230910-2-217 ทางเอกภาค2-ตอน217(หน้า478)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

อะไรก็คนนี้ก็เหมือนกับคนตายแล้วเมื่อคนที่นับวันมันจะเน่าเลยนะมีคนนิ่งเป็นคนนำเน่าไอ้คนนั้นเน่าคนน้ำนิ่งน้ำนิ่งไปเนี่ยถ้าน้ำยังไม่ไหลเป็นมานานชอบเดี๋ยวมันก็หนาวหนาวๆไม่มีไลค์ไม่มีวนไม่มี ไม่มีอะไรเดี๋ยวมันเน่าน้ำเน่าน้ำถ้าไหลเวียนอยู่บนน้ำน้ำแม่น้ำน้ำอะไรพวกนี้หรือว่าน้ำที่มีอะไรได้หมุนไปเวียนมาอะไรของเขาเนี่ยมันจะไม่เน่าถ้ามีอะไรต่ออะไรที่เป็นบทบาทของเขาอยู่มันจะไม่เน่าเออคนที่เพียรท่านบอกว่าเป็นเป็นอายุถ้าไม่เพี้ยนท่านก็เอาอันนั้นบวกอายุบวกอายุห่างเข้าไปก็เป็นอันนาอยู่ห่างๆอยู่หาแปลว่าไม่เพี้ยนก็แปลกๆกันง่ายๆเราไม่เพี้ยนแต่กูไม่เพี้ยนส่วนติดทางหรือสันติธรรมแปลว่าพระสันติภาพแปลว่าไม่พัก สันติธรรมในนี้เราก็ใช้คำว่าติดพระแต่ว่าพรรคการพักการงานคือกรรมผู้ใดกระทำมีการงานมีการกระทำอยู่ส่อถึงอายุพระพุทธเจ้าตรัสเอาไว้เกิดจากเอาไว้ก็เคยเอาหลักฐานมายืนยันว่าอายุของสมณะสมณะแปลว่าผู้เห็นภัยในวัฏฏะเป็นผู้สงบเป็นผู้เห็นภายในวัดป่าเป็นผู้ปฏิบัติตนได้เป็นผู้มีความสงบผู้ที่มีความสงบแล้วนั่นแหละกลับเป็นผู้มีการงานผู้มีความสงบนั่นแหละกลับเป็นผู้มีอิทธิบาทพระพุทธเจ้ายืนยันว่าอายุสิ่งที่แสดงความเป็นอายุ ตอนนี้อายุหรือมีชีวิตก็ได้เรียกกันอีกนัยหนึ่งก็ว่าผู้มีชีวิตมีอายุในหมายความว่ายังมีลมหายใจอยู่ยังมีชีวิตชีวาอยู่ไม้เอาอะไรหมายถึงที่บ้านอิทธิบาทนี่คือตัวการงานแท้เลยคือตัวสิ่งที่จะทำให้เจริญงอกงามไปทีเดียวอิทธิบาทนี่นั่นคือหมายถึงเอาอายุหมายถึงเอาการงานเอาการกระทําการงานใช้กรรมและเราต้องมีปัญญาเมื่อเราเรียนรู้เรามีญาณทัศนะเราเข้าใจแล้วก็ใช้ปัญญาเลือกการงานที่สมเหมาะสมควรการงานที่ดีการงานที่สร้างสรรค์เป็น ขยันหมั่นเพียรเป็นคนไม่ดูดายเป็นคนที่ช่วยเหลือเกื้อกูลเอื้อเฟื้อมันเมื่อยแล้วก็พักมันไม่เมื่อยเราก็ทำไม่ขี้เกียจไม่ขี้เกียจไม่เห็นแก่ตัวมันอยู่ในนี้หมดสิทธิ์มันไม่ขี้เกียจมันไม่เห็นแก่ตัวมันเสียสละมันสร้างสรรค์จะเห็นได้ว่าคุณธรรมของศาสนาพุทธและคุณธรรมของที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านจะให้คนเป็นด้วยคนเกิดญาณปัญญาเกิดญาณทัศนะวิเศษเกิดการรู้เนี่ยมันเป็นความประเสริฐจริงๆถ้าสัตว์โลกใดอย่าว่าแต่คนเลยโดย หลานก็ตามถ้านะถ้ามันเป็นได้มันมีบทบาทมันมีพฤติกรรมยังมีพฤติกรรมของสัตว์ก็ตามพฤติกรรมของมันน่ะเป็นขยันมันเป็นการขยันพฤติกรรมของมันเป็นการสร้างสรรค์มีปัญญาสร้างสรรค์ซะด้วยทำสิ่งที่เราเห็นได้ว่าเออนี่มันฉลาดมันทำสิ่งที่น่ากระทำคนบางคนยังไม่ทำเลยถ้าสัตว์ไม่ได้ฐานก็บอกแล้วถ้าฉันคนใดมันทำได้สร้างสรรค์อยู่ขยันหมั่นเพียรนะไม่เห็นแก่ตัวไม่เอารัฐเอาเปรียบเรามีแต่ให้สร้างสรรค์แล้วก็บริจาคแจกจ่ายทานให้ ตู้อุดหนุนเจือจูนเหยี่ยวตลอดเวลาสัตว์ไม่ได้ชาร์จตัวนั้นก็เป็นสัตว์ประเสริฐพระอาทิตย์อะไรที่กรรมพระพุทธเจ้าจึงตัดไม่ตายตัวกรรมจำแนกสัตว์เราเรียกชื่อมันว่าสัตว์เดรัจฉานแต่มันดีกว่ามนุษย์ที่ไม่มีกรรมหรือไม่มีพฤติกรรมอย่างนั้นมันจะดีกว่าเลยจะไม่บอกว่ามันเป็นเดรัจฉานจะว่ามันไม่ได้เลยถ้ามันมีพฤติกรรมอย่างนั้นพฤติกรรมในพระพุทธเจ้าถือเอาเป็นเครื่องจำแนกสัตว์ไทยก็คงเคยได้ยินมาว่ากรรมจำแนกสัตว์ไม่ได้หมายความว่าเอาหน้านี้นะเอาหน้าตาอย่างนี้นะ ประหยัดๆแล้วก็เดิน 2 ขาโยกเยกได้เนี่ยว่าเป็นแยกมาว่านี่เป็นสัตว์คนสัตว์เดรัจฉานเอาแค่ง่ายๆแค่นี้ก่อนนะเอาแค่ 2 ชั้นอีสัตว์คนนี่สัตว์เดรัจฉานและเอารูปร่างในเครื่องเป็นเครื่องแยกพระพุทธเจ้านี่นะปราบเองพระบรมศาสดาไม่เอาอันนี้เป็นเครื่องแยกท่านเอากรรมเป็นเครื่องแยกมีตัวคำว่ากรรมนี่เรียกว่าการงานหรือการกระทำจึงเป็นเรื่องสำคัญมากแล้วเราจะรู้ว่าชีวิตนี้เกิดมาถ้าเราเข้าใจมีญาณทัศนะแล้วมันไม่มีอะไรเกิดมามันมีแต่การงานหรือการกระทำนี่แหละชีวิตเพราะเราจะทำอะไรเราจะจัดสรรอะไรให้ยังกุศลให้ถึงพร้อมแล้วจะจัดสรรการกระทำหรือการงานอะไรให้แก่ตนในชีวิต หนึ่งตามที่เรามีสมรรถนะมีสมรรถภาพมีความสามารถมีปัญญาที่จะทำเรื่องเป็นหนี้เรื่องไม่ใช่เรื่องเข้าข้างตัวพอเราหมดความเห็นแก่ตัวแล้วเราไม่ได้เลือกกระทำตามที่เราอยากทำเราไม่ได้ทำงานตามที่เราอยากทำนะเราทำการงานตามที่เห็นดีเห็นสมควรเห็นดีเห็นสมควรจะทำบางอย่างเราไม่ค่อยถนัดแต่ว่ามันมีสมควรและการละเวลาหมู่กลุ่มมันน่าจะทำอันนี้เราก็กระโดดเข้าไปช่วยอันนี้ด้วยปัญญาด้วยเห็นด้วยรู้ว่าเออมันน่า น่าสมควรกับปิยะสมควรกระทำเราก็กระโดดเข้าไปทำบางอย่างเราถนัดอาหารอะไรก็ทำเลยแหละนำอันนี้เป็นการสร้างสรรค์อยู่และสิ่งนี้สมควรกระทำเพราะว่าทำไปให้แก่โลกแล้วมันก็จะต้องหมุนเวียนเกิดมาเกิดมีอะไรเราก็ทำเข้าไปมีอิทธิบาทนี่ก็มีหมดเลยมีความยินดีไม่มีความหม่นหมองแล้วทีนี้รวมกันมาหมดตั้งแต่ภาษาว่าโมทนาอนุโมทนาประมุขชะมดชาอะไรมาจนกระทั่งถึงฉันทะเป็นความยินดีแปลว่ายินดีถึงขั้นปิติถึงขั้นฉันทะถึงขั้นประมูลพระถึงขั้นอนุโมทนา เหรียญอนุโมทนาภาษาบาลีคำเหล่านี้แปลว่ายินดีถ้าใครได้ลองใช้ปัญญาไตร่ตรองนิดนึงแล้วก็จะรู้อนุโมทนากับแปลว่ายินดีประณตที่ตรงกันข้ามกับคำว่าอะไรที่เป็นนิวรณ์ตัวที่ 678 นิวรณ์ตัวที่ 6 ที่ 7 เป็นตัวที่ 7 ที่ว่าอคติเนี่ยแล้วก็มีตัวตรงกันข้ามก็คือสมมุติเป็นความยินดีแม้ออกมาว่าเป็นตัวฉันทะเป็นตัวพริตตี้ก็แปลว่ายินดีจะมีความปิติตีความยินดีมีความฉันทะมีความยินดีพอใจทำงานด้วยความยินดีทำงานด้วยความพอใจมีฉันทะมีวิริยะ กลับเข้าไปอีกเพี้ยนคำว่าเพียรซ้อนเข้าไปอีกอายุหาท่านก็แปลว่าเพี้ยนแล้วยังมีคำว่าวิริยะซ้อนกลับไปอีกเพี้ยนสู่ความเพียรสำคัญแล้วก็มีจิตตะมีการมีจิตเท่าไรก็เอาจิตมาใส่ในที่นี้อย่าให้จิตมันไปอื่นคนสามารถที่จะควบคุมจิตตนได้นั่นคือผู้ที่บรรลุธรรมเป็นผู้ที่สามารถกำหนดจิตตนได้สามารถที่จะจัดสรรให้มันเกิดมันดับสามารถที่จะให้มันเป็นพฤติกรรมอย่างนี้อย่างนี้อย่างเก่งมันอยู่ในมืออยู่ในอนาคตเป็นเจโตว่า 10 ปัตโตเรามีอำนาจเหนือจิตเปโตว่า 10 โตไปว่าผู้เข้าถึงความมีอำนาจวศินหรือว่า 10 ปัจจัตประสมกับคำว่าปัทมาความเข้าถึงการเข้าถึงความมีอำนาจจริงๆเราเป็นผู้เข้าถึงเราเป็นผู้เป็นได้เข้าถึงนี่หมายความว่าเราเข้าไปเป็นไม่ใช่รู้เฉยๆไม่ใช่จะเข้าใจแต่ปัญญารู้ปัญญาเข้าใจแต่เรายังเข้าไม่ถึงคือเรายังเป็นไม่ได้เราเป็นได้เรามีได้แล้วมีกันอย่างช่ำชองมีเรื่องนิดนึงครั้งหนึ่งคราวหนึ่งก็ได้คราวหนึ่งทำเข้าบ่อยๆๆก็ได้มากขึ้นทำทองสมาบัติทำให้มีเสมอเลยว่าพยายามทำให้มีสมองฝึกสมาบัติสมาบัตินี่คือฝึกได้เป็นอย่างนี้เสมอ ฝึกเขาแล้วก็ตั้งมั่นมากๆนานๆเขาก็เป็นธิติตั้งมั่นได้ทำได้มั่นคงทำได้ยั่งยืนขึ้นยั่งยืนจนกระทั่งตั้งมั่นแน่นอนเที่ยงแท้เป็นอัตโนมัติทำได้มากๆและทำได้อย่างนั้นน่ะอยู่นานๆจะมีเว้ามีแหว่งบ้างหรือเปล่ามีแบบเป็นเล็กน้อยไอ้นั่นก็เรียกว่ายังมีเว้ามีแหวนไปเล็กน้อยถ้าตั้งมั่นอย่างเก่งเลยก็ไม่เว้าไม่แหว่งเลยไม่ว่าไม่แรงเลยทำได้อย่างตลอดเราจะถอนนะ ที่จริงอ่ะเขาแยก 33 นะนี่คือวะบัวอุฏฐานะอุฏฐานะแปลว่าเพี้ยนอีกแหละแต่ว่าขยันอีกอ่ะอุฏฐานในสัมปทานไปที่จะทำให้เกิดประโยชน์ตัวที่ 1 ถึงพร้อมด้วยความขยันหมั่นเพียรอุทานนะว่านี่เป็นตัวพฤติกรรมเป็นตัวสววพฤติกรรมว่าอุฏฐานะแปลว่ามิตรมีพฤติกรรมแห่งผู้ขยันอีกและทีนี้เรามาแปลว่าความมาเป็นพรรคเป็นเพิ่มก็คือว่าเราได้สิ่งนี้แล้วเก่งแล้วสิ่งนี้เราได้สิ่งนี้แล้วเก่งแล้วเป็นแล้วตั้งมั่นแล้วเป็นอัตโนมัติแล้วไม่ต้องไปฝึกมันไม่ต้องไปเพียรอะไรมันอีกแล้วมันเป็นได้โดยเองเลยเป็นได้อัตโนมัติ เขาก็เป็นได้ตัวเองเป็นอย่างนั้นได้โดยไม่ต้องไปควบคุมโดยไม่ต้องไปคอยระวังไม่ต้องไปคอยฝึกคอยขับมันมันเป็นแล้วเราก็หาสิ่งใหม่หางานใหม่หากิจใหม่หาเรื่องใหม่ที่จะเจริญยิ่งขึ้นวุฒิสูงยิ่งขึ้นไม่ใช่แค่อิ่มพระพุทธเจ้าท่านสอนเอาไว้ว่าเราไม่สรรเสริญคนผู้หยุดอยู่หรือผู้ทรงอยู่เราสรรเสริญผู้ที่เจริญยิ่งอยู่เจริญยิ่งเจริญยิ่งอยู่พัฒนาอยู่เรื่อยไปเราสรรเสริญผู้ที่สามารถก้าวหน้าพัฒนาวุฒิป่วยการกล่าวถึงคนเสื่อมต่างๆบ้านนี้เราก็มีพระสูตรเอามาเขียนติดเอาไว้เตือนให้เห็นเด่นชัดว่าเราไม่ น้ำเน่าไม่เป็นพวกน้ำนิ่งแช่ไม่เอาเราไม่เอาพวกน้ำเน่าๆเราเป็นผู้พัฒนาเมื่อเห็นว่าไอ้นี่ดีแล้วสมควรแล้วสมควรแก่การสมควรแก่ธรรมเห็นว่าเอาละอันนี้พอสมเหมาะสมควรแล้วถ้าเราจะฝึกซ้อมต่อไปอีกเราก็ย่อมฝึกอยู่บางคนอาจจะยังไม่ตั้งมั่นเพียงแท้ตรงจนกระทั่งเป็นอัตโนมัติเลยก็ได้ฝึกมาจนกระทั่งเอาล่ะเราเก่งแล้วฉันชอบพอสมควรแม้จะยังไม่ถึงอัตโนมัติทีเดียวเราก็เพิ่มเรามีทิศทางที่จะขยันเพิ่มมองหาเห็นว่าเราควรจะฝึกอะไรต่อเราจะทำอะไรเพิ่มอีกเราก็ทำใส่เข้าไปก็หน้าไปนี้เสมอนี่เรียกว่าเพิ่มเพราะงั้นก็ฐานะที่หมายคำว่าเพิ่มว่าพรรค หมายความว่าพักดับเพลิงที่แปลว่าหยุดเราไม่ได้หมายความว่าเราหยุดเสื่อมหยุดต่ำแต่เราหยุดปิดแล้วไม่ใช่จุดเสื่อมหยุดต่ำไปหรือหยุดติดหยุดคือการติดที่จริงเราแหมภาษานี่มันก็ซ้อนนะเราหยุดความติดเลิกความเจ็บเก่าติดสภาพนี้เลิกเป็นอยู่อย่างซ้ำนี่ขึ้นไปให้มันมีให้มันมีดีขึ้นอีกอันนี้ใช้เป็นฐานเลยทีนี้อันนี้ใช้เป็นบาทฐานหรือใช้เป็นสิ่งที่รองแล้วเราก็เพิ่มขึ้นไปเพิ่มได้สูงขึ้นไปอีกเลื่อนขึ้นไปอีกวุฒิฐานะหรือว่าเปลี่ยนไป หาเราเปลี่ยนดูซิเปลี่ยนไปอันนู้นอันนี้บ้างและคนเราก็จะทำได้สักจำนวนหนึ่งเราจะเก่งหรือว่าเราจะเพียรหรือว่าเราจะฝึกอะไรมันก็ฝึกได้สักจำนวนนึงล่ะมากกว่านั้นบางทีก็ทำไม่ไหวหรอกคนทำไม่ไหวจะปลูกไปทำเมนูนี้ให้มันได้ให้มันเป็นให้มันเก่งหมดทุกอย่างไม่ได้ไม่ได้หรอกเราก็ได้จำนวนหนึ่งได้ที่เป็นนั้นเอาได้ก็ได้แล้วจำนวนนี้ก็จำนวนหนึ่งทีนี้เราก็จะมีสิ่งที่ถนัดจะมีสิ่งที่ถนัดสิ่งที่ช่ำชองของแต่ละบุคคลย่อมไม่เหมือนกันต้องแบ่งกันทำใครถนัดอะไรก่อนคนนั้นก็รับผิดชอบไปมากมายมันไม่คิดเกี่ยงมันไม่คิดไปว่าเออนี่ของฉัน ความดีของคุณทำนี่ฉันทำคุณไม่มาช่วยฉันเลยอย่างงู้นอย่างนี้ไม่คิดจริงหรอกมันรู้ว่าเราได้ทำถ้าเรารู้ว่าการงานคือการงานเราก็จะรู้ว่าตัวเราเองนี้อยู่ในฐานะอันสมควรเราอยู่ในฐานะอันสมควรว่าเออตอนนี้เรากำลังมีการงานเรากำลังมีกรรมมันไม่ใช่เวลาพักเรามีเวลาเพียงแล้วก็ทำเพียรไปเรื่อยๆด้วยความเอาใจใส่ด้วยความเพียรด้วยความทำไปไม่ใช่ว่าสักแต่ว่าทำมีฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสามีอิทธิบาทเป็นตัวบทบาทอยู่เพราะฉะนั้นผู้ที่เข้าถึงจุดแล้วจะเห็นว่าสัมผัสเมื่อไรท่านก็อยู่ในอิทธิบาทยังไม่ตายท่านยังมีอายุมันจะบอกว่าจะถึงตราดพระพุทธเจ้าว่าอิทธิบาทนี้เป็นตัวแสดงอายุของสมณะ จะถึงซึ่งคำว่าสมณะแล้วเป็นผู้พ้นภัยสมณะเป็นผู้พ้นภัยเป็นผู้เห็นภายในวัฏฏะเป็นผู้ที่พ้นทุกข์เป็นผู้สงบแล้วอะไรก็ตามจะแปลความหมายสงบแล้วก็คือสงบจากกิเลสมันหมดแล้วเป็นผู้สงบจากกิเลสแต่ไม่ใช่สงบเห็นนั่งคือแข็งเฉยๆเปล่าเห็นบทบาทกลับจะเห็นบทบาทในอิทธิบาทของท่านอ๋อนี่ทันสมัยนะเห็นบทบาทแห่งสมรรถนะก็คือเห็นอิทธิบาทหรือเห็นการกระทำการงานเห็นความขยันเรียกซ้อนอะไรลงไปก็ได้เรียกซ้อนลงไปแล้วก็จะเห็นชัดแม้แต่จะเห็นท่าน เราก็อยากเห็นว่าโอ้ท่านพักนี่นะท่านพระเจ้าก็ยังมีสติสัมปชัญญะพักยังมีความรู้ตัวยังมีความระมัดระวังยังมีความประมาณไม่ใช่พักหลับไหลปล่อยปละละเลยไม่มีสติสตางค์ไม่ควบไม่คุ้มไม่รู้จักเวลาหลับไม่รู้จักเวลาตื่นไม่รู้จักเวลาพอไม่รู้จักพอไม่ใช่มารู้จักเวลาพอรู้จักเวลาพักรู้จักเวลาเพียรเป็นผู้ที่เป็นผู้กำหนดเป็นผู้ที่มีสติเห็นได้ชัดว่าท่านเป็นผู้ที่มีสติควบคุมดูแลตัวเองจัดสรรตัวเองให้มีบทบาทที่น่าเลื่อมใสเป็นภาษาที่เป็นผู้ที่น่า ภาษาซิโก้ภาษาที่กะเป็นผู้ที่อัจฉริยะเป็นผู้ที่ไม่สะสมอัจฉริยะไม่สะสมแต่สร้างสรรค์และคนที่สร้างสรรค์ขยันหมั่นเพียรจึงเป็นนัยยะที่คนธรรมดาปุถุชนดูไม่ออกนึกไม่ถึงพอบอกว่ามาเป็นพระเป็นผู้หมดกิเลสบดยาอ้าวหมดยาก็เป็นคนไม่พัฒนาที่ไม่ทำงานที่ไหนได้มันกลับกรุงกันข้ามย้อนแย้งความเข้าใจผิดพลาดผิดๆเดาๆของประชาชนทำงานด้วยกิเลสแต่แท้จริงเขาก็ไม่ได้กินตามที่เขาว่า เขาก็ยังต้องทำงานในสิ่งที่มันไม่เป็นกิเลสหรอกมันไม่อยากทำแล้วมันขี้เกียจด้วยซ้ำมันไม่ชอบแต่เขายังทำสิ่งที่เขาไม่ชอบทั้งที่เขาไม่อยากทำด้วยซ้ำไปเมื่อมันดีมันต้องทำนั่นแหละสัจจะมันคลานตัวเขาอยู่มันฟ้องมึงจะมาเถียงว่าทำงานได้กิเลสไม่อยากทำอะไรก็ไม่ทำอีกมันตัวคุณเองคุณยังทำสิ่งที่คุณไม่อยากทำเลยแต่คุณรู้ว่ามันดีใช้เวลานอนนอนอยู่นี่ตื่นเช้าขึ้นมาต้องตื่นขึ้นไปทำงานคุณไม่อยากตื่นเลยมันติดนอนมันอย่างนอนต่อขี้เกียจคุณก็ต้องตื่นเพราะว่ามันไม่สมควรมันต้องเติมมาควรเติมควรมาทำคุณยังทำอยู่บ่อยๆไปใช่ไหมใครมันก็ต้องเคยใครมันก็ต้องเป็นง่ายๆอย่างนี้หรืออื่นๆเหมือนกันหลายอย่างบางอย่างเราไม่อยากทำหรอก รับจ้างทำงานทำการอะไรเขาแล้วเราไม่อยากทำเลยอันนี้แหมมันเกลียดละเบื่อมันไม่อยากกลับคุณก็ต้องทำคุณไม่ได้ทำทุกอย่างเมื่อไหร่เพราะฉะนั้นอย่าเอาคำว่าคำว่าอยากมาอ้างเออถ้าไม่อยากแล้วก็ไม่ทำงานสิไม่จริงอ่ะคนเราไม่ได้ทำงานทุกอย่างเมื่อไหร่ทำงานด้วยปัญญาทำงานด้วยรู้นี่นะแล้วเราก็กำหนดมันจะทำถ้าเรารู้ความจริงอันนี้เราอยากให้ตัวขี้เกียจตัวชอบตัวอะไรมาเป็นตัวกั้นมาเป็นเครื่องบงการออกไปตัวขี้เกียจด้วยชอบใจจึงทำไม่ชอบใจไม่ทำไม่เอามาใช้แล้วไม่ให้มันมามองการตัวเราเนี่ยเราก็พยายามรู้ความจริงขึ้นไปเรื่อยๆแต่ผู้ที่จะรู้ความจริงเป็นผู้ที่เข้าใจด้วยปัญญาอัน ที่ว่านี้ก็จะเป็นผู้ที่ทำงานด้วยปัญญารู้เลือกทำเลือกอันนี้ไม่ใช่เรื่องด้วยความพอใจบอกแล้วเรื่องด้วยเป็นธรรมมาวิจัยที่เห็นว่ากุศลอ๋ออันนี้เป็นกุศลอันนี้เป็นกัปปิยะอันนี้เป็นสิ่งสมควรก็ยังกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทยังกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาททำกุศลกุศลคืออะไรแปลอีกนัยหนึ่งว่าบุญก็ทำบุญทำกุศลทำสิ่งที่ดีแปลความเป็นกุศลแปลว่าฉลาดทำสิ่งที่ฉลาดเราฉลาดและใช้ปัญญาธรรมวิจัยแยกแยะวิเคราะห์แล้ววิจัยแล้วเห็นว่าดีควรทำเราทำด้วยความไม่เห็นแก่ว่าธรรมนี้แล้วจะเป็นประโยชน์แก่ตนหรือเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นเห็นว่ามันเป็นประโยชน์กันกลางเป็นประโยชน์ ปรางโดยเฉพาะตัวเราเองถ้าเผื่อว่าเราเองไม่ใช่คนเปลืองไม่ใช่คนที่จะต้องเอาอะไรหาอะไรไม่ให้ตัวเองแล้วจะต้องสร้างอันนี้สร้างเพื่อจะได้มีขึ้นมาแล้วเป็นล่าไปกับตัวเองก็ไม่ได้เป็นทำเป็นอันนี้ไปแล้วจะมีคนมายกชั้นสรรเสริญยอยศยอยศสั่งยศอะไรให้ก็ไม่ได้เกี่ยวจะทำไปแล้วเลยคนจะได้สรรเสริญเยินยอก็ไม่บางทีเขานินทาด้วยเหมือนอย่างอาตมาเนี่ยมันทำงานอยู่ขณะนี้ทำงานไม่ได้เอาใจคนทำงานฝืนทำงานผ่าตัดเลยค่ะทำงานขัดขัดเกลากิเลสกิเลสของคนคัดกรองความที่มันชอบใจติดใจพอใจที่เขาเองเขาเป็นกิเลสกิเลสของเขา แล้วก็มาค้านกิเลสขัดกิเลสคนมันอยากจะทำตามใจตัวแล้วก็มาขัดการทำตามใจตัวเสียมาขาดเขาเขาจะไปชอบหน้าอะไรเพราะการทำงานนี้จึงเป็นการทำงานที่ทำงานที่เขาจะไม่ชอบขี้หน้าเราทำงานในสิ่งที่จะไม่ชอบขี้หน้าเราเพราะเราจะมาขัดกิเลสเขาอันนี้มันกิเลสของฉันนี่ฉันจะอยากทำอย่างนี้ฉันจะอยากกินอย่างนี้จะเป็นอย่างนี้อยากจะได้อย่างนี้อยากจะสนใจอย่างนี้ฉันจะทำอย่างนี้ก็แน่นอนคนทั้งโลกเป็นอย่างนี้เขาจะทำตามใจกิเลสแต่เรานี่เป็นจอขัดเป็นจอมขัดเกลาเป็นจอมฝืนเลยกิเลสนะเดี๋ยวจะจัดฟันน่ากินเลยให้ทานแยมกระแสเขา เราจะมาทำงานขัดใจเขาขัดเกลาเขาแล้วจะให้เขามาชอบขี้หน้าเราถ้าเราไม่รู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้วเราก็ไม่รู้เรื่องแล้วก็ทำไม่ไหวเราก็ไม่วางใจเราทนไม่ได้หรือเราก็ไม่กล้าทำไม่พอใจจะทำยังไงอาตมาเข้าใจดีนี่พูดให้ฟังแล้วนี่อาตมารู้ตั้งแต่ยังไม่ทันเปิดปากก็เห็นขี้ฟันแล้วว่างั้นนะใช้สำนวนยังไม่ทันเปิดปากรู้ตั้งแต่ยังไม่ทันเปิดปากก็เห็นขี้ฟันแล้วอ่ะก็เราทำงานขัดคอเขาขัดใจเขาขัดเกลาเขาเขาจะมีกิเลสกับมนุษย์มันมีกิเลสแล้วจะมาขัดกิเลสคนอีกคนมันรักกิเลสที่สุดนะ แหมคนเรานี่จะว่ารักอะไรนี่นาจะว่ารักแฟนนี่ยังไม่เท่ารักกิเลสเลยนะใครเคยมีแฟนมาแล้วเทียบดูที่ชั่งน้ำหนักดูว่ารักแฟนก็รักกิเลสมีใครมันจะรักมากกว่ากันมันรักกิเลสยิ่งก็รักแฟนอีกจะบอกให้มันรักจริงๆเลยเนี่ยมามันเหนียวไม่มีสละชอบกิเลสรักกิเลสที่มันตัวไอ้สิ่งชอบติดใจของตัวเนี่ยสิ่งที่จะต้องเป็นต้องมีต้องได้เอาจะเอามันรักกิเลสมากเราจะมาแย่งของรักเขานะเราพลาดของสุดรักสุดบูชาของเขาอ่ะเนี่ยมันล้างเองงานมาล้างกิเลสของคนจึงเป็นงานที่จะมาพรากสิ่งที่สุดรักสุดบูชาของคนแล้วเขาจะชอบขี้หน้าเราอะไรกันนักหนาเราไม่ชอบคนจะชอบ เราต้องเป็นปราชญ์ต้องเป็นบุรุษที่มีปัญญาญาณอันสูงอ่ะแหมคนนี้ท่านผู้นี้ดีจังเลยท่านมาสร้างสรรค์เราให้เจริญงอกงามท่านมาทำให้เรากิเลสหลุดผ่านมาพยายามอบรมสั่งสอนบังคับเราก็กิเลสเรานี่มันก็เหนียวแน่นเหลือเกินโอ้โหท่านก็ช่วยเป็นภาระเป็นภาระเป็นขยันช่วยล้างและล้างอีกแหมล้างทั้งสมองล้างทั้งขี้เหงื่อขี้ไคลร้านก็ขี้เกียจขยะโอ้ล้างให้พยายามด้วยอุบายอยู่วิธีด้วยการเคี่ยวเข็ญเคี่ยวเข็ญแล้วเคี่ยวเข็ญอีกระนาบแล้วก็อาบอีกผู้มีปัญญาญาณผู้มีตาผู้มีปัญญาย้ายผู้มีดวงตาผู้มีจักษุผู้มีแสงสว่างผู้มีความ ก็จะอนุโมทนาเจ้าสาบซึ้งใจแม่ท่านผู้นี้ดีจริงหนอมาเอาภาระในสิ่งที่คนจะมาเอาภาระในเรื่องที่ทำสิ่งที่เขาไม่ชอบงานนี้เป็นงานที่เขาไม่ชอบงานนี้ขัดใจคนทวนกระแสใจคนฝืนกระแสใจคนเพราะกระแสใจคนมันจะวิ่งไปตามกิเลสแล้วเราจะมาล้างไม่ขวางกิเลสเขาดังที่กล่าวแล้วอธิบายแล้วอยู่นี่เราก็รู้ว่าเราจะไม่ได้สรรเสริญเราจะไปแปลกอะไรเราจะต้องได้รับการตำหนิมันก็ของแน่ๆอยู่แล้วเพราะฉะนั้นเราจะไม่กลัวการตำหนิเราจะประมาณดูแลเท่านั้นเองว่าถ้าเราจะขัดเขาเท่านี้เขาจะไหวไหมถ้าขาดแรงๆมากๆนักหรอกมันก็ตอบ เขาให้เราเท่านั้นเองไม่เอาว่ะอะไรมันแรงไปไอ้เนี่ยถึงต้องมีการประมาณมัสยิดตาต้องกำหนดอ่านรู้ไม่รู้ใจเขาเราจะต้องรู้ใจเขาไม่ได้ไม่งั้นเราไม่รู้ใจเขาว่าใจคนที่มีกิเลสกี่กิโลคนนี้มีกิเลสกี่กิโลแล้วจะขัดหน้านี้จะต้องขัดได้จำนวนประมาณเขาบอกแล้วว่าเขารักเหลือเกินนะมี 100 กิโลเลยคันนี้หมด 100 กิโลไม่ได้แล้วมันไม่ยอมขาดใจง่ายๆหรอกพวกนี้เราต้องคอยล้างออกมาขัดเกลาออกมาถึงใช้คำว่าขัดเอาสันเลขะเนี่ยเป็นงานผ่าตัดศัลยกรรมผ่าตัดเราต้องเป็นช่างผ่าตัดเป็นหมอฝีมือคอยผ่าตัดออกมาถ้าคนนั้นก็ศรัทธาจะมีเขาพอจะยกให้ เขาเชื่อใจว่าท่านผู้นี้ท่านไว้ใจท่านได้เพราะว่าฉันเองท่านทำมือหนักหน่อยหรือว่าจะพาวูบวาบๆอะไรหน่อยก็ต้องยกให้ท่านเพราะท่านหวังดีกับเราเขายกใจให้เราอย่างนั้นเรียกว่าเขาศรัทธาเลื่อมใสนับถือเชื่อใจแล้วล่ะก็เราทำมือหนักได้แต่มีผ่าแรงๆผ่ามากๆได้เพราะมันอยู่ๆดีๆเรายังไม่ผ่าก็โครมๆเลยยังไม่ทันรู้จักหน้ากันยังไม่ไว้ใจกันยังไม่ศรัทธาเลื่อมใสกันแล้วก็โผล่เข้าไปพาผัวผัวเลยมันก็ตีกันอันนั้นเองเอาไปผ่าอะไรเขาก็ไม่ยอมหรอกกิเลสเขาบอกแล้วว่าเขารักมากแล้วเราจะไปถึงก็ยังไม่ได้ไว้ใจก็ยังไม่เชื่อเลยว่าคือคนที่จะผ่ากิเลสเราจริงๆอ่ะเหรอคนนี้เป็นคนชั้นไหนอ่ะดีแค่อะไรจะมาทำงานทำการจริงนะงานนี้งานฟรีงานละลาบละล้วง ไปไว้หน้าใครทั้งนั้นน่ะไอ้เด็กกิเลสเนี่ยมันร่วงไม่ไหวน่าทำมันหมดนะเราลองดูทั้งนั้นแหละไม่รู้ใครลูกใครหลานใครลูกใครหลานใครพ่อใครแม่ใครปู่ใครตาใครไม่รู้ทั้งนั้นน่ะเป็นงานระราบและรู้จะตายไปมันทำด้วยใจซื่อด้วยใจดีแต่ว่าเราต้องประมาทคำว่าประมาทจึงเป็นสัตบุรุษสำคัญเป็นตัวสำคัญของสัตบุรุษหรือผู้ฉลาดผู้รู้สัตบุรุษป่าไอ้คนที่เป็นปราชญ์ฉลาดจะต้องรู้ประมาณประมาณอยู่ตลอดเวลาเก่ง ต้องตวงวัดอยู่เรื่อยจัดสรรอยู่การงานชนิดนี้เป็นการงานที่เราจะเรียนรู้และเราจะกระทำเรารู้ตัวเพราะการงานของเรา 1 ไม่แลกลาภแล้วก็รู้อยู่ชัดๆไม่แรงยศก็รู้อยู่ชัดๆไม่ได้แลกสรรเสริญด้วยมันจะแข็งหรือว่ามันเสี่ยงกับการนินทาไม่เสี่ยงนะมันจะได้นินทาอะไรมามากแสนรู้แสนเข้าใจผู้ที่เข้าใจอยู่แล้วผู้ที่ไม่ได้มันหลงสรรเสริญไม่ได้มาที่ได้หวังเอาสรรเสริญพรุ่งนี้ก็จะกล้าทำไปประมาณไปเอาละอ่ะเขาจะนินทาเขาต้องว่าเขาต้องทวงเขาหรอกทรัพย์เราบ้างแล้วเขาต้องเอาเราอยู่ก็ทำไปเขาก็ว่าไปอยู่ได้เพราะเรารู้ความจริงเรามีปัญญาเราจึงทำได้ถ้าใครพูดว่าจิตใจหวังได้สรรเสริญนะ โอ้ก็ทำแต่งานที่เขาจะชมเราเอาใจเขาว่างั้นสมณะพระพุทธเจ้าถึงสอนไว้ถึงในสังฆาทิเสสข้อที่เอาใจญาติโยมญาติโยมก็คือคนที่มีกิเลสส่วนมากจะเอาใจอุปถากเอาใจญาติโยมไปเจริญไปแล้วประโลมตามใจเขาเลยนะเขาก็ลาลงส้วมไปเลยจะมีท่าอะไรเราแทนที่จะเป็นตัวหลักคือตัวดึงเขาขึ้นมาจากหุบเหวจากที่ต่ำจากที่เน่าที่เหม็นพวกนี้ก็จนอยู่ในที่เหม็นเหมือนหนอนกินขี้ก็ลากลงไปในส้วมเลยลากไปกินขี้กับหนอนเลยมันจะไปในเรื่องอะไรเพราะงั้นเราเป็นเทวดานี่เราต้องฉลาดดึงขึ้นมาฉลาดทำการงานที่จะดึงเขาขึ้นมาให้เขาได้ขึ้นจากหลักจากส้ม จากโคลนจากหกเหวเป็นงานหนักแต่เป็นงานเลิศเป็นงานประเสริฐไม่แลกลาภแดกยศพูดถึงจริงมีจริงเป็นจริงจึงจะถึงถึงแล้วก็ถึงข้อความเข้าใจเห็นจริงเกิดญาณทัศนะชัดเจนเราไม่ได้มาแลกสรรเสริญเราจะได้นินทาด้วยซ้ำแต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไปกลายเป็นพวกสารดีขึ้นนะเป็นพวกที่เลยเขานินทามันดีมันดีก็ยิ่งทำให้เขานินทาจะจัดให้เขาว่าเขาไม่มีหรอกแต่ปรึกษาดีแล้วเรียกว่าเป็นพวกที่หน้าด้านแล้วจริงๆมันไม่ใช่สิ่งดีหรอกนินทาเขาก็นินทาเรามันไม่ดีหรอกเขาสรรเสริญถูกสัจธรรมมันดีถ้าใครมีปัญญาสรรเสริญแล้วเขาก็สรรเสริญ ผู้ที่เป็นสัตบุรุษผู้ที่เป็นปราชญ์ผู้ที่ทำถูกสัจธรรมคนที่เป็นคนดีคนตาดีเขาก็จะสรรเสริญอย่างถูกทำส่วนคนที่รักกิเลสอยู่เขาก็ขัดแย้งกับคนนินทาเขาก็ว่าได้ไปก่อนแล้วก็ต้องรู้ว่าเขาต้องก็ต้องว่าร้ายไปก่อนอย่างที่เขาเราไปจนถึงปัจจุบันอยู่เสมอเนี่ยมันเป็นของแน่ๆนี่ก็ขายสัจธรรมสู่ฟังฟังดีๆฟังด้วยปัญญาจะเห็นว่ามันไม่ใช่เรื่องประหลาดมันไม่ใช่เรื่องผิดมันไม่ใช่เรื่องที่แต่มันซับซ้อนอยู่นะลึกซึ้งอยู่แผงๆก็จะเห็นชัดว่าเราจะต้องมาประมาณมาหัดเรียนรู้ทำให้แก่ตนนี่สำคัญจะทำให้ผู้อื่นก็หัดทำผู้ที่ไว้ใจกันพอสมควรนี่เป็นมิตรเป็นสหายกันเป็นสระผมวันจันทร์เป็นผู้ที่ร่วมปฏิบัติผมประจำเป็นร่วมประกอบพรหมจรรย์ พรหมจรรย์กันอยู่นี่เป็นสระพรหมจรรย์เป็นเพื่อนขนาดเพื่อนๆรู้แนวทางรู้ทิศทางกันอยู่อย่างนี้ขัดเขาแรงเกินไปเขายังไม่ให้เลยเรื่องอะไรกิเลสฉันขัดกันอยู่นี่เห็นมั้ยว่าก็ว่าเธอขนาดกราบกันอยู่แท้ๆกราบทุกวันหลาบแล้วกราบพี่นี่ยังขาดก็บอกว่าจะพึ่งเราเราเป็นสงฆ์จะพึ่งเราเพลงทุกวันสังฆังสะระณังคัจฉามิขัดเข้าให้แรงหน่อยไม่ชอบใจไปขนาดกราบแล้วกราบเหล้าขนาดนั้นนะวัย 6 ไว้ใจ แล้วก็รู้ว่าเราให้ดีเราไม่ได้ให้ร้ายให้เลวร้ายไม่ได้ให้ความหวังร้ายอะไรแต่มันซับซ้อนเพราะงั้นก็ยังไม่รู้ตัวยังไม่เข้าใจยังไม่ถึงจุดเข้าใจอย่างนั้นน่ะที่จริงมีความหวังดีที่เรามีนโยบายมีอุบายมีเรื่องอะไรต่ออะไรติดตามผู้ฉลาดก็ไม่บอกตัวก่อนหรอกบอกตัวก่อนมันจะทำแล้วบอกตัวก่อนมันก็หยวนแต่ใจตัวเองมีกิเลสอยู่ข้างในเราเป็นตัวฟื้นตัวไม่