231209-2-261 ทางเอกภาค2-ตอน261(หน้า519)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท055.txt

้วก็อธิบายไว้พูดกันบ้างเปล่ากันบ้างอย่างน้อยก็ได้ยินเกษียณก็สาย ไม่ใช่ว่ามืดบอดไม่ใช่ว่าจมทางอยู่ในทางโลกมืดมืดดำๆหนักเท่ากับเป็นดำปริศนากันอยู่อย่างนั้นไม่ใช่แต่มันมีทางได้เมื่อไม่กี่วันวันนี้ได้อ่านข่าวหนังสือพิมพ์ไม่ใช่ข่าวเราเป็นบทความที่เขาความจริงของประเทศซึ่งมีคนในประเทศนั้นแล้วเขาเป็นอยู่ยังไงเขาเอามาประมวลลงมาขณะนี้ก็ติดอยู่ในแผงจะเล็กกำแพงขาวเราถ้าใครสนใจดีๆอ่านดูเป็นบทความที่เขาประมูลถึงความรู้สึกหรือบทบาท ความเป็นไปของชีวิตในคนประเทศประเทศหนึ่งคือประเทศสวีเดนคนอยู่ในประเทศสวีเดนนั่นน่ะเขากำลังเป็นอะไรเพราะกำลังเป็นทุกข์ทุกข์เพราะอะไรทุกข์เพราะบ้านเมืองของเขามันมีมากไปมันอยากได้อะไรมันก็ครบพร้อมเงินก็มีข้าวของก็มีสมบัติก็มีอิสระเสรีภาพอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่เขาเองเขาคิดว่าเขาจะได้ทั้งด้านวัตถุเป็นอิสระทางวัตถุนะมีแต่ศีลธรรมเร็วลงศีลไม่มีคำโกหกเต็มบ้านเต็ม การหลีกเลี่ยงเต็มบ้านเต็มเมืองขึ้นหลีกเลี่ยงอะไรหลีกเลี่ยงจะไม่ทำงานหลีกเลี่ยงซ่อนแฝงเอาเปรียบเอารัดโกหก sex จัดรุนแรง 19 รุนแรงทุกคนมีอิสระเสรีภาพที่จะทำอะไรต่ออะไรในเรื่องเกี่ยวกับเรื่องสนุกสนานทางด้านโลกโลกีย์ได้เต็มที่แต่เขากำลังทุกข์กำลังเป็นทุกข์กันเพราะรัฐบาลให้อะไรต่ออะไรเขามากเกินไปซึ่งเป็นโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งเป็นความรู้สึกของคนอีกกลุ่มหนึ่ง ส้มมีวัตถุมากเพียงพอก็สมบูรณ์ในวัตถุแต่เขาก็เป็นทุกข์เหมือนบ้านเศรษฐีเป็นเศรษฐีมีอะไรพร้อมแต่ไม่รู้จักบทบาทของจิตวิญญาณไม่รู้จักความจริงของจิตวิญญาณไม่รู้สึกไม่รู้ทุกข์ไม่รู้บาปไม่รู้บุญไม่รู้ความจริงคืออะไรนี่เป็นโรคอีกโรคนึงหรือเป็นหมู่คนอีกกลุ่มนึงที่เป็นความจริงเดี๋ยวนี้ประเทศหลายประเทศสังคมหลายสังคมเขากำลังดิ้นรนไปสู่จุดนี้ดิ้นรนไปสู่จุดให้มีวัตถุประสงค์พร้อมเพรียงสะพัดกันหมุนเวียนถึงซึ่งจัดโดยกลุ่ม ผู้บริหารเรียกว่ารัฐบาลรัฐบาลเขาจัดได้ก็สามารถที่จะทำกำแพงภาษีมากพอคนที่ทำงานแล้วก็เอามาเสียภาษีหรือเอามาให้เข้ากองกลางมีจำนวนมากเพียงพอคนก็จะต้องพยายามถูกอำนาจส่วนหนึ่งบังคับให้ทำงานให้เพียงพอเพื่อที่จะเหลือส่วนที่เหลือนั้นไว้กินไว้ใช้นอกนั้นก็จ่ายมาไว้เลี้ยงส่วนกลางเรียกว่าเอามาจ่ายภาษีผู้ที่บริหารจัดแบ่งส่วนกลางที่ได้เข้ากองกลางนี้ก็จัดแบ่งเฉลี่ยออกไปเป็นสวัสดิการและออกไปให้ แก่ผู้ที่เขาทำไม่เพียงพอเพราะฉะนั้นเมื่อส่วนกลางได้รับผลประโยชน์จากพลเมืองมากเพียงพอก็สามารถที่จะสะพัดส่วนกลางนี้ออกไปสู่พลเมืองผู้ที่ขาดแคลนโดยเฉพาะคนที่จัดสรรมาเป็นระดับระดับหรือว่าเป็นพิการบ้างเป็นคนป่วยคนเจ็บเป็นคนที่ไร้สมรรถภาพคนที่อ่อนแออะไรต่างๆนานาก็เป็นสวัสดิการเป็นการจัดสรรความเสมอภาคและความเฉลี่ยให้ได้ทั่วถึงกันก็เป็นได้จัดการกันจัดสรรกันก็เป็นได้เพราะฉะนั้นในประเทศสวีเดนเขาเนี่ย ใครจะไม่ทำงานอะไรจะอยู่ชีวิตไปวันๆนึงกินอยู่หลับนอนแล้วก็มีกินมีอยู่ไปตลอดชีวิตไม่ต้องทำอะไรแต่ต้องตรงโกหกเพราะว่าเขาก็มีหลักการของความจริงเหมือนกันว่าถ้าคนไม่พิการไม่เจ็บป่วยไม่นู่นไม่มีอะไรเขาก็จะต้องทำงานจนมีงานมีการก็หางานให้มีงานให้ใครได้เท่าไหร่ก็เสียภาษีตามที่เป็นนั้นจริงๆหากขึ้นมาภาษีแพงภาษีตั้งแต่ 75 เปอร์เซ็นต์ลดหย่อนลงมาจนกระทั่งถึง 40 50% ขึ้นไปภาษีไม่ใช่อย่างที่เราเป็นกันอยู่ทุกวันนี้ภาษีของเมืองไทยเรานี่ภาษี 3% เท่านั้นเอง 50% แบ่งเฉลี่ยกันยังเบียดเกษียณทุกอย่างแล้วก็มีทางเลี่ยงกันได้อีกทุกอย่างมากมายไม่เหมือนกันเขามีวัตถุเพียงพอเขามีของทรัพยากรในประเทศมากพออุดมสมบูรณ์และเข้ากับพยายามที่จะกระทำกันออกมาแล้วก็เฉลี่ยเลี้ยงดูกันก็สุขสมบูรณ์ดีโดยวัตถุแต่พวกเราไม่ประเทืองปัญญาไม่เกิดความเจริญทางปัญญามันก็เซ็งประชาชนหนุ่มสาวของสวีเดนสมัยนี้รุ่นนี้เขาพัฒนามาประมาณ 50 ปีประเทศสวีเดนพัฒนา ประเทศของเขามา 50 ปีประชาชนของเขามีอยู่มีกินแต่มีทุกข์และจิตใจของเขาก็เซ็งไม่พัฒนาไม่ก้าวหน้าไม่เจริญไปด้วยคุณแห่งศีลคุณแห่งธรรมไม่เจริญมีแต่รถเป็นไปด้วยความโกหกมดเท็จซ่อนแฝงเอาเปรียบเอารักบำรุงกามารมณ์ไทยปรารถนาอะไรก็ต้องการอะไรก็พยายามพลิกแพลงทำเอาต่างๆนานาและจะเห็นได้ว่าอิสระเสรีภาพที่แท้จริงนั้นลดลงลดลงจะทำอะไรต่ออะไรก็จะมีเจ้าหน้าที่บ้านเมืองบริหารคอยดูคอยแลคนนั้นทำคนนู้นทำนี่นี้จด ทำผิดกฎนอกกฎนอกระเบียบอะไรต่ออะไรต่างๆนานามากมายจุกจิกจู้จี้ไปหมดเขาบอกว่าคนทำไมเกิดมาเป็นคนจะต้องมีคนคอยจดนั่นจู้จี้มีอะไรตลอดเวลานะเขาว่างั้นพวกคนในที่นั้นจึงมีความทุกข์ชนิดที่เขาไม่รู้ตัวไม่เชื่อฟังก็พยายามใช้ความสังเกตอ่านว่าคนเรานี่มันดิ้นรนดิ้นรนพยายามที่จะได้อะไรต่ออะไรขึ้นมาพยายามที่จะมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาซึ่งมีแล้วได้แล้วมันก็ไม่ได้มีความสุขหรือว่าไม่ได้มีความประเสริฐอะไรนักหนาเพราะทิศทางมันก็มีให้เราเลือกดูความฉลาดในทางความคิดเอารัดเอาเปรียบแบบคน ดาส่วนใหญ่ในโลกคิดถึงจะต้องมีปัญญามีความสามารถสูงแล้วก็กอบโกยวัตถุไว้เป็นส่วนตัวให้มากๆไม่ต้องไปถูกรัฐแบ่งเอาไปมากๆตัวเองสามารถที่จะกอบโกยไว้ได้มองมาในส่วนตัวเราอยากจะให้ใครก็ค่อยให้ไม่มีเสน่หาก็ไม่ต้องให้ใครกอบโกยเอารักเอาเปรียบใช้อำนาจฤทธิ์แรงของวัตถุที่เรามีนี้แลกเปลี่ยนเราได้หรือฟาดหัวใครก็ได้อย่างนั้นแล้วก็นึกวันนั้นน่ะเป็นความสมบูรณ์ของชีวิตเป็นประสบผลสำเร็จหรือบรรลุผลสำเร็จในชีวิตแล้วเรากินสูบดื่มเสพอยู่ ชีวิตอยู่อย่างนั้นไปตลอดตายชีวิตหนึ่งชีวิตหนึ่งแล้วก็เอาอย่างกันคนส่วนใหญ่พลเมืองส่วนใหญ่ในโลกเห็นอย่างนั้นเห็นอย่างนั้นและระบบในโลกระบบของสังคมของโลกหรือประเทศแต่ละประเทศกลุ่มหมู่คนของโลกก็เป็นระบบอย่างนั้นคือเป็นระบบให้ใช้อิสระเสรีภาพในความขยันหมั่นเพียงฤทธิ์แรงสุจริตใครสามารถมากไม่โกงมีความขยันหมั่นเพียรมีปัญญามีแรงงานมากๆเก่งๆก็สามารถที่จะสร้างสรรค์ขึ้นมาได้มีทั้งระบบในการสร้างวัตถุสร้างให้มันจริงๆและมีทั้งระบบถ่ายเทเร็วกว่าการพาณิชย์การพาณิชย์ในเร็วการถ่ายเท โดยการใช้ความรู้ทางตัวกลางหรือเอาความจำเป็นของมนุษย์ความฉลาดในการที่จะบวกลบคูณหารกำไรขาดทุนอะไรต่างๆนานาและเขาก็สามารถเป็นพ่อค้าที่ร่ำรวยแล้วก็เอาเปรียบเอารักได้เปรียบมีมากมีวัตถุกินสูบดื่มเสพแล้วก็พยายามสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างในรูปแบบลีลาอะไรต่ออะไรต่างๆขึ้นมาหลอกกันว่าเป็นความสุขได้เต้นก็สุขได้สัมผัสทางรูปอย่างนั้นอย่างนี้สุขแต่สัมผัสทางหูอย่างโน้นอย่างนี้สุขทางจมูกทั้งลิ้นทั้ง กายสัมผัสเสียดสีห้อมล้อมอย่างนั้นสุขสมมุติขึ้นมาเป็นรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปพัฒนาไปต่างๆหลากหลายค่อยๆมีขบวนการมีรูปมีร่างมีผสมเปอร์เซียผสมผสานที่เรียกว่าศิลปะศิลปะเดี๋ยวนี้อยากจะเรียกว่าศิลปะจนกระทั่งคนหมู่ 1 กลุ่มที่ศึกษาทางธรรมมานี่เขาเรียกว่าศิลปะนี่คือความลามกศิลปะคือความสกปรกเขาเรียกว่าอย่างนั้นแล้วศิลปะนี่คือความสกปรกทั้งๆที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าศิลปะนี่เป็นบุคคล ดมชนิดหนึ่งแต่มันเพี้ยนเพราะมันได้ปรุงมันได้สังขารมันได้สร้างสรรค์มันได้พยายามพ่อเพิ่มเอาอะไรมาผสมเปอร์เซียผสมเปอร์เซียจนหลุดออกนอกตระกูลศิลปะไปแล้วฟังดีๆอันนี้ศิลปะก็คือสังขารนั่นเองมันปรุงลงจนกระทั่งมากไปจนกระทั่งไปหยิบเอาไอ้สิ่งที่ได้เอามาคอยเป็นเปลือกนี่ปรุงจนกระทั่งเปลือกของเปลือกจนกระทั่งได้เปลือกของเปลือกของเปลือกและเอาเปลือกของเปลือกของเปลือกของเปลือกมาปรุงกันจนกระทั่งไม่มีแก่นและไม่มีสาระไม่มีแก่นไม่มีเนื้อกลายเป็นปรุง เพราะสิ่งพอกสิ่งหุ้มแล้วก็พ่อก็ไม่รู้กี่ชั้นก็กี่ชั้นกลายเป็นจะมายาทั้งนั้นเลยหลอกกันเอาของปลอมมาปรุงหลอกกันทั้งหมดหาแก่นมิได้หาเนื้อเชื้อไม่ได้แล้วเรียกอันนั้นว่าศิลปะชื่อเก่ามันยังอยู่ศิลปะแต่ความจริงมันไม่เป็นแล้วเดี๋ยวนี้เป็นอย่างนั้นแล้วเราก็ไปลงไอ้ศิลปะหรือเครื่องเรื่องปรุงเรื่องหรอกไม่ว่าจะเป็นรูปไม่ว่าจะเป็นรถไม่ว่าจะเป็นกลิ่นเสียงสัมผัสนอกหรือแม้แต่จะไปปรุงทางจิตสร้างมโนอัตราจ้างอัตราสร้างอัตภาพปรามอะไรต่างๆนานาอาจจะ ฟังปรมาตมันต่างๆขึ้นมาหลอกกันลงเป็นสังขารหรือเป็นศิลปะในการสร้างสร้างมาหลอกกันทั้งนั้นแต่คนทุกวันนี้ก็อาศัยเครื่องหลอกเหล่านั้นเป็นสิ่งเสวยแก่นสารเนื้อหาสาระชีวิตไม่เป็นพฤติกรรมที่มีประโยชน์อะไรชีวิตมนุษย์ทำแต่เพื่อที่จะได้สิ่งเหล่านั้นมาแลกเปลี่ยนอย่างน้อยก็ทำงานเพื่อได้สัมผัสรูปมาแลกเปลี่ยนเป็นสุขทำงานเพื่อได้สัมผัสเสียงมาแลกเปลี่ยนเป็นสุขทำงานเพื่อได้กลิ่นได้รถได้สัมผัสกายพอให้แก่ตนเองแลกเปลี่ยนให้แก่ตนเองและตนเองได้รับสิ่งเหล่านั้นเพราะว่าเป็นสุขมีแต่อย่างนั้น ไม่ใช่ทำงานเพื่องานทำงานเพื่อสร้างสรรค์ไปให้คนได้รับแล้วก็เจาะลงไปถึงว่ามนุษย์นี่น่ะได้ความประเสริฐหรือว่าได้แก่นสารอะไรไม่รู้ไม่เข้าใจแล้วมันมันฟาร์มหรือว่ามันหลวมมันออกมาข้างนอกกันจนกลายเป็นชีวิตที่โหวงเหวงเป็นชีวิตที่เหมือนลูกปิงปองคุณครูในเบาๆลอยๆลมๆไม่มีน้ำหนักไม่มีเนื้อหาสาระเพราะฉะนั้นการทำงานจึงไร้สาระไม่ใช่ทำงานเพื่อพัฒนามนุษย์ไม่ใช่ทำงานเพื่อที่จะให้มนุษย์นี้อยู่ ดีกันอย่างสันติภาพมีความสุขเย็นมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมีความเป็นเลิศเนื้อเดียวกันหากมีความเป็นอยู่อย่างเอ็นดูปราณีเอื้อเฟื้อเกื้อกูลมันไม่เป็นอย่างนั้นมันกลายเป็นการสร้างให้มนุษย์อยู่กันอย่างแก่งแย่งเห็นแก่ตัวเอาเปรียบเอารักจิตมันก็จะวิญญาณก็กลายเป็นจิตโรคโทรศัพท์แล้วก็เป็นจิตที่สั่งสมไปด้วยราคะราคานี้เป็นกิเลสรากเหง้าถ้าเป็นลักษณะต้องการให้แก่ตนมากท่านเรียกว่าโลกราคะที่ ต้องการผลักแรงๆสนิทกับโทรศัพท์ราคะนี่คือรากเหง้าของกิเลสต้นข้าวของกิเลสผลักฤดูอยู่ในตัวราคะแรงๆมันก็เป็นเชื้อที่ไม่ปลดปล่อยแม้แต่จะผลักออกก็คือการไม่ปลดปล่อยในการไม่หมดพยาบาทยังพยาบาลอยู่เจอหน้ากันเมื่อไหร่ก็ฟาดฟันนั่นคือราคะชนิดพยาบาทราคาชนิดรากชนิดไม่ปลดปล่อยแม้แต่ความพยาบาทความโทรศัพท์อันร้ายกาจนั่นเองก็เรียกว่าราคาแค่นั้นครับเพราะว่าเราไม่มีเรียนรู้ มีบทบาทของจิตหรือว่าความเป็นกิเลสของจิตในลักษณะทั้งราคะโลภะโทสะแล้วไม่มารู้ความจริงก็เป็นโมหะเป็นความหลงหลงผิดเป็นถูกหลงสิ่งที่ไม่ใช่ความจริงเป็นความจริงก็ร้องอย่างนั้นถ้าเกิดว่าเราได้เรียนรู้ได้แสวงหาอะไรก็ได้มาปลดปล่อยสิ่งที่มันฟาร์มสิ่งที่มันเป็นของไม่จริงมาไล่เรียงมาจนกระทั่งเราได้กล้าหาญชาญชัยเป็นคนที่อีกชนิดหนึ่งมาจนป่านนี้นะเดี๋ยวเราได้ผลิตต้น ยางกระทำตนสั่งสมตนไอ้ตัวเราเองเนี่ยมีชีวิตก็เป็นสุขกับเขาเป็นสุขคืออะไรเป็นสุขก็คือไม่เดือดร้อนใจแล้วก็มีวัตถุเข้ามาสังเคราะห์ชีวิตเอาไว้อยู่ผ่านวันคืนเป็นไปอยู่อย่างสมบูรณ์คำว่าสมบูรณ์คำนี้ไม่ได้หมายความว่าใหญ่เกินมากเกินไม่ใช่อย่างนั้นสมบูรณ์คำนี้หมายความว่าพอดีชีวิตร่างกายแข็งแรงกระปรี้กระเปร่าไม่เจ็บป่วยไม่อาฆาตสมบูรณ์ก็คือ หมายความว่าเป็นผู้ที่ได้อาหารกันเองนั่งอยู่บนฐานอันอื่นเพกาสมิงกะนั่งอยู่บนฐานยอดเยี่ยมแล้วได้อาหารกันเองและอาหารนั้นเองก็แปลเนี่ยคนเรานี่แสวงหาอาหารแล้วก็มีอาหารมาสังเคราะห์ชีวิตเมื่อได้สิ่งที่มารองรับชีวิตทางด้านวัตถุเราก็มีวัตถุนั้น วิเคราะห์สบายอาหารสำคัญก็ได้แก่อากาศกับอาหารที่เข้าไปสังเคราะห์ทางปากแล้วก็รับเขาไปแล้วแม่อาการจะเป็นพิษมากแล้วแต่อากาศก็ยังพอที่จะลองเอามันอย่างมากฟรีก็ร้องเอามันเป็นพิษไปทั่วก็เลือกแฟนเอาสิใครจะเอาอากาศบรรยากาศไหนใครมีใจละเอียดสามารถอ่านได้ก็เอาเลือกเอาอากาศที่เป็นพิษมากเป็นพิษน้อยมันก็ใช้อ่ะจริงๆมันก็ฟอกมันก็ใช้พลังงานมากหน่อยถ้ามันเป็นพิษมากมันก็สังเคราะห์มากหน่อยคิดมากมันก็ขับพิษออกมันก็ใช้พลังงาน ส่วนหนึ่งท่าอากาศมันสดมันก็ได้อากาศสดมากการที่จะต้องขับพิษออกก็น้อยก็ใช้พลังงานขับดันหรือว่าสังเคราะห์อวกาศดีไว้ใช้ก็ใช้พลังงานน้อยมันก็เป็นเรื่องเท่าไหร่แม้แต่อาหารที่กินเข้าไปอาหารที่เอาไปเลี้ยงร่างกายพอเหมาะพอดีแม้แต่สิ่งที่ใช้ประกอบเป็นข้างนอกเลยเป็นเครื่องบริโภคนอกเป็นเครื่องนุ่งห่มเป็นที่อยู่หรือเครื่องใช้ไม้สอยเราก็ไม่หลงสังขารไม่หลงก็ปรุงก็สร้างเขาแต่งมาหลอกมาล่อไม่หอบไปหามไม่หลงว่ามันเป็นสุขเพราะได้มามากได้มาประดับเกียรติประดับ ชีวิตแม้แต่บ้านก็จะต้องเอาหลังใหญ่ๆประดับชูช่ออะไรเยอะแยะแล้วก็อวดอ้างเขานึกว่านี่แหละเป็นสุขเป็นผลสำเร็จของชีวิตอะไรต่างๆนานาก็ไม่ต้องมันยิ่งใหญ่มันก็ยิ่งรักษายากยิ่งต้องไปจ้างคนมากวาดมาปัดมาเช็ดมาถูดูแลอะไรต่างๆนานาสารพัดสารภีที่จะต้องเป็นภาระไม่เข้าใจความจริงอันนี้คนยิ่งเกิดมาม่ามันก็ยิ่งแย่งที่อยู่อย่างวัตถุก็แยกกันไปแล้วก็ยังมีตัวอย่างที่จะต้องไป or อวดอ้างกันใครยิ่งใหญ่คนนั้นยิ่งชมกันว่าเก่งเราเป็นคนอีกหมู่หนึ่งที่จะบอกว่าคนที่ไปแย่งสร้างบ้านใหญ่ๆแข่งกันไม่ใช่เก่งบ้า แล้วก็พูดแรงๆกันหน่อยมันบ้าถ้าไม่พูดกันอย่างนี้ไม่หยุดน่ะไม่หยุดเมื่อไม่หยุดแล้วเป็นยังไงวัตถุน้อยลงต้นหมากรากไม้ก็ไปตัดมันมากันจนกระทั่งมันเกิดไม่ทันน้ำท่าก็ไม่มีที่จะอยู่กันแล้วแต่ก่อนนี่น้ำอาศัยอยู่ในใบไม้ใบหญ้าหมุนเวียนเป็นธรรมชาติเดี๋ยวนี้น้ำมันก็อยู่อย่างนี้อยู่ก็อยู่ในโลกนี้แหละไม่มีที่จะอยู่มันแทนที่มันจะไปสังเคราะห์อยู่ตามใบไม้ใบหญ้ากิ่งไม้กิ่งหญ้าอยู่กับพื้นดินอะไรต่ออะไรสังเคราะห์หมุนเวียนกระจายมีพลังงานธรรมชาติจากต้นไม้สะพัดสังเคราะห์แปลธาตุต่างๆเป็นอากาศเป็นไอน้ำเป็นอากาศชนิดนั้นชนิดนี้ต่างๆนานา ไม่แล้วไม่มีแล้วต้นไม้ก็ลดน้อยลงการสะพัดต่อบรรยากาศหมุนเวียนโคจรกันอยู่เปลี่ยนแปลงไปหมดน้ำท่าก็จะท่วมเอาอากาศก็แปรปรวนไปการสังเคราะห์อากาศโดยเครื่องจักรธรรมชาติโดยดินโดยต้นไม้โดยพืชโดยสัตว์โดยคนแปรปรวนหมดอันนี้พูดไปก็ยิ่งเยอะเมื่อไม่รู้ทุกอย่างมันก็เผาผลาญลงมาการสัมผัสไม่เท่าไม่ทันมันก็ยิ่งแย่ลงแก่นสารของโลกแก่นสารของชีวิตถูกทำลายไปหมดเรามาเป็นผู้ที่รู้ก่อนแล้วก็พยายามจัดสรรระบบ ธรรมชาติระบบที่เป็นอยู่อย่างดีโดยเราพยายามไม่ผลาญลงอุดหนุนสรรค์สร้างขึ้นให้รักต้นไม้ให้บำรุงต้นไม้เพื่อนสัตว์โลกก็ให้เขาเกิดให้เขาเป็นให้เขามีเพราะสัตว์โลกแต่ละชนิดก็คือโรงงานก็คือสิ่งที่สังเคราะห์ปัญญาอากาศของโลกแต่ละระดับแต่ละอย่างไม่เหมือนกันและมันก็จะสัมผัสมันก็จะกรองสิ่งหนึ่งเก็บเอาสิ่งหนึ่งไปถ่ายเอาสิ่งหนึ่งออกมาอยู่ในโลกอ่ะมันก็จะเกิดการหมุนเวียนที่พอดีของโลกเขาไม่รู้เขาก็ทำลายกันเอามาสร้างบ้านสร้างเรือนเอามาทำโน่นทำนี่เอามันมากินสักอย่างเลยเดี๋ยวนี้ อะไรก็ยังไม่มีให้กินแล้วหนักข้าวก็ต่อไปมันก็มีแต่คนนี่แหละล้นโลกแล้วมันจะกินอะไรมันก็กินคนทั้งนั้นน่ะมันไม่มีเรื่องอะไรหรอกต่อไปในอนาคตมันก็ไม่มีอะไรจะกินมันก็กินคนจะไปกินอะไรสัตว์มันก็ฆ่ากันตายหมดต้นไม้มันก็เอามาต้นไม่มีไม่มีอะไรจะกินหนักเข้าก็กินกินคนกินหญ้าปลูกหญ้ากินโตเร็วหน่อยพื้นที่ก็น้อยลงน้อยลงเพราะเอาไปเล่นอะไรกันซะเยอะหลงไหลกันไปพวกที่มีทุนมีรอยมีเรี่ยวมีแรงก็กอบโกยไปออฟฟิศเป็นป่าเป็นโรคอะไรไปให้เขาเรื่องราวใครไปแตะต้องป่านั้นก็ไม่ได้ซะด้วยความกระบี่เกษตรความแข็งแย่งเพราะการไม่รู้ทำลายวัตถุโลกลงไปมากๆมันก็ น้อยลงงั้นเรามารู้แก่นสารของชีวิตเรามาอยู่เมื่อมีสุขโดยรู้ว่าอารมณ์จิตเราไม่ต้องไปถูกหลอกว่าจะต้องไปสร้างอารมณ์จิตเป็นวิมานบ้าๆบอๆเป็นเรื่องเหลวไหลอย่างที่เขาพาหลอกกันมีชีวิตอยู่จะต้องทำอารมณ์อย่างนี้นะจะต้องสร้างวิมานอย่างนี้ด้วยอุปทานจิตสร้างอุปทานหลงๆอย่างเขาหลอกจะต้องมีอารมณ์อย่างนี้จะต้องคิดอย่างนี้จะต้องเป็นจิตอย่างนี้อย่างนี้อยู่กับเขาในโลกเรารู้เท่าทันเราก็ไม่ต้องไปสร้างจิตที่จะต้องเป็นอารมณ์อย่างที่เขาเป็นในโลกเราพอแล้วมีสันโดษไม่ต้องไปหัวเราะเอิ๊กจ้างเอาเงินไปจ้างเขามาตลกให้เราหัวเราะต้องไปเสพอารมณ์ดูการบันเทิงอย่างโน้นอย่างนี้ เพื่อที่จะเทียบเคียงกับระบบชีวิตของเราโอ๊ยชีวิตของเราเนี่ยยังไม่ได้ปรุงไม่ได้สร้างเท่าเขานะเขาก็ทำเป็นตัวอย่างเป็นนิทานเป็นนิยายอะไรมาหลอกว่าเห็นไหมเนี่ยคนนี้เป็นสุขอย่างนี้คนนี้หรูหราอย่างนี้คนนี้รุ่มรวยงี้คนนี้เสพอร่อยอย่างนี้เป็นตัวอย่างต่างๆนานาหาแง่หาเงินจับแง่จับเงื่อนต่างๆที่เป็นรสชาติของโลกที่เขาสังขารปรุงเอามาปะติดปะต่อทำเป็นหนังอย่างนี้มันอย่างนี้อร่อยอย่างนี้เราไม่ได้เขานะเราก็ไม่รู้ตัวว่าไปรับเขามาก็มาคิดฝันฝันหวานๆเออเราได้เป็นอย่างเขามั่งก็จะดีแฮะเราถ้าได้อย่างนู้นบ้างก็จะดีนะอย่างนี้มันก็จะดีไหมรับมันมาโดยเขาเจ็บประมวลเอาอะไรที่เขาสังขารที่ปรุงนั้นมาหนังนี่มันเก็บเอาแต่ไอ้เรื่องที่มันเป็นรถที่นิยมของโลกมาประมวลไว้ จัดๆจังๆเป็นตัวอย่างใครไปนั่งดูหนังมันก็คือไปรับกระแสที่เขาประมูลกระแสสังขารที่เขาประมวลเป็นรถของโลกเป็นอัสสาทะของโลกเอามาใส่ๆๆไว้แล้วก็ไปรับเอามาพอไปนั่งดูก็นี่เป็นรถจัดไปในทางโทรศัพท์มีรถจัดไปในทางราคะหรือโลภะมีรสจัดไปในถังโลหะก็ไปประมูลรับกระแสเข้ามาเรื่อยแล้วก็มาสั่งสมไว้ในใจเป็นเชื้อเหมือนเชื้อหมักแล้วก็ออกฤทธิ์ค่อยๆออกฤทธิ์ออกฤทธิ์เรายังไม่ได้เรายังไม่เคยได้อย่างนี้ถึงโอกาสตอนนี้เราชักมีเงินตอนนี้เราชักมีแรงเอามั่งละวะตอนนี้ยังไม่มีแรงหาเงินหาทองก่อนสะสมกอบโกยมาให้ได้เร่ง ดูดเอาเงินเอาทองเอาเข้าเอาทองวัตถุที่จะมีฤทธิ์มีอำนาจเข้ามากรอกไว้ให้ได้มากๆพอได้แล้วจะได้เอาไปแลกเอาไปแล้วตอนนี้ชักถึงแล้วตอนนี้ยังไม่ถึงก็ไม่เหิ่มหานะแหมเราอยากได้เศษไอ้โน่นไอ้นี่ที่เขาสร้างหลอกล่อเอาไว้เป็นสังขารปรุงเป็นเครื่องที่เขาเอามาใส่ไว้ในจิตเรายังไม่มีแรงเราก็ไม่อาจหาแหละเรายังไม่มีเงินพอเรายังไม่มีฐานะพอเราก็ยังไม่อยากได้แหละเพราะรู้อยู่ว่าถึงอยากได้ไปก็เป็นทุกข์เพราะว่าเราไม่มีสมบัติพอเรามีเรี่ยวแรงพอจนกว่าจะลืมตาอ้าปากได้พอสมควรเอาล่ะว่าตอนนี้เราได้แล้วเงินเราก็พอเรี่ยวแรงแล้วก็พออำนาจแล้วก็พอเอามันละเว้ยไอ้สิ่งที่มันหมักอยู่ในใจ อยู่ในใจที่เคยไปถูกเขาเรียกว่าถามพ่อตราตรึงเอาไว้เป็นนิมมานรดีเป็นมันก็ขึ้นปรนนิบัติสวัสดีเป็นตราใจตรึงใจที่นี่มันก็ขึ้นเลยทีนี้อำนาจออกเลยกรณีนี้พระสวัสดีนี่หมายความว่ามันจะต้องเอามาให้ได้ดั่งใจคือตัวนิมมานรดีคือตัวอาสวะหรืออนุสัยหรืออุปทานที่ก้นบึ้งจิตไปรับมาเนี่ยมันออกฤทธิ์แรงจะต้องให้ได้มาด้วยอำนาจประเพณีไอ้อย่างนั้นแหละอย่างใดที่ยังไม่เคยได้หรืออย่างใดที่ตราใจเอาไว้ว่ามันต้องได้เว้ยชาติใดชาติหนึ่งเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ตามสักเวลาใดเวลาหนึ่งฉันจะต้องเอาอย่างนี้ให้ได้มันไม่หายไปมัน ตราใจเรียกว่าอุปทานจิตหรือวิมานในใจคุณก็มีวิมานนั้นอยู่ไม่เลือนหายไปไม่หายแล้วถ้าไม่ได้เรียนสัจธรรมไม่หายทะเบียนสัจธรรมและถึงจะรู้เท่าทันแล้วก็เลิกแม้ขณะนั้นคุณยังมาล้างตราใจที่มันอยู่ในใจของคุณมากกว่ามากของใหม่เราดูแลเราไม่ไปสั่งสมเราไม่ไปถูกหลอกมาอีกของเก่าก็ล้างไปล้างไปล้างไปวันหนึ่งก็หมดถ้ามันรู้ทิศทางมันรู้หลักการแล้วแน่นอนนี่ไม่รู้เรื่องเลยของเก่าก็ยังไม่ล้างจะไปเอาของใหม่มาหมักเข้าไปอีกหมักเข้าไปอีกหมักเข้าไปคุณจะเกิดอีกกี่ชาติแล้วคุณถึงจะได้สมใจหมดคนเราคิดดูสิมันจะเกิดอีกกี่ชาติ สมใจหมดของเก่ามันก็ยังล้างไม่หมดเลยมันยังสะสมแล้วมันยังได้มาสมใจยังไม่ครบคันเลยของใหม่ยังไปรับเอามาอีกรับเอามาอีกจะต้องเอาอย่างนั้นจะต้องเอาอย่างนี้จะต้องมีเศษอย่างโน้นอย่างนั้นอะไรต่างๆนานาฮู้นานาสารพันตายชีวิตนี้จะต้องใช้หนี้กันไปอีกกี่ร้อยกี่พันกี่หมื่นกี่แสนชาติวนเวียนเข้าใจให้ดีนะว่าศาสนาพุทธนี้ไม่ใช่ศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาที่ไม่รู้จักการเวียนว่ายตายเกิดมันเป็นความรู้ที่แท้จริงว่าคนที่มันเวียนว่ายตายเกิดสั่งสมไปด้วยอุปทานสั่งสมไปด้วยจิตวิญญาณเป็นรากเหง้าและสามารถที่จะอดเสียได้สามารถที่จะสูญชีวิตจะเสร็จสิ้นเป็นอรหันต์ปลายสุด สมบูรณ์ไม่เกิดอีกได้ตลอดสามารถดับธาตุวิญญาณได้สนิทแน่แท้มีศูนย์และมีสืบต่อไม่ใช่ว่าตายแล้วชาติเดียวนี้เราสูญเลยไม่ใช่ไม่มีอะไรเกิดต่อไม่ใช่เกิดต่อแต่ไม่ใช่อัตตาไม่ใช่ตัวตนอย่างที่คนไม่รู้ความจริงไปเผลอพบกันอยู่มันมีองค์ประกอบในการประชุมอีกมากเป็นอจินไตยเป็นเรื่องที่คิดยากแต่มันก็เป็นการสั่งสมเป็นบุญบารมีเป็นกรรมเป็นวิบากมีจริงมันตาย 0 ไม่ใช่ตายเกิดก็ไม่ได้เกิดจากที่เราคิด ที่ถูกอธิบายที่ถูกเชื่อมสอนมายังไม่เข้าท่าไม่ใช่ไม่ใช่สัตว์อย่างที่เราเข้าใจและไม่ใช่อุเทไม่ใช่ตาย 0 แล้วก็ไม่ใช่ตายเกิดแบบที่เราเข้าใจอีกเพราะเราเคยถูกอาจารย์ด้วยผู้ที่โดนๆๆเดาๆหลอกมาเยอะแล้วมันเป็นอาจินตายเป็นเรื่องที่เกินคาดเกินคิดเพราะมีส่วนผสมที่มากกว่าที่เรารู้คนที่รู้ได้แค่ส่วนผสมส่วนหนึ่งแล้วเอาส่วนผสมแล้วก็เป็นคนพิการมาพูดเรื่องพิการพิการให้เราฟังกันเพราะงั้นอย่าไปพูดผู้รู้แล้วไม่พูดหรอกเพราะผู้รู้มันก็เรียนรู้กันไม่ครบถ้วนถึงรู้ความพระพุทธเจ้าเราถือว่าท่านรู้จริงท่านก็ยังไม่ค่อยพูดเลยขนาดผู้รู้จริงท่านยังไม่ค่อยพูด แล้วเราไม่รู้จริงจะไปพูดทำไมพูดให้มันบาปปากทำไมนอกจากกิเลสอวดดีอยากอวดดีทั้งๆที่ดียังไม่ครบครันขี้ก็เลยโทรแล้วมันพูดเพราะงั้นอาจินตายหรือว่าวิบากกรรมว่าวิบากนี่คนที่เขารู้รู้ดีแล้วเข้าใจดีแล้วเขาไม่พูดหรอกเขาไม่ค่อยขยายความหรอกขยายไปทำไมเพราะมันเป็นเรื่องจริงคนเราทำชั่วเนี่ยผลวิบากมันก็เป็นชั่วพอเราทำดีเนี่ยผลวิบากมันก็เป็นดีแล้วเข้าใจง่ายๆอย่างงี้ซะให้ได้เพราะฉะนั้นเรามาพิจารณาปัจจุบันนี้ว่าสิ่งนี้ดีจริงหรือไม่ดีจริงๆเสียงนี้ชั่วจริงหรือไม่ชั่วจริงถ้าสิ่งนี้ชั่วจริงที่สุดได้แล้วเราเลิกให้สนิทไปเลยอันนี้ดีจริงทำไปเลย ทำดีจะพิจารณาให้ชัดแม้เราทำนี่ว่าดีแล้วนี่มันมีส่วนหลงอยู่หรือเปล่าถ้าหลงก็แก้อีกให้มันดียิ่งขึ้นดียิ่งขึ้นดียิ่งขึ้นแล้วก็ทำดีนี่ไปเรื่อยๆไอ้ส่วนไม่ดีทิ้งมันให้ดีชัดๆไปเรื่อยๆนี่เป็นหลักการง่ายๆของชีวิตคู่นี้เชือกกลับที่พูดเนี่ยพูดผู้ใดเชื่อกรรมก็จะอย่างนี้จริงๆไม่ว่าต่อหน้าและลับหลังกรรมมันเป็นวิบากทั้งหมดตรงทั้งหมดคุณจะทำต่อหน้าคนหรือคุณจะทำลับหลังคนกรรมเป็นชั่วก็ชั่วกรรมเป็นดีก็ดีเป็นของจริงศาสนาพุทธมีเงินเหลือเกินเรื่องกรรมทำดีดีทำชั่วชั่วไม่ว่าต่อหน้าและลับหลังไม่มีความลับกรรมไม่มีความลับ ถ้าใครไม่เข้าใจจริงๆก็เลี่ยงลับหลังก็ทำกรรมชั่วต่อหน้าคนก็ทำกรรมดีแบบนั้นทำเอานะกิเลสทำเบ่งเอาหน้าต่อหน้าทำเอาดีลับหลังก็ทำชั่วคนไม่เข้าใจกรรมที่แท้คนเข้าใจกรรมที่แท้ต่อหน้าและลับหลังก็ทำดีชั่วต่อหน้าหรือลับหลังไม่ทำแม้ใครไม่เห็นก็ไม่ทำชั่วเพราะมันเป็นกรรมไม่ดีแล้วมันกำเป็นมรดกจากกรรมเป็นทายาทกรรมเป็นเรื่องสืบต่อกรรมฐานยาโทกรรมเป็นตัวเกิดกลับมาโยนนี้กรรมพันธุ์มันจะสัมพันธ์กันไปมันจะต่อกันไปก็เรื่องของกรรมทั้งสิ้น คำว่าปฏิสัมพันธ์จะเป็นทุกข์เป็นสุขหรือเป็นดีเป็นชั่วจะประเสริฐหรือไม่ประเสริฐก็อยู่ที่กรรมเนี่ยปฏิสนธิอันนี้อาศัยอันนี้ถ้าคนที่เห็นหน้าเห็นหน้าเห็นแท้จริงในเรื่องของกรรมแล้วนะจะพิจารณากรรมเท่านั้นพิจารณากรรมตั้งแต่เราจะพูดจะเดินจะเหินจะกินจะอยู่จะไปจะมาจะค