250418-3-191 ทางเอกภาค3-ตอน191(หน้า374)-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ท057.txt

ยู่อย่างนั้นบรรยากาศอย่างนั้นมันสงบระงับดีเรียบร้อยดีวิเวกดีหรือว่าการประชุมอยู่อย่างนั้นมันไม่เรียบร้อยหรอกมันควรจะเรียบร้อยกว่านั้นเราก็จะรู้แล้วก็จะเข้าใจที่จริงมันก็ควรจะเรียบร้อยกว่านี้เท่าที่เป็นอยู่การประชุมของความเป็นอยู่ก็ใกล้ตัวเข้ามาเฉพาะตัวเราเราก็ไม่เดือด อะไรตัวเราเราชีวิตร่างกายของเราไม่มีปัญหาความเป็นอยู่ที่เราเกี่ยวพันกับแวดวงใกล้ก็ไม่ใช่ปัญหาความประชุมกับแวดวงที่กว้างขวางออกไปไกลถ้าไม่มีปัญหาอีกมันก็วิเวกหมดถ้าความประชุมข้างนอกออกไปไกลไกลมากเป็นอาณาจักรหรือเป็นมณฑลที่กวางไกลออกไปสัมพันธ์กันก็เรียบร้อยดีราบรื่นดีประสานกันดีสนับสนุนส่งเสริมกันดีนั่นก็เป็นอยู่สุขเป็นอยู่ผาสุก ไม้ร่วมมือกันสอดคล้องกันขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์อะไรที่บกพร่องกระทำออกกันบอกกันเตือนกันช่วยเหลือโปรไฟล์กันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันนั่นวิเวกนั้นสงบสันติสุขทั้งหมดจะมีอะไรเล็กๆน้อยๆก็เป็นส่วนบุคคลส่วนตัวที่ไม่เห็นด้วยที่ขัดแย้งที่คัดค้านที่มีเรื่องราวอะไรเล็กๆน้อยๆก็เป็นเรื่องมีอยู่เป็นประจำธรรมดาเหมือนฝุ่นเหมือนละอองในโลกนี้เราจะทำให้ฝุ่นให้ละอองนั้นไม่เกิดไม่ได้ต้องมีฝุ่นมีละอองเป็นธรรมดาแต่สำหรับพระพุทธเจ้านั้นท่านมีอันนึงท่านมีบุตรหรือลักษณะอันหนึ่งคือท่านเป็นคนที่มี ผิวละเอียดฝุ่นละอองตกถูกท่านไม่ติดนั่นเป็นบุคลากรที่ฐานโดยธรรมาธิษฐานและละก็ถ้าผู้ใดมีพุทธะในตัวแล้วจะมีฝุ่นละอองอะไรก็เป็นธรรมชาติเป็นธรรมดาในโลกย่อมมีฝุ่นมีละอองย่อมมีส่วนที่มันจะเป็นพิษเป็นภัยหรือว่ามีตัวร้ายมีตัวอะไรอยู่ผสมผสานอยู่จะให้ทั้งหมดโลกนี้ไม่มีความชั่วเลยไม่ให้มีความไม่ดีไม่งามเลยนั้นมันไม่ได้โรคมันต้องมี 2 ส่วนเสมอมันก็มีชั่วมีดีถ้าดีมากชั่วน้อยมันเจริญมันสบายมันเรียบร้อยได้ ของความดีมันมากถ้าชั่วมันมากดีมันน้อยมันก็ไม่เจริญหรอกมันก็อยู่กันอย่างคับแค้นอยู่กันอย่างลำบากเพราะงั้นเราก็จะต้องพยายามทำให้ดีมันมากจุดจบมันก็จบที่ดีมีมากชั่วน้อยเหลือชั่วน้อยลงดีมีอยู่ได้มากขึ้นมากขึ้นเพราะส่วนที่เหลือเป็นคนเราเรียกว่าฝุ่นก็ตามเราเรียกว่าละอองก็ตามเรียกว่าธุลีอะไรก็แล้วแต่มันย่อมมีอยู่แม้มีอยู่ถ้าผู้ใดที่มีอำนาจแข็งแรงแล้วสามารถพึ่งตนได้ปกครองตนได้สำหรับตนเองนั้นธุลีละอองเหล่านี้ไม่แผ่วพานแม้จะมีก็รู้ แล้วจะตกมาถูกก็ไม่ติดไม่ดูดไม่ดึงไว้ไม่ติดไว้หลุดร่อนออกไม่ได้ทำอะไรให้ตัวเจ้าของนั้นต้องกระทบกระเทือนต้องหวั่นไหวหรือว่าต้องเป็นเรื่องลำบากลำบนเดือดร้อนอะไรเป็นเองเลยฝุ่นละอองเหล่านั้นดังโดยปกติฐานของพระเจ้าว่าท่านเป็นผู้ที่มีผิวละเอียดฝุ่นละอองธุลีตกถูกต้องไม่ติดในบุคลากรที่ฐานเป็นสมาชิกฐานก็ชัดๆเลยสิ่งที่เป็นทุเรียนเป็นละอองเราเรียกหมายถึงกิเลสเกิดตามหมายถึงศัตรูหมายถึงผู้ที่ไม่ดีผู้ที่ชั่วที่ร้ายที่แรงที่จะต้องพิมพ์ต้องแทนเราอยู่หรือว่าจะ หมายร้ายหมายเลวอะไรกับเราอยู่ก็ตามถึงแม้เขาจะทำเราก็ไม่ถือสาไม่ติดหมายความว่าเราไม่ถือสาหรือว่าเราเองเราไม่ได้มีแรงโกรธแรงโลกจะโกรธจะรักจะหลงผิดอะไรเปิดซึ่งมันไม่ดีไม่งามมีความไม่ดีไม่งามอะไรเกิดขึ้นที่เราเองไม่มีไม่ว่ากายกรรมไม่ว่าวจีกรรมไม่ว่ามโนกรรมเราจะไม่มีความไม่ดีไม่งามอะไรเกิดขึ้นเลยนั่นเป็นลักษณะของพุทธเราก็จะต้องฟังจุดเป้าหมายหรือว่าลองรู้พยายามรู้ความจริงแม้แต่ในแง่หยาบในแง่กลางในแง่ละเอียด พยายามเข้าใจดูนะมันพูดใดมีความรู้สามารถที่จะคำนวณกาโยหรือกายความประชุมอยู่เนี่ยเราจะรู้ว่าจักรวาลนี้หรือความเป็นอยู่นี้มันประชุมกันมันเกี่ยวเนื่องกันมันสัมพันธ์กันมันไม่ขาดตอนเสียทีเดียวหรอกมนุษย์แม้เราจะทำตัวเราเองเนี่ยให้หนีจากโลกไปเกี่ยวข้องไม่อะไรจากโลกยังไงมันก็คือส่วนหนึ่งอันหนึ่งชิ้นหนึ่งของสังคมของโลกเป็นตัวอย่างเพราะฉะนั้นลักษณะผู้ใดเอาตัวเองปลีกรอดตัวเดียวไปออกนอกใครต่อใครสังคมไหนๆไม่เกี่ยวไม่คล่องนี้ไปอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ถ้ำใครจะเป็นจะตายใครจะยังไงเราก็ทำตัวหลุดออกไปเลยนั่นก็เป็นความ เห็นเป็นทฤษฎีหรือเป็นความรู้ของลัทธิลัทธินึงหลายลัทธิด้วยที่จึงไม่ใช่ลัทธิเดียวคนเข้าใจว่าการพ้นโลกหรือว่าการนิพพานการพ้นทุกข์นั่นคือตัวเองทำตัวเองให้หนีจากโลกไปไม่เกี่ยวไม่ข้องกับโลกมีหลายลัทธิมีหลายศาสนาเป็นศาสนาฤาษีเราเรียกศาสนาฤาษีดาบสออกไปไม่เกี่ยวไม่ยุ่งอะไรต่ออะไรไปเลยไม่มีมาแต่ไหนแต่ไหนก่อนพระพุทธเจ้าเกิดนานลัทธิอย่างนี้มีคือไม่ประชุมไม่เกี่ยวข้องและเขาก็เลยแปลความไม่ประชุมไม่เกี่ยวข้องในความหมายของบาลีหลายตัวอักษรสัก อสังคมนี่คือไม่ประชุมไม่เกี่ยวข้องไม่ติดแท้จริงแล้วศาสนาพุทธนั้นลึกซึ้งกว่าไม่เกี่ยวข้องแบบเอาตัวตนไม่เกี่ยวข้องเอาตัวกายร่างกายเอาตัวเรานี่เอาแท่งก่อนของเรานี่เป็นคนเนี่ยเอาออกไปไม่เกี่ยวข้องศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาพุทธในตัวเกี่ยวข้องสังเกตได้จากมรรคองค์ 8 ของพระพุทธเจ้ามานี่คือทางประพฤติปฏิบัติองค์ 8 มรรคมีองค์ 8 นี่เป็นทางประพฤติเพื่อที่จะถึงนิพพานของพระพุทธเจ้านี่เป็นหลักพุทธศาสนิกชนที่ศึกษาธรรมะที่รู้ยอดรู้หัวใจของศาสนาและย่อมรู้ มวย 7 ทางอื่นมักนี่คือทางปฏิบัติเพื่อหลุดพ้นเพราะในมรรคมีความเกี่ยวข้องมีการคิดนึกมีการพูดจามีการการงานมีอาชีพกับอาชีพเราจะไปทำอะไรอยู่คนเดียวอาชีพมีอาชีพมีความพยายามมีสติซึ่งต้องทำปัญญาให้แจ้งว่ามันละเอียดซับซ้อนเป็นสัมมาทิฏฐิทำความเข้าใจให้ดีซึ่งการอธิบายพยายามขยายให้เห็นถึงความสัมพันธ์กว้างสูงขึ้นเดี๋ยวนี้พาทำก็พาทำมาแล้วเราจะมีสภาวะพูดออกไปอย่างนี้พวกเราหลายคนที่มีปฏิภาณมีปัญญาเข้าใจดีแล้วจะเข้าใจว่ากำลังหมายถึงอะไรภาษาไทยธรรมดาที่พูดเนี่ย แปลว่าพูดแล้วมันเกี่ยวโยงหรือมันขยายความมันสำคัญถ้าเรามีปฏิภาณเราจะเข้าใจว่ากำลังหมายให้เข้าใจอะไรเราจะเข้าใจเพราะตอนนี้เรากำลังจะอธิบายหรือขยายความทั้งเรื่องสัมมาสมาธิหรือสมาธิของพุทธขึ้นไปให้มากอธิบายขึ้นไปให้มากนักเรียนสีมาถึง 12 ปีแล้วแต่ศีลเหล่านั้นเราก็ได้เอามาประพฤติตั้งแต่กำหนดของคุณลงไปเป็นท่าทีกรรมฐานเอาไปเลิกกินเนื้อสัตว์ดูสิอย่างนี้เป็นต้นซึ่งก็เป็นศีลการจับออกมาจากศีลข้อที่ 1 โดยตรงไปละรถอะไรลงบ้างสิลดการแต่งตัวรถ ท้องฟ้าอบายมุขรสนั้นลดหนี้ก็คือไม่โลภละตัวตนชนิดหนึ่งมันโลภไม้ต้นแสบมันโลภมาด้วยความชอบใจของตัวเองเรารักเราชอบเรารู้สึกว่าอร่อยเรารู้สึกว่าสนุกเพลิดเพลินพวกนี้ราคะหรือความโลภโรคมาเสพสมสุขสมกำลังไปละดูซิไปปล่อยตัวตนออกมั่งให้มันตัวตนเล็กลงไปกรรมฐานติดอยู่เราก็จะต่อต่อสู้ไอ้จิตนี่แหละมันเป็นตัวที่เหลือตัวเหลือตนที่ดูดเอาไว้คลุกคลีเอาไว้เกี่ยวข้องเอาไว้ไม่ยอมปล่อยไม่ยอมปรับมันเป็นการดึงดูดตัวตนแท่งก้อนจริงๆเนี่ยดูโดยรูป มันก็มี 2 ขา 2 แขนน้ำหนักคนละ 50 60 70 กิโลกรัมก็แล้วแต่ก็ตัวตนมันก็มีเท่านี้แหละจะว่าไปร่างกายตัวตนแต่มันไม่เท่านี้แหละมันจะดูดเอาอะไรๆเอาไว้คือจิตมันไปติดมันเป็นตัวตนสักกายะยึดเป็นว่าตัวจะต้องได้ตัวจะต้องมีตัวจะต้องเป็นตัวจะต้องอร่อยชีวิตชีวาชีวิตชีวานั่นคือความเป็นชีวิตชีวาเราจะต้องมีชีวิตชีวาเป็นสุขเพราะจะต้องมีสิ่งอย่างนั้นมาสัมพันธ์มาเกี่ยวข้องมาเสพใครติดอบายมุขก็จะต้องมีอบายมุขอย่างนั้นอย่างนั้นมาเสพใครติดตามอย่างนั้นก็จะต้องเอาตามอย่างนั้นน่ะมาเกี่ยวข้องสัมพันธ์อยู่เสร็จแล้วเราก็ติดติดเนี่ยอาตมาแปลจากคำว่าคณิตกุล เราจะต้องไม่ติดอ่ะสังคะแต่โบราณอาจารย์เก่าๆเขาแปลสังกล่าวว่าคลุกคลีเกี่ยวข้องความหมายนี้ก็ไม่ผิดกันทีเดียวคล้ายกันแต่ถ้าเข้าใจว่าเราหมายถึงหยาบหยาบเราหมายถึงละเอียดบางทีเราก็จะต้องไม่เกี่ยวข้องในภาคปฏิบัติหยาบๆเช่นเราเองเราสูบบุหรี่เราติดบุหรี่แล้วก็เลิกบุหรี่ออกไปเลยไม่คลุกคลีไม่เกี่ยวข้องเลยเอาบุหรี่กับตัวเราตัดขาดจากกันก็แปลง่ายๆอย่างนี้ก็ได้ไม่เกี่ยวข้องไม่คลุกคลีตัดขาดกันง่ายๆต้นๆเราหลงทางลิปสติกทารุทาแป้งนักเอาแป้งโยนทิ้งไม่เกี่ยวข้องไม่คลุกคลีกัน ห่างกันก่อนอะไรอย่างนี้เอาเป็นภาพต้นๆรูปมือหยาบๆก็ถูกด้วยเราไม่หลงว่าเป็นสวรรค์สังกัดคะเราไม่หลงว่าเราจะต้องเสพสุขเพราะสิ่งนั้นต้องเข้ามาคลุกมาลีมาเกี่ยวข้องแล้วเราก็มาสัมผัสๆแล้วเราก็เกิดการสัมผัสนี่แหละอร่อยมันสัมผัสนอกก็อร่อยในแม้ไม่ได้สัมผัสไอ้วัตถุนอกไม่ประชุมกันไม่เกี่ยวข้องกันในข้างนอกแล้วข้างในใจเรามันก็ยังมีเมถุนยังเกี่ยวข้องอยู่ยังได้นึกได้คิดแต่ระลึกถึงมีเวลากันระลึกถึงแล้วก็มาปล่อยเพลินในใจอย่างนี้เราก็ยังเรียกว่าเมถุนเมถุนสังโยค 7 เนี่ยเราก็ต้องเข้าใจ ลักษณะพวกนี้ซึ่งจะต้องเอามาพิจารณาเอามาอ่านจิตของเราไอ้การเมถุนอย่างโล่งโล่งด้วยตัวตนบุคคลเข้าไปเสพสมสู่สมอะไรพวกนี้มันหยาบหยาบคายๆเข้าใจง่ายๆก็เลิกด้วยแล้วเราก็ต้องเข้าใจในนัยยะที่ละเอียดซับซ้อนลงไปด้วยว่ามีทุนก็คือการสัมผัสจนถึงจุดสมใจสบายใจพอใจไม่มีของเลยเอามานั่งนึกเอาแหมระลึกถึงอดีตน้องมีอันนี้ก็เพลินเพลินไปพร้อมบัตรใจว่าเรายังไม่พลาดไม่จากนะเรายังระลึกถึงได้อย่างนี้ก็เป็นจิตที่ยังเกี่ยวข้องยังมีสังฆะยังมีการประชุมสวรรค์ยังมีเมถุนสังโยคนั่งนึกบางๆหรือเผลอไม่ได้ทำงานทำการก็ยังแบบ เอามาสัมพันธ์เอามาปรุงนิดนึงเหมือนกับคนติดบุหรี่อ่ะพอติดบุหรี่ก็นั่งๆทำงานไปดีๆเดี๋ยวขึ้นแล้วอดไม่ได้ควักออกมาสู่สูบแล้วก็สูบสูบเสร็จประมวลนี้ก็พอพักไว้ได้สัมผัสและได้สัมผัสแล้วได้มีทุนแล้วได้เสพสมสุขสมและสมสู่กับมันแล้วสมสู่กับบุหรี่อ่ะนะแล้วก็พักพักไปวันนี้ก็ทำงานทำกิจกำลังยิ่งงานวุ่นๆถ้างานยิ่งหนักๆบุญสังเกตที่พกติดบุหรี่ยิ่งเอามารีบออกมานอกจากว่าไม่ได้หรอกขาดงานเสียงานบางคนหวงงานก็ไม่อยากจะควักออกมาถ้าไม่หวงงานนะเดี๋ยวต้องเอามาแก้บำบัดเพราะอะไร มันทำงานยังไงรู้สึกว่ามันทุกข์มันลำบากเพราะฉะนั้นก็จะต้องเอาตัวที่มันเป็นสุขเข้ามาแก้เพราะฉะนั้นคนสูบบุหรี่หรือคนติดบุหรี่อย่างนี้จะเห็นได้ดูลักษณะแบบนี้เอามาเอามาแก้ขัดเอามาบำบัดแล้วก็ไม่ได้ทำอะไรก็บำบัดแค่นั้นเองแต่มันก็สังสรรค์สักพระอยู่เรื่อยเกี่ยวข้องทุกทีหรือเศษสวรรค์เอามาแก้ไขนึกว่าไอ้นี่เป็นความจำเป็นเป็นชีวิตชีวาเป็นสิ่งที่จะต้องอยู่ในกายอยู่ในองค์ประชุมของชีวิตเราไม่ตัดขาดทีถ้าผู้ใดตัดขาแล้วจะเห็นได้ว่าถ้าตัดขาดไปแล้วเราก็ไม่ขาดเขินอะไรเรากลับได้ดีเลยเรามีเวลาทำงานเพิ่มขึ้นแทนที่จะมาเสียเวลาควักบุหรี่ออกมาสูบด้วยยิ่งต้องคิดนึกคิดพวกอยากจะผู้หญิงเนี่ยติดติด แป้งติดลิปสติกติดท้านู่นธานีนั่งๆทำงานอยู่เดี๋ยวเข้าห้องน้ำอายเค้านะไปปะๆๆที่ห้องน้ำท่าเต้นตัวนี้เติมตรงนี้หาได้ออกมาเช็งเม้งเราเองเราก็ยังมีสิ่งนี้อยู่เกี่ยวข้องคลุกคลีอยู่หรือไม่อายก็ยกมีก็มีติดกระเป๋าถือเลยทีเดียวเลยตลับกระจกอะไรอยู่ที่นั่นเสร็จแต่มันตรงนั้นเลยไม่อายใครอ่ะเนี่ยก็ฉันมันลดลงแล้วนี่มันมันจะต้องปะต้องแตะต้องแต่งอะไรก็เสพสุขเสียเวลาเสียค่าของเสียเวลาเสียข้าวของเสียแรงงานเสียอะไรต่ออะไรของเราอยู่อย่างนั้นนี่ยกตัวอย่างหยาบๆจะเห็นเด่นชัดคือเหมือนกันแม้แต่เรา ขนาดเอาแป้งเอาอะไรมาทาเอาบุหรี่มาสูบใจแม้มันแว๊บทำงานไปดีๆแทนที่มันจะติดต่อกันไปในความนึกคิดต่อไปเป็นเรื่องนี้ไม่มีอื่นมาแทรกแซงไม่มีอะไรเข้ามาปนในวงความคิดไม่มีอะไรเข้ามาซ้อนวัดละเรื่องที่เราอาลัยอาวรณ์เรื่องที่เรายังห่วงหาอยู่ยังเป็นแทรกเข้ามาแล้วอ้าวเรื่องที่เราทำงานอยู่มันก็ต้องชะงักไปขาดวงจรไปรู้เรียกว่าวงจรถูกตัดบางทีก็เผลอเลยหยุดงานกันเลยคิดเรื่องนั้นไปกับมันเลยแต่ไปกับมันสุขไปพักนึงนั่นแหละเสพเมถุนฟังดีๆคำว่าเมถุนคือยังมีสภาพ 2 ที่เข้ามาเสพสม แทรกแซงแล้วก็มาสมสู่อะไรอยู่ไม่ใช่เรื่องหยาบคายภาษาหยาบๆโล่งๆนี่เราไม่พูดแล้วขณะนี้เราพูดถึงสภาพจิตสภาพความประชุมกายวิเวกจิตวิเวกอุปธิวิเวกที่สูงความประชุมของยกตัวอย่างพูดไปถึงหยาบยกตัวอย่างเพื่อให้เข้าใจสภาพแล้วก็ละเอียดรายละเอียดขึ้นมาถึงสภาพของจิตเมถุนเป็นได้ถึงปานฉะนี้เมถุนทั้ง 7 เนี่ยจะขยายฟังอีกนิดนึงเรื่องนี้มันยังไม่ต้องการสัมผัสจริงๆเลยเรามีการนวดฟันต้องมีการแตะต้องตั้งแต่รูปยาโอฬารตาเนื้อตัวตัวตนจะมีการนวดการปั่นการสัมผัสอย่างนี้อย่างผู้หญิงที่ชอบนั่งอิงกันแตะกันอย่างนี้ขาดไม่ได้ขาดคู่ไม่ได้ ไม่ว่าผู้ชายก็ตามผู้หญิงก็ตามจะต้องแปะๆไหมๆผู้ชายไม่ค่อยเข้าใจมันเป็นคู่เป็นอะไรกันแตะต้องเกี่ยวก้อยเกี่ยวแขนอะไรกันอยู่เนี่ยอิงกันอยู่อย่างนี้ผู้ชายเขาไม่เคยมีแต่ผู้หญิงนี่มีเยอะมันเป็นลักษณะไม่แข็งแรงแต่อันนี้เป็นธรรมชาติมาจากไหนแต่ไหนเพราะงั้นเราจะปฏิบัติแล้วเราก็ต้องรู้ว่าไม่เอาเราเก็บเกี่ยวข้อง 88 แทบไม่อิงอิงแอบๆอยู่นี่ยังมีทุนอย่างคู่ยังไม่ขาดยังไม่เก่งยังไม่กล้ายังไม่สามารถเป็น ago ยังไม่สามารถเป็นหนึ่งเดียวซึ่งตนยังทำไม่ได้มันก็จะไม่แปลกๆอยู่นั่นแหละเพราะมันยังยาวก็ให้รู้อย่างกลางก็ไม่รู้อย่างละเอียดก็ไม่รู้เราจะต้องทรงตัวร่อนอยู่ของเรา อิสระของเราเองพึ่งตนจนคนอื่นมาพึ่งเราก็ยังได้แม้คนอื่นมาพึ่งแล้วก็ระวังกระจองอแงติดที่ลงตรงเตงเราจะต้องมีนัยยะที่จะต้องตัดขาดออกด้วยไอ้นี่สัมผัสนอกนะนี่คือต้องมีการมีการนวดฟันมีการสัมผัสแต่ต้องคลุกคลีทุกทีอยากแล้วก็เกิดสมใจสำเร็จสำเร็จสำเร็จสำเร็จความสุขสำเร็จความสุขสมใจแม้นิดแม้หน่อยก็จะต้องมีอาการอย่างนี้อยู่ในวันคืนในวันในคืนถ้าไม่มีแล้วก็ไม่สบายใจเพราะงั้นพรุ่งนี้ให้ไปห่างๆเพราะพลาดปีกเดียวดูอยู่เดี๋ยวดูซิไม่ต้องมีไอ้คนที่เคยใกล้ๆชิดๆพลาดก็ไม่ขาดถ้าไม่มีคน ดีแล้วฉันก็จะต้องมีเมถุนอยู่นี้ยังหยาบนะยังเป็นคนสองอยู่คนเดียวไม่ได้พึ่งตนไม่ได้ไม่อาจหาญชาญชัยเป็นหลักเป็นแกนพึ่งคนอื่นให้เป็นที่พึ่งของคนอื่นไม่ได้จะต้องมีอย่างนี้ยังอะไรอ่ะวอนก็เข้าใจในเย็นนัยยะละเอียดลงไปอีกยังมีการถือของของฉันไม่ต้องเป็นส่วนของฉันคนนั้นจะมาแตะต้องคนนี้จะมาเกี่ยวข้องคนนั้นจะมาเอาไปใช้ก็ไม่ได้อะไรอย่างนี้เป็นต้นมันก็เป็นกลายเป็นคู่ของฉันเลยจับๆคล้ายๆว่ามีเมียฉันนะนี่ผัวฉันนะ ใครจะเอาไปเป็นส่วนอื่นด้วยอีกไม่ยอมนะอะไรอธิบายเชิงหยาบลงไปให้ฟังเพราะฉะนั้นลักษณะแม้แต่เพื่อนเราแม้แต่ผู้ที่ทำงานร่วมกันแม้แต่สิ่งที่เป็นประโยชน์แก่กันและกันมันก็ไม่ใช่ของเราไม่ใช่แต่หวงได้เห็นอะไรเกิดการแล้วก็จะต้องอยู่ใกล้อยู่ชิดจะต้องแปะต้องคิดต้องนวดต้องฟันต้องเกี่ยวข้องจนกระทั่งยาวถึงตัวถึงตนห่างกันไม่ได้อย่างนี้อยากยังอยากมากนะเพราะในเมถุนข้อนี้มีหยาบตาละเอียดอยู่ในตัวที่อธิบายไปแล้วเนี่ยก็ใช้ภาษาธรรมดาง่ายๆอธิบายแต่ว่าต้องเข้าใจด้วยปฏิภาณให้ดีเราจะต้องเลิกลาปลดปล่อยให้ดีขาดแม้แต่ไม่นวดฟันจะต้อง สภาพอะไรอ่ะปลาสบตานี่ก็ 3 ใช่ไหมอ่ะพูดจ้าอาจจะต้องได้ยินเสียงหัวเราะต่อกระซิกพูดจาสัมพันธ์สัมผัสกันอยู่ต้องพูดกันระรื่นอะไรต่ออะไรอยู่ตลอดเวลาเกี่ยวข้องก็เป็นเมถุนขาดไม่ได้อยู่เดียวไม่ต้องพูดไม่ต้องจ้าเลือดไม่ต้องมีการเสพสมทางภาษาทางคำพูดทางเสียงต้องมีคำพูดทางภาษาทางเสียงนี้ก็ไม่ถูกทั้งอธิบายอยากกันว่าได้ยินต้อง เสียงของเธอต้องได้พูดจาต่อกระซิกระริกระรี้กันอันที่ 3 ศพตาไม่ใช้แสงแล้วตอนนี้ตอนนั้นเสียงตอนนี้แสงนี่ละเอียดกว่าเสียงเสียงมันก็ยังได้ยินกันเยอะแยะทีนี้แสงเท่านั้นเองมันมีคลองตาสายตาเท่านั้นถ้าไม่มีคลองตาไม่มีสายตาก็มีอะไรกันเสียก็ไม่มีแล้วอันนี้แต่ไม่มีใครรู้ได้ครองตาสายตาไม่เหมือนเสียงเสียงนี่มันก็ยังใครๆก็ได้ยินกันเยอะแยะด้วยเพราะงั้นมันละเอียดขึ้นไปอีกเป็นเชิงเป็นระยะที่ 2 กันยายนละเอียดขึ้นวันแม่แต่เราเองเราก็ไม่เข้าใจว่านี่เรายังเสพสุขได้ ถ้าไม่ได้ฟังเสียงนี้ราวๆก็ไม่เป็นความสุขนะไม่ชื่นใจเลยหรือไม่ได้เห็นไม่ต้องเอาถึงขั้นสบตาไม่ได้เห็นไม่ได้สัมผัสทางตาไม่เป็นสุขเคยอธิบายให้ฟังว่าเมถุนข้อนี้แม้แต่ไอ้หนุ่มนี่ไม่ได้เห็นหน้าเธอเห็นแต่พนมของเธอก็สำเร็จแล้วกลับบ้านสบายใจไปทั้งนั้นก็พออะไรเงี้ยเนี่ยมันก็เป็นลักษณะที่ว่ามันต้องสัมผัสมันต้องเกี่ยวข้องมันต้องมีอะไรที่สัมผัสตัวสัมผัสที่เขาไม้สำคัญมันยังอยากอยู่นะมันยังมีเสียงมันยังมีแสงมันยังมีรูปมันยังมีเสียงนั่นเองแต่แสงก็คือรูปแต่เสียงก็คือรูปอย่างนึงเหมือนกันแต่ ทำเสียงนี่เราเรียนรู้รูปนามแล้วเราก็ไม่ต้องสับสนฟังให้ออกฟังให้เป็นจะต้องมีอีกสิ่งหนึ่งเข้ามาสัมผัสคู่เป็นเมตุนอย่างนี้มันก็เป็นเรื่องหยาบมันก็เป็นเรื่องไม่เข้าท่าเข้าทางอยู่เพราะมันต่อไปก็ได้เสียงอีกตัวนี้แม้ได้ยินเสียงผ่านผนังผ่านกำแพงมีอะไรบังในอันที่ 4 เออเสียงแม้จะได้ยินเสียงร้องไห้ความหมายอธิบายไปแบบๆทั้งนั้นแม้แต่สิ่งที่ไม่น่าชื่นใจหรอกขอให้เป็นส่วนหนึ่งของเธอจะเลวร้ายขนาดไหนขี้ก็ตามเยี่ยวก็ตาม แม้แต่เสียงร้องไห้ฟังดูดีๆแล้วก็ไม่มาโดยตรงด้วยมาโดยมีอะไรบังอะไรแฝงอะไรที่จะกั้นเพราะได้ยินเสียงที่รอดผนังลอดกำแพงแม้แต่เสียงร้องไห้ไม่น่าชื่นใจเลยแค่นี้ก็ต้องการแค่นี้ก็เอาเนี่ยความผิดความจะต้องไม่ต้องเนื้อเยื่อเหลือเชื้อมันโดยบุคลากรที่ขายก็ว่าเป็นเสียงที่แม้จะรอดกำแพงลอดฟ้าเป็นเสียงอย่าว่าแต่เสียงหัวเราะต่อกระซิกหรือแม้แต่เสียงร้องไห้เราก็ต้องการแล้วก็ยังไม่ขาดก็ยังแม้แต่แค่นี้ก็จะมีส่วนอันนี้สิ่งอันนี้มาสัมพันธ์เราก็ยังเป็นสุขยังเสพสมยังจะต้องต้องการในนัยยะอย่างนี้อยู่นั่นก็แสดงว่าเราเอง ยังไม่มีอะไรเลยแต่ยังไม่ขาดเมถุนอย่างละเอียดแม้จะเป็นเรื่องราวอะไรก็ตามให้เป็นเรื่องราวอะไรเช่นยกตัวอย่างให้มันหยาบขึ้นไปอีกนิดนึงง่ายๆแค่ได้ยินเสียงเขาเราเองนี่มีจุดสำคัญถึงอันนึงสำคัญถึงเหล้าถึงบุหรี่ง่ายๆนะเอาเรื่องอยากๆง่ายๆเราไม่สูบแล้วไม่สัมผัสแตะต้องไม่ต้องนวดฟันไม่ต้องสัมผัสไม่ต้องถึงเส้นแล้วไม่ต้องเห็นด้วยตาไม่ต้องมาเห็นกลิ่นละเอียดเห็นเขาสูบอย่างอร่อยไม่ต้องสัมผัสด้วยตาไม่ต้องเห็นด้วยลูกไม่ต้องกินด้วยเสียงอย่างชัดๆ แต่ก็ยังแว่วแว่วในโลกนี้ยังมีบุหรี่ในโลกนี้ก็ปรุงบุหรี่เขาคิดบุหรี่ได้วิเศษอร่อยได้ฟังแค่นี้แหละเหรอเขาจะปรับปรุงเหรอไอ้นี่ยังมีเชื้อชีวิตนะไอ้บุหรี่นี่มันก็จะพัฒนากันอย่างเป็นสูงๆนะได้ยินแว่วๆเขาพูดกันแค่นี้ก็สบายใจเสพสมเนี่ยในระยะละเอียดมันเป็นเชิงอย่างนี้คล้ายๆอย่างเงี้ยที่บอกว่าเสียงที่ได้แม้แต่กำแพงกั้นได้ยินแม้จะเป็นเสียงร้องไห้ของเธอในเชิงที่อธิบายว่าเชิงบุหรี่ก็ปรับปรุงอย่างสูงเนี่ยนั่นแหละเป็นคนที่เลวร้ายยิ่งขึ้นของการปรุงอบายมุขปรุงตัวร้ายตัวร้ายมีชีวิตชีวายิ่งขึ้นนั่นก็ เกี่ยวกับเสียงที่แม้แต่เสียงร้องไห้ของเธอฟังให้ดีนะมันกลับกันคือหมายถึงสิ่งเลวร้ายแล้วอย่างนี้นี่มันก็ควรจะรู้สักทีสิตัวเองไม่รู้ว่าแล้วไปอาตมายกตัวอย่างอย่างอบายมุขคือบุหรี่ได้ยินก็ปรุงว่าเอาบุหรี่นี่เดี๋ยวนี้ก็ปรุงยอดเลยนะละเอียดโอ้โหสวยงามวิจิตรอะไรคือมันทำความเลวร้ายที่ร้ายยิ่งขึ้นเหมือนกับที่เคยใช้บอกว่าที่นั้นมีพระที่ยิ่งงอกงามไพบูลย์นั่นแหละคำว่าไพบูลย์เนี่ยทีนั้นไม่ทันนะไพบูลย์ยิ่งเลวร้ายยิ่งขึ้นนะฉันใดก็ฉันนั้นเหมือนกันนะไอ้นี่ก็คือไอ้บุหรี่ยิ่งพัฒนายิ่งถูกปรุงถูกสร้างยิ่งมีชีวิตเฉิดโฉมไฉไลอะไรยิ่งขึ้นนั่นแหละไอ้ตัวผียิ่งสระสวยงดงาม เขาได้ยินแค่นั้นแว่วๆได้ยินเขามีข่าวมีข่าวดีใจเสพสุขได้ยินนิดเดียวก็แสบสุขแล้วพอใจเออไอ้นี่ยังไม่ตายไปไม่อยากให้พลาดจากกันไม่อยากให้ตายจากกันในโลกนี้จะต้องมีชีวิตชีวาสิ่งนี้อยู่แล้วเราก็ได้สัมผัสหรือเราได้สัมผัสอย่างในเชิงในละเอียดยิบแค่ใดก็ยังจะเอานะอันนี้เกี่ยวข้องกับสิ่งเป็นอ่าลูกเป็นเสียงเป็นอะไรทีนี้ข้อที่ 5 นายทุนข้อที่ 5 ไม่เลยนั่งนึกถึงอดีตเอาเองในจิตในใจเลยนั่งนึกถึงอยู่อย่างแวบๆมายาวๆนั่งนึกมันเอาเองเลยตั้งต้นมาได้โอกาสเมื่อไหร่จะนั่งนึก สยามไอ้ไม่หยาบกำลังทำงานที่อธิบายไปแล้วนั่งทำงานคิดนึกมาแล้วมันก็มาอยู่ในอดีตนั้นเข้ามาในความคิดแล้วเราก็มาเสพเมถุนแทรกเราไม่เป็นอิสระเสรีเราจะถูกแทรกแซงอยู่เสมอด้วยทางวิญญาณโดยทางความนึกคิดผีเข้าสิงผีเข้าแทรกผีเข้าปล้นผีเข้าบุกเดี๋ยวเราจะต้องมีใจของเราอะไรวะไม่ใช่คนอื่นเข้ามาไม่ใช่มีวิญญาณนั้นเข้ามามันจะนึกถึงเขานี่เพราะเขานึกถึงเราอะไรต่างๆไม่ใช่แล้วตัวเราเองนั่นแหละเป็นตัวใหญ่ฝันถึงเขามาหาเปล่าตัวเองจิตประวัติตัวเองผูกพันตายไปแล้ว ตายไปแล้วก็มาเข้าฝันไม่ใช่เข้าฝันหรอกคุณนั่นแหละเข้าตัวเองผีคุณเข้าตัวเองผีความอาลัยอาวรณ์ผีความผูกพันผีความยังเป็นเมถุนอยู่ยังไม่ทิ้งไม่ขาดคำว่าหลอกคุณเองสลับหลับแล้วก็มันก็ยิ่งง่ายนี่ไม่รับแล้วนี่กำลังทำงานอยู่นะกำลังคิดนึกงานนี้กำลังปรุงนี้ทำไปทำไปทำไปเดี๋ยวเราเลยเพลินเรื่องนั้นเข้ามาแทรกไปก็เรื่องนั้นเลยนั่นหยาบอยู่ถ้าไม่ไปก็เรื่องนั้นรู้ตัวคนมีโยคาวจรมีสติชาคโรพระโยคาวจรที่มีสติชาวเคารพเรื่องนี้มาแทรกไม่เอาสลัดออกตั้งใจให้ดีสนใจกับงานนั้น ช่วงนี้แทรกเข้ามาต้องรู้ละเอียดไปจนถึงเมถุนในจิตว่าปานฉะนี้ต้องรู้ให้ชัดที่จริงเลยนี่เมถุนข้อที่ 5 ละเอียดลออนะในเรื่องอะไรก็แล้วแต่จะเป็นเรื่องของอบายมุขเป็นเรื่องของการเป็นเรื่องของลาภยศสรรเสริญเป็นเรื่องของโลกียสุขอะไรก็ตามแต่คุณยังเสพสุขในโลกียะในเรื่องเหล่านี้อยู่นี่ละเอียดลออเพราะเราจะทำงานใดก็อยู่งานนั้นอยู่เอกกทมคุณจะพูดก็พูดอยู่ในงานนี้ไม่ต้องมีเรื่องไอ้โน่นไอ้นี่มาแทรกคุณจะคิดก็คิดในเรื่องนี้หากคุณจะทำการงานอันนั้นอันนี้ทางกายกรรมสร้างสรรค์สิ่งนั้นสิ่งนี้อยู่กับเรื่องนี้ไอ้พวกนี้อารมณ์แทรกอารมณ์ซ้อนอะไรพวกนี้ก็ต้องรู้ตัวว่าถ้าเราเจตนาจะนึกคิดถึงเรื่องนั้นเรื่องนี้เราก็รู้ตัวว่าเราเจตนานึกคิดถึงมันเราเป็นเจ้าเราเป็นผู้ จะเลี้ยวก็เลี้ยวจะเลี้ยวขวาจะเลี้ยวซ้ายจะแวะจะหยุดจะอะไรอาจจะเลี้ยวอยู่ตรงนี้ก่อนเอานี้เข้ามาคิดมาแทรกก็คุณจัดการเองอย่างนี้ไม่มันเป็นกิเลสไม่ได้เป็นเรื่องเมถุนแต่อยู่ดีๆนี่ขนาดนี้ไม่ได้อยากคิดไม่อยากนึกเลยมันก็จะเข้ามานั่นแหละคุณอ่อนแออยู่คุณยังถูกผีบุกอยู่จะเป็นเมถุนทางความคิดเป็นอดีตอดีตนั่นแหละเรื่องอดีตหรือยิ่งอนาคตเพ้อๆไม่มีเรื่องจริงเลยไม่ได้พักได้ผ่านเลยแล้วฟุ้งซ่านไปคิดถึงเอออย่างนู้นไปไปอย่างนี้ก็ดีนะแหมไปทางโน้นถ้าอย่างนี้ก็ได้เป็นอย่างนี้ได้เป็นอย่างนู้นได้ๆอย่างนี้มีอย่างนี้เป็นอย่างนี้บ้าใหญ่เลยผู้ที่เป็นพระโยคาวจรชั้นสูงแล้วเนี่ยเขาไม่เอาหรอกอนาคตและไม่ก็ไม่มีหรอก คนไม่ต้องไปเพ้ออนาคตหรอกเขาเข้าใจเหตุปัจจัยว่าถ้าเหตุปัจจัยอย่างนี้เป็นอย่างนี้แล้วอนาคตมันก็ต้องเป็นอย่างนั้นดีเพราะฉะนั้นคนนี้พวกเราจอดชั้นสูงชั้นสูงสูงขึ้นมาอนาคาขึ้นมาแล้วนี่เขาไม่ไปคิดอะไรฟุ้งซ่านถึงเรื่องอนาคตหรอกแต่อันดีเนี่ยมันมีมาผ่านมามันมีสัญญามันมีความจำมันมีช่วงชาติเยอะแยะพระพุทธเจ้าก็ตรัสไว้อดีตเท่านั้นแหละที่จะเป็นเรื่องที่ยากสำหรับฉันมันจะเข้ามาแทรกแซงเพราะเรื่องนึกคิดแทรกแซงในอดีตไอ้โน้นอันนี้เข้ามามันยังมีความจิตใจมันยังมีความสำคัญกับมันยังเป็นตัวติดอย่างเป็นตัวที่ยังพลาดไม่ออกนี่จิตของเราไม่วิเวกจิตของเราไม่วิเศษไม่สงบระงับ ถ้าอยู่เดียวสามารถที่จะปรึกษากัปปะมันก็ยังแน่นๆๆเป็นส