231017-2-238 ทางเอกภาค2-ตอน238(หน้า512)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท054.txt

างชัดเราก็เข้าใจกันอยู่โดยเฉพาะรูปของโทรศัพท์เป็นรูปที่หยาบมาก ต่อโทสระได้ทีเดียวก็พูดออกมาแล้วกรอกโทสะเกิดโทสะอยากกันเลยนะเลยว่าภาษาวิวาทแน่ทีนี้ภาษาก่อราคะก็เป็นภาษาหยาบเป็นภาษาก่อวิวาทเหมือนกันภาษาเกาะราคะพูดออกมาแล้วทำให้คนเกิดราคะแล้วก็ภาษาวิวาทไม่ใช่ของดีอะไรแต่คนไม่รู้ไม่เข้าใจขั้นตอนอย่างนี้ทั้งๆที่มันเป็นสายเดียวกันคือเป็นกิเลสเหมือนกันโทรศัพท์ราคะโมหะหรือแม้แต่มองหาภาษาอะไรก็ตามพูดออกมาแล้วทำให้คนหลงหลงผิด หลงติดหลงยึดหลงเสพก็เป็นภาษาก่อวิวาททั้งนั้นใครจะยกตัวอย่างง่ายๆเช่นว่าคนบอกว่าอาหารที่แสนอร่อยแสนแซ่บอย่างนี้เป็นต้นและผลก็เป็นหลงใหลหลงติดภาษาที่ควรว่าภาษาก่อให้เกิดวิวาทหรือภาษานั้นคือภาษาวิวาทภาษาวิวาทะไม่ใช่ภาษาดีภาษาที่เป็นไปอย่างละเอียดละออของศาสนาแล้วเจ้าต้องไม่ก่อให้เกิดราคะไม่ก่อ เปิดโทรศัพท์ให้ก่อให้เกิดโมหะไม่ก่อให้เกิดหลงผิดเราเข้าใจอยู่ตื้นๆแต่แค่ว่าถ้าภาษาที่พูดแล้วมันชวนให้เกิดโทสะเกิดวิวาทบาดหมางตีรันฟันแทงไม่เชิงบู๊หยาบๆเรื่องเดียวมันหยาบใหญ่มากนะโทรศัพท์เนี่ยเหมือนเราบอกว่าถ้าเกิดโทรศัพท์แล้วเป็นทุกข์เราก็เข้าใจง่ายเกิดราคะและเป็นทุกข์ยังไม่เข้าใจกันเท่าไหร่เกินโมหะเกิดความหลงเกิดความหลงผิดเกิดความเข้าใจไม่ได้ให้เป็นทุกข์ก็ยังไม่เข้าใจกันเท่าไหร่อย่างนี้เรารู้แต่อยากๆละเอียดละออไปแล้วเราก็ไม่ค่อยเดินทางแล้วไม่ค่อยขยับขยับแล้วทีนี้ก็เป็นความรู้ตื้นแล้วต้องเป็นผู้ ความรู้ลึกซึ้งไล่เรียงไปให้หมดทุกขั้นตอนมันถึงจะใช้ได้แล้วทีนี้ต่อมาเราอ่านถึงว่าดังนั้นคำพูดภาษาหรือเสียงใดเปล่งก่อให้เกิดโทสะได้ก็จึงเป็นวจีกรรมที่เรียกว่าพระหรือวิวาทชัดๆหยาบๆใหญ่ๆยิ่งเพราะเป็นไปเพื่อความไม่สงบไม่สันติแล้วดังนี้เป็นต้นเป็นต่ำขั้นแรกสุดแล้วต่อไปก็ว่าจีนหรือภาษาพูดปรุงขึ้นมาจากความเห็นถูกคือพูดพูดรู้ความจริงแท้อยู่แต่ปรุงเป็นตรงกันข้ามเสียหรือบิดเบือนความจริงไปเสียจะด้วยอำนาจของโลภะโทสะหรือแม้โม คือมันหลงมันลืมเลือนหรือมันวนมันเลอะไปแล้วทั้งๆที่ตัวเองก็รู้ความจริงอยู่จริงแต่ในขณะพูดนั้นมันวนหัวเลยเปิดพูดหาลืมหัวเพราะสติไม่เต็มคือมีอำนาจในการกำหนดรู้ในรอบที่ยาวที่กว้างขึ้นรอบทิศไกลขึ้นไกลขึ้นแต่ตนจำกำหนดหมายต่างๆไม่รอบทวดทหารกับหัวมีระยะทางยาวไปจนลืมสภาพที่ตนได้กำหนดอย่างหนึ่งไว้แล้วก็ลืมแล้วก็ลืมสันติมันขาดก็เลยพูดขัดกับที่ตนได้พูดไปแล้วหรือต้องพูดอย่างหนึ่งแต่ทำอีกอย่างหนึ่งวงเล็บ งานนี้ก็ขอกระจายความหน่อยหมายความว่าในขณะที่พูดนี่คนเราพูดเอาเดี๋ยวนี้เลยขนาดพูดเดี๋ยวนี้พูดไปอย่างนี้ตอนนี้เราพูดว่าอันนี้ไม่ใช่นะเสร็จแล้วก็พูดเรื่องนั้นเรื่องนี้เรื่องอะไรก็ได้อีกเยอะแยะไปพอไปพูดไปพูดไปเพราะไปนานๆหน่อยก็กลับมาพูดกลับกันสักทีพูดตอนนี้ก็ไม่ใช่กลับไปตอนหลังไปพูดบนแล้วกลับเป็นว่าอันนี้ใช่ตอนแรกก็ไม่ใช่พูดตอนนี้ก็ไม่ใช่เพราะพูดไปพูดไปลืมแล้วก็มาพูดอันนี้มันไม่ใช่นี่ไงมีผลพูดเป็นเหตุเป็นผลไปเลยทีเดียวนะทีนี้มันก็กลับๆๆเหตุผลมันค้านแย้งตัวเองกัดก็ไปจนมนต์จะไปถึงอีกตอนปลายไปพูดแล้วลืมซะแล้วว่าจะได้พูดว่าสิ่งนี้ก็ไม่ใช่หรือไม่ดีพอไปท้ายกลับไปพูด มันหัวหางมันคลานแย้งกันหรือวันนี้พูดเอาไว้ว่าอย่างนี้พรุ่งนี้ไปพูดกับฉันแล้วหรือเมื่อเดือนที่แล้วพูดไว้ว่าอย่างนี้เพราะอีกเดือนต่อมามาพูดกลับกันแล้วอย่างนี้ก็เรียกว่าเวลาที่นานไปไอ้อย่างนั้นก็อาจจะลืมได้มันนานนะแต่เดี๋ยวนี้พูดอยู่จบๆพอพูดตอนนี้อย่างนี้ว่าใหญ่อย่างนี้จัดๆวันเดียวลืมแล้วนี่คือเรียกว่าพวกสติมันกำหนดรู้ของตัวเองมันไม่ชัดกำหนดรู้ก็ไม่รู้ตัวอย่างนี้เป็นต้นหรือผู้ที่พูดอย่างนึงแต่ทำอีกอย่างนึงพูดก็ว่าไม่อ่ะแต่กติกากายที่ทำการแย่งคำพูด อย่างนี้เขาเรียกว่าพูดไม่ว่าพูดชกกันอย่าพูดภาษาชัดๆมันพูดชกกันเองตัวเองพูดแบบนี้ว่าไม่ไม่อันนี้ว่าใช่ชกกันเองนะไม่รู้ว่าตัวเองนะถ้าไม่วาดวาทะของตัวเองวิวาทอาตมาถ้าเค้าตัวเองทะเลาะกันตีกันชกกันตรงกันข้ามกันข้ามแยกกันมันไม่เหมือนกันแต่ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรกันแน่ไม่รู้ว่าอะไรไปทางไหนกันแน่ประเดี๋ยวก็ไปทางซ้ายไปเดี๋ยวก็ว่ามาทางขวาก็เดี๋ยวก็ไปดันสูงบ่นๆๆ พูดอย่างนึงแล้วทำค้านแย้งกันก็ชกกันอีกอย่างนี้เป็นต้นเราเรียกว่าคำวิวาทะมันสับปรับมันกลับคำถ้ารู้อยู่ชัดๆแล้วก็กลับคำพูดเป็นตรงกันข้ามหรือพูดตรงกันข้ามกับความจริงโดยอำนาจโลภะโทสะชัดๆก็เรียกว่าโกหกแท้ๆถ้ารู้ไม่ชัดแต่พูดกลับคำหรือพูดตรงกันข้ามกับความจริงโดยอำนาจโมหะอยู่ก็เรียกว่าผู้นั้นยังโง่ยังหลงผิดยังไม่เรียนสายังมีอวิชชาเต็มๆอย่างโกหกผู้อื่นด้วยความอ่อนความยาวในวงเล็บภาระหรือ เพลงง่ายๆในภาษาไทยๆเขาเรียกว่าผ่านยังโกหกผู้อื่นด้วยความอ่อนความยาวเท่านั้นสติยังไม่เต็มปัญญายังไม่มีพอไอ้นี่ก็อธิบายรวบรัดเลยพอบอกเรื่องหยาบและวัดต่อมาก็บอกเรื่องละเอียดรวมๆไปเลยตีความยาวไปเลยเพราะว่าถ้าจะอธิบายกันอย่างละเอียดละออแล้วก็น้ำเล่มเป็นเล่มๆเลยอธิบายกันเป็นเรื่องๆไปเลยแต่ทีนี้มันมีเรื่องมากเหลือเกินเขียนในนี้แบ่งกระจายเรื่องอะไรก็ได้มากมายนักเพราะงั้นบางอย่างก็ตัดไม่ได้บรรยายรายละเอียดละออพอเวลามาพูดมาอธิบายพิสดารอย่างนี้อาจจะมาสอนสอนอยู่นี่จึงมีอะไรแทรกอธิบายเกลี่ยให้ปะติดปะต่อ บางทีก็อธิบายไปบ้างบางทีก็ไม่ได้อธิบายบางเรื่องก็ถือว่าละว่าในฐานที่เข้าใจเพราะว่ามันน่าจะเข้าใจได้ก็ไม่ได้พูดหรือไม่ก็ย้ำอันไหนคนย้ำก็ย้ำเหมือนคำพูดและภาษานี่ก็ควรจะย้ำแต่ทีนี้ก็ขอสรุปลงไปซะก่อนรวมความแล้วคำพูดใดที่เป็นวจีทุจริตไม่ว่าโกหกพูดเท็จในวงเล็บมุสาพูดส่อเสียดในวงเล็บปิดงานพูดคำหยาบในวงเล็บครุศาสตร์พูดเพ้อเจ้อสัมผัสประปาก็ล้วนเป็นวิวาททั้งสิ้นคำพูดที่เป็นทุจริต 4 เนี่ย รถปริวาสทั้งนั้นรถเป็นคำพูดที่ไม่ดีเพราะฉะนั้นเราก็ต้องมีความเข้าใจใหม่ออกไปอีกว่าคำพูดที่เราพูดกันอยู่ทุกวันนี้เรานึกว่าคำพูดที่เราไม่ได้ไปพูดทะเลาะกับใครแล้วเราไม่ได้พูดว่าไม่ใช่คำว่าวิวาทความจริงแล้วมันไม่ใช่แค่นั้นมันยิ่งกว่านั้นต้องยิ่งกว่านั้นว่าถ้าต้องยิ่งกว่านั้นที่ดีกว่านั้นมันแค่ไม่ทำให้คนโกรธพูดแล้วคนไม่โกรธไม่เคืองแค่นี้มันยังไม่พอแม้แต่ไม่โกรธเลยไม่ทำให้เขารักอีกไม่ว่าจะพูดให้คนเขารักนี่ว่า ยิ่งรักไปในทางเมถุนด้วยแล้วนี่นัดธรรมะต้องเข้าใจนัดธรรมะนี่ไม่พูดให้เขาเข้ามารักเราด้วยทางเมถุนแล้วภาพพระพูดแล้วก็ปรับอาบัติสังฆาทิเสสเลยเริ่มแม้แต่จะพูดเกี่ยวหญิงเอาแล้วสังฆาทิเสสล่ะรองปาราชิกยังเหลืออีกกรรมส่วนหนึ่งเท่านั้นเองถ้ากรรมส่วนนึงก็คนนั้นหลงไหลเริ่มต้นแต่พูดแค่เกี่ยวพาราสีหญิงสังขารพิเศษแล้วไปพูดให้เขารักไม่ได้เป็นคำที่ว่าวิวาทะนี่มันกว้างขวางลึกซึ้งไปอย่างนั้น ใช้ความรู้ของเราทุกวันนี้ก็รู้ไม่ได้ข้ามแย้งแต่ว่ารู้กันต้นๆตื่นๆผิวๆหยาบๆใหญ่ๆทั้งนั้นอย่างอื่นก็หยาบอย่าพูดเกี้ยวพาราสีนี้ในลักษณะของนักธรรมะแล้วอยากน่าอายแต่คนโลกๆเขาก็บอกตรงๆว่าเขาหน้าด่านอยู่อ่ะแล้วพูดอย่างนั้นธรรมะก็ต้องว่างั้นก็พูดคุยกันก็ยังไม่อายเลยแต่คนที่มีความสำนึกนะไม่กล้าหรอกจีบกันก็ต้องอย่างเร็วแรงอีกทีก็ต้องรีบลับตาคนหน่อยหรือไม่ให้คนได้ยินก็แค่ 2 ต่อ 2 เราจีบคนนี้จะให้เขารู้ตัวหรือไม่รู้ตัวบางคนอายจนกระทั่งจะจีบเขายังไม่ให้เจ้าตัวเขารู้ตัวนะ สำนึกดีจะจีบเค้านะไอ้ตัวเองมีกิเลสและรักเขาเนี่ยจะจีบก็ยังไม่ให้เขารู้ตัวเลยไม่กล้านะแต่มันเป็นสำนึกดีอย่าว่าแต่จะให้คนอื่นๆด้วยเจ้าตัวก็ยังไม่รู้ตัวอย่างนี้เป็นต้นมันมันมีความสำนึกและอายมันรู้สึกว่ามันไม่ดีไม่งามดังนั้นซ้อนซ้อนสั้นๆทีมีแต่คนที่เป็นทางธรรมะแล้วก็รู้ชัดเจนโอ้ยอย่างนี้ไม่ต้องไปสอนไปสอนอะไรแล้วไม่ทำเลยแหละจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ไม่ทำแล้วมันไม่ดีเรารู้เลยว่าเรามีกิเลสเรายังมีราคะโทสะโมหะนี่แหละทั้งนั้นอย่าไปแสดงออกให้เกิดโทสะกันไม่เกิดราคะกัน ยิ่งสูงขึ้นไปพูดให้เขาเข้าใจผิดนะเนี่ยพูดไปนี้เขาเข้าใจไม่ได้เขาเข้าใจผิดๆเพี้ยนๆพลาดพลาดเป็นวิวาทะไอ้นี่ยิ่งละเอียดไปอีกเพราะฉะนั้นก็ถ้าผู้ใดจะพูดอะไรคำใดจะต้องมีสติสัมปชัญญะรู้คำพูดของตัวรู้ความรู้ความหมายรู้ความจริงไม่ให้ความจริงไม่ให้ความจริงที่ผิดไม่ความหมายนี้เพี้ยนไม่ให้เขาหลงผิดพลาดไม่ให้เขาหรือไม่ก็พร่ามัวให้เขาชัดตรงดินดีอย่าให้เขาเข้าใจเพี้ยนไปผิดไปถ้าเขาเข้าใจเพี้ยนไปผิดไปเป็นวิวาทก็ไม่เข้าใจผิดกันไปเดี๋ยวมัน วาดได้วาระใดวาระหนึ่งไปเดี๋ยวมึงก็มาวิวาทเท่านั้นเองจะไม่ได้เรื่องอะไรเหมือนจะพูดจะจาก็จะต้องตั้งสติสัมปชัญญะเค้าทำปัญญาให้เข้มแข็งพูดไม่ตรงพูดให้ดีถ้าไม่สมควรพูดก็ไม่พูดถ้าเปิดเผยความจริงเกินไปนักมันแรงเกินไปตอนนี้ไม่พูดไม่เบี้ยวไม่เพี้ยนไม่ทำให้เขาเข้าใจผิดพยายามพูดให้เขาเข้าใจผิดอยู่มันก็ยังอยู่ก็เงินเราก็จะต้องระมัดระวังทุกอย่างในคำพูดแม้แต่จะเป็นโมหะถ้าแบ่งลักษณะคำพูดทุจริตไป มุดสาริกาโกหกกลับคำกันเลยกลับอย่างรู้ทันทีทันใดใจก็รู้รู้อยู่แท้ๆแล้วยังอุตส่าห์พูดกลับคำกันเสียดำเป็นขาวผิดเป็นถูกถูกเป็นผิดอะไรกลับกันอยู่ไอ้แบบนี้มันโกหกชัดๆอย่าพูดส่อเสียดก็หมายความว่าพูดเงียบๆเขียนๆพูดเสียๆๆไม่ผิดทีเดียวแต่ก็ผิดอยู่ไม่เต็มไม่เต็มตัวไม่เต็มลำไม่เต็มคำไม่เต็มจริงเราเรียกว่าพูดเสียงทีนี้โดยความหมายก็พูดว่าถ้าพูดต่อเสียงแล้วก็เอาแต่เรื่องโทรศัพท์อีก อธิบายกันกระแทกอย่างหยาบทุกที่จริงอ่ะถูกชุดไปเอาคำนี้ไปพูดให้คนนั้นฟังเอาคำนี้ไปพูดไอ้คนนี้ฟังแล้วเกิดการทะเลาะเบาะแว้งกันส่อเสียดถือว่าส่อเสียดชัดๆทุกแต่คำว่าส่อเสียคือคำว่ามันแสดงสอบแล้วก็แสดงมันแสดงออกได้มันพิจารณาพิสูจน์ได้สอบว่ามันเฉียดกรายเฉียดกลายเป็นราคะเฉียดกลายเป็นโทสะจะกลายให้เกิดราคะเฉกร้ายเกิดโทสะเฉียดตายเกิดโมหะอยู่ก็เรียกว่าคำส่อเสียดปริศนาพิษสุนัขบ้าในคำพูดที่มันเป็นต้นหยาบๆมันก็แปลกันว่าคำ เราไปพูดกับใครเขาแล้วก็ไปเดี๋ยวเขาก็จำเอาไว้เพื่อที่จะเกิดความโกรธพยาบาทไว้เกิดความชังไว้ประเดี๋ยวเจอเรื่องนี้เจอตัวนี้คือฉันว่าเราพูดว่าคนนี้น่าชังแล้วเราบอกคนนี้ไว้คนนี้มาเจอหน้าคนนี้ชังจริงๆแล้วก็ความชันขึ้นเลยอย่างนี้ก็สอบเสือกเราจะไม่ให้ชังกันแม้แต่ศัตรูเราก็จะอภัยไม่ก่อเกิดโทรศัพท์เป็นแต่เพียงรู้ว่าความไม่ดีของเขาคืออะไรก็รู้แล้วระวังความไม่ดีนั้นมันจะทำให้เราได้เกิดรับพ้นความไม่ดีนั้นจากเขาเขาจะทำเอากับเราเข้าระวังเท่านั้นเองแต่ไม่ต้องชังถ้าเราเก่งเราสามารถที่จะรู้เหมือนกับมีโรคป้อง ความไม่ดีของคนนี้คืออะไรแล้วก็เหมือนเรามีโลภป้องแล้วทีนี้อย่าให้ความไม่ดีเนื่องจากเซ็นมาถูกเราแล้วเราจะแก้ไขไม่ให้เขาเกิดทำความเร็วหรือเกิดทำความไม่ดีขึ้นได้ด้วยยิ่งดีไม่ใช่จะไปทำเขาแล้วก็เลยยิ่งไปทำร้ายกันไม่เอาเราจะต้องปรับปรุงคนช่วยคนคนใดมีพิษร้ายเราทำพิษร้ายออกคนใดเลวเราทำเลวออกให้ได้ช่วยกันอย่างนี้เรียกว่าเป็นเมตตาไม่ชังไม่รักแต่เมตตาสงสารแก้ไขปรับปรุงกันช่วยเหลือ Profile กันทำให้คนดีขึ้นใครๆก็ทำให้ดีขึ้นถ้าเราสามารถถ้าเราไม่สามารถไปทำได้ยิ่งทะเลาะเบาะแว้งไปทำแล้วเขายิ่งร้ายเพิ่มขึ้นและยิ่งไปทำก็เออ บุกขึ้นเพิ่มขึ้นอย่างนี้ไม่เอาอย่างนั้นไม่ทำวางมือเสียประมาณตนถ้าเราไปทำแล้วเสือยิ่งดุไม่เอาความหมายของฉัตรอย่าไปแหย่เสือหรือจะไปทำอะไรกับเสือแล้วกลายเป็นเสือยิ่งดุเราต้องทำให้เสือเชื่องทำให้คนร้ายนี่ดีขึ้นถ้าหยุดไปทำแล้วมันก็ยิ่งร้ายยิ่งขึ้นเราต้องรู้ตัวแล้วอย่าไปทำแล้วทำแล้วทำไม่ดีทำแล้วเขายิ่งร้ายยิ่งเขายิ่งเลวยิ่งขึ้นยิ่งดูยิ่งขึ้นยิ่งตกต่ำยิ่งขึ้นภาษานี้ก็คือปานา 10 บาทปาณาติปาตาดีๆนะนี่แปลว่าปาณา 10 บาทแต่ทำให้เขายิ่งเลวลงทำให้วิญญาณ ตกร่วงทำให้วิญญาณของเขาตกต่ำปานะแปลว่าวิญญาณแปลว่าชีวิตทำให้ชีวิตของเขาตกต่ำชีวิตหมายถึงวิญญาณเลยทีเดียวปานนั้นวิญญาณของเขาได้รับสิ่งที่ตามปลาตาตีปลาตาปลาตะเพียนในรอบจิตของเขาในรอบชีวิตของเขานี่ความหมายของสิ่งที่ควบคุมชีวิตของเขาชีวิตของเขาแล้วตกต่ำลงแล้วเพราะเราทำมีละเอียดปานนี้เลยเพราะนักปฏิบัติธรรมชั้นสูงหรือว่าพระอริยเจ้าชั้นละเอียดแล้วจะไม่ไม่ทำให้เขาตกต่ำลงจะพยายามทำให้เขามีฐานะที่เกิดขึ้นเป็นศึกจริตสุจริต 3 ตายก็ดีไม่ดีก็ดีมโนก็ดีต้องการให้เขาดีขึ้นกายก็ปรับปรุงก็จีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมปรับปรุงขึ้นถ้าทำให้เขาตกต่ำเราเป็นคนทำเราทำปาณาติบาตแล้วพูดอย่างนี้แล้วแทบจะไม่กระดิกเลยภายในพระอริยชาติชั้นสูงสุดเป็นอย่างนั้นจริงๆไม่ต้องดูอย่าว่าจะไปฆ่าสัตว์เลยไอ้นั่นมันหยาบเป็นขี้ช้างเลยอย่าเป็นขี้ช้างใครเคยเห็นขี้ช้างเมื่อก่อนก็โตเป็นเส้นๆอย่าอยู่ด้วยซ้ำหยาบเป็นขี้ช้างไม่ไหวหรอกใครก็เข้าใจอย่างนั้นน่ะมันหยาบมันใหญ่มันไปฆ่าสัตว์โถขาดก็ถึงแต่เนื้อทั้งตัว มีทั้งชีวิตแม้แต่ไปทำให้กายกรรมของเขานั่นน่ะไม่ปรับปรุงให้วจีกรรมของเขาไม่ปรับปรุงให้มโนกรรมโดยเฉพาะปานะคือวิญญาณมโนแม้จะให้วิญญาณของเขานี่ไม่ปรับปรุงอย่างนี้ถือว่าเราไม่เก่งเราบอกพร่องเราไปพูดอย่างไรพูดให้เขาเกิดกายกรรมเลวลงวจีกรรมเลวลงมโนกรรมของเขาก็เลวลงอย่างนี้เราไม่ไม่เอาไม่พูดต้องพยายามพูดให้เขาดีขึ้นเจริญขึ้นจึงจะเรียกว่าคำนี้ไม่เป็นวิวาทแต่สร้างสรรค์ รายละเอียดป่านนี้นานี้ลองไล่เรียงให้ฟังถึงขั้นจะเป็นไปได้เราทำได้แค่ไหนเราก็กำหนดเอา 30 บาทบางทีมันก็เลยเรียกเกินไปสำหรับขั้นฐานะเราและทำไม่ได้เราก็ต้องรู้แต่เราก็จะต้องรู้จุดหมายจุดสูงทิศทางทิศทางปลายทิศทางยอดมันเป็นอย่างนี้เขาไม่ว่าถ้ากินความถึงปานนี้ยิ่งคำพูดหรือภาษาที่เป็นไปด้วยโลภะในวงเล็บเอาวิชาวิศวะยับๆใหญ่ๆดังอธิบายมาแล้วก็ยิ่งเป็นวิวาทที่หยาบยิ่งขึ้นถ้ายิ่งรู้ได้ชัดเห็นได้แจ้งยิ่งว่าเขาคือ คนเห็นแก่ตัวคนทำเลวด้วยคำพูดจะเรียกได้ว่าพูดเอาแต่ได้อย่างหน้าด้านๆก็ยิ่งเป็นวิวาทที่หยาบยิ่งพูดเอาจนพ่อโดนๆเลยนี่เป็นพระเนี่ยไปบอกว่าเอาไอ้นี่มาอยากได้ไอ้นี่อย่างดื้อๆนี่นาโดยทั้งๆที่มันไม่สมควรเลยแล้วไปเอายางหน้ามาตายพระคนนั้นไม่ไหวหยาบคายตายอย่างนี้เป็นต้นเป็นที่วาดภาษาพูดออกไปได้ภาษาหยาบๆที่ว่าถ้าไม่น่าพูดอย่างนี้เป็นได้เราเข้าใจขึ้นแล้วเราก็จะเข้าใจภาษาใดที่เป็นอภิชาวิศวะโลภะหรือ ท่านอภิชาวิศวะโลภะขั้นเทพจะเอาจะต่อเนื่องคำนี้ยิ่งเหลือเกินจะเนื่องจะทำอยู่ทั้งๆที่จะมาเรียนแล้วเราจะละโลพระแล้วจะทำโลภะให้มันนิ่งต่อให้มันมีเสมอไม่เอาต้องตัดบ้างหรือตัดให้มากจนขาดจะไม่มีโลภะเลยนั่นแหละถึงจะเป็นพระถึงจะเป็นสมณะยิ่งคำพูดหรือภาษาที่เป็นไปด้วยโทสะหนึ่งและพยาบาทแบบหยาบใหญ่ๆเป็นไปเพื่อความโกรธแค้นทะเลาะชัดๆก็ยิ่งเป็นวิวาทที่หยาบใหญ่หยาบโตแท้จริงยิ่งขึ้นเห็นตัวเห็นตนเต้นดีดเหล้าๆออกชัดๆถ้าวิวาทก่อให้เกิดพยาบาทเกิดโทษ และโดยธรรมเรียกว่าสารใดเป็นไปด้วยโมหะด้วยอวิชชาอันชักจูงให้คนหลงผิดในและมิจฉาทิฏฐิคำพูดนั้นภาษานั้นยิ่งหยาบยิ่งบาปใหญ่ยิ่งเป็นวิวาทะที่มีมินิมาร์ททุกคติสำหรับผู้พูดพูดจากภาษานั้นๆอย่างลึกซึ้งสูงสุขุมเอาทีเดียววนเลยทีนี้ตีกลับถ้าภาษาใดโดยธรรมะโดยทางธรรมะอย่างภาษาใดที่เป็นไปด้วยโมหะอวิชชามันชักจูงให้คนหลงผิดเป็นมิจฉาทิฐิภาษาเหล่านั้นพระจะต้องระมัดระวังที่สุดอย่ากอถือว่าการก่อให้คนเกิด มันเลวร้ายมันเป็นไปได้หมดทุกอย่างเลยให้เขาไปเกิดมิจฉาทิฏฐิแล้วก็เห็นผิดแล้วมันก็ไปเกิดได้ทุกอย่างทุจริตทุกอย่างก็เกิดตามเพราะเราจะพูดที่เราต้องพยายามอย่าให้มันผิดนะอย่าให้เขาเห็นเห็นผิดอย่าให้เขาเข้าใจผิดนะผู้โดยสารถ้าไม่งั้นมันก็ไม่พูดเลยถ้าพูดไปแล้วจะต้องให้เป็นสัมมนาที่ให้เข้าทางตรงให้ถูกต้องอย่าให้เบี้ยวอย่าให้เพี้ยนอย่าให้เข้าใจเฉยๆอย่าให้เข้าใจเบื่อๆไม่เข้าใจชัดๆให้เข้าใจชัดๆอย่างนี้จึงจะเป็นภาษาที่ ไม่เป็นวิวาทนี้ก็คือลูกก็ต้องรู้ต้องเรียนที่ต้องรู้ต้องเรียนและจะต้องหัดละหัดเลิกเพิกถอนที่มันชั่วมันหยาบขึ้นมาให้ได้ทั้งนั้นล้วนเป็นเรื่องของรูปที่จะต้องทำรูปีรูปนี้จะต้องเห็นของของเราเราพูดออกไปแล้วของเราต้องเห็นหรือเราก่อนจะพูดเราต้องลองก่อนครองรูปนี้ก่อนกองเห็นปัญญาต้องตรวจเห็นปกติเห็นว่าจะเห็นและลูกกะตาปกติปัสสะเห็นเห็นแล้วนะคำพูดของเราเห็นก่อนออกมาด้วยกลองก่อนเห็นแล้วคำพูดนี้มันเป็นคำพูดที่ เป็นรูปดีไม่เป็นรูปวิวาทไม่โมหะไม่ก่อโทรศัพท์ไม่ก่อราคะหรือโลภะแน่เราไม่มีนะจองด้วยว่าของเราพูดออกไปนี่ไม่มีอารมณ์ไม่มีเชื้อของราคะเชื้อของโทรศัพท์เชื้อของโมติดต่อไปด้วยนะไม่ปล่อยเชื้อนะคำพูดของเราไม่ติดเชื้อไม่ปล่อยเชื้อออกไปและเราก็ประมาณของเราด้วยว่าทั้งเสียงทั้งรูปทั้งนามทั้งสำนวนสำเนียงทั้งลีลาภาษาปล่อยออกไปแล้วเนี่ยไม่ไปทิ่มไปตามไปแดกไปดันไปทำให้เกิดวิวาทนะคำพูดนี้ไม่ไปเสียไปเฉียดนะไม่ไป ขึ้นไปแทงนะไม่เป็นหอกเป็นดาบเกินการนะคำพูดเนี่ยไม่ก่อวิวาทไม่ไปทำให้เขาเกิดราคะนะไม่ทำให้เขาเกิดโทสะแล้วแม่ทำให้เกิดราคะนะไม่ทำให้เขาเกิดโวหารนะคำพูดเนี่ยลองฟังดีๆแล้วจะเข้าใจคุณได้พยายามทำวิโมกข์ข้อนี้หรือไม่นี่เป็นการกระทำในข้อที่ 1 นะรูปีรูปนี้ปกติอะยังปัทมะธัมโมขอเป็นการที่เหมาะการหลุดพ้นข้อที่ 1 จะทำรูปตั้งแต่เราอ่านไลน์ตั้งแต่ฤดูปักถัก จะทำรูปทำร่างต้องทั้งท่าทีทำตัวทำตนทำรูปทำร่างให้เป็นดูเป็นวิรูปพิกลพิการเป็นรูปที่ผิดเพี้ยนเป็นรูปที่ไม่เป็นแกนเป็นสาระแก่นสารรูปที่มีตรงรูปที่ไม่ได้อยู่สวนสัตว์ที่ดีล้วนแล้วแต่พิกัดหรือวิโรจน์ทั้งสิ้นรูปยาวรูปใหญ่รูปแท่งรูปก้อนเนื้อตัวเพราะฉะนั้นคนที่ทำเนื้อตัวให้พิการจากคนที่สมส่วนอ้วนไปผอมไปมันวิรูปทั้งนั้นน่ะรูปพิกลพิการรูปร่างกิริยาท่าทีอย่าทางไกลเป็นรูปหน่วยงานและมีรูปนั่งอยู่บอกว่าจะมานั่งฟังธรรมเนี่ยมานั่งหลับตาปีแล้วโง่ไม่งามเขาเรียกว่า นาคลูกงูงูเลื้อยเขาเรียกว่าลูกงูเลื้อยลูกมันไม่งามผ่องไม่แจ่มใสไม่รู้ไม่ตื่นไม่เบิกบานได้ยินดีจะได้เอารูปไปกินดีไม่มีฉันทะไม่มีวิริยะวิริยะไม่พอมันก็เลยไม่มีฉันทะไม่มีจิตเอาใจใส่มันก็ไม่มีวิมังสาไม่มีการพัฒนาไม่มีการก้าวหน้าเพราะรูปมันไม่ส่งรูปมันไม่สมส่วนเมียมาฟังธรรมแต่ไม่ได้ฟังมาทำลูกก็เห็นแจ้งๆอยู่แล้วว่ารูปนี้มันไม่ใช่รูปนี้มันรู้ก็รู้แล้วว่ามันทำแค่รูปก็ยังไม่ได้เลยโดยตรงมานั่งรับไม่ได้ เสร็จแล้วโยกเยกไปโยกเยกมาติดหนีไปลงเป็นบาดาลมั่งอะไรก็ได้มั้งไม่มีอิทธิบาทสักตัวแล้วมันจะได้เรื่องอะไรมันไม่ได้ได้รูปด้วยเรื่องอะไรจะได้ประโยชน์อะไรไม่ได้อย่างนี้เรียกว่ารูปฤดูปักค่ะเพราะฉะนั้นจะไปหวังหรือโม่ไม่ได้กินไม่สมส่วนเลยมันเป็นผู้รับนะแต่สายปากปากโอ่งปากช่วยปากชามปากทางสายไปแล้วมันจะไปรับเอาขี้หมาอะไรก็เสียเปล่าเวลาวัน รายชั่วโมง 1 นาที 1 วินาทีก็เสียไปเปล่าๆไม่ได้เรื่องอะไรเพราะเราเอาใจใส่เราว่านี่มันดีแล้วนะที่ว่าเรามานั่งศึกษามานั่งเรียนเนี่ยดีนะเนี่ยมาทำดีเป็นคนที่ทำดีประเสริฐเวลากระทำเพราะฉะนั้นเราก็มาทำรูปให้ตรงจับปากก็บอกให้ตรงกันเธอรับๆดูแล้วไปกรองเอาไม่ได้บังคับเธอก็ไปให้คุณให้คุณดื่มไปทั้งหมดหรอกนี่ก็บอกอยู่ฟังไปแล้วก็เอาไปใส่กล่องพิจารณาเอากราบเอาเศษเอาสิ่งที่ไม่ถูกทิ้งนี่เผื่อไว้จะได้เห็นว่าถูกหมดก็รับหมดบางคนเชื่อได้หมดก็เอาอันไหนไม่เห็นด้วยเรายังเป็นกองแล้วเราคงมีความคิดของเราเองเหมือนกันไม่ได้เป็นเผด็จการ ไม่ได้บังคับอะไรว่าจะให้เชือดทั้งหมดเราต้องไปไตร่ตรองและพิจารณาแล้วก็รับบางอันมันเกินแรงเราบอกไม่ถูกเหมือนกันนะแต่ว่ามันแข็งไปแรงไปเรายังรับไม่ได้เรายังทำไม่ได้ก็ฝากไว้ก่อนว่าเดี๋ยวจะทำต่อทีหลังนี่ทำขั้นนี้ของเราเองเรามีงานงานอันนี้เรายังไม่สำเร็จเรียบร้อยเราไม่มีแรงเพียงพอทำแค่นี้ไปก่อนอันนี้รู้แล้วว่าดีก็ฝากไว้ขณะนี้เรายังไม่รับเลยเราก็เอาแต่ต้องรู้นะว่ามันดีเหมือนกันแต่ว่าเรายังไม่รับอันนี้ยังไม่ดีไม่ดีจริงๆเรารู้แล้วว่าไม่เอาเลยไม่ดีจริงๆพิจารณาซับซ้อนสอบผ่านดีแล้วไม่นี่ไม่เข้าทานไม่ดีไม่ดีก็ไม่เอาเอาทำไมมันไม่ดีแล้วเราก็เอาดีรับเอาไปทำรูปให้ตรงตั้งแต่รูปกายนี่พูดรูปละเอียดขึ้นมารูปี ปานิปะติเห็นรูปอยู่นี่คือการรู้รูปรู้นามฟังให้ดีการรู้ลูกรู้นามก็เรียนนักวิปัสสนาไหนๆก็เรียนไม่มาเรียนวิปัสสนาบอกว่ามาเรียนรู้โลกรู้นามและรูปตัวเองลงโทษอยู่เนี่ยมานั่งเรียนยังไม่รู้เลยว่ามานั่งท่าไหนรูปของเราเป็นรูปปีดูปลานิลอะไรปกติเห็นหรือเปล่าลูกตัวเองไม่เห็นน่ะแต่คนอื่นเขาเห็นนะแต่ก็เห็นด้วยตาก็ยังได้ลูกกะตาก็เห็นแล้วเขาเห็นด้วยความรู้สึกเค้าก็เห็นเห็นด้วยความรู้เข้าไปเห็นว่าในรูปมันไม่รับนี่หว่าลูกมันไม่ได้ถูกตรงนี่จัดรูปไม่เข้าแก๊ป ก็เทให้ก็เอาปากโอ่งนี้ซะแล้วปิดปากโอ่งซะด้วยมันก็จะไปเข้าอะไรหรอกแกว่งปากโอ่งอยู่มันไม่เข้าต้องเปิดให้ดีรับผิดตรงแข็งแรงทำรูปไม่สมส่วนทำรูปไม่สมส่วนจริงๆนี่แค่รูปปักที่นี่วิวาทะก็รูปก็ตรงอีกเหมือนกันคำพูดคำกล่าวจะต้องเป็นไปเพื่อละลายกลายเป็นไปเพื่อกำราบปราบกิเลสเป็นไปเพื่อราคะเป็นไปเพื่อโทรศัพท์ไม่เอาแล้วแม้แต่พูดพูดว่าพูดแรงพูดทุกๆเจ้าเด็ก ให้เขาละอายจนโกรธเคืองจนกลายเป็นพยาบาทอาฆาตมาดร้ายก็ต้องระวังระวังอย่าให้เขาขยับขยับร้ายขึ้นแรงขึ้นได้เหมือนการแสดงธรรมหรือว่าการสร้างศาสนาเนี่ยหมดหัวแล้วมันไม่มีการขยับขยับไม่ได้ทางแรงร้ายขึ้นมาแม้บางอย่างบางครั้งบางตอนอาจจะมันไม่ครบถ้วนคนนั้นคนนี้พลาดพลั้งคนนั้นคนนี้แรงไปเบาไปอะไรเบาเกินไปไม่แข็งก็ขึ้นมาก็เป็นคำพูดหรือเป็นภาษาที่มันยังไม่มีฤทธิ์ถ้ามีฤทธิ์ก็ต้องทำนี้ก็ต้องแรงพอกระตุ้นคนเพราะฉะนั้นบางทีก็ต้องแรงๆด้วยท่าทางอย่างไรบางทีก็ใส่ใจชอบ รถของการชอบบางทีก็กระตุ้นเตือนด้วยรถของการดุดุๆแรงๆกระถึงกระเทือนให้เกิดการรู้สึกตัวว่าไม่ดีนะไปในทางไม่ดีบางคนก็จะเติบโตได้อันนี้เราต้องระวังแต่กระตุ้นได้แสดงความไม่งามไม่ชอบแสดงความทุจริตคนที่มีทุจริตพอถูกก็กล่าวท้วงทุจริตให้กระชับอายอายมากกว่าจะโกรธเพราะฉะนั้นถ้าเขายังไม่โกรธได้ยังไม่เคืองจนกระทั่งถึงรุนแรงอะไรขึ้นมาได้ก็ดีให้เขารู้ตัวแล้วให้เขาปรับปรุงเพราะยิ่งทำให้เขาปรับปรุงได้แม้จะแสดงไปในเชิงเขาไม่ชอบใจก็ตามโดยเขา ใจแสดงว่าชอบใจอะไรเขาก็ไปปรับปรุงแก้ไขตนก็ได้พอใจศรัทธาเลื่อมใสก็ยิ่งดีไปแสดงให้เขาเกิดเห็นทุจริตแล้วก็เคืองร้ายแรงขึ้นมาก็ระวังหน่อยก็แล้วกันเราต้องเป็นนักรบชั้นดีนี่เป็นกลยุทธ์เหมือนกันกลยุทธ์ทำให้ข้าศึกนี่เขาเกิดไม่พอใจแล้วก็แสดงออกมาแสดงอะไรต่ออะไรออกมาเพื่อที่จะชี้ให้เค้ารู้เพื่อที่จะสอนลงไปให้เขารู้ตัวอีกและนำลงไปอีกก็เป็นเชิงยุทธเป็นกลยุทธ์เหมือนกันเพราะฉะนั้นคำว่าภาษาวาทะมันจึงละเอียดซับซ้อนแม้แต่เราจะใช้พูดออกไปพูดอย่างไร ก็จะได้ปรับปรุงเขาพูดด่าพูดว่าพูดแรงให้เขารู้สึกตัวพูดไปแล้วประโลมชมเชยให้เขาชื่นอกชื่นใจแล้วก็รับเอาไปแก้ไขปรับปรุงได้ทั้งนั้นให้เขารู้สึกตัวด้วยคำที่เขาแหมรู้สึกตัวแล้วมันไม่ชอบตัวเองก็ไม่ชอบตัวเองตัวเองก็รู้แล้วว่ามันไม่ดีแล้วเอาไปปรับปรุงหรือพูดได้ชอบใจคำพูดอีกเป็นที่ชอบใจนะแต่ที่ชอบใจและเขาก็เอาไปปรับปรุงแก้ไขก็ดีบางทีคำพูดของเรานี่พูดเขาชอบใจดีนะ