231226-2-272 ทางเอกภาค2-ตอน272(หน้า521)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท055.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 26 ธันวาคมพุทธศักราช 2523 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกอ่ะเรามาเรียนกันต่อไม่ได้พยายามอธิบายเรื่องปริวัตร 3 อาการ 12 ให้ฟังกันยกตัวอย่างอุทาหรณ์ประกอบเพื่อที่จะได้รู้สภาพที่มันเป็นรูปสภาพที่มันเป็นรูปที่มันไม่ใช่ตัวตนเป็นปรมัตถ์มันประกอบอยู่ ประกอบอยู่ด้วยวัตถุดินน้ำไฟลมด้วยและประกอบขึ้นแล้วมันก็เกิดมาเป็นสิ่งที่เป็นไม่มีตัวตนนั่นแหละแต่มันมีสภาวะธรรมเกิดแล้วมันก็สืบเนื่องเชื่อมโยงเป็นเหตุเป็นปัจจัยส่งผลต่อไปจนกระทั่งถึงจิตวิญญาณทำให้จิตวิญญาณของเรารับรถรับรู้หรือแม้แต่จิตวิญญาณสะสมเข้าเป็นรถเข้าเป็นอุปทานจิตเขาเป็นวิมานเขาเป็นสิ่งที่มันไม่มีตัวตนหรอกแต่ว่ามันสะสมมันไปเกาะยึดไปช่วยเอาไว้เป็นสัญญาแล้วมันก็เป็นสังขารเป็นสัญญาอะไรคน เอาไว้แล้วก็ยึดถือติดกำหนดหมายไว้สำคัญไว้บางอย่างก็เป็นภัยเป็นพิษอย่างไรบางอย่างก็เป็นภัยเป็นพิษอย่างธรรมดาบางอย่างก็เป็นประโยชน์เป็นคุณแล้วเราก็มารู้ส่วนที่เป็นโทษเป็นภัยเอาออกให้ได้ซะก่อนส่วนไหนที่พออาศัยก็อาศัยไปและสุดท้ายเราก็ไม่รู้ว่าทุกอย่างเราก็เพียงอาศัยเราต้องทำใจอย่างนั้นแล้วก็ต้องเห็นจิตเห็นใจจริงๆว่าจิตใจมันไม่มีตัวตนหรอกแต่มันมีสภาพเป็นสภาวะธรรมที่สั่งสมและยึดเกาะตามกรรมจริงๆถ้าเราไม่รู้กรรม มันก็เกิดแล้วมันก็เป็นเราก็ไม่สามารถที่จะจดจำมันได้เพราะมันเป็นจริงๆแม้แต่ความคิดนึกเราเองเราไม่อยากให้มันคิดนึกเราจะหยุดให้มันคิดลึกหรือว่าจะเปลี่ยนไม่ให้มันคิดนึกตามที่เราต้องการเราก็ยังทำไม่ได้สำหรับคนที่ยังไม่ได้ฝึกจนกว่าเราจะแกงเราจะไม่ให้ความคิดนึกนั้นคิดนึกไม่ให้มันเกิดความคิดนึกตามที่เราต้องการให้มันหยุดมันก็จะหยุดได้ไม่คิดก็คิดไม่คิดก็ไม่คิดได้ตามที่เราต้องการจะให้มันคิดส่วนนั้นส่วนนี้ก็คิดได้แต่คิดมากก็คิ
อ่านต่อ
ดได้ใจคิดน้อยก็คิดได้ เรียกว่าเรามีอำนาจเหนือก็สามารถที่เป็นไปได้ตามจริงเราจึงจะเรียกว่าเราอยู่เหนือจิตถ้าผู้ใดแม้แต่ความโกรธยังแรงแล้วก็ยังห้ามมันไม่หยุดเลยแล้วจะบอกว่าตัวเองไม่มีตัวตนนั้นไม่ได้เลยเป็นอันขาดมันโกรธมันโลภราคะแล้วก็ห้ามมันไม่ได้แล้วมันจะไปอยู่เหนือจิตแล้วมันจะเป็นโลกุตระแล้วจะบอกว่าเราไม่เกิดแล้วไม่อยากแล้วเราสูญแล้วเราจิตว่างแล้วมันจะว่างไงราคาก็ห้ามไม่ได้โทรศัพท์ก็ห้ามไม่ได้อย่างแรงๆรู้ๆอยู่ชัดๆแท้ๆเข้าใจมันอยู่แท้ๆยังห้ามไม่ลงมึงจะไปห้ามลูกบอลที่มันเกิดทรัพย์เกิดซ้อน แม่จะอยู่ภายในที่เรายังสัมผัสไม่ติดเพราะว่ามันจะต้องรู้ด้วยจิตอันแยบคายเราก็ยังไม่รู้แล้วมันจะไปห้ามอะไรได้เพราะงั้นแม้แต่มันเป็นแสวงรถแสวงรูปแสวงอะไรก็ได้เสวยอะไรอยู่เราจับมันไม่ติดเพราะไม่ได้เรียนรู้เป็นชั้นตอนเราหยุดมันไม่ได้แม้แต่เราจะหยุดคิดเราก็ต้องหยุดอยู่เฉยๆดูจิตที่ว่างๆจิตที่มันไม่คิดจะเอาให้มันหยุดคิดไม่คิดอะไรมันอยู่จะรู้อะไรก็รู้มันไม่รู้ว่ามันดับหลับตาแล้วมันดูดำๆเฉยๆเพื่อให้มันอยู่สว่างสว่างเจอปัญหาอะไรอันหนึ่งให้มันเกาะแล้วมันก็ไม่ปรุงอะไรก็ต้องหัดให้มันได้มันจึงจะรู้ว่าเรา เพลงสามารถที่จะจับจิตได้สามารถที่จะควบคุมจิตได้เราจะอยู่เหนือจิตได้มันจึงจะไม่เกิดได้ถ้าเราทำไม่ได้มันก็เกิดอยู่โดยที่เราไม่รู้มันนั่นแหละแล้วเดี๋ยวเราจะไปบอกว่าเราเองเรานิภานะอรหันต์แล้วเราจิตว่างแล้วชาติหน้าตายไม่เกิดอีกแล้วมันยังไม่เกิดยังไงก็ชาตินี้มันจะเกิดอยู่ทนโท่เกิดอยู่ยังติดรถติดฉากเกิดอยู่อย่างนั้นแหละห้ามมันก็ไม่หยุดถ้ามันก็ไม่ฟังแล้วมันจะไปประโยชน์อะไรได้มันไม่มีตัวตนแต่มันมีฤทธิ์มีแรงแล้วมันก็เป็นไปแล้วมันก็เกิดเพราะเราส่งเสริมเราสั่งสมเราไม่ฝึกไม่หัดเราเวลาไม่ลด มันไม่มีหยุดมันไม่มีเป็นไปได้หาเรื่องสภาพของปริวัตร 3 คือรู้สัจจะรู้ความจริงที่พูดนี่พูดให้เข้าใจเห็นจริงนี่เข้าใจความจริงรู้ความจริงถึงจุดที่สำคัญที่เรากำลังประพฤติปฏิบัติธรรมกายกรรมเราก็เห็นลูกหยาบๆวจีกรรมเราก็เห็นคำพูดฟังรู้ว่ามันมันไปติดประยุทธ์อะไรมันไปร้องขอมันเป็นโหยหาเอาเรื่องไปโกรธไปเคืองอะไรก็รู้อยู่ระงับตั้งแต่รูปจากแม้เป็นจิตที่เป็นสภาพมันเกิดขึ้นแล้วเป็นรูปอย่างไรเราก็จะต้องรู้รูปมันไม่รู้รูปมาแล้วเราก็ลดละลงมารู้ว่ารูปที่มันลดละจ้างคลายลงมามันเป็นรูปอย่างนั้นอย่างนั้นแตกต่าง แตกต่างกันกับรูปที่มันไม่ลดไม่จางแตกต่างกันกับรูปที่มันยังมีบทบาทรุนแรงอยู่จากอยากประกาศแล้วก็ได้รู้ว่ามันอยู่ในจิตจิตตัวเดียวกันแต่มันมีใหญ่มีเล็กมีหยาบมีกลางซึ่งมันก็มีเพศมีความแตกต่างกันเหมือนกันรู้ความแตกต่างพวกนี้รู้ที่มันเกี่ยวข้องกับของนอกสัมพันธ์กับของนอกแล้วก็หยาบหยาบเพราะนอกก็หยาบในก็ยังหยาบอีกก็ให้รู้ซับซ้อนลงไปอีกข้างนอกเชียงแสนยังติดยังสัมพันธ์กับสิ่งที่อยากต่ำเป็นอบายมุขนี้เป็นต้นแต่ใจเราก็ยังติดแรงจี๊ดเป็นทั้งอาการข้างในที่จับยา ข้างนอกยาข้างในตำข้างนอกต่ำทั้งในก็ไม่รู้ข้างนอกหยาบแต่ข้างในมันอ่อนแล้วเหลือจางคลายก็ไม่รู้ข้างนอกนะของไม่หยาบติดความดีของไม่อยากติดความดีแต่ใจหยาบติดแรงด้วยติดยึดเอาหนักๆหนาๆด้วยถือตอนถือตัวมีมานะมากมายนะพาตนพาตัวนี้ไปที่นิคมขี่คนอื่นรุนแรงโหดร้ายไม่ไหวนะไม่มียืดหยุ่นไม่มีผ่อนปรนอะไรไม่รู้จักกาลเทศะอะไรด้วยโดยบุญคุณโวยวายอยู่มันก็น่าเกลียดพอกัน ก็หยาบคายเหมือนกันอะไรอย่างนี้เราก็ต้องเข้าใจขึ้นไปอีกมันสลับซับซ้อนอยู่อย่างนี้ไปวัดต่างๆที่ซ้อนกันไปหลายชั้นหลายเชิงมันเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนเรียกว่าคัมภีร์ราวผ้าโซหรือว่าปริวัตร 3 อาการ 12 อาการ 12 ก็บอกแล้วว่าหลักใหญ่ก็เอาอริยสัจทั้ง 4 มาเกี่ยวข้องคือทุกรู้สัจจะความจริงของทุกข์รู้สัจจะความจริงของสมุทัยคือเหตุแห่งทุกข์รู้จักจะความจริงของนิโรธแล้วก็รู้สัจจะของสภาพสลักคืนคือสภาพมักองค์ 8 คือสภาพที่เป็นไปได้แล้วเหมือนอย่าง แต่ว่าเราทุกข์นิโรธคือดับดับทุกข์ได้แล้วเราเป็นเหมือนอย่างชาวโลกเป็นได้ตอนนี้กลับคืนและเราก็ไม่มีทุกข์แล้วเป็นเหมือนอย่างชาวโลกเป็นอย่างกล่าวสัมผัสแต่ต้องคลุกที่เกี่ยวข้องอะไรได้ดังกล่าวแต่ว่าไม่เป็นทุกข์แล้วนอกจากไม่เป็นทุกข์แล้วเรายังจะมีปัญญาเดินมาบางอย่างเราไม่เกี่ยวข้องให้แม้แต่ชาวโลกก็ไม่เกี่ยวข้องเป็นตัวอย่างเขาและเราก็รู้ว่าเป็นโทษเป็นภัยด้วยเราไม่แตะไม่ต้องมายุ่งไม่เกี่ยวบางอย่างต้องอาศัยบ้างไม่อาศัยบ้างยืดหยุ่นไปกับเขาคนอื่นแต่ใจเราแน่ๆว่าเราเองเราไม่ติดไม่เข้าเราไม่ลำบากใจอะไรจริงๆไม่หลงใหลไม่มีไม่มีกินเลยเห็นว่ามันหมดมันดับสนิท บางอย่างจำเป็นจะต้องอาศัยมันอยู่จนกระทั่งตายก็ต้องอาศัยมันถ้าเรารู้ชัดในสิ่งที่เกี่ยวข้องไม่เกี่ยวข้องเหล่านี้เมื่อวานนี้ได้เอารายละเอียดในอาการต่างๆในสภาพต่างๆเป็นรายละเอียดของปฏิสัมภิทาโดยเฉพาะได้จับจุดอาการ 12 ที่จริงมีตั้งแต่อาการเสียอาการ 9 อาการ 12 อาการ 16 ที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ในพระสูตรนั้นไม่ได้ออกอากาศ 12 มายกตัวอย่างเมื่อวานนี้มาอ่านสู่ฟังซึ่งมีที่น่าสังเกตอยู่อันนึงอันนั้นเป็น ท่านเรียกว่าสัจจะสัจจะสัจจะ 4 อาการ 12 สัจจะ 4 มีอะไรบ้างทวน 1 สัจจะ 4 1 ทุกภาษาเกิดสัจจะเกิดรู้จริงๆว่าอย่างนี้คือทุกข์อย่างนี้แหละทุกข์ก็ทุกข์เห็นเลยเห็นชัดๆว่าทุกข์นี้เกิดปรากฏเราเห็นเรารู้ไปปกติเราจับรูปของทุกข์ได้ 2 ความเสื่อมปรากฏ 3 เมื่อมันตั้งอยู่ความแปรปรากฏตั้งอยู่เท่านั้นแหละในโลกไม่เห็นเป็นไตรลักษณ์ฝันเห็นชัดๆว่ามันเกิดมันปรากฏว่าตัวปรากฏนี่เป็นตัวที่ใช้ภาษาไทยแปลว่าปรากฏคือมันเห็นอยู่รู้อยู่เป็นปัจจุบันนั่นเทียวปรากฏรู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั่นเทียวไม่ใช่ดาวนะมีสภาวะแท้ๆเลยว่าเห็นนี่เป็นตัวทุกข์นี่ไปสภาพรูปของทุกข์มันไม่ใช่ตัวตนนะแต่มันมีจริงๆเป็นสัจจะ ตัวทุกกษัตริย์จะเห็นเห็นปรากฏเกิดปรากฏเห็นเลยทีนี้คำว่าความเสื่อมปรากฏเราเป็นผู้คิดถึงสัจจะมีจิตมีจิตมีการกระทำมีมรรควิถีมีกรรมวิธีมีอุบายโกสนทำให้มันเสื่อมทำให้ทุกข์มันเสื่อมถ้าเราเป็นอริยะเราก็มีมรรคมีวิธีทำให้ทุกข์มันเสื่อมลงได้อย่างถูกต้องเป็นมักกะสันแนบอธิบายรัดไปหน่อยนึงยกตัวอย่างถ้าไม่มีวิธีไม่ถูกมักกะสันจะไม่ถูกสมาธิจะ เราก็จะบําบัดทุกข์นั้นได้แบบโลกีย์เมื่อเช้าเมื่อวานนี้ก็ได้อธิบายสู่ฟังแล้วเช่นว่าอยากจะกินของอร่อยมันทุกข์เป็นตัวทุกข์ปลากดเลยมันอยากอ่ะมันทุกข์แล้วเราก็ทำให้เสื่อมทุกข์ปรากฏว่าไปเอาของอร่อยมากินซะให้สมใจความทุกข์ก็เสื่อมเหมือนกันหายไปความเสื่อมทุกปรากฏเหมือนกันแต่ความเสื่อมทุกปรากฏไปอย่างนั้นมันเป็นความเสื่อมที่ไม่ใช่โลกุตระมันเป็นความเสื่อมของโลกียะใครๆก็รู้ใครๆเขาก็ทำกันมีแต่จะเพิ่มความติดยึดความ ความอยากได้อยู่แล้วก็จะตะกร้อแก้ทุกข์ด้วยวิธีอย่างนั้นส่วนความเสื่อมปรากฏแบบโลกุตระนั้นเรากะรู้กรรมวิธีรู้มักกะสันจากกรรมวิธีที่รู้จิตรู้ใจรู้ตัวจริงเลยทั้งวิปัสสนาทั้งกฎข่มโดยสมรรถนะไม่ให้มันไปที่ได้อยากสมใจไม่ให้มันไปวุ่นวายมันไม่ไปให้พิจารณาเห็นว่ามันไม่จำเป็นหรือว่าไม่ได้มันก็ไม่ตายแล้วมันผ่านไปก็ยังได้แล้วรู้ว่าตัวทุกข์ตัวนี้ในบางทีมันไม่สมควรจะได้อะไรมันเกินแล้วมันพอแล้วมันก็ยังอยากอยู่อะไรพวกนี้ต้องรู้ความจริงไม่ให้มันแล้วตัวนั้นมันต้องไม่ได้ดั่งใจไม่เสพสมดั่งใจจริงๆ ความยอมแพ้ของเจ้าตัวทุกตัวที่ร่ำร้องตัวที่อยากได้ตัวที่มันมีอำนาจข่มเหงเรามานานแล้วถูกฆ่าถูกรถติดถูกรถแข่งจะมาที่ดีมันโดนบันดาลเราอยู่ในใจในจิตของเรานี่อย่างที่เคยเป็นไม่ได้แล้วแล้วทำมันให้อ่อนใจลงได้จริงๆด้วยความสามารถการเสื่อมปรากฏเห็นความเสื่อมของทุกข์ปรากฏเห็นทุกกษัตริย์ลงไปเห็นเรารู้สัจจะเห็นสัจจะการสุดท้ายเมื่อมันตั้งอยู่ความทุกข์นั้นเมื่อมันตั้งอยู่แม้ไม่ได้ให้มันเสพสมแม้ ฆ่ามันมันก็แปรปรวนไปเองมันไม่เที่ยงมันแปรปรวนไปเองแต่ได้อย่าหมายว่ามันเองมันตายหรือว่ามันถูกรถเล็กอย่างไรอย่างไรมันไม่หรอกมันจำนนอยู่ในหน่อยนึงถ้าว่ากันจริงแล้วแม้ไม่ให้มันเสพนะแล้วก็ปล่อยให้มันตายไปเองเนี่ยมันยังมีส่วนดีมันแปลปรวนไปมันไม่เที่ยงครับมันไม่ใช่ของจริงเที่ยงแท้เห็นอนิจจังเห็นความไม่เที่ยงแล้วเราก็ไม่ให้มันแสบถ้าเราไม่มีกรรมวิธีดังที่กล่าวแล้วคือเราทำความเสื่อมทุกข์โดยฝีมือไม่ได้ทำทั้งฝีมืออย่างนั้นปล่อยให้มันเสือกนี้มันก็ยังมีผลดีบ้างและการเห็นการรู้นี้เป็นการแจ้ง ไตรลักษณ์เป็นการเห็นที่มีประสิทธิภาพเป็นการเข้าใจที่เห็นจริงไม่มันเสพสมนี่แค่นั้นแหละมันก็ได้แล้วที่จริงให้มันอดไม่ให้มันเสพสมแค่นี้มันไม่เที่ยงแล้วมันไม่หยุดแน่นอนมันไม่ใช่ตัวตนเห็นอนัตตาไปปลายๆเลยนะมันไม่ใช่ตัวใช่ตนที่จริงที่จำอะไรไม่ให้มันจริงๆมันก็ตายมันก็แปรเปลี่ยนไปมันไม่มานั่งเกาะนั่งยึดอยู่ได้เพียงแค่อะไรหรอกแต่อารมณ์ที่ๆจะจ๋านี่มันจะจางลงไปได้จริงๆแต่ถ้าเผื่อว่าคนที่มีกิเลสรุนแรงมันไม่หยุดแล้วมันเร่งเรามันรุกรานจนกระทั่งอยากจัดไม่ได้ฆ่าตัวตายเลยแรงถึงขนาดนั้นก็ได้เช่นพวก สุพินกินกัญชาอะไรมันทุบจัดเลยทีนี้ไม่มันแปรปรวนมันตั้งอยู่แล้วมันไม่คลายมือมันตั้งอยู่มันไม่คลายมันยังไงยังไงก็บำบัดไม่ได้มันแรงเอาจนกระทั่งทุกข์ทรมานจนฆ่าตัวตายเลยคนฆ่าตัวตายเพราะเหตุแห่งการทนไม่ได้อย่างนี้มีเยอะเดี๋ยวนี้บ้านเมืองลำบากลำบนทุกข์ร้อนด้วยเหตุที่รักสิ่งแวดล้อมบีบรัดในสังคมลงหนังสือพิมพ์กันฆ่าตัวตายกันเยอะแยะที่เขาไม่ได้ไปเอาข่าวมาลงหนังสือพิมพ์ที่มันจับไม่ได้ไล่ไม่ทันรู้ไม่ได้เขาเยอะแยะทางออกเป็นทางฆ่าตัวตายนึกว่ามันจะสิ้นสุดเปล่าไอ้จิตพวกนั้นมันยังไม่รู้เรื่องหรอกการฆ่าลูกขันธ์เนี่ยฆ่าตัวตายมันเก็บที่ไหน ลิขิตรักฆ่าตัวตายไม่ใช่ทางจบฆ่าตัวตายไม่ใช่นิพพานฆ่าตัวตายไม่ใช่การพ้นทุกข์ไม่งั้นมันไม่ได้จบไม่ได้สิ้นอะไรมันยิ่งโง่หนักขึ้นไปอีกถ้าเผื่อว่าจิตมันแรงมันแปรปรวนไปมันไม่ได้แปลเป็นไปในทางเดี๋ยวมันก็หยุดไปเองเดี๋ยวมันต้องหยุดไปเองมันก็ยังเรามีอำนาจอันนึงหรือจำนวนแล้วก็ยอมไปมันก็อ่อนจางอ่อนแรงไปได้เป็นธรรมดาของมนุษย์ทุกกิเลสมันไม่ข้ามขั้นไปหาความแรงแต่ถ้ามันไม่เป็นอย่างนั้นมันไม่หยุดนะเมื่อมันตั้งอยู่แล้วมันก็เอาแรงเอาเรี่ยวเลยปรุงหนักๆ จ๊ะดีไม่ดีไปเที่ยวได้ทุจริตไปเที่ยวไหนอำมหิตโหดร้ายไม่ได้ทำอะไรอะไรก็ทำบ้าๆบอๆก็ทำมันจึงเป็นปรากฏการณ์เป็นปรากฏการณ์ที่ไม่เข้าท่าเกิดขึ้นอยู่ในโลกในสังคมมันมีอาการที่มีปรากฏการณ์ที่ไม่ได้เรื่องได้ราวเพราะเหตุของอำนาจของกิเลสพวกนี้มันแหละกิเลสพวกนี้มันเกิดอยู่ในจิตแล้วมันก็มันโดนมันด่ามันจะเรียกว่ามันโดนมันด่ามันก็ได้เพราะว่ามันมันมีแรงมีฤทธิ์มันมีความดันความสามารถที่จะทำให้คนผู้นั้นออกมาทางกายกิริยาออกมาทางวจีออกมาทางปรากฏการณ์ภายนอกได้แล้วก็เสียหาย พลอยเมื่อมันตั้งอยู่ความแปรปรวนปรากฏถ้ามันปรากฏไปในทางเสื่อมทางแล้วมันก็หายไปเองมันก็ยังเป็นบุญถ้ามันแปลปรวนไม่ได้ทางแรงๆมันแปลไปมันไม่คงที่คุมมันไม่ได้ก็กลายไปเลยไอ้นี่เป็นทุกข์กับสัตว์ที่มันจะออกผลออกฤทธิ์ออกแรงอยู่สิ่งเชื่อมโยงเชื่อมต่ออีกต่อมาสมมุติไทยอ่ะเหตุสมุทยสัจจะก็มีอาการ 3 อีกเหมือนกันอาการความเกิดปรากฏการณ์ความเสื่อมปรากฏอาการความมืดตั้งอยู่ก็มีความแปรปรากฏ มีอาการ 3 มันเหมือนกันสมุนไพรก็คือเหตุตัวทุกข์เป็นอาการอย่างหนึ่งต้องรู้แตกต่างกันว่าความทุกข์เป็นอย่างหนึ่งเหตุแห่งทุกข์เป็นอย่างหนึ่งหรือเหตุหรือสมุดทยะสัตว์สมุทัยซึ่งเป็นความจริงเป็นตัวจริงของเหตุอีกอย่างหนึ่งอยู่ในใจเรานั่นแหละซ้อนกันอยู่เกี่ยวเนื่องกันอยู่สัมพันธ์กันอยู่แยกแทบไม่ออกสำหรับคนที่ไม่มีปัญญาหรือไม่มีจิตอันแยบคายจริงๆก็เจ็บราวนั่นแหละมันไปยึดไปถือมันยังไปต้องการมันจะเอาอย่างโน้นจะเป็นอย่างนี้จะอะไรจะได้มันมีฤทธิ์มีแรงมีสภาวะอยู่อย่างนั้นแหละมันเป็นเหตุมาจากติด 7 ของเราปล่อยไม่เป็นปล่อยไม่ได้วางไม่ได้เห็นด้วยปัญญาไม่ได้หยุดไม่ได้ เป็นเหตุเพราะถ้าเรารู้ว่านี่เป็นทุกข์มันตั้งหน้าตั้งตามีชีวิตชีวาขึ้นมามันจะเอาจะเป็นถ้าเรารู้ว่ามันก็จิตของเรานั่นแหละมันจะเป็นขึ้นมาแล้วมันก็เลยทำให้เดือดให้ร้อนให้วุ่นวายเป็นตัวทุกข์เป็นตัวบทบาทใหญ่เป็นรูปชัดตัวทุกข์ตัวร้ายจิตตัวนี้เป็นสมุนไพรเราเรียกมันว่าจิตจิตมันไม่มีตัวตนที่จริงมันไม่ใช่จิตจิตมันเป็นธาตุรูเท่านั้นแต่นี่มันโง่แล้วมันก็เกาะกลุ่มแล้วมันก็มันโดนมันด่าอยู่ในใจของเรามันเป็นผีแท้ๆเลี้ยงมันว่าตัณหาก็ตามเรื่องมันว่ากิเลสก็ตามเรื่องมันว่าอุปทานก็ตามเรียกมันว่าผีร้ายอะไรก็ตามใจมันมีฤทธิ์มีแรง เปิดสมุดทยะเป็นเหตุตัวนี้เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าคนที่เข้าใจลึกซึ้งขึ้นไปแล้วแม้จะได้เสพสมสุขสมเป็นสุขมันก็ยังก่อเหตุบำรุงเหตุอยู่นั่นเองอย่าว่าจะแสดงบททุกข์เลยเพราะอยากได้มีเงินมีทองซื้อได้ทันทีอยากกินไอ้นี่อร่อยมีเงินมีฤทธิ์มีแรงซื้อมากินได้ทันทีคนนี้ก็รู้ว่าผู้ที่มีเงินนี่ก็รู้ว่าให้มันกินมันเป็นเหตุเพราะมันกินแล้วมันก็สุกก็รู้ว่าไอ้ตัวสูงนี่ก่อเหตุบำรุงอ้วนให้ไอ้ตัวกิเลสมันอ้วนนะให้มันสมใจได้ใจอยู่เนี่ยเพราะว่ารู้จักวิธีที่จะทำให้เสื่อมก็โดย กรรมวิธีมักกะสันห้ามมันจะมั่งตรวจดูความจริงที่มันต้องการจริงหรือมันไม่พอเลยควรจะให้มันไม่ควรให้มันเนี่ยมันอยากได้ไอ้นี่ไม่เอาไอ้นี่เอาอันอื่นแทนที่เป็นประโยชน์กว่าที่จิตของเราไม่ได้ไปสำคัญมั่นหมายยึดถือแต่มันก็มีคุณค่าเหมือนกันแทนดีกว่าอะไรอย่างนี้เป็นต้นไม่ให้มันสมใจภาพมันหาวิธีกำราบปราบมันถึงแม้ให้มันอดลงไปบ้างน้อยกว่าปกติบ้างมักน้อยลงไปบ้างก็เป็นกรรมวิธีที่ดีกรรมวิธีต่างๆทฤษฎีต่างๆมีมากหลายที่ปัจจุบันเจ้าสอนไว้ให้กระทำกับมันเราทำกับมันจริงๆแม้เราจะมีอำนาจเราจะมีเงินทองเราจะมีของแลก เราจะเอามาได้ด้วยอำนาจจะเอามาได้ด้วยสามารถอย่างไรก็ตามเราก็ยังไม่เอาให้มันทำให้เหตุปัจจัยพวกนี้ทำให้สมุทัยสัตว์พวกนี้เสื่อมได้ความเสื่อมก็ปรากฏเป็นอาการความเสื่อมปรากฏได้ถ้าเผื่อว่าเราไม่ให้มันเสื่อมไม่ให้มันผอมลงไม่ให้มันถูกฆ่าลงแต่ให้มันเก่งขึ้นมันก็แปรปรวนทีนี้เมื่อตั้งอยู่มันก็แปลมีความแปรปรากฏเห็นความแปลปรากฏนั้นเข้าใจลักษณะทำพวกนี้ว่ามันมีความแตกต่างกันเห็นจริงๆของจริงๆเป็นสัจจะและคุณก็มีจิตถ้าคุณทำถูกจิต คุณก็ได้เกิดหรือได้ตายคุณก็ได้ทำเกิดทำตายให้แก่กิเลสให้แก่เหตุปัจจัยที่ร้ายกาจอยู่ในชีวิตมนุษย์ตัวปรมัตถ์คือตัวที่กำลังกล่าวถึงนี้แหละคือปรมัตถ์หรือสัจธรรมหรืออริยสัจ 4 วัดลักษณะ 2 แล้วอันที่ 3 มักกะสันฟังดีๆอันที่ 3 นะถ้าอริยสัจ 4 แล้วก็ทุกข์เราพูดกันสั้นๆว่าทุกข์สมุทัยนิโรธมรรคแต่นี่เราพูดจะนั้นมี 1 ทุ่ม 2 สมุทัย 3 มรรค 4 นิโรธต่างกันนั้นวานนี้สังเกตหรือเปล่าถ้าไม่แยกขายไม่ละเอียดก็ไม่สังเกต ไม่สังเกตก็ไม่รู้มันต่างกันยังไงมันต่างกันอยู่แต่แค่มันสลับหน้าสลับหลังกันเท่านั้นเองมักกะสันเป็นอันที่ 3 เรียกว่าสัจจะอันที่ 3 มีกรรมวิธีมีความเกิดปรากฏมักปรากฏเกิดทางประพฤติเกิดบทปฏิบัติเห็นบทปฏิบัติของเราเลยว่าเราได้ปฏิบัติมีกรรมวิธีไม่ใช่ว่าเราไม่ได้มีกรรมวิธีเพราะงั้นเรามาเป็นนักปฏิบัติธรรมนี่เรามีมรรคมีกรรมวิธีได้ทำกับมันอยู่เสมอเลยถ้าคุณปล่อยปละละเลยเฉยๆคุณก็ไม่มีมาเขาก็ไม่ได้เดินทางปล่อยไปตามลำตามเรื่องตามแรงไปเฉยๆถ้าตั้งเครื่องไว้ดีแล้วก็มีฤทธิ์แรง ตั้งเครื่องที่แน่จริงแล้วมันเดินทางไปเองได้มึงกำลังขับรถยนต์แล้วทุกอย่างมันก็ตั้งไว้แล้วเราไม่ต้องไปทำอะไรมันมันเดินไปได้ก็ดีสิถ้าคุณรับทำได้ถึงขนาดนั้นถ้าจะทำขนาดนั้นโดยจริงมันจะต้องคุณต้องเก่งเกิน 50% ขึ้นไปแล้วเครื่องมันก็เดินไปด้วยแต่มันก็อ่อนมันอยู่ที่เราใช้อุตสาหะวิริยะถ้าเราเร่งเครื่องมันอีกมันจะเดินเร็วขึ้นถ้าเราไม่เร่งมันก็ไปได้ถ้าเราแข็งแล้วนะทิศทางของเรามันเอียงเทแล้วมันเข้าร่องเข้ารอยแล้วมันก็ไปได้แต่ถ้ามันไม่เอียงเทยังไม่เกิน 50% ขึ้นไปมันก็เข้าห้องเข้ารอยยากมันก็จะกลับมาสู่ทิศทางที่มันเทออกไม่ใช่เทเข้า วันมักกะสันจากถ้าเราได้ฝึกปรือมาจนช่ำชองมันก็จะยิ่งส่งเสริมและเรายิ่งมีอุตสาหะวิริยะมีสติใสเห็นชัดแล้วก็ช่วยมันอีกให้มันเดินไปโดยมันไม่ยากถ้ายิ่งใกล้ก็ยิ่งไม่ยากยิ่งเป็นแล้วก็ยิ่งไม่ยากมันเป็นธรรมดาเพราะเราจะเห็นมักกษัตริย์จะเกิดปรากฏมีอาการ 3 อีกเหมือนกันมักกะสัจจะความจริงของทางปฏิบัติความจริงของบทประพฤติมักกะสัจจะมีองศาเห็นมักจะปรากฏมหากษัตริย์จากฟังดีๆนะกรรมวิธีบทประพฤติพฤติกรรมที่คุณกำลังปฏิบัติปฏิปทาปฏิปทาที่เป็นสัจจะปฏิปทาที่ถูกทางเป็นสัมมาปฏิปทาแล้วถูก ดีแล้วถูกตัวถูกตนของเราเรามีอัตราเราก็ฆ่าถูกกับตาเรามีตัวตนก็ฆ่าถูกตัวตนเรามีกิเลสค่าถูกกิเลสไม่ฆ่าผิดไม่ทราบไม่ใช่ไปฆ่าจิตสะอาดไปดับจิตสะอาดเล่นๆเฉยๆไม่ใช่แบ่งแยกออกว่านี่คือจิตนี่คือกิเลสฆ่าตัวไหนหมายตัวไหนมีสัญญามั่นหมายกำหนดหมายนิมิตหมายชัดคมแม่นเป็นสัจจะเออถูกต้องแม่นเปล่าทำถูกสัดส่วนของมันยังคนเงี้ยสมมุติว่าคนคนหนึ่งคันจริงคันเหรอคนคนนี้คันเก่าเลย ที่จะช่วยกว่าเก่าเก่าที่ไหนเกาใหญ่เลยเก่าตั้งแต่หัวยันเท้าเก่าไปหมดเลยโอ๊ยตายใช้แรงเบี้ยวถึงเท่าไหร่แต่ถ้าบอกจะเกาเกาคันตรงไหนอ่ะคันตรงหัวไหล่เก่าตรงหัวไหล่คันตรงหน้าผากให้แม่นเปล่าแล้วมันก็ไม่ต้องเสียแรงมากแล้วมันก็ถูกตัวถูกตนถูกที่ถูกจดหายไวหายแน่บางทีก็เกาใหญ่เลยเก่าตั้งแต่หัวสุดท้ายที่จริงมันคันอยู่ในใต้สะดือคันอยู่ที่ไหนจักแร้มันก็เลยเกาไม่ถูกไปเกาแต่ผิวผิวข้างนอกก็มันคันอยู่จะแก่แล้วมันแหนบๆแหนบๆอยู่ด้วยเตาใหญ่เลยเกาใหญ่เลย ไม่สำคัญมั่นหมายไม่รู้จุดไม่รู้เป้ามีแบบนี้เป็นศาสนาหลวมๆแบบเดียวกันกับฤาษีบอกว่ามันมีกิเลสกิเลสมันอยู่ที่จิตดับจิตไปเลยนั่งหลับตาก็ดับจิตไปเลยเมาอ่ะมันอยู่ในจิตนี่ดับหมดเลยมันเหมือนกันแหละที่จริงมันก็ยังฟักตัวอยู่ที่ใต้ใต้จักแร้มันไม่ตายคิดฆ่ามันตายแล้วจนกระทั่งอายุ 80 ปี 100 ปีตายแต่ไอ้เจ้าตัวไวรัสใหญ่นี่อยู่ใต้จักกาที่ไหนนึกว่าเราดับมันได้เปล่ากดข้างนอกไว้ใส่ประตูลงกลอนสร้างเขื่อนไว้กันมันก็หยุดเหมือนไอ้กบจำศีลเหมือนกับไวรัสอยู่ในกระป๋องล้านปีมันก็ยังไม่ตายง่ายๆนะไวรัส วายุประยูรนานขนาดเชื้อโรคขนาดชีวิตเชื้อโรคชีวิตจิตมันจะไปเล่นๆนะไม่ได้ตายง่ายๆแล้วดับจิตแบบนั้นก็นึกว่าเขาฆ่าตายแล้วพระพุทธเจ้าจึงไม่รับรองฤาษีให้นั่งกดข่มเก่งยังไงพระพุทธเจ้าก็ไม่รับรองฤาษีแม้เป็นโสดาบันนั่งหลับหูหลับตาแต่ว่าขี่ต่างหากต้องมาเรียนกับพระพุทธเจ้าซะก่อนรู้สัจจะที่แท้ถ้าไม่เห็นในอริยสัจพระพุทธเจ้าก็ไม่รับเริ่มเห็นอริยสัจพระพุทธเจ้าจึงเริ่มรับคนธัญญะเป็นปัญจะเป็นอริยะโสดาเพิ่งเริ่มรับฤาษีพวกนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆวันเพ็ญมาจนหนักหนามันเป็นเพราะนักบวชแล้วก็มีกรรมวิธีแบบเดี๋ยว ศาสนาเดี๋ยวนี้ก็เกินไปซ้อนกันเยอะแยะไปนั่งหลับหูหลับตากดข่มแบบฤาษีนี้ก็เต็มบ้านเต็มเมืองเพราะเขามันจางแล้วมันไม่รู้สติปัฏฐานพระพุทธเจ้ามันไม่รู้กรรมวิธีสัมมาอาระหัง วิปัสสนาก็ไม่ถูกเรื่องปฏิบัติก็ไม่พอเหตุปัจจัยไม่พอเดินยืนนั่งนอนเวล่ำเวลาในการที่จะมีอินทรีย์ตั้ง 6 สังวรสำรวมอินทรีย์ครบครันปฏิบัติรู้ถึงจิตถึงเจตสิกรูปประจิตรทำให้มันรถรางเราไปเป็นวิราคะเป็นนิโรธจนนิพพานได้เป็นจักรยานไม่ถึงสักทีไม่เห็นไม่ปรากฏไม่เข้าใจสัจจะพวกนี้จึงไม่มีจริงแต่ถ้าผู้ใดทำถูกมีจริงมักก็วิธีปรากฏความเสื่อมเกิดปรากฏให้เห็นจริงๆปรากฏถูกมักกะสันด้วยตอนนี้ไม่มีข้อแม้ว่าอย่างทุกกษัตริย์กับสมุทัย ร้านเสื่อมปรากฏอันนี้เป็นความเสื่อมที่แท้เป็นความเสื่อมชัดๆมักกะสันมันชัดแล้วมันเกิดมักกะสันเป็นวิธีการที่ถูกต้องความเสื่อมก็ปรากฏและเป็นความเสื่อมที่เสื่อมทุกข์เสื่อมสมุทัยซึ่งเป็นอริยทรัพย์ผมมักเขาวิธีมันมันมันชัดเจนมักกะสันจะอาศัยเป็นประจำไม่เป็นจริงก็เสื่อมได้เหมือนกันแต่เสื่อมไปต้องมีข้อแม้อีกแล้วเพราะตอนนี้ไม่ใช่มรรคสัจจะเป็นมรรคกษัตริย์จริงๆเป็นสัจจะเป็นจริงแท้เป็นมรรคเข้าเวทีที่เป็นสัมมาอะระหัง ขอพระพุทธเจ้าหรือเป็นปฏิปทาที่ถูกต้องแล้วเพราะฉะนั้นความเสื่อมปรากฏเห็นอนัตตาเห็นอนิจจังเห็นมันตั้งอยู่เมื่อมันตั้งอยู่ความแปรก็ปรากฏเห็นสภาพที่มันแปลไปเปลี่ยนเห็นทิศทางเห็นรอยจางรอยคลายเห็นว่าจางได้มากจางได้น้อยมีรายละเอียดมากคือเป็นบทบาทที่ยังมีบทบาทตัวที่ 3 อาการที่ 3 ในเมื่อตั้งอยู่ก็ปรากฏอยู่เห็นทั้งปัจจุบันเห็นทั้งอาการที่มันมีอะไรพริ้วพรายบทบาทที่มากตัวที่ 3 คือตัวชีวิตชีวาเพราะฉะนั้นมันจะมีชีวิตตัวใหญ่หรือมันจะมีชีวิตเรียวลงมันจะมีชีวิตที่เกิดแบบเกิด อ้วนยิ่งใหญ่หรือแบบก็ยังมีชีวิตอยู่แต่ว่าก็อ่อนแรงลงจางลงก็ได้มีทั้งสองทิศทางหรือตั้งอยู่ทรงตัวอยู่ก็ได้แต่เป็นชีวิตชีวานั้นออกบทบาทเพราะฉะนั้นอันที่ 3 เมื่อตั้งอยู่ในความแปรปรากฏความแปลคำนี้ก็ยังไม่ได้ตรวจบาลีทีเดียวไม่รู้ว่าตัวอะไรแต่มันคงไม่มีปัญหามันเป็นตัวชีวิตชีวาเป็นตัวที่ไม่ได้เรียกชื่อเฉพาะเลยว่ามันเกิดหรือมันดับแต่มันยังเป็นตัวบทบาทตัวตั้งอยู่เนี่ยยังมีตัวตั้งอยู่ตั้งอยู่แล้วก็มันไม่เที่ยงตั้งอยู่มันก็ไม่แปลไปถ้ามันไม่แก่ขึ้นมันก็ตั้งมันก็หย่อนลงหรือแม่มันจะทรงอยู่นั่นมันก็ต้องมีเหตุปัจจัยเข้ามาร่วมส่งถ้าไม่มีเหตุปัจจัยไม่ส่งคุณไม่ให้อาหาร ยางเสื่อมว่าแม่จะกั้นไม่ให้อาหารแก่มันแค่นั้นมันก็เสื่อมแล้วกั้นไม่ให้อาหารมันก็เสื่อมแล้วแต่ยิ่งนอกจากไม่ให้อาหารและคุณยิ่งฆ่ามันเลยรู้ว่าชีวิตมันเป็นอย่างนี้รู้ว่าบทบาทมันเป็นอย่างนี้ทำให้มันอ่อนแรงลงไปได้แต่กรรมวิธีอันชาญฉลาดคุณยิ่งทำลายมันได้เร็วประหารมันได้เร็วเพราะมันก็แค่สังวรก็สามารถที่จะสังวรระวังนะไม่ให้มันอ้วนขึ้นมันก็เป็นการกระทำที่ถูกต้องแล้วยิ่งประหารด้วยทำลายมันลงไปด้วยกรรมวิธีที่ไม่ผิดกฎหมายไม่ผิดทำอะไรหรอกไม่ผิดธรรมไม่ผิดเออสัจจะอะไรมันก็ วันมักกะสัจจะกรรมวิธีที่คุณทำถูกต้องทั้งทุกขั้นตอนมันก็เป็นไปโดยเร็ววันนี้มีกรรมวิธีเป็นสังวรปธานภาวนาประธานอนุรักษ์ธนาธารยิ่งเป็นสำนักประธาน 4 แล้วแถมมีอิทธิบาทเข้าประกอบอีกก็ยิ่งดีใหญ่ยิ่งทำได้เป็นสติปัฏฐานทุกสติลมหายใจเข้าออกประกอบเป็นอานาปานสติด้วยก็ยิ่งเร็วใหญ่เลยทุกลมหายใจเข้าออกคุณก็ยังรู้เห็นละเอียดต่อแยบคายอยู่ตลอดทุกขณะทุกขณะทุกขณะได้รู้ 770 ทำมันถูกต้องตัวตนมีมักกะสันมีอาการ 3 อยู่อย่างนี้อีกจนกระทั่งทำไปก็แน่นอนมันต้องถึงจุดที่ 4 สัจจะที่ 4 คืนนี้รู้พระนิโรธนิโรธทหารนิโรธนิโรธสัตว์สัจจะแล้วมันอ่านยากๆคราวนี้เราจะสัจจะอะไรก็ดีออกเสียงออกอะไรผมบอกนิโรธทศกัณฐ์จะพบสัจจะตัวนิโรธเมื่อมันถึงเหตุปัจจัยครบคุณก็จะพบยังไงยังไงก็พบจะทำถูกทางสัจจะอย่างนี้รู้สัจจะที่แท้คุณก็จะเห็นสัจจะที่แท้พรสัจจะต่างๆนี้มันมีจริงปรากฏจริง ปรากฏว่ามันเกิดเป็นความเกิดเหมือนกันมีอาการ 3 เหมือนกันนิโรธสัจจะก็มีอาการ 3 แตกต่างกันมีอาการสามันกระแตต่างกันเพราะมันต้องเป็นนิโรธตัวนี้ไม่เหมือน 3 ตัวข้างบนอาการ 31 ความเกิดฟังดีๆและความเกิดเนี่ยเป็นความเกิดเหมือนกันไม่ปรากฏตอนนี้มีพ่อแม
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive