220629-2-121 ทางเอกภาค2-ตอน121(หน้า265)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 29 มิถุนายนพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระปิดตาและอบรมธรรมะภาคเช้าบรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 15 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาทำวัตรกันต่ออันนี้ถึงหน้า 265 แล้วเราขึ้นวิสุทธิเทพได้แก่แต่แจงเทพมาเรื่อยๆตั้งแต่สมมติเทพซึ่งมีสมมติเทพ 6 ระดับ 6 ระดับนั้น มีตัวย่อยตัวเล็กปีกอะไรก็ได้ออกไปอีกซึ่งเราได้พยายามอธิบายเมื่อแจกแจงฉีกหน้าสมมติเทพหรือว่าเทพตามเทศกาลอบจที่เราหลงใหลยินดีกันอยู่ในโลกียะชาวโลกโลกที่อาศัยจิตอย่างกามาว่าจิตพิเศษรสทั้งโลกโดยอาศัยอาการกิริยาของจิตมันเป็นอาการกิริยาอย่างนั้นแหละแทรกซ้อนอยู่ขณะที่พูดแจกแจงไปนั่นมันก็ยังไม่หมดอาการกิริยาประชิดทีเดียวหรอกมันยังไม่ได้ถ ทั่วยังมีกิริยาต่างๆนานาที่ปลีกย่อยออกไปอีกแต่ก็บอกหลักใหญ่ๆก็มีอาการกิริยาอย่างนั้นอย่างนั้นจะโทรมาหารัชกาลเป็นต้นดาวดึงสาเป็นยามาดุสิตจนกระทั่งไปสั่งสมเป็นนิมมานรดีเป็นปราณนิมิตปัสสาวะตรีซึ่งไปสั่งสมเป็นประธานที่ไม่มีบทบาทที่จริงมันจิตของเราทั้งนั้นน่ะจิตที่มันเป็นอาการกิริยามันเป็นบทบาทอย่างนั้นจริงๆมันไม่มีตัวมีตนหรอกแต่มันมีกิริยาสืบต่อสืบเนื่องมีเป็นสภาพโยงใยเชื่อมอย่ากลางละเอียดหรือ กลางปลายเป็นกิริยาอย่างนั้นมันไม่เป็นตัวตัวมันไม่ใช่ตัวใช่ตนอะไรแต่มันมีบทบาทอย่างนั้นจริงๆมันมีลักษณะอาการความเป็นๆมากเป็นน้อยบ้างอาจจะเป็นลักษณะดาวดึงมากอาจจะเป็นลักษณะดุสิตมากอาจจะเป็นลักษณะยามามากจะลงท้ายแล้วมันก็ไปเป็นอุปทานจิตที่ตีตราตรึงใจเอาไว้จนกระทั่งสั่งสมมีฤทธิ์มีเดชเป็นอำนาจจ่ายเป็นกรณีมีพระสารีและเราก็เป็นทาสมันพลาดมันอย่างนั้นถ้าเราไม่รู้เท่าทันจริงๆแล้วก็ไม่พยายามที่จะกั้นโดยการหยุดไม่ให้มันสั่งสมลงไปเป็น เรารู้เท่าทันตัวดับเรารู้เท่าทันเขตที่จะดักให้หยุดกระทบสัมผัสอะไรต่ออะไรในทวารทั้ง 5 ทั้ง 6 แล้วเ
อ่านต่อ
มื่อเรากระทบเมื่อใดเราจะต้องมีสติสัมปชัญญะรู้เท่าทันแล้วอยากให้มันสั่งสมเข้าไปเป็นนิมมานรดีเรียกว่าตราตรึงใจใส่จิตแล้วก็อย่าให้มันเป็นกรณีเป็นอันขาดมันแหมมันทุกอย่างใหญ่ถังใหญ่เหลือเกินแล้วมันโกดังใหญ่มากแล้วอย่าให้มันเป็นต้องรู้กรรมวิธีจริงๆจับจิตเราให้ถูกดักรู้อาการกิริยาให้จริงเธอสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายหรือแม้แต่สร้างสวมใส่ใจเองนั่งสร้างภาพสร้างโพสต์สร้างรูปสร้างเรื่องสร้างสีสร้างขึ้นสร้างรถอะไร แล้วก็ไปนั่งสั่งสมชื่นใจเริงใจอะไรสถิติก็ไม่เอาเราไม่สร้างพยายามหัดปัจจุบันต่อไปนี้ไม่มีอะไรเข้าไปแม้กระนั้นเราจะต้องมาล้างสิ่งที่ไม่มีในโกดังอย่าจิตที่มันเคยเสพติดเสพคุณมานานนับชาตินานาชาติพระพุทธเจ้าตรัสเมื่อวานนี้อ่านพระไตรปิฎกกันท่านพุทธจารย์โตออกมาอ่านพระพุทธเจ้าบอกว่ากลับ 1 นี่นะท่านนับกับอย่างนี้นับกับ 1 ว่าภูเขากว้างยาวสูงด้านละ 1 โยชน์ แล้วก็มีผู้เอาผ้ามาจากแคว้นกาสีมาล่าให้ภูเขาในศึกมาลากผ่านภูเขานั้น 10 ครั้งหนึ่งร้อยปีมาทำครั้งหนึ่งทำอย่างนี้จนกว่าภูเขาจะราบเรียบไปอย่างนี้ยังเรียกว่าอย่างน้อยก็กลับหน่อยอย่างนี้ยังเรียกว่าน้อยก็กลับคนเราได้เกิดมานานยิ่งกว่านี้ไม่ใช่ร้อยกลับไม่ใช่พันกลับมากกว่านั้นฟังดูพระพุทธเจ้าท่านบอกคนเราเกิดมามากกว่านั้นไม่ใช่ร้อยกลับไม่ใช่พันกลับด้วยมากกว่านั้นขนาดนัก เวลากลับเท่านี้นะนับกลับด้วยวิธีการอย่างนี้ของพระพุทธเจ้ามีประโยชน์นี่สูตรหนึ่งใกล้ๆกันสูตรที่เคยพูดถึงคือว่าคนเรานี่ถ้าได้นับเอาตั้งแต่ช่วงเกิดมาตั้งแต่ยังยานมาอย่างวิญญาณมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ถ้านับกระดูกเจ็บกระดูกของแต่ละคนเอาไว้เอาไว้จะกองเท่าภูเขาเวรเวบบุญและบรรพตอันนั้นเคยพูดถึงบ่อยสูตรนั้นลักษณะนั้นคนเราเกิดแล้วเกิดเราสั่งสมชีวิตมาเนี่ยคราบมาตั้งแต่เป็นเซลล์สัตว์เซลล์เดียวหรืออะไรต่ออะไรเนี่ยไม่รู้หรอกคุณมีกระดูกเมื่อไหร่ก็เอากระดูกเก็บกองมากว่าคุณจะมาเป็นมนุษย์ที่ได้รับฟังธรรมมาได้รับฟังธรรมะเนี่ย กองข้าวกองภูเขาเวฬุบรรพตกระดูกแน่นของแต่ละคนแต่ละคนเกิดมานับไม่ได้นับไม่ถ้วนพระพุทธเจ้าท่านตรัสอย่างนี้เหมือนมันเป็นตลกถ้าคนฟังไม่ได้เพราะว่าคนเองคนที่เขาไม่ไม่เคยเชื่อเรื่องกฎของกรรมไม่เชื่อเรื่องเวียนว่ายตายเกิดไม่เชื่อเรื่องที่มันเป็นไปที่มันสั่งสมเขาก็จะฟังไม่ได้แต่ถ้าเราเข้าใจดีแล้วเราก็จะรู้ว่ามันแล้วถ้ากลับบอกว่าคิดดูสิแม้แต่เหตุผลแค่นี้คนเรานี่เกิดมาแล้วก็เป็นเวียนวนอย่างนี้ท่านบอกว่าเหตุผลแต่ทีนี้มันน่าเบื่อขนาดไหนเหตุผลเพียงเท่านี้ก็น่าเบื่อได้แล้ว จำกัดถนนเหตุผลแค่นี้ถ้าคนสำนึกรู้แค่นี้เวียนบอลอยู่อย่างนี้คุณเอาอะไรเกิดแล้วเกิดแล้วตายแล้วตายเล่านานนับชาติคือหนังอะไรคุณได้ดิบได้ดีอะไรถ้าสร้างความดีก็ยังเป็นความดีถ้าไม่เป็นความดีก็หักหลบลบหนี้กันวนเวียนอยู่นั่นแล้วชาติแล้วชาติเราไม่มีค่าอะไรเป็นอยู่อย่างนั้นน่ะคุณจะมาเสพอะไรสั่งสมอะไรมันเป็นสิ่งที่เหมือนเป็นประเสริฐนักหนายิ่งเป็นประเสริฐแค่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสได้แค่นั้นแล้วก็ตายไปแล้วก็ตายไปชาติแล้วชาติหน้าอะไรถ้าประเสริฐว่าเออมานั่งคุณทำคุณงามความดีให้แก่มนุษย์ชาติไปมันจะเกิดเป็นพระโพธิสัตว์กี่ร้อยชาติหมื่นชาติทุกคนไม่เบื่อช่างคุณเถอะแต่คนจะเป็นพระโพธิสัตว์บอกแล้วว่าต้อง พระโพธิสัตว์งงๆง่ายๆเพราะบริษัทไม่มีอรหันต์ไม่รู้จักพุทธะจริงๆแท้ๆมาร้องเสกโลกีย์ในรถอยู่บริษัทแบบนั้นบริษัทงงๆบริษัทไม่เข้าท่าอะไรเนี่ยไม่ใช่บริษัทต้องมีปัญญาตรัสรู้รู้กิเลสตัณหารู้อกุศลรู้กุศลที่แท้จริงและรู้จิตเจตสิกทำให้จางคลายได้ถึงจะมีฐานภูมิที่สูงและเมื่อเราสูงแล้วเราจึงจะมาสอนคนได้ถ้าเป็นโพธิสัตว์จริงคุณจะเอาเชือกเกิดสักแต่ว่าเกิดเป็นมนุษย์เฉยๆควรจะสั่งสมบารมีโพธิยังไงยังไงมันมีปัญหาขอให้เป็นบริษัทที่ท่านอรหันต์มาให้ได้ผ่านจุดอรหันต์มาให้ได้มันเป็นอรหันต์แล้วคุณอยากเกิดอีกมันเรื่องของคุณแล้วตอนนี้มันเรื่องไม่มีปัญหาอะไรสำหรับ ตัวคุณแต่ก่อนคุณจะเป็นอรหันต์ไม่ได้คุณต้องเป็นให้ได้จริงๆก่อนเราควรจะไม่ไม่เป็นอรหันต์แต่คุณจะเป็นบริษัทโดยไม่เข้าเรื่องของเราเป็นไปไม่ได้คนต้องรู้ความเป็นอรหันต์ต้องจิตของเราต้องเกิดตันเกิดสภาพจึงเป็นจริงเป็นอรหันต์ล้างโลกิยะให้หมดหมดแล้วอยากมีมันไม่อยากร้องก็อยู่กับโลกีย์มันจะไปยากอะไรทุกทีอยู่กับโลกีย์ไอ้แมนไม่หมดเนี่ยมันทำให้ไม่ทำให้หมดเนี่ยมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆมันไม่หมดนี่แหละมันเป็นเรื่องที่คาราคาซังที่เราจะต้องทำทำให้หมดจะยกสูตรพระพุทธเจ้าขึ้นมาอ้างมายืนยันหลักฐานให้ฟังนั่นคือคนเราเนี่ยมันไม่เชื่อได้อะไรที่มันแปลกๆ เหมือนอย่างพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าเราจะเอาอะไรจิ้มลงไปณแผ่นดินที่ใดๆในพิภพนี้ไม่มีจุดไหนเลยที่ไม่มีคุณคนเกิดพระพุทธเจ้าท่านตรัสอันนี้แทบไม่ได้ตรัสอยู่ที่นี่ถ้าไปตัดอยู่ในป่าถ้าไม่ได้ตัดอยู่ในกลุ่มแล้วถ้าอยู่ในกลุ่มก็อาจจะคิดออกเดี๋ยวนี้มันมีที่นี่มันเป็นกลุ่มแล้วมันมีคนเดินผ่านไปผ่านมามันก็จะต้องมีคนอยู่ที่นี่ที่นั่นที่นี่มีสัตว์ตายมีคนตายอยู่ที่นั่นที่นี่มันก็อาจจะน่าเชื่อเพราะเป็นที่ในกลุ่มแต่พระพุทธเจ้าท่านไปชี้ตอนนั้นผู้การนอนกับท่านอาจารย์อยู่ในป่าป่าเล็กอยู่ในกุสินาราที่อยู่ตรงนี้แต่ว่าดินพื้นแผ่นดินชี้ลงไปตรงไหนจิ้มลงไปที่ไหนไม่มีที่ไหนที่ไม่มีสัตว์ตาย ไม่มีที่ไหนที่ไม่มีสัตว์ได้แต่ไม่มีไม่มีสัตว์ได้ตายคือที่ว่างจากสัตว์ตายไม่มีที่ทำผมอยู่ทุกที่พิภพนี้ทุกธุลีดินธุลีละอองเนี่ยล้วนแล้วแต่คือความตายของสัตว์ทับถมกันอยู่ในนี้ในโลกเนี่ยก็คือที่สัตว์ได้ทับถมกันตายอยู่ในนี้ทั้งนั้นไม่มีที่ไหนไม่มีที่ไม่มีสัตว์ตายจะฟังเหตุผลแค่นี้ก็จะเห็นได้ว่าทุกอย่างมันมีแต่เกิดตายเวียนตายทับถมกันอยู่ในนี้แทรกซ้อนกันจนเบียดเสียดกันขนาดไหนพระพุทธเจ้าท่านตรัสอย่างนี้ไม่มีที่ไหนคุณจิ้มลงไปที่ไหนที่ไหนๆไม่มีที่อื่นไม่มี ไม่มีที่ถ้าตรงนั้นตรงนั้นมีสัตว์ได้ตายนะที่ตรงนั้นทั้งนั้นฟังดูดีๆมันซับซ้อนมันซับซ้อนจะได้เห็นการเกิดการตายของสัตว์โลกน่ารักชาติน่าเบื่อทั้งวันเหตุผลเพียงเท่านี้ก็ควรพอแล้วที่น่าเบื่อจะกลับตอนนี้บางคนที่เขาไม่เข้าใจสัจธรรมไม่เข้าใจปรมัตถธรรมเป็นคนโลกีย์โลกีย์คนชาวดิสโก้ชาวบ้านที่เขายังหลงระเริงอยู่นี่นะก็ฟังนี่ก็หัวเราะฟันขาวไปเท่านั้นเองก็บอกนิทานตลกแบบนี้มันก็หลอกเด็กๆเท่านั้นเองเขาก็คิดอย่างนั้นแต่ก็หารู้ไม่ว่าเด็กๆ ตรงนั้นน่ะเป็นปราชญ์นะถึงจะรู้ถึงจะเห็นจริงเห็นจังถึงจะเข้าใจเขาเองก็ไม่ประสานหรอกเขานั่นแหละยิ่งกว่าเด็กไม่เรียนสาไม่รู้เรื่องเขาไม่เข้าใจชีวิตหรอกเขายังหลงระเริงอยู่เขาไม่รู้นรกไม่รู้สวรรค์ไม่รู้การที่จะวนเวียนการที่ได้รับทุกข์รับโพยรับพายรับอะไรก็ไม่รู้เรื่องก็หลงระเริงนึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีก็กอดโกยเสพๆๆอารมณ์ที่ได้มีสุขมีอะไรเป็นอยู่อย่างนั้นแค่นั้นเองนะเพราะเราอย่าประมาทเมื่อเรามาถึงขั้นนี้ได้รู้ได้เรียนได้เข้าใจมีผู้แนะผู้นำมีผู้พามีเพื่อนบัณฑิตมีสัจธรรมบุรุษมีโอกาส สถานที่มีช่วงที่เป็นไปคนเกิดชาติหนึ่งชาติหนึ่งคุณเกิดชาตินี้และคุณตายมันจะเป็นส่วนน้อยนักของความเกิดความดับมันจะเป็นส่วนเล็กๆน้อยนะเพราะว่าคุณอย่าคิดว่าแม้วันนี้พรุ่งนี้เดือนนึงแล้วปีนึงแล้วนานเหลือเกินแล้วแล้วเราก็รู้สึกว่าเราจะทนทานอะไรอยู่คุณจะคิดว่าคุณทนได้ทนนานนานแล้วไม่จริงคุณทนมายิ่งกว่านั้นคุณได้ทนบ้าๆบอๆด้วยคนไปนั่งเสพหลงอะไรต่ออะไรมายิ่งกว่านั้นมารับชาติคุณจะทนปฏิบัติดีอยู่แค่นี้แม้ฉันทนมาตั้งนานแล้วตั้งปีนึงแล้วตั้งเดือนนึงแล้วตั้ง 5 ปีแล้ว 10 ปีแล้วฉันทนอยู่เนี่ยไม่เห็นได้ดิบ ตีสักทีนึงแล้วก็ปรารถนาอยากได้ดีนึกว่าเราได้ทนทานมากคุณไปทำเลอะเทอะไปทำเปื้อนเปรอะไปทำชั่วไปทำหลงๆหลายๆมานานกว่านี้นานนับชาตินานนับกลับเพิ่งจะมาฝึกฝึกมาปรือมาหัดมาลัยนี่อย่ามีกิเลสมากอย่ามีอภิบาลเกินไปแต่เราก็ไม่ดูดายเราจะวิริยะอุตสาหะรู้ให้มากรู้ให้จริงลดล้างให้ได้จำนวนมากๆไม่จึงจะเป็นกำไรเมื่อได้จริงมันก็เป็นกำไรของเราเมื่อไม่ได้เราอย่าไปสร้างอภิชาติป่าเราอย่าไปสร้างปัญหาก็หายปัญหาลำนาอยู่ให้มีทิศทางสุดของวิหารรู้ความจริงเรามีกิเลสเมื่อไหร่ก็รู้อยู่แล้วเราก็ล้างมันไม่ประมาทมี ความสุขกับวิหารมีฌานได้โดยไม่ยากได้โดยไม่ลำบากในฌานทั้ง 4 นิวรณ์ 5 เกิดที่จิตเมื่อไรลบล้างลบล้างสำรวมสังวรสุจริตกายสุจริตวจีสุจริตมโนที่มันเป็นอาหารของนิวรณ์สำรวมอินทรีย์ 6 มีสติสัมปชัญญะให้มั่นคงทำจิตให้แยบคายให้แยบคายขึ้นด้วยจิตให้ละเอียดๆจิตให้มันน้อยในนิวรณ์นิวรณ์เป็นอย่างไรปัญญาแทรกซ้อนรู้ให้ได้ในความแยบคายนั้นเกิดปัญญาญาณรู้อารมณ์นิวรณ์ทั้ง 5 หลักใหญ่นิวรณ์ 5 ไม่ใช่หลักเล็กหลักใหญ่ๆอารมณ์นิวรณ์ทั้ง 5 นี่เท่านั้นแหละมันเป็นอย่างไรอย่างกลางละเอียดและละเอียดเข้าไปอีกซอยเข้าไปอีกละเอียดเข้าไป เท่าไหร่ก็ให้รู้มีจิตอันแยบคายมีสติสัมปชัญญะรู้ตัวต่อผัสสะในทวารทั้ง 6 เสมอสำรวมกายวจีมโนตลอดเวลาแล้วมันก็จะไม่วันออกวันไหนเมื่อเราสำรวมกายวจีมโนมันก็จะควบคุมไปทั้งนอกและในซ้อนหมุนวนขัดเกลาประณีตสุขุมก็ไปเรื่อยลางๆๆมันไม่ล้างอะไรถ้าเรารู้หลักการของนิวรณ์เข้าใจนิวรณ์ตั้งแต่กาวมาฉันทักพยาบาททีนะมีพระพุทธเจ้าอย่าให้ได้สงสัยคลางแคลงรู้มันให้ชัดมากพยายามดูหน้ารู้ตาไม่ชัดรู้สภาพสภาวะไม่ได้ชัดอย่างนี้อ่านว่าอย่างนี้อย่างนี้อยู่ในหมวดนี้ตระกูลนี้โคตรนี้มีอยู่ในโคตรทีมนะมีพระมีอยู่ในโคตรพุทธจักร แล้วก็ยังอุทธัจจะยังแถมมันทำให้เราถูกขุดเจาะด้วยทำให้เราปฏิฆะทำให้เราโกธะแล้วแต่มันอยู่ในตระกูลโทสะโมจิให้รู้ทั้งโคตรทั้งเหงาทั้งรากทั้งเชื้อมันซึ่งรากเชือกโคตรเหง้ามันก็มีอยู่แต่ราคาโคตรโทสะโคตรโมหะโคตรแค่นั้นแหละโคตรใหญ่ที่สุดตระกูลใหญ่ที่สุดเพราะเราพยายามลางเข้าไปเหมือนรางมันมีสติปัฏฐานเพราะเรามีสติสัมปชัญญะระลึกอยู่รู้ตัวมีปัญญาแทรกซ้อนเท่าที่เราจะมีปัญญาปัญญาของใครของมันไปบังคับเอาไปเติมให้ได้มันก็ดีเติมไม่ได้มันก็พยายามเติมกันด้วยกรรมวิธีใดๆก็แล้วแต่ภาคเรียนเติมภาคเรียนรู้ อยากดูรูปของจริงขึ้นเรื่อยๆไม่มีสติปัฏฐานโพชฌงค์ก็เดินมีสติมีธรรมะวิจัยมีวิริยะอยู่มันก็จะรู้ดีขึ้นทำได้เก่งขึ้นมีปิติมีประสิทธิภาพลงสั่งสมลงเป็นอินทรีย์พละเป็นสมาธิจิตของเราก็อุเบกขาขึ้นเรื่อยไปจิตของเราอุเบกขาก็อธิบายกันนักหนาไม่ใช่อุเบกขาเฉยเลยอุเบกขาคือมันเฉยต่อโลกเฉยต่อการเฉยต่อโลกียะมันวางเฉยไม่ใช่ว่ามันเฉยไม่รู้ไม่ใช่มันเฉยโง่มันเฉยฉลาดด้วยมันรู้เท่าทันมันเข้าใจมันไม่เสพมันรู้ว่าจิตเรากระทบสัมผัสต่อการต่ออารมณ์โลกีย์จิตเราไม่เสพจิตเราไม่ติดจิตเราไม่ทุกข์จิตเราไม่สุขจิตเราวางเฉยๆจริงๆ วางเฉยไม่ใช่ว่ามันเฉยเลยเฉยไม่รู้เฉยโง่ไม่ใช่มันเฉยจริงๆโลกิยะก็รู้อยู่ชัดเจนไม่รู้ละเอียดด้วยรู้ยิ่งกว่าคนธรรมดารู้ด้วยเนี่ยรู้เขาจะพยายามปรุงมันหลอกล่อวิจิตรพิศอะไรเข้าใจจับได้ไล่ทันรู้ว่าผีตัวนี้เขี้ยวยาวเท่าไหร่เป็นเด็ก Killer ขนาดไหนรู้ด้วยไม่ใช่ไม่รู้แล้วก็ยับยั้งผีพวกนี้ด้วยผีพวกนี้กินเหล้าไม่ได้จะดุเท่าไหร่เท่าไหร่ก็ไม่มีทางนี้จะมีอำนาจเท่าเราเรามีอำนาจยิ่งใหญ่กับผีเหล่านั้นยิ่งใหญ่ก็ตามยิ่งใหญ่ก็สังขารธรรมที่โลกลุงหลอกกันขึ้นมานับนับไม่ถ้วนมันปรุงขึ้นมาไม่รู้จะปรุงยังไงล่ะมันปรุงพยายามคิดหาทางปรุงจะหลอกคน คนโง่ก็ถูกหลอกไปเราต้องฉลาดกว่าแล้วเราก็ไม่ถูกหรอกจริงๆจะหลอกยังไงหลอกเราไม่ได้ไม่มีอำนาจจะมาครอบงำเราจะมาให้เราเวียนกลับเวียนวนเข้าไปเสพติดไปหลงเป็นไรอีกไม่เป็นไปได้เราถึงจะเป็นผู้ที่มีอำนาจแข็งเพราะฉะนั้นชาญจะสั่งสมวิมุตสั่งสมพระสั่งสมอินทรีย์พระสั่งสมอำนาจเป็นพระเสาร์วัดตรีไม่ใช่ว่าสวัสดีมารแต่เป็นพระสังฆาฏิการสั่งสมตนเองให้ขึ้นเป็นว่าสวัสดีเทพก็คือการทำอุบัติเหตุให้เกิดการลดละจากสมมติเทพได้เรื่อยๆมาเหมือนรถสมมติเทพก็เกิดเป็นอุบัติเหตุเป็นเทพเกิดจริงเป็นเทพแท้เป็นปรมัตถ์ไม่ใช่สมมุติเป็นประมาณเป็นเทพเป็นเทวะตาย ไม้จากกามเทพตายจากกามภพก็เกิดเป็นอุบัติเหตุเป็นเทพแท้อุบัติขึ้นอุบัติขึ้นจนถึงวิสุทธิเหตุใดปัจจัยใดที่สัมผัสอยู่รู้เข้าใจแล้วหมดอารมณ์หมดการเกิดอารมณ์โลกีย์อารมณ์หรือกามารมณ์แม้จะทำอารมณ์ที่เป็นธรรมะหลายๆอย่างที่เราไปติดไปยึดไปหลงไม่สุดที่ยังมีฐานเลื่อนอยู่แม้แต่เป็นหลวงอารมณ์ได้อย่างนิมิตได้อย่างนี้หน่อยเรายังไปหลงธรรมดาในอารมณ์ที่เป็นธรรมแต่ยังมีละเอียดขึ้นไปอีกแม้แต่เป็นเชิงที่ยังมีซ้อนเจ็บกว่าเราได้แล้วเรารู้ด้วยธรรมะวิตกวิจารณ์รู้จิตของเรา มีอารมณ์มีพฤติกรรมอย่างนั้นอย่างนี้แม้แต่พฤติกรรมทางปิติยินดีรู้ดีแล้วก็มันก็ยังมีซ่าซ่าฟูๆปองๆใจมันก็ยังเป็นอารมณ์หรือธรรมารมณ์ไม่ใช่กามแต่เป็นธรรมารมณ์เป็นอารมณ์ไม่ได้เสพกามแต่ยินดีเพราะเราได้เป็นอุบัติเหตุอย่างนี้เป็นต้นแม้เราได้เกิดเป็นเทวดาองค์น้อยก็ยินดีจิตยินดีอย่างนั้นเป็นธรรมารมณ์ซ้อนยินดีในสิ่งที่ได้เกิดเป็นอุบัติเหตุก็เป็นความระเริงใจอย่างนี้มันก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่น่าไว้ใจมันยังเป็นสิ่งที่ยังแรงได้ก่อให้เกิดทุกข์เกิดสุขได้สั่งสมได้เป็นภพเป็นชาติอยู่เราจะต้องเรียนรู้ว่ามีบ้างเราก็ยังรู้ว่าเรามีบ้างเราก็ลดลงแต่ก็ยังดีที่ว่ามันก็ยังส่ง มันก็ยังเป็นไปในทางที่มันยินดีในสิ่งที่ควรยินดีมายินดีได้เกิดเป็นอุบัติเหตุก็ดีกว่าคุณไปเกิดเป็นกามเทพพอเกิดกามเทพแล้วคุณก็ไปเป็นใจยินดีเป็นใจเขาเรียกว่าใจภาษาบาลีเรียกว่าพวกนั้นชนะพวกนันทิยะอารมณ์ยินดีเพลิดเพลินร่าเริงไปร่าเริงด้วยการร่าเริงด้วยโลกโลกีย์อย่างนั้นเสร็จแล้วก็ไปตกเป็นความผูกยึดติดเป็นเปรมะเป็นความรักโลกรักโลกีย์อย่างนั้นแล้วก็ไปติดอยู่ในจิตมันเป็นความเริมใจเพลิดเพลินชื่นใจชื่นชอบแต่ไปชื่นชอบลดโลกอย่างนั้นมันเป็น ถ้าอยากฟังฟังให้ดีนะฝั่งที่มันไปติดกามยินดีด้วยโลกีย์ยินดีด้วยรูปลบเป็นเสียงสัมผัสแล้วก็มีใจอีกต่างหากใจอารมณ์หนึ่งอารมณ์ที่มันยินดีเพลิดเพลินร่าเริงชอบใจการอารมณ์เรื่องชอบใจเพลิดเพลินด้วยรถของโลกีย์นั้นมันก็ยิ่งสั่งสมทำให้มันฝังใจลงไปในโลกีย์แต่เราดีใจร่าเริงเพลิดเพลินเพราะเราเกิดเป็นพระแล้วเกิดเป็นเทวะที่แท้ไม่ใช่เป็นกามเทพแต่เป็นอุบัติเหตุรถกิเลสได้แล้วเรายินดีในความลดกิเลสได้อย่างนี้เป็นการยินดีอีกทางหนึ่งเป็นปิติเป็นปราโมทย์ยินดีในทางนี้มันยินดีด้วยเหตุปัจจัยคนละอย่างเพราะการมายินดีอย่างนี้จะ ความเลื่อมใสยังเกิดความศรัทธาศรัทธาถูกทางด้วยไม่ใช่ศรัทธาโลกไม่ใช่ศรัทธาโลกียแต่ศรัทธาธรรมศรัทธาอย่างนี้เราเรียกว่าศรัทธาธรรมยินดีในธรรมร่าเริงในธรรมอย่างนี้เราเรียกว่าศรัทธาธรรมยินดีในธรรมร่าเริงในธรรมศรัทธาอย่างนี้ก็ยังเป็นกำไรบ้างจะเรียกว่าเราสั่งสมจิตรให้มันเกิดเหมือนเกิดตราดตรึงใจเหมือนกับเป็นลักษณะคล้ายๆกันนิมมานรดีแต่ไม่ใช่นิมมานรดีเป็นนิมมานทำมีไม่ใช่นิมมานรดีตราทำเครื่องหมายของธรรมะไม่ใช่ทำเครื่องหมายของความกิเลสไม่ใช่ไม่ได้ไปสร้าง เขตรักษาตรีหรือดีนี่มันแปลว่ากิเลสความกำหนัดใคร่ยังโลกโลกิยะนี่ไม่ได้ทำเครื่องหมายอันนั้นใส่ใจถ้าถามว่าทำเครื่องหมายทางธรรมมันตราตรึงใจหรือมันประทับใจแต่ประทับแรงๆก็เดี๋ยวก็เป็นอัตตาอีกเพราะฉะนั้นพระพุทธเจ้าท่านจึงไม่ให้ประมาทแม้แต่ทำอารมณ์ก็ไม่ประมาทการที่ได้ตราตรึงใจมาทางนี้มันเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในภาษาบาลีเขาเรียกภาษีหรือภาษีคณะภาษีสติเป็นความยินดียินดีที่เกิดการศรัทธายินดีที่มีความเลื่อมใสยินดีที่เกิดความสะอาดประสิทธิภาพแปลว่าความสะอาดความบริสุทธิ์ยินดีที่มันเกิดอารมณ์พอใจ แต่พอใจในความสะอาดขึ้นบริสุทธิ์ขึ้นไม่ใช่ไปพอใจในทางที่เลอะด้วยกามเลอะได้โลกและด้วยความยิ่งจะหนาหยาบยิ่งจะหนักเกิดวนเวียนอีกไม่ใช่อย่างนั้นไม่ได้ไปเติมลมขี่รถแต่มาลดละลงวางจานคลายลงยินดีในความได้วางจางคลายและความยินดีที่มีเหตุปัจจัยคนละอย่างเข้าใจให้ดีนี่พยายามอธิบายให้สุขุมวิทประณีตให้ฟังแม้แต่จะเป็นธรรมารมณ์อย่างนี้มีความยินดีในธรรมร่าเริงในธรรมก็ไม่ควรจะประมาทควรจะรีโมทจะยังปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ควรจะรีโมทจะยังควรจะ แม้แต่อารมณ์เป็นปิตินี่เป็นรูปฌานเป็นสุขเป็นรูปเป็นฌานเรารู้พฤติกรรมอันนี้ให้ได้วิตกวิจารวิตกวิจารณ์คิดนึกไตร่ตรองวิตักกะแปลว่าไตร่ตรองคิดนึกพิจารณาวิตกวิจารรู้วิจาระรู้พฤติกรรมมันยิ่งอันนี้ของเราให้ได้ไม่เห็นพฤติกรรมอันยิ่งอันนี้ของเราและก็ยังมีอาการที่ไม่น่าไว้ใจหรือไม่ควรประมาทเป็นอาการผิดปกติถ้ามันยิ่งแรงรถวิโมกจะยังปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ดีแล้วล่ะรู้ตัวให้ได้บอกว่าเราได้ดีบ้างแล้วก็ดีแต่เราอย่าไปสร้างสิ่งที่เป็นอะไรอื่นอีกผสมเข้าไปอีกเราลดการได้ก็ดีแล้วและอย่าไปสร้างอะไรอื่นที่มันเป็นสิ่งจะแรงขึ้นได้สั่งสมได้เหมือนกันอย่าไปสั่งสมแค่นั้นเองกับภาวะ นอนลงไปในรูปฌานแล้วก็ลดรูปฌานนั้นอีกรถปิติรถสุขแม้แต่ฐานอุเบกขาบอกแล้วเราเฉยได้ก็อย่าไปติดเฉยเราวางใจได้ก็อย่าไปติดวางใจยังมีดีอีกเป็นอนันตังพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญคนหยุดอยู่เรามีภูมิมาทำขนาดนี้แล้วทำได้ขนาดนี้แล้วมีปัญญาขนาดนี้เราเสริมโพธิญาณเสริมปัญญาไม่แปลกถ้าเรารู้ว่าจิตของเราฐานจิตของเรารู้คนหมดอาสวะการอาศัยแล้วเป็นที่สุดที่เทพหมดเหตุหมดปัจจัยทุกอย่างอยู่ในโลกนี้แล้วมีอินทรีย์ทั้ง 6 ตาหูจมูกลิ้นกายใจกระทบสัมผัสอยู่ในโลกนี้อะไรก็ทำให้เราหลงใหลไม่ได้เราอยู่เหนือครอบงำโลกโลกีย์นี้แล้วเราเป็นโลกุตระบุคคลที่แท้จริงเป็นพระอรหันต์แท้ถึง เป็นพระอรหันต์คุณยังมีโลกะวิทูที่จะต้องเรียนจริงๆคุณยังมีโพธิญาณที่คุณจะรู้ไปได้อีกเป็นอนันตังกูรู้หมดจริงๆอ่ะเหรอคุณฉลาดแน่จริงๆเหรอไม่จริงผมยังไม่ฉลาดหมดคุณลูกอื่นได้อีกจริงเราสบายตนพระอรหันต์สบายตนตัวเราเองครอบงำโลกขณะนี้ได้แต่ไม่ได้หมายความว่าเรารู้โลกนี้ละเอียดไปหมดเรารู้โลกนี้ต่างๆนานาเหตุอย่างไรปัจจัยอย่างไรของโลกมันไปยังไงมาไงมีอิทธิพลจะตายยังไงเรารู้มันไม่จริงเรายังไม่รู้มันหมดหรอกเพราะงั้นเราก็สามารถที่จะเรียนรู้สามารถที่จะขวนขวายสามารถที่จะพยายามกระทำประโยชน์ที่จะทำกับมนุษย์โลกก็มีอยู่แล้วก็ทำประโยชน์กับมนุษย์โลกไปแม้เราจะเป็นวิสุทธิเทพแล้ว ที่อธิบายล่วงหน้ามานี่เรากำลังจะขึ้นวิสุทธิเทพแต่นี่อธิบายมาแล้วไล่มาแล้วพอมาถึงอย่างนี้ก็พยายามบอกเตือนจังหวะแม้เราเรียนอยู่ตามตำราเรียนอยู่ตามหนังสือที่มันไปขยับไปเป็นชั้นต่อขั้นตอนแต่เวลาพูดอธิบายมันก็ไลน์ชั้นไล่เชิงกันไปก็ฟังเดี๋ยวจะวกกลับมาถึงตรงนั้นตรงนี้ย้อนกลับมาหาอันนั้นอันนี้อยู่ก็จับไปถูกต้องรู้ต้นรู้กลางรู้ปลายรู้สภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่ดีจะสับสนวัดระฆังสมจิตรของเราแม้แต่ท่านทำอารมณ์ดังกล่าวนี้ก็รู้ให้ถูกไม่ใช่กามารมณ์ไม่ใช่อารมณ์กามแต่เป็นอารมณ์ทำที่มันจะจัดจ้านมันจะสะสมได้อีกลดจริงจังปล่อยอยู่ปล่อย อย่าไปยึดเอามาเป็นเที่ยงแม้เราจะได้อารมณ์ยินดีในธรรมเกิดเป็นเทพเกิดเป็นเทวดาเกิดผู้เจริญแล้วเรายังจะไปหลงใหลยินดีสั่งสมอย่างนั้นก็ไม่ได้เดี๋ยวเป็นอัตราเราไม่ต้องการเป็นเทพองค์ใดองค์หนึ่งเราไม่ได้ปฏิบัติธรรมเพื่อมาเป็นเทพธิดาองค์ใดองค์หนึ่งหรือเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งเราไม่ได้ปฏิบัติเป็นอย่างนั้นสมัยโบราณสมัยพระพุทธเจ้าเขาเรียกว่าพรหมจรรย์เพราะเขาเพื่อจะไปเป็นพระพรหมองค์หนึ่งพระพุทธเจ้านี่มันล้างแม้แต่พระพรหมแม้จะล้างความเป็นเทพความคิดอัตราศาสนามีพระพรหมมีพระนารายณ์มีพระศิวะมีพระอริยะโความีพระอารามมีพระอะไรมีเป็นศาสนาที่เป็นเทวนิยมมีเทวะองค์ใหญ่ยิ่งถือว่าเป็นผู้บันดาลเป็นผู้ที่ควบคุม แกนใหญ่แต่ก็มีอุดมคติดีอุดมคติของพระยะโฮวาพระพรหมพระนารายณ์พระศิวะพระราหูพระลออะไรแล้วแต่ซึ่งเป็นภาวะที่เป็นภูมิธรรมของมนุษย์ผู้หนึ่งที่ได้ตราตั้งกรรมวิธีเพื่อที่จะให้คนนี้สู้ดีเท่าที่ท่านมีปัญญารู้ไม่ได้มีการมอบหมายร้ายอะไรมีหมายดีและเป็นปราชชั้นสูงแต่ก็ยังเหลือเชื้อหนึ่งเป็นอัตราเป็นสภาพธรรมที่เป็นเทวะถึงเรียกว่าเทวนิยมพระพุทธเจ้าเนี่ยเป็นศาสนาที่เป็นเทวนิยมเป็นศาสดาที่เข้าใจเทวะเราไม่ได้ เทวะเราไม่ได้ประมาทเทวะเทวะชั้นสูงมีเทวะชั้นต่ำมีเทวษสว่างเหมือนเทวะกามเทพเทวะในสมมติเทพเทวะแบบนั้นเทวะสวาทเทวดาสว่างเราก็รู้แต่เทวะจริงเทวะที่ดีมีเป็นอุบัติเหตุเป็นผู้ที่มีคุณธรรมเป็นเทวาเป็นจิตสูงเป็นจิตที่ละร้างเป็นจิตที่ปลดปล่อยแล้วก็ดียิ่งขึ้นยิ่งขึ้นจนยิ่งขึ้นจริงๆเราก็เข้าใจว่าสุดยอดอยู่ที่ตรงไหนเราจะเป็นยอดสุดแม้แต่กระทั่งพรหมขั้นสุดท้ายว่าแล้วก็จะเป็นพรหมสุดท้ายว่าให้ได้เรามีพฤติกรรมของพรหมชาติกายกรรมของเราสุจริตเป็นพรหมจรรย์วจีกรรมของเราสุจริตเป็นพรหมจรรย์ ในขณะที่เราอาศัยคนต้องอาศัยเมื่อเรามีสิ่งที่เป็นสัตว์อุบาทที่เสียให้เรายังเหลือรูปนามขันธ์ 5 มีอุปธิมีต้นเค้าบอกแล้วว่านี่เป็นกากแดงของอวิชชาพระอรหันต์เหลือรูปนามขันธ์ 5 รูปนามขันธ์ 5 เป็นกากแดงของอวิชชามันเคยโง่มากล่าวจนมันล้างมันสะอาดแล้วมันก็เหลืออยู่นั่นแหละเป็นกากเดนรูปก็เป็นรูปสะอาดเวทนาก็เป็นเวทนาสะอาดมีมีแรงมีฤทธิ์มีอินทรีย์พละเป็นวิมุตมีวุฒิมีวุฒิมีสัญญามีสังขารมีวิญญาณที่สะอาดล้างแล้วแต่มันก็ยังเหลืออยู่ยังไม่ทำลายยังไม่ปรับปล่อยให้ทำลายแยกธาตุดับขันธ์กระจาย ไม่ได้ปล่อยให้มันกระจายแล้วก็ทำตัวยังมีต้นเค้าเรียกว่าอุปาทิเมื่อมีต้นเขาก็ใช้ต้นเขานี้อย่างสะอาดใช้ต้นเขาอย่างมีปัญญาให้เป็นประโยชน์แก่โลกไปสั่งสอนเขาสืบศาสนาเรามีความรู้ใดเราพ้นทุกข์ได้ด้วยความรู้อย่างไรเราช่วยเขาเอาเครื่องกลเครื่องร้านนี้มาใช้ใช้ใช้ให้มันช่วยโลกเขาให้ได้มากๆแล้วมันก็จะแยกพอมันแยกแล้วมันไม่มีอีกไอ้เครื่องกลที่สะอาดบริสุทธิ์ไม่มีความโลภใดติดไม่มีอะไรแต่ใดเห็นแก่ตัวติดอยู่ในนี้แล้วมันดีเหลือเกินใช้มันใช้มันไปหมดถ้าดับทันแล้วก็เลิกกันมันยังไม่หมดถ้าดับขันธ์พระอรหันต์ท่านถึงไม่หวงไม่หวงแหนหวงแหนขันธ์ 5 ท่านนะไม่เห็น หลวงพ่ออรหันต์ประหารจริงจะไปหวงแหนอะไรขันธ์ 5 เราอย่างผมเห็นท่าอยู่มันก็หงส์เห็นตัวตนอยู่กันอย่างเก่าแก่ถึงจะพยายามขับเคลื่อนมันใช้งานมันถ้ามันหม้อน้ำเดือดแล้วไม่พูดผิดแล้วร้อนจี๋แล้วก็ต้องระงับพักหน่อยนะให้เย็นหน่อยเหมือนกับรถยนต์นี่วิ่งบนเครื่องร้อนแล้ววิ่งอีกต่อไประเบิดเลยนะนี่เราก็ต้องรู้ถ้ามันจะถึงขั้นระเบิดหรือว่าถึงขั้นไม่ไหวแล้วจริงๆหยุดพักสักหน่อยนึงแล้วก็เดินเครื่องใหม่แต่ละคนส่วนมากถ้ายังมีกิเลสซ้อนอยู่มึงก็บอกว่าเพิ่งจะร้อนหน่อยเดียวเพิ่ง 5 องศาเดือดแล้วเดือดแล้วมันอย่างนี้คนเรายังไม่ทันไรเลยยังไม่เดินเครื่องพอทำไรเลยเพิ่งมีอุณหภูมิขึ้นมาหน่อยเดือดแล้ว มันตัวแทรกซ้อนอย่างนี้มีตัวผีแอบแฝงพี่ขี้เกียจผีขี้คร้านผีอะไรอยู่แอบแฝงมากเหมือนกับความขี้เกียจขี้คร้านนี่นะไม่เห็นได้ง่ายความขยันก็เห็นง่ายคนที่ขยันขยันคนอื่นมองแหมคนนี้ขยันจริงตัวท่านเองท่านยังรู้สึกว่าท่านไม่ค่อยได้ทำอะไรหรือว่าทำนมน้อยไปถ้าจะทำได้มากกว่านี้แล้วท่านก็พยายามทำมากกว่านี้อยู่ผู้ขยันพวกนั้นไม่รู้สึกตัวแต่คนอื่นเห็นโอ้โหทำขนาดนี้ใครก็อย่าไปทนได้คนอื่นเห็นว่าไม่หยุ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive