231227-2-273 ทางเอกภาค2-ตอน273(หน้า521)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท055.txt

ยะอือให้เข้าใจชัดว่าตัดแบ่งเป็นนอกเป็นในแค่ใดและที่ยังมีส่วนต่อเข้าไปอีกอย่างไรแค่ไหนข้อสำคัญต้องรู้ส่วนตัดหรือส่วนสุดและส่วนต่อของคำว่านอกรุ่นใหม่คือแบ่งได้แบ่งเป็น ระดับจัดขั้นตอนได้ถูกแท้ๆนั่นเองดังเช่นวิมานหรือที่หมายเอาอุปทานจิตนี้เป็นจิตในลึกอยู่ในจิตยึดแนบแน่นอุปทานจิตเราเรียกอุปทานจิตตัวนึงนี่เป็นวิมานหรือเป็นจิตเป็นรูปเป็นจิตอุปทานจิตนี้เป็นจิตในลึกอยู่ในจิตยึดแน่นแต่ทำไมเรียกหยาบใหญ่ใครมีลักษณะเป็นของง่ายภายนอกก็เพราะว่าอุปทานจิตที่ยึดแน่นอยู่ในลึกก็จริงแต่เป็นอัด เป็นอัจคือเป็นนิสัยเป็นสันดานทีเดียวแต่มันก็จะต้องมีเสมอๆรู้ง่ายเห็นได้ชัดเพราะมีมากมีจัดแสดงบทบาทเด่นอยู่ใหญ่อยู่บ่อยๆอยู่นั่นเองจึงเป็นลักษณะแห่งความภายนอกแท้มีจิตนะเราเรียกว่ามันเป็นภายนอกอุปทานจิตแท้ๆอุปทานจิตเราหมายถึงใจมันยึดอยู่ข้างในใจลึกๆนะแต่เราเรียกมันว่าภายนอกแต่ตอนนี้อธิบายให้ฟังว่าอุปทานนอกนั้นโดยเฉพาะอุปทานจิตที่เรารู้เราเห็นมันแสดงอยู่บ่อยมีเสมอๆง่ายๆอุปทานจิตตัวไหนก็แล้วแต่ตอนนี้เรียกกลางๆของคุณเรื่องอะไรก็ตาม มันแสดงบทบาทใหญ่ๆเด่นๆอยู่แล้วบ่อยๆอยู่ชัดมากรู้ง่ายมีในตนรู้อยู่ว่านี่เป็นตัวผีอุปทาน 7 ตัวยึดกับผีร้ายเรารู้มันชัดเห็นมันชัดอย่างนี้ตัวอย่างนี้เราเรียกว่าภายนอกภายนอกทั้งๆที่หมายถึงจิตที่มันฝังจิตฝังใจฝังแน่นฝังในนะเราว่าใจมันอยู่ในๆมันอยู่ในเรามีความรู้สึกอย่างนั้นแหละที่จริงมันไม่ได้มีนอกมีในอะไรมันอยู่ที่ความรู้สึกมันไม่นอกไม่น้อยอะไรแต่ทีนี้เรากำลังจะอธิบายให้เห็นสภาพซับซ้อนของคำว่าเราหมายว่ามันในนะแต่ที่จริงมันเรียกที่ถูกแล้วมันเป็นนอกเราต้องเข้าใจนอก ซึ่งเป็นลักษณะแห่งความภายนอกแท้แต่ผลักดันให้เกิดมาจากภายในสุดดังนี้เป็นต้นมันเป็นความฝันของมันไม่ใช่ใจนั่นเองมันนอกใจนะเนี่ยมันเป็นใจนอกใจมันไม่ใช่ใจมันไม่ใช่ความบริสุทธิ์มันไม่ใช่ธาตุรู้ที่บริสุทธิ์มันเป็นความอยากใหญ่มันเป็นสิ่งที่มันมันเป็นเรื่องของของผิดมันเป็นเนื้องอกมันเป็นเชื้อโรคมันไม่ใช่ใจแท้หรอกมันยิ่งงอกออกมาใหญ่มันยิ่งรวยล้ำขอบความเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ใจออกไปชัดถ้าเป็นใจชัดน่ะเราเรียกว่ามันอยู่ในหรืออยู่ ใช่ตัวเป็นตัวแต่นี่มันไม่เป็นตัวใจหรอกนะมันเป็นกิเลสมันกิเลสหยาบด้วยมันเป็นตัวใหญ่ด้วยมันตัวงอกออกมามีเปลือกมีผิวมีตัวมีตนออกมาดูแลแล้วถ้าผู้ใดโง่ยังไม่รู้ผู้นั้นก็ยิ่งแย่ขนาดมันนอกโดมมาขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ตัวมันก็ยิ่งแย่ใหญ่ไม่ต้องเข้าใจลักษณะจริงอย่างที่ว่านี้สับสนสำหรับผู้ที่ฟังไม่เป็นเข้าใจไม่ได้แต่ผู้ที่ไม่สับสนเราจะรู้ว่าความจริงมันเป็นอย่างนี้แล้วเราก็ไม่รู้นอกก็ไม่รู้ในมันไม่ได้อยู่ในอยู่ลึกคำว่านายมันลึกมันไม่รู้เรื่องนี่มันมันควรจะรู้เรื่องมันควรจะรู้มันควรจะเห็นง่ายแล้วมันอยู่ผิวอยู่นอกอยู่เปลือกโดนๆออกมาด้วย ไม่รู้ว่ามันภายนอกน่ะอุปทานกิจที่ใหญ่ๆหยาบๆอย่างที่เรากำลังสมมุติแล้วข้อสำคัญจะต้องรู้อารมณ์จิตที่เป็นสุขเป็นทุกข์เมื่อสมใจไม่สมใจและอย่าตามใจมันต้องหัดอดหัดรถบ้างนิสัยสันดานจะได้เลิกออกละลงบ้างด้วยแล้วพึงเห็นผลในการลดการอดการลดของเราว่ามันก็ไม่ตายนี่นาแม้จะไม่ต้องสนใจที่เราเคยยึดถือว่าต้องเป็นต้องมีให้ได้อย่างนั้นอย่างนี้แล้วเราก็แจ้งให้ได้ด้วยปัญญาเถิดว่ามันไม่ใช่ตัวชีวิตมันไม่ใช่ตัวมัน ความสำคัญมันไม่ใช่แก่นไม่ใช่สาระมันไม่ใช่ปัจจัยอะไรของเราหรอกมันเป็นเพียงอารมณ์ในวงเล็บกามารมณ์บ้างธรรมารมณ์บ้างเป็นเพียงรถของจิตที่เราโง่ไปหลงยึดหลงถือตามโลกในวงเล็บอัตโนมัติมันไม่ใช่ทั้งของของเรามันไม่ใช่ทั้งของของใครจริงๆไม่ใช่หรอกมันแฝงเกิดอยู่เกิดอยู่นี่แหละตัวเกิดมันเกิดเกิดอัสสาทะยิ่งผสมเปอร์เซียและเป็นสุขเพราะไม่ได้ก็เป็นทุกข์มันก็ร่ำร้องอยากได้มาเสพสมพอได้มาเสพสมก็เป็นอาสาพาเป็นรถที่ ที่เรามีอุปทานเป็นตัวเหตุทีนี้มันก็มีตัวเกี่ยวโยงเกี่ยวโยงถึงอารมณ์เกี่ยวโยงถึงผลผสมเกี่ยวโยงถึงเสพสุขเสพทุกข์เราก็ต้องสังเกตตรงที่มันเป็นสุขเป็นทุกข์นี่มันนอกกว่าอีกมันผสมส่วนของอุปทานจิตแล้วจิตมันนานหรือว่าจิตสั่งหรือว่าจิตกำหนดแล้วมันก็บ่สมส่วนเป็นสุขเป็นทุกข์ให้สังเกตสุขทุกข์แล้วก็อย่าตามใจมันลดละลงบ้างมันจะได้ทำแต่เปลือกทำแต่นอกเข้าไปเรื่อยๆเพราะว่าอารมณ์ที่เป็นกามอารมณ์ก็ตามมันทำอารมณ์ก็ตามเป็นความปรุงรับรสแล้วรักษาพระเป็นรสนิยมโลกๆซึ่งเราฝังไว้ในใจเป็นความยึดถือแล้วก็มาเกิดปฏิกิริยาปนปรุงก็เกิดอารมณ์ต่างๆนานา ตามพรุ่งนี้ให้ได้มันเกี่ยวข้องกันไปหมดนะเนี่ยพูดถึงอารมณ์ก็เกี่ยวข้องกับอุปทานจิตพูดถึงสุขถึงทุกข์ก็เป็นตัวเรียกของอารมณ์ตัวเลขของอารมณ์ซ้อนในตัวกามารมณ์ก็เรียกสุขเหมือนกันสะสมใจในธรรมารมณ์ก็เรียกสุขเหมือนกันแต่สมใจไม่สมใจกามารมณ์เขาเรียกทุกข์ไม่สมใจในธรรมารมณ์เขาเรียกทุกข์เหมือนกันนะเราต้องอย่างจิตเข้าไปรู้ถึงรสของจิตว่ามันชอบหรือมันพังมันสุกหรือมันทุกข์และเราก็ฝึกกับจิตปรับจิตนี้ต้องรู้ด้วยตัวเองฝึกปรับมันเปลี่ยนให้มันจางคลาย อย่าให้มันมีรถแรงขึ้นทำให้รถอ่อนลงจะได้การ์ดกดคอมทำลายมันอย่างไรก็ตามใจไม่เป็นหลักดื้อๆเรียกว่าสมถะหรือจะต้องพึงพยายามใช้เหตุผลใช้เห็นความจริงเข้าใจด้วยความจริงมันไม่ใช่เรื่องใช่ตัวใช่ตนมันไม่ใช่สิ่งที่ควรจะต้องมีอารมณ์อาการอย่างนี้อยู่ไม่ใช่เรื่องจริงหาเหตุหาผลความไม่จริงของมันต่างๆความเป็นโทษเป็นภัยต่างๆความเป็นอสุภะต่างๆอะไรแล้วแต่หาให้เจอเพื่อการลดละด้วยเหตุผลด้วยเพื่อการเห็นความจริงแจ้งขึ้นมาแทนด้วยมนุษย์นั้นแล้วสบายขึ้นด้วยก็เป็นเหตุผลสอนเพราะว่ามันเบาจังมันคลายแล้วมันไม่มีมันสบายกว่านะไม่ต้อง ไม่ต้องร้อนไม่ต้องเดือดไม่ต้องรดไม่ต้องดิ้นไม่ต้องไม่ต้องพูดถึงวายแบบฝึกหัดปรับไม่ให้มีรสชาติไม่เห็นมีรถถังไม่ให้มีสุขไม่มีทุกข์ต้องรู้รถอุเบกขาเวทนาให้ชัดๆแล้วใช้รถนี้เป็นฐานแห่งการฝึกจริงๆเออตอนนี้เราก็จะรู้มโนไปวิจารณ์ 18 โดยโดยมาจากทวารไหนก็ตามที่เป็นเหตุสว่านตาหูจมูกลิ้นกายหรือแม้แต่ใจเองเออมันเป็นสุขมันเป็นทุกข์มันเป็นอุเบกขาสุขไม่เอาทุกข์ไม่เอาทำอารมณ์ให้เปลี่ยนกลับมาหาอุเบกขาฐานคำว่าจิตของเราปล่อยรถชอบรถถังได้เป็นเฉยๆก็เพิ่งรู้ชัดเข้าไปอีกว่า สบายมันสบายจริงหรือเปล่าหรือไม่สบายก็ต้องรู้ชัดอีกว่าสบายหรือจิตเบาจิตง่ายจิตพ้นภาระอย่างไรแค่ไหนการอ่านรู้สัมผัสรู้จิตเช่นนี้จะต้องฝึกจริงๆให้เขาถึงให้มันรู้ถึงแม้จิตในจิตเวทนาในเวทนาจริงๆจึงจะเรียกว่าปฏิบัติปัณณะเป็นวิปัสสนาแท้ๆนี่ฝึกปรับปรุงจิตอย่างนี้แหละเราเรียกว่าวิปัสสนาจะยืนเดินนั่งนอนทำงานทำการอยู่ทำอะไรต่ออะไรอยู่เมื่อไหร่ก็ช่างเราก็รู้ตัวสัมผัสรู้สิ่งที่มันทำให้เกิดอารมณ์สุขทุกข์หรือ กามารมณ์เกิดธรรมารมณ์อะไรก็ตามเราจะต้องรู้ตามมาถึงจิตมโนปวีณ์ตามมาถึงเวทนารู้แล้วก็ปรับไปหาอุเบกขาฐานเป็นเป้าหมายถ้าปรับถึงปรับจึงเรียกว่าปฏิปันโนถ้าคุณทำได้จริงได้ดีได้ถูกต้องก็เรียกว่าสุปฏิปันโนปฏิบัติดีเข้าถึงปฏิบัติอย่างเข้าถึงอันนี้เป็นสุขปฏิบัติตนใดจะเป็นพระไม่ว่าจะเป็นฆราวาสหัวดำหัวขาวแปลว่าแก่ไม่ว่านมไม่ว่าเด็กหรือว่าผู้หญิงหรือว่าผู้ชายถ้าปฏิปันโนปฏิบัติอยู่จริงเข้าถึงอย่างนี้จริงดีผู้โชคปฏิป อุชุปะฏิปันโนปฏิบัติโดยตรงนะตรงทางตรงมัคคีมักกะสันแล้วก็ได้ผลมีผลน้อยมากบ้างก็ตามตรงถูกอุชุปะฏิปันโนคุณก็จะเกิดยายะปฏิปันโนมันยังไม่เกิดเพราะมันยังไม่ชัดนักมันยังไม่สว่างมันยังไม่แพงพิจารณาวิปัสสนาอ่านรู้ของจริงด้วยเวียดนามนางก็คือธาตุรู้ของเราเป็นปัญญาตัวปัญญานี่สังเกตการณ์พิจารณาอ่านเข้าใจเห็นรู้ถ้าคิดว่ามันรู้ว่าเออไอ้นี่มันรถนี่นะมันง่ายดีนะมันสบายดีมันเบาดีไอ้ตัวมันรู้อย่างนั้นที่ตัวเรารู้เนี่ย รู้เมื่อมันเกิดเพราะมันเกิดเบามันเกิดวางได้ปล่อยได้จางคลายได้แล้วมันเกิดรู้สึกมันเบาสบายดีอะไรต่ออะไรต่างๆพวกนี้นี่เรารู้ภาษาไปพลางก่อนพอไปสัมผัสจริงไปเกิดจริงแล้วเราก็ทำรถทำร้ายจริงแล้วเราเกิดความรู้สึกอย่างนี้จริงด้วยความรู้สึกอย่างนั้นแหละเราเรียกว่าปัญญาตัวปัญญามันรู้วิมุตมันเป็นวิมุตติญาณทัสสนะที่จริงยังไม่ถึงวิมุติก็ได้เวลาเค้าทำไม่ว่าจางคลายลงมามันเห็นในความจางคลายและเห็นของผลของความจางคลายว่ามันดีนี่มันเบานี่มันสบายดีนี่จิตใจก็เกิดสมาธิซ่อนขึ้นไปอีกแล้วเข้าใจด้วยเหตุผลก็ไปสมาธิขั้นหนึ่งไปปฏิบัติอยู่ปฏิบัติอยู่เกิดผลที่เกิดวิมุตติญาณเกิดอธิปัญญาเกิดจิตเปลี่ยนได้จริง ตามหลักเกณฑ์ที่เราประพฤติปฏิบัตินี้แล้วมันก็เกิดทั้งปัญญาทั้งจิตที่ลดลงจริงเห็นรู้เองเห็นเองเป็นเองอย่างนี้นี่แหละตัวอธิปัญญารวดแล้วแต่เกิดจากปฏิปปัณณะตัวปัญญานี้ก็เรียกยานก็ได้ญาญ่าญาญ่านี่เราเรียกว่ารู้เมื่อปฏิบัติแล้วเกิดรู้เป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบปฏิบัติถึงการรู้ปฏิบัติรู้แล้วเราก็เกิดรู้นี่ก็คือถึงขั้นอธิบายก็เป็นสามีจิปะฏิปันโนปฏิปันโนสามีจิตก็คือเราเราเป็นเจ้าของสิ่งนั้นไม่ใช่เราจะฟังไม่ใช่ได้ยินแต่เขาเล่ามา ไม่ใช่อ่านรู้เฉยๆไม่ใช่แค่สุตมยปัญญาไม่ใช่แค่จินตามยปัญญาเป็นภาวนามยปัญญาเป็นผลเป็นผลปฏิบัติภาวนามยปัญญาปฏิบัติเกิดมากเกิดน้อยเราเป็นเจ้าของสมควรแก่ทุกคนแก่ตนผู้ได้ทำได้สมควรแก่ธรรมธรรมะผู้ใดทำได้ของตนแค่ไหนแค่ไหนก็แค่นั้นจริงๆของคุณนั้นเป็นเจ้าของเองไม่มีใครมาเป็นน่ะเราทำเราได้เราทำบ่อยทำมากก็ได้มากได้บ่อยของเราเราไม่ทำเราไม่ได้ปล่อยปละละเลยเราก็ไม่ได้ผู้บอกบอกไปเถอะปากเปียกปากแฉะบอก 100 ปีแต่เราไม่ทำก็เปล่าอยู่นั่นแหละแต่ถ้าทำก็ได้ บอกน้อยก็ยังทำให้มันสำเร็จตามน้อยบอกมากทำสำเร็จตามมากก็ดีสิบอกน้อยสำเร็จตามน้อยทำตามน้อยอยากได้น้อยบอกมากเราทำมากก็ได้มากอีกนี่บอกมากแล้วไม่ทำเลยมันก็ไม่ได้บอกมากก็ทำน้อยมันก็ได้น้อยมันต้องทำลงไปจนถึงจนเห็นผลปฏิบัติเป็นสามีจิปะฏิปันโนเป็นผู้ที่สามีแปลว่าเจ้าของเป็นผู้ได้สิ่งนั้นเป็นภูเขาถึงสิ่งนั้นก็แปลเอาอัดว่าเป็นผู้ได้ทำสมควรแก่ธรรมก็ถูกเราได้ธรรมะสมควรตามที่เราเป็นไปจริงเป็นปฏิปักษ์ผลเกิดจากการปฏิบัติมีวิปัสสนาและสมถะมันก็คือสงบลงสงบลงจริง แปลว่าความสงบเกิดสงบลงจริงๆและที่แท้ๆที่มันพาให้ทุกข์อยู่นักหนานี้นักหนานี่ก็เพราะตัวจิตที่มันหลงตามโลกเขามันไม่รู้ความจริงแท้มันปักหมั้นใส่จิตว่าเป็นชอบเป็นชังมันจึงต้องโลภะต้องโทสะอยู่แล้วแล้วเราต้องรู้แจ้งให้ถึงใจแท้ถึงจุดสำคัญอันนี้ให้ได้รูปอะไรต่างๆนอกตัวเราหรือแม้แต่แม้ในตัวเรามันก็ไม่ใช่รถไม่ใช่เรื่องสุขเมื่อได้เมื่อมีเมื่อเป็นอยู่นั้นมันก็เป็นเพียงสิ่งที่มารวมมาร่วมมาทำงานร่วมกันเท่านั้นดังนั้นดังนั้นรูปใด เราพอจะพรากมาเลิกยุ่งเลิกร่วมรถเลิกบำรุงวงเล็บเปิดแบบที่ยังทำจิตเกิดโลกียะรสได้วงเล็บปิดก็เลิกรูปได้ที่เราพอจะพลาดมาเลิกยุ่งเลิกร่วมรถเลิกต้นทุนได้ก็เลิกก็หยุดปริ้นให้ได้เสียเราจะได้เบาได้ง่ายได้วางลงพูดเลิกปรงในวิรูปักในวิวาทหยาบๆใหญ่ๆมาได้โดยจริงจิตก็ไม่มีสุขไม่มีทุกข์แม้จะต้องพบเห็นจะต้องสัมผัสจะต้องรับรู้อยู่ก็ยังไม่ชังและไม่มีแม้แต่แม้ทุเรศเศษเสี้ยวที่จะยินดีหมดยินดียินร้ายเกลี้ยงสนิทในสิ่งที่ เคยติดยึดในเรื่องที่เคยเกิดรถเป็นเฉยๆว่างๆลงได้อย่างแท้จริงในวงเล็บเรียกว่าสิ้นโลกีย์รสก็นั่นแหละคือวิโมกข์หรือวิมุตหรืออัฐิมุโตภาษาบาลีก็เยอะแยะที่มันเรียกซ้อนเรียกคล้ายกันก็เรียกเพราะว่าอาจารย์จะอาจารย์สอนไปตั้งชื่อเรียกมาเพราะตั้งชื่อนี้เรียกฟังแล้วก็ซึ้งพอเลิกซึ้งก่อนก็ชินชินชาด้านชาอาจารย์ก็ต้องใช้วิธีใหม่เปลี่ยนชื่อบ้างเรียกพี่หม้อมันชินกับเรียกพี่มด สมุดบัญชีวิโมกข์เรียกอธิษฐานแล้วแต่เรียกไปมันก็อันเดียวกันนั่นแหละคือจิตหลุดพ้นจิตจางคลายจิตร่อนออกมดนี่มันมากกว่าวิราคะโดยความหมายมันหมายถึงตัวที่มันหลุดออกมากกว่านั้นเวลาข้าหมายคำว่าจางคลายลงจางคลายลงเป็นสภาพอธิบายซ้อนสมมุติว่าหมายถึงตัวเขตมันมีมดมันหลุดพ้นนะจะชั่วคราวหรือว่าได้เที่ยงแท้แน่นอนก็ก็ได้ 2 อย่างเรายังมีภาษาที่ประกอบวิมุตกับพี่อีกกำกับลงไปว่ามันได้ชั่วคราวมันได้แบบนั้นเชิงนี้มันได้อย่างเร็ว อย่างช้ามันได้ยังนานอะไรก็แล้วแต่เราได้อย่างกำลังทำไปเรื่อยๆอะไรก็ตามหรือได้อย่างถาวรก็ตามจะมีชื่อเรียกภาษาเรียกผมกลับลงไปอีกละเอียดละออดังนั้นเมื่อผู้ใดหลุดพ้นมาได้เพราะรู้รูปรู้จิตในเว็บนามได้ปลดปล่อยรูปอ่ะรูปวางในรูปหยาบรูปต่ำรูปนอกรูปในรูปนอกอ่ะรูปในมาได้ต้นก็ดีขึ้นสูงขึ้นแท้งามขึ้นจริงที่เรียกว่าสุคติหรือสุภะเป็นเรื่องของความงามภายในขั้นจิตวิญญาณเป็นความเจริญส่วนนายแท้ๆของมนุษย์ในวงเล็บสุพรรณแปลว่า ภาษาบาลีเร็วสุพรรณเทวะเท่ากับสุภพอันเทวะอันเทวัญแปลว่าภายในหรือแปลว่ายิ่งหรือแปลว่ายอดปลายอันที่สุดอันตะอันแปลว่าอันโตแปลว่าตัวในที่ว่านายก็เพราะว่ามันมันอยู่ไม่รู้ได้ง่ายๆมันลึกแต่ว่ามันลึกก็ไม่ใช่มันลึกจนโผล่ไปเป็นภายนอกไม่ใช่เลยเถิดนอกเขตเทศบาลที่ว่าน่ะมันไม่ใช่มันอย่างนั้นน่ะอันโตอันเต็มนี่หมายความว่าในจริงๆยอดปลายสุดยิ่งยอดสูงที่ปลายที่จบไปหาที่อย่างนั้นมันดีมันได้ตัวดีที่เป็นของในในหรือเป็นของลึกซึ้งของเราเป็นที่ไฟล์ที่สุดมันได้คันยอดได้คันจบเรื่องได้คันได้คันเส ผลเสวยผลแล้วเสวยผลเสร็จเสวยผลของกตญาณหรืออันโตอันตะในความเจริญส่วนในแท้ๆของมนุษย์การรู้ตนเมื่อทำตนให้เข้าถึงให้สูงขึ้นให้ดีขึ้นได้อย่างเชื่อมั่นเห็นแท้เป็นไปย่อมเป็นไปจริงถ้าไม่มีขึ้นได้ที่ตนย่อมมีขึ้นได้จริงในวงเล็บโพสต์ที่คำว่าโหติแปลว่าทำได้ดีขึ้นทำเกิดขึ้นเป็นขึ้นได้จริงเริ่มจากพ้นขั้นต่ำมาได้เป็นผู้สูงขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆก็รู้ก็เห็นก็เชื่อมั่น เพราะการเข้าถึงจริงหรือรู้จริงสัมผัสจริงในเมล็ดอัตถิมุตโตเนี่ยอธิบายคำว่าสุพรรณเทวะอธิปัตย์เป็นคำๆลักษณะดังกล่าวนี้คือสุพรรณเตวอธิปัตย์โหติคือวิโมกขธรรมลำดับ 3 มันสูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นด้วยประการอย่างนั้นอย่างนั้นและรู้ทันจบจริงๆขั้นสุดขั้นสุดของแต่ละรอบแต่ละเรื่องจริงๆในวงเล็บปัจจุบันเป็นภายนอกเป็นภายในอันรู้ยากก็รู้ได้จริงๆในวงเล็บสุพรรณเทวะดังนี้เพราะมันรู้นอก ไหนเพราะฉะนั้นจับนายได้แล้วอันโตๆไม่ใช่อัตตะแปลว่าภายในพระหัตถ์แปลว่าภายนอกนั่นบอกขอบเขตบอกอะไรไปเฉยๆเป็นการบอกขอบเขตเหมือนไม้วัดชะตามหิทธนันท์อนันตหรืออันเทวะอันโตนี่มันหมายถึงตัวจริงขอบเขตของความจริงมันเป็นตัวจริงมาถึงในสิ่งนั้นตอนนี้ก็ถูกแล้วไปขั้นปลายจริงแล้วมันได้ตัวนี้แหละได้ตกปลาแต่ว่าได้อย่างไรได้อย่างดีมีคำกำกับเรียกว่าสุภะสุภาพแปลว่าดีเพราะว่าโชคแปลว่าความควรได้ควรเป็นทีเดียวของมนุษย์สุดพระ ความงามความดีความเลิศความเจริญก็เป็นการพ้นโมหาคติเพิ่มขึ้นไปอีกมันได้มีโมกข์เป็นคนโมกะตะสูงขึ้นไปอีกที่จริงมันก็เป็นตัวรอบที่ปฏิบัตินี่แหละพี่โม่งนึงๆ 3 โมงลำดับที่ 1 รู้ชัดตัวนั้นจับเป้ามันปรมัตถ์ 770 รูปต่างๆรูปเป็นรูปเป็นจิตรู้ทีนี้รูปมันก็เป็นการซ้อนซ้อนหยาบละเอียดลงไปเพราะฉะนั้นรู้ๆๆนั่นคือว่ากันจริงแล้วก็คือลำดับที่ 2 memo ลำดับ 2 รู้ภายนอกหรือภายในรู้รูปลูก ดูสภาพติดต่อเนื่องกันที่ละเอียดขึ้นประณีตขึ้นสูงยิ่งๆขึ้นเรารู้รับรู้ถูกด้วยว่าเป็นภายนอกภายในหรือว่าหยาบเพราะว่ากลางหรือว่าละเอียดขึ้นหรือว่าถูกเป้าหมายตัวแก่นตัวเนื้อขึ้นกลับไม่ถูกเป้าหมายเข้าใจผิดสับสนอยู่อะไรต่างๆจัดอยู่ในวิโมกข์ 2 เข้าใจทีนี้เมื่อรู้แท้รู้จริงแล้วเราก็จีนเขาเล็กเข้าเข้าหาสูญญตาแล้วเราก็ละได้ปล่อยเปลือกปล่อยสิ่งที่หุ้มที่พอกสิ่งที่มันแฝงปนอารมณ์ปล้นจิตอยู่ไม่ใช่จิตแท้ที่จริงเป็นภาษาเรียกเท่านั้นเองที่จริงถ้าจะว่ากันชัดๆแล้วเราจะทำก็ไปหาความสะอาดตัวที่เป็นสะอาดจริงนั่นแหละเป็น ภายในเป็นตัวสัจธรรมภายในที่ว่านี่คืออันเทวะอันโตส่วนที่มันไม่ใช่ตัวจิตแท้มันไม่ใช่ตัวจิตจึงไม่ใช่ตัวจิตสะอาดเป็นตัวเลือกผิวหุ้มพอกเป็นเนื้องอกเป็นของปลอมเป็นมายาเข้ามาแฝงมาปนมาทำทีเป็นเจ้าเราเจ้าเข้าเจ้าของเป็นเจ้าเรือนใหญ่ที่จริงมันไม่ใช่เจ้าเรือนมันเป็นอาคารตุ๊กแกมันเป็นอะไรก็ไม่รู้มันเป็นซาตานพระเจ้าไม่ได้สร้างมันซะหน่อยมันเข้าทำทีก็มาคนมาแฝงแล้วมันก็มามองวงการมาเป็นเจ้าเรือนมันเป็นเจ้าของมันเป็นเจ้าตัวเจ้าตนเราจะต้องรู้น่ารู้ตามันชัดมันไม่รู้ง่ายๆนะ มาใช้หนี้เรือนนี้เป็นอะไรช่วงกลับช่วงกันช่วงชีวิตเราแล้วแล้วเราก็ขับมันไม่ออกเพราะจับมันไม่ถูกจึงต้องจับถูกรู้รูปรู้อรูปรู้มันหลบนอกหลบในอยู่ยังไงมันนึกมันหนามันแน่นมันมากมันบางอะไรรู้แล้วรถละลงไปจริงๆแล้วก็รู้ว่าเอออย่างนี้เป็นจิตแท้ๆจิตสะอาดขึ้นนั่นเองจริงๆทำว่าภายในเรียกภายในเรียกภายนอกอะไรก็คือทำความสะอาดให้แก่จิตทำให้เป็นสัตว์จิตตะปริญญาพลังไอ้สิ่งที่ยังเป็นหลงหุ้มทองอยู่ในกิเลสแล้วเรียกว่าความชั่วมันบาปเราทำแต่สิ่งที่จะสั่งสมความสะอาดหรือถ้าจะสร้างจะทำจะติดจะยึดก็มีฐานรับรองทำ ตึกติดยึดความดีที่เหนือกว่าที่ประเสริฐกว่าขึ้นไปเป็นขั้นๆการรู้แจ้งแทงละเอียดนั้นคือนามคืออธิปัญญาหรือยานตัวที่รู้นี่ตัวรู้นี่คือนามคืออธิปัญญาก็คือญาณมันก็รู้สิ่งที่ถูกรู้มันก็รู้สิ่งที่ถูกรู้ในวงเล็บรูปสิ่งที่ถูกรู้ดีกว่าลูกทั้งหลายมันก็รู้สิ่งที่ถูกรู้ทั้งหลายตั้งแต่หยาบๆใหญ่ๆจนละเอียดขั้นไม่มีรูปจะสัมผัสด้วยตาหูจมูกลิ้นกายได้ละเอียดไปจนกระทั่งถึงไม่ต้องสัมผัสด้วยตาหูจมูกลิ้นกายสัมผัสได้แต่จิตยังคิดนึกว่าภาพเอาได้ในวงเล็บวิมาน ซึ่งก็ยังต้องเป็นสิ่งที่ถูกรู้คำหยาบหนูและรูปหยาบอยู่จิตที่เป็นขั้นเป็นนึกไปว่าไปทำเอาเองเนี่ยเราก็จะต้องรู้ให้ได้อีกไปจนกระทั่งอรูปซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกรู้ขั้นละเอียดสิ่งที่ถูกรู้กันละเอียดเรียกว่ารูปสิ่งที่ถูกรู้คำหยาบไปกว่ารูปมันจะเป็นวิมานอย่างไรมันจำเป็นตั้งแต่ตาหูจมูกลิ้นกายหรือแม้แต่ยังคิดนึกว่าภาพเอาเองก็ตามและเป็นภายในขั้นต้องสัมผัสจิตในจิตจริงๆเป็นภายในที่จะต้องสัมผัสจิตในจิตจริงๆถูกต้องลงตัวเป็นแท้ทั้งจิตจริงในวงเล็บเจโตและทั้งที่รู้ตามบัญญัติมาด้วย ในวงเล็บสุตมยปัญญาด้วยจินตามยปัญญาจะต้องรู้ต้องจิตต้องจับแม่นแล้วก็รู้ด้วยเหตุผลด้วยบัญญัติด้วยภาษาด้วยปริยัติด้วยความรู้นอกที่เราเข้าใจรู้เข้าไปจับจิตเข้าไปเทียบเคียงกันเสมอเมื่อรู้ครบทั้งสภาพจิตจริงในตนทั้งตรงกับบัญญัติดังกล่าวแล้วก็เป็นรู้รอบสิ้นทั่วแจ้งจริงเป็นภาวนามยปัญญาเป็นการทำวิมุตจนแจ้งในวิมุตติญาณทัสสนะแท้ได้เพียงละรูปแบบหยาบใหญ่ๆเรื่องต่ำๆง่ายๆในเว็บฤดูปักวิวาทวิมานมาเป็นอันดับต้นๆก็รู้แจ้งถูกชั้นถูกเชิงว่า มีสูงขึ้นแล้วดีขึ้นแล้วในวงเล็บศุภะหรือสุคติสูงขึ้นดีขึ้นเรื่อยๆมันเป็นสภาพบอกลักษณะสุคติหรือสุภะจะเจริญขึ้นก้าวหน้าขึ้นได้ดีขึ้นอย่างนี้เป็นความหลุดจริงเป็นความพ้นจริงตนเบาตนว่างตนพ้นภาระตนได้ประโยชน์แท้เห็นจริงเข้าใจแจ้งเชื่อมั่นในวงเล็บอัฐิมุตตะหรืออธิโมกข์อธิบายและจะสูงขึ้นสูงขึ้นรู้ชัดในความจริงที่ตนไปหลงติดทั้งรูปจากทั้งรูปกลางรูปสูงตนพ้นโรคระบาดมาสิ้นแล้วอย่างสนิทใจถึงใจ ก็รู้ความสุขรู้ความสูงนั้นด้วยลักษณะอาการอย่างที่มีอยู่เป็นอยู่นั้นชัดๆในวงเล็บสุพรรณเทวะอาทิมุตโตโหติมันเป็นสภาพเกิดเลยนะเกิดวิโมกข์ 3 เป็นสุพรรณเทวาธิราชโหนติเกิดโหนติแปลว่าเกิดจริงมีจริงย่อมมีขึ้นได้จริงทำให้มีขึ้นที่ตนได้จริงโหติเกิดขึ้นย่อมย่อมเป็นย่อมเกิดโทษอย่างยิ่งเป็นตัวที่มันเป็นของดีเหลือเกินยากนะปฏิบัติธรรมที่ต้องการส่วนนี้แหละเราได้เราก็รู้แล้วอาการอย่างไรอย่างไรรู้เห็นเองไอ้ที่พูดนี่พูดภาษาอธิบายเท่านั้นน่ะใครจะไปเจอสภาพ พันเทวาธิราชคุณเจอคุณรู้พูดไปเดี๋ยวนี้ถ้าใครมีสภาวะรองรับเราได้เรามีเราเป็นเราก็รู้อ๋อหมายถึงอันนี้ใครได้อย่างหยาบก็เทียบเท่ากับอย่างหยาบที่เราได้ใครได้อย่างกลางก็เทียบอย่างกลางใครได้อย่างละเอียดเทียบเท่าของเราเองแล้วก็เพิ่งเรียนรู้ในโลกกระทำอยากๆใหญ่ๆอื่นๆต่างๆอีกจนตนพ้นมาได้อีกอย่างสนิทใจถึงใจก็รู้ความสุขความจบความสูงนั้นด้วยลักษณะอาการอย่างนั้นอย่างนั้นอีกชัดๆก็เป็นสุพรรณเทวดาโหติขั้นสูงขึ้นสูงขึ้นไปได้ด้วยการพ้นโมหะเช่นนี้ขึ้นเรื่อยๆก็คือ Vivo กระทำลำดับ 3 เพิ่มขึ้นเรื่อยๆนั่นเอง นี่เป็นลักษณะหลุดพ้นล่ะรู้รูปรีโมทแรกก็รู้ลูกเห็นรูปรูปที่จริงถ้าแปลกันตามศัพท์อื่นก็ไม่มีปัญหาอะไรจับตัวแม่นจับตัวถูกมีหมวก 2 ก็คือรู้ชั้นเชิงรู้ความยาวความละเอียดความนอกความในความรวมกับความไม่รวมความจริงแท้กับความไม่จริงรู้ชัดขึ้นทีนี้อะไรควรจะล้างจะล้างคนละความไม่จริงที่เราล้างความมันไม่ถูกสิล้างความไม่รู้ชัดแจ้งในปัญญาอันนี้ไม่เอาแล้วก็ทำออกมันก็หลุดลงๆอันที่ 3 ก็ไม่มีพวกเราทำได้นะได้ผลหลุดไม่ใช่จะจับตัวถูกเป็นรูปีรูปานี้ปกติเท่านั้นไม่ใช่เหนือกว่านั้นน่ะเห็นรู้ชั้น ของมันด้วยแล้วก็ทำให้มันหลุดลงไปได้ด้วยอัตราจนพ้นโลกกามโรคกระทำอย่างกลางอย่างสูงขึ้นไปเรื่อยๆจนแจ้งในความสุขความจบความสูงนั้นๆด้วยลักษณะอย่างนั้นอย่างนั้นอีกชัดๆก็เป็นสุพรรณเทวะอธิปัตย์โหติขั้นสูงขึ้นสูงขึ้นไปอีกต่อจากนี้ไปหาผู้ใดไม่เคยไปนั่งหลับตาสมาธิมาก็เป็นอันไม่ต้องไปเรียนรู้สภาพจิตที่ไปหลงยึดในสภาพนั่งหลับตานั้นๆหมายความว่าหมายเหตุอันนี้หมายความว่าใครที่ไปนั่งหลับตามาไปเรียนรู้รูปประชาชนเขาก็ไปนั่งหลับตาเป็นรูปประชารูปปฏิก แล้วเขาก็จะเรียนอรูปฌานโดยที่นั่งหลับตานั่นน่ะไปอะไรไปอีกคนที่ไม่เคยเรียนไม่เคยรู้แล้วไม่ต้องไปกังวลเลยไม่ต้องเป็นนึกคิดหรือคนเรียนแล้วเนี่ยมานั่งตั้งหลักให้ดีนะไปนั่งคิดว่าสัญญากำหนดหมายว่าเอารูปมันต้องเป็นอย่างนี้อย่างนั้นอยู่ตามที่พบที่สร้างอยู่นั้นมาฟังดูต่อไปนี้ต่อจากนี้ไปหาผู้ใดไม่เคยไปนั่งหลับตาสมาธิมาก็เป็นอันไม่ต้องไปเรียนรู้สภาพจิตที่ไปหลงยึดรูปในสภาพนั่งหลับตานั้นๆมันจะเป็นยังไงช่างมันไม่ต้องไปคิดถึงคุณไม่เคยไปนั่งหลับตาแล้วไปเรียนรู้ว่านี่คืออรูปประชานิคืออรุณไม่ต้องคิดนึกถึงเลยเฉยๆก็เรียนรู้แต่สภาพวิญญาณฐิติมีกำลังจะพูดถึงวิญญาณฐิติแชร์ให้ฟัง ไม่ต้องไปปั้นเป็นมโนอัตราหรือว่าเป็นลงอรูปประเภทเป็นภวตัณหาภวภพจึงไปปั่นไปสร้างแบบพวกนั่งหลับตาไปปั่นสร้างไม่ต้องไปคำนึงไม่ต้องไปกังวลพวกนั้นน่ะเป็นแต่เพียงเครื่องรอรอให้จิตสมถะรอให้จิตหยุดเพ่งก็ไปเพลงไสก็ไปไสก็ไปแก้วดวงใสนี้ซ้อนเข้าไปในนั้นมีดวงสายที่ซ้อนอยู่ในนั้นอีกนะเพลงก็ไปเพลงก็ไปเพลงก็ไประบบสะกดจิตระบบหลอกให้สะกดจิตโดยตั้งเป้าอุปทานเอาไว้สร้างจุดอุปทานจิตเข้าไปโดยปั้นเอาเองใช้ยิ่งกว่าก็ความรู้สึกของตัวเองแล้วเราก็ปั้นจนกระทั่งเป็นรูปเห็นว่าโอ๊ยจริงๆด้วยนะนี่รูปนิสัยขนาดนี้อันนี้ใสยิ่งกว่านะเป็นความรู้สึกของเราเห็นว่าสายยิ่งกว่าเข้าไปเองเป็นมโนมยาอัตราถ้าปั่นสำเร็จ เพราะฉะนั้นพวกนี้ถูกเปลี่ยนอุปทานจิตได้จนกระทั่งเป็นตัวรูปตัวล่างที่เราสัมผัสเองปั้นเสพเองสร้างโทรทัศน์ข้างในใจของตัวเองได้เองแล้วก็หลงของตัวเองนึกว่าตัวเองเก่งมันเป็นเรื่องไม่มีวันพบชาติที่ตัวเองปั่นเป็นเพราะว่าเพราะเป็นเพราะว่าตัณหาและก็เพลงก็ไปเพ่งก็ไปเพลงก็ไปจิตเราก็มีปิติยินดีศรัทธาปากมันยึดก็เป็นหนักเข้าไปหน