200810-120 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นวันที่ 10 สิงหาคมพุทธศักราช 2520 ประเด็นนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้รับบทพวกเราไปช่วยปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกเรานักศึกษาซึ่งเคยได้พูดถึงเรื่องการศึกษาให้ฟังมาแล้วว่าคนเราเริ่มออกจากท้องพ่อท้องแม่ก็เริ่มเป็นนักศึกษาพระเจ้าแม่กระทั่งสุดท้ายตายลงนั่นแหละบางคนก็สำเร็จการศึกษาบางคนก็ไม่สำเร็จการศึกษาผู้สำเร็จหรือพูดบรรลุเราเรียกว่าเป็นผู้สุดยอดใช้ภาษาทางธรรมว่าอรหันต์ เมื่อเราต้องรู้ว่าเราจะศึกษาให้สำเร็จหรือศึกษาให้บรรลุนั้นน่ะเราได้สำเร็จแล้วจริงหรือไม่แค่ใดมีฉันฉันโสดาสกิทาอรหันต์สุดท้ายเป็นที่สุดเป็นชั้นสมเด็จไปเป็นเปราะเป็นช่องเพราะเกิดมาเป็นมนุษย์ต้องพยายามหาความสำเร็จให้พบเพราะจุดสำเร็จของเราจริงๆรัฐบาลแล้วโลกอย่างนี้สิ่งที่ยุ่งเกี่ยวกับชีวิตอยู่อย่างนี้เป็นไปอย่างนี้เราอยู่กับเขาได้สบายมากถ้าไม่ยุ่งไม่วุ่นวายไม่เดือดร้อนดิ้นรนว่าจะมีหรือไม่มีจะเป็นหรือไม่เป็นและเราก็จะรู้ความเป็นความมีในโลกและเราก็จะประกอบความมีความเป็นที่ดีที่สุดให้แก่โลกเหมือนกับเราเป็นเครื่องกลเป็นแรง ที่มีตัวปัญญาอยู่ในตัวของเราคุมพัฒนาดัดแปลงและการกระทำด้วยความดีอย่างจริงใจและเราก็เป็นอยู่ในโลกอย่างสบายจิตสบายเป็นสุขเป็นสุขแห่งความสำเร็จที่เราจะมีความสบายนั้นแม้ทำแม้หนักหนักเราก็สบายหนักเราก็พอใจแล้วก็ไม่เดือดร้อนไม่ทุกข์กันเองใช้คำว่าไม่ทุกข์แม้หนักหนาเหน็ดเหนื่อยร้อนอาจจะมีแดดร้อนแดดแดดน้ำไฟลมสู้ลำบากไปหน่อยด้วยแดดด้วยลมด้วยฝนด้วยสัตว์เสือกลิ้นคลานอะไรต่างๆดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหมดไว้ก็คงเป็นอรหันต์แล้วอรหันต์ของเราไม่ได้เดือดร้อนเป็นผู้ติดต่อสู้อดทนได้ต่อผลต่อลม ข่าวตัดเชือกลิ้นคลานต่อสิ่งที่ลำบากลำบนนั่นเองคนธรรมดาเขาจะลำบากลำบนเพราะความยึดถือจริงๆแต่พวกเรารู้ว่าทุกสภาวะนั้นเป็นอ
อ่านต่อ
ย่างไรตากแดดมันก็ยังมีรถร้อนถูกฝนอากาศหนาวมันก็ยังมีรถตรวจรถเจ็บเข้าไปถึงกระดูกก็ได้ในเรื่องธรรมดาทำงานอันนู้นอันนี้มันหนักมันเหนื่อยมันเหนื่อยมันต้องขยับมันต้องแบกต้องน้ำต้องกวาดต้องเก็บต้องอย่างนู้นอย่างนี้อยู่ก็ไปบทบาทของการงานมันก็ต้องใช้แรงใช้อะไรไปมันก็เหนื่อยก็เป็นธรรมดาเราย่อมรู้ถึงความเป็นจริงในความธรรมดาเหล่านั้นส่วนผลส่วนการที่ควรหรือไม่ควรแล้วก็รู้รู้ด้วยความควรความไม่ควรรู้ด้วยความเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม เป็นความดีหรือไม่ดีและเราก็เต็มใจทำสิ่งนั้นด้วยเต็มใจด้วยยินดีด้วยรู้ดีด้วยเห็นดีด้วยเข้าใจแล้วอย่างดีเราจะไม่มีปัญหาเราจึงไม่สงสัยอะไรเลยว่าเราทำงานนั้นเราทำแล้วก็เราก็ทำได้ดีมีจุดดีอยู่แล้วเราก็เป็นสุขอยู่แม้แต่งานหนักงานเบาอะไรให้จุดนี้สำคัญไม่ใช่ว่าจะสอนกันอย่างเดียวละทีที่ซ้อนกันมาแล้วก็ให้หยุดตายไม่ต้องทำมาหากินอะไรไม่ต้องทำงานทำการอะไรไม่ต้องมีอะไรนั่งเฉยๆนั่งหลับตาลืมตาแล้วก็กินอาหารแล้วก็นั่งหลับตาลืมตาทำงานนู่นนี่ก็ไม่ได้คิดก็ไม่ได้สร้างสรรค์ก็ไม่ได้เป็นผู้นำแก่โลกก็ไม่ได้อย่างนั้นไม่ใช่ทิศ ศาสนาผมเคยพูดว่าถ้าเผื่อว่าคนมาบวชหมดโลกไม่มีใครทำนาผมจะออกไปทำนาเป็นคนแรกและผมก็ขอยืนยันว่านั่นเป็นความจริงและผมจะทำงานเป็นคนแรกนั่นแหละผมก็ยืนยันว่าผมเป็นพระอรหันต์ถ้าโลกนี้มีคนมาบวชหมดทั้งโลกแล้วผมจะดีใจยิ่งกว่าไม่มีคนมาบวชเขามาบวชทุกวันนี้มันน้อยมันจะเอามาบวชจริงๆมีแต่บวชเล่นมีแต่บวชแสงมีแต่บวชสร้างหนี้ใส่ชีวิตตนถ้าบวชจริงๆแล้วมันไม่ใช่ของง่ายๆพร้อมคำพูดจะบอกว่ามีคนมาบวชโลกนั้นมันเป็นไปไม่ได้และการงานมันก็มีในตัวเป็นชั้นเชิงอยู่ในตัวเมื่อเราจะต้องพยายามเรียนรู้ศึกษาจริงๆให้เรามีผลสำเร็จ สมเด็จเมื่อเป็นพระอรหันต์แล้วเราจะรู้จริงๆถึงความจริงของมันมันไม่มีอะไรในโลกมีแต่การงานซึ่งเป็นกรรมมันโตสิ่งที่พระพุทธเจ้าเราเน้นเรื่องความนิยมในเรื่องกรรมกรรมกรมีกรรมฐานกรรมปฏิรูการงานเท่านั้นแหละใครทำกับใครเป็นการงานทั้งนั้นแหละที่จะสืบต่อเป็นทายาทไปการงานเท่านั้นแหละเป็นการเกิดและการงานทั้งนั้นแหละจะเหลือเผาเหลือพันเป็นพันดีหรือพันเลวการงานเท่านั้นแหละเป็นที่พึ่งในโลกจะต้องพยายามเข้าใจการงานก็คิดถึงไม่ได้และเข้าใจความจบของจิตที่เราปล่อยวางมันเป็นภาษาที่ไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรมาเรียนเราปล่อยวางได้แล้วเข้าใจเป็นที่สุดหมดสงสัย อิจฉาเราไม่มีราคะเราไม่มีพยาบาทเราไม่มีผีนะมีถ้าเราไม่มีอุทธัจจะกุกกุจจะเราไม่มีโอกาสปริเทวะโทมนัสทุกข์โทมนัสอุปายาสไม่มีความน้อยใจกังวลสงสัยรำคาญอะไรหมดเราก็ไม่มีปัญหาอะไรเราก็ทำงานหรือว่าเราจะหยุดเราก็รู้จักการหยุดเราจะทำงานเราก็รู้จักการทำโดยรูปภาพรู้เพียงอย่างใช้ปัญญาและมีความจริงใจนั้นอย่างแท้จริงขอให้ทุกคนได้รู้จุดสำเร็จและพบความสำเร็จท่านให้จริงๆ