สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน ตัดรอบออกจากครอบครัวได้อย่างไร.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ) ตอน ตัดรอบออกจากครอบครัวได้อย่างไร _รชตะ เตโช คุต กราบสมณะพ่อท่านที่เคารพ รู้สึกความโลภในทรัพย์น้อยลงมาก จะเกิดอาการเบื่อไม่ใช่แบบโลกเขาเบื่อกัน ( เพราะ ทรัพย์ที่เคยหวง สิ่งที่เคยห่วงก็น้อยลงมากเช่นกัน ) แต่กลับมีอาการ หดหู่ หงุดหงิดฟุ้งซ่าน รำคาญใจกับสิ่งที่มากระทบ ( เรื่องครอบครัว ) ควบคุมอารมณ์ของจิตไม่ค่อยจะได้...และก็รู้อยู่ว่าถ้าเราออกจากเรือนไปหาโมกขธรรมอาการทั้งหลายนี้มีโอกาสหมดไป แต่ความผูกมัดของจิตมารทำให้ไปไม่ได้เลย ( ไคร่ครวญมาหลายครั้งแล้ว ) สมณะพ่อท่านมีวิธีอย่างไรช่วยชี้แนะด้วยเถิดขอรับ พ่อครูว่า…คุณยังดีตีกรอบได้ถูก ที่แท้เรื่องครอบครัว คุณอยากเอาครัวมาครอบหัวก็เป็นอย่างนี้แหละ พูดไปแล้วเหมือนคนใจดำ ถ้าดูความเป็นอยู่ของครอบครัว จะเป็นลูกเต้าเหล่าหลาน โตพอแล้ว แม้ปัญญาก็มีอาชีพทำงานพึ่งพาตนเองรอดเหลือเฟือ ลูกหลานก็ไม่ต้องห่วง ช่วยตัวเองได้ดีหมดแล้ว จบ คุณอย่าไปห่วงจนเกินการ เลี้ยงลูกให้รู้จักโต เลี้ยงพ่อแม่ให้รู้จักตาย อาตมาเคยพูด ลูกมันโตมีวัยที่จะช่วยเหลือตัวเองได้ คุณทำเสร็จหรือแม้ภรรยา หากเขาอยู่โดยไม่มีเราเขาก็มีความสามารถความรู้ หรืออยู่กับลูกก็ได้ ถ้าอย่างนั้นคุณออกมาได้เลยไม่ผิดไม่ใจดำด้วย แต่ถ้าเผื่อว่า มันยังจะต้องเป็นภาระ หนักเข้าไปไม่รอด ลูกก็ยังเล็ก เมียก็พึ่งไม่ได้ช่วยไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นจริงๆก็ เวรใครเวรมัน วิบากใครวิบากมัน คุณก็ต้องอยู่อย่างนั้นไปชั่วชีวิต แต่ถ้าไม่แล้ว นี่อาตมาแนะนำอย่างจริงใจนะ ทุกคนฟังแล้ว จะอยู่ในยึดนิยายเรื่องนี้อย่างนี้ ตามที่อาตมาว่า ถ้าอาตมาเอาไปขยายเป็นพล็อตเรื่องได้เลย รอมแพงเขาช่างตั้งนามปากกา รอมแปลว่าผู้เป็นที่รัก แพงแปลว่า ของรักของมีค่า เช่นคำว่า คำแพง แพงนี่ยิ่งกว่าเพชรกว่าทอง แต่รอ
อ่านต่อ
มแพงนี่ เอาล่ะพอเข้าใจ สรุปว่า วิบากของคน ตามที่เป็นเรื่องราวของวิบาก คุณพิจารณาให้ดีตามที่ว่ามันสมควรแล้วก็ควรจะเลิก รู้จักพัก รู้จักพอ อาตมานี่เลี้ยงน้องมา แบ่งทรัพย์สินให้เรียบร้อยก่อนจะออกมา อาตมาถามน้องว่า พี่จะเลี้ยงดูน้องกันได้หรือไม่ มีน้องที่ต้องส่งเสียเรียนเมืองนอกอเมริกาอยู่ ก็ถามว่าพอส่งเสียได้ไหม นั้นหนึ่งก่อน ถามว่าเขาจะรับผิดชอบได้ไหม สอง สมบัติอาตมาก็แบ่งไปเลิก เหลือใส่แบงค์ไว้ เพราะอาตมาไม่ยอมบวช เอาดอกเบี้ยมากินอยู่จำเป็น ก็เอาก้อนหนึ่งใส่แบงค์ไว้ แค่นั้นเอง นอกนั้นก็แบ่งไปหมด อาตมาก็ออกมา โดยที่ไม่คิดหันหลังกลับมาอีกเลย ตั้งใจจริงๆ น้องๆรู้กันหมด ก็ร้องห่มร้องไห้กัน แต่ก็บอกว่ามันถึงเวลาแล้วอยู่ไม่ได้ อาตมาก็ไม่ได้เดือดร้อน เป็นดาราทางโทรทัศน์ยังหาเงินได้ อาตมานี่หาเงินได้ยิ่งกว่าดารา เพราะว่ายุคโน้น อาตมาเดือนละหมื่นสองหมื่น แต่ดาราแสดงเรื่องหนึ่งได้ 120 บาท 80 บาทเป็นอย่างสูง จะไปถึงหมื่นได้อย่างไร แต่อาตมานี่ทำงานมาก ได้ราคาต่ำกว่าดารา จนเคยริษยาดาราว่า ทำน้อยทำไมได้มาก แต่หารู้ไม่ว่า คนทำงานมากได้น้อยคือกำไร คนทำงานน้อยได้มากคือคนขาดทุน
610321_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ต้องซ้ำซากเพื่อเข้าถึงบุญอันละเอียดลึกซึ้ง