200425-070 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน070-พ่อท่าน-สันติอโศก-พ053.txt

วมหมดทุกสิ่งทุกอย่างในศาสนาพระพุทธเจ้าทรงยืนยันว่าท่านจะไม่ปฏิญญาว่าเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเลยถ้าเกิดว่าท่านเองท่านไม่เกิดญาณทัศนะเกิดปัญญาเห็นตามเป็นจริงความเป็นจริงนั้นน่ะยังมีสภาพอีกว่ามีปฏิวัติ 3 มีอาการ 12 ปริวัตร 3 นั้นท่านมีสภาพของสัจจะญาณในญาณทัศนะที่มีสภาพ 3 สัปดาห์สัจจะคือปัญญารู้ในความจริงคำว่ารู้คุณจะหมายเอาแค่รู้นิดๆหน่อยๆแล้วก็ตามรู้หรือว่าคิดลึกซึ้งทบทวนรู้หรือรู้จนกระทั่งถึงอย่างทะลุรอบก็ตามเรียกทรัพย์จากทั้งนั้นเพราะฉะนั้นท่านก็ไม่ว่าใครจะรู้ยังไงก็ตามแต่ละส่วนมาก เป็นขั้นต้นรู้ต้นทีนี้รู้แล้วเฉยๆไม่เอาจะต้องมีอาการต่อไปอีกเกิดปัญญารู้แจ้งว่าเรารู้แล้วเรายังได้ทำเรียกว่าคิดจิตจะกิจการกิจงานให้เกิดงานได้เกิดจิตไม่เกิดการกระทำอย่างนั้นลงไปจริงๆไม่ใช่รู้เฉยๆน่ะอันที่ 2 ปริวัตรสองก็คิดจะยานจะทำลงไปจริงๆกิจการมีกิจจะลักษณะมีกิจการมีการกระทำเกิดขึ้นจริงๆเรียกว่า ปฏิวัติ 2 คลิปปฏิวัติ 3 กัปปะยานกระเป๋าที่แปลว่าสำเร็จลงเรียบร้อยแล้วแปลง่ายๆว่าแล้วได้แล้วเห็นแล้วเป็นแล้วจบแล้วเสร็จแล้วแล้วจนแล้วจนเสร็จจริงจนเป็นจริงมีปัญญารู้ความเจ็บมีปัญญารู้ความเรียบร้อยความเกิดจริงเป็นจริงนั้นขึ้นมาอย่างแท้ชัดลึกซึ้งเป็นแทงทะลุก็เลยไม่ใช่สัตว์แต่ว่ารู้ความจริงหรือไม่รู้เพราะฉะนั้นอารียา ยางผู้ฉลาดสัจจะที่วายรู้อริยสัจแทงทะลุอริยสัจมันรู้ใครก็รู้นี่ฟังแล้วก็รู้ทุกข์สมุทัยนิโรธมรรคอะไรไม่รู้ใครก็รู้อริยสัจ 4 คืออะไรอริยสัจ 4 ก็คือทุกนิโรธภัยทุกข์สมุทัยนิโรธง่ายๆใครก็รู้ฟังก็รู้อธิบายความเข้าใจทุกข์ก็คือสิ่งที่ทนได้ยากสมุนไพรก็คือเหตุเอาหมายความว่าง่ายๆปัญหาเหตุมาจากจิตคือตัณหานิโรธก็คือดับสิ้นซึ่งปัญหาก็คือบริบูรณ์ มีปฏิปทาอันเป็นพระมีปฏิปทาอันเป็นอรหันต์อรหันต์มีสัมมาอะระหังไปอันสุดท้ายซึ่งมันก็รู้ได้ใครก็รู้อธิบายความออกไปอีกให้ละเอียดละอองกว่านี้อีกก็รู้ได้อธิบายความผิดก็รู้ได้แต่ว่ามันไม่ทำหรือยังทุกข์นั้นเป็นอย่างไรไอ้ที่ทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยยากทนได้โดยไม่ลำบากและทำลงไปจนกระทั่งเราทนได้โดยไม่ยากทำลงไปจนเราทนได้โดยไม่ลำบากแล้วหรือยังและอธิบายกันมาแล้วทุกคืออะไร เราได้อธิบายกันมานักหนาว่ามันมีทุกข์เท่านั้นแหละเกิดอยู่แต่นี่ทุกข์นั้นเราทนได้ยากหรือเราทนได้โดยไม่ยากถ้าเราทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยสบายจนได้โดยง่ายและเราก็มันก็ถือว่าเป็นการพ้นทุกข์หรือเป็นความสุขได้แล้วสำหรับเราง่ายอันนี้ทนได้สบายง่ายฝากเปลี่ยนเรียบร้อยไม่ยากแต่ก็ต้องมีบทงานหรือมีปฏิปทามีบทงานของมันอยู่ในตัวนั่นแหละแต่ก็ไม่ง่ายทนได้ไม่ยากเหตุมาจากจิตเหตุมันมาจากจิต จิตของเราเองนั่นแหละเป็นตัวที่มันไปยึดไปเกาะไม่เข้าใจไปหลงผิดเมื่อมันหลงผิดมันก็เป็นฝ่ายตามที่เราหลงมันไปเอาตามที่เราคิดนึกถ้าเราเองเราไม่ไปตัดใจตามที่เราคิดนึกตามที่เราไปยึดถือเอาไปลงไอ้โน่นแบบนี้เราก็จะไปเอานั่นแหละดีใจเรามันไม่ใช่ของเล่นใจเรามันไปเอาจริงๆเขาบอกด้วยสติและปัญญาเต็มๆใช้ปัญญาดีๆเขาก็รู้ได้ว่า ID คืออะไรแต่เวลาใจมันจะเอามันไม่เอาตัวที่จะดีจริงนะตอนนี้ฉันนั่งฟังธรรมเนี่ยขณะนี้เต็มใจมาหรือเปล่า เต็มใจใช่ไหมมานั่งฟังธรรมกับนั่งหลับไปไหนดีเนี่ยอย่างเงี้ยมันรู้นะว่าทำไมมันจะไม่รู้จะบอกก็โดนจริงๆสติสัมปชัญญะความรู้ตามธรรมดาจริงๆเนี่ยเป็นสัจจะมันก็รู้ว่ามันนั่งนี่มาเต็มใจมาไม่ได้มีใครบังคับไม่ได้มาอะไรรู้เข้าใจเลยพยายามด้วยเอามานั่งฟังธรรมเนี่ยดีแล้วล่ะเราก็เต็มใจมาแล้วแล้วทำยังไงมานั่งฟังธรรมแล้วพยายามตื่นเต้นตอนสถาบันไหนดีกว่ากันก็ฟังธรรมที่ดีใครก็ต้องตอบได้ให้โง่ยังไงมานั่งที่นี่พูด มานั่งฟังธรรมดีรู้แต่เวลาเรานั่งไปจริงๆแล้วเราก็หลับดีหลับไปทั้งๆที่ทำก็พูดดีใจแต่เราก็มีเราเข้าไปใจนะฟังจริงๆใจนะมันเป็นใจนะมันเอาเรารู้ได้แต่ใจมันมันเอาในใจมันเป็นใจมันความจริงใจมันจะเห็นดีถ้าใจมันหรี่เป็นหลักใจตอนนั้นมันไม่ได้เห็นหรอกดีกว่ามันถึงหลับไม่ได้มาเห็นว่าฟังธรรมดีกว่าทำดีกว่า หลับทำไมมันก็ต้องฟังธรรมแต่ตื่นคลองฟังด้วยศรัทธาเลื่อมใสด้วยความเต็มมันก็ต้องฟังดีกว่าแต่ใจมันไม่เห็นว่าฟังธรรมดีกว่าเราที่จริงใจมันไปเห็นมันหลับดีกว่ามันถึงหนีไปหาทีหลังหรือหลับลงไปกายมันเป็นอย่างนี้ใจตัวจริงมันเป็นอย่างนี้มันถึงบอกว่าไม่ใช่เล่นเล่นคนเราสักแต่ว่ารู้น่ะมันรู้ถึงบอกว่ารู้เข้าใจไอ้บีนี่คืออย่างนี้แต่เอาจริงไม่ใช่อย่างนั้นพอเอาเข้าจริงมันเป็นอีกอย่างนี้มียกตัวอย่างปัจจุบัน ไม่ได้เราประมาทไม่ได้เราจะไปบอกว่าเรารู้จักแต่ว่ารู้แล้วเราเข้าใจแล้วรู้ชัดเป็นสัตยาเป็นความจริงเรารู้แล้วแต่เรายังไม่ได้กระทำความพากเพียรเป็นงานการฝึกเตรียมกลับแล้วฝึกแล้วเปลี่ยนแล้วปรับแล้วทำให้ใจของมึงไม่ไปเป็นอย่างอีกอย่างที่ขัดกันอยู่ค้านกันอยู่ย้อนแย้งกันอยู่ไม่ให้จะเป็นอย่างนั้นจะต้องให้มันมีเต็มตรงตามที่ว่าไม่ขัดแย้งเพราะจิตหยิบออกมาอธิบายอยู่ออกมาแยกเขาก็หยิบออกมาแยกมาพิสูจน์ยืนยันแล้วมันไม่ขัดมันไม่ขาดมันไม่ใช่คนละเรื่องมันไม่ชนคนละส่วนมันเป็นไปตรงเป็น ago ธรรมโมเป็น เดียวอย่างเดียวตรงกันไม่ขัดไม่แย้งลงตัวได้ชัดถึงที่สุดก็ชัดทั้งรูปนอกรูปในทั้งนามทั้งรูปลงตัวกันหมดมีหลักเกณฑ์หรือว่ามีเหตุผลอะไรที่อธิบายมีองค์ประกอบมีเงื่อนไขมีอะไรต่างๆนานากินของความเป็นธรรมได้ไม่งั้นวันที่ 24 ให้มาทำจริงๆจนกระทั่งเราทำได้จริงเรารู้ที่เราเป็นกษัตริย์อย่างเรารู้ว่าเราทำได้แล้วสำเร็จแล้วแข็งแรงมั่นคงตั้งมั่นเรามีอำนาจจิตเหนือจิตและตั้งใจเจตนาให้สมเจตนาอย่างนี้เป็นการเจตนาอย่างนี้อยู่กาลเวลาให้เป็นไปได้ตามกาลเวลา ก็ยังมีกาลเวลาได้นานพอตามที่เรากำหนดด้วยเราอยากจะให้ได้อยู่ 1 ชั่วโมง 2 ชั่วโมง 3 ชั่วโมง 4 ชั่วโมง 5 ชั่วโมงวันนึง 7 วันมันก็ยังเป็นไปอย่างนั้นได้อยู่ติดต่อกันไม่มีอะไรมาแทรกค่ำไม่เปลี่ยนไปไม่ล้มไม่ว่าแข็งแรงตามที่เป็นไปได้มันอาจจะไม่ได้ถึง 7 วันบางคนได้ 6 วันบางคนได้ 5 คนได้ 4 3 2 1 บางคนได้ตอนนี้ชั่วโมงบางคนได้น้อยชั่วโมงบางคนไม่มากชั่วโมงแล้วแต่ว่าเราจะต้องรู้รู้แล้วเอามาทำจริงมีจิตทำแล้วสำเร็จลงเป็นจริงมีการปะยางมี แล้วมีความสุขมีความเป็นจริงมีความสำเร็จลงเรียบร้อยจริงต้องได้อย่างนี้จึงเรียกว่าเป็นการสำเร็จเกิดญาณทัศนะตามเป็นจริงอันมีปฏิวัติ 3 มันมีอาการ 12 ก็เพราะเห็นว่าอริยสัจ 4 เพราะฉะนั้นการรู้ทุกข์ก็รู้ทั้งสัจจะรู้ทั้งจิตใจและก็รู้ทุกข์นั้นมันเป็นแล้วมันมีแล้วและก็มันมีสมุดไทยมาตามรู้ตัวสมุทัยรู้สมุทัยจริงแล้วก็พยายามจะทำกับ ขายนั้นจริงๆสมุดไทยมันมาพิจิตรสมุทัยมันไม่เป็นตัวอื่นหรอกตัวจิตนี่แหละตัวร้ายสมุนไพรมันจะไม่มีตัวอื่นไหนเราจะไปยกว่าข้างนอกเป็นเหตุก็ถูกเป็นเหตุองค์ประกอบวัตถุนอกเป็นเหตุแล้วไปทำลายวัตถุข้างนอกเป็นสมุทัยศาสนาพุทธไม่ถือเป็นความสำเร็จที่จริงเพราะมันเป็นการปรับสว่างเฉยๆเป็นการดับเหตุเกิดไม่ได้ดับเป็นที่สุดถึงผิดถ้าดับเหตุถึง 10 แล้วมันก็ดับเหตุที่เป็นพิษสุนัขเกิดการทนได้ไม่มีปัญหารู้แจ้งรู้ชัด มันมีอำนาจเหนือจิตจิตหมดอะไรครอบงำได้จึงจะเรียกว่าถึงที่สุดถึงจะเรียกว่าเป็นจริงต้องเน้นเข้ามาที่พุทธมณฑลสาย 1 ตัวจิตและอาการที่เรียกว่านิโรธก็ไม่ใช่ว่านิโรธเพราะว่าไปทำกับข้าวข้างนอกถ้าสมุทัยอยู่ข้างนอกเราไปเผาผลาญหรือว่าไปดับหรือไปทำลายข้างนอกเสร็จมันก็เป็นนิทานแบบนั้นเป็นนิพพานแบบโลกๆยังทำได้ก็บอกว่าข้างนอกนี่เป็นเรื่องเหตุมันเกิดอยู่ที่บอกว่าเขามีโรงเหล้าคนที่กินเหล้าเพราะมีบอล พนันคนถึงเล่นการพนันไว้ทำลายบ่อนการพนันและทำลายโรงเหล้าเสียเพราะมันเป็นสมุทัยมันเป็นเหตุทำแล้วเสร็จทำลายโรงเหล้าเสร็จทำลายบ่อนการพนันเสร็จก็เป็นนิพพานเพราะฉะนั้นเมืองนั้นก็เป็นเมืองนิพพานเพราะทำลายทำลายสิ่งที่เรียนผู้ช่วยอย่างนั้นนี่เป็นภาวะที่เป็นดับเหตุนอกถ้าจะบอกว่าจริงมันก็จริงอยู่เหมือนกันถ้าประเทศไทยเนี่ยดับสิ่งเลวสิ่งชั่วที่เป็นวัตถุทั้งหมดเลยมีแต่วัตถุที่มีเหลือแต่สิ่งที่ดีก็เป็นเมืองที่ผ่านได้เหมือนกันเพราะฉะนั้นคนเลวฆ่าคนเลวทั้งหมดเหลือแต่คนดีเราก็เป็นเมืองนิพพานได้เหมือนกันแต่แม่ไม่ ชอบคนดีนั่นแหละจะไปไม่เปลี่ยนเป็นเลวได้มีอะไรยืนยันมีอะไรมีอะไรเป็นหลักประกันว่าคนที่ว่าคัดแล้วเหลือแล้วในวันดีและคนเหล่านี้เป็นนิจจังเที่ยงก็ไม่เลวอีกนะมีอะไรเกิดขึ้นยืนยันเมื่อไม่ได้แก้ไขไม่มีไม่มีอะไรเป็นเครื่องยืนยันได้เพราะจิตไม่เครียดจิตก็ยังไม่ได้กลับไปเปลี่ยนจะบอกว่าอำนาจแวดล้อมข้างนอกเป็นเงื่อนไขทางวัตถุที่จะสามารถบีบบังคับเป็นสิ่งแวดล้อมบังคับจิตใจและก็ทำการจิตใจให้มันเปลี่ยนแปลงไปวัตถุที่มันดีมันจะบังคับให้จิตใจดี วัตถุทุกอย่างมันไม่เสื่อมมันดีตลอดโลกเอาอะไรเอาหลักอะไรมายืนยันมันไม่มีรถทัวร์อะไรดีตลอดโลกไม่เผื่อไม่มีเครื่องยนต์ที่เดินเรียบเดินรื่นเดินง่ายในวันนี้ไม่แน่เลยว่าเครื่องยนต์ที่เดินเรียบเดินง่ายในวันนี้อีก 10 วัน 50 วัน 100 วัน 1,000 วันนี้ข้างหน้ามันจะเดินเรียบไม่จริงวันหนึ่งมันก็จะต้องขัดข้องและเสื่อมลงครูกลับขึ้นได้แน่นอนที่สุดแม้แต่วัตถุมันก็ต้องมีค่านี้มันต้องลดลงแน่นอนเพราะเมื่อมันลดลงแน่นอนว่าจุดที่มันเสื่อมลงแล้วมันเป็นอย่างนั้นคุณแม่แล้วจิตใจคุณจะไม่คุณ ถ้ารถคุณไม่ติดขัดคุณขับเคลื่อนสบายๆคุณก็ไม่ทุกข์อะไรคุณก็ไม่ขัดข้องหมองใจอะไรได้แต่คุณเองคุณบังคับให้รถของคุณไม่ขัดข้องไม่ได้รถของคุณจะต้องขัดข้องในวันหนึ่งเมื่อมันขัดข้องคุณแน่ใจหรือว่าจิตใจคุณจะไม่ขัดข้องคือใครคุณจะไม่หม่นหมองคุณจะไม่โกรธไม่เคืองบางการเมื่อมันไม่ได้ดั่งใจเพราะคุณไม่ได้ปฏิบัติใจเลยคุณไม่ได้ฝึกใจเลยก็แน่ใจเลยไม่เป็นไปได้เลยถ้าคุณไม่ได้ปฏิบัติใจและพิษโยงให้ฟังแล้วมันเกี่ยวถึงวัตถุก็มีเวลาวัตถุก็มีเวลาที่ไม่ดี รถบรรทุกที่มันเป็นของที่ดีคุณแน่ใจเหรอว่าวัตถุของคุณนี่น้ำหมักน้ำดองธรรมดาเนี่ยคุณไม่มีเหล้าคุณทำลายลงแล้วน้ำหมักน้ำดองจะแปรสภาพขึ้นมาเป็นน้ำหมักน้ำดองเป็นเหล้าเป็นป่าเป็นแอลกอฮอล์เป็นอะไรได้ไหมเป็นได้เป็นได้คุณว่าคุณทำลายโรงเหล้าน้ำเหล้าจะเกิดเองยังได้เกิดไปโดยกาลเวลาและเกิดเป็นด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพมันเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาเลยแล้วเมื่อจิตใจของผู้ใดก็ตามแต่มึงไม่ได้กลับเลยเจอน้ำหมักน้ำเหล้าเกิดเองโดยสภาพโดยสภาพธรรมชาติ เพราะฉะนั้นไม่เป็นการยืนยันเลยว่าแม้ทำลายวัตถุสิ่งใดแล้วแล้วทุกสิ่งทุกอย่างจะเรียบร้อยลงไม่เป็นการยืนยันเพราะอย่างทุกอย่างไม่เที่ยงวัตถุก็ไม่เที่ยงจิตใจคนก็ไม่เที่ยงอยู่แล้วยิ่งไม่เที่ยงเพราะยิ่งไม่ได้ล้างกิเลสออกจริงๆมันก็ทำใจโหยหาอยู่จะได้ช่องได้โอกาสเมื่อไหร่มันเป็นเอาเพราะว่าสมุทัยที่แท้จริงอยู่ที่ 10 คนตามที่จิตคนให้มีนิโรธที่ในจิตให้ได้ถ้าข้างนอกก็งามพร้อมวัตถุที่จะรวนเร็ววัตถุที่ชั่ว พ่อใหม่ใจเราก็ตัดกิเลสปรับสมุดไทยเป็นนิโรธด้วยดับด้วยพ่อมันก็ยิ่งทั้ง 2 ส่วนช่วยกันใหญ่จึงเป็นที่เชื่อแม่ได้ว่าโอ้ทั้งสองส่วนที่จะเรียกร้องไปได้นานเลยมันจะไปได้นานเลยเพราะไม่เอาแต่วัตถุส่วนหนึ่งและจิตใจไม่ทำไม่ได้นานหรือเอาแต่จิตใจไม่พยายามปราบวัตถุอีกด้วยมันก็ไม่นานเพราะเมื่อจิตใจของเราแน่ๆแล้วเราก็จะมีกำลังสามารถที่จะไปกราบวัตถุโดยมีผ่านไม่งั้นมันมีแต่หลักการอย่างเดียวทำลายระบบการที่มีจิตใจที่ดีแล้วมันมีโทษมากมายก่ายกอง การที่จะสามารถปราบสิ่งที่เลวลงไปได้แม้วัตถุหรือเงื่อนไขของวัตถุต่างๆก็ไม่มีอำนาจเราก็สามารถที่จะทำกับมันได้ดีดัดแปลงมันปรับปรุงมันเอามาทำประโยชน์อื่นได้อีกอันนี้เป็นเรื่องของอริยสัจแต่เรื่องของอริยสัจที่เป็นระดับๆเพราะเมื่อผู้ใดมีนิโรธแล้วดับที่จิตเป็นสมุทัยและก็รู้มีจักรยานกับปรัชญามีแต่กิจกรรมพร้อมอยู่ในจิตวิญญาณพิจิตรลูกความแล้วความเจ็บรู้นิโรธนิโรธจริงๆเสร็จจริงๆเป็นจริงๆดับ ได้จริงจากปัญหาดับกิเลสดับความที่จะฟูเฟื่องในจิตจริงได้ในเรื่องนั้นเรื่องนี้ปัจจัยนั้นปัจจัยนี้ดับได้จริงตัวเราเองเป็นผู้รู้ชัดรู้แจ้งเพราะเมื่อผู้นี้มีอย่างนี้แล้วเสร็จก็สบายแล้วคนนี้มีสัมมนาอะไรอย่ามาพูดแบบหรือมีทุกวิโรฒทักทายไม่มีปฏิปทาอย่างชาวโลกคนใดที่เข้าไปเกี่ยวข้องเป็นธรรมเขาติดอยู่คลุกคลีอยู่เกี่ยวข้องอยู่เราจะเข้าไปคลุกคลีได้เหนือกันเหนือกว่าเขาแล้วเพราะฉะนั้นในข้อต้นๆท่านสอนว่าอย่าเข้าไปเกี่ยวข้องอย่าเข้าไปคลุกคลีนั้นก็จริงสำหรับผู้นี้เข้าไปเกี่ยวข้องเข้าไปทุกทีเมื่อไหร่แล้วเราก็ถูกมันดูอดไม่ได้ ต้องเกิดปฏิกิริยาจะต้องสัมพันธ์จะต้องดูดซึมจะต้องมีบทบาทสำคัญแก่กันและกันพูดนี่ดับจิตที่สังขารไม่ถึงแม้ว่าจะไปสำคัญเท่ากับเหมือนน้ำกับใบบอนไม่ดูดซึมไม่มีปฏิกิริยาไม่พูดไม่ว่าไม่วาบไม่มีรถไม่มีชาติเจอกันก็เจอเฉยๆคลุกคลีเกี่ยวข้องก็คบพี่เกี่ยวข้องเฉยๆอันนี้เป็นความย้อนแย้งบอกว่าไม่คลุกคลีใช่ในบทที่ผู้ที่ปฏิบัติการยังไม่สำเร็จยังไม่มีจักรยานดูดซึมมีปฏิกิริยาและก็กิน หนักเข้าเลยกลายเป็นสังขารกันใหญ่เกิดสังขารสังวาสสังโยชน์สังขะเกิดหมดสังโยชน์กับผูกพันเข้าสังเวชรวมปฏิกิริยาใหญ่โตเลยสังโยชน์ถูกสัมผัสก็อย่างนั้นจริงๆเพราะถ้าผู้ใดไม่มีตัวจริงดับไม่ได้จริงหยุดไม่ได้จริงขาดไม่ได้จริงๆอย่าเพิ่งเกี่ยวข้องก่อนจนกว่าจะมี กำลังอินทรีย์พระมีปัญญามีอำนาจแข็งแรงในทางจิตพอที่จะไปคลุกคลีเกี่ยวข้องได้ลองทดสอบดูซิเออเราพอรู้ศัพท์สามีเราตัดได้ทำจิตอ่อนลงวางจนสู้มันได้เหนือมันจริงด้วยปัญญาและด้วยอำนาจจิตเจโตแข็งแรงแก่กล้าก็เป็นแน่นอนทีนี้เราก็อยู่กับมันได้อย่างชัดเจนปัญญารู้แจ้งว่าไอ้นี่มันไม่มีฤทธิ์มีเดชอะไรเราไปโง่กับมันจริงๆเราจึงต้องไปก็ได้เกิดโรคเกิดจากเพราะเราหลงผิดแต่มันเป็นรถโลกไม่เห็นเป็นสิ่งที่จะต้องเป็นอย่างนั้นมีเป็นสุขเป็นทุกข์อย่างนั้นอย่างนี้ที่จริงมันไม่มีสุขก็ไม่ถูกไม่ถูกมันเกี่ยวข้องกันมันก็เกี่ยวข้องกันได้ยังไงเราเองกับเรามันไม่เกี่ยวข้องกันเราไปแตะเฮโรอีนเฮโรอีนมันไม่ทำให้เราสุขมันไม่ เพราะเราหมดจิตหมดเชื้อหมดเหตุแห่งความหลงผิดหมดโลภะหมดโทสะหรือหมดราคะหมดความไม่ชอบและความชอบอยู่ในจิตเพราะฉะนั้นเราจะไปเกี่ยวข้องทุกทีกับเฮโรอีนก็ไม่เป็นไรเพราะเรารู้ได้เป็นยายแท้จริงแล้วรู้ด้วยว่าสำหรับพี่จิตประมาทแต่ทำปฏิกิริยาไปสู่ประโยชน์มันจะลำบากเพราะว่ามันมีฤทธิ์มีแรงเหมือนกันเพราะเราไม่ประมาทบางอย่างที่เรารู้มีฤทธิ์มีแรงเราตัดขาได้แล้วทำอะไรก็ได้เอาเข้า เราเสร็จมันได้เพราะกูไม่ประมาทจึงจะไม่อวดดีอะไรใครจะอยู่ใครจะแหย่ยังไงก็ไม่มีทางที่จะไปที่จะประมาทวันนี้ลงไปทำอย่างนู้นอย่างนี้ด้วยสิพวกนี้ไปสู่ปิ่นดูสิให้กูไปส่งปิ่นออกมาเอาอีกไหมให้ไปชลบุรีอีกเอาไหมคนที่ติดแม่งติดบุหรี่อีกไหมให้สุรินทร์กับมันทำไมเพราะเราสู้เราก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรจากมันแม้แต่ประโยชน์ว่าอะไรเราก็ไม่มีแล้วแล้วเราจะไปถามบุหรี่ลงไปทำไมเสียของไปทำไมประโยชน์รักษาร่างกายก็ไม่ได้รักษาเป็นเครื่อง หรือเป็นเครื่องใช้อะไรที่จะทำประโยชน์แก่ร่างกายแก่ชีวิตก็ไม่ได้มีร่างกายชีวิตชีวิตจิตใจสูบดื่มเสริมเข้าไปแล้วก็เป็นกำไรเป็นรถของจิตใจอีกทำจิตนิยมก็ไม่มีไม่มีทั้งสองอย่างเราก็ไม่เอาแต่ถ้าเผื่อว่าบางทีจิตใจเราไม่มีใช้ว่าจิตใจเราไม่ได้อยากถ้าได้เอาอันนี้มาทำปฏิกิริยากับเราแล้วเราก็เกิดรสชาติสบายชอบอร่อยใช่มั้ยคนที่ติดและฉีดมอร์ฟีนเพราะฉีดเข้าไปแล้วเขาก็ไม่เกิดผลอย่างนั้นแล้วมันจะไปฉีดมอร์ฟีนทำไม จิตใจและสบายก็ไม่คิดว่าพี่ก็คิดว่าปีก็อย่างนั้นแหละไม่เกิดรถจริงๆนะไม่เกิดผลว่าสบายหรือไม่สบายมากๆแล้วก็ไม่ต้องเสียยาแต่ถ้าเผื่อว่าในบางครั้งบางคราวเราเกิดเป็นอะไรต้องใช้อำนาจของหมอกฟรีเมียร์ระงับประสาทรักษาเขาก็คิดว่าปีนี้มันทำปฏิกิริยากับลูกกับปฏิกิริยากับกายจิตเราที่จริงเราไม่ได้เสพแต่ถ้าทำบ่อยๆบ่อยบ่อยครั้งถ้าเราก็ทำถ้าไม่จำเป็นแล้วใครจะไปทำใครจะไปเกี่ยวข้อง เพื่อตนออกไปอีกทำไมไม่จำเป็นเหมือนกับคนติดหมากติดบุหรี่อยู่แกบอกว่าตัวเองไม่ติดไม่ติดตั้งแต่สูงแต่เดิมแต่กินอยู่อย่างนั้นแล้วบอกว่าตัวเองไม่ติดไม่ติดแล้วจะไปเปลืองมันทำไมเผาผลาญลงทำไมเดี๋ยวร่างกายต้องการสิ่งเหล่านี้หรือไม่สิ่งเหล่านี้เป็นพิษแก่ร่างกายด้วยอย่างนี้เป็นต้นแล้วก็บอกว่าเขาทำไปอย่างนั้นน่ะอนุเคราะห์อะไรก็ไม่รู้ส่งข้อความที่เป็นคำแก้ตัวทั้งสิ้นเพราะคนไม่รู้แม้แต่ตัวเองเสพติดอย่างนี้ก็ไม่รู้จริงๆไม่รู้ทำไปอย่างนั้นแหละใจไม่ติดหรอกใช้ไม่ติดหรอกมันต้องมีเหตุผลเพียง เหตุผลว่าสมควรทานไม่พอเหตุผลแค่นี้ไม่พอเหตุผลสงเคราะห์ทหารไม่พอถ้าเราจะสงเคราะห์เขายิ่งกว่านั้นอีกเนี่ยให้เขารู้ว่าสิ่งนี้ไม่ดีแม้เราเองก็ไม่ติดมันจะเป็นแนวโน้มที่แรงและดีกว่าที่เราจะไปสู่ไปกินได้แก่เขาเพื่อรักษาเขาไว้เป็นน้ำใจทำไมไม่มีปัญญาไปจะบอกให้เขารู้หรือว่าเขาติดต่อได้จนกระทั่งเราเองเราไม่ต้องรับสิ่งเหล่านี้มาเสพติดให้เขาได้ปิดเขาก็ศรัทธาเริ่มใช้อะไรอยู่นี่ไม่มีปัญญาผ่อนถ้าไม่มีปัญญาพอคนนั้นจะไปสอนอะไรลึกซึ้งกว่านี้ได้ก็แค่นี้ก็ยังช่วยตัวเองและช่วยเขาขัดเกลาคนอื่นช่วยเขาขัดเกลาคนที่เป็นญาติหรือลูกศิษย์ลูกหาค่าเช่าแค่นี้ก็ไม่ได้จะไม่สอน จะไปช่วยรื้อขนเขาอะไรที่สูงกว่ากันจบแค่นี้แหละติดแค่นี้เป็นสิ่งที่หยาบคายแค่นี้ตัวก็ไม่รู้แล้วก็ตัวไม่มีนโยบายโดยไม่มีกุศโลบายไม่มีธรรมะอะไรที่จะไปดึงเขาได้แค่นี้มันจะไปช่วยอะไรเขาได้ไม่ได้หรอกแต่ตัวเองก็ไม่รู้นะตัวเองว่าตัวเองผิดจะมีโมโหเพราะไอ้ความลึกซึ้งของอริยสัจหมายจิตมีปัญญาที่เรียกว่ายาเกิดความรู้เห็นดีเห็นช่วยชัดเจนและได้กระทำแล้วด้วยจะทำแล้วไม่สำเร็จ พอตัดได้แล้วจริงใครจะไปอยู่เอาไว้ทำไมปล่อยให้พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าท่านเองเนี่ยถ้าเผื่อว่าท่านไม่ได้เกิดญาณทัศนะเกิดปัญญารู้แจ้งชัดเจนไปจนกระทั่งวิญญาณทัศนะค่ำสัตยาจิตวิญญาณกตญาณจนเข้าใจหมดเลยลักษณะของทุกข์สมุทัยนิโรธหรือว่ามาทั้ง 4 ส่วนนี้มีสภาพสัจจะกิจการทั้ง 4 2 3 ยิ่งมีการลดเบาได้อย่างแท้จริงมีจิตวิญญาณจิตวิมุตในสมาธินั้นจริงด้วยบริบูรณ์ทั้งหมดเลยครับเท่าที่จะปฏิญาณว่าอย่างนี้เป็นลักษณะการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าครอบครัวอย่างละเอียดพอพระพุทธเจ้าท่านจะต้องได้ดังนี้รู้อย่างนี้และท่านก็ปฏิญญาว่าท่านเหลือทั้งโลกเทวโลกเหนือต้องมานะโลกกลมโลกหมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณพราหมณ์พร้อมทั้งเทวดาและมนุษย์มีพระพุทธเจ้าท่านเหนือนักบวชอื่นหมดสมรรถภาพ คันยกตนท่านเป็นสัมมาสัมพุทธะเหนือแม้แต่สมณะทุกคู่แต่ผมจะไปกล่าวถึงกล่าวไม่ได้ผมจะไปเหนือสมรรถนะทุกคู่ผมยังกล่าวไม่ได้และไม่ควรกล่าวแล้วผมก็รู้ตัวว่ายังไม่ควรกล่าวหาเพื่อไปเสนอสมณะทุกคู่ถ้าเหลือเทวโลกเหนือมาในโลกเหนือพรหมโลกเนื้อหมูสับผมกล่าวได้เพราะผมรู้เทวโลกผมรู้มาผมรู้ผลและผมก็รู้ว่าผมเพราะว่าเทวดาพรหมนั้นของอื่นไม่มีหรอกมันมีของเราหรือจะไปมองข้างนอกตัว ไม่ต้องไปยุ่งของใครของมันเป็นไปโดยกรรมกรไม่มีกรรมฐานทุกประโยคมันยิ่งไปทำให้คนอื่นเขาเลวไปทำให้คนอื่นเขาต่ำเขาชั่วยิ่งใหญ่แม้จะเป็นพรมเป็นมารเป็นเซลล์ปรารถนาของตัวเองให้ได้แม้แต่เป็นเทวบุตรสมาธิ ขั้นสูงสุดเทวะขั้นสูงแม้แต่เทวะขั้นสูงสุดเราก็ร้างหรือความเป็นธรรมเมื่อเหนือความเป็นพรหมได้มันก็เหนือเทวะสุดยอดแห่งลัทธิเทวนิยมเธอวัดสุดที่เป็นพรหมก็คือเจ้ากรมหลวงคือพระเจ้าพระเจ้ายิ่งใหญ่ที่สุดของลัทธิศาสนาที่มีแนวที่มีอัตภาพหรือมีพระเจ้ามีความสมัยพระพุทธสมัยก่อนพระพุทธเจ้าก็มีพระพรหมศาสนาพราหมณ์ถือธงศาสนาหลังๆมาก็เหมือนกันพระเจ้าอันเดียวกันน่ะแล้วเรา มุดไปตามภูมิปัญญาพระผู้ใดมีพระเจ้าหรือมีภูมิปัญญาเหนือเพราะเจ้าคนสูงถ้ามีภูมิปัญญาเตี้ยพระเจ้าก็เปลี่ยนเป็นอย่างนั้นผู้ที่ไม่มีผมบรรยายสูงก็เหนือหรือพระเจ้าที่เป็นภูมิปัญญาชั้นสูงถ้าผู้ใดไม่มีภูมิปัญญาก็โยนให้พระเจ้าเป็นสิ่งลึกลับเป็นสิ่งที่ตนยังไม่รู้แจ้งแทงตลอดเป็นสิ่งที่ตนเองยังเข้าไม่ถึงก็ไปยกให้พระเจ้าว่าเป็นอำนาจเหนือเราต้องมีอำนาจเหนือพระเจ้าอีกทีหนึ่งเราจึงจะเหนือหมดนี้เนื้อหมดเลยแม้กระทั่งเทวดาโลกพรหมโลกหมูสับส่วนจะพร้อม [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] มีโอกาส 12 ปริวาสกรรมคือขยายถ้าขยายละเอียดเข้าไปมีต้นกลางปลายนั่นแหละปฏิวัติ 3 อาการ 12 นี่ก็เป็นอาการของอริยสัจ 4 หาอะไรที่มันมีอาการ 3 ก็เป็นอาการก้าวถ้า 4 ก็เป็น 12 อาการ 3 3 คูณเข้าไปพม่าก็เป็น 15 ราคา 15 บาทหรือว่าพระพุทธเจ้า ก็เป็นพุทธพิสัยเป็นสิ่งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะรู้ด้วยตนควรจะเป็นพระพุทธเจ้าคุณก็จะรู้ด้วยตนก็เป็นบริบูรณ์รู้จนถึงที่สุดว่าคุณเหนือขนาดไหนอย่างผมยกตัวอย่างอ้างให้ฟังแล้วว่าคุณจะเหนือแก้โรคที่คือตัวเราโลกที่คือเทวะอันหมายถึงจิตวิญญาณเรามารพรหมหรือสัตว์อยู่ในตัวเราเขาก็เหนื่อยแล้วก็จะเหนือกรรมวรรณะพราหมณ์คุณจะเหลือก็หมดไหมล่ะสำหรับพราหมณ์อื่นได้จริงคุณก็รู้ตัวคุณเองแล้วคุณจะเหลือเทวดาหรือมนุษย์ อย่างแท้จริงเท่าใดๆก็ตามใจแล้วคุณก็ทำของคุณพระพุทธเจ้าท่านกล่าวได้ชัดเจนและท่านก็เหนือหมดจริงๆยืนยันแล้วท่านก็พยายามปราบปริวาสให้ศัตรูทำงานสร้างศาสนาสร้างสมรรถนะถึงขนาดนั้นก็ยังปราบไปให้หมดครบหมดกล่าวอะไรพวกเราอื่นที่ยังเหลืออยู่มีอยู่ก็ยังเหลือไม่มีแต่ท่านก็ทำงานของท่านได้พบปราบเหล่าปราบผู้ที่ยังเข้าใจไม่ถูกให้มาเข้าใจถูกผู้ที่ยังภายนอกภายนอกลูกให้มาทำในทางในรูปที่ถูกต้องได้มากในยุคในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเองเป็นกบใหญ่เป็นลัทธิใหญ่กับเขาทำได้แพร่หลายกว้างขวางช่วยชาวประชา ก็เท่านั้นเองอาทิตย์นี้ก็ต่อต่อข้อต่อไปพระพุทธเจ้ายืนยันว่าไม่ทรงเป็นสัพพัญญูทุกอิริยาบทพระเจ้ายืนยันว่าท่านไม่ทรงเป็นสัพพัญญูทุกกิริยาบทหมายความว่ายังไงเดี๋ยวอ่านดูก่อนพวกชนเหล่าใดที่กล่าวว่าพระสมณโคดมเป็นผู้สัพพัญญูรู้สิ่งทั้งปวงอยู่เสมอเป็นธรรมดาเป็นผู้จัดการเห็นสิ่งทั้งปวงอยู่เสมอเป็นธรรมดาอันนี้มันมี หนึ่งคำว่าสัพพัญญูอีกอันนึงว่าสรรพาวุธเคยเห็นกินทั้งปวงสัพพัญญูก็คือรู้อัญญะอันยองแปลว่ารู้ทักษะแปลว่าเห็นรู้สิ่งทั้งปวงอยู่เสมอเป็นธรรมดาเป็นผู้ตัดประทับสาวีเห็นสิ่งทั้งปวงอยู่เสมอเป็นธรรมดาและปฏิญญาความรู้ความเห็นทั่วทุกกาลไม่มีส่วนเหลือบอกว่าพระพุทธเจ้าปริญญาตนว่าท่านเองท่านรู้ท่านเห็นอะไรก็ได้อยู่ตลอดเวลาหมดรู้อยู่เสมอเป็นธรรมดาเห็นอยู่เสมอเป็นธรรมดาทั้งหมดไม่จริงพระพุทธเจ้าจึงยืนยันว่าและปฏิญาณความรู้ความเห็น การว่าไม่มีส่วนเหลือว่าเมื่อเราเที่ยวไปเที่ยวไปก็ดีหยุดอยู่ก็ดีหลับอยู่ก็ดีตื่นอยู่ก็ดีความรู้ความเห็นนั้นย่อมปรากฏแก่เราติดต่อเนื่องกันอยู่เสมอดังนี้ชนผู้พวกนั้นไม่ได้กล่าวตรงตามที่เรากล่าวพระพุทธเจ้าบอกว่าถ้าใครมาชมท่านสุดท้ายมันกล่าวชมกันมากเกินไปว่าท่านไม่ว่าท่านจะเป็นยังไงอยู่เที่ยวไปอยู่ก็ดีหยุดก็ดีหลับก็ดีตื่นก็ดีกับความรู้เห็นนะท่านจะเกิดติดต่อเนื่องกันอยู่ตลอดเวลาเลยอะไ