201205-149 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน149-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ011.txt

ะมาชมท่านแล้วก็ว่าสมาคมและเมื่อสมณะหรือพราหมณ์บางพวกสมาธิความรู้ว่าเป็นนักบวชในไหนก็ตามแต่บางพวกเนี้ยเค้าพากันฉันโภชนะที่ทายกถวายด้วยศรัทธาแล้วยังประกอบการแสวงหารากมันก็ได้ทรัพย์ๆแสวงหารากอยู่แล้วสู้ท่านไม่ได้ท่านกลับอย่างนั้นเลยยืนยันว่าในขณะที่ท่านเองเขามาชมเชิญท่านมาอย่างนี้ท่านเอง ไม่ได้ทำอย่างเขาถ้ามีศีลมากกว่านั้นท่านบริสุทธิ์มากกว่านักบวชหรือสมณะหรือพราหมณ์บางพวกเนี่ยที่พากันรับโภชนะที่เขาถวายให้แล้วนี่ยังพากันแสวงหาลาภท่านบอกว่าท่านไม่ได้ทำอย่างนั้นส่วนท่านหนึ่งงดขาดจากการแสวงหาลาบด้วยอุบายหลอกลวงลึกต่างๆที่ท่านกล่าวเช่นว่าจะแสวงหาลาภอยู่ด้วยการหลอกลวงยังแสวงหาลาภอยู่ด้วยการพูดเรียกเคียงแล้วแสวงหาลาภอยู่ด้วยกันพูดว่าล้อมยังแสวงหารากโดยการพูดและเลนส์ยังแสวงหารากอยู่ด้วยกันลาภเอาลาบต่อรากรู้แสวงหาลาภด้วยลาภ อันนี้ในพระไตรปิฎกฉบับหลวงเขาแปลอย่างนี้ส่วนหนึ่งของพระพุทธทาสนั้นอาตมาว่าท่านแปลอ่อนคือมันพยายามเทียบเคียงกันแล้วที่จริงอาตมาน่าจะได้เอามีเวลาเอาพระไตรปิฎกมาตรวจดูอีกทีนึงเพราะอันหลังเนี่ยอันนี้แรกๆตรงกันขอให้พระราชทานเปลี่ยนแปลงอันนึงอันแรกว่าด้วยการกล่าวคำหลอกล่อหลอกอันนี้ก็ตรงกันในนี้บอกว่าพูดหลอกลวงก็ตรงกันต่อมาอันต่อมาท่านแปลว่าแปลว่าการพูดตรงกันหมายความว่าพูดเรียบๆอยู่นั่นแล้ว ยังไม่ Sport Sport อยู่ยังมีการพูดเอานิดตอบนิดตอบหน่อยเอาอันนี้บอกทีนี้พี่ LINE นี่ก็ตรงคือพูดซ้ำแซะทีนี้พี่ได้เซ้าซี้เอาพูดหลอกลวงเอาแล้วพูดเซ้าซี้เอาที่นี่คือ LINE มันชัดกว่าผู้เรียนเขียนพูดแวดล้อมด้วยเลขที่บอกพูดหวานล้อมก็ตรงกันงานที่ 3 เนี่ยพูดแวดล้อมด้วยเลขได้เลขต่างๆเพื่อที่จะเอาแล้วพูดหวานล้อมอันต่อมาที่ 4 พูดและเลนส์ในนี้วันและเลนส์ในฉบับหลวงแล้วพูดและเต็มพุทธแปลว่าพูดให้ทายกเกิดมานะมุทะลุในการ ซึ่งอาตมาเห็นว่าอันนี้มันชักจะอ่อนและความหมายไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นน่าจะเป็นยิ่งยิ่งจะมีเชื้อของพระที่ยังพูดเราอยากพูดหลอกลวงตรงๆแล้วก็พูดถึงปีนี้ทีไรเราจะพูดแวดล้อมใช้เลขใช้เลขอะไรก็เบาลงมาเรื่อยๆในสมัยเขามากก็ยังไม่ตรงทีเดียวไม่เซ้าซี้ที่ดีที่ได้แล้วก็พูดใช้เลขใช้เลขผสมเอาแล้วต่อมามันจะบางกว่านั้นอีกแต่นี่ผมก็พูดและเล็มอาตมาเข้าใจคือพูดถึงตอนนี้ตอบหน่อยยังจะไปที่เล่นจริงๆอะไรนิดๆหน่อยจะเอาอ่ะอย่างนี้ท่านบอกว่าพูดให้มุดทะ ให้มานะเกิดมุทะลุในการให้ซึ่งมันเป็นเลขเล่นั่นแหละถ้าอย่างนั้นก็เป็นเลขๆพูดยุให้ขโมยทะลุในการให้เป็นเลขๆอยู่อย่างนั้นแหละที่จริงอันนี้มันมันไม่มีความหมายมันคือควรจะมีความหมายเลื่อนไปอีกรัฐบาลเห็นว่าพูดและเล่มนี้จะตรงกว่าคือมันในตอนชาวบ้านเล็กๆน้อยๆต่อนิดต่อหน่อยจะบางลงไปอีกแล้วสุดท้ายฉบับหลวงแปลว่าแสวงหาราบด้วยลาภแต่ในนี้บอกว่าการใช้ของค่าน้อยต่อเอาของที่มีค่ามากที่สงสัยจะต้องสงสัยจะเอาแปลเอาเองหรือเปล่า มันยังไงชอบคนมันกลับมันตีกลับหรือว่าอันนี้จะถูกต้องเดี๋ยวอาตมาถ้าไม่ต้องสวดตามพระไตรปิฎกอีกทีนึงดูพอดีอีกทีนึงแต่ในความหมายของมันก็คือว่ายังเป็นผู้ประกอบการแสวงหารากแต่วิธีการที่แสวงหารากยังเป็นลักษณะอย่างนี้ถ้ามันจะหยาบไปจนกระทั่งถึงก่อนถ้าอย่างของฉบับหลวงแต่มันเห็นชัดเลยเห็นชัดตอนแรกๆแสวงหาล่าด้วยการยังไม่ได้สื่อสารโดยจะพูดหลอกหลอกลวงๆๆอะไรอยู่ทีเดียวมาเอาต่อมาก็พูดแบบนี้ทีไรก็ดีนะอายเขา แสวงหาลาบด้วยการพูดล่อลวงต่อมาพูดคืนนี้ทีไรต่อมาก็พูดหว่านล้อมหรือว่าอยากพูดแวดล้อมด้วยเลขได้เลขพูดว่าร้องเอางี้มันก็อ่อนลงมาอีกขออนุมัติต่อมาอีกพูดและแนะนำแสวงหารากโดยการพูดและพูดเล่นเอาลงมาอีกสุดท้ายแสวงหารากด้วยราก สุดท้ายนี่ประเภทที่เรียกว่าหาอะไรแลกเปลี่ยนเขาเลยไม่ได้เอาของเขาฟรีๆอ่ะจะหาอะไรแลกเปลี่ยนเอาดังที่เป็นอยู่อย่างทุกวันอยู่ดีๆก็ปั้นดินขึ้นมาองค์ละ 10 บาทองค์ละ 50 บาทตัวละร้อยแล้วแต่จะโฆษณาแล้วแต่จะหากินหรือทำผ้ายันต์ขึ้นมาทำตะกรุดขึ้นมาทำอะไรก็แล้วแต่ที่บอกว่าเป็นของพระที่จะหาอะไรที่เป็นแลกเปลี่ยนหรือทำอย่างโน้นอย่างนี้ให้เป็นการแลกลาภด้วยลาภกลับกลายเป็นเรื่องซื้อขายชาวบ้านก็กลายเป็นเรื่องที่ไม่เข้าเรื่องแต่ว่าใช้ภาษาเรียกไม่หมดเป็นการเช่าการซื้อการคมนาคมการอะไรแล้วแต่หรือการทำ อย่างนั้นอย่างนี้รับจ้างแลกกันทำอันนั้นอันนี้แรกมันไม่บริสุทธิ์ใจถ้าใครจะทำอะไรให้ใครมันก็เป็นสิ่งที่ให้บริสุทธิ์ใจไม่ใช่เป็นการแลกไม่ใช่เป็นการแลกแต่เป็นการให้ถ้าผู้ใดให้อันหนึ่งมาอีกผู้หนึ่งจะให้สิ่งหนึ่งตอบมันก็เป็นกตัญญูกตเวทีเป็นกุศลธรรมเป็นกุศลของคนที่จะระลึกเองแล้วก็ไม่ใช่ตีค่าแลกเปลี่ยนกันเองหรอกแต่มันเป็นคุณธรรมอันนึงหรือแม้ผู้ใดจะให้แม้ใครจะไม่ให้อะไรแก่เราแต่เราก็จะให้แก่เขาได้ให้เป็นผู้ที่ ไปให้ถ้าเรามีให้ได้ให้ไปเถอะการให้นั่นแหละเป็นของประเสริฐและสอนไม่ให้เห็นแก่ตัวไม่ให้กอบโกยไม่ให้สะสมไม่ให้ขี้เหนียวไม่ให้เอาเปรียบอะไรต่างๆนานาในล้วนแล้วแต่แก้ไขจิตใจของคนที่มันมีโลภะโทสะเมื่อมันโลภมากมันก็โกรธได้โทรศัพท์ที่เกิดโดยไม่มีโรคไม่มีโทรศัพท์เกิดเพราะมีโรคเป็นรากเหง้าอย่าไปสุดท้ายคนที่หมดโกรธแล้วก็ยังจะมีโลภะรักคนรักตัวรักอะไรอยู่ในตัวนี่แหละยิ่งเล็กเข้าไปในจิตมันก็มีรากเหง้าของโรงพักมาเป็นเหตุราคะโลภะหรือราคะเป็นเหตุสุดท้ายแล้วถ้าเกิดมันอ่อน เอาไปแม้กระทั่งเหมือนกับเราไม่ได้เอาของเขาเราเอาอะไรไปแลกเอาเป็นลาภด้วยลาบอย่างนี้ท่านก็ยังให้พระนี่พยายามไม่เอาพระพุทธองค์ตรัสเอาไว้ในคติสูตรทำจากใบจนกระทั่งว่าเราไม่รับอาหารหรือเราไม่รับของที่ผู้ใดให้เพราะว่าเอามาแลกในการกล่าวคาถาสวดครับเพราะว่าเราไปกล่าวสอนเขาคาถาสอนเขาเสร็จแล้วเขาก็เอาของมาแลกเปลี่ยนเพราะว่าเราไปสอนเขาให้ศูนย์นั้นน่ะพระพุทธเจ้ากำลังทำนา ทานแล้วก็บอกว่าเออไปๆๆไม่ให้แล้วฉันจะทำนากินเลยเธอก็ไปทำนาจะบอกเพราะสมณโคดมก็ไปทำนามาขอกินอย่างนี้ไม่ให้โทรไปถามรูปนั้นระหว่างผู้นั้นถามคนนั้นพระพุทธองค์ก็บอกว่าท่านเองท่านก็ทำนาท่านพระเทพเลยสอนถามคนนั้นถ้าว่าท่านเองก็ทำนาแต่การทำนาของท่านลึกซึ้งท่านทำนาอยู่บนพิมานใหญ่ที่มันมีอสังหาประจำไม่แม่นท่านมีอะไรมีสติมีศรัทธาเป็นอะไร ศรัทธาเป็นพืชมีจำไม่ได้ถ้ามีศรัทธาเป็นพืชมีปัญญาเป็นแอกมีสติเป็นผานไถมีเป็นสถานที่เป็นสถานที่ปฏิบัติเข้าใจเขาจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจก็ตามพราหมณ์นั้นฟังเทศน์ที่เป็นคำสอนที่ลึกๆซึ่งเราฟังเราดูลึกซึ้งดีว่าใช้ใช้สิทธิ์นี่เองใช้การถามใช้การปลูกฝังอะไรขาดถาม ออกจากตัวแล้วก็ปลูกฝังสิ่งที่จะเกิดศรัทธาเป็นที่สุดเป็นพืชผลปลูกฝังจนเกิดเนื้อหาของจิตที่บริบูรณ์ตัดกิเลสออกไถหรือว่าขาดเอากิเลสเอาอะไรออกฟังแล้วจะรู้ว่าเป็นการทำที่ตัวเราเองทำนาของตัวเราตัดกิเลสตัณหาอะไรของเราเอาออกฟังได้แต่ก็อาจจะยากถามก็ฟังคาถานี้ฟังคำสอนอันนี้ก็ฟังเสร็จแล้วเขาจะรู้หรือไม่รู้ก็ตามทำหรือเปล่าทำหรือ จัดแสดงทำออกมาก็ดีแล้วก็เอาของให้เอาข้าวให้แล้วก็เอาไปแต่เอาไว้เสร็จแล้วก็ต้องให้ข้าวของข้าเทพอยู่นั่นแหละพระพุทธเจ้าบอกเราไม่รับเราไม่ได้มาสวดสอนเพื่อที่จะแลกเปลี่ยนเอาของกินเราไม่ได้มาสอนมาสวดหรือว่ามากล่าวคำถามประเทศแรกเงินแลกของเราไม่รับพระพุทธเจ้าไม่ได้มาสอนคนเพื่อที่จะแลกข้าวกินไม่ได้ว่าสวดมนต์เพื่อแลกข้าวกินไม่ได้มาเปล่าทำมาทำกรรมฐานเพื่อแรกอาหารคนแรกของนั้นของนี้เป็นการแลกเวลา ไม่ได้มาเปล่าไม่ได้มากระทำอย่างนั้นเพื่อแลกถ้าคุณจะให้คุณให้ได้ศรัทธาเห็นความว่าเราเป็นคนดีเห็นเราเป็นความเห็นเราเป็นผู้ที่มีประโยชน์มีของดีมีความดีให้ให้เพื่อที่เราจะได้ส่วนนั้นส่วนนี้เป็นบุญให้จิตเกิดให้อย่างนั้นไม่ใช่มาทำเพื่อแลกจะฟังดูพระพุทธเจ้ามีจิตใจสูงและมีจิตใจหยิ่งถ้าจะพูดว่ายิงยิงก็ยอมออกผ่านมันก็ไม่ได้ทำเพื่อวันแรกเปลี่ยนมันเอาราบๆอย่าว่าแต่วัตถุเลยหน้าอายขายหน้ามีวัตถุอะไรไปให้แล้วก็แลกกันอันนี้เราให้ไปแล้วก็แลกมาเป็นของรากต่อรากพื้นราบแรกๆๆเห็นได้ว่า ลึกซึ้งแม้แต่การมาแสดงธรรมนี้กับเพื่อนแรกสิ่งนั้นสิ่งนี้ไม่มีในจิตใจของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพราะเราจะต้องเข้าใจว่าเรามารับมาอะไรก็มารับเราจะให้ก็ให้ส่วนรับส่วนผู้ที่ท่านจะให้เราก็ให้ไปตีข้ากันไม่ได้มันแลกได้ราคาได้หรือเทศนานี่มันถ้าเกิดว่าพูดในราคาแล้วมันสูงกว่าข้าวข้าวมื้อนึงกี่บาทกันเชียวแต่เทศนาที่ให้คุณค่าของธรรมะอันลึกซึ้งนี่มันราคาตั้งเท่าไหร่ถ้าจะพูดกันด้วยหลักฐานค่าของมนุษย์และลำคอมันสูงเพราะรัฐบาลร้องอะไรนี้พระพุทธเจ้ายิ่งกว่านั้น ยิ่งกว่านั้นหรือว่ารู้ค่าของความจริงยิ่งกว่านั้นที่จริงจะว่าหยิ่งเสมอไปกล่าวหากล่าวโทษพระพุทธองค์มันไม่ใช่ยิงอย่างภาษาโลกโลกว่าอะไรคือว่าท่านรู้ค่ารู้ความจริงยิ่งกว่านั้นถ้าไม่ได้ไปทำสิ่งนั้นเพื่อเหตุจะไปแลกแต่ท่านเจตนาจะสอนเขาแล้วท่านเสนอไม่รับของมาเลยหาท่านไม่รับเขาบอกว่าท่านแล้วก็จะอธิบายต่อเราไม่รับของเพื่อการแลกเปลี่ยนเงินสมรรถนะหรือพราหมณ์หรือว่าพระทุกวันนี้ไปแล้วก็ไปทำอะไรอะไรให้ประโยชน์แก่คนอื่นมันคล้ายๆกับลักษณะไปสวดมนต์และข้าวกินอะไรงี้มันดูแล้วน่าเกลียดเหมือนกันดูแล้วไม่ถูกไม่สมกับ เทศบาลพระพุทธเจ้าท่านสอนหรือท่านวางหลักเกณฑ์มาเลยถ้าเขาจะนิมนต์เราไปฉันอาหารก็ไปถ้าเราจะมีประโยชน์อะไรที่จะทำได้เราก็ทำให้เขาเราจะสอนเขาแล้วจะบรรยายในอะไรแล้วเราก็ไปเขานี่หมดเราไปฉันก็หายก็ไปฉันอาหารเขานิมนต์เราไปแสดงธรรมแล้วก็ไปแสดงธรรมนิมนต์เราไปทำอะไรก็ไปทำถ้าเราจะไปแล้วเราจะให้ประโยชน์ก็ได้อะไรยิ่งกว่าที่เป็นไปจะสวดมนต์ก็แสดงทำให้มันรู้มันเองเกิดแปลฟังว่าสวดมนต์ศึกษาความรู้แล้วก็ไปศึกษาบรรยายความรู้ให้เขารู้ให้เขาเกิดผลดีมันจะไปทำเพื่อแลกลาบเสร็จแล้วทำเสร็จแล้วยังจะต้องแลกเอาส่วนนั้นส่วนนี้มาเป็นจารีตประเพณีเป็นอะไรต่ออะไรอยู่ท่านไม่เอาท่าน ในสมัยโน้นมีแล้วไปสวดมนต์แรกเข้าแลกของไปทำพิธีการอะไรต่ออะไรเนี่ยนักบวชสมณะพราหมณ์สมัยโน้นเขามีหากินอย่างนี้ศาสนาพุทธแก้ไขแก้ไขปรับปรุงไม่ให้เป็นอย่างนั้นพระไม่มีหน้าที่ไปแลกลาภด้วยลาภพระไม่ไปทำอย่างน่าอายถึงปานนั้นเดี๋ยวนี้ศาสนาพุทธปรับหมุนไปอย่างเก่าเพราะว่าลัทธิแบบนั้นมันมีมาแต่เดิมและเป็นรากเหง้าของความโลภความโลภความเป็นมาเป็นมันก็เริ่มหมุนเวียนกลับไปอย่างนั้นแหละซึ่งมันต้องมีเหตุปัจจัยของคนเรามันต้องหาไปคิดออกมนุษย์ มันก็คิดหาทางเอามาเรื่อยจนเดี๋ยวนี้กลับไปเหมือนเดิมศาสนาพุทธเองก็กลับไปเหมือนเดิมมีการพูดเลียบเคียงหลอกล่อมีการหว่านล้อมแสวงหารากอยู่ไม่หยุดหย่อนพูดและเล็มแล้วก็หารากด้วยล่ะเพราะเราก็ช่วยกันพยายามผู้ใดที่รู้ที่เห็นจะทำให้ศาสนาดีขึ้นเราอย่าไปสนับสนุนผู้ที่กระทำการอย่างนั้นแม้ที่นี่พวกเราเองก็ต้องรู้สำนึกเสมอพยายามจะทำอะไรอย่าให้มันเป็นช่องเป็นทางที่จะไปต่อว่าเราเป็นผู้ที่ยังแสวงหารากอยู่ยังต้องการลาภอย่างนั้นอย่างนี้ถ้าจะเชื่อ เห็นชี้ตรงๆบอกตรงๆอย่าและเล็มอย่าพูดเลียบเคียงว่าอย่างนี้เป็นอย่างนี้ถ้าสมควรแล้วเหมาะแล้วแน่ใจแล้วได้ศรัทธาด้วยก็พูดตรงจะรับรับถ้าพูดตรงๆไปเลยถ้าแม่เขาให้แล้วก็ไม่รับจากที่พระพุทธเจ้าท่านทำเป็นตัวอย่างทำเลยนี่พูดสอนเขาแต่ไม่ใช่พูดไปให้เขารู้สึกแล้วก็จะเอามาให้เลยอย่างนั้นเราก็ต้องคืนเลยไม่เอาเราไม่ได้เอาแม้แต่แค่คำสอนนี้เพื่อไปแลกเปลี่ยนเอามาไม่ใช่อันนี้เป็นศีลข้อสุดท้ายข้อที่ 10 ต่อไปก็เป็นมหาสินแต่ว่าพระสมณโคดมเมื่อสมณะ พราหมณ์บางพวกพากันฉันโภชนะที่ทายกถวายด้วยศรัทธาแล้วยังประกอบมิจฉาอาชีวะผู้ชายอาชีพทำเดรัจฉานวิชาเห็นป่านนี้อยู่คือทายลักษณะในร่างกายภายในนิมิตลางดีร้ายดาวตกอัสนีบาตทำนายฝันทายชะตาทายผ้าหนูกัดทำพิธีโหมเพลิงเบิกแว่นเวียนเทียนซัปโปโรแต่กรรมข้าวสารและอะไรต่ออะไรอยู่ในนี้ของพระพุทธศาสนาไม่เอาลงไปแล้วก็จะขออธิบายให้ฟังจะได้ฟัง สำหรับพูดนานๆฟังทีอยู่ในเล่มใหญ่ที่ท่านแปลมาหมดแต่ถ้าพุทธทาสจะไม่เอาฉันตัดทิ้งซึ่งตัดทิ้งก็เลยกลายเป็นยิ่งไม่รู้กันใหญ่แต่พระพุทธเจ้าท่านหมายเอาไว้ท่านตรัสเอาไว้แล้วมันอะไรบ้างตรงนั้นก็ใครรู้ว่าใครที่เข้าใจก็จะต้องเทียบจะต้องอ่านค้นหาหลักฐานให้ครบอันนี้ท่านละไว้แล้วถ้าไม่เอาก็ขออ่านไอ้ที่มีเต็มแต่ทำพิธีเบิกบูชาไฟในที่นี้แปลว่าผมเพลิงทำพิธีผมเลยเนี่ยมันเรียกจริงๆบูชาไฟนั่นเองไม่ใช่ผมเพลิงหรอกทำพิธีเบิกแว่นเวียนเทียนทำพิธีซัดแกลบบูชาไฟ ทำพิธีซัดรำบูชาไฟทำพิธีซัดข้าวสารบูชาไฟทำพิธีเติมเนยบูชาไฟทำพิธีเติมน้ำมันบูชาไฟทำพิธีเสกเป่าบูชาไฟทำคดีกรรมด้วยโลหิต