201231-150 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน150-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ012.txt

ไหวขนาดทุกวันนี้เราอยู่มันก็ยังแย่อยู่แล้ว อยู่กับลูกปลาปวดหัวจะตายไปเถอะรู้แล้วรู้รอดนี่ไม่ใช่ยุให้ตายนะแต่ว่ายุให้รู้ว่าโลกถ้ามันเป็นอย่างนั้นแล้วเราก็มันไม่เข้าใจธรรมซึ่งปานนั้นแล้วมันก็น่าจะพิสูจน์มันก็น่าจะอดอยากตายไปเลยเขาไม่เลือกใช้ศรัทธาเขาจะไปสงเคราะห์กันแต่คนหลอกหลอกลวงๆคนที่เขาโทรอะไรก็สงเคราะห์กันได้ให้เขาอยู่แต่แท้จริงแล้วป่านนี้แล้วเราพิสูจน์ธรรมะมาโดยเฉพาะผมพาที่สุดธรรมะหมายมันอยู่ได้คนมีตาทำจะไปดูถูกคนไม่ได้หรอกคนมีปัญญาคนสามารถที่จะวิเคราะห์ออกว่านี่ธรรมะนี่สัจธรรมแม้คนจะมีตาธรรมะน้อยลงชักมั่วชัก การจัดบอร์ดไปเยอะก็ตามเรากินน้อยใช้น้อยเราอยู่ได้ง่ายดายมันก็ยังอยู่ได้คุณอยู่มีบาทใบนึงคุณตะลอนๆออกไปเดี๋ยวนี้แน่ใจเลยอย่าว่าแต่พระและเณรแน่ใจไม่มีบาทใบนึงตะลอนๆไปนี้จะอยู่ได้ไหมอยู่ได้ไหมนะแม่นะอีกหลายสิบปีแล้วกว่าจะตายมีคุณธรรมแค่นี้แหละไม่ต้องเพิ่มแน่ใจเหรออันนี้ไม่มีความยืนยันจริงๆนะของบุคคลมันก็รู้ว่าไอ้โลกนี้มันง่ายจะตายไปเรากินอยู่หลับนอนเรามีปัจจัย 4 อันเข้าใจด้วยสาระของปัจจัยแล้วมี ใบหนึ่งที่เป็นหม้อทิพย์ที่พระพุทธเจ้าท่านวางรูปแบบเอาไว้นี่นะมีจารีตประเพณีไว้แล้วโดยเฉพาะเมืองไทยเข้าใจถึงเรื่องบิณฑบาตมันไม่มีปัญหาอะไรเลยเรากินแล้วไม่ได้เลือกเฟ้นเราไม่ได้ติดยึดในรูปรสกลิ่นเสียงอะไรมากมายแล้วไปอย่างเงี้ยมันแสนสบายอยู่ได้รับรองนอกจากกิเลสเราจะขึ้นแล้วกลับก็เลิกแล้วไม่กลับนะอยู่อีก 20 ปีกันอยู่ได้อยู่ได้บาปใบนึงแสดงธรรมมีธรรมะอันที่ควรแสดงไปพอสมควรตลอดรอดฝั่งมันจะไปหนักหนาอะไรกันชีวิตนี้มันเล็กน้อยเหลือเกินถ้าผ่อนนี่ไม่มีคุณก็ฝากเข้าไปที่แล้วผ่าทุกวันนี้จะเก็บผ้าบางส่วนผมไปที่ กรุงเทพฯไปค้างห้องพักสุวรรณบิณฑบาตผ่านบางลำพูมีอยู่ร้านหนึ่งในร้านตัดเสื้อเขามีถังใบใหญ่ๆสูงขนาดนี้อยู่หน้าร้านพอผ่านหน้าร้านนะเช้าๆจะเห็นคนมายืนเก็บเศษผ้าเศษผ้าในร้านก็คงตัดกันบานในวันวันหนึ่งมันเลือกเก็บเศษผ้าคนมาเก็บเศษผ้าเอาไปเห็นเกือบทุกวันน่ะมีวันฝนตกก็ไม่มีวันธรรมดามีผัง 4 ใบเป็นแถวมีเศษผ้าเต็มเขาก็มาเลือกมาเก็บเอาไปมันยังไม่ทันบังสุกุลเลยมันยังไม่ทันไปเปื้อนขยะแขยงอะไรแต่มันก็ไปขยะเราเป็นผ้าทิ้งก็เรียกว่าบางคนได้เหมือนกันสะอาดดีนะสีเหลืองสีเขียวสีแดงเต็มเรื่องคนก็มาเก็บไปเอาไปปรับไปทุนใช้แน่ๆมันไม่ ขายอะไรเลยและบังสกุลอย่างดีด้วยเรารู้ญาติรู้อะไรเราจะไปเก็บผ้าบังสุกุลมาเย็บมาต่อใช้โถเดี๋ยวนี้อุตสาหกรรมทางภาคจะมีผ้าบังสุกุลใช้แต่คุณไม่มันจะเหมือนสมัยเก่าจะทำเป็นแบบโบราณนี่มันทำสะดึงขึ้นมาแล้วก็เย็บจีวรใช้เองไปเก็บผ้าบังสุกุลมาเย็บที่จริงมันจะเสียเวลาเปล่าถ้าไม่เสียเวลาก็ได้ถ้าคุณจะบำเพ็ญอย่างนั้นแต่มันก็ไม่จำเป็นแล้วล่ะจริงๆว่ากันโดยตรงอยู่ได้อยู่รอดทำไมคุณไม่มีใครเอามันพามาทำบุญเลยยากจนคนแค้นนะจีวรสักผืน 3 ผืนผ้า 3 ผืนหาไม่ได้เยอะเก็บผ้าบ้างสกุลเหล่านี้มาเย็บต่อนะขี้คร้านแต่งงานเป็นแฟชั่นใหม่เลยจริงๆรีดผ้านี้เนื้อสเต็กผ่านนี้เป็นเนื้อไหม เป็นเนื้อฝ้ายนะจับได้หลายๆอย่างหลายๆเนื้อเวลามาย้อมสีแล้วไอ้นี่ก็กินสีไอ้นี่ก็กินสีมันคงด่างดีเหมือนกันน่ะแล้วก็ห่มไปตามประสาเออก็เป็นลัทธิใหม่ลัทธินึงจีวรก็เลยลายปรอยๆดีเหมือนกันผ้าย้อมติดสีมันไม่ติดสีบ้างผมมองไม่เห็นทางว่ามันจะยุ่งยากอะไรในชีวิตเลยมองไม่เห็นทางมองเห็นแต่ทางโปร่งเห็นแต่ทางรอดเห็นแต่ทางสะดวกของชีวิตเห็นแต่ทางง่ายข้อสำคัญจิตใจของคุณน่ะมันบริบูรณ์หรือยังบริสุทธิ์หรือยังมันง่ายต่อสิ่งอย่างนั้นหรือยังถ้าง่ายต่อสิ่งอย่างนั้นแล้วสบายมากธรรมดาเลยชีวิตนี้ไม่ว่าผู้หญิงผู้ชาย แม้แต่ผู้หญิงเองเถอะทุกวันนี้ก็อาศัยใบบุญกันอยู่ก็อดอยากอะไรกันเสื้อผ้าหน้าแพรอยู่กันเป็นปีๆไปสู่กันมาอายุต่อไปอีก 5 ปี 10 ปีต่อไปอีก 20 ปีต่อไปอีกเราก็จะเห็นขบวนเพิ่มพูนขึ้นมาคนศรัทธาเลื่อมใสจึงมีอีกช่วยเหลือเกื้อกูลรู้จักทานรู้จักทานทำไมรู้จักการเกื้อกูลรู้จักการบุญรู้จักว่านี่เป็นเนื้อนาบุญที่ควรทำบุญเขาจะเข้าใจไม่ใช่เราไปล่อเขาแล้วเราก็ไม่ได้ไปเร่งเราอะไรเขาด้วยเขาเข้าใจด้วยปัญญานานๆเราพูดถึงเนื้อนาบุญทีนานๆเราพูดถึงทานทำไมสิ่งที่ควรจะทำบุญทำบุญกันที่ไหนมีอานิสงส์มากอนิสงส์ใหญ่เราไม่ได้มานั่งวันไหนก็เอามาทำบุญที่นี่นาอานิสงส์มาอย่างนู้นอย่างนี้วันไหน มาปิดทองที่นี่นะอาจจะ 7 ปีแล้วมาปิดทอง 7 วัดอะไรจะได้ไม่ตกนรกปิดอบายหล่อๆก็อย่างลามกเงินก็มีด้วยแต่เราไม่ได้ทำเลยเพราะใครจะเห็นด้วยทานด้วยบุญอะไรที่ถูกต้องเป็นสัจธรรมเค้าจะเข้าใจเองทุกวันนี้เราก็อย่าพิสูจน์ได้ยังมีจริงเป็นอกาลิโกยุคนี้สมัยนี้ก็ยังบริบูรณ์เราทำได้ถึงป่านนี้เพราะในการที่จะมีลาภก็ตามมียศก็ตามถ้าเราเป็นผู้ที่ไม่ต้องเปลืองลาบไม่ต้องสงสัยในเรื่องยศฐาบรรดาศักดิ์แท้จริงแล้วง่ายที่สุดแล้วก็ขอให้เข้าใจนะโยบายของทางเราแล้วเราจะพยายามรักษาสัจธรรมพวกนี้ไปคนเข้าใจเลื่อมใสอยู่เขายังเข้าไม่ เพราะเหตุใดอโศกยังไม่มั่นคงจนเขารับรองเป็นสถาบันที่ทางการก็รับรองอย่างแน่จริงนั่นหนึ่งเขายังไม่แน่ใจแต่โดยสัจธรรมก็เห็นว่าแหมแข็งโดยการรับรองโดยปัญญาเขารับรองกันเยอะแล้วล่ะนั่น 1 2 จำนวนปริมาณของผู้ที่มีเนี่ยยังไม่มีมากพอที่จะถือว่าเป็นแรงดูดได้มันยังน้อยกลุ่มยังเล็กอยู่เท่านั้นถ้าโดยสัจธรรมแสดงออกไปแล้วน้อยนักที่จะคลานน้อยนักที่จะไม่เห็นจริงเข้าใจเห็นดีเดี๋ยวนี้คำตอบที่เราได้รับส่วนมาก ของท่านรับรองเห็นดีด้วยแต่ใครจะทำอย่างท่านได้อ่ะถ้าเขาถามอย่างนี้ไม่มีปัญหาเลยนี่ไงล่ะองค์หนึ่งที่ทำได้โดยไม่ให้เราองค์หนึ่งนั่นไงล่ะคนหนึ่งได้เวลาคนหนึ่งที่ทำได้ด้วยนี่ไงเขาก็จะได้เราก็พูดตรงๆไปเองว่าใครจะทำก็ทำได้นอกจากท่านไม่ใช่นอกจากอาตมามีอีกคนหนึ่งก็มีเพิ่มแล้ว 5 คนก็มีเพิ่มแล้ว 10 คนก็มีเพิ่มแล้ว 20 คนมีเพิ่มแล้วเดี๋ยวนี้ยังไม่ถึงเรือนร้อยแต่ต่อไปก็บอก 100 คนก็มีเพิ่มแล้วพลอยหมายความว่าเราเอาเป็นนักบวชขึ้นมาเลยนะแต่จำนวนน้อยของผู้ปฏิบัติตามตามขั้นตอนได้ธรรมะสมควรแก่ธรรมเป็นฆราวาสอยู่พอดีแต่มีธรรมะเป็นโส ทาชามีคุณอะไรขึ้นมาเรื่อยๆตามขั้นตอนไม่ใช่ว่าไม่มีเรือนร้อยนะทุกวันนี้มีเงินน้อยเรือนพันสามีเรือนร้อยเรือนพันแต่ตัวผู้ที่จะออกมาเป็นธนาคารที่เป็นนักบวชนี่หรอกครับและเราไม่ได้รับผีพรายด้วยไม่ใช่ว่าเราจะรับที่จริงมีผู้ที่จะออกมาบวชได้จริงนี่มีอยู่มากกว่านี้หญิงก็ตามชายก็ตามถ้าเรารักมากนะเรารับมาๆๆเฮียเลยแม้แต่ผู้ชายเนี่ยเป็นพระไม่ต้องมากั้นอย่างนี้มันไม่ต้องมีชั้นตอนนี้อ้าวมาเห็นแล้วจิตใจเข้ามาเลยก็อยากบวชเข้ามาเลยนะป่านนี้เราจะมีพระเป็นจำนวนร้อยจำนวนพันเดี๋ยวนี้ไม่มีพระเป็นจำนวนร้อยจำนวนพันคนที่จะมาบวชนี่ก็จะเห็นจำนวนนี้ดึงดูดได้อ๋ออันนี้มีมีเนื้อแน่นอันนี้เท้ามีพระเท่าไหร่ ขอฟัง 26 องค์แล้วเดี๋ยวเงินช้าก่อนอะไรกันเพราะแค่ 26 คงช้ากว่าเพราะว่าเขาคิดคำนึงถึงพระทั่วไปและจำนวน 100,000 บาทเออ 26 ต่อ 2 แสนนี่มันต้องขอคิดก่อนมันไม่มีแรงดูดเพียงพอแต่เขาก็ไม่เข้าใจเนื้อของเราว่าเอาหน้า 26 เนี่ยขนาด 26 หรือ 26 หลักตายเลยไม่ใช่หลักไม่ใช่หลักการการแข่งขันก็เอาสถิติตอนบวชหน้าเข้าพรรษานะสถิติหน้าบวชวัดนี้มี 60 วันนี้มี 70 เพราะออกพรรษาเหลือเท่าไหร่วันนี้เหลือ 2 วันนี้เหลือ 4 ไม่ใช่ 60-70 นะไม่ใช่ 40 30 พาไปเอาสถิติก่อนตอนหลังบวชหน้าแล้งสิเราไปเช็คสถิติพระในเมืองไทยเองก็ไม่ถึงหรอก 200,000 บาทไม่ถึง 200,000 บาทจะเหลือถึงไม่รู้จะไม่ถึงแสนเอาด้วยพระในเมืองไทยเอาจริงๆไม่ๆๆไม่ใช่เรื่องไม่ใช่เรื่องรวมอะไรหรอกเพราะฉะนั้นถ้าจะพูดโม้กันเลยเขาเรียกราคาคุยถ้าจะเอาราคาคุยกันแล้วก็มันก็ได้ราคาคุยแต่เราเองเราไม่มีราคาคุยเรามีแต่ราคาจริงๆค่าจริงๆไม่ใช่ค่าคุยเอาไปตามขั้นต่ำตอนเราจะมีถ้าเอาแบบนักบวชจะนับพระแล้วล่ะก็นะผู้ที่ปฏิบัติธรรมอยู่นี่เป็น พระโสดาพระสกิทาของเราทั่วไปนี้มีจำนวน 100 จำนวนพันอยู่แล้วมันมีจริงๆด้วยเราไม่ต้องคุยก็เอาเราไม่ต้องหวังหวานไปจนกระทั่งเป็นจำนวนหมื่นในแต่ละจุดแต่ละแห่งรวบรวมแล้วมีคนที่ได้ไปเป็นฉันเป็นตอนเราไม่ต้องไปคุยเป็นจำนวนหมื่นก็ตามแต่อย่างนี้ก็เป็นเป็นความจริงเป็นสิ่งที่มีแล้วเกิดแล้วแล้วมันก็จะปักหลักยืนหยัดไปทีนี้พวกที่มาเป็นอนาคตได้แล้วเนี่ยพิสูจน์ได้จริงแล้วมันจะยืนยันสัจธรรมว่าโลกนี้มันมีธนาคารมีไม่ต้องฟุ้งซ่านในเรื่องโลกไม่ต้องวุ่นวายวนเวียนเหมือนอย่างแต่ก่อนสมัยชาวโลกเราเป็นคนในโลกแต่ก่อนนี้ไปก็ตื่นเช้าขึ้นมาก็อะไรน้อยจะรื่นเริงบันเทิงเป็นโลกีย์ เสียแต่เงินแสนอย่างนี้มีอยู่มีกินแบบรูปและกลิ่นเสียงสัมผัสมีความบันเทิงอย่างนั้นอย่างนี้แสวงหาจำเป็นต้องทำงานก็ทำไปได้เงินได้ทองมาก็เอาเงินเอาทองเหล่านั้นมาเป็นสิ่งที่จะซื้อหาบริการความสุขของตัวเองอย่างโลกียะรถเป็นอยู่อย่างนั้นแต่เดี๋ยวนี้เราไม่มีอย่างนั้นแล้วสบายตื่นขึ้นมาก็เบิกบานแจ่มใสแม้แต่หน้าก็ไม่ต้องล้างกันก็ได้สบายบางคนต้องล้างหน้าอยู่ก็ล้างไปถ้าบอกว่าคุณจะไม่ล้างหน้าซะบ้างมันล้างหน้าเพราะความเคยชินนะที่จริงแต่ในโลกเค้าน่ะล้างปุ๊บเปลืองเพราะว่าเขาจะต้องรักสวยรักงามรักสดใสอะไรต่ออะไรต่างๆนานาของเขาแต่แท้จริงมันก็สดใสอยู่ในหน้าอยู่แล้วถ้ามันไม่ร้อนมาก ไม่เห็นจะมีอะไรอาบน้ำก็อาบน้ำล้างหน้าล้างหน้าแม้แต่ที่สุดแล้วฝันก็ไม่ต้องสีอะไรก็ไม่เห็นมันเหม็นๆอะไรมันก็ปกติกลางวันมันยังไงไอ้ตื่นเช้าขึ้นมามันก็ไอ้อย่างนั้นฟันเอาแม่มันมันแสนแสนกว่าบาทตื่นเช้าขึ้นมามันก็อย่างเงี้ยมันก็เหมือนกลางวันที่เรากินข้าวแล้วเราก็สีฟันเสร็จแล้วเพราะว่าเรากินข้าวมันต้องมีเศษอะไรติดฟันตอนนั้นก็มีแต่น้ำลายของเราเองนั่นแหละอยู่ในนี้ถ้าคุณไม่สะอาดแต่น้ำลายของคุณไม่สะอาดถ้าคุณสะอาดน้ำล้างคุณก็อย่างนั้นเท่านั้นมันก็อยู่ในนี้เท่านั้นเองมันก็ไม่ต้องล้างปากล้างฟันไม่เห็นจะต้องล้างเนื้อล้างตัวล้างหน้าล้างตาอะไรจะเกินขอบเขตอะไรกันมากมายอยู่สบายสะอาดจะเป็นอยู่ง่าย พิสูจน์ก็ไปมีรายละเอียดพวกนี้อีกเยอะแยะที่พูดผิดๆๆย่อยๆกะปริบกะปรอยแต่ก็เป็นสัจธรรมที่เราเองเราจะพิสูจน์รู้ว่าโลกนี้เราอยู่ง่ายแล้วเราอยู่อย่างสะอาดสบายสะอาดรู้แจ้งสว่างสงบอยู่ไม่ดิ้นไปเลยไม่ฟุ้งซ่านไปวุ่นวายไปด้วยโลกไม่เกี่ยวพันไปอย่างทุกทีเขาเกี่ยวพันทุกทีเราอยู่กับโลกเขาด้วยเราทุกทีปนอยู่กับโลกแต่เราก็ไม่ได้คลุกคลีเราอยู่กับโลกคนอยู่กับโลกแต่เราก็ไม่ได้อยู่ที่เกาะได้ติดกับโลกเราช่วยโลกแต่เราก็ไม่ได้เป็นผู้ที่จะไปหวังเอาอะไรจากโลกเราให้ปล่อยให้ปล่อยแล้วเราก็เป็นตัวจับคนที่สร้างให้แก่เขาอยู่เราจึงเป็นตัวเมตตาค้ำจุนโลกเรายังเป็นตัวผู้ที่สร้าง เป็นตัวเทวะเป็นตัวก๊อตเป็นตัวพระเจ้าเป็นตัวผู้สร้างพระผู้สร้างสร้างส่วนที่ดีด้วยสร้างรูปธรรมบ้างสร้างนามธรรมบ้างให้แก่โลกเขาด้วยแล้วเราก็เป็นอยู่ชีวิตเดินทางไปศูนย์ฝังศพสบายสบายสิ่งที่เราสามารถออกมาได้แล้วจึงเป็นธนาคารมีแล้วนี่รู้ที่จะทำสุขกับวิหารของเราตามภูมิและคุณก็ตัดสินบทที่ 13 ผมเองผมรู้จุดสบายอย่างนี้ของผมอาตมาเองอาตมารู้สึกสบายยิ่งกว่าอาตมาถ้าคุณเองได้จุดเดียวกัน เอโกธัมโมยางอาตมาเป็นมันต้องเป็นด้วยกันสัจธรรมพระพุทธเจ้ามีเอโกธัมโมมันเหมือนกันตรงกันเป็นวิมุตเป็นความหลุดพ้นเป็นความเบาว่าง่ายเป็นนิพพานเป็นนิโรธจุดเดียวกันมันต้องเหมือนกันเหมือนกันที่พูดไปแล้วเนี่ยลองนึกดูใครมีแล้วมากแล้วก็รู้ตัวเองก็ไม่มีชีวิตอะไรมันไม่มันหมดสงสัยถ้าโลกอย่างโลกเราก็รู้ว่าอย่างโลกจะไปหาความสุขอย่างโลกๆคุณก็จะสงสัยอะไรคุณรู้อยู่แล้วคุณฟื้นความจำฟื้นความรู้เมื่อไหร่คุณก็รู้คุณจะไปเอารถจากโลกอีกคุณยังติดมันแหมโหยหาอดทนมาตั้งนานปีแล้วทนไม่ไหวแล้วไม่กล้าบอกตรงๆหาเรื่องเรียนจะต้องจำเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ต้องออกไปซักวาระนึงจะไปทำให้กูไปหาเลี้ยงครูมาบอกยังไงก็เชิญเถอะ อะไรมันก็ไปคนมันจะไปแต่ถ้าคนที่ไม่ไปแล้วหาเหลี่ยมครูอะไรมามันก็ไม่มีหรือจะเอาเรื่องนั้นเรื่องนี้มามันไม่มีมันไม่มีเรื่องอะไรมันหมดเรื่องมันก็มีชีวิตอยู่ไปเท่านั้นเองถ้ามีงานการจรรโลงสร้างสรรค์อยู่ไหมมีรู้ไหมว่างานการจะลงสร้างสถานีจะลงจริงเป็นงานการที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมต่อมนุษย์ชาติเกื้อกูลผู้อื่นแล้วเกิดคุณเป็นก็น้อยแล้วแม้อาหารก็น้อยสิ่งอะไรเปลืองวัสดุโลกก็น้อยแล้วกิเลสนั่นแหละเราเกิดคุณตัดกิเลสของเราออกไปได้จริงอยู่แล้วด้วยเรามีไว้ทุกวันทุกวันเราก็มีอยู่หรือยังที่เป็นพระอรหันต์แล้วกิเลสหมดเพิ่มเพื่อนคุณเต็มด้วยการสร้างสัมโพธิญาณ ปฏิปทาญาณสร้างอภิญญาคุณมีตัวตนอยู่ไหมก็มีมีความเก่งความสามารถเพิ่มขึ้นมีปัญญาเพิ่มขึ้นมีโพธิญาณเพิ่มมีสัมพันธ์อยุธยาเพิ่มมีปฏิปทาญาณเพิ่มมีอะไรเพิ่มมีความเก่งความเชี่ยวชาญด้านนั้นด้านนี้เพิ่มก็เป็นการเกื้อกูลเป็นตนอยู่อย่างนั้นแล้วมันก็เป็นการเกื้อกูลอื่นด้วยพร้อมกันคุณมีไหมถ้าคุณมีแล้วมันผิดอะไรหลักการของพระพุทธเจ้ามันผิดทฤษฎีอะไรคุณสบายใจไหมมีข้อสำคัญถ้าคุณสบายใจและสุขภาพคุณสบายดีไหมก็สบายดีองค์นี้สุขภาพไม่สบายเนี่ยไปทรมานตัวเองมากไปเห็นไหมเล่าวิบากตนเอง อย่างนี้หมายความว่ามันไม่ลงตัวอย่าว่าแต่ท่านศาสนาพุทธเลยทันทีทันทีเขามีอยู่อันนึงอะไรก็บอกว่าคนเรานี่ถ้าป่วยแล้วนี่ไม่ใช่คือเรามันมาจากการไม่พอดีของจิตใจของเรามันมีกิเลสมันจึงป่วยถ้าไม่มีกิเลสแล้วไม่มีป่วยทันทีก็ว่าไปถึงขนาดนั้นเลยนะไม่ได้เชิงนี้ไม่ใช่เป็นจำนวนอย่างนี้สำนวนอะไรไม่รู้จำไม่ได้เด็ดขาดเขียนมีอยู่อันนึงเพราะว่าคนนี้มันความพอดีถ้าไม่มีความพอดีเท่านั้นแหละเราถึงจะเกิดการป่วยไข้ถ้าเราพอดีแล้วไม่มีการป่วยไข้ จริงจริงๆนอกจากว่ามันมีข้อยกเว้นอยู่อันนึงก็คือไปรับเอาเชื้อโรคเข้ามาด้วยเด้อเอาไอ้นี่ก็แหงๆแล้วพอดีหรือไม่พอดีก็มันเป็นรับเชื้อโรคเข้ามาดีๆมึงก็แน่ล่ะมึงก็ต้องป่วยแล้วไอ้อย่างนี้หรือไม่อยู่ดีๆก็มันจะป่วยจะไข้เจ็บก็ไปถูกฟันถูกแตกถูกเจ็บหรือถูก Accident อะไรขึ้นมามันก็น่ารักแต่อยู่ดีๆของเราปกติไม่ได้รับเชื้อใครมาแล้วมันก็ค่อยๆก่อเกิดมันก็เป็นไปบกพร่องในส่วนใดส่วนนอกอะไรขึ้นมาก็เป็นความไม่พอดีของเรามันบกพร่องแล้วเราก็ประมาณนี้ดีให้มีความพอดีถึงแม้ว่าเราจะเจ็บป่วยเป็นเพราะไม่พอดีอย่างเช่นผมเป็นต้นมัน มันมีส่วนที่ไม่พอดีอันนู้นอันนี้บ้างเพราะว่าไปจ่ายไปใช้ไอ้โน่นไอ้นี่มากเกินไปหน่อยนึงมันก็เป็นเราก็รู้อยู่ว่าเออก็ใช่แหละแล้วเราก็ทนได้อยู่หรอกมันก็ไม่หนักหนาอะไรแล้วเราก็ไม่ได้ไม่ได้ดูถูกดูได้อะไรเราก็พยายามรักษาพยายามทำให้มันดีขึ้นให้มันจัดสวนให้มันพอดีขึ้นมาให้มันหายจากส่วนนี้เสียมันก็ไม่เป็นไรเพราะเมียสุขภาพกายมันไม่ดีเท่าไหร่บางครั้งถ้าสุขภาพใจเราดีแล้วไม่ตายไม่ๆองค์นี้มาถึงก็เลยถามว่าเป็นไงล่ะสุขภาพใจมันดีอยู่ไหมมันเจ็บป่วยได้ไข้ท้อแท้ถดถอยเป็นยังไง อำนาจเจริญอยู่หรือว่าไงเราตอบเพื่อนๆฟังดิไม่เอาใจนะไม่ใช่จะตอบเอาใจเขานะเป็นเวลาขายไปเข้าใจส่วนของตัวเองส่วนบกพร่องส่วนอะไรที่เกิดเข้าใจดีแล้วทำให้เราเข้าใจดียิ่งขึ้นด้วยเพราะมันเกิดกับเราเองแท้ๆนี่นะเนี่ยมันก็ทำให้เรารู้รู้สำนึกรู้ความพอดีบางทีเราอวดดีเกินไปมันก็โทรอินทรีย์พละเราก็เท่านั้นบางคนที่ทำให้ตัวเองผอมมาเจอกันต่อสู้แต่ไม่เจ็บป่วยได้ไข้หรอกไม่เป็นอวัยวะส่วนทุกอย่างต้านทานได้แล้วพระพุทธเจ้าท่านทำธุรกรรม ถ้าเป็นพวกเราไม่ใช่ป่วยไข้หรอกตายแหงก่อนนั้นแล้วอวัยวะบางส่วนขาดหายไปแล้วก็ท่านทุกข์ก็ได้ถึงขนาดรูปจับข้างหน้าท้องก็ดูเหมือนถึงหลังนะมันยังไงกันน่ะฟังดูจับหน้าท้องก็ดูเหมือนถึงหลังนะรูปผิวหนังเนี่ยขนก็ติดตกมารากขนเน่าฟังดูเถอะถ้าถึงขนาดนี้แล้วคุณเอ้ยเวลาจะยืนทรงกายขึ้นมาก็เป็นลมล้มแผลลงตรงนั้นเพราะว่าจะไปปัสสาวะหน่อยลุกขึ้นมาก็เป็นลมล้มแผละใจกลับใจกล้าถึงขนาดนี้และอินทรีย์พลังต่างๆ มันไม่ทรุดโทรมง่ายแสดงว่าโอ้โหอินทรีย์ภาระของท่านร่างกายของฉันอวัยวะของท่านนี้แข็งแรงทุกจุดเลยไม่ว่าดีไม่ว่าตับไม่ว่าตายไม่ว่าปอดไม่ว่าหัวใจไม่ว่าเซ็นไม่ว่าประสาทไม่ว่ากล้ามเนื้ออะไรนะแข็งแรงขนาดท่านทำให้มันเหี่ยวมันจะเอามันเน่ามันเปื่อยขนาดนี้มันยังมีความต้านทานของมันเองแต่ละส่วนแต่ละส่วนของมันมันไม่ไปรบกวนใครมันรักษาตัวของมันเพราะท่านหยุดจะกินข้าวกินข้าวขึ้นมาก็กินข้าวมันก็บำรุงส่วนต่างๆขึ้นมาเองแล้วมันก็ไม่เจ็บป่วยอะไรมันไม่มีโรคมีภัยอะไรติดตามเลยแสดงว่าอวัยวะของท่านจริงๆเอาไว้อะไรก็ได้สมบูรณ์ทุกส่วนสัตว์มันรักษามันเลี้ยงตัวมันเองไม่อ่อนแอคนเรานี่ถ้าเกิดว่าคนเราไอ้คนนี้ตัดไม่ค่อยดีเป็นอวัยวะที่มีเปรม มีมาแต่เกิดนะบกพร่องง่ายอะไรนิดอะไรหน่อยก็ไม่ดีเกิดมาแต่ตัดบางคนคนที่ปล่อยไม่ค่อยดีอะไรนิดๆหน่อยๆคนนี้หัวใจไม่ค่อยดีอะไรนี่เป็นที่หัวใจคนนี้เป็นอย่างนี้เป็นมีรักจริงอวัยวะของแต่ละคนด้วยวิบากของตนเองมาจริงๆมันไม่ค่อยบริบูรณ์เราก็ต้องรู้แข็งแรงไม่เท่ากันหรอกอันนี้เป็นเรื่องของกรรมจริงๆเพราะเราเองทุกคนนี่มันยังไม่บริบูรณ์มันก็มีส่วนผสมนี้บ้างอย่างผมเองเนี่ยมีบทท่องส่วนที่อะไรผมก็ขอดูของผมเองแล้วก็ไม่เดือดร้อนอะไรเราทำยังไงให้มันหายนิดๆหน่อยมันก็หายแต่มันก็ต้องเป็นนะเพราะว่าเราจ่ายมันเป็นจริงๆมันก็ต้องเอาคืนมาจริงๆมันต้องเป็นเพราะเราจ่ายมันไปกินข้าวมันออกจริงๆมันก็เลยช็อตกลับมาจริงๆมันไม่มีปัญหาอะไร แล้วมันไม่ทุกข์ใจสภาพใจของเราเราไม่สุขภาพใจของเราดีไม่ห่อเหี่ยวไม่ทดท้อไม่น้อยอกน้อยใจโปร่งใสสว่างเบาอยู่เจ็บก็รู้เจ็บแม้ว่ากายมันจะเจ็บแล้วก็รู้เจ็บกายมันบกพร่องที่ตายเราก็รู้กายเราแยกกายเราแยกจิตออกแล้วเข้าใจแล้วก็อยู่กับมันได้สบายบูรณะกายบูรณะจิตให้เราพอดีพอเหมาะอย่าให้มันบกพร่องแม้แต่พระสมาสพระพุทธเจ้าเองท่านก็ยังใช้กายของท่านถึงกายภาพในบางครั้งบางคราวท่านต้องบ่นว่าเหนื่อยบ่นว่าปวดบ่นว่าเจ็บเป็นครั้งเป็นคราวมันก็เป็นจริงมันไม่มีปัญหาอะไรขนาดคนที่แข็งแรงถึงขนาดพระพุทธเจ้ามีอวัยวะแข็งแรงปานนี้ มันก็เป็นธรรมดาเราจะไปอวดดีอะไรกันมากมายมันเป็นชั้นตอนนี้แล้วเรามานี่เราก็อบรมตนเราก็เรียนรู้แล้วรู้ว่าชีวิตก็เท่านี้กายก็อย่างนี้จิตก็อย่างนี้คำกิริยาก็อย่างนี้คำกิริยาของเรามีประโยชน์ต่อโลกไหมแม้แต่การเดินของเราก็เป็นประโยชน์ต่อโลกเป็นครูแม้แต่การพูดก็เป็นครูแม้แต่การไปการมาการกินการอยู่การหลักการนอนของเราก็เป็นครูเป็นสรณะที่พึ่งเป็นตัวอย่างจงดึงผู้คนอย่างน้อยจูงดึงรุ่นน้องจูนดึงลูกหลานจงดึงญาติติดโกโหติกาให้เอาอย่างเอาอย่างนี้ได้ไม่เสียหายเป็นความดีเรามี จริงๆสิ่งเหล่านี้เราเป็นสิ่งที่เราให้แก่โลกร้องไห้แม้แต่การงานการกระทำต่างๆก็ทำผลผลิตสร้างผลผลิตออกมานี่ไม่ใช่เอามาเพื่อไปซื้อไปขายไปแลกลาภแรกยศในโลกเปล่าเราก็ทำให้แก่โลกนี้ก็คนอย่างนี้ไม่เป็นคนมีค่าและคนที่ไหนอ่ะมีค่าเพราะอย่างไอ้อ้วนมันมีค่ามันกินแล้วมันก็นอนนอนบางทีมันก็นอนแต่ญาติให้ดูไอ้อ้วนหมาตัวหนึ่งมีค่าก็ดูมันสุขดีเหมือนกันเรามากินแล้วมันก็นอนแล้วมันก็ไปทำอะไรมันก็ดูมันสุกดีนั่นมันคือค่าของมนุษย์มันไม่ใช่หรอกทุกอย่างนั้นเราก็รู้แม้แต่เราทำงานเราก็เป็นสุขใจบันเทิงเบิกบานแจ่มใส การเพลิดเพลินบันเทิงนี้มันอยู่ที่สมมุติถ้าใครไม่สมบูรณ์ก็การบันเทิงไปเต้นบันเทิงไปวิ่งเตะลูกบอลเหนื่อยหอบจะตายชักอยู่แล้วรำคาญใจอยู่นะบางทีนี้เตะตูมตูมจะชักไม่มีแรงอยู่แล้วมันดีแท้จริงจะตายอยู่แล้วมันก็ยังอยู่ที่สมมตินั่นเองสมมุติของตัวเองนะเนี่ยปลุกเราตนเองเพราะถ้าคุณเข้าใจในสมัยอยุธยารุ่น 1 มันก็ไม่เห็นเป็นอะไรทำไมคุณต้องนั่งทำงานมันก็ต้องนั่งรอถ้าคุณไม่ชอบมันก็ไม่มีฉันทะคุณต้องเกลียดมันถ้าคุณไม่รังเกียจงานนี้ก็ดีนี่นะ ก็เพลิดเพลินไปมีอะไรให้ดูมีกิจกรรมมีบทบาทมีการอนุรักษ์อันนี้อะไรต่ออะไรต่างๆให้ทำก็เหมือนกันแหละไปทำอะไรก็ตามแต่ไปเล่นไอ้นี่ไปเล่นโยนพ่อไปเล่นทอยกองไปเล่นเตะบอลไปเล่นตีแบดมินตันไปเล่นพับไปเล่นเก็บไปเล่นไอ้นี่เหมือนอย่างอื่นอะไรก็แล้วแต่มันก็เหมือนกันแหละกิจกรรมคล้ายๆกันอยู่ที่ใจของเราเห็นว่าอะไรเป็นค่าถ้าอย่างนั้นฆ่ามันเป็นรถไอ้นี่ก็เป็นรถทำงานนี่ก็เป็นรถก็เบิกบานแจ่มใสเพลิดเพลินคุณต้องทำใจให้คุณเห็นจริงเข้าใจได้ปัญญาทำงานเพลิดเพลินนี่แหละเป็นค่าอันสูงทำงานเพื่อเปิดแล้วเราก็ไม่ชอบเปิดเพลงเลยเถิดเพื่อเป็นแบบทำแล้วก็สนุกสนานแบบ มันก็ไม่ต้องอย่างนั้นแต่มันก็เพลิดเพลินเบิกบานแจ่มใสมีงานมีการมีค่าเมื่อยแล้วก็พักแล้วทำให้พอเหมาะสมถ้าเราเองเรามีอินทรีย์พละแก่กล้าอะไรจะทำได้มากก็ทำเราไม่ต้องให้มันเลอะเทอะไม่ให้ส่งให้เกิดให้พ่อมาเวียนได้ระดับเป็นอยู่ไปดีมีพรรคมีเพียรหรือเราไม่พักเราไม่เพี้ยนนั่นแหละเราฆ่าปลูกข้าสงสารได้ด้วยแม้ว่าอกเขาสงสารนั้นจะข้ามยังไม่ได้สนิทยังมีหลุมมีบ่ออีกเล็กน้อยยังมีผมมีแหวนอยู่ในใจยังเหลือกิเลสอนุสัยอาสวะส่วนนั้นส่วนนี้เราก็รู้ว่าเราข้ามไปโดยจะทนอยู่ในอนาคตหน่อยเราก็รู้หรือยังมีอยู่มากและยังข้ามไม่ได้น้อยเดียวอีกตั้งบ่อใหญ่ๆอีกตั้งแม่น้ำใหญ่ๆเรายังข้ามไม่ ก็รู้ว่าเราข้ามอย่างไรถามแค่ไหนแล้วเราก็มีทิฏฐธัมสุขกับวิหารมีเครื่องอยู่อันเป็นปัจจุบันเป็นมัชฌิมาปฏิปทานี้เดินทางอยู่มีมัชฌิมาปฏิปทามีกุศลกรรมอยู่ที่เดียวมีประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอันเหมาะสมอยู่ที่เดียวนี่เป็นหลักกลางเป็นสัมมาปฏิปทาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นมัชฌิมาปฏิปทาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีสัมมาทิฏฐิมีนะคุณเข้าใจดีเดี๋ยวนี้เป็นสมาชิกที่มีสัมมาสังกัปปะปอคุณจะดำริริเริ่มในการมีบทบาทในการงานเพื่อตนเพื่อท่านอยู่สัมมาวาจามีการพูดการกลายเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านสำรวมวาจาได้อยู่แม้การพูดนี่ก็จะทดสอบถ้ามีสัมมาวาจา มีสัมมากัมมันตะงานจะเรียกว่าอาชีพมีอาชีพทีเดียวมีสัมมาอาชีโวมีสัมมาวายามะมีความพยายามอยู่ปรารภความเพียรมีความพยายามในการที่จะควรทำอะไรดีมีสัมมาสติมีความรู้สึกตัวของเราพร้อมและสำรวมได้สังวรได้ปฏิบัติตนได้เป็นตัวอย่างและเป็นครูได้อยู่ในส่วนดีที่ควรแล้วมีการกำหนดมีการประมาณมีการกระทำไปให้ได้กิริยาให้ได้บทบาทให้ได้ทำการงานมีผลผลิตมีส่วนมีหน่วยเกิดจริงๆเป็นจริงๆอยู่เป็นสัมมาสมาธิเท่า จะมีจิตสมาธิคืออธิจิตมีจิตอันเก่งเท่าไหร่มีญาณเท่าไหร่มีวิมุตเท่าไหร่มีความสามารถมีความอดทนมีความสามารถต่อสู้ได้เท่าไหร่เรามีจิตอันนั้นจริงๆแล้วมาทำอยู่ตลอดเวลาปฏิบัติอยู่เป็นสัมมาประกอบองค์ 8 นี้ช่างพร้อมแล้วมันก็สูงขึ้นสูงขึ้นเป็นสมาชิกองค์ 8 องค์ที่มันลงตัวมันพอดีแล้วมันเป็นปกติมันไม่เปิดเผยมันไม่อดทนวาระใดที่เรายังทำอยู่ด้วยความอดทนจะมีการข่มขืนยังมีการต่อสู้อยู่บ้างแสดงว่าเราเองยังฆ่าศัตรูฆ่ากิเลสยังไม่หมดแต่ถ้าเกิดว่าเราหมดการอดทนข่มขืนปล่อยง่ายสบายไปอัตโนมัติ แล้วเราก็หมดสุดหรือว่ามันทนได้โดยง่ายไม่ยากเลยฝืนก็ฝืนนิดๆทนก็ทนหน่อยๆไอ้นั่นมันก็เป็นทิศทางสุดของวิหารของเราแล้วทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากก็คิดแต่ความสุขกับวิหารของเราและสบายแล้วถ้าจะว่างไป