250527-3-214 ทางเอกภาค3-ตอน214(17ส.ค.2519-หน้า406)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

อัดอะไรมากนักจนกลายเป็นมันไม่สมดุลกันเลยอ่ะก็ทำให้เราเองทุกความทุกข์เกิดจากความไม่รู้ตัดสินไม่ได้ลงตัวไม่ได้ปล่อยวางไม่ได้คำว่าปล่อยวางง่ายๆแต่ไม่ปล่อยเพราะความไม่รู้จักวิธีอิจฉาไม่รู้จักเธอไม่รู้จักการกังวล ซึ่งเป็นขั้นปลายเป็นความละเอียดของจิตอีกเราไม่รู้ไม่เข้าใจมันและเราก็หวังเพื่อแรงเกินไปต้องการที่จะให้มันสะอาดในความต้องการในความที่มุ่งมาดปรารถนาแรงจัดที่เรียกว่าวิชาอภิชาวิษณุพระเนี่ยเป็นเชื้อเงาที่ทำให้เราเองเกิดมีอนุสัยหรือมีอุปกิเลสซ้อนเป็นอภิชาติป่าเป็นสภาพของความต้องการจัดแต่ก็แก้ไขไม่ได้เพราะมันไม่รู้แล้วก็มีแต่ความต้องการจัดมันจะกลายเป็นการโลกสอนดีหรือดีสอนโลกเป็นโรคซ้อน สอนโหลดเข้าไปอีกแล้วมันก็ทุกข์มันเก่าคนเราที่จิตใจของเรารู้ทุกข์แล้วนี่นะไม่ต้องทุกข์หยาบๆถึงขนาดแบกหามถึงขนาดต่อสู้ดิ้นรนอยู่อย่างโล่งๆแย่งชิงก็อยู่อย่างมากหรอกแม้แต่เราเองต่อสู้ไม่ได้สมใจแค่ว่าแม้เศษนิดเศษน้อยของกิเลสของเรานิดนึงมันก็ยังไม่ออกมันยังเหลืออยู่น้อยนึงเราก็อย่าไปยึดเป็นแรงยึดมันกล้าจนกระทั่งทุกข์ใจอึดอัดซึมเศร้าซึมใจยุ่งยากทรมานให้แก่ตนเองเป็นมากได้เป็นมากได้เพราะเราไม่รู้เพราะเราไม่ผ่อนคลายเพราะเราตีราคาความที่เราต้องการน่ะมันมากไปกว่าไอ้สิ่งที่เรามีความมีจิตของติดอยู่ที่ปลาย แล้วก็ไปหลงไหลเราไม่สะอาดเลยไม่สะอาดเลยเหมือนก็ยังจะถูกขี้หมาขี้โคลนคลุกอยู่ทั่วตัวคล้ายๆอย่างนั้นน่ะแล้วก็ประทับถมตนว่าเราไม่สะอาดเราไม่สะอาดอยู่นิดเดียวเท่านั้นน่ะที่เราจับมันไม่ได้ว่าเป็นคลิปผมแต่เราก็ไม่รู้ขนาดมันแล้วก็อึดอัดขัดขืนก็เท่ากับเราเป็นเลอะโคลนเลอะตรงกันหนักหนาอันมากมายแล้วเราก็ทุกข์เท่ากันกับเราและตรงมันก็ยังโง่อยู่มันก็ยังใช้ไม่ได้แล้วก็เฝ้ามองไม่ได้เรื่องในราวอะไรซึ่งมันไม่เข้าท่าอะไรเลยเรียกว่าเราไม่รู้ต้นกลางปลายเราไม่รู้ความลงตัวเราไม่รู้ความเป็นจริงก็เหลือเบาบางก็เบาเบาแต่เราไม่ได้ประมาทแม้โทษภัยอัน หมาน้อยเราก็ค่อยๆรู้มันจริงๆให้ได้แล้วค่อยปัดเป่ามันไปแต่มันจะมีอยู่บ้างก็รู้มันมันยังไม่จับตัวยังไม่มั่นคั้นยังไม่ตายปลดปล่อยยังไม่ได้ก็ค่อยๆรู้มันจะรู้แล้วว่ามันบทบาทอ่อนมันไม่เด็กแรงจนกระทั่งทำให้เราต้องดิ้นดิ้นรนเดือดร้อนจนจะต้องไปเสาะแสวงหาทางกายทางวจีทางลูกโลกหยาบอะไรไปอีกมันก็ไม่แต่มันก็เป็นบทบาทอยู่ในจิตบ้างเล็กน้อยเราก็ต้องรู้สภาพของมันว่ามันอ่อนแรงมันน้อยแล้วล่ะมันสบายเบาแล้วล่ะมันเป็นเพลงอุปปาติกะสัตว์มันเป็นเพียงจิตที่ส่วนนายมันไม่ออกมาข้างนอกแล้วมันไม่เวียนกลับมาเกิดอีกแล้วเรามีฤทธิ์เราชื่อเรามีวัดศรีว่ามีวัดสวรรคตมีอำนาจแน่นอนที่มั่นใจว่ามันไม่เด็ดขาดแม่ตายแล้วก็กล้าปฏิญาณตนได้ว่ามันจะไม่ออกมาข้างนอกเลย มันก็ไม่ๆไม่น่าจะไม่ต้องลำบากลำบนใจอะไรมากนักข้อสำคัญเราอย่าประมาทประมาทไม่ได้ไอ้คำว่าประมาทสูงมากเหลือเกินแล้วจะไปประมาทปล่อยให้มันเพาะเชื้อแรงเกินไปไม่ได้แล้วต้องรถมันได้รถบรรทุกทีแล้วมันก็จะอ่อนไปทุกทีจะรู้หรือไม่รู้ก็ตามเพราะมันไม่ค่อยถูกตัวมันนะเพราะว่ามันอ่อนมันบางมันมันรู้ๆอยู่แต่มันก็ดูมันไม่รู้เลยวันนี้ว่าสัญญานะสัญญาคือมันจะรู้มันก็รู้ไม่จริงรู้หัวรู้หางมันแสนนิดๆหน่อยมันไม่ถูกตัวแท้ๆของมันมันก็จริงก็ค่อยๆตบมันค่อยๆปรับมันไปเรื่อยๆมันก็จะถูกตัวจางๆไปสักทีจนได้แหละหรือว่าค่อยๆลดไปลดไปลดไปมันก็เบาบางไปเองเป็นไปอย่างนั้น ขอให้พวกเรานี่พยายามเข้าใจความลงตัวความลงตัวผมพูดมาก็นานพอสมควรว่าให้ตัดสินตัดสินเรื่องความลงตัวก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงผมก็มันก็ไม่เก่งกว่านี้อธิบายก็ไปอธิบายพยายามอธิบายอยู่จะอธิบายโดยประมาทก็ไม่ได้โดยจะให้พวกคุณประมาทเสียเลยแล้วก็ไม่ระมัดระวังและก็ไม่กระทำให้มันงามเพราะมันละเอียดละออลงไปก็ไม่ได้นึกว่ามันยากที่สุดผมก็พยายามที่จะให้ดีที่สุดที่พวกคุณเข้าใจแล้วก็ทำให้ได้ประโยชน์สูงสุดและขณะนี้เราได้อธิบายใกล้ลงมาจนกระทั่งถึงเอาพรรษาที่หยาบมาใช้ภาษาที่อธิบายความเด่นชัดมาใช้แม้ มาเอาสักอายะมาใช้กับอนาคามีจิตขั้นอนาคามีมันเป็นสักกายะอย่างไรมันเป็นสภาพที่รู้เรารู้มันว่าใหญ่คนอื่นไม่เกี่ยวมันยังมีฤทธิ์เดชอยู่มากเรารู้รู้เด่นเห็นโตชัดๆเป็นความประกอบกันเข้าเรื่องใหญ่ๆอยากซึ่งตรงกันข้ามกับคำอธิบายที่ประกายมันก็บอกลักษณะละเอียดบอกลักษณะว่าเราไม่ค่อยรู้มันเป็นรูปแต่นี่เราบอกว่ามันเป็นลักษณะหยาบที่เรารู้แล้วมันหยาบเพราะเราตัดสิทธิ์มันได้สัมผัสมันได้แล้วสัมผัสมันได้หรือทำความสัมพันธ์มันได้แล้วรู้ตัวมันขึ้นมาแล้วมันเกิดเมื่อใดเราจับมันได้เราเรียกว่าเป็นศักดาของเราคนอื่นก็ไม่สบายใจของเราหรอก คนอื่นเขาไม่สกายกับเราหรอกหญิงก็มีพื้นภูมิจิตที่อยากอยู่เขาจะมาสัมผัสรู้กับเราไม่ได้ก็ไม่ถือว่าเป็นสกายและเราก็ไม่ถือว่าเขารู้อันนั้นเขาเป็นอันนั้นเราไปถือว่าเขาเป็นศักดาของเขาเขาก็ต้องไปหาศักดาของเขาแต่เราในเรื่องอยากของเรานั้นรู้ชัดเจนอย่างยิ่งกว่านี้อีกแล้วล่ะแล้วเราก็ตัดปล่อยไปจนกระทั่งไม่เกี่ยวข้องไม่ใช่หน้าที่ของเราที่เราจะต้องมาหากายะแล้วก็มาหาศิลปะเพื่อจะปฏิบัติมหาสีมหาพรตเพื่อที่จะปฏิบัติเข่นฆ่าไอ้สัตว์อายะตัวนี้ของเราอีกให้รู้ชัดเจนไม่สงสัยไม่ลังเลไม่รู้จะอิจฉาไม่ไม่ล้างเลยต้องชัดๆเด่นๆจริงๆสิ่งที่เรารู้ได้ว่าเป็นของชำเราเรียกว่าสกายยักษ์จนพ้นมีกี่ขาไม่สงสัยเลยรู้จริงเห็น รักเราก็มีศีลมีพรตมีหลักการปฏิบัติและก็มีบทปฏิบัติเรียกว่าพจน์มีบทบาทหรือว่ามีบทการกระทำเพื่อที่จะให้มันถูกรีดถูกฆ่าถูกทำลายถูกกดถูกข่มหรือว่ามีมาตรการนั้นมีผลที่จะทำให้สิ่งเหล่านี้ถูกควบคุมไว้ครอบงำไว้ไม่ให้มันโตไม่ให้มันใหญ่ไม่ให้มันผยองตัวขึ้นมาให้มันมีทางตายไปหรือให้มันเลือนหายไปแล้วต้องมีมาตรการอย่างนั้นน่ะสิศิลปะแต่ไม่ใช่ศีลทดหรือว่ามาตรการที่ไร้ผลประกอบไม่ใช่เราต้องไม่มีไม่มีมาตรการที่ไม่เข้าท่าไม่ได้ผลแล้วจะต้องไม่ให้มันเป็นอย่างนั้นก็ให้มันได้ผลนะรู้อยู่ว่าได้ผลแน่นอนเราก็อยู่ เรารู้ชัดเจนว่าเออเรายังเพิ่มผลแก่เราอยู่มากในส่วนนี้ที่เราตั้งใจหมายที่จะให้มันตายไปจากเราสักกายจะต้องดูเสมอสักระยะใช้กับทุกคนเป็นโสดาบันรู้เขาเขตยโสธรมีเหตุปัจจัยอย่างไรโสดาบันแล้วก็รู้แล้วเราก็ทำกับมันเพราะหมดแล้วอันดับแรกใจแล้วเด็ดขาดก็หมดไปโซดาสกิทามีเศษเสี้ยวของไอ้เรื่องโลกธรรมคนอื่นซึ่งเราก็พยายามขยายให้เข้าใจอยู่แล้วแล้วก็กระทำกับมันจนกระทั่งเหลือเศษเบาบางอะไรลงมาแล้วก็สบายใจได้มันมีฤทธิ์น้อยฤทธิ์น้อยที่น้อยเป็นเพียงรูปราคารูปราคาแต่เราก็ไม่ประมาทอยู่รู้มันอยู่เกิดอยู่เมื่อใดก็รู้ชัดเจนก็ทำกับมันไปด้วย แล้วทีนี้แกรนด์ที่เป็นศักดายักษ์อันอื่นที่ยังมีบทบาทหยาบมานะเป็นบทบทบาทหยาบแล้วก็รู้มานะเป็นบทบาทอยากต่อมาเด่นชัดแล้วก็พยายามทำลงไปอีกจะเหลือกลางกลางเป็นประดิษฐานกิเลสเป็นอนุสัยกิเลสลายเรียงซ้อนลงไปอีกทุกทุกอย่างที่เรารู้หมดแล้วเนี่ยมันก็ง่ายแก่การที่จะจัดการกับมันแล้วจะเหลือเศษน้อยเราก็ตามที่มันได้อยู่ก็ไม่มีปัญหาแล้วเราก็ทำกับมันไปตลอดเวลามีบทบาทที่จะยังอยู่กับชีวิตเป็นไปโดยดีแล้วก็เป็นไปแล้วเขาก็ทำมันจริงเราจะไปที่เกิดจากเกิดการยากคับแค้นใจอยู่ในตนเองเดือดร้อนฮึดฮัดเบี่ยง โทมนัสมันไม่เบิกบานมันโทรมานัดนี่มันไม่เบิกบานมันไม่เป็นไปโดยคนที่เหมือนกับคนที่วางว่างปล่อยบ่าวพ้นแล้วมันไม่มีอะไรเฉยๆมันไม่เป็นอย่างนั้นมันโทรมานัดมันยังใจมันยังเสื่อมอยู่แปลง่ายๆก็หัวใจมันยังมีความเสื่อมอยู่มันยังไม่บริบูรณ์โทรมานัดโอปาย่าแต่มันหนักไปอีกเสื่อมยังไม่พอยังมีอภิบาลเข้าไปทับถมลงไปอีกให้คับแค้นให้มันลำบากตนอยู่โดยตนอยู่หมกมุ่นอยู่กับความคับแค้นนั้นแทนที่จะปล่อยความคับแค้นนั้นก่อนเพื่อที่จะให้จิตมันโล่งให้มันจิตมันเบิกบานโปร่งโปร่งแล้วก็จะวิเคราะห์ จะเรียนรู้ตนจะหาศิลปะจะหาหลักเกณฑ์จะหามาตรการอะไรกับเอามาให้ทำกับตนเพิ่มขึ้นหรือว่าเราไม่สงสัยแม้เลยเดี๋ยวนี้เราก็มีมาตรการนั้นทำได้ผลอยู่แม้จะน้อยเราก็ไม่น่าจะคับแค้นใจอะไรไม่น่าจะมีอภิปรายอะไรว่ามันได้น้อยแต่มันได้อยู่ได้อยู่ได้อยู่ไม่ได้มีช่วงจังหวะใดที่เราขาดทุนมากกว่ากำไรไม่ใช่เรามีกำไรมากกว่าขาดทุนอยู่ในการที่จะตัดรับหรือวันละไอ้สิ่งที่เป็นกิเลสตัณหาอุปทานของเราออกไปอยู่นั้นเราก็ไม่น่าจะคับแค้นใจอะไรไม่น่ากังวลอะไรทุกอย่างมันก็เดินไปเดินไปแล้วก็เก่งเท่าที่เราเก่งเราก็อยากทำได้มากกว่านี้โดยที่เรามีความสามารถเท่านี้มันก็เป็นผิดสัจจะมีความผิด ก็ได้อยากจะเก่งกว่านี้ทำได้มากกว่านี้เราก็รู้กำลังแรงของเราจะทำได้ไหมลองดูหรือว่ามาตรการอย่างนั้นมาทำแล้วนี่มันเป็นผลจริงไหมก็ลองดูแล้วก็ไม่น่าจะไปธุระอะไรหรือไม่เราก็พยายามทำปัญญาของเราให้แจ้งชัดลงไปอีกว่าตัวจริงมันจับได้ยังไงหรือว่าไอ้สิ่งที่เราจะตัดรัดละออกไปเนี่ยมันเป็นเพราะเราไม่รู้มันไม่มีอำนาจที่จะบังคับหรือว่าจะสลับเหวี่ยงมันออกจากเราไปได้มันเป็นอยู่ 2 อย่างหนึ่งความเคยชินเคยติดเคยหลงมาจนกระทั่งรู้ตัวมันแล้วล่ะแต่ยังกฎของมันไม่ได้มันมีอำนาจแรงพอแล้วก็ฆ่ามันไม่ได้ 2 ก็เราไม่รู้มันเราว่าเรารู้แล้วด้วยบัญญัติว่ารูปร่างเป็นอย่างนี้ลักษณะเป็นอย่างนี้อาการเป็นอย่างนี้แต่เราก็จับได้จับไม่มั่นคั้นไม่ตายแต่ตัวจิตเราเองเขาเรียกว่า ไม่มีปัญญาอะไรก็มีความรู้ที่สามารถจับตัวมันได้ก็เท่านั้นเองก็พยายามจัดถ้าจับได้แล้วอยู่รู้ตัวมันอยู่แต่ดับมันลงไปไม่ได้รถมันลงไปไม่ได้ตัดไม่ขาดฆ่าให้ตายไม่ได้ก็เพราะเราไม่มีอำนาจเหนือกำลังเจโตของเรายังไม่แรงพอก็เท่านั้นเองก็รู้มันไปแล้วก็ทักผมมันไปฆ่ามันไปรถมันลงไปเรื่อยๆมันก็เป็นสัจจะที่เราทำกันอยู่เท่าที่เรามีแรงทำก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้วก็ทำก็แล้วกันอันนี้เราก็มาอธิบายกันไปจนกระทั่งว่าบทบาทของการรู้ว่าจิตของพระอนาคามีก็คือจิตกับจิตหรือเรียกว่ารูปกับนามท่านโรคจิตกับนามบ้างหรือเอารูปจิตกับนามบ้างก็ตามเมื่อมันมาเกาะกูมัน ทำงานร่วมกันไปเราเห็นเราแจ้งรู้เจ้ารูปนามตัวนี้ชัดเจนชัดเจนเราเรียกว่าสกายยักษ์ไม่รู้แล้วนั่นแหละตัวสักกายะตัวนี้เนี่ยจะพ้นสักกายะเพราะเรารู้สักกายะนี่แปลว่าพรหมมิจฉาทิฐิและหมายความว่ามีความเห็นแจ้งถูกแล้วเห็นอะไรเห็นตัวสักกายะของเราทีนี้เราพ้นศักดิ์กายะแต่เราจะต้องมาทำให้ศักดาไม่ใช่เราควรใส่ใจเรารู้สึกกายะขอโทษที่ฟังคำอธิบายให้สั้นๆดิเรารู้จักกายคือรู้ตัวหมดแล้วจับตัวมันได้แล้วแน่นอนแล้วไม่ว่าเรารู้แล้วว่าคนมิจฉาทิฐิเพราะความไม่รู้หรือพ้นความรู้ผิดทีนี้รู้ถูกแล้ว ที่นี่จะพ้นสักกายะจริงๆพ้นสักกายทิฏฐิก็คือสักกายนี้ต้องลดน้อยลงมาตัวนั้นแหละมันจะต้องอ่อนแรงลงถ้าไม่อ่อนแรงลงยังไม่ต้องถึงขั้นทำให้หมดไปหรอกเพราะจากความใหญ่เป็นน้อยลงเล็กลงได้นี่เราเรียกว่าคนสักลายยังไม่หมดยังไม่ดับศูนย์จนกว่าเราจะทำให้มันหมดแม้จะเหลือเศษเหล็กเศษน้อยเป็นอนุบาลมันเหลือเศษเล็กเศษน้อยมีรสชาติหรือว่ามีบทบาทอยู่เราก็สามารถฆ่ามันสูญไปได้ไม่มีอาการนั้นหมดสิ้นถึงจะเรียกว่าผลอัตราเงินที่ผิดก็มีหมดแต่รถจอด ลงมาได้แล้วเบาบางลงไปได้แล้วเราเรียกว่าพ้นจากกายแล้วก็จะเจริญอยู่เสมอเป็นอริยะอยู่เสมอๆเป็นขั้นตอนอยู่ถ้าเราทำได้กลิ้งไปได้เลยต้องทำสีให้พ้นอัตนัยแต่เราก็ไม่น่าจะคับแค้นใจอะไรในขณะที่เราพ้นศรัทธาญาติทิฐิหรือแม้แต่คนมิจฉาทิฐิเราก็เป็นเรารู้ตัวมันแล้วรู้จิตเลวตอนนี้แล้วรู้ไอ้โจรก็ดีแล้วแล้วก็ก็มันก็ไม่น่าจะทุกข์ร้อนอะไรจนเกินขอบเขตรู้แล้วก็ยังเรียกว่าเราเป็นอริยะแล้วล่ะเป็นโสดาในอนาคตอาจจะผ่านไม่เป็นไรเราอธิบายไปก่อนล่วงหน้าหรือว่าผมก็วน มันพูดตรงไหนมั่งเพราะว่าอธิบายไปนึกว่าอธิบายเฉพาะอธิบายทั้ง 4 ที่บางที่ก็ผ่านไปแล้วขณะรู้ที่จะอธิบายมานานแล้วรู้นี่คือโสดาทำนี่ก็คือสกิทาทำหลุดลงไปเรียกว่าอรหันต์เรียกว่าอรหันต์ไปแล้วเรียกว่ารหัสกับผลเลยแม้ชั่วคราวก็ตามเรียกว่าอรหัตผลชั่วคราวถ้าเราแน่ใจเลยว่ามันฆ่าตายเป็นการดูของเราอ่ะผลสำเร็จแน่นอนเป็นสมุทัยทวีวุฒิแต่เป็นชั่วคราวแล้วก็เป็นกระทั่งหมดก็แล้วแต่มันก็เป็นการวิมุตไปชั่วคราวหรือว่ามีมนุษย์เด็กเก่งไม่ มันก็เป็นอรหัตผลหรือว่าเป็นวิมุตอย่างหนึ่งเหมือนกันแต่มันยังไม่เด็ดขาดเท่านั้นเองยังไม่แน่ใจถ้าแน่ใจว่าได้แม้ขนาดเราแน่ใจอีกครั้งนี้เด็ดขาดแล้วเป็นครั้งสุดท้ายแล้วตัดไอ้นี่ไปหมดศูนย์สบายว่างแล้ววันนี้ขึ้นนึกว่าเราหมดเกลี้ยงเราก็นึกว่าเป็นรหัสแต่ผลแต่น้อยมันยังดันโทรมาได้อีกโอกาสครั้งหน้านานไปตั้งเป็นอาทิตย์เป็นเดือนเป็นปีโผล่มาอีกน้อยนึงหลอกเราอีกได้นั่นแหละเราเรียกว่าเป็นโอปปาติกะอ้อนี่ยังไม่เที่ยงเลยนะยังมีอีกทรัพย์มาอีกว่ามันลงไปอีกแล้วก็ไม่น่าที่จะไปกังวลคับแค้นอะไรมันก็เป็นเศษนานๆโทรมาอีกทีนึงก็เท่านั้นเองมันก็เป็นโอปปาติกะสัตว์จริงๆเป็นผีหลอกที่ตัวที่เรียกว่ามันเป็น หายไปได้กันตั้งนานด้วยซ้ำไปโดยสัจจะไม่ใช่ว่าเราแกล้งมันเมื่อไหร่ไม่ใช่ว่าเราทำไม่ได้รู้เมื่อไหร่ก็รู้ตัวอยู่แต่มันก็ไม่มาไม่มีมันก็บางเบาแล้วจะไปอึดอัดคับแค้นอะไรกันนักก็ไม่ได้เป็นผีหลอกที่นานๆทีอย่างนี้ก็เป็นได้ก็มีอยู่เราก็จะต้องรู้ว่าเออก็เออไอ้นี่มันหลอกเรามันไม่เที่ยงนะเรายังไม่เก่งถ้ายังไม่ได้ตัดเพราะฉะนั้นก็เนี่ยจิตนาการมีตัวนี้ก็โผล่มาเรานึกว่าเป็นรหัสกับผลหรือเป็นอรหันต์แล้วตัวนี้แต่ยังไม่หันแท้ก็เป็นธนาคารมันก็ไม่เป็นไรจนกว่าเราจะแน่ใจว่าเด็ดทางผ่านไปเลยแป๊บเดียวมันจะรู้เองเห็นอีกคนอื่นไม่รู้กับเราหรอกมันจะมาหลอกนิดหรอกน้อยหรือว่ามันจะเหลืออะไรมันไม่มีใครรู้เราเป็นคนรู้เพราะงั้นบอกก็หมดไปปิ้งเลยแล้วก็รู้ว่าวันนี้อรหัตแต่พอและจิตสุดท้ายหรือเป็นอรหันต์ตัวนี้แล้วก็รู้จริงๆ แท้ๆอย่างนี้ก็อธิบายมาแล้วแล้วก็พยายามที่จะอธิบายถึงฉลามของจิตให้ฟังมาแล้วเราจะรู้หน้าตาของจิตอย่างละเอียดลออทีเดียวเป็นสมาธิสักปริปากคือรู้ขนาดมันเลยเหมือนเฟืองเล็กเฟืองน้อยขนาดใหญ่ขนาดเล็กขนาดกลางขนาดละเอียดขนาดหยาบอะไรรู้รู้จริงๆแล้วก็โยนเนี่ยอันนี้ไม่ใช่โยนิอย่างชาวอภิธรรมที่เขาสอนกันว่าเกิดมาจากมดลูกเกิดมาจากคนสัตว์ที่เป็นม้าเป็นควายเป็นคนไม่มีมดลูกคนเกิดมาจากอย่างนี้เรียกว่าชราโยนนี้ไอ้นี่เราเข้าใจละไอ้นี่เป็นอธิบายสับตัวตนบุคคลเราเขาเป็นแท่งเป็นท่อนแล้วก็จ่ายเกิดมามีไข่ซะก่อนเป็นฟองไข่และค่อยๆออกมาเป็นตัวมัน ปีกสักนกหรือว่าสัตว์เลื้อยคลานบางชนิดที่ออกเป็นไข่ก่อนแล้วก็ค่อยออกเป็นตัวอะไรงี้เรารู้ล่ะมันไม่ยากอะไรนี่ก็อธิบายที่จริงของพระพุทธเจ้านี่ท่านมาให้เอามาอธิบายขั้นสูงแล้วก็เรื่องของจิตใจจะเสร็จแล้วมันไม่ใช่เรื่องเหล่านั้นแต่อภิธรรมก็อธิบายพวกนั้นก็อยู่ตรงนั้นอยู่โดยที่เราเลื่อนมาหาทำอธิษฐานหรือมหาจิตแท้ๆไม่ได้ก็แล้วแต่ทีนี้เราก็พยายามรู้ก็แล้วกันผมก็เอามาอธิบายเดี๋ยวนี้มาอธิบายจิตในจิตแล้วก็พยายามจะหาภาษามาใช้ให้เข้าใจเมื่อเรารู้จิตในจิตนี่แหละจิตมันเป็นอย่างไรฉลาดอย่างนี้มันหมายถึงยังไงอย่างไรเสาเสพติดชายโยนนี้หมายถึงอย่างไร ผมก็พยายามเดินมาใช้ภาษาให้รู้แจ้งทบทวนอีกทีนึงก็ได้รู้แจ้งแม้กระทั่งอันนี้ปลายหน้า 96 นาที 96 รู้แจ้งแม้กระทั่งลีลาของมันอย่างนี้เรียกว่าฉลาดผู้ชายโยนี้รู้แจ้งแม้กระทั่งลีลาของมันหรือลวดลายของจิตนี่เองน้อยมันยังมีบทบาทลายหน้า 96 รู้แจ้งลีลาของมันผมใช้คำว่ารู้จักลีลาหรือลวดลายของมันหรือบทบาทของมันเองมีทั้งหมดแหละลีลานี้ก็หมายความว่าทุกอย่างเป็นบทบาทของมันเต็มพร้อมที่มันเล่นงานอยู่มันแสดงสภาพของมันอยู่ก็พยายามเอาภาษานี้มาใช้ให้ฟังฉลาดนี้ หยาดเต็มรูปเลยทีเดียวนะรู้แจ้งแม้กระทั่งหมดก็ผิดกระบวนของมันหมดแล้วผิดกระบวนคือซ้อนอยู่ในบทบาทใหญ่ของมันเนี่ยอาจจะใช้ประโยชน์ต่างๆที่มีซอกมีซ้อนมีเรารู้ไอ้ตัวที่มันแฝงอยู่เป็นอยู่ในลีลาหรืออยู่ในลวดลายหรืออยู่ในบทบาทใหญ่ของมันเนี่ยมันยังมีหมดกระปุกขบวนอะไรซ้อนๆอีกทีนึงอันนี้เรียกว่าไอ้ความเกิดที่เป็นฉลากเดี๋ยวนี้อยู่ในการเกิดใหญ่รู้แจ้งแม้กระทั่งบาทย่างบทเดินในใจคำว่าสามเสนจะชะโยนี้ของมันคือรู้จักตัวได้เลยทีนี้แม้แต่ตัวกระบี่กระบวย เป็นอย่างนี้อยู่ไหนลีลาอยู่ในลวดลายหรืออยู่ในบทใหญ่การเป็นชีวิตใหญ่ของเขาเนี่ยรู้ใจแม้กระทั่งลีลาของมันหรือการเป็นชีวิตใหญ่น่าจะเติมได้รู้จักแม้กระทั่งลีลาของมันหรือการเป็นชีวิตใหญ่ความชีวิตเต็มรูปมันจะเกิดมันเป็นชีวิตการเป็นชีวิตเต็มรูปของมันรู้แจ้งแม้กระทั่งกระบวนของมันรู้อาการหรืออาการหรืออาการอ่า รู้จักแม้กระทั่งบดกระบิดกระบวนของมันหรืออาการกิริยาประกอบที่ซ้อนผสมอยู่ของมันรู้ใจแม็กระฆังบาทย่างหมดเดินเรียกว่าสามเสนที่นี่บาดย่างบทเดินหรือจับมั่นขวัญตายหรือไงรู้แจ้งแม้กระทั่งบาทย่างหมดเลยรู้จักตายตัวการการเกิดได้ถ้าเสียที่ใช้อยู่นี่คือจับได้นิ่งๆจับเป็นแบบๆไปได้เลยเป็นตัวๆไปได้เลย หมากย่างบทเดินจับเพราะว่าไอ้ชีวิตที่มันคือการเป็นไปถ้ามันเป็นไปอยู่ทั้งหมดมันก็จับยากมันก็เต็มรูปของมันมันก็เป็นลีลาแล้วเป็นความหมุนเวียนความหมุนวนอะไรของมันอยู่ก็ไม่รู้จะไปจับเอาตัวไหนที่จะไปฆ่ามันหรือจะไปฆ่าแกงมันได้จนกระทั่งรู้สภาพอากาศอะไรละเอียดต่อไปได้อีกมันรู้ชัดลงไปแยกสามารถแยกออกไปได้อีกเป็นอันธพาลนี้จนกระทั่งไปจับตัวการจับตัวเรื่องเป็นตัวเป็นตนอะไรของมันได้ชัดเจนตัวไหนก็ตรวจได้ก็ตามเราจับได้อย่างนั้นจึงเรียกว่าเรารู้ในสรรเสริญได้ประโยชน์นี้และรู้แจ้งแม้กระทั่งมันยังเป็นผี แสบร้อนแอบหลอกหรือมันคอยดักเล่นงานเราอยู่เราตอบเผลอๆอยู่ๆอยู่ๆก็โผล่เพราะเกิดขึ้นโดยเราตั้งหลักไม่ทันหรือไม่เราก็นึกว่ามันหมดแล้วแต่อยู่ๆมันก็โผล่ขึ้นมาเรียกว่ารู้อุปปาติกะโยนิของมันนะอันนี้ก็คงเข้าใจไม่ยากมาขั้นนี้แล้วเพราะฉะนั้นเราจะกลับไปยากตัวที่อธิบายว่าตัวพวกนี้อีกทีนึงฉลาดก็ใช้เดี๋ยวนี้อาจจะช้าเดี๋ยวนี้ทางเศรษฐกิจเพราะว่าไอ้ตัวอ่อนแรงไอ้ตัวที่มันจะหมดจะอะไรก็ได้นี่เป็นแต่เพียงเศษเหลือไม่ต้องกังวลอะไรนะเอามาฝากที่กะเดี๋ยวนี้ของเราก็ไปเรียนรู้ตัวพวกนั้นอีกแล้วก็พยายามจับมันคั้นตายมันก็ดับมันก็เข้าไปอีกซ้อนๆมันก็จะอ่อนแรง หาทางไปหายหน้าไปนานแล้วก็โผล่มาหลอกอะไรงี้ก็มันก็หมุนๆจนกระทั่งเราก็ไม่ไว้หน้ามันอีกโผล่มาหลอกเอาค่ามันอีกมันก็ตายลงไปเป็นสภาพถูกฆ่าหมุนเวียนไปเรื่อยๆเรื่อยๆหมดไปเรื่อยๆเองมันก็ไม่น่าสงสัยอะไรนะนี่อธิบายต่อไปไว้ด้วยลักษณะการรู้แจ้งตั้งแต่ลีลามาจวบจนพลบๆเหมือนผีหลอกเนี่ยเมื่อได้สัมผัสรู้จิตในจิตตนจริงเรียกว่าสมาชิกสภาอุจจาระโคจรก็คือรุ่นประกอบไปหมดเขารีบตัดรูปเป็นตัวตัวตัวตัวตัวตัวตัวติดต่อไปหมดเลยรู้ไหมกระทั่งชราพระพุทธเจ้าก็ยังสืบโยงมาอยู่สังเกตุโยงมาหรือโอปปาติกะก็สืบโยงมาได้อย่างนี้เป็นบทติดต่ออย่างนี้เราเรียกว่าเรารู้จักหรือมีสมาธิ หรือว่ามีจิตที่สูงรู้แม้แต่เศษบางเศษห่างช่วงเวลานานเกี่ยวด้วยการละนานๆมาเกิดมาก็รู้อยู่ว่าหมอไอ้ตัวนี้เป็นอย่างนี้จะอ่อนจะเบาขนาดไหนจับตัวได้อีกจับตัวได้ว่าเป็นขนาดกลางขนาดอ่อนขนาดหยาบอะไรก็รู้ได้มีกลิตเตอร์ที่แท้จริงมีสมาธิสักการะอยู่ในนั้นด้วยแล้วมันก็ยังเชื่อมโยงอยู่กับชีวิตของเรามันเชื่อมโยงชีวิตที่เจือจางแล้วเบาบางแล้วตายจนกระทั่งเกือบแห้งเหือดแล้วก็รู้หรือว่าแห้งเหือดขาดสิ้นไปแล้วสูญไปแล้วตายสนิทเราก็รู้ไม่มีอาการโคจรหยุดโคจรสนิทแล้วเราก็รู้นะอันนี้เรียกว่าเรารู้ทั้งหมดรู้สภาพเกิดการเป็นไปการเดินบทบาทอยู่ของอาแต่ว่าจิต และแล้วผู้นั้นก็ได้ปฏิบัติหยุดได้แม้จะหยุดแม้จะดับไม่ได้ทันทีโดยต้องพยายามระงับใช้กรรมวิธีอยู่เป็นคู่ใหญ่จึงจะหยุดได้ดับได้ก็ตามหรือหยุดมันดับมันได้ทันทีที่รู้ก็ตามงานนี้เอาวงเล็บออกไปเลยก็รวนเรียกว่าสมาธิสาวพุทธฐานทั้งนั้นนะเอาวงเล็บออกไปแต่ถ้าผู้ใดทำได้ทันทีที่รู้พุทธหมายความว่าระดับได้จะดับได้โดยการที่เรียกว่าต่อสู้ด้วยอาคมมันตั้งนานขู่มันตั้งนานไม่ใช้เวลาไม่ต้องช่วงนาทีหรือบางทีใช้เวลาเป็นชั่วโมงค่อยวางสนิทก็ตามเขาเรียกว่าพุทธฐานระดับได้ ระดับได้รับได้จะนานหรือทันทีก็ตายแล้วกูถามทั้งนั้นแต่ถ้าผู้ใดทำได้ทันทีที่รู้หรือดับได้ทันทีรวดเร็วเด็ดขาดเมื่อจับได้ไล่ทันพวกอนุรักษ์พวกนี้โผล่แล้วก็เรียกว่าเป็นผู้พ้นเป็นการหลุดพ้นแบบอภินิหาริย์ทั้งสิ้นค่าทิ้งเป็นผู้คนแบบเป็นการหลุดพ้นแบบอภินิหารเป็นสมาธิสั้นอภินิหารเป็นสมาธิสั้นอภินิหารรักสมาชิกที่หาได้มันแตกต่างกันอยู่สมาชิกอภินิหาริย์คือมันเก่งครับอภินิหารสมาชิกการทำได้ การทำได้ทันทีหรือทำได้เด็ดขาดหรือทำได้เร็วหรือทำได้เก่งเหล่านี้คือสมาธิสัพอภินิหารถ้าเพียงทำได้แต่ยังทำไม่ได้ทันทีทำยังไม่ได้เก่งนั้นยังไม่เรียกว่าถึงขั้นมีอภินิหารเรียกได้ว่าเพียงมีวุฒิฐานไม่ได้ว่าจะมีพื้นฐานแต่ถ้าหากดับไม่ได้หยุดไม่ได้หยุดมันไม่ลงก็คือยังไม่มีแม้อาวุธฐานต้องพยายามทำให้ได้มันแตกต่างกันเยอะก็ทำได้แต่อีกอันนึงทำได้และทำเก่งด้วยอันนึงทำได้แต่ยังไม่เก่งอาจจะใช้เวลานานอาจจะอะไรไปเท่านั้นเองต่างกันเท่านั้นเองอาจจะไม่พูด ทำได้ผู้จัดทำได้ดังกล่าวนี้จริงๆผู้จัดทำได้ดังกล่าวนี้จริงๆก็จะต้องเป็นผู้ที่รู้ในจิตในอาทิตย์จิตจะต้องรู้ในอาทิตย์จิตคือสมาธิสมาธิทีนี้เข้าใจสมาธิให้ดีนะสมาธิมันมีทั้งยาทั้งหมดสมาธิไม่ใช่ว่าสมาธิคือการนั่งหลับตาเฉยๆแล้วไม่มีปัญญาไอ้นั่นมันสมาธิครั้งเดียวนาทีหรือว่าฤาษีนั่งหลับตาไปได้แต่ดับมีแต่วิมุตอย่างเดียวแต่ไม่มีญาณทัศนะไม่เกิดการรู้แจ้งละเอียดละออพวกนั้นจะไม่มีปัญญาไม่มีประเภทรับปฏิสัมพันธ์ทายาทไม่มีประเภทที่จะรู้ละเอียดพอรู้ถูกรู้ถึงแม้แต่การกระทำบทบาท การอะไรก็ได้จะไม่ไม่เก่งขึ้นมาหรอกมันจำเป็นที่ดับได้ดับได้ดับได้ดับด้วยวิธีดื้อๆมันก็มีประโยชน์สมถะมันก็มีประโยชน์ต่อต้านสมถะแต่มันไม่ละเอียดลออมันเป็นการกดปุ่มแล้วก็ไม่มีประโยชน์ต่อโลกอะไรมากมายนะรัฐบาลที่นี่มันต้องประกอบไปด้วยญาณกับวิทย์ที่แท้จริงถ้าเรามีปัญญารู้อันที่จิตทั้งหมดรู้ขนาดสมาธิต่างๆอย่างที่ได้กล่าวแล้วว่าเราจะทำสมาบัติให้เกิดมาบ้างเนืองเป็นสมาธิสมาธิทำสมาบัติบ้างให้เกิดดังที่เราหมายจนกระทั่งตั้งมั่นลงไปได้บ้างสมาธิสักทีมั่นคงแต่ก่อนนี้ทำไม่ได้เลยเพราะทำได้สักครั้งสองครั้ง 3 ครั้งก็มันลงมันลงที่ติดลงจนสมาธิสาวพุทธฐานหยุดและเด็ดขาดเลยว่าทำได้สามารถขึ้น แม้บางครั้งบางคราวก็อาจจะใช้เวลานิดหน่อยนานหน่อยแต่มีปัจจุบันใดก็ยังดับได้ทุกปัจจุบันพอรู้ขึ้นมาแล้วก็พยายามกดข่มหรือพยายามทำให้มันหยุดมันหยุดอาจจะใช้เวลาติดต่อนานกว่าจะดับได้สนิทกว่าจะบังคับมันลงได้ก็ตามถ้าหยุดได้อะไรก็พูดถามทั้งนั้นทำอะไรได้กูถามแล้วมันเปลี่ยนแปลงไปเสียดายไม่มันเป็นอย่างนี้แต่ให้มันเป็นอย่างอื่นเสียถ้าอย่างนี้เรารู้แล้วว่ามันเป็นปัญหามันเป็นสภาพที่ไม่งามก็เปลี่ยนไปสู่อันที่เหมาะกับคนอื่นๆหรืองานอื่นเปลี่ยนได้เลยว่าพุทธฐานเรารู้สภาพมันเก่งเข้าไปซึ่งเป็นสมาชิกกับรู้ขนาดรู้ว่ามันอ่อนมันบางมันหยาบจนกระทั่งจิตใจของเราก็ไม่ได้ไปห่วงหาอาวรณ์อะไรล่ะทำ