สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน รสอร่อยคือของเท็จ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(ปฏิจจสมุปบาท) ตอน รสอร่อยคือของเท็จ _อำภา รื่นใจดี · ในหนังสือคนจะมีธรรมะได้อย่างไรท่านพ่อครูกล่าวว่า ความรู้สึกสุขเวทนาไม่ใช่ความจริง เป็นความเท็จ ขอยกตัวอย่างประกอบ เช่น ขณะที่เรารับประทานอาหารเราจะมีความสุข และยิ่งเป็นของชอบ หรืออยู่ท่ามกลางเพื่อนฝูงร่วมโต๊ะ ก็จะรู้สึกสุขกว่าปกติ ลูกเข้าใจดีว่างานเลี้ยงย่อมมีการเลิกลา เลิกงานความสุขช่วงนั้นก็หมดไปถ้าความสุขนั้นไม่ใช่ความจริง เป็นสิ่งเท็จแล้วขณะช่วงเวลานั้นความจริงคืออะไรเจ้าคะ พ่อครูว่า…ความจริงคือความเท็จ นี่คือคำตอบอาตมา ความจริงที่คุณรู้สึกนั่นแหละคือความเท็จ เป็นสุขัลลิกะ อัลลิกะแปลว่าเท็จ สุขเท็จๆ สุขไม่มี ทุกข์ไม่มี นี่คือปรมัตถ์คือความตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า สวรรค์ไม่มีนรกไม่มี สุขมันเป็นของเท็จ แต่ถ้าเรียกทุกข์เป็นอริยสัจเป็นของจริงกว่า เพราะว่าทุกข์เป็นเรื่องของกิเลส เป็นเรื่องของตัณหา ทุกข์เป็นเรื่องของอวิชชา เป็นเรื่องของอนุสัย มันติดในจิตวิญญาณ โง่ดักดาน เก็บไว้ในจิตมันเลยเป็นของจริง เหมือนกับคนที่คิดว่าอนุสัยจริง อนุสัยกิเลสมันไม่จริง ความสุขความทุกข์มันไม่จริง คุณว่าคุณอร่อย คุณกินชมพู่ น่ากินกรอบ สดๆใหม่ๆ หากคุณชอบชมพู่มันก็อร่อย ชมพู่อันนี้ลูกนี้ ใครมากิน รสเดียวกันหมด เจ๊กแขกฝรั่งไทยญวน อเมริกันมากินก็รสเดียวกันหมด แต่คนชอบเขาก็อร่อย คนไม่ชอบเขาก็ไม่อร่อย อร่อยไม่อร่อยนี่แหละของเท็จ คุณว่าอร่อยคืออะไรก็ของเท็จ เพราะรสจริงมันเป็นของจริงตามความเป็นจริงเท่านั้น ใครสามารถทำให้รสอร่อยหายไปจากจิต จิตใจไม่มีรสอร่อยนี้เลย กลางๆอุเบกขา รู้สึกไม่มีอาการรสอร่อยหมดไปจากจิต เหลือแต่รสของความจริงตามความเป็นจริง รสเดียวคือเอกัคคตา เป็นเวทนา 1 เท่านั้น จริงๆ คนอวิชชา จะมีเวทนา 2 เทวธัมมา เวทนา 2 นี