนี้ไว้ ไม่มีเมื่อไม่มีมันจะไปไวไปหมดแล้วแรงไปเร็วถ้าเราต้านๆตรงนี้ไว้คนนี้ก็เป็นห่วงตรงนี้ไว้คนนี้ก็เกาะตรงนี้ไว้มันก็ไปไม่แรงไปไม่เร็วไปไม่ได้มามันก็เท่านั้นมีเหตุปัจจัยในปัจจัยแท้ๆมันติด LINE มาอธิบายมาพยายามมาเสนอช่วยเหลือเฟือฝ่ายกันมาเนี่ยเราก็จะได้รู้ไปเรื่อยๆเราเรียนกันไปศึกษากันไปจะได้รู้ลึกขึ้นลึกขึ้นผมก็เก่งบ้างไม่เก่งบ้างบางทีก็ไม่เก่งที่อธิบายมีปฏิภาณมีปฏิสัมภิทาญาณในนิรุตติบ้างปฏิกะปฏิภาณบ้าง ยังไม่เก่งพอซื้อให้คุณฟังเฉยคุณรู้ก็ยังไม่เก่งนำพาคุณก็ยังไม่ออกมันก็ยังไม่ได้เพราะมันได้มันก็ได้เพราะอันนี้มาก็ค่อยเติมค่อยๆแถมขึ้นมาเรื่อยๆมันก็ก้าวหน้าขึ้นไปเหมือนใครตั้งใจเรียนตั้งใจฟังตั้งใจประพฤติมันก็จะได้ไปเรื่อยๆจะก้าวหน้าไปด้วยกันลำพังส่วนตัวผมก็บอกว่าผมไม่มีปัญหาอะไรผมมายุ่งยากอะไรหรอกบางส่วนตัวมันยุ่งยากอยู่แต่ว่าจะทำอย่างไรที่จะช่วยคุณให้ได้มากทำอย่างไรจะทำให้คุณได้เกิดจากกระจ่างทำอย่างไรจะช่วยคุณนำพาคุณเดินไปได้ดีได้แรงได้เร็วได้ไวซึ่งมันเป็นผลดีด้วยกันทั้งนั้นถ้าคุณได้แรงได้เร็วๆวัยถึงที่ หลายคนก็ไม่ช่วยผมมากผมก็แบกก็ขอน้อยลงมันเป็นธรรมดาศาสนาก็ไปได้ดีด้วยศาสนาก็ไปด้วยผมก็ได้ดีคุณก็ได้ดีได้ดีกันไปหมดแต่ถ้าเผื่อว่ามันไม่ไปมันก็ไม่ได้ดีมันก็แค่ไปมันก็ลากกันไปจงกันไปก็ไม่ค่อยจะเดินเท่าไหร่เท่านั้นเองอันไหนกรรมเป็นจุดสำคัญศาสนาพุทธถือว่าเป็นศาสนากรรมมันนิยมหลักแห่งกรรมเป็นเป็นแกนกลางเพราะฉะนั้นเราจะต้องรู้โลกนี้โลกหน้าให้สำคัญเราจะรู้โลกหน้าได้เพราะเราสัมผัสในโลกนี้เพราะฉะนั้นเราจะเรียนศาสนา เจ้าถึงย่นย่อมาอยู่ในโลกนี้แล้วท่านก็ย่นย่อมาตั้งแต่โลกวัตถุจนเข้ามาถึงกายาคืบกว้างศอกพร้อมสัญญากับใจของเรานั้นเราเรียนรู้โลกนี้ในโลกโลกนี้ก็ได้ย่อลงไปอีกหย่อนลงไปอีกให้ฟังแล้วว่ามันมีสังสารวัฏมันมีการวจีมะโนและมันก็ย่อลงไปอีกถึงมโนให้เห็นสังสาระให้เห็นสารัตถะที่เราเองเราประกอบเพราะประกอบกายก็เป็นสาระประกอบวจีก็ให้เป็นสาระประกอบมโนนั่นเองคุณก็จะเห็นว่าสังสาระของมโนสังสาระคือโลกสาระแค่ใดนี่เราคิดนี่เป็นสาระเราพูดนี่เป็นสาระ เราทำกายกรรมท่านั้นท่านี้อย่างนี้เป็นสาระเมื่อผู้ใดรู้สาระแล้วก็ทรงสาระทรงสังสาระคนนั้นก็เป็นผู้ที่มีเมตตาเป็นผู้ที่ทำอะไรออกไว้ว่าให้แก่โลกหมดเลยโลกนี้มีสาระเพราะเราเองเรามีพฤติกรรมกรรมทุกชนิดกรรมทุกหยดกรรมทุกอย่างการกรรมทุกบททุกบาทมันเป็นสาระเราจึงทำสาระนี้ไว้ให้โลกโลกนี้ได้รับการสร้างพระเราสร้างสาระไว้ให้ทั้งนั้นเราจึงเป็นผู้ที่ค้ำจุนโลกไว้เป็นผู้ที่อุดหนุนโลกไว้เป็นผู้ สร้างสาระอาศัยโลกเอาไว้ให้เราเกิดมาจะเป็นคนที่สร้างสาระไว้ให้แก่โลกเราจึงเป็นผู้มีสงสารฟังดีๆนะตั้งใจฟังดีๆเราเป็นผู้มีสงสารแต่เราไม่ได้ติดสงสารผมจะทำอะไรให้คุณผมสงสารคุณมันมาเป็นภาษาไทยแล้วนะผมสงสารคุณคือผมมีเมตตาค้ำจุนคุณคือโลกโลกหนึ่งที่เป็นโรคนพเคราะห์ที่ผมเป็นพระอาทิตย์ผมจะช่วยคุณไว้ผมสงสารคุณผมก็เอาศาลให้คุณเอาสาระให้คุณคุณเป็นคนไร้ คุณเป็นคนที่ไม่รู้สาระเลอะเทอะโลกมันมีแต่มอมเมาสิ่งที่ไร้สาระก็ดึงคุณมาหาสาระช่วยคุณให้รู้จักสาระมาทำเอาสาระชีวิตของคุณนี่เรา 6 ระเหิดเลอะเทอะถูกเขาหลอกไปเป็นตัวตลกอยู่ในโลกไร้สาระเต้นๆดีๆแรงงานต่างๆทำอะไรต่ออะไรไร้ค่าไร้คุณอยู่ในโลกเยอะแยะอาตมาก็มาดึงพวกคุณอาตมาก็มาดึงคุณต่างๆนี่เข้ามาให้รู้จักสาระเอามาปรับตนซะกายกรรมของเราก็ให้มีคุณค่าว่าจีนของเราก็มีคุณค่าจะศึกษาเล่าเรียนก็ศึกษาเล่าเรียนสิ่งที่มีสาระมีคุณค่าจะคิดก็เป็นคุณค่าและคุณก็มารู้มาดูมาเห็น ตามมีวิธีศึกษาให้คุณทำในสิ่งเล็กสิ่งน้อยสิ่งที่ทำได้เป็นเบื้องต้นง่ายๆก่อนคุณได้ขึ้นมาเรื่อยๆเรื่อยๆสะสมก็เห็นจริงเห็นจริงขนาดเห็นจริงเรายังพยายามศึกษาเอาพากเพียรเอาสั่งสมสาระเอามันก็ยังไม่ได้ง่ายนักเพราะโรคขี้เกียจบ้างเพราะโรคที่มันติดยึดมามากบ้างมันรู้ว่าดีก็ไม่ขี้เกียจไม่เห็นตัวเองขึ้นไปทำเพราะว่ามันรู้ว่าดีแต่มันก็ยังอยากเซฟอยากลิ้มอยากลองของเก่าเพราะมันติดมันก็ต้องมาฝึกออกละออกล้างออกจางออกเห็นตัวเองให้เป็นเข็นตัวเองให้เป็นตั้งตนอยู่ในความลำบาก อดทนข่มขืนอุตสาหะวิริยะมันจึงจะไปถ้าคุณเข้าใจได้ดังนี้คุณจะเห็นความเพียรหรือกิริยานี่เป็นตัวสำคัญที่สุดพระพุทธเจ้าท่านได้ตรัสว่าความเพียรนี่แล้วจะพาไปประสบผลสำเร็จถ้าไม่มีความเพียรคุณหล่อๆแหละอ่อนๆแอๆไปปล่อยเป็นเพื่อนผีซูเอียกับมันมากสุริยะกับมันบ่อยๆมันก็ช้าแน่ๆหรือไม่ได้แน่ๆถ้าแน่ๆหรือไม่ได้ตามที่เราเข้าใจแล้วก็ตามจริงๆช่วยกันได้เท่าที่จะบอกสัจจะให้ลึกซึ้งให้คุณเองเกิดจิตเกิดศรัทธา เกิดวิริยะพอพูดแล้วคุณศรัทธาอันใดคุณเชื่อจริงๆชัดเจนนะคุณจะมีวิริยะอันนั้นถ้าคุณยังไม่ศรัทธาคุณยังไม่เชื่อจริงเลยคุณไม่วิริยะหรอกเพราะวิริยะเป็นของคุณนะคุณทำวิริยะขึ้นเมื่อไหร่ก็สั่งสมลงไปในตัวคุณมีวิริยะอย่างน้อยก็มีวิริยะอะไรมีสติรู้ตัวนะเราต้องรับผิดชอบตัวเองนะสตินี้หมายความว่าตัวรับผิดชอบตัวเองรับผิดชอบตัวเองนะรู้ตัวนะใครช่วยเราไม่ได้แล้วนะเราต้องมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวนะแล้วปัญญาเข้าใจนี่ดีการต้องดีอย่างนี้นะวจีกรรมต้องดีอย่างนี้มโนต้องทำให้เป็นอย่างนี้กันดีคุณต้องทำเอาเองช่วยตัวเองเมื่อคุณเกิดสติคุณรับผิดชอบตัวเองคุณก็ได้สั่งสมพอรู้ตัวนิด กูก็ได้ถามนิดนึงก็สั่งสมลงเป็นสมาธิคุณรู้นิดนึงคุณได้ทำนิดนึงขณะนี้ใครรู้ตัวก็จะทำนิดนึงใครไม่รู้ตัวสติไม่มีโดยเฉพาะขนาดนี้ยังฟุ้งซ่านอยู่หรือยังโง่ๆโง่ๆอยู่ไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวทั้งๆที่กำลังบอกอยู่ในคุณก็ไม่ได้แก้ไขเลยคุณก็ไปคุณก็ไม่ได้สติสมาธิอยู่ที่ไหนไม่ได้สั่งสมสมาธิสมาธิคือสิ่งที่เป็นอาทิอธิบายด้วยเออลงรองช่องตามหลักเกณฑ์ตามกฎตามระเบียบตามทฤษฎีตามปรัชญาของพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าทำอย่างนี้นี่เป็นกุศลประกอบการอย่างนี้เป็น พระประกอบการอย่างนี้ไร้สาระประกอบการอย่างนี้เป็นสาระคุณก็รู้คุณก็ได้ทำนิดนึงก็เป็นอาทิตย์นิดนึงหลายๆอาทิก็แข็งแรงตั้งมั่นก็เป็นสมาธิแท้สูงสุดลึกซึ้งสมาธิเข้าไปสู่อุเบกขาสมาธิมันก็ไปถึงอุเบกขามันเลยคุณก็จะรู้ด้วยปัญญาว่ามันลึกหรือยังมันสูงเข้าไปหรือยังเกิดปัญญาขึ้นไปเรื่อยๆปัญญาก็หยั่งรู้ในสมาธิเป็นอินทรีย์พละอ่ออย่างนี้เขาเรียกว่าปิติอย่างนี้เขาเรียกว่าสุขอย่างนี้เขาเรียกอุเบกขาอย่างนี้เขาเรียกว่าสันตะวิหารแล้วมีอาการสามีวิญญาณอาจารย์มีกินแล้วกินจรรยาแล้วนิดนึงน้อยนึงก็ไม่มีแล้วเห็นชัด ปัญญามันก็จะรู้ในสันตะวิหารธรรมในความละเอียดละออซ้อนไปแม้ได้ถึงปานนั้นเห็นแจ้งถึงที่เราก็ไม่ติดไม่ติดในสิ่งนั้นไม่หลงไหลมาเป็นสิ่งของเราได้ดีแล้วก็ไม่หลงดีไม่ติดดีไม่ยินดีไม่คิดว่าดีเป็นของเราได้นิพพานแล้วก็ไม่เอานิพพานคนอะไรก็ไม่รู้คุณจะงงได้นิพพานแล้วก็ไม่ติดนิพพานมายินดีในนิพพานแล้วไปยินดีที่มาแล้วอุตส่าห์จะไปเอาสิ่งยอดแล้วมันยังไม่ยินดีกับนิพพานมาอีกอย่างนี้คุณก็อาจจะคิดได้จริงในความหมายของ มันมีทุกอย่างแต่สุดท้ายแล้วไม่มีแล้วเราจะต้องเป็นถึงที่ยอดเป็นถึงที่สุดจึงจะเรียกว่าเราเข้าถึงก็เป็นได้ถ้าเรายังไม่เข้าถึงยังไม่เป็นได้จนตั้งมั่นจนเป็นถาวรสมาบัติแปลว่าอะไรมันต่อเนื่องธิติก็แปลว่าตั้งมั่นเป็นอยู่ได้อย่างนี้นานๆฐิตินานๆตั้งเลยอยู่อย่างเงี้ยทรงอยู่อย่างเงี้ยจึงเรียกว่าธรรมะเข้าขั้นที่ 4 แล้วก็เรียกว่าธรรมะบ้างล่ะแต่ไปติดไปส่งติดอยู่ที่ติดพระพุทธเจ้าก็ไม่สรรเสริญในการที่จะติดที่ติดตั้งอยู่ทรงอยู่อย่างนั้นไม่เอาต้องปฏิบัติต้องสลัดคืนนี้ปล่อยอีกได้นิพพานทรงนิพพานแล้วไปติดนิพพานยังไม่ได้เลยและนิภาแล้วไม่เอานี่ผ่าน อาศัยมาเป็นมามาอาศัยอยู่ในส่วนที่จะเป็นประโยชน์เป็นคุณค่าเสียงไม่มีอะไรมันไม่มีอะไรแล้วมันก็ไม่ได้คุณค่าอะไรมากมายกับอะไรไม่มีอะไรก็ไม่เป็นคุณค่ากับอะไรนิพพานจะบอกว่าเป็นนิพพานเป็นสิ่งที่ศูนย์ไม่มีอะไรไม่มีอะไรมันก็ไม่มีคุณค่ากับอะไรเมื่ออะไรอะไรมันไม่มีตัวไม่มีตนมันก็ไม่มีอะไรแก่อะไรฟังไม่ไหวก็แล้วกันมันไม่มีอะไรจะอะไรแล้วเราจะไปอยู่เมืองทำไมกับไอ้ไม่มีอะไรในขณะที่เรามีเราก็มาอยู่กับมีมันถึงจะลงตัวเรามีรูปนามขันธ์ 5 เรามีกายเรามีใจเรามีรูปขัน มีเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณเราก็มาขับเคลื่อนสิ่งนี้ให้มีประโยชน์คุณค่าแก่มนุษย์โลกให้ไปหาสิ่งที่ไม่มีเราถือว่าไม่มีสูญญตาสุญญากาศนิพพานนั้นเป็นสิ่งสูงสุดเราก็มาพากเพียรปั้นหรือกระทำสิ่งนั้นไปให้ถึงสิ่งสูงสุดช่วยเขาแล้วเขาก็จะได้เป็นอย่างเราบ้างสิ่งสูงสุดนั้นไปถึงความไม่มีอะไรแล้วดับสูญแล้วเราแน่ๆระดับศูนย์เราดับศูนย์อย่างนั้นเมื่อไหร่ก็ได้ต้องมีคำว่าเมื่อไหร่ก็ได้แม่ไม่ต้องซักซ้อมบ่อยๆเราก็ไปถึงได้แต่คุณกว่าจะแน่ใจว่าคุณไปถึงได้โดยที่แน่นอนจะเมื่อไหร่ก็ได้ก็ผมก็ต้องแน่จริงๆเมื่อไหร่เมื่อไหร่เราก็นี่ผ่านได้เพราะฉะนั้น พานเอาไว้ตอนตายดีกว่าเอาไว้ตอนที่จะหมดรูปนามขันธ์ 5 แล้วค่อยไปทำนิพพานสุดสูงไม่มีอะไรไม่มีอะไรเราได้แล้วเราไว้ครั้งเดียวเอาไว้ครั้งนู้นก็ได้ตอนนี้เราก็อาศัยสิ่งที่จะสร้างสรรค์เป็นสมมติที่สัจจะเป็นเรื่องที่เป็นคุณค่าเพราะสิ่งนี้เป็นสาวสวะเป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลแห่งขันสิ่งนี้เป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลแข่งขันส่วนนั้นอันนาสวลีก็ไม่มีเพราะฉะนั้นเราจึงอาศัยเจตนาดีอาศัยตามอยู่กับกรรมกระทํา ก็ไม่พูดกายกิริยาก็ไม่มีคิดก็ไม่คิดนั่งใช้สิ่งนี้แหละศาสนาพุทธเราไม่เหมือนฤาษีแน่ไม่เอียงไปข้างฝ่ายเถรวาทอย่างที่เขากำลังคิดว่าศาสนาเถรวาทศาสนาที่จะต้องนิพพานนั้นก็คือนิ่งว่างเฉยนั่งหลับตาปีเป็นแบบที่เอาฤาษีมาบวกแล้วก็นั่งสงบอร่อยดีแล้วก็ติดตังค์อยู่ตรงนั้นออกป่าออกเขาออกถ้ำออกไปไม่ค่อยจะเป็นประโยชน์ต่อมหาชนไม่เป็นพระพุทธเจ้าชนะสุขายะหรือพหูชนะหัดทายะไม่เป็นไปเพื่ออย่างนั้นเมื่อไม่เป็นไปเพราะอย่างน้อยก็ผิดแล้วทฤษฎีหรือสเปค 9 ธันวาไว้เรามาหาบุรุษของศาสนาพุทธนั้นจะต้องเป็นอย่างนี้มันก็ไม่เป็นแล้วมันไม่เป็นมันก็เอียงไปข้างหนึ่งแล้วออกไปข้างที่มันไม่เป็นอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านว่าถ้าเราทำได้แล้วเราก็ไม่ทำนี่มันปฏิสนธิความหมายของปฏิสังข์อย่างนี้เราทำได้แน่ๆแน่จริงๆอันนั้นโตเมื่อใดเมื่อใดก็ได้ไม่มีที่สิ้นไม่มีที่สุดทำเมื่อไหร่ก็เป๊ะทำอะไรก็สำเร็จทำอะไรก็ทำทำวินาทีนี้ก็ทำได้ซักซ้อมดูเดี๋ยวนี้วินาทีนี้ก็ทำได้หยุดเดี๋ยวนี้หยุดได้เพราะคุณหยุดสิ่งที่ชั่วให้ได้อย่างเด็ดขาดแล้วมาที่สุดคุณก็หยุดแม้จะดีก็หยุดได้เราจะไม่ทำให้ดีอันนี้เราบอกว่าพอแล้วหยุดปีนี้ก็หยุดเลย หยุดได้ต้องช่วยหยุดได้ทั้งดีแต่เมื่อเราหยุดชั่วได้ดีแล้วคุณก็มาซักซ้อมทำดีให้ขยันทำดีให