590812_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เทศนาเนื่องในวันแม่แห่งชาติ.docx

ด้ ก่อนถูกไหม?ท่ามกลางสังคมจมอบาย หากพ่อแม่ไม่มีศีล ลูกคนใดจักมีใจเข้มแข็ง ในความกตัญญูได้เล่า? ผู้น้อยจึงส่งยาสมุนไพรจีนแก้ไอมาตอบแทนพระคุณพ่อครู ที่ท่านช่วยสอนให้รู้ถึงโลกุตรธรรม! ส่งด่วนผ่านทางคุรุ ในน้ำคำ ฝากถวายพ่อครูด้วย แต่ไม่รู้จะถึงวันไหน พ่อครูว่า ...จะว่าก็ใช่ อย่างน้อยคนมีความกตัญญู ก็มีความรักมิติที่สูงขึ้น เรารักผู้ที่มีคุณธรรม มีคุณค่าประโยชน์ต่อเรา เป็นการลดตัวตนแท้ๆ เช่นว่า ประชาชนในประเทศกตัญญูต่อประเทศ เกิดมาในประเทศนี้ได้อาศัยประเทศนี้อยู่ ก็กตัญญูต่อประเทศชาติ งานที่เป็นส่วนกลางของประเทศชาติก็พยายามทำเสมอ ใครเห็นใครก็ยกย่อง แน่นอน การกตัญญูต่อคนๆเดียวก็ดี คำว่า กตัญญูคือ ตอบแทนบุญคุณของท่าน ที่มีบุญคุณต่อเรา ในเมืองไทยเราสอนเรื่องเหล่านี้กัน โดยเฉพาะกตัญญูต่อประเทศชาติ คนได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินไทยแน่ คนไหนเกิดในแผ่นดินไทย อยู่ในแผ่นดินไทย แต่ไม่คิดไม่ทำตอบแทนบุญคุณชาติเลย มีแต่ทำมาหากินเห็นแก่ตัวอย่างเดียว คนนี้เป็นคนเลว ยกตัวอย่างการไปลงประชามติเป็นต้น ก็ต้องไปช่วยกัน หรืองานอื่นๆก็แล้วแต่เราก็ต้องคอยสำเหนียกคอยรับรู้ คอยตอบแทนประเทศชาติ แต่ยิ่งคนๆเดียว ยังไม่กตัญญูเลย ลูกไม่กตัญญูต่อพ่อแม่เลย ก็เลวแน่ๆ ไม่ว่าพ่อแม่จะเป็นอย่างไร แม้แต่พ่อแม่จะเป็นคนไม่ดี เราเป็นลูกไม่มีสิทธิ ไม่กตัญญูต่อพ่อแม่ เลย ไม่ได้ เพราะพ่อแม่นี้เลือกไม่ได้นะ ต้องถือว่าเป็นผู้มีพระคุณจริงๆ พระพุทธเจ้าว่า แม้จะตอบแทนโดยให้เมือง ให้แผ่นดิน ให้ทรัพย์ใดๆกับพ่อแม่ หรือว่าเอาพ่อแม่มาเลี้ยงดูบนบ่าเลย ไม่ต้องลงไป ก็ไม่ถือว่าได้ตอบแทนสูงสุด เท่ากับให้พ่อแม่ศรัทธาใน ศรัทธา ศีล จาคะ ปัญญา ศรัทธาในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เชื่อว่าศีลนี้เป็นสิ่งประเสริฐ คนไม่มีศีล เป็นคนที่ชมไม่ได้ จะชมได้ต้องชมที่เป็นคนมีศีล...พระพุทธเจ้าตรัสเช่นนั้นจริงๆ พระพุทธเจ้าว่าจะชม เราต้องชมที่เรามีศีล ซึ่งเป็นขั้นต่ำนักด้วย ถ้าคนไทย 95% ในไทยนี้นับถือพุทธ แล้วมีศีล สัก 50% ของพุทธนี่จะดีแค่ไหน อาตมาออกมาทำงาน 46 ปีนี่ก็เพื่อให้คนมีศีลมีธรรม ไม่ได้ทำงานอื่นเลย อาตมาก็ภูมิใจที่พาคนมามีศีลได้ ชุมชนทุกชุมชนอโศก มีคนที่มีศีล ตั้งแต่เด็ก จนแก่เฒ่าเข้าโลงเลย ใครผิดศีลก็ชำระกัน เมื่อปุถุชนจะกล่าวชมตถาคต ถ้าจะชมเราต้องชมที่เรามีศีล แล้วยังกำกับอีกว่า แค่มีศีลนี้ยังพื้นๆยังต่ำที่สุดเลยด้วย ทั้งกาย วาจา ใจ ก็ไม่ละเมิดศีล ตามขอบเขตศีลของเรา ส่วนยาที่จะส่งมาอาตมา ก็ยังไม่ได้รับหรอก แต่ไม่ต้องห่วง ยาอาตมามาทุกทิศเลย อาตมาเป็นโรควิบาก คือ โรคไอ และโรคเจ็บเหมือนเข็มแทงแปล๊บๆ ตามร่างกาย บางวันไม่ได้นอนทั้งคืนเลย ก็รู้ว่าวิบากอาตมามี ก็ติดตามไป สักวันหนึ่งก็คงพอรู้กันน่ะ ยามาสารพัด ก็ดีก็บรรเทาไป ช่วยกันไป เป็น symtomatic treatment _0815428xxx… นมัสการครับหลวงปู่ เพราะเหตุใดการบริจาคทรัพย์ให้อโศก ต้องมาถึง 7หน ก่อนจึงบริจาคได้ ขอบคุณครับ พ่อครูว่า ...คือให้มาศึกษาชาวอโศก ให้รู้ว่าเป็นอย่างไร อย่างน้อยว่าสัก 7 ครั้ง ก็น่าจะพอรู้จักกันดี จะบริจาค แต่ถ้าไม่ถึง ก็อาจทำไปเพราะเห่อๆ แน่ใจอย่างไรว่าจะถูกศรัทธาของคุณจริง คุณจะไปรู้หรือ เขาอาจแสดงว่าดีก็ได้นะ สร้างภาพไปเท่านั้นก็ได้ ตั้งแต่ตั้งอโศกมา อโศกไม่เรี่ยไรใคร นอกจากว่าจะเป็นเรื่องจำเป็นสำคัญในหมู่กลุ่มก็บอกบุญไป ว่าเช่นจะซื้อที่ดินตรงไหน ก็บอกพวกอโศกเอง ไม่เอาเงินคนนอก เงินพวกเราบริจาคกันเอง ไม่มานั่งวุ่นวายเรี่ยไร อโศกหยิ่งเรื่องนี้ ก็ยังพาหมู่กลุ่มรอดมาได้ถึงวันนี้ นี่แสดงคุณภาพของคุณธรรม ชาวอโศกอยู่อย่างพึ่งตนเอง อัตตหิอัตโนนาโถ ไม่เรี่ยไร ไม่หลอกลวงไม่หว่านล้อมให้มาบริจาคแต่อย่างใด

_0890015xxx… เราผ่านจตุคาม ลูกเทพ โปเกมอน มาได้ โดยไม่ติดเลยถือว่าเดินบนอากาศทะล พ่อครูว่า ...พิษภัยในโทรศัทพ์มือถือนี้ มากมายนัก อาตมาเองไม่ได้มีโทรศัพท์มือถือใช้ เขาให้ใช้ ก็ใช้ได้ แต่กดไม่เป็นเลย ไม่พยายามฝึกเลย ไม่เอา อาตมาเห็นว่าสำคัญ นักบวชก็ต้องมีกฏเกณฑ์ในการใช้ ไม่ถึงวาระโอกาสและเหมาะสม ก็ไม่ให้ใช้ แม้นักบวชถือว่าเป็นผู้มีจิตใจเข้มแข็ง ยังต้องระวังเลย เด็กที่มาเรียนที่นี่บอกเลยว่า ไม่ให้มีโทรศัพท์มือถือใช้ส่วนตัว และก็รับรองว่า เด็กไม่ตกต่ำ ถ้าจะตกต่ำ อาตมาก็ตกต่ำก่อนแล้ว โทรศัพท์แต่ก่อนนี้ อันใหญ่โต หนัก แต่ยิ่งมาเห็นโทรศัพท์รุ่นหลังๆนี่ยิ่งเป็นแดนนรกเลวร้ายมหาศาล โทษมหาศาล ไม่ได้ ถ้าคนไม่มีภูมิคุ้มกันพอก็อย่าเลย เรื่องนี้เป็นเรื่องทุนนิยมครอบงำ ให้เขารวยกันเต็มโลกเลย ไม่รู้เท่าทัน มีประโยชน์ แต่โทษมหาศาล สิ่งมีประโยชน์ แต่โทษมันมาพร้อมกัน และหนักกว่า มันถึงแย่

วันนี้เทศน์เรื่องวันแม่ ก็ขอเทศน์สิ่งที่เกี่ยวข้องกับแม่ ก็สุดยอดเลย อาตมานี้มีแม่นะ เชื่อไหม? แม่อาตมาชื่อโฮม พ่อชื่อเฉย ยายคือลูกหลานเจ้าเมืองอุบลฯ ตาอาตมานี้มาทางอีกสายหนึ่ง ยายอาตมาเป็นลูกหลานคนสุดท้าย อาตมามีนิยายชีวิตที่ยาวหน่อย เรื่องความกตัญญูอาตมาก็เลี้ยงน้องๆมา ไม่มีน้องคนไหนมาว่าอาตมาได้ว่า ลำเอียง เลี้ยงไม่ได้ อาตมาเลี้ยงเหมือนลูก ทั้งที่ปากกัดตีนถีบ อาตมาสร้างฐานะเอง เกลือเม็ดหนึ่งก็ซื้อ สร้างบ้าน ข้าวของก็ต้องซื้อหมด ด้วยการประมูลของที่เลหลังกัน ไม่มีสิทธิ์ไปซื้อของห้าง ประมูลจากที่หลวงรักษาเขาให้ประมูล อาตมาเรียนจบมาบรรจุทำงานได้เงินเดือน 750 เช่าบ้านหลังละเดือนละ 700 บาทเหลือเงิน 50 บาทเลี้ยงน้องคนหนึ่งเรียนจุฬาฯคนหนึ่งเรียนพยาบาท พอนายฟ้าอยากจะไปเรียนเมืองนอก เข้าที่ไหนก็ไม่ได้ ก็เลยส่งไปเรียนอเมริกา อาตมาก็เลี้ยงน้องเหมือนเลี้ยงลูก แต่หนักกว่าเลี้ยงลูก เพราะไม่มีเวลาตั้งตัว เลย ต้องมันโตไล่เรี่ยกัน มันกินใช้เรียนหนักด้วย แต่อาตมาก็ว่าได้ทำหน้าที่มา ทำหน้าที่แทนพ่อแม่ พ่อแม่เสียตั้งแต่อายุ 16 ก็เช่าบ้านให้น้องมาอยู่ ปากกัดตีนถีบ ได้เงินเดือนประจำ 750 นอกนั้นหาเพิ่มทั้งนั้นเลย ถือว่าอาตมาได้ทดแทนบุญคุณพ่อแม่มาเหมือนกัน เป็นวิบาก อาตมาไม่ได้คิดว่าลำบากอะไร เห็นเป็นเรื่องธรรมดา ไม่เป็นเรื่องเท่หรือโก้อะไร คนเราก็ต้องเลี้ยงดูกัน อาตมาไม่ได้เลี้ยงแต่น้อง คนอื่นๆก็มาขอเงินเรียนหนังสือกัน เหมือนส่งให้ลูกเรียน แม้แต่เด็กอิสลาม ก็ยังมาขอเงินเรียนเลย บางคนมีวิบาก เกิดมามีลูกไม่ได้เรื่อง ลูกที่เลวร้าย เราก็ถือว่าเป็นวิบากของเรา ข้อสำคัญคือ อย่ามีมานะอัตตา อยากเอาชนะเขา มันจะไม่มีปัญญา อย่าถืออย่างนั้น อย่านึกอย่างนั้น แม้ลูกจะเกเร ก็ใจเย็นๆ ค่อยๆสอน พยายามใจดี เอาความดี อย่าไปเอาความร้ายไปสอนลูก ไปตอบโต้กับลูก หนักเข้าตอบโต้ จะชังกัน ยิ่งคนมีวิบากจะชังกัน คือคนที่เกิดมาเป็นลูกนี้ เกิดมาทวงหนี้จากพ่อแม่ทุกคน อาตมาไม่มีลูกก็คือน้องๆมาทวงหนี้ ต้องมาเลี้ยงดู อุปถัมภ์ค้ำชูกัน มันมาทวงหนี้ทุกคน เพราะฉะนั้นอย่าหนี อย่าเลี่ยงเอาใจดีสู้เสือ เราคิดหาแต่ทางดี ลูกร้ายมา เราหาแต่ทางดี จะแก้ไขเขา อย่าหาทางร้ายมาก็ร้ายไป นี่ใช้ไม่ได้ ถ้าตบมาเราตบไปก็ยิ่งหนัก เสีย ร้ายมาเราก็รับหาดี ทำสิ่งที่ดี แก้ไขต่อไป แก้ให้ดีต่อไปต้องฉลาดนะ มันบังคับให้เราฉลาด มันเป็นอุปกรณ์ให้เราฉลาด ถ้าเราร้ายก็เสีย เพราะหนีไปไหนไม่ได้ มันต้องรับผิดชอบ จะร้ายเลวแค่ไหนก็ตาม คนที่ลูกๆเกิดมาดี ก็ดีไป เขาสร้างสิ่งดี ก็อนุโมทนา แต่ถ้าลูกร้าย ก็อย่าเสียใจ อย่าไปตอบโต้ลูกด้วยวิธีการไม่ดี คำสอนของพระพุทธเจ้าบอกว่า จงชนะความเลวด้วยความดี ต้องระลึกรู้ตัวมีสติเราจะพูดเราจะแสดงอาการอย่างนี้ตอบโต้อย่างนี้ต้องมีสติรู้ตัวให้ได้ ลูกเขาทำอย่างไรมาจะร้ายจะแรง จะยั่วยุอยู่อย่างไรมา เราก็ ต้องมีสติ รู้ตัวให้ได้ว่าต้องเอาดีเข้าตอบ อย่าเอาร้ายเข้าตอบ จำไว้ทุกๆคนเลย แล้วไปฝึกฝนอบรมตัวเอง ถ้าเราเอาแต่อารมณ์มา แล้วไม่มีสติ ก็ไปเลย ก็โกรธกัน ทะเลาะกัน อย่างนี้ไม่ดีขึ้นเลย สิ่งที่จะให้สติในวันแม่วันนี้ ทำให้ได้แค่นี้แหละ ก็ต้องฝึกอย่างนี้เรียนอย่างนี้ เขาบอกว่ามีลูกคนหนึ่ งอย่างน้อยจะต้องทรมานไป 22 ปี อาตมาก็รอดตัวไป แต่มีลูกเป็นพัน แต่ลูกเป็นพันนี้ เป็นไปตามพระพุทธเจ้า เพราะพระพุทธเจ้าก็มีลูกเยอะเลย เป็นลูกทางธรรม ที่เป็นลูกจริงๆ ส่วนลูกทางโลกนี้ เป็นลูกมาทวงหนี้

ลูกทางธรรม นี้เป็นลูกจริงๆ พระพุทธเจ้า บอกว่า ท่านเป็นพ่อ สารีบุตรกับโมคคัลลานะเป็นแม่ เป็นภาษาวิชาการ พ่อคือปุริสภาวะ แม่คืออิตถีภาวะ สองชนิดนี้เป็นภาวะสองที่ช่วยกัน หรือ ศีลเป็นแม่ ปัญญาเป็นพ่อ ศีลกับปัญญา ช่วยกันทำให้เกิด อธิศีล อธิจิต อธิปัญญา จิตเป็นลูก สัตว์โอปปาติกะ เกิดเจริญขึ้นเป็นอาริยบุคคล ทำให้เกิดทางจิตวิญญาณ การเกิดมีสี่อย่าง 1. ชลาพุชโยนิ (กำเนิดของสัตว์ที่เกิดในครรภ์) 2. อัณฑชโยนิ (กำเนิดของสัตว์ที่เกิดในไข่ -ทิชาชาติ) 3. สังเสทชโยนิ (กำเนิดของสัตว์ที่เกิดจากการแบ่งตัว) 4. โอปปาติกโยนิ (เกิดใหม่ทางจิตวิญญาณ เปลี่ยนภพทันที เกิดนิโรธ ไม่มีอะไรมาคั่น เกิดแทนสิ่งดับ โดยไม่มีซาก) (พระไตรปิฎฏ เล่ม 11 ข้อ 263)

การเกิดของจิตวิญญาณนี้ เปลี่ยนDNA ของจิตวิญญาณ จริงๆ เปลี่ยนแล้ว ได้ข้ามชาติ เลย จะไปเกิดในท้องพ่อแม่ไหน ก็เป็นอาริยะ เช่น คุณเป็นโสดาบัน ตายจากชาตินี้ไปเกิดชาติใหม่ ก็เป็นโสดาบัน ถ้ามีคุณสมบัติถึงความไม่ตกต่ำแล้ว เป็นการเกิดที่ยิ่งใหญ่มาก (โอปปาติกโยนิ) มีในศาสนาพุทธ ผู้สัมมาทิฏฐิจะรู้จักแม่ รู้จักพ่อ แล้วแม่กับพ่อนี้ ทำให้เกิดโอปปาติกโยนิ เกิดมาเป็นโสดาฯ สกิทาฯ อนาคาฯ อรหันต์ได้จริง ผู้ใดมีสัมมาทิฏฐิ 10 ก็จะฝึกฝนเป็นลำดับ จิตจะเกิดโอปปาติกะที่เจริญขึ้นได้จริง อาตมาพาทำให้พวกเราเกิดจิตโอปปาติกโยนิจริงๆ อาตมาไม่ได้มาครอบงำความคิด ไม่ได้สะกดจิตพวกเรา เหมือนพุทธไม่รู้กี่สำนัก สำนักนั่งหลับตาสมาธินั้น สะกดจิตทั้งนั้น สะกดจิตโดยอาจารย์ แล้วอธิบายสอนแนะนำ ส่วนมากไม่ว่าจะสายทางอ.มั่น สายหลับตาแบบพระป่าหรือสายเมือง เมืองที่เด่นก็คือธรรมกาย เขาก็พานั่งสมาธิ แล้วครอบงำความคิดทั้งนั้น สายหลับตาแบบพระป่านี้ ก็นั่งหลับตาทั้งนั้น หลับบ้างไม่หลับบ้าง เขาก็พยายามไม่ให้หลับ เป็นวิธีสะกดจิต hypnosis ทั้งสิ้น ไม่ได้ใส่ความ อาตมาเรียนวิธีสะกดจิตมาด้วย ตอนทางโลก แต่คนไม่เข้าใจ ไปเชื่อโบราณว่าเป็นวิธีทำสมาธิ ก็ไม่ผิดคุณเชื่อเช่นนั้นก็เป็นเช่นนั้น เป็นสมาธิสะกดจิต แต่มีรายละเอียดที่แปลกแยกของการสะกดจิตไปต่างๆ ลูกศิษย์นี้จะไม่แย้งกับอาจารย์ สำหรับวิธีพวกนี้ แต่ของพระพุทธเจ้านี้ลูกศิษย์แย้งอาจารย์เก่ง ลูกศิษย์ไม่เชื่อง่ายๆ แล้วพระพุทธเจ้ายังสอนในกาลามสูตรอีก อย่าไปเชื่ออะไรง่ายๆ อาตมาชาตินี้ เป็นนักรบพ่อลูกอ่อน แล้วลูกมันดื้อด้วย ลูกคนโตที่สอนว่าให้เถียงพ่อแม่ได้ จะเป็นอย่างไร พวกคุณเข้าใจพวกคุณก็แย้ง แล้วพวกคุณก็เชื่ออาตมา เป็นโดย 1. ศรัทธา 2. ศีล 3. หิริ (ละลายต่อบาป) 4. โอตตัปปะ (สะดุ้งกลัวต่อบาป) 5. สุตะ, พาหุสัจจะ (รู้ธรรมที่แทงตลอดได้มาก) 6. จาคะ (การสละ ให้ - บริจาค เอาออก) 7. ปัญญา (ธนสูตร พระไตรปิฎก เล่ม 23 ข้อ 6)

กรรมพันธ์นี้ เป็นสายทางกรรมนี้ คนเอาไปเรียกผิด เอาไปเรียกการสืบเชื้อสายทางเซลล์ ทางgenetic มันไม่ใช่กรรม อาตมาสอนศีล คุณก็เอาไปปฏิบัติ เกิดผลกับจิตวิญญาณตน สุกตทุกกฏานัง กัมมานัง ผลัง วิปาโก ลูกที่เกิดมาเป็นเชื้อสายทางเลือดเนื้อนั้น เป็นกรรมของเขาเองที่ต้องมาเกิดเป็นลูกของคนนั้นคนนี้ ไม่ใช่กรรมของพ่อแม่ แม้พ่อแม่จะมีลูกคนนี้ ก็เพราะเป็นกรรมของพ่อแม่เอง อย่างพ่อแม่อาตมา มีลูก 7 คน ไม่มีใครเกเรเลย กรรมใครมีลูกเกเร ก็เป็นกรรมของคุณ แต่คนเกเรก็เป็นกรรมของมันเองนะ บางทีพ่อแม่ไม่ได้ดีเท่าไหร่หรอก แต่ลูกมันดี เขาเรียกว่าอภิชาติบุตร กรรมมันพาเกิดพาเป็น แต่ที่เขาเรียกว่ากรรมพันธ์นั้น ใช้ศัพท์ผิด ใครมาเกิดเป็นลูกใครจิตวิญญาณก็เป็นของลูกคนนั้น คนไหนเป็นคนดี พ่อแม่เป็นคนดี แต่ลูกไม่ดี จงรับทราบว่าเป็นวิบากเราที่จะมีลูกไม่ดี แล้วที่ไม่ดีนั้น ก็เป็นของเขาเอง เกิดมาทวงหนี้วิบากกันเป็นอจินไตย ก็ปลงเสีย ใช้หนี้ไป ไม่มีใครอยากได้ลูกเลว แต่เมื่อมาแล้ว ก็ต้อง ใช้เป็นอุปกรณ์เป็นโจทย์ ฝึกเราดีๆ เพราะว่ามาเป็นลูกแล้ว ฆ่าก็ไม่ตาย ขายก็ไม่ออก มันลูกนะ จงศึกษาดีๆ ใช้เป็นโจทย์อุปกรณ์การศึกษา แล้วเราจะได้เจริญ อย่าไปคิดว่าทำไมคนดีๆไม่เกิดกับเรา เราต้องพยายามปรับปรุง ช่วยลูกที่ไม่ดีนี้ ให้ดีขึ้นให้ได้ จงอย่าท้อใจเสียใจ ฆ่าไม่ตายขายไม่ออกแล้ว อาตมาสงสารบางครอบครัว จะตัดพ่อตัดแม่กับลูกเลย แต่ก็ฆ่าไม่ตายขายไม่ออกจริงๆ เป็นเรื่องสัจธรรม ที่ต้องเกิด ต้องเป็น อาตมาชาตินี้ ตั้งหน้าตั้งตา ไม่ได้คิดจะไม่แต่งงาน แต่แน่นอนแต่งก็ต้องมีลูก อาตมาไม่ได้รังเกียจเด็ก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้แต่งงาน หลุดมาบวชเลย ไม่ได้มีลูกเลย ก็มีคนเขาว่าเหมือนกันว่าเกิดมาเสียชาติเกิด ไม่ได้แต่งงาน ไม่ได้มีลูกเต้ากับเขาเกิดมาทำไม? อาตมาไม่ได้น้อยใจเลย ก็ช่างปะไร ยิ่งตอนนี้ย้อนดู เรานี่มันถ้าไปแต่งงานนั้นเป็นเคราะห์นะ ไม่ได้แต่งงานนี้เคราะห์ดี จังเลย คนไหนไปแต่งงานนั้น เคราะห์ทั้งนั้น อย่าไปนึกว่าเป็นโชคนะ การแต่งงานน่ะ อาตมาก็พยายามจะแต่งงานตามโลก เป็นลิงลมอมข้าวพอง เป็นวิบากไปตามโลก ที่อาตมาเป็นเจ้าชู้ไก่แจ้นั้น ยืนยันลิงลมอมข้าวพอง ไก่แจ้คือ ป้อไปป้อมา จีบผู้หญิงก็ไม่เก่ง คนเขาแย่งไปหมด เป็นเรื่องแสดงความจริง แล้วเราก็อยากจะเป็น อยากจีบผู้หญิงเก่ง เราก็อยากมีตามเพื่อน ก็เลยจีบดะไป ที่จริงไม่ได้เข้าท่าเลย ไม่เป็นไม่เก่งเหมือนเขา กินเหล้าเล่นพนันไม่เก่ง แม้จะหัดก็ไม่เข้าท่าไม่เก่ง เดี๋ยวนี้เพิ่งรู้ตัวว่าเรามีบารมี ไม่เก่งเหมือนเขา แต่โลกเขามอมเมาว่าต้องเก่งนะ เป็นแมนเป็นชาย ต้องกินเหล้าเก่ง จีบหญิงเก่งอย่างนี้โลกเขาหลอก เราก็พยายามทำเหมือนเขา ก็ไม่เก่งเหมือนเขา ไม่ได้เรื่อง ก็ดีแล้วที่ไม่ได้เรื่อง ถ้าได้เรื่องก็คงไม่ได้มา

ที่มีคำพังเพยว่า อยากให้ลูกเป็นฝั่งเป็นฝา ก็ให้แต่งงานเสีย ก็อย่าไปผลักดันมันให้มาทางธรรม ถ้ามาทางธรรมถึงขีดแล้วจะเป็นโสด ถึงแม้ว่า มาทางธรรมไม่ได้มาก แต่จะได้ สิ่งที่เป็นธรรมะสิ่งที่เป็นเชื้อใส่จิตวิญญาณของลูกตนเอง ให้ลูกมาทางธรรม แต่พวกคุณนี่คุณส่งลูกมาแล้ว แต่พูดให้คนที่บ้าน ว่าเอามาเก่งทางธรรมจะเป็นประโยชน์ขึ้นเยอะ มาอยู่นี่ อย่างน้อย 6 ปีหรือเรียนประถมด้วย เรียนแล้วจะได้ฝังได้เนื้อธรรมะไป ถ้าจะเอาแบบโลกๆที่นี่ก็ไม่ได้ด้อยกว่าโลกเขา ให้การศึกษาเราตั้งโรงเรียนจบไป 20 กว่ารุ่นแล้ว ออกไปเรียนกับโลกก็ไม่น้อย ไม่ต่ำกว่าโลกเขาเลย อาตมาว่า ดีกว่าโรงเรียนอีกมากเลยนะ

เรา มีลูกก็ต้องรับผิดชอบ สอนให้ดีๆ สอนอย่าเอาความร้ายไปสอนลูก เขายิ่งร้ายยิ่งแรงมาเท่าไหร่ เรายิ่งต้องใจเย็นๆ ถ้าใจ ไม่มีอารมณ์โกรธอารมณ์โลภ โลภก็คือ อยากให้ได้อย่างใจมากๆ จนโกรธไม่ได้ดังใจ เราต้องไม่ให้มีอาการเช่นนั้น ไม่โลภ ไม่โกรธ ให้ใจอยู่กลางๆอุเบกขา แล้วเราก็ค่อยพิจารณาว่าทำไมเขาแสดงกิริยาเช่นนี้ ก็เอามาไตร่ตรอง แล้วค่อยหาทางที่จะบอกเขา ต้องใช้ศิลปะ ต้องรู้กาละโอกาสที่จะบอก บางทีลูกไม่ฟัง แต่เราก็ ใช้วิธีการสอน ที่ลูกไม่รู้ตัว เขาฟังแล้วไม่ต้าน แล้วเขาเข้าใจก็เป็นผลสำเร็จ เราก็เก่งขึ้นนะ ถ้ามีลูกไม่ดีนี่ถือเสียว่า เราต้องทำโจทย์ จนสามารถทำให้ลูกเราดีขึ้นได้ นั่นคือคุณเจริญ เป็นเรื่องท้าทายมากเลย ใครมีลูกไม่ดี นี่ท้าทายมากเลย อย่าไปโกรธตอบ ไม่เอาแล้ว ไม่ได้ คุณจะขว้างงูไม่พ้นคอ ได้อย่างไร ฆ่าไม่ตายขายไม่ขาด อย่างไรก็ลูก ต้องพยายามอย่างที่ว่านี้ ….จบ