250314-3-178 ทางเอกภาค3-ตอน178(หน้า348)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ีถูกแบบฉบับถูกในรายละเอียดอันสุขุมประณีตลึกซึ้งของพระพุทธเจ้าหรือเปล่าสมาธิของพระพุทธเจ้าค้นพบนี้ไม่เหมือนกันกับสมาธิของศาสนาอื่นๆทั่วไปที่เขาเข้าใจคำว่าสมาธิที่เขาเรียกคำนี้คำๆนี้คำสมาธิทั่วไปเขาเข้าใจสมาชิกคล้ายกันคือประเภทที่ยึดอยู่นิ่งเฉยแต่จิตสงบ อย่างภาษาง่ายๆมันสงบหยุดมันสงบไม่รู้เรื่องหรือจะรู้เรื่องก็อยู่เฉยๆไม่มีกายกิริยาไม่มีวจีกิริยาอันนี้แหละแตกต่างของพระพุทธเจ้ามีทั้งความนึกคิดมีทั้งคำพูดมีทั้งกายกิริยามีหมดมีอาชีพการงานด้วยนี่เป็นทางปฏิบัติมักองค์ 7 มีองค์ 7 ปฏิบัติแล้วก็จะดำเนินส่งผลไปสู่สัมมาสมาธิงานอย่างที่ได้กล่าวแล้วไม่ได้หยิบปริญญาและสูตรมาอ่านให้ฟังแต่ก็เคยพยายามเคยอธิบาย ยืนยันให้ฟังอยู่เสมอแม้แต่ในมหาจัตตารีสกสูตรซึ่งเป็นสูตรสำคัญอธิบายถึงบทบาทขององค์ธรรมต่างๆที่มันขยายกันประกอบกันสัมพันธ์กันที่เรากำลังจะเอามาเปิดเผยเอามายืนยันฉลอง 200 ปีที่ครบรัตนโกสินทร์ 200 ปีฉลองกันในปีนี้เราจะเปิดเผยออกสู่สาธารณะและพวกเราเองเราก็ได้ใช้โดยเฉพาะอาตมาเองได้เอามาทดสอบฝึกหัดพวกเราและอาตมาแน่ใจว่าอาตมาปฏิบัติธรรมมาโดยหลายอย่างโดยหลายแนวเดินหลายหลักปฏิบัติของที่เขาเองเขา ซ้อนกันได้เราก็เอามาปฏิบัติด้วยอะไรต่ออะไรด้วยเสร็จแล้วเราก็มารู้ว่าไอ้ที่มันได้ผลจริงนั้นมันได้ผลตามทฤษฎีของพระพุทธเจ้าส่วนของทฤษฎีของหลักอื่นๆของแบบอื่นๆที่เราได้ยินได้ฟังมาเรามาปฏิบัติมันก็มีองค์ประกอบช่วยมันก็มีอุปการะบ้างในบางอย่างถ้ามันไม่ผิดองค์ประกอบหรือว่าหลักวิธีของคนอื่นถ้าเผื่อว่าไปเข้าใจผิดอีกมีแนวคิดและก็มีแนวพึ่งเพ่งความเข้าใจเพี้ยนก็พาออกนอกเรื่องได้แต่จะมาจะเป็นคนโชคดีที่มันไม่ได้พาออกนอกเรื่องไอ้เรื่องนอกมันก็จับได้ไล่ทันมันเป็นบารมีของตนเองรู้ว่าไอ้เล่ม อังกฤษทางอะไรก็ได้ไปแล้วมันก็ไม่ได้เข้าแนวเข้าทิศที่จะเป็นไปเพื่อการละหน่ายคลายเป็นไปเพื่อการปลดปล่อยกิเลสออกแล้วก็จะเกิดการรู้เกิดปัญญายิ่งเกิดเป็นผู้ที่ฉลาดอย่างแท้ถ้าเผื่อว่าจับเขาจับความจับเป็นความรู้พรุ่งนี้ไม่แม่นมันก็จะพาเราออกนอกเรื่องนอกทางแต่ถ้าเผื่อว่าจับถูกเผยว่ามันมีปฏิภาณมีปัญญาอันแม่นมันชัดเจนถูกถูกเรื่องถูกทางแล้วล่ะก็มันก็จะได้อาตมาว่าอาตมามีบารมีอันนั้นจึงไม่ได้ลงอะไรแม้ไม่มีอาจารย์อะไรก็คุ้มแล้วก็ไม่เหมือนอาจารย์อื่นเขาซะด้วยไม่เหมือนอย่างยิ่งไม่เหมือนจริงๆ พระจะมาเองเช็คละเอียดแล้วว่าบรรดาอาจารย์ที่มีอยู่ในประเทศไทยขณะนี้ไม่ได้มีแนวคิดอย่างที่อาตมาเพ่งไปจุดสุดท้ายจุดที่เห็นชัดแจ้งในรายละเอียดทั้งมักถูกวิธีและเป้าหมายสูงสุดไม่เหมือนแม้จะดูคล้ายบางอาจารย์บางสายบางทางซ้ายเป็นต้นไม่เหมือนแม้แต่สายทางสายทางอาจารย์มั่นสายโน้นสายนั้นยิ่งมีจุดที่ห่างเห็นได้ชัดมากกว่าสายตาด้วยซ้ำเพราะในละเอียดในความหมายละเอียดในจุดที่จะส่งผล ละเอียดแล้วมันก็จะยังไม่เหมือนกันสักทีเดียวแต่ในการร่วมหยาบมันมีความเหมือนมีความคล้ายกันอยู่เยอะมีความคล้ายกันเป็นไปเป็นขั้นเป็นตอนเป็นระดับไปอันนี้เราก็ศึกษาจะมาเชื่ออาตมาเองทีเดียวไม่ได้พวกคุณต้องใช้ปัญญาของคุณตัดสินวิเคราะห์วิจัยดีแล้วพิสูจน์เป็นขั้นตอนไปอาตมามั่นใจว่าคุณพิสูจน์ขั้นตอนไปถึงระดับถึงขั้นแล้วคุณจะเป็นผู้มีปัญญาจะรู้เองไม่ใช่ทำให้งมงายทำตามฉันก็แล้วกันเฉยๆไม่ใช่ทำตามฉันเฉยๆไม่ได้เรื่องแล้วคุณจะต้องมีปัญญาเลือกเป็นพิสูจน์แล้วก็ตัดสินไปเรื่อยๆมีธรรมะวิจัยแล้วก็ทำดูมันยังไม่มั่นใจยังไม่แน่ใจก็เอาไม่เอา ไปกินแน่ใจมั่นใจแล้วมันจะรู้ด้วยปัญญาเราไม่ใช่ทำด้วยงมงายไม่เข้าใจก็ว่ากันดูไปเรื่อยๆไม่ใช่ไม่เอาอาตมาก็ไม่ต้องการคนอย่างนั้นเพราะคนอย่างนั้นมันช้าก็มันต้องมีปัญญาประกอบกับสิ่งที่เราทำเราเป็นเรามีต้องวิจัยวิจารณ์ต้องดูตรวจสอบเหตุผลและสิ่งนี้ดีกว่าสิ่งนี้นะสิ่งนี้มันมีวิเศษกว่ามันละเอียดสุขุมประณีตกว่าแล้วมันเข้าท่ากว่าจริงๆเป็นไปเพื่อความหมดทุกข์เป็นไปเพื่อความสำเร็จมันมาจริงๆเป็นไปเพื่อความไม่สะสมของกิเลสชัดๆแท้ๆมันเป็นไปเพื่อความเป็นหนัก เอาหลักธรรมะพระพุทธเจ้ามาตรวจสอบดูจริงๆตรวจสอบดูหลักธรรมที่พระพุทธเจ้าสอนแล้วมันเป็นไปเพื่อความละหน่ายคลายจริงๆเป็นไปเพื่อความมักน้อยสันโดษจริงๆเป็นไปเพื่อความพ้นเป็นการเพื่อความไม่ขี้เกียจขี้คร้านแต่ไปเพื่อความไม่เลี้ยงยากหลักธรรมหลักการอะไรต่ออะไรต่างๆพวกนี้พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้รอบรัฐหมดแล้วมันไม่เลี้ยงยากอย่างไรเราพึ่งตนได้อย่างไรนอกจากจะพึ่งตนได้และอยากจะเป็นคนที่ง่ายไม่ต้องวุ่นวายไม่ต้องมีใครมาเป็นภาระเรานอกกรอบเอาภาระคนอื่นได้อีกซะด้วยนี่มันมีคุณค่าอย่างงี้เราเองใคร ก็ไม่ต้องมาเป็นภาระอะไรกับเรามากมายเลยเราสบายช่วยตนเองได้แน่นอนที่สุดและเราเองยังมีกำลังมีความสามารถมีปัญญาเหลือเฟือที่จะไปเอาภาระช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่นคนนี้ก็มีประสิทธิภาพแล้วเนี่ยเราจะพัฒนาคนให้มีประสิทธิภาพอย่างนี้แล้วคนก็จะได้ช่วยคนคนบอกพร่องมันมีในสังคมอย่างที่ได้ยกตัวอย่างง่ายๆและเด็กนี่ก็ต้องมันเป็นส่วนบกพร่องอยู่ตรงเลี้ยงดูแกคนแก่คนพิการนี้อยู่ในสังคมมันมีหรือคนไร้สมรรถภาพอย่างนี้ไม่ไร้สมรรถภาพหรอกคนที่ด้อยสมรรถภาพหรือด้อยสมรรถนะ อ้อยความสามารถกว่าเราเราก็จะต้องเป็นผู้ช่วยเหลือเขาแต่สังคมมีคนที่รับผิดชอบหรือรู้ความสำคัญอันนี้อยู่สังคมมันก็เกื้อกูลกันผู้ที่สามารถมากผู้ที่เก่งมากก็ช่วยเหลืออุ้มชูมันก็เป็นโลโก้อุปถัมภ์เมตตาแล้วก็พิมพ์เป็นเมตตาค้ำจุนโลกเพราะผู้ที่มีสำนึกในหัวใจอย่างนี้ก็เป็นผู้ที่เกิดมาเป็นมนุษย์เพื่อมนุษย์เป็นมนุษย์ผู้โอบอุ้มมนุษย์เป็นมนุษย์ผู้เมตตาเกื้อกูลมนุษย์หรือสัตว์โลกที่จะเกื้อกูลเขาช่วยเหลือเขาเรามีความสามารถมากฉลาดมากมีฝีไม้ลายมือ ก็ดีก็ขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์ขึ้นมาให้มากๆแล้วแจกจ่ายเจือจานเกื้อกูลผู้ที่เขาทำได้น้อยสามารถน้อยฉลาดน้อยด้วยความซื่อสัตย์จริงใจไม่ใช่ฉลาดมากแล้วฉันจะเอาเปรียบเขาได้มากขี้โกงก็ได้มากไอ้อย่างนี้มันพังมาแต่ไหนแต่ไหนแล้วสำนึกอย่างนี้ความเข้าใจอย่างนี้ความเห็นอย่างนี้มันพังพังมาแต่ไหนแล้วเพราะถ้าเราแก้เป้าหมายอันนี้ไม่สำเร็จทำคนเป็นคนจริงอย่างนี้ไม่สำเร็จสังคมไม่มีการพัฒนาได้ยิ่งสั่นแฝงเอาเปรียบเป็นจอมโจรบัณฑิตฉลาดมากกว่าเขาจริงความสามารถมากกับเขาจริงแล้ว เอาเปรียบเอารัดขี้หวงขี้เห็นกอบโกยกักตุนแล้วก็สร้างค่านิยมที่บรรลัยไว้ให้แก่มนุษย์อื่นมนุษย์ชนอื่นเอาอย่างต่ำนี่ไม่ใช่การแก้ปัญหาสังคมไม่ใช่ทฤษฎีของพระพุทธเจ้าคนวิเศษที่สุดพระพุทธเจ้าเราถือว่าวิเศษที่สุดท่านไม่ไปแย่งเอาตำแหน่งที่จะปกครองมนุษย์แต่ท่านเป็นที่พึ่งของมนุษย์ถ้ามันไปแจ้งกับตำแหน่งปกครองมนุษย์ไม่เอาแต่ถ้าจะไปเป็นจอมจักรพรรดิท่านเป็นได้และแน่จริงด้วยอาตมาเชื่อคนที่มีฝีมือและมีปัญญาอย่างขนาดนั้นท่านเป็นนั่นน่ะเราเชื่อถือท่าน อาตมาเองอาตมาไม่ได้เป็นมีความสามารถมีอะไรแต่ละอย่างท่านและมีองค์ประกอบพรั่งพร้อมท่านเป็นลูกกษัตริย์เป็นอย่างนั้นไม่พร้อมอาตมาก็ยังเห็นหรือแม้แต่คนยังอาตมาเนี่ยอาตมาว่าอาตมาจะเป็นอะไรในสังคมมนุษย์ในระดับขณะนี้อาตมาก็ว่าอาตมาจะใช้ปัญญาใช้ฝีมือความสามารถเป็นไปได้อยู่ที่เดียวเห็นเลยว่าไม่เหลือบ่ากว่าแรงอะไรที่จะเป็นจะทำแต่ว่าเราก็เห็นว่าแม้จะยิ่งยอดในทิศทางนั้นกับทิศทางธรรมะเนี่ยเราอธิษฐานธรรมะนี่มันสะอาดบริสุทธิ์สบายใจกว่าเยอะสบายใจเห็นชัดๆเลยว่าสบายใจกว่าเยอะจะหนักหนาเหน็ดเหนื่อยต่อสู้บุกเบิก ยิ่งกว่าด้วยทางโลกเพราะทางโลกยังมีคนเห็นสอดคล้องมีปริมาณมากทางโลกเนี่ยไปแข่งขันโลกนี้ยังมีคนเห็นสอดคล้องมีปริมาณมากแต่มาทางธรรมเนี่ยมีคนเห็นสอดคล้องมีปริมาณน้อยคนมีปัญญาจริงๆจึงจะเห็นร่วมสามารถที่จะมีปัญญาอันสุขุมประณีตเข้าใจได้ถ้าไม่มีคนมีปัญญาคนอื่นๆทั่วไปยังไม่รู้หรอกยังไม่เห็นพร้อมยังไม่เชื่อถือได้มากนักหรอกจนกว่าเราจะสามารถสร้างความเชื่อถือนับถือกระจายไปเป็นจารีตประเพณีจนกว่ามันจะอย่างลงเป็นวัฒนธรรมหรือแกนของจารีตประเพณีของสังคมถ้ามันยังไม่ถึงขั้นเป็น ประเพณีหรือเป็นวัฒนธรรมของสังคมของกลุ่มหมู่หรือของประเทศได้แล้วยังค้านแย้งอย่างยากอยู่จริงๆเพราะเราเริ่มปลูกฝังนี่ยิ่งเห็นชัดพูดได้ยินว่าคุณเข้าใจถ้าในอนาคตถ้ามีมากแล้วนี่พูดกับจุดนี้อย่างนี้คนที่ฟังในตอนโน้นอาจจะไม่เข้าใจเหมือนอย่างเดียวนี้เพราะเดี๋ยวนี้เรากำลังอยู่ในประเภทอยู่ในประสบการณ์อยู่ในกาละของมันที่กำลังเห็นเด่นชัดเลยคนก็จะเข้าใจไม่ได้ง่ายๆเพราะเขาเข้าใจโลกโลกมันมอมเมาโลกมันสร้างจารีตประเพณีวัฒนธรรมที่เพี้ยนที่เป็นไปเพื่อความไม่เป็นอยู่สุขครอบนำเอาไว้นานมาแล้วสำเร็จเขาแล้วเสร็จเขาแล้ว Massage เข้าแล้วเพราะเรากำลังมาถ้าจะพูดจริงๆแล้วกำลังมาเปลี่ยนแปลงความเห็นเปลี่ยนแปลงความยึดถือเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมเปลี่ยนแปลงจารีตประเพณีที่เขาได้เพี้ยนมาเป็นของเสียแล้วเขาไม่รู้ตัวและเอาอย่างวัฒนธรรมอะไรที่มันทำให้ทุกข์ร้อนนี่เรากำลังแปลเพลงกลับมาแม้แต่รูปกายการเป็นอยู่การกินอยู่ซึ่งเรามีวัฒนธรรมไทยคุณจะได้เข้าใจเลยว่าไทยเรามีวัฒนธรรมไทยเรามีศีลเรามีศิลปวัฒนธรรมเรามีจารีตประเพณีอันสบายมาแล้วนี่เรากำลังกลับมาสู่จารีตประเพณีศิลปวัฒนธรรมอันสบายที่เราเคยเป็นเคยมี ไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไรไม่ใช่เรื่องไม่ยิ่งใหญ่เราเองมาจนกระทั่งมาถึงขั้นว่าเราเดินถอดรองเท้าในบ้านในเมืองนี่มันเป็นของประหลาดอะไรคุณลองนึกเทียบพยายามเทียบให้คุณฟังว่าไอ้การใส่รองเท้าไม่ใช่ความศิวิไลอะไรเกินกันเลยสมัยพระพุทธเจ้าไม่ใช่ไม่มีรองเท้ายืนยันได้รองเท้าทองแน่เขาเอาทองมาประกอบทำรองเท้าใช้กันเลยเขาถึงขนาดนั้นซึ่งมีหลักฐานยืนยันในตำนานอยู่ทีเดียวเพราะฉะนั้นไอ้การที่จะใส่รองเท้าสวมรองเท้านะว่าเป็นคนชั้นสูงคนชั้นสูงยิ่งมีเงินมีทองมีฐานะทำรองเท้าใส่เนี่ยเอาทองมาทำรองเท้าใส่ถึงขนาดนั้นแล้วเขา เขาไม่มีศิวิไลก็ไม่มีศิลปวัฒนธรรมอย่างนั้นที่ไหนกันก็มีเหมือนกันเลยก็เดี๋ยวนี้ที่ศิลปวัฒนธรรมทางตะวันตกเขานิยมกันแม้แต่เข้าห้องนอนก็ยังมีรองเท้าใส่รองเท้ากันเขาเฟ้อถึงปานนั้นรองเท้าก็มีเปลี่ยนอยู่ข้างนอกบ้านในบ้านจนกระทั่งถึงหนอนนอนอยู่บนที่นอนก็ยังห่มรองเท้าเขาเป็นเมืองหนาวเขาอาจจะใช้รองเท้าจนกระทั่งชินเรามีอะไรต่ออะไรหลายๆอย่างซึ่งมันมีองค์ประกอบอาจจะถูกของเขาก็ได้อาจจะผิดอาตมาไม่ได้ไปเคยวิเคราะห์ละเอียดในวัฒนธรรมอย่างโน้นศิลปะวัฒนธรรมอย่างโน้นอาตมาก็ไม่แต่ทีนี้คนยังอยู่ในโซนนี้อยู่ในภูมิประเทศทางนี้อินเดียกับประเทศไทยนี่มันก็ใกล้กันคล้ายกันในภูมิประเทศและสายรองเท้าเราก็เคยรู้เราก็ มีกันไม่ใช่เรื่องลึกลับอะไรมันแม้แต่เรามาถอดรองเท้านี้มันเป็นความป่าเถื่อนอะไรกันนักหนาพระพุทธเจ้าอยู่เคยเป็นกษัตริย์ใส่รองเท้าทองแล้วถ้าถอดรองเท้าทิ้งถ้าแม้ว่ารองเท้ามันยังดีแล้วเราจะไม่เอาให้มันรู้ว่าเป็นราคาอันแพงสูงเป็นรองเท้าทองก็รองเท้าเอาอะไรลองเอาไม้เอาไร่เอาของง่ายๆที่ราคาถูกใช้ก็ควรจะเป็นบริขารอันหนึ่งของคนอย่างพระพุทธเจ้าและพระมหาสาวกทั้งหลายก็ควรจะเป็นแต่นี่เปล่าเลยพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้ส่งเสริมวันนี้มีหลักฐานบอกด้วยว่าพระเนี่ยพื้นเท้าบางมีขนขึ้นพื้นเท้า จงกลมเท้าแตกเลือดไหลแล้วก็มาขออนุญาตอนุโลมพระพุทธเจ้าขอคำอนุโลมขอใส่รองเท้าเถอะเท้ามันบางเหลือเกินไม่รู้จักก็บอกเออเอาตกลงก็คุณเป็นคนอย่างนั้นมาจริงๆเป็นสุขทรมานชาติเป็นคนผู้ดีตีนแดงแปลง่ายๆเป็นคนสุขกับมารยาทเป็นผู้ดีตีนแดงแล้วก็ไม่มีภูมิคุ้มกันอะไรก็อย่างนั้นเกิดการเดินก็อุตสาหะวิริยะภาคเรียนเหมือนกันนะจงกลมที่จริงมันแปลว่าการเดินธรรมดานี่ภาษาบาลีไม่ได้ปีอื่นก็มาเดินซะจนเท้าแตกเลือดนองตกลงเราอนุญาตให้เธอใช้ใบไม้รองเท้า 1 ใบ 1 พื้นใบเราไม่อนุญาตแม่ 2 ใบหรือ 3 ใบนี่ในตำนานใน หลักฐานพระไตรปิฎกมีบอกไม่ชัดเราอนุญาตใส่ให้ใส่รองเท้าแต่เป็นใบไม้ที่รองเท้านั้นเพียงใบเดียวนะอย่าซ้อนกัน 2 ใบหรือจะซ้อนกัน 3 ใบมีคำกำกับถึงปานนั้นอย่างนี้ท่านสหกรณ์อนุโลมแล้วก็พยายามขีดขั้นแสดงให้เห็นความที่ไม่ให้มีต่างหากเป็นเจตนารมณ์เรามองเจตนารมณ์ในคำพูดอย่างนี้ไม่ออกใช่หรือแค่นี้เป็นต้นบางคนพูดที่คนไม่ได้แล้วก็เอาจุดอรุณโลมมาเป็นหลักนี่มันตีลังกากลับแล้วจุดอนุโลมนี่คือสิ่งที่จำเป็นจำใจเฉพาะเรื่องเฉพาะบุคคลเฉพาะกาละไม่ใช่เรื่องกิจวัตรไม่ใช่เรื่องประจำไม่ใช่เรื่องเป็นไปตามพื้นเป็นเนื้อเป็นแก่น แล้วจะไปเอาด้วยกันในโรงแรมมาเป็นเนื้อเป็นแก่นมันตีลังกากลับแล้วนี่เพราะหลักการทุกอย่างที่เดี๋ยวนี้มันเพี้ยนคือไปเอาอนุโลมมามากินกัน 2 มื้อคำสอนพระพุทธเจ้าหลักบอกให้ฉันมื้อเดียวแล้วก็มากิน 2 มื้อเลยเพลินไปไม่ได้อะไรเลยเที่ยงไปไม่ได้อะไรต่างๆนานาก็มากำหนดเสริมเอาจุดอนุโลมเอาจุดที่อะไรก็ไม่รู้มาพยายามเพี้ยนหลักการใหญ่ของพระพุทธเจ้าแต่พระพุทธเจ้าท่านมีพระปัญญาธิคุณมีวิธีการท่านก็ไม่ได้ไปเคร่งครัดไม่ไปรับเอาสำหรับคนที่อยู่ในขอบเขตที่ยังอินทรีย์พลังไม่พร้อมที่จะเข้ามาปฏิญาณในขั้นนั้นตอนนั้นท่านก็ได้มาตายมาเป็นขั้นเบื้องต้นทำกลางวันปลายแต่ใครทำได้มีอินทรีย์พระเก่งท่านก็ไม่ว่าใครจะผ่านพูดๆๆ Part ฉัน ได้เก่งตามจริงท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรท่านก็อนุโมทนาซะด้วยแต่คนที่ยังไปไม่ได้ก็จะไล่มาทีละขั้นทีละขั้นดีไม่ดีเป็นนักเรียนช้าหลักเกณฑ์นี้ศีลข้อนี้ทำไปสอบตกแล้วปีแล้วปีเล่าธรรมดาคนเขาปีเดียวเขาก็ผ่านเรา 2 ปีก็ยังซ้ำชั้นอยู่ก็เรื่องของแต่ละคนมันก็เป็นไปได้บางคน 3 ปีก็ยังต้องซ้ำชั้นอยู่มันไปไม่รอดก็เรื่องของเขาอินทรีย์พละเขาไม่เก่งไม่กล้าก็ช่วยกันเกื้อกูลกันส่วนคนที่จะแกล้งๆๆเลยเพราะมีบารมีมีการสั่งสมบุญบารมีมาจริงมีฐานจริงมีของจริงมันเป็นเรื่องธรรมดาที่เราเข้าใจว่าตัดสงสารการสั่งสมบารมี ถึงแล้วตามหลักการที่พระพุทธเจ้าท่านสอนมันไม่มีปัญหาอะไรเราจะยกตัวอย่างแม้จะแก้อนุโลมหรือใส่รองเท้าไม่ใส่รองเท้าแค่นี้แล้วเราก็มาเป็นคนปฏิบัติเดี๋ยวนี้เรากลายเป็นคนเดินไม่ใส่รองเท้าอยู่ในบ้านในเมืองอยู่ในเมืองกรุงหรืออยู่กรุงเทพฯบางทีเดินขึ้นไปในสังคมใหญ่ๆเขาที่สวมรองเท้ากันแล้วเราไม่สวมรองเท้ากันเป็นที่แปลกประหลาดมากแล้วเขาก็เข้าใจกันว่าไอ้นี่เป็นวัฒนธรรมต่ำชั้นต่ำเราก็ได้พิสูจน์แล้วว่ามันไม่ได้ต่ำกันอะไรขนาดหมอชุติมาเป็นเดินแฟชั่นถอดรองเท้าหน้าพระที่นั่งเลยไม่เห็นจะเป็นอะไรเราก็ทำ แล้วมันก็เป็นสภาพที่ถ้าเราเรียนลึกซึ้งแล้วเราจะรู้ว่าเราเนี่ยคนนี่นาอยู่กับธรรมชาติเนี่ยเราเองเราอ่อนแอเกินไปธรรมชาติมันสอนเราสัตว์แต่ละตัวมันไม่เคยมีรองเท้าเลยมันก็มีชีวิตของมันมาอยู่นานนับชาติสัตว์เนี่ยคนนี่แหละมันดัดจริตมากอุตส่าห์ไปเอารองเท้าใส่ให้มาทำเกือกม้าอะไรเงี้ยอุตริมีเกือบมามันคงจะหนักเท้าแย่แล้วเอาแต่ปูไปตอกที่เท้ามันก็พูดไม่ออกมามันบอกไม่เป็นมันก็จำยอมคนเราก็มาใส่ตัวเองแล้วก็มาสร้างค่านิยมของเขาใส่แล้วมันสูงมันมีสิทธิ์พิเศษอะไรก็แล้วแต่ เพราะฉะนั้นไอ้เรื่องพวกนี้เป็นเรื่องของค่านิยมเป็นเรื่องที่การสร้างสรรค์อะไรเสริมสารว่ากันที่จริงและแม้แต่มนุษย์ห่มผ้านี่นะมีผ้านุ่งนี่นะเอาเสื้อเอาผ้าใส่เนี่ยว่ากันจริงๆมันก็จะไม่ใช่วัฒนธรรมวัฒนธรรมอะไรเลยแต่ผมว่าเราไม่ต้องนุ่งผ้ากันก็ได้ด้วยซ้ำแต่นี่มันก็เจริญเถิดไปมันก็จะไม่ไหวมันจะดึงออกไม่ไหวพระพุทธเจ้าท่านก็ไม่ทำแล้วท่านก็อนุโลมให้หลวงพ่อหอมพอปิดตายพอกันร้อนกันหนาวถ้ามันอินทรีย์พลังอ่อนมันสู้ทนไม่ได้จริงๆเดี๋ยวนี้กันร้อนกันหนาวเราก็ไม่ไหวแต่ถ้าคนสมัยโบราณจริงๆไม่มีเสื้อไม่มีผ้าไม่ต้องห่มว่าอะไรกันร้อนกันหนาวขนก็ออกมามากหน่อยมันก็เป็นเรื่องธรรมดาของคนระดับนั้นมันไม่เห็นแปลกอะไรทำไมธรรมชาติ มันก็สร้างสิ่งนั้นสิ่งนี้มาเสริมอยู่จนพอเป็นไปได้เอาเราวิเคราะห์ไปมันก็ยืดยาวเพราะงั้นเราก็เอาขอบเขตของสิ่งที่พ่อเป็นหลักฐานว่าแม้เราจะมานุ่งห่มอย่างง่ายสะอาดสะอ้านไม่ต้องประดิดประดอยเป็นศิลปะสลักเสลาประดับประดาเป็นมัณฑนะมีผู้ชนะฐานะอะไรเกินการนักเราก็ไม่น่าจะเป็นด้อยหรือน้อยใจอะไรว่าเราไม่มีฝีมือในการประดิษฐ์ศิลปะประดับประดาตกแต่งนะเนี่ยเสื้อผ้านี่ก็ต้องประดับด้วยนะเขาเคยประดับสมัยพระพุทธเจ้าน่ะนางวิสาขาคณะวิสาขาเป็นมหาเศรษฐีมีเสื้อผ้าที่ใส่เป็นเสื้อผ้าแบบศักดินาแบบอวดอ้างของคนอื่นเรียกว่าชุดลัดดา หาประสาทเสื้อลัดดามหาปราสาทนางวิสาขาใส่แล้วคนในระดับที่จะตัดเสื้อระดับเรียกว่าชุดลัดดามหากษัตริย์ได้เนี่ยต้องเป็นคนระดับเสนาบดีใหญ่คฤหาสน์คฤหบดีใหญ่เศรษฐีใหญ่ผู้ปกครองชั้นใหญ่บรรยายกันไว้ขนาดนั้นเลยแล้วก็จริงบางทีคนจนน่ะไปทำเป็นๆแม้จะมีสตางค์ไปทำมันก็ไม่สมส่วนแต่คนที่ร่ำรวยจริงๆเขาทำแล้วเขาก็ใส่แล้วก็ดูไม่น่าเกลียดเพราะว่าเขามีสตางค์สมฐานะแล้วเขาก็ตัดใส่ชุดและดาวมาฝากมหาปราสาทเป็นราคาเป็นแสนก็หากันนะสมัยโน้นแสนก็หาปลานะชุดนึงคุณคิดดูสิ้นเดือนนี้มี ทำได้ใหญ่ยิ่งปานนั้นป่านู้นน่ะสมัยโน้นตัดเสื้อชุดละแสนก็หายากแสนยากเดี๋ยวนี้นั่นเขาชุดละ 100,000 บาทก็หาพนักงานสมัยโน้นนะคุณ 2,000 กว่าปีคุณคิดดูซิมันขนาดไหนชุดมหาลัยด่าภาษาเขาได้ประดิษฐ์สลักเสลาติดเพชรติดพลอยติดอะไรต่ออะไรก็มาทำเดี๋ยวนี้อภัสราแต่งเอาเพชรพลอยอะไรมาติดแล้วก็ไปเดินแฟชั่นที่ดุสิตกันเนี่ยนางวิสาขาเขาทำมาแล้วล่ะป้าก็ทำมาแล้วและเขาก็ได้เข้าใจแล้วทิ้งแล้วจนสุดท้ายนางวิสาขาก็เอาขายทอดตลาดทิ้ง แล้วมันมันย้อนแย้งซะจนขนาดว่าขายทอดตลาดแล้วก็ไม่มีใครซื้อนางวิสาขาต้องออกสตางค์ไปซื้อเองมันหนำใจถึงขนาดนั้นแล้วเอาความบ้ากลับคืนมาเองก็ซื้อชุดมหาลัยประสาทนั่นก็มาใส่แล้วกลับเมื่อคืนนี้เอาหลักฐานเหล่านี้มาอ้างอิงให้คุณฟังว่าไอ้ที่จะประดิษฐ์สลักเสลาตกแต่งทำอะไรให้วิเศษวิจิตรพิสดารอะไรเนี่ยเขาทำกันมาแล้วจะหลงบ้านช่องเรือนชานเขาก็ทำกันมาแล้วไม่ต้องถึงสมัยพระพุทธเจ้าสมัยอะไรนี่เขาก็ทราบกันเดี๋ยวนี้ก็ยังมีหลักฐานเหลือสั่งมาเอาก็นึกว่ายิ่งใหญ่แล้วก็ไปหลง ยมวะเนี่ยเป็นความวิเศษมันไม่วิเศษหรอกถ้าขืนเป็นลมสร้างแบบถ้าจะมาหาแล้วก็ไม่ต้องกินกันหรอกคนสมัยนี้ไม่ต้องกินอดอยากตายก็ต้องไปช่วยแต่คนที่มีเงินมีทองมีอะไรเธอก็อบโกยไปทำกันสิเอาเวล่ำเวลาไปนั่งทำไปสิคนไปนั่งสร้างก็เป็นปีๆคนเป็นแสนเป็นพันเป็นหมื่นคนเอาแรงงานไปไปทำไปสร้างแล้วมันได้อะไรกันนักหนาเราต้องรู้สาระของมนุษย์มนุษย์ยิ่งมากเดี๋ยวนี้เราจะเอาแรงงานมาผลิตอะไรมาทำอะไรเพื่อความยั่งยืนอยู่ถ้าเราอุดมสมบูรณ์ร่ำรวยเวลาก็เหลือรอยชายได้ไม่ต้องผลิตหรอกธรรมชาติแล้วก็เข้าใจแล้วเราก็ปล่อยให้ธรรมชาติมันผลิตตัวเองช่วยตัวเองและทุกคนก็รักษาธรรมชาติเป็นไม่ทำลายไม่โลภโมโทสัน มันไปเกาะไปโกยเกินการรู้ว่าอันนี้มีความจำเป็นธรรมชาติมันจะต้องเกิดต้องขึ้นต้นหมากรากไม้ปล่อยให้มันผลิตเราอย่าไปโกยมาเกินการถึงเวลามันสุขมันดิบอะไรก็ให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเข้าใจธรรมชาติอย่างถูกต้องต่างคนต่างรู้เป็นวิชาอนุชนรุ่นหลังก็เข้าใจเป็นจารีตเป็นประเพณีเป็นศิลปะวัฒนธรรมอันถูกต้องมีความรู้ในทางจิตวิญญาณและมีระบบระเบียบอะไรก็ได้ถูกต้องมีการเป็นอยู่อย่างใครไปเด็ดดอกไม้นี่แหมเป็นความเลวทรามไม่ต้องเป็นเด็กมันดอกไม้เอามันไว้ที่ต้นนั่นแหละสดชื่นสัตว์ต่างๆก็จะได้พัฒนาหมุนเวียนมีอะไรบ้างความเกี่ยวพันของดอกไม้กับพืชพันธุ์ธัญญาหาร จะได้ไปผสมพันธุ์สัตว์ก็จะได้เอาปุ๋ยเอาเกสรไปผสมเกสรไอ้นู่นเอานี่ปล่อยมันอะไรต่างๆนานามันจะเกิดการอุดมสมบูรณ์กันอยู่อย่างละเอียดละออไอ้นี่อะไรก็เป็นเด็กมันมาหมดสัตว์ก็ไปฆ่ามันมันเป็นคนงานมันเป็นพนักงานอันนึงที่จะช่วยให้ผลหมากรากไม้ได้ผสมพันธุ์กันมากเพียงพอไปฆ่ามันหมดนี่อะไรต่างๆพวกนี้อาตมาวิเคราะห์ไม่ได้ละเอียดมากมายเกินไปความขาดเขินของธรรมชาติก็ย่อมขาดลงและความอุดมสมบูรณ์ก็ลดลงอย่างนี้เป็นต้นมันต้องบอกว่าเราอบรมกันรู้เรื่องแล้วปล่อยมันดอกไม้สั้นมันงามตามธรรมชาติมันพอเป็นไปมันอาจจะมีต้นไม้หรือดอกไม้หรือผลไม้ที่มันเป็นพิษเป็นภัยอยู่ในสังคม เอาเราก็ค่อยๆเลือกตัดออกแน่นอนแล้วมันก็มีของแซมของเสียของดีเรารู้กันอย่างวิจิตรแล้วอ่ะตอนนี้เด็ดได้ตัดได้ดังนี้จะไปเอาไว้ก็เย็นมันออกอันนี้มันอย่าไปเจียนมันอย่าไปตัดมันอย่าไปทำลายมันรักษาไว้มีศิลปะวัฒนธรรมมีปัญญารู้กันป่านนี้กูจะชนรุ่นหลังเกิดมาตามก็รู้โดยไม่ต้องสอนเป็นสัญชาตญาณเลยเข้าใจเลยเหมือนกับสัตว์มันมีสัญชาตญาณมันบอกพูดอย่างนี้กินได้พูดอย่างนี้กินไม่ได้มันรู้ของมันเองพ่อแม่ไม่ต้องสอนเป็นกันถึงปานนั้นรับรองสบายแล้วเราเคยสบายอย่างนั้นมาแล้วแต่เสร็จแล้วก็มีคนพิเรนทร์เพียรเบี่ยงแล้วก็มามอมเมาศิลปะวัฒนธรรมจารีตประเพณีอันเพี้ยนไปก็ตกต่ำทุกข์ร้อนสุขภาพ ร่างกายจิตใจแปรปรวนโลกจึงเดือดร้อนเพราะเราดึงกลับมามีศิลปวัฒนธรรมมันกลับคืนมาอย่างนี้คุณน้อยใจอะไรคุณมีปมด้อยอะไรพระพุทธเจ้ามานุ่งผ้าบังสุกุลท่านไม่เห็นน้อยใจอาตมาเทียบและจิตใจพระพุทธเจ้าบังสุกุลท่านน้อยใจหรืออาตมาจะนุ่งผ้าบังสุกุลบ้างเล่าจะน้อยใจหรืออาตมาว่าอาตมาจะไม่น้อยใจเลยแม่กับพี่อาตมาว่ากันจริงแล้วก็จะสบายใจภูมิใจด้วยซ้ำเพราะข้านิยมเข้าไปอย่างนั้นน่ะมันพากันไปทิศทางที่ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยเพิ่มสำรวยเราไม่ต้องสำรวยเอาคุณภาพเอาสารัตถะของมันถ้ามันยังเหนียวยังพอปะพอชุนได้ ประโคนชัยมันยังไม่เปื่อยไม่ยุ่ยอะไรขยับกายนิดก็ขาดก็จะเป้ออะไรก็เอาเถอะไอ้อย่างนั้นมันก็เกินการแต่มันก็ไม่ถึงขยับกายขยับตัวก็จะขาดจะโป๊แล้วมันยังเหนียวนั่งเดินยืนทำการทำงานมันอาจจะตึงผ้าในเวลาขยับเขยื้อนทำงานนู่นนี่ตึงแล้วมันก็ยังไม่ขาดหรอกมันก็ยังไม่พอมันก็ยังพอเป็นไปก็ใช้ได้พอใช้พอสอนได้ปะบ้างทุนบ้างใช้เราต้องการความประหยัดความขมิบกับแม่มากนะทุกวันนี้เรานิสัยฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายสำรวยเกินการมานานแล้วหลายปีแล้วความขาดแคลนเกิดขึ้นทุกมุมโลกทุกหย่อมหญ้าไม่ได้เกิดความขาดแคลนอยู่แทนประเทศใด ประเทศหนึ่งเท่านั้นมันเกิดความขาดแคลนไปทุกมุมโลกค่านิยมวัฒนธรรมแบบที่กระจายไปทั่วโลกทุกหย่อมหญ้าที่เรียกกันในภาษาโลกว่าลัทธินายทุนศักดินาวันเกิดไปทุกมุมทุกหย่อมหญ้านี่ไม่ได้พูดการเมืองแต่พูดถึงสัจธรรมให้ฟังลัทธินายทุนลัทธิศักดินานิยมชมชื่นคนกักตุนเงินไว้มากคนใช้อำนาจบาตรใหญ่ทำงานมีปัญญาความรู้ก็ประเภทเอาเปรียบกอบโกยแล้วก็ไม่กระจายออกเผื่อแผ่คนอื่นอย่างบริสุทธิ์ใจตัวเองกล้าจนลงไปอย่างพระพุทธเจ้าเป็นตัวอย่างไม่กล้าจนไม่เคยภูมิใจในความสามารถและภูมิธรรมดูถูกน้ำใจคนที่ว่าการกตัญญูกตเวที เหลือเกื้อกูลกันไม่มีดูถูกน้ำใจคนอย่าดูถูกมาพิสูจน์สิอาตมาจะพิสูจน์แล้วจะพาคุณพิสูจน์ว่าน้ำใจคนที่มีคนกลุ่มไหนก็จะเป็นคนอกตัญญูก็ออกไปย่อมเข้ามาในกลุ่มคนมนุษย์ศิวิไลไม่ได้มนุษย์สิวิไลมีความกตัญญูกตเวทีเป็นคุณธรรมเธอจะกตัญญูกตเวทีกันช่วยกันอุ้มชูกันช่วยเหลือกันคนจนคนยากคนร้ายแม้แต่คนร้ายเราก็ยังจะช่วยเหลือช่วยกันจะมีวิธีใดทำให้คนร้ายกลายเป็นคนดีคนใจร้ายทำให้คนใจดีเราจะมีวิธีใดและเรามีวิธีมากด้วยเราจะทำให้คนที่อำมหิ