250527-3-206 ทางเอกภาค3-ตอน206(หน้า378)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ยๆให้มันยากให้มันห่างให้มันพลาดจริงๆเมื่อเราพลาดเครื่องแต่งตัวผู้ชายพรากบุรีพรากเหล้าพรากไอ้การสำลีเทเมาอะไรของตนเองเราก็ได้หยุดได้เลิกได้พรากมาจริงๆเอาตัวตนของเราห่างมาจริงๆแล้วเราก็จะมาเห็นตัวกิเลสมันชัดเจนเราก็ทำได้ง่ายเพราะว่าไอ้เครื่องแต่งตัวมันก็เป็นวัตถุเป็นก้อนแทนเราเลิกมันเราไม่หยิบไม่ ไม่แตะไม่ต้องมีไปสัมผัสๆมันมันก็เป็นชิ้นๆอันๆมันไม่วิ่งเข้ามาหาเราเมื่อเราบังคับตัวเราเองว่าเราไม่ไปวิ่งไปหามันมันก็ได้แต่เจ้าที่นะมีทางนี้มันไปไหนมันไปด้วยมันอยู่ไหนมันอยู่ด้วยยิ่งเผลอยิ่งอยู่ด้วยเลยเพราะฉะนั้นกลับกันสิ่งที่จะแก้มีอย่างเดียวสติต้องมีสติตื่นต้องตื่นต้องเต็มร้อยต้องสติตื่นตัวนี้ก็คือตัวที่วิ่งหนีฟังดีๆมันไม่รู้จะทำยังไงนอกจากจะวิเคราะห์มุมเหลี่ยมอะไรจะให้เห็นเด่นชัดตัวที่คุณวิ่งหนีของวัตถุนั้นน่ะตัววิ่งหนีมันห่างได้จริงๆมันเอาตัววิ่งพราก ขาดไปได้แต่ไอ้ตัวสีนั้นมีฐานะมันอยู่กับตัวเราเลยมันอยู่ในอารมณ์มันอยู่ในจิตมันไม่หนีวิ่งไปไหนมันจะหยิบจับออกเหมือนวัตถุไม่ได้เพราะฉะนั้นการวิ่งหนีในรูปรอยของการกระทำเป็นอย่างไรการวิ่งหนีก็คือการจะต้องวิ่งตื่นหรือทำตื่นนั่นคือการวิ่งหนีทำให้ตื่นด้วยกรรมวิธีใดๆแม้แต่เราวิ่งหนีของยาเราวิ่งหนีวัตถุหยาบเราจะวิ่งหนีด้วยวิธีใดๆหามันเลยพลาดมันเลยหนีออกจากบ้านไปอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ถ้ำไกลลิบเลยเรายังทำชั้นเดียวกันการที่จะแก้ง่วง เราจะต้องทำกับมันหยาบๆให้เจอรู้สึกเนื้อสึกตัวให้ตื่นโดยการทำการงานอิริยาบถใหญ่บดหยาบเพื่อที่เราจะได้ไม่นิ่งดีเพื่อที่เราจะไม่ตกตะกอนวูบวาบก็ไปต้องทำนั่นเป็นการทำด้วยอิริยาบถหยาบบทใหญ่แก้กันต้นๆตึงๆต้องทำเมื่อเราค่อยๆทำมาเรื่อยๆจากละเอียดมันก็ยังไม่ได้แล้วก็ห่างมันออกไปมากขึ้นอย่างที่เราทำกับวัตถุอย่างก็คือทวีปยุโรปที่หยาบขึ้นหยาบขึ้นเรื่อยๆอันนี้ก็เป็นขั้นตอนก็คงจะรู้กันอยู่แล้วถ้ามันสนิทเนียนได้จนกระทั่งนั่งนิ่งนี่แหละและดีไม่ดี หลับตาล่อมันซะด้วยการหลับตานี้ยิ่งเท่ากับเอาไอ้สิ่งที่ชอบใจนี่มาอ่อยอยู่ตรงจมูกเลยเอามารอหน้าสัมผัสยั่วยวนยวนมันเลยคล้ายๆกันเลยเราติดไก่ย่างเขาก็เอาไก่ย่างมารอจมูกแหมทั้งสีทั้งกลิ่นอยู่ล่ออย่างนี้เลยอย่างนั้นแหละเวลาเรานั่งแล้วก็หลับตาเข้ายิ่งหลับตาเข้าแล้วเราจะบังไม่อยากให้ตกนะอย่าให้หลับนะมันก็เหมือนกันเลยก็เอาไก่ย่างมาล่อตาแล้วเอาสิ่งที่สวยงามชุดที่แม่นี้เป็นโอกาสที่เราจะได้ให้คุณนั้นอีกชุดนี้เนี่ยของรักของชอบมาล่อใจล่อตาอยากจริงๆเลยเหมือนกันเลยงั้นเราก็จะต้องหักห้ามใจ แล้วเราก็จะต้องทำแข็งแรงทีนี้ถ้าวัตถุเราหักห้ามใจเราไม่คว้าไม่เอาเพราะว่ามันมันเป็นสิ่งของแล้วมันก็หยาบยิ่งไม่ใช่ของของเรามันก็มีศีลข้ออื่นที่เราจะต้องไปเอาไม่ใช่ของของเราด้วยอะไรต่ออะไรด้วยนี่มันมันหลายอย่างมันก็เลยง่ายขึ้นกว่าส่วนสีนั้นมีพระเนี่ยถ้ายิ่งหลับตาเข้าไปแล้วล่อใจแล้วนะมันก็อยู่ในตัวเรานี่เอาไม่เอามันก็อยู่ที่นี่ไปเมื่อไหร่มึงก็ไม่ได้มีใครจะเข้าเจ้าของนี่เจ้าของที่นี่คือใครรู้ไหมผีคุณไปแย่งผีมันมานะเจ้าของที่นี่ผีไม่ใช่ของคุณหรอกนะแต่คุณเองเป็นของของกู กูที่ไหนล่ะที่ไม่มีทางของตัวโง่เหมือนของผีแล้วคุณก็ไปขโมยของผีมันมาไปตัวมาเป็นของของกูผิดศีลนะผิดศีลนะโดยทำอย่างละเอียดแล้วผิดศีลพระอาทิตย์หน้าทานเอาไอ้ตัวง่วงเหงาหาวนอนอะไรมาเป็นของของกูนี่มันของผีไม่ใช่ของเราเป็นของความโง่ของอวิชชาของกิเลสมันเป็นของกิเลสมันไม่ใช่ของเราแต่เราก็เอามาเป็นเจ้าข้าวเจ้าของซะจนแหมอย่างกะเป็นของเราเลยกิเลสนี้เป็นของเราเอาวิชานี้เป็นของเราผีนี้ผีปู่ผี ผีแม่ผีโคตรผีตระกูลของเราหมดเลยและเป็นตระกูลม่วงเลยโคตรง่วงไอ้สัตว์ของภาษาไทยอย่างชัดๆแหมนี่ไอ้โคตรง่วงเลยหนักถ้าลงถึงไอ้โคตรห่วงแล้วหนักพอเจอหน้าบอกโอ้โหคนนี้เหรอแหมโคตรง่วงเลยว่างั้นใครจะถูกไล่ตราหน้านี้ก็เชิญเถอะพอเจอหน้าแล้วบอกนี่เหรออ๋อคนเนี้ยโอ้โหคนนี้โคตรง่วงเลยนี่เสร็จเลยนี่สำนวนไทยแสดงไทยมันชัดๆแล้วอธิบายไปถึงแล้วมันจะเห็นชัดโคตรง่วงเลยคนนี้ใช่เพราะเราเอาผีปู่ผีพ่อผีแม่ผีตาผียายผีทวดผีอะไรของไอ้เจ้าผีม่วงเนี่ยมาเป็นของกูมาเป็นของเราซะจน มันบอกหมดทุกมุมเหลี่ยมเลยว่าเราเนี่ยแม้แต่จะนั่งคุยกันอยู่ไปๆอ้าวง่วงอย่างที่เคยยกตัวอย่างเชียร์นั่งกินข้าวกันแล้วก็คุยกันไปด้วยแล้วหลับด้วยกันทั้งคู่เออเก่งซะด้วยนะไม่ล้มแล้วนั่งอยู่ได้เลยหลับทั้งคู่เลยอยู่ค่ะสำหรับกับข้าวเข้าไปเห็นเขาบอกไอ้ชี 2 คนนี่คืออะไรนั่งกินข้าวแล้วคุยกันอยู่ด้วยแล้วก็บ่เงียบเสียงไปทั้งคู่หลับด้วยกันเอ๊ะมันพร้อมกันได้ยังไงไม่มีใครทักใครรับด้วยกันทั้งคู่ยังไงมันไม่มีใครทักใครแล้วก็กลับขาดสำรับกับข้าวอยู่อย่างนั้นเนี่ยมันโคตรง่วงเลยโอ้โหหน้านี้ตาได้เลยว่าโคตรง่วงเลย เราจะทำอย่างไรในรูปของการวิจัยก็วิจัยให้ฟังว่าเราจะต้องวิ่งหนีวิ่งหนีคืออะไรวิ่งหนีคืออย่างเดียวเราจะต้องมีความตื่นมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมรู้แล้วเราก็พยายามกระทำด้วยอิริยาบถตั้งแต่อิริยาบถก็ทรมานหลับตาดูนั่นบอกแล้วว่าควรต้องมีอินทรีย์พลังแข็งกล้าถึงจะยั่วยวนถึงขนาดมากระทบสัมผัสอันนั้นเรียกว่าเราเข้าไปกระทบสัมผัสกระทบไหล่มันเลยเรานั่งหลับตานี่คือไปกระทบไหล่จากความง่วงเหมือนกับเราเข้าไปสัมผัสกับไอ้ปิ้งไก่ไปสัมผัสกับไอ้เสื้อสวยไปสัมผัสกับไอ้บุหรี่สักพันเลยคนอื่นสูบควันผ่านหน้าตาเราสัมผัสเลยยียวนชวนเลยแล้วเราจ่ายของเรานิ่งไว้ใจ เกิดอาการอารมณ์ไม่อ่านอาการอารมณ์ของเราถ้าเราใจไม่พอเราอดไม่ได้อดไม่ได้ก็จะเฉยบุหรี่มาสูบอดไม่ได้ก็จะฉีกเนื้อไก่เข้าปากอดไม่ได้ก็จะต้องไปซื้อเอาไอ้ชุดนี้ฉันชอบอย่างนั้นเลยเช่นเดียวกันเราไปนั่งหลับตาเนี่ยการนั่งหลับตาปฏิบัติเพื่อที่จะสู้กฐินทานเนี่ยมันเป็นฐานของผู้มีอินทรีย์พละเคยอธิบายเคยย้ำยืนยันให้ฟังมากแล้วยิ่งๆๆอาการยิ่งๆแล้วก็เราก็ไม่ให้มันดีหลับนี่นะนั่นแหละก็ยิ่งใกล้เคียงเข้าไปอยู่ใกล้เคียงกับไอ้ตวงตัวนี้เพราะเราจะวิ่งหนีวิ่งอย่างไรก็จะต้องไม่ให้มันนิ่งมีการงาน พยายามใส่ใจในการงานก็คือปลุกจิตให้ตื่นให้สนใจมีมนสิการใส่ใจในการงานที่ทำอยู่สนใจยิ่งทีเดียวให้ตื่นหรืออันแรกเนี่ยให้ทำอารมณ์กับสัญญาพระพุทธเจ้าท่านบอกให้อาตมาโลกะสัญญาคือทำให้จิตว่างโปร่งใสอันนี้มันเป็นเรื่องของใจในใจเรื่องภายในจิตมันยากแต่เราก็ต้องฝึกยากก็ต้องฝึกทำใจในใจให้ปลงเป็นอารมณ์กับสัญญาสว่างโพลงๆนั่นแหละคือเวลานั่งนั่งทำจิตให้วางโปร่งใสจะหลับตาหรือไม่หลับตาก่อนก็แล้วแต่แล้วเราก็จะรู้เธอว่ามันจะหลับตาแล้วมันจะดีถ้าเรามีสติเต็มเราก็จะรู้ว่าเออนี่ดีแล้วนะนี่ดีแล้วนะแต่ถ้าไม่มีสติแล้วมันก็ไม่รู้ตัวมันดีเราไม่รู้ตัวพลอยไป กบหลับลงไปแล้วหรือบางคนพยายามฝืนนะเลยกลายเป็นคนตาแข็งจะไปแล้วหลับในที่เราเรียกว่าหลับในตาแข็งแต่ข้างในไปแล้วดีแล้วหลับแล้วด้วยแต่แม่ไม่หลับตาเราเราลืมตาเนี่ยเราก็ยังมีอย่างนี้ได้เพราะฉะนั้นถ้ายิ่งหลับตาลงแล้วด้วยนี่คนอื่นเขาไม่รู้กับเราด้วยนะเนี่ยโอ๊ยยิ่งไปซุกซ่อนเลยเหมือนกับเราเข้าถ้ำเข้าบ้านเข้าเรือนไปมืดไปยิ่งเป็นที่รับเลนส์เป็นลีน่าจังเป็นตัวลี้ตัวหลบลี้ลักษณะหลับตานี่คือตัวหลบหนีและยิ่งเป็นช่องทางให้แก่ไอ้ตัวง่วงนะอาตมาจะยกตัวอย่างไม่ใช่ยกตัวอย่างก็ธรรมะของพระพุทธเจ้าที่ท่านสอนประกอบ คือข้อที่บอกว่าเราจะทำสัมมาทิฏฐิของเราจะบริสุทธิ์ได้ด้วยการขับจะ 5 อย่างนี้ออกจากตัวขับเจ้า 5 อยากฟังดีๆนะเป็นเรื่องการช่วยนะสัมมาทิฏฐิก็จะเกิดด้วยเพราะว่าเรามีสติสัมปชัญญะปัญญาในความเห็นของเราก็จะโปร่งเต็มปัญญาของเราจะเกิดธรรมะวิจัยของเราจะไปได้โพชฌงค์ 7 จะเดินเพราะสติเราเต็มเราไม่รีจิตของเราร้อยแล้วก็มีทำเอาวิจัยแล้วก็มีวิริยะทรัพย์โพชฌงค์เราจะเกิดอะไรพวกช่อง 7 เราจะเกิดแต่เพราะสติตัวที่ 1 ของโพชฌงค์สติสัมโพชฌงค์ตัวที่ 1 ของเราไม่เต็มเพราะฉะนั้นสมาธิของเราจะบริสุทธิ์ไม่ได้สัมมาทิฏฐิของเราจะเต็มก็เพราะเราจะต้องมีสติมันมัน สัมมาสตินี่เข้ามาช่วยห้อมล้อมกับสัมมาวายามะความพยายามเนี่ยเข้ามาช่วยห้อมล้อมสัมมาทิฏฐิถ้าสัมมาทิฏฐิไม่มีสัมมาสติเข้ามาช่วยสติของเราตกความพยายามที่จะให้มีสติให้มีการระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมเป็นผู้ตื่นเป็นผู้เต็มเป็นผู้ครบครันอยู่ด้วยความเป็นผู้รู้จะเป็นผู้รู้ก็ต้องมีตัวรู้อยู่เต็มอย่าแอคเลยว่าเอ้ยมีความรู้ลำนำเมืองๆเราก็รู้ได้เข้าไปอยู่ในภพหลับตาเข้าไปอยู่ในภพเป็นอุปจารสมาธินี่ก็อธิบายอุปจารแบบสูสีนะอ่ารำๆๆอยู่ในนั้นแล้วเราก็จะมีปัญญาโดยปัญญามันไม่ได้เกิดง่ายหรอกขนาดพระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้แล้วสัมมาทิฏฐิจะเต็มได้ก็เพราะว่าเราจะต้องขับเจ้า 5 ตัวนี้ด้วยความเพียร อ่านดูนั่นน่ะไอ้แผ่นนั้นน่ะแผ่นทางด้านซ้ายมือสุดเราจะต้องขับเจ้า 5 ตัวนี้ด้วยความเพียรแล้วสัมมาทิฏฐิจะบริสุทธิ์ได้สมาชิกจะบริสุทธิ์ได้เพราะเจ้า 5 ตัวนี้ต้องขับออกไม่ให้มี 1 อะไรขึ้นก่อนไอ้นั่นน่ะความขี้เกียจนิทานใช่ไหมความหลับ 2 อะไรความขี้เกียจใช่ไหม pantip 1 ความหลับนิทรา 2 ตันที่ 3 วิชาหรือวิชาความเป็นขี้เกียจหรือว่าความขึ้นขนหน้าที่เคยแปลให้ฟังอธิบายสภาวะให้ฟังหมดแล้ว 1 นิทาน 2 ตันที่ 3 วิชา C อารบิกความไม่ยินดี 5 พุทธสัมฤทธิ์โทความเมาในอาหารอย่าง 5 อย่างและเดี๋ยวจะเอาไอ้หมวดหนึ่งที่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าการแก้ไม่หายง่วงเนี่ยหรือว่าตัวที่เกิดง่วงได้นี่เพราะศีล 5 ประการนี้เหมือนกันศีล 5 ประการนี้ท่านบอกว่าเรามองไม่เห็นอะไรตัดสินเลยที่จะทำไม่ให้ความมีทีนะมีฐานที่เกิดไม่เกิดหิมะก็จะเกิดไอ้ทีนะมีเท่าที่เกิดแล้วก็งอกงามไพบูลย์ไม่มีอื่นกว่า 5 นี้คือมันซ้ำกันอยู่ในนี้มันมีต่างกันอยู่อย่างเดียวเท่านั้นเองคืออันนี้มีนิทราอีกอันนึงมันมีเกียรติยศอาจารย์เสียเริ่ม ความไม่ชอบใจทำให้ช้ำใจอารีสอนทิสาวิชาเหมือนกัน 4 พระตัดสมถะเหมือนกัน 5 เจตะโสจะดีนะตังความทำให้จิตของเรานี่ดีหลบความทำให้จิตเราดีหรอกรีบจิตของเราดีจิตของเราดีไม่ว่าจะลงไปในภวังค์แล้วเราก็ทำจิตลงในภวังค์เพราะฉะนั้นการนั่งหลับตานี่ถ้าเผื่อว่าอินทรีย์พละไม่แข็งแล้วไปนั่งหลับตาก็คือเราสร้างถ้ำลีหาที่หลบหลีให้แก่จิตแล้วไปให้ช่องทางมันแล้วเพราะตัวนี้ก็สำคัญมากที่เราจะต้องพิจารณาให้รอบคอบเราไม่อยู่สมควรเราไม่สมควรที่จะเป็นไปได้อย่าทำแม้แต่นั่งนิ่งๆอยู่แล้ว เล่าเรื่องต้องซักซ้อมว่าอ่านหนังสือถ้าอ่านหนังสือไปแล้วก็อ่านไป 2-3 บรรทัดดีแล้วอย่าเลยอ่านไม่ตอบอะไรก็ไม่ได้ดำๆเหลืองๆสติแล้วก็รู้เหมือนคนมึนๆมึนๆยายๆวุ่นๆไม่ใสไม่เอาต้องเอาให้เป็นอันโละสัญญาเราทำไม่เป็นจิตโปร่งใสสว่างอย่างนั้นเสมอเสมอต้องซักซ้อมตลอดเวลาเลยซักซ้อมตลอดเวลามันยากกว่าที่เราพลาดเสื้อผ้าสวยผ้าปูผ้าของอื่นอย่างที่ว่าเนี่ยเราจะไม่กินเนื้อสัตว์เราก็หาเนื้อสัตว์มันเลยอะไรเงี้ยไอ้นั่นมันง่ายเราพลาดมันมามันง่ายแต่เวลาเรามาพลาดจนถึงจะมีพระเนี่ยเราจะต้องสำคัญเลยว่าเราทำเหมือน สวดพระของวัตถุอย่างเพราะฉะนั้นเราจะไม่ให้ช่องทางมันง่ายๆหนีหลีกหนีวิ่งหนีโดยการไม่เปิดช่องทางจะต้องมีความมีสติเป็นตัววิ่งหนีตื่นรู้ตัวมีอารมณ์กับสัญญามีอารมณ์กับสัญญาโลกกับสัญญาหมายความว่าเราจะต้องมีความรู้สึกเบิกบานโพรงสว่างนี่เราลืมตาอยู่นี่เรารู้สึกเบิกใครเบิกโพลงเวลาเราหนีเนี่ยเราเห็นแล้วงงๆแล้วมันชักไม่ค่อยจะเต็มแล้วไอ้พูดภาษาไทยไม่รู้จะพูดยังไงมากกว่านี้คุณจับอาการอารมณ์ของคุณให้รู้เลยไอ้นี่มันชัดเจนมันไม่เต็มมันงงๆแล้วมันชักจะงงงวยลงไปหน่อยนึงแล้วนี่มันเต็มตื่นขณะที่พูดอยู่เดี๋ยวนี้ อารมณ์ของตัวเองถ้าเรารับฟังอะไรอย่างนี้ก็เต็มตื่นนั่นแหละเราร้อยเต็มและสว่างโพรงรู้ก็รู้อะไรได้ผัสสะทั้ง 5 ทั้ง 6 ของเราเต็มตื่นอะไรไปอะไรมาอะไรจะได้เรารับรู้กันกว้างขวางตื่นเต้นดีนะได้ยินหูก็ได้ยินตัวตาก็เห็นชัดกลิ่นรู้สัมผัสกายนอกในอะไรเข้าใจชัดอยู่นะเป็นผู้มีร้อยสติในร้อยเป็นผู้มีความรู้สึกร้อยไม่มีแม้แต่จุด 01 ถ้าดีจุด 01 ก็เป็นทีนี้ถ้าอุปกิเลสอุปกิเลสนะแล้วเรียนมาแล้วกันเพราะอุปกิเลส 10 แล้วก็เรียนมาแล้วพระเหรียญนิดนึง แล้วก็เริ่มต้นเป็นอุปกิเลสแล้วในรายละเอียดเพราะถ้ามันจะยิ่งดีมากก็ยิ่งเสร็จมันมากยิ่งดีมากก็ยิ่งเศษมันมากยิ่งตายมันเลยตายเข้าไปหาโคตรง่วงเลยจะยิ่งดีมากมันก็ยิ่งเอาไปกินหมดก็จำเริญงอกงามออกเชื้อออกดอกออกหมดเลยนะออกเชื้อออกดอกออกนอกออกผลผลอะไรผลทีนะมีพระบอกแล้วทีนี้ถ้าที่มีอยู่แล้วก็ยิ่งงอกงามไพบูลย์เอ่อยิ่งนอกงามไพบูลย์ไม่ให้ฟังแล้วมันเหมือนกับของดีนะถ้าอ่านเพราะหมวดนี้แล้วบอกว่าที่นั้นมีทรัพย์ที่ไม่เคยไม่มีก็จะเกิดไม่เกิดก็จะเกิด ที่เกิดแล้วก็งอกงามไพบูลย์ใช้สำนวนที่มันจำเริญอ่ะดูจำเริญดีแต่อะไรจำเริญแล้วอะไรจำเริญโอ้โหอกุศลที่เจริญจำเริญความง่วงอกุศลทุจริตบาปความซวยกิเลสง่วงกิเลสนั่นแหละเจริญไพบูลย์งอกงามไพบูลย์เค้าเสร็จหมดเลยทีนี้เข้ามาหาบทนี้ก่อนแล้วก็เดี๋ยวจะไปหาบทที่ว่า 2 บทขึ้นมาแล้วนี่ 5 ข้อที่พระพุทธเจ้าท่านอธิบายรอบรับทุกอย่างเราจะต้องอ่านและรู้สภาพพวกนั้นจริงๆอยู่ที่ตัวเราเลยเราอย่าเปิดช่องทางของขายของมันใครมีอินทรีย์เท่าไหร่รู้ตัวรู้ตนและอย่าไปทำอย่าไปปล่อยมันบอกแล้วว่ามันไม่ เหมือนกันกับวัตถุหยาบข้างนอกซึ่งเราห่างภาพมันมาได้แต่ตัวนี้ไม่ห่างพลาดไปได้เลยมันอยู่ในตัวในตนเราเลยไปไหนมันไปด้วยไอ้ที่หน้ามิทธะเนี่ยมันอยู่กับเราเลยแต่เราเองเราไม่ระมัดระวังไม่รู้จักอย่างละเอียดแล้วเราก็ปล่อยปละละเลยมันเอาเผลอๆคล้ายๆเอาไอ้โน่นไอ้นี่แล้วอวดดีด้วยเงินก็ได้แต่ทำไม่ได้จะเสร็จแล้วอินทรีย์พระอ่อนไม่รู้ตัวว่าไปแล้วไปโดยไม่รู้ตัวด้วยนะมันไปปั๊บไปเนี่ยมันไม่รู้ตัวง่ายๆนะเพราะฉะนั้นเราอย่าประมาททำตัวเราถ่อมตนไว้ว่าเราเองเรายังไม่เก่งหน้าเราจะไปที่ได้อาจหาญกล้าแม้จะเป็นรอดแหลมกับไอ้ยั่วยวนมันเหมือนกับไปนั่งหลับตาเถอะไม่ง่ายนะแต่ไม่ได้ห้ามว่าไม่ให้นั่งหลับตานะตัวห้ามหลับตานี่ไม่จริงให้ เมื่อไหร่เรารู้สึกว่าตัวเราเองไม่เพลียมากนะกำลังวังชาดีนะอินทรีย์แข็งตัวนี้ไม่ตอนไหนเปรียบเทียบมากอย่าไปนั่งหลับตาเลยเสร็จดอกเบี้ยเพลียมากอ่ะไปนั่งหลับตานะเสร็จหมดกำลังมันกำลังนอกจากว่าเราได้นั่งหลับตาแล้วเราจะพักจริงๆเรายังไงมันก็ต้องหลับแน่นั่งหลับตาก็คือจะนั่งหลับหลับโดยวิธีนั่งเป็นเนสัชชิกถ้าคุณซักซ้อมคุณก็ได้รูปของการมีสัตว์ที่นั่งแล้วก็หลับตาเนี่ยแล้วก็นั่งแล้วก็หลับพักแล้วจะดับดีไปเลยแล้วก็ทรงส่วนหนึ่งของพลังงานให้ทำตัวเราเป็นร่างแข็งไว้ก็ได้ก็ฝึกเราก็เคยฝึกกันซึ่งไม่ง่ายเลยยากมากในสัตว์ชนิดเนี่ยหรือจะนั่งตื่นเต็มมันมี 2 สภาพ สมถะคือนั่งตื่นเต็มหรือนั่งหลับก็ตามนั่งหลับก็คือนั่งอสัญญีให้จิตหลับไปเลยตื่นเต็มนั่งฝึกได้ทั้ง 2 อย่างถ้าเผือกไม่ใช่ตื่นเต้นคือผู้ที่มีพลังอยู่ไม่เปลี่ยนไม่เพลียมีกำลังเต็มที่นั่งหัดนั่งฝึกนั่งพอนั่งการนั่งฝึกฝึกนั่งจะใจโตสมถะเนี่ยในขณะที่เราเรียกเพลียไม่ได้ฝึกหรอกอย่าไปฝึกในขณะที่เราเปรียบเทียบไปฝึกนั่งหลับตาเสร็จแล้วการที่จะฝึกนั่งหลับตานั้นต้องไม่เปลี่ยนไม่เปลี่ยนแข็งแรงได้พักผ่อนเต็มที่อยู่แล้วเราโปร่งสว่างดารานั่งหลับตาเข้าไปแล้วเราก็จะต้องทำอารมณ์กับสัญญาตื่นรู้อยู่ตลอดเวลาอยากให้รู้แม้แต่กายนอกนี่มันนั่งอยู่ยังไงก็ อยู่เนี่ยฝึกตอนแรกค่ำแต่แค่รู้ตัวทั่วพร้อมเนี่ยเราทำความรู้สึกรู้วันนี้เราอยู่ในท่าไหนนี่มือแขนสัมผัสอย่างนี้เราก็รู้แล้วนี่ชัดเจนแล้วก็รู้แล้วก็ตื่นเต้นอยู่ก็อย่างเงี้ยไม่แปลกอะไรอย่างนี้ก็เป็นชาญไม่ใช่ว่าเรากระดิกมือนี่ไม่ได้กระดิกแขนกระดิกขานี่ไม่เป็นชาญไม่ใช่กระดิกได้เป็นชาญคือไม่มีนิวรณ์อะไรนี่เรากระดิกขาเนี่ยกระดิกแขนเนี่ยเยี่ยวตัวนั่งหลับตาก็ตามเราเงยหน้าขึ้นหน่อยกลมหน้าลงนิดแล้วก็รู้ตัวทั่วพร้อมในอิริยาบถเหล่านี้อีหลีบทเล็กจึงทำให้ยิ่งนิ่งเลยนะไม่เคยหยุดเลยมันก็นิ่งๆกว่าเขาจะนับเพราะว่ามันเป็นกายวิเศษหรือว่าเป็นความสงบที่ยิ่งกว่าคือยิ่งนั่งนิ่งเลยก็จริงเอาดีๆบทเป็นองค์ตัดสินคดีบทการขยับเขยื้อนเป็นเครื่องตัดสินว่า นิ่งการสงบสงบเสงี่ยมสงัดสงัดที่สุดสงบที่สุดคือไม่กระดุกกระดิกเลยเราก็เข้าใจจะไปมีปัญหาอะไรคนที่กระดิกกว่าคนนั้นไม่สงบกว่าเอาโดยรูปมาเป็นเครื่องตัดสินไม่ได้เอานามไม่ได้เอากิเลสมาเป็นเครื่องตัดสินเอาแต่แค่กระดิกก็ไม่กระดิกก็ถูกในประเด็นนี้แต่คนไม่กระดิกแต่กิเลสข้างในยังมากกว่าโดยนามธรรมโดยจิตอ้าวก็ได้เหมือนกันและแน่กว่าด้วยว่ามีคนติดกิเลสมากกว่าแล้วก็ไม่กระดิกนั่นแหละคนยังหนากว่าคนที่กระดิกแต่ใจเขาไม่มีนิวรณ์ไม่มีกิเลสอ่าถ้าจะเอาเข้าโดยปรมัตถ์แล้วมันอย่างนั้นซะด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นเราเองเราเข้าใจอย่างละเอียดละออแล้วอย่าไปที่เดิมสงสัยและอย่าไปเชื่อในงมงายหลงลมเอาแต่นั่งแข็งชื่อแล้วก็ไม่ เลทแต่ใจเองฟุ้งซ่านใจเองทีนะมีพระจงบอกจงบอกได้นะแล้วก็ยิ่งกว่าคนขี้เมาหัวทิ่มจับหัวทิ่มบ่อจมบ่อจมบ่ออยู่ในนั้นก็ไม่ต้องฝืนไม่ต้องฟูกันพอดีอย่างนั้นเสร็จน่ะเพราะในตัวสัมมาทิฏฐิที่พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสัมมาทิฏฐิจะบริสุทธิ์ได้เพราะหนึ่งไม่นอนไม่หลงการหลับการนอนนิทราถ้าเราว่าต้องขับความนอนทำการหลับเหมือนเราเองเราฝึกกันอยู่ทุกวันนี้ที่บอกว่าไม่ให้นอนกลางวันนี้ก็เพราะว่าเราจะต้องให้ปรับปรุงกลางคืนเป็นเวลานอนเราก็ไม่ได้มีอะไรเกินการนักพักผ่อนบางคน 6 ชั่วโมง 7 ชั่วโมงก็ไม่ได้ไปบอกว่าไม่ แล้วนี่ยังไม่ถึง 21:00 น คุณอย่าเพิ่งไปนอนแล้วก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่บางคน 2 ทุ่มก็นอนแล้วบางคนทุ่มนึงก็นอนแล้วก็เคาะระฆังขีดเดียวกันถ้าคนไหนไปนอนตั้งแต่ทุ่มนึงรอเขาไปกี่ชั่วโมงอ่ะ 7 ใช่มั้ยไปตื่นตอน 21:00 น ไปถึง 3:30 น อ่ะหา 8 ครึ่งเหรอนอนตั้งแต่ทุ่มอ่ะโอ้โหนอนตั้งแต่ทุ่มนึงไปถึง 3:30 น อ่ะเคาะระฆังแล้วค่อยรู้สึกตัวขึ้นมางอแงๆค่อยๆคลานขึ้นศาลาตามหลังเขานั่นๆรอเขาไปตั้ง 8 ชั่วโมงครึ่งแล้วคุณคิดดูสิตะกละอะไรกันนักกันหนากินกันตั้ง 8 ชั่วโมงเนี่ยกินกินความนอนเนี่ย กินความหลับกินนิทานเดี๋ยวให้เป็นเจ้าหญิงนิทราเป็นเจ้าชายนิทราเลยกินกับวันตั้งแต่ 8 ชั่วโมง 8 ชั่วโมงนี่เต็มเหนี่ยวและเต็มที่แล้ว 8 ชั่วโมงครึ่งอีกแล้วยังแถมเศษอีกครึ่งหัวตีระฆัง 3 ครึ่งตั้งแต่ 19:00 น เนี่ย 8 ชั่วโมงครึ่งแล้วมันเหลือเฟือมันเกินการแล้วไม่ใช่ว่ามันน้อยนะ 2 เท่าตัวเต็มๆของพระพุทธเจ้ายังแถมอีกครึ่งหนึ่ง 2 เท่าตัวของพระพุทธเจ้าแล้วยังแถมอีกครึ่งนึงนะธกส 2 คนเลยแพ้ 2 เท่าตัวมันมากท่วมตัวท่วมตนอย่างนั้นเพราะเราเองถ้าเราได้ฝึกแม้แต่แค่ 6 ชั่วโมงเอาเวลาเรา เสียงละ 6 ชั่วโมงเนี่ยอาตมาเองอาตมาก็ 6 ชั่วโมงแล้วก็ทำงานอาตมาว่าอาตมาทำงานมากนะ 6 ชั่วโมง 7 ชั่วโมง 7 ชั่วโมงนี้ก็โอ้โหไม่ใช่น้อยแล้วนะเพราะเราอยู่ในระหว่างนี้แหละเราก็ฝึกปรือนอนตั้งแต่ 20:00 น ก็ 6-7 ชั่วโมงแล้วนอน 2 ทุ่มนี่ก็ 7 ชั่วโมงครึ่งแล้วนอน 3 ทุ่มก็ 6 ชั่วโมงครึ่งแล้วตอน 21:00 น ก็ 6 ชั่วโมงครึ่งซึ่งมันก็ไม่น้อยนะพยายามไม่ติดไม่ยอมปล่อยให้ขับความหลับขับความนอนในการขับนี่คือการเมืองก็เราพลาดมาที่ชุมอย่างออกมาจากน้ำมันก็เราพลาดปิ้งไก่เมื่อเราพลาดเครื่องแต่งตัวเหมือนเราคราบๆวัตถุอบายมุขเราไม่ไปโรงหนังเราไม่เอาตัวของเราไปสัมผัสเกี่ยวข้อง เหล่านี้เหมือนกันเราพลาดความนอนก็เหมือนกันแล้วเราก็พยายามทำตัวเองให้พอเหมาะพอเจาะถ้ามันเปรี้ยเพลียเกินไปก็พักผ่อนซะเร็วหน่อยถ้ามันไม่เปรี้ยวไม่เพลียระวังอย่าโอ๋ตัวเองอะไรนิดอะไรหน่อยโอ้ยเปียกๆทีเวลาคุณติดอะไรไปนั่งฟังเพลงกันคืนยังรุ่งไปนั่งฟังเพลงกันคืนยังรุ่งไปนั่งเล่นไพ่กันคืนยังรุ่งตื่นเช้าขึ้นมาก็ทำตัวรีเทน and เสแสร้งฉันตื่นเวลาไปนั่งเล่นที่เมื่อคืนนี้เราไปเล่นไพ่ทั้งคืนไม่อยากบอกใครแต่ว่าตอนนี้เราต้องทำงานทำให้ตัวเองอย่าลืมนะคุณทำกับตัวเองได้นะทำได้นะแหมฉันเมื่อคืนนี้ฉันไม่บอกใครฉันไปนั่งฟังเพลงมันจะทำอย่างลูกใช้ไปเที่ยวไหนครับ เมื่อคืนนี้ไม่ได้นอนสักงีบตื่นเช้ามาแหมเสแสร้งตื่นแม่งสดชื่นสดชื่นแล้วคุณก็พลางลวงมนุษย์โลกเค้าได้ล้างลงมนุษย์โลกเค้าได้แล้วก็ทำกันมานะไม่ใช่ไม่ทำเพราะตัวเองก็เคยตัวเองก็เคยมันรู้แสนรู้อยู่แต่ปากมันมีมันก็ทำไอ้นี่ก็เหมือนกันนะเราก็ลองดูซิว่าเมื่อคืนนี้เราไม่ได้นอนแล้วเราทำงาน 5 ทุ่มก็นอนแล้ว 3:30 น ตื่นขึ้นมาเมื่อคืนนี้นอนตั้ง 5 ทุ่มนอนตั้ง 6 ทุ่มนะตื่นเช้าขึ้นมาแล้วก็ตื่นเมื่อคืนนี้เราไม่ได้ทำงานอะไรมากมายหรอกที่จริงเมื่อคืนนี้เราก็นอนกับเพื่อนฝูงพักผ่อนพอเพียงเมื่อคืนนี้เราก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายเราก็ไม่มีอะไรเอาอย่างนี้มั่งสิ เมื่อคืนนี้ฉันทำงานนะโอ๊ยเอาความดีมาตีไอ้นั่นมันเป็นความชั่วเพราะไปเล่นไพ่เพราะไปไหนครับก็ไม่กล้าเอามาตีเรามาตีที่เขาจะเอากระบองนวดกบาลให้อีกอ่ะน้อยไปชั่วมาจะเอามาแก้ตัวไม่ได้นี่เอาความดีว่าจะทำงานตั้ง 5 ทุ่มเมื่อคืนนี้ฉันทำงานตั้ง 2 ยามเมื่อคืนนี้เอามาแก้ตัวได้มันในย่านเดียวกันอย่าเอามาแก้ตัวแม้จะเอาคุณความดีมาแก้ตัวก็ไม่เอาเอาตัวเองลองหัดลองฝึกดูซิเหมือนกันแหละนี่ไม่รู้จะว่าไงแล้วก็วิเคราะห์ทุกเหลี่ยมมุมเลยแล้วมันก็ตัวเองโอ้ยเปรี้ยงเปรี้ยงเมื่อคืนนี้ทำงานนะเราดีแล้วก็เอาไอ้ตัวดีเนี่ยมาแก้ตัวเองไอ้ทีตัวชั่วเอามาแก้ตัวเองแล้วก็ตัวเองก็ยังตื่นได้แล้วไอ้ตัวชั่วเอามาแก้ตัวเองก็ยังตื่นได้แล้วตัวดีมาแก้ตัวไม่เอาอ่ะไม่เอาเสาะในเดียวกันเหมือนกัน เราบอกว่าเราไม่เอาเราไปแก้ตัวว่าเราทำดีเมื่อคืนนี้เราทำงานเมื่อคืนนี้เราได้โอ้ยนอนดึกเพราะเราทำงานอย่างโน้นอย่างนี้ไม่แก้ตัวเพราะที่จริงแล้วเราก็ไม่ได้มานั่งทำงานดึกดื่นหรือว่าเรามามีงานเร่งรัดอะไรเกินการจนเพลียๆอย่างนั้นเสียทุกวันไปไม่หรอกโดยจริงเราก็มีงานหมุนเวียนมีเวลานานๆมันจะมีเร่งรัดบ้างบางครั้งบางคราวอย่างมากวันนึงคืนนึง 2 คืนติดต่อกันเหมือนกันอาตมาเคยเล่นไพ่แม้คืน 2 คืน 3 คืนติดต่อกันแม่งก็ว่าหัวจะไม่ขึ้นเลยนะเราก็ต้องตื่นพยายามสุดท้ายนี้งานไปนอนก็ยังเคยไม่ได้มันไม่ไหวจริงๆมันทำไม่ได้ก็ต้องหลบหนีงานไปนอนกลับบ้านนอนยังเคยเลยนี่ในชีวิตเป็นอย่างนั้นแล้วก็มันก็เราก็ยังทำได้การแก้แล้วเราก็แก้ได้ถ้าอย่าง อันนี้เราก็แก้เหมือนกันวันหนึ่งเราขับความนอนนิทราด้วยความเพียรท่านบอกแล้วว่าด้วยความเพียรพยายามนะด้วยความอุตสาหะวิริยะกระทำนะด้วยความเพียรมันไม่ด้วยเพียรมันไม่ใช่อุตสาหะวิริยะมันไม่ได้หรอกคุณมันไม่ได้จริงๆเราทำเหลาะแหละกับมันไม่ได้แล้วมันยิ่งมีเหลี่ยมมุมด่างที่ว่าเนี่ยมันมีตัวที่บอกว่าเราทำดีนะเนี่ยเราก็มาเป็นคนดีแล้วเราไม่ได้ไปเล่นไพ่เล่นโป๊เราไม่ได้ไปจะได้อบายมุขต่างๆก็จริงเพราะฉะนั้นสิ่งที่ปฏิบัติสูงขึ้นเนี่ยมันเนียนในแล้วมันก็เป็นฐานของมนุษย์ที่สูงขึ้นกว่าจริงเราพลาดของหยาบมาเราทำได้ง่ายตอนนี้เราฐานสูงแล้วเราจะทำเหมือนกันทีเดียวกับฐานต่ำไม่ได้เพราะเราอยู่ในฐานะคนชั้นสูงขึ้นนักเรียนชั้นโตขึ้นแล้วบทเรียนมันลักษณะซ้อน คล้ายกันแต่ในยะผิดกันเห็นไหมมันมีความสูงมันมีความถูกต้องมันม