230902-2-211 ทางเอกภาค2-ตอน211(หน้า464)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

่นไม่เอากับใครไม่คิดเห็นตามใครได้เลยอยู่อย่างนั้นน่ะยึดมั่นถือมั่นอยู่นั้นน่ะไม่ต้องได้นอกได้เงินไม่ จับใครจะไปสอนใครจะไปพูดใครจะไปทำอะไรต่ออะไรยังไงอีกเท่าไหร่อย่างไรแกก็ไม่เปลี่ยนแปลงความเห็นความคิดไม่คลี่คลายของตัวเองเลยนี่ยึดของตัวเองยึดมั่นถือมั่นอยู่อย่างนั้นไม่มีทางเลยก็อย่างนั้นถ้าเข้าไปพระพุทธเจ้าเขาก็เป็นแล้วก็เขายึดของเขาอย่างนั้นเป็นอย่างนั้นแล้วนี่ถ้าเขาได้อะไรของเขาเป็นอย่างนั้นก็เป็นอย่างนั้นแหละจะเป็นพระพุทธเจ้าก็เป็นแล้วคนนั้นแหละเป็นพระพุทธเจ้าอย่างนั้นอยู่นั่นแหละแต่ถ้าไม่ใช่พระพุทธเจ้านะเป็นหมาก็หมาตัวนั้นแหละก็ไม่ได้เป็นพระพุทธเจ้าตามความเห็นความยึดตามความสูงของตัวเองคิดว่าอย่างนี้อย่างนี้ถ้าตัวเองเป็นพระพุทธเจ้าก็เป็นพระพุทธเจ้าแล้วอย่างนั้นน่ะเด็กๆอย่างนั้นเลยแต่ตัวไม่ได้เป็นพระพุทธเจ้าทรงเป็นหมาตัวนึงก็หมาตัวนึงอยู่อย่างนั้นน่ะไม่ได้ขี้ หายไปไหนไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรอย่างนั้นน่ะเพราะว่ามันยึดมั่นถือมั่นซะแล้วถ้าฟังดีๆแล้วจะเห็นได้ว่าแม้พระพุทธเจ้าท่านก็จะไม่ยึดมั่นถือมั่นอย่างนั้นน่ะแต่ฟังเราดีๆแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็จะไม่ยึดมั่นถือมั่นเอาอย่างนี้ซะด้วยอย่างกับคนที่กำลังกล่าวถึงสัตว์กายยักษ์เป็นตัวความเห็นยึดเห็นยึดมั่นถือมั่นของตัวของตนยึดตัวยึดตนอู้ยถือเด็กถือดีถือถูกถือต้องทำนี่แหละจะต้องเป็นอย่างนี้จะต้องดึงดันเอาของคนอื่นมาเป็นอย่างนี้ให้ทั้งหมดคนอื่นไม่มีซะละคนอื่นไม่มีอย่างนู้นอย่างนี้ไม่มีเพราะพระพุทธเจ้ายังมีอารมณ์พระพุทธเจ้ายังมีประสิทธิภาพพระพุทธเจ้ายังมีขั้นตอนยังมีระดับเลย เพราะว่ามีเวลาท่านตรัสรู้แล้วพระพุทธเจ้าก็ดีเพราะปัจเจกพุทธะก็ดีท่านยังรู้สิ่งเหล่านี้ส่วนคนที่ยึดมั่นถือมั่นคนที่ยึดตัวยึดตนสักกายะตัวนี้มันดูเหมือนโรคอัตตามันเป็นเนื้อหาสาระในความยึดถือตัวตนแปลว่ามันไม่ได้ละเอียดละออเหมือนตัวอัตราเพราะฉะนั้นตัวนี้เอามาพูดกันงบหัวขวิดทุกวันนี้สอนกันแต่ว่าโลกอัตราอัตราตีแตกตัวหลักนี้ตัวเดียวนี่ก่อนเป็นกิเลสตัวแรกตัวที่ตีแตกตัวนี้ก่อนตัวแรกเลยตัวนี้ก่อนเพราะว่า คลายความเห็นของตัวเองอย่ายึดอย่าถือเพราะว่ามันถือหัวมันถึงปัญญามันถึงความคิดนึกเหลือเกินสงสัยปัญญานี่เอาแต่ใจตัวนี้ก็ลงมาอธิบายกันว่าเป็นอัตราเพราะว่ามันถือตัวถือตนเพราะคำว่าอัตราเร็วตีกินไปเพราะตีตัวนี้แตกบรรลุแล้วเป็นโรคอัตราที่คุ้มไปเลยเป็นโรคประสาทโลกก็ตามลูกฉันสูงโลกก็บายต่ำสุดโลกก็ทำ 8 อย่างหยาบลาบยศสรรเสริญสุขโลกียสุขหรือเปล่าประโยชน์นั่นแหละกรรมมันก็มาจากการเสพกามติดตามมันจึงหลงราบลงยศถ้ายังไม่ปล่อยยังไม่ตีแตกโรคกาม ก็ทำ 8 แล้วจะไปตีแตกโรคอัตราโรคอัตภาพซึ่งเป็นโรคแห่งภพเป็นจิตวิญญาณเป็นความละเอียดที่จะรู้ก็ไปถึงสิ่งที่ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนอัตรานี่มันที่จริงมันไปลงเป็นตัวเป็นตนแล้วเราเข้าไปยึดตัวยึดตนในอารมณ์ในภาวะภพปั้นไปเซฟไปสร้างไปยึดไปถือเป็นอะไรต่ออะไรอยู่เป็นก้อนแทงอยู่ขนาดไหนเรายึดติดอยู่เป็นผนึกอยู่เป็นผลึกอยู่ติดใจอะไรกันไม่รู้ตัวพวกนี้พวกรายละเอียดอัตรานี้เป็นเรื่องของจิตที่มีเศษมีเหลืออะไรที่เราไปสร้างไปสรรเป็นความถือตัวถือตนเป็นมานะทิฐิเป็นอะไรต่ออะไรขึ้นไปอีกก็เรียนรู้แล้วมันมาหน้าที่ 4 ตัวนี้มันเป็นการได้ ดีแล้วก็หยุดดีได้ดีแล้วก็ถือดีได้ดีแล้วก็โอ้อวดดีได้ดีแล้วก็เอาดีนี่ไปตีคนที่ร้านคนอื่นซึ่งมันมันก็เหมือนที่จริงมันก็สูงก็ธุระก็เสนอเขาไม่ต้องมาโขกมาสับเขาก็ได้ไม่ต้องมาทับมาชมก็ไม่ต้องมาข่มมาขี่เขาก็ได้มันเป็นคุณธรรมอีกชั้นนึงคุณธรรมพูดดีๆแล้วไม่ต้องโขกสับเขานัดหรอกดีแล้วไม่ต้องข่มต้องขี่อะไรเขานักหรอกสูงแล้วก็สูงเหนือแล้วก็เนื้อมาทับถมเขานักเราไปคุณธรรมอีกระดับหนึ่งอัตราได้ดีแล้วอันนี้ของผู้ได้ดีแล้วแต่เขาไม่เข้าใจชั้นตอนอย่างนี้ ใจจะอัตราดังที่อธิบายให้ฟังว่าอัตรามันเป็นอัตตาที่ไปอธิบายเอาตัวตนของสกายยักษ์ซึ่งมันแปลว่าตัวตนแปลว่าคล้องตัวของตนเหมือนกันมันไม่ใช่ลักษณะเชิงกรานไม่ใช่ลักษณะเชิงตามเป็นลักษณะของความยึดถือความเห็นยึดถือความนึกคิดถึงชีวิตในจิตวิญญาณยึดถือจิตวิญญาณความคิดความอ่านความรู้ยึดถือความเห็นความรู้ของตัวไม่ใช่เชิงตามมันมีส่วนคล้ายซ้อนกันอยู่อย่างนี้ไม่มีส่วนคล้ายส่วนซ้อนกันอยู่แต่ถ้าเขายึดเขาก็เข้าใจเอาแค่นี้แล้วก็ตัวเองก็เลยพอตีอันนี้ไม่ ก็ถือว่ายังไม่ได้เลื่อนชั้นแน่ๆเลยเป็นพระอริยะตรีสักกายะตัวแตกตัวนี้ไม่ออกไม่ได้ก็ไม่ได้เป็นพระอริยะจะเป็นพระอริยะได้เป็นจะเลื่อนชั้นขึ้นไปเป็นโสดาบันบุคคลได้ตัวนี้เป็นตัวปากทางเลยต้องตีแตกก่อนพอตีแตกแล้วฟังความเห็นคนอื่นอย่างน้อยนี่นาเราจะเห็นตามเขาอย่างทุกวันนี้คุณดูศาสนาดิเขาไม่ได้อธิบายอะไรกันหรอกโสดาเป็นยังไงก็ไม่รู้พระโพธิรักษ์ก็มาอธิบายโสตาย ความเห็นของพระพุทธชินราชอธิบายชั้นตอนบนโลกนี้โลกต่ำที่สุดในโลกใบต่อไปโลกกระทำโรคกามแล้วก็แบ่งโลกอัตตาขึ้นไปเป็นชั้นๆให้เนื้ออบายให้ได้และต่อไปก็ดับ 0 โล่งโลกกระทำ 8 โดยเฉพาะลาภยศแล้วก็กามารมย์คุณดับไปเนื้ออันนี้ก็ไปเรื่อยๆเป็นสัตว์ที่ทาคามีไปหานาคามีเหลือโลกสุดท้ายซึ่งเป็นฐานของสังโยชน์ปลายหรือเศษเหลือเลยอะไรพวกนี้นิดๆหน่อยๆเป็นรูปโบราณคดีแถมไม่มีมานะทีนี้ถือดีถือดาบอย่างที่ว่ามีมานะสังโยชน์มีอุปสรรคสังโยชน์อวิชชาสังโยชน์ตัวปลายๆนั้นอันนั้นก็เป็นโรคอัตรามันไม่ได้มาเสพกามจริงใจอย่างนี้หรอกแบ่งโลกออกไปไว้อย่างนี้เพราะคนที่รักอธิบายเป็นความเห็นที่พระพุทธเจ้าเห็นแจ้ง เห็นชัดเป็นความรู้ความเห็นของครอบครัวที่รักอธิบายเขาก็ยังไม่ย้อนแย้งมาถามใครพระพุทธเจ้าตรัสไว้ที่ไหนไม่เห็นมีเลยเนี่ยเขาก็มาย้อนแย้งไม่เชื่อไม่ฟังความเห็นของเราแล้วเขาก็เนี่ยเขาเรียนกันมาใหญ่ๆโตๆเยอะแยะเลยเขาพูดกันนะต้องเหลือโรคระบาดโดยไม่ต้องพูดอย่างนี้ไม่ต้องพูดไปอธิบายมาซิว่ามันรู้ยังไงอะไรเป็นยังไงมีเคยมีพระวัดมหาธาตุตอนนั้นก็จัดงานเดินสวนทางกันก็บอกว่าท่านพระโพธิรักษ์ธรรมดาก็ยังหนุ่มแล้วก็ทักคุยกันหน่อยสิ หากว่าจะคุยก็คุยกันนั่งคุยกันนะย่าอธิบายโรคคล้ายๆมันก็รู้แล้วทั้งนั้นน่ะบอกสิว่ามันรู้ทำมันเป็นยังไงแล้วก็บอกไปอีกอย่างเก่าก็ไม่รู้ก็นี่แหละก็รู้เนี่ยบรรลุไปเป็นชั้นๆโซดาสกิทานะคะพูดอะไรไม่เห็นมึงดูไม่เห็นรู้เรื่องคำว่าอย่างนี้ทำไมไม่รู้เรื่องเลือดมันออกดี๊ดีเลือดมันออกง่ายๆเลือดมันออกเป็นระดับเป็นชั้นเป็นขั้นเป็นตอนเป็นความหมายที่ชัดเด่นจะตายเขายึดถือคำว่ารู้ธรรมของเขานี่เขาไปวาดเอาไว้ที่ของเขาเลยมันจะต้องเป็นความเห็นของเขาเขาไม่ได้คิดจะฟังเรานะจะฟังแต่ว่าจะไม่ฟังจะไม่รับ เห็นชัดเลยว่านี่คือความยึดถือตัวตนสักกายะมันเป๊กเลยมันแบบนี้แล้วก็ถ้าเป็นพระพุทธเจ้าก็เป็นแล้วอย่างที่ว่าทำเป็นเหมือนหมาตัวหนึ่งก็เป็นแล้วก็หมาตัวหนึ่งไม่ได้เรื่องอะไรเห็นจะชัดเลยฟังดูดีๆคุณฟังดูอยากเห็นแล้วมันจะมาพูดทำไมมาถามทำไมก็เราก็บอกความเห็นของเราไม่ไม่คิดว่ามันเป็นไปอย่างนั้นอย่างนี้ไม่คิดตามคิดที่จริงคิดตามนะเห็นตามไปตามเหตุตามผลตามแต่ไม่เปลี่ยนแปลงไม่เอาไม่เอาตามไม่ไม่เอาไปเห็นดีเห็นดิบอะไรด้วยเห็นด้วยปัญญาอย่างนู้นอย่างนี้ไม่ถือว่าเป็นปัญญาไม่ถูกต้องถือว่าเป็นสิ่งไม่ถูก ไปตีไปแล้วเป็นสิ่งไม่ถูกต้องจะต้องเอาใหม่แล้วจะให้เราเปลี่ยนความเห็นใหม่จะให้เราเปลี่ยนความคิดใหม่แต่เราก็ยังไม่อยากจะเปลี่ยนหลักเพราะนี่มันหลักไม่รู้จะไปเปลี่ยนหลักยังไงอีกก็เพราะนี่บอกว่านี่เราก็ไม่รู้โลกอยู่เหนือโลกต่างๆโลกุตระก็เนื้อเข้ามาสิก็ทนก็ออกมาอย่าไปทำความเห็นใหม่เราเนี่ยฟังภาษาที่จริงภาษาไทยธรรมดาอธิบายให้ฟังแล้วมันไปแหยงเป็นแหนมที่ว่าเราไม่รู้เรื่องตอนแรกๆที่ไปพูดเรื่องยากเรื่องอะไรแล้วเราไม่แจ้งก็ไปทำความคิดใหม่ ตั้งใจใหม่ฟังเพลงแล้วก็เลยไม่เอาพูดอะไรก็ไม่เอาพูดง่ายๆก็ไม่ฟังพูดง่ายๆก็ไม่ฟังเพราะให้นั่งหลับตาพอให้นั่งเจอตัวสมถะแล้วขับรถนั่งได้นะมีกำลังมีแรงพอนั่งได้นั่งไม่ค่อยเห็นเท่าไหร่พอได้หัวใจโตสมถะพอได้แล้วเพราะฟังธรรมพอพูดเริ่มพูดเมื่อไหร่หลับเมื่อนั้นพอเลิกพูดสังเกตนะถ้าไม่รู้สึกตัวตนนี้ของตัวเองนะเนี่ยยังหน้าเนี่ยถ้าไม่แก้นะก็เป็นหน้าอยู่อย่างนั้นไม่ได้ไปไหนหรอกโรงพยาบาลต้องแก้แก้ความเห็นบอกเอ๊ะเราทำไม ต้องไม่ฟังเราต้องฟังในภาษาก็ง่ายๆภาษามันจะรู้รู้แล้วมันก็เกิดเข้าใจเมื่อเกิดเห็นเกิดปัญญาเกิดได้ผลเมื่อได้ผลแล้วมันก็ตั้งใจฟังมึงก็ฟังความฟังธรรมพยายามดูวันหนึ่งเราเองชอบเอออย่างนี้ชอบแล้วมันก็จะติดสอนเราเองเห็นว่าไม่เอามันมีง่ายๆง่ายๆง่ายๆไม่เอาไม่เอาไม่ไหวจะไม่เอาด้วยเหตุอะไรก็ตามเอาไม่ไหวมันเคยไม่ไหวแล้วก็เลยไม่ไหวหรือว่าไม่เอาไม่ชอบไม่ชอบไม่สนุกไม่อร่อยจะไปเอาเอกสารตามความเห็นของเราไม่ได้ไม่ดีไม่ต้องใจไอ้ยาน่ะมัน สองใจหรอกยาที่ไหนที่ไหนก็ไม่ต้องใจส่วนมากก็ยายาสมัยนี้เขาเอาน้ำตาลใส่บ้างเอาสีใส่บ้างสมัยนี้เขาก็อ่อยหน่อยพญาแท้ๆแล้วก็แหมมันทั้งคนทั้งคืนน่ะบอกเขาว่ายาแล้วก็มันเป็นอย่างงั้นยาเลยธรรมดาสัญชาติยาแล้วมันก็ข่มก็คือมันจะไปหวานเหมือนขนมได้ยังไงยาไม่มีหวานเหมือนขนมต้องคืนหน่อยละก็ต้องตั้งอกตั้งใจเอานะแต่ทีนี้โลกต่างๆพวกนี้ที่เราได้พยายามคลี่คลายทำความเข้าใจกันมันสับสนมันซ้อนก็พยายามบอกพยายามแตกให้ละเอียดให้เกิดจากชี้ให้ออกชัด ผู้ใดไม่พยายามฟังไม่พยายามรู้ไม่พยายามเข้าใจมันก็ไม่มีฉันตอนที่จะทำจะตีแตกออกมาให้แยกแยะออกมาให้เห็นให้ละเอียดรอจะได้ทำได้เป็นขั้นเป็นตอนอธิบายให้ฟังเป็นเชิงความหมายนั้นความหมายนี้จนกระทั่งจนกระทั่งเข้าถึงปรมัตถ์เข้าถึงจิตใจเป็นศิษย์ลูกมีสภาวะนิพพานเป็นอย่างไรก็อธิบายให้เข้าถึงไม่เป็นไปแม้แต่โรคอบายนี่แหละมีนิพพานในโลกระบายเนื้อรุ่นหลุดหลุดพ้นจากคลายมาซึ่งก็ได้อธิบายให้ฟังแล้วว่าแม้แต่มันยังไม่ถึง 10 ถึงใจถึงขั้นละเอียดลออล้างอันนาคามี ร้านอนาคามีภูมิล้างเป็นรหัสภูมิอากาศผลสุดท้ายแล้วเราจะจับได้หยาบหยาบตื้นๆต้นๆว่าเออนี่เนอะอบายมุขเป็นอย่างนี้แล้วก็ระวางมาแล้วด้วยกายด้วยวจีระหว่างมาแล้วติดตาหูจมูกลิ้นกายเราไม่ไปแตะไปต้องไม่มีกริยาไม่มีอาการไม่มีการเกี่ยวข้องไม่คลุกคลีอสังสัพพะอสังคณิตกุลมาแล้วตั้งแต่หยาบๆไม่เอาแล้วไม่เกาะไม่หยุดไม่เอาไม่ครบไม่มีไม่เกี่ยวไม่ข้องก็เห็นได้ตามหูจมูกลิ้นกายเราก็ไม่ไปที่ดีแสดงการเกี่ยวการคล่องอยู่อย่างอยากเห็นได้แล้วทนได้จิตใจของเราอดได้ ได้แต่อาจจะมีอารมณ์อยู่ในจิตโอภาสีมันเล่นง่ายเป็นผีหลอกอยู่ในใจของเรามันเล่นงานมันปล้นมันจี้มันใช้มันบังคับเราก็ต้องกดต้องทนต้องฝืนก็ฝืนได้ทนได้หรือยิ่งไม่ฝืนไม่ทนมากมายอะไรยิ่งสบายก็ยิ่งดีมีลูกมีรอยอยู่บ้างมีเหลือรูปราคะอรูปราคะอยู่บ้างก็อย่างนี้ก็ถือว่าเป็นสภาพของธนาคารมีโดยตนอนาคามีโดยรูปหยาบแต่ละนิ้วขั้นตอนชั้นที่ซ้อนอยู่พิจารณาได้จะเอาถึงขั้นบริสุทธิ์เป็นอรหัตแต่ผลและจิตดวงหนึ่งยังไม่ได้ทีเดียวแต่โดยเอาเป็นตัวใหญ่ตัวโตเป็นฐานะ บุคคลตัวตนบุคลากรที่ฐานเป็นบุคคลก็เรียกว่าอนาคามีโดยรูปโดยลำลองได้อนาคตเป็นโสดาบันด้วยอนาคาตามๆเรื่องอนาคาตามเรื่องตามความเป็นจริงของแต่ละเหตุแต่ละปัจจัยเหตุปัจจัยที่เป็นอบายมุขดารามาได้แล้วกายเราไม่เกี่ยวข้องใจเรายังเหลือรอนๆก็เป็นและเป็นอนาคตของอบายมุขนั้นแล้วยังไม่เป็นอรหันต์ถ้าจะเรียกว่าพระโสดาบันโสดาบันลำลองแล้วส่วนหนึ่งด้านนอกเราไม่ติดร่างกายนอกเราไม่มีแล้วเหลือแต่กายในตับกายในอีกทีก็เป็นพระโสดาบันอนาคามีจิต ที่มันยังเหลือเศษลำลองลำรางอะไรยังเหลือยังโหยหาว่าเป็นโอปปาติกะหลอกอยู่ยังมีเศษมีอะไรอยู่ถ้าจะให้งามไปเลยเราได้หมดรูปราคะอรูปราคาในเรื่องเหตุปัจจัยแค่ใบดูเวลาข้าดูปลาราคาแล้วเราไม่มีมานะไปตีของคนอื่นบอกได้สีนี้เป็นของศีลปกติแล้วศีลเราบรรลุได้แล้วเราก็อย่าเอาไปตีของคนอื่นเป็นอยู่ผาสุขก็ยิ่งดียิ่งจะถูกต้องเป็นพระอริยะที่มีมารยาทพระอริยะที่มีภูมิมันไปมีมานะเศษอะไรที่อยากจะวิเศษตัวเศษตนเศษเสี้ยวเรื่องนั้นเรื่องนี้อะไรเก็บกวาดให้หมดประโยชน์จากไม่เกินไม่เกินงามปล่อยวางได้สบายมีลักษณะขาดหลุดทั้งนอกในก็ เปลี่ยนใหม่คือดิบถือดีอะไรไม่ลงดิบลงดีอะไรรู้เข้าใจเป็นวิชาชัดแจ้งไม่อวิชชาอยู่ในส่วนนี้เลยไม่คล่องไม่ฆ่าหมดวิจิกิจฉาแทงทะลุรอบก็เป็นอรหัตตผลและจิตดวงหนึ่งในเรื่องหนึ่งอบายมุขซอยไปอีกแต่ละเรื่องของใครของมันอีกเนี่ยที่อธิบายเป็นคำความเป็นโรคหยาบมีความกว้างรวมๆอย่างนี้เป็นต้นแล้วก็ทำมันได้แล้วก็เข้าใจเข้าไปซับซ้อนลงไปอีกให้ชัดเพราะฉะนั้นเราจะเกลี้ยงเราจะตัดสินได้อย่างเด็ดเดี่ยวเด็ดขาดหรือครึ่งๆกลางๆว่าเราเป็นโสดาบันแค่รูปนอกโสดาบันถึงรูปในโสดาบันอย่างบริสุทธิ์ 100% เราทำ โสดาบัน 100% อบายมุขอยู่ทำไมมันทำไม่ได้มันโรคตามฐานตามแล้วทำ 100% ไม่เป็นแล้วคุณจะไปเอาอรหันต์ 100% ได้ยังไงยังมีสักกี่ท้ายยังมีอนาคาขึ้นไปอีกตายเดือดขึ้นไปอีกตั้งหลายชั้นหลายตอนมันทำดูทำอาหารแต่ภารกิจดูสะอาดสะอ้านสูงเอาให้ชัดพอชัดมันเป็นอย่างนี้มันจะเวียนกลับมันจะดูที่บางทีเราจะดูหนังมีหนังให้ดูจิตมันไม่ติดมันเป็นอย่างนี้เองมันปล่อยมันดูก็อย่างนั้นแหละมันไม่เกิดรถเกิดจากอะไรหรอกมันก็ดูๆๆไปพยายามโน้มน้อมจิตตามไปดูที่อื่นก็พอดูไปได้เสร็จแล้วพอแล้วๆก็แล้วก็ไม่มีดูดดึงอะไรไม่มีผักมีสายอะไรไม่ไม่ ไม่ทุกข์อะไรไม่ผลักไสแล้วไม่ดูดดึงไม่สุขไม่ทุกข์อะไรอนุกรรมสุขแท้จิตมันก็ร่อนเกรียนมันเหมือนน้ำกับใบบอนเห็นรู้มีปัญญาเข้าใจตามสมมติโรคอะไรเขาติดก็ยิ่งตัวไหนที่เราเคยติดเคยยึดเคยเป็นรถเป็นชาติเคยเป็นนั่นเป็นนี่รู้เข้าใจสัญญากำหนดหมายได้ออกเป็นรถเป็นอย่างนั้นรถแบบลูกโลกเราเคยจำได้บางเรื่องเราไม่เคยไปติดไปยึดไม่เคยปฏิเสธรถถ้าเราสัมผัสเราก็ไม่รู้เราเห็นเรารู้เราเห็นเราได้ดูตามหนังตามไหนตามเรื่องตามหนี้ตามนิทานแล้วก็ฟังฟังมันก็พอสมมุติตามแต่ว่าเราก็ไม่เกิดอาการที่เคยก็ไม่เป็นไรมันก็ไม่แปลกอะไรมันก็หลุดดีแล้วก็ไม่เห็นจำเป็นต้องไปแตะไปเพื่อนมาไม่จำเป็นต้องไปเปื้อนมนุษย์แล้วก็หลุดไปก็ไม่รู้รถรู้รถ ก็ช่างมันเป็นไรเราก็จะไปรู้มันทำไมเขามายาไม่ไปรู้มายานี่มาก็ไม่เห็นแปลกอะไรไม่จำเป็นอะไรเดี๋ยวเรารู้ลักษณะที่ขาดร่อนออกมาได้แล้วอย่างนี้เป็นต้นโรคอื่นๆใดๆก็ทำทีนี้เราก็ตรวจจิ๊บๆตัวเดียวกันขาดๆเหมือนกันติดๆเหมือนกันมันยังติดอยู่กับลูกลอยเดียวกันเหตุปัจจัยทางด้านต่างกันเหตุตกปัจจะโยเหตุปัจจัยทางด้านต่างกันเพราะเหตุปัจจัยอย่างนี้มันก็เหมือนกันอีกในรูปรอยตาหูจมูกลิ้นกายเสพอบายมุขก็เสพติดตาหูจมูกลิ้นกายใจเสพติดตามก็เสพติดตาหูจมูกลิ้นกายใจเสื่อมโรคกระทำบาปยศสรรเสริญก็สวยด้วยตาหูจมูกลิ้นกายใจ เศษพ่อแม่ลูกกามโลกกระทํา เดี๋ยวเราเป็นปะเป็นนาคเป็นอะไรไหมเหมือนยศมันชัดอยู่มันซ้อนอยู่ในตัวของมันตลอดไปทุกวันนี้เราเป็นโสดาแล้วสะกิดทานาคาอะไรเป็นยศเข้าไปอีกก็ได้ถือยศถือศักดิ์ถือศักดิ์ถือสีหน้าเธอก็แบ่งไปทับไปถมไปยึดดูดียึดนิคมอะไรนะยิ่งหลงผิดๆถูกๆก็ยิ่งยุ่งใหญ่สรรเสริญชมเชยมีดิบเก่งอะไรแล้วแต่แล้วก็นึกมาแล้วก็รับเอาเป็นอารมณ์ปั้นใครมาชมมาช่วยกันไปยกมาชอบชูช่อชูเชิดอะไรอยู่ชูช้างจะเยินยอสรรเสริญอะไรกันแล้วก็รู้เป็นรูปหยาบก็มีเป็นรูปละเอียดก็มีรถไปตามเนี่ยรูปรถติดเสียงสัมผัส เราก็พิจารณากันอยู่ละรถเข้ามาอยู่พอแตะเพราะต้องแล้วมาเกิดรถเกิดชาติเกิดสุขเกิดทุกข์เกิดอ่าจิตเกิดยึดอะไรกันอยู่เราก็ลดลงไปอีกรถละจางคลายไปอ่อนไปจางไปจริงจนกระทั่งถึงตายไม่เป็นกายแต่ถ้าได้อย่างดีเลยถูกลดกลิ่นเสียงสัมผัสก็ไม่ลาหยุดก็ไม่ขณะนี้พวกเราเนี่ยเรื่องลาบเรื่องยศนี่เราเตะท่าได้เก่งนะเนี่ยใจของใครใจของใครก็รู้ว่าของใครหมดมาเห็นลาบส่วนนั้นส่วนนี้แล้วนี่เราก็ไม่เอาเมียมาอยู่ในกฎในศีลของอโศกเนี่ยเรื่องลาบเรื่องยศก็ไม่ให้แบกอะไรกันนักหนาแบบมียศมีซ้อนเข้าไปอีกหน่อยโดยเฉพาะลาบก็มีจนจรเล็กๆน้อยๆโตตั้ง เงินทองชาตะรูปอะไรตายต่างๆนานาพยายามใช้หลักศีลหลักวินัยหลักกฎระเบียบอะไรไว้ก็รู้สึกกับบริสุทธิ์กันดีหล่ายศรูปรถปิดเสียงสัมผัสกับพยายามกระหน่ำกันอยู่อย่างหยาบเพราะเห็นตรงๆอย่าว่าเราก็ไม่ลงรูปไม่ลงรถไม่หลงกลิ่นหลงเสียงหนูสัมผัสหยาบๆอะไรกันนักหรอกและในใจล่ะอันวิจิตรลูกยาวก็พอเห็นอนาคามีจิตของเราล่ะเราเป็นยังไงธนาคารวิจิตรด้วยจิตอยู่ในอบตคุมมันอยู่ในวิตกวิจารณ์ควบคุมสังวรสำรวมอยู่เนี่ยมันทำมันแอบไปเสพที่ไหนที่ลับตาที่โน่นที่นี่ไม่ค่อยรู้เรื่องสำรวมสังวรปิดบังอยู่ มันก็บอกอยู่ข้างในระวังมันเน่าระวังมันระเบิดนะมันต้องล้างตรงรถมันอนาคามีจิตรลดลงทำให้อ่อนให้จางคลายทำให้บีมันตายจริงๆอาการมันลดตากลมมันลดลดลงไปแล้วลงไปลดลงไปไม่เหลือโอปปาติกะได้จิตวิญญาณที่จริงมันไม่ใช่จิตวิญญาณแท้มันผีปลอมแต่มันมาทำตัวเป็นเหมือนแกยังวิญญาณเรามันก็จิตเรานี่แม่อยู่ในจิตเรานี่น่ะแสบสมอยู่เนี่ยชี้ชวนมานั่งที่นั่งใช้เราขับมันออกฆ่ามันตายมันไม่ใช่ชีวิตชีวาอะไรหรอกมันตัวปลอมมันไม่มีตัวมีตนอะไรไม่ใช่วิญญาณไม่ใช่ชีวิตก็ไม่ใช่ชีวิตไม่ใช่ไปชี้วัดอะไรมันเขาไม่มีแต่มันมันมีมันมาจี้แซมเหมือนมันเป็นจิตวิญญาณ มันเป็นชีวิตมันไม่เป็นปานะแล้วเราไม่รู้ว่ามันมีมีมีมีมีมีมีมีมีมีมันไม่ได้มีเบอร์อะไรกับมันหรอกมีแต่ก็ฆ่าตายจางเสร็จแล้วดับสนิทแล้วมันก็จะเห็นชัดธนาคารมีจิตก็หลุดร่อนไม่เหลือติดเชื้อในรูปราคะรูปพระราชาก็ไม่เหลือแล้วก็ไม่ให้มันหลงดีอีกไม่มีมานะไม่มี ไม่หวั่นไม่ไหวอะไรเลยนี่เป็นวิชามีญาณทัศนะวิเศษรู้ตัวรู้ตนเป็นปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหิรู้ด้วยตนรู้ได้ด้วยตนเราเป็นบัณฑิตแล้วเราเป็นอริยะแล้วเราได้หลุดได้ขาดได้ร่อนสะอาดแล้วก็รู้ไม่ใช่ว่าไม่รู้นะเห็นชัดของเราอย่างนั้นจะเป็นโลกธรรม 8 เป็นลาภเป็นยศจริงๆสัมผัสขนาดไหนก็แล้วแต่เราเคยมีคนให้ลาบขนาดนี้มีคนเอาลาภขนาดนี้มายั่วมาชวนเรามาเมาเรามาพยายามที่จะให้เราไว้วันให้เราสั่นสะเทือนให้เราเอนเอียงวับแวบอะไรไม่มีเราลูกเห็นของเรายกชั้นอะไรเขาก็มายกมายัดจัดให้อย่างนั้นอย่างนี้ น่าจะสรรเสริญเยินยอแล้วก็ไม่หวั่นไม่ไหวอะไรในเรื่องของตัวที่เป็นอยู่ลูกเราคิดเห็นสัมผัสเหมือนกันรูปรถเป็นเสียงสัมผัสกายเราก็เฉยวางได้มันก็หมดมันเหลืออยู่เท่าไหร่ก็เหลือเราได้มากขึ้นทั้งรากทั้งยศทั้งการนี่แหละเราลดราคาลงเรื่อยๆเรื่อยๆแล้วก็เป็นพระสังฆทานมีสูงขึ้นเรื่อยๆๆๆสูงขึ้นไปตามสิ่งเหล่านี้ลดจริงเทียบชั้นไม่ได้ก็รู้ว่ามันสูงขึ้นสูงขึ้นจนมันหมดมันใกล้จะหมดมันก็เป็นยิ่งตายเป็นอนาคาจากเศรษฐกิจไทยก็ขึ้นเป็นอนาคตบุคคล เช็คราคามิติก็คือรถจางลงไปรถจางลงไปรถจางลงไปรถจางลงไปมันขาดสนิทเมื่อไหร่ก็เป็นดับหมดสังฆทานจิตขึ้นเป็นภูมิของอนาถาที่จะตรวจโรคอัตราอย่างเดียวพอหมดโรคตาหมดโรคกระทำแล้วเรียบร้อยหมดอนาคามีจิตของโลกธรรมหมดอนาคตและจิตด้วยหมดอนาคตมีจิตของโลกกระทำของเก่าแล้วเรียกว่ารวยพิเศษอัตราและตอนนี้แหมมันจะมานะมันจะหลงใหลอีกหน่อยดูมันมันโหลดยอดเลยนะมันอุ่นดีแล้วนะบันทึกตัวมาดูถูกคนนั้นคนนี้เก่งไวเพราะมันถิ่นนี้มันไม่เห็น เห็นของหย่าที่เราพ้นมาแล้วเห็นคนอื่นหยาบไปหมดแล้วเราก็เหมือนเราละเอียดแล้วเป็นคนสูงต้องรีบเขาเข้าใจนี่บอกไว้เป็นทางแล้วเตือนไว้แล้วมันมันหลงจริงๆมันถือตัวถือตนจริงๆมีเศษมานะมีมานะตีรันฟันแทงคนอื่นเขานะแล้วถ้าผมไม่รู้เป็นสมาธิไปก่อนที่บอกนี่เป็นสมาชิกที่บอกทิศทางบอกทฤษฎีบอกแผนที่ระวังมาถึงตรงนี้มันจะมันก็ลงเนินในนั้นมันจะมืดเลยระวังนะก็บอกไว้แต่ตอนนี้มันจะมีอะไรแรงๆแล้วก็จะบอกก็บอกไว้แล้วดูถ้าบอกถ้าบอกทางถ้าไม่รู้ตัวก็ยิ่งแย่ใหญ่เลยขนาดรู้ตัวในบางทียังไม่รู้ตัวนะขนาดบอกให้รู้ภาษานี่ยังไม่รู้ตัว บางคนนี่หมาดื้อด้านไม่ใช่ดื้อแล้วมันๆๆมันไม่ฉลาดเองมันไม่รู้ตัวรู้ตนง่ายกายกรรมวจีกรรมของเรามันก็มาจากใจเราก็ยังแสดงออกทั้งทางกายทางบัญชีด้วยมันแรงมันก็จะแรงประมาณเบาๆนิ่มๆไปเรื่อยๆค่อยๆทำได้นิ่มๆนวลๆอ่อนๆสุภาพสุภาพอ่อนโยนได้ยิ่งดีเราก็พยายามมันก็เป็นเรื่องของมานะฐานแกนของพระอนาคามีเราก็มานะกลับมาณที่นี้ไม่มีมานะไม่ให้ถือตัวถือตนไม่เอาแต่จิตเราเป็นใหญ่จิตเราดีแล้วก็จริงอย่าเอาจิตของเรานี่ไปตีโค้งตีครามมานะนี่มันแปลว่าจิตไม่ใช่อื่นหรอก พิจิตรถึงดีทุกตัวถือสิ่งที่จิตของเราดีได้ดีก็ดีแล้วทีนี้ก็มาปรับจิตของเราเนี่ยมันเป็นอัตตาตัวตนมันหรือถือตัวถือตนเหลือเกินปรับไปปรับไปปรับไปจนกระทั่งมันอ่อนโยนมันสุภาพเรียบร้อยมันไม่ถือดิบถือดีถือตัวถือตนนิ่มนวลสุภาพอย่างนี้แหละมันถึงจะเรียกว่าสงบจิตสงบอนาคามีจิตเรียบร้อย 1 กระทบไม่มีลูกไม่มีว่าไม่มีหรือไม่มีวะไม่หวั่นไม่ไหวอะไรเป็นไปก็รู้ตัวรู้ตนรู้คำรู้ความรู้โสดคิดรู้ภาษาของตัวเองพูดออกก็รู้กายกรรมของตัวเองแสดงออก กูก็เห็นมาจากจิตน้อจิตเรานี่ยังอยากแรงยังประมาณไม่งามยังประมาณไม่ดีเนาะจะรู้จะเข้าใจในโลกอัตราแล้วก็ทำโรคอัตตานี่งามพริ้งให้สวยมีมันจะมีประโยชน์สูงขึ้นเพราะอันนี้เกิดจากอนาคตมีมหาอรหันต์ก็ปรับปรุงปรับปรุงปรับปรุงปรับปรุงอาหารของบริจาคถึงเรียบร้อยสุภาพดีเจริญแท้แม้จิตจะเป็นอนาคตมีจิตแล้วไม่เวียนกลับมาเกิดอีกธนาคารไม่ติดนี่เป็นอนาคามีบุคคลเป็นธนาคารวิจิตรแท้เป็นโอปปาติกะเป็นผู้อุปการะเป็นผู้ที่ไม่มีการแล้วไม่เกิดมาในโลกการที่ไม่เกิดมาอีกแล้ว ไม่เอาแล้วหนูก็ทำลาบเย็ดจนเธอไม่เกิดมาอีกแล้วไม่ต้องพูดถึงอบายมุขแม่ไม่เกิดมาอีกตายแล้วก็ไปเลยก็รู้จิตนั่นแหละจิตที่เป็นอัตตาอยู่เท่าไหร่ถือตัวถือตนถือดิบถือดีเกาะยึดยึดดีอะไรเป็นจริงนะมีสภาพจริงมันก็ไม่สูญทีเดียวไม่ตีแตกไม่เกี่ยงกลับมาเกิดในโลกเก่าโลกหยาบโรคกรรมแม้จะเอาน้ำเอาขันมาเกิดก็ไม่เอาโอ้แม่จะเอารูปเอาขันด้วยดินน้ำไฟลมมารวมกันใหม่ก็ไม่เกิดก็ได้เพราะอนาคามีถ้าหมดเศษครูบาราคจริงแต่ส่วนมากนะมันไม่เป็นอย่างนั้นไปทีเดียวส่วนมากนะมันไม่เป็นอย่างนั้นถ้าไม่ได้เรียนไม่สมาธิของพระพุทธเจ้ามันไม่ตรวจ ตอบจนกระทั่งหมดอุปกิเลสหมดวิปัสสนาเรื่องนิกันติดูราคารูปราคะเสกหลวงตาหมดเกลี้ยงสนิทมันไม่เป็นมันเป็นมันเหลือเชื้ออยู่มันก็เป็นกากอยู่นั่นแหละทีนี้เราออกไปนานเลยนะกว่าจะสะสมผลกว่าจะหยาบกว่าจะมาทำอีกนึกว่ารอดแล้วอยู่อีก 500,000 อสงไขยกลับกลับมาใหม่อีกโอ้โหมหาซวยเลยนึกว่าดับแล้วหนอฉันปัดโธ่เพราะเชื่อว่าเหมือนไวรัสในบางทีเข้าศีลเขากลับไปเป็นอายุหมื่นปีแสนปีล้านปีอะไรงี้เป็นต้นหน้าเสียดายเพราะมันเป็นขั้นตอนดินแดนให้ฟังชัดๆๆไล่ซ้อน ซ้อนนะเอาให้ละเอียดเอาให้เราออกให้เกลี้ยงดีทีเดียวหมดเกลี้ยงดีแล้วอย่างปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหิมันก็รู้เห็นเองของเราหมดเชื้อหมดสิ่งที่นำเกิดไม่มีฤทธิ์มีแรงนำเกิดแล้วชัดเจนน่ะรู้หมดแรงหมดฤทธิ์จริงๆเบื่อความปล่อยโทรเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็แสนที่จะพิสูจน์ชัดเจนไม่เอาไม่มีรถไม่มีวันไม่มีใบไม่มีกระเพื่อมนิ่งสิทธิ์นี่ต้องสนิทเพราะแม้จะสนิทแล้วหมดกรรมหมดโรคก็ทำจริงเป็นพระอนาคามียังมีเชื้อตัวเชื้อตนก็เป็นตัวเป็นตนอย่างนั้นแหละยังไปหลงผิดเลยโอ๊ยจะไปอยู่พุท