240219-2-307 ทางเอกภาค2-ตอน307(มาฆบูชา)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท056.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 19 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกพาเรามาเรียนกันต่อถ้าวันนี้ที่จริงเป็นวันสำคัญ 1 วันมาฆบูชาเป็นผู้ที่ใฝ่ฝ่ายศึกษาฝ่ายบำเพ็ญไฟระลึกรู้ตัวอยู่เสมอว่าเราจะเป็นผู้ทำให้ตนเอง เจริญขึ้นเจริญขึ้นมีวุฒิธรรมขึ้นอยู่ตลอดเวลาเราก็ไม่มีข้อแม้หรือว่าไม่มีความสำคัญอะไรที่เราจะไปนึกว่าวันนี้เป็นวันสำคัญวันนี้วันไม่สำคัญถ้าผมไปนึกอย่างนั้นแล้วเราจะกลายเป็นคนที่ย่อหย่อนเพราะว่าวันสำคัญถึงจะทำความดีมันไม่สำคัญก็เลยไม่ทำความดีปล่อยปละละเลยมันก็แจ้งกันพอดีเพราะว่าวันไม่สำคัญหรือวันทั่วๆไปเฉยๆมันเยอะกว่าวันสำคัญวันสำคัญมันๆยังมีชีวิต แต่ว่าโดยนโยบายหรือว่าโดยกุศโลบายของผู้ที่ท่านเป็นผู้ใหญ่และผู้ที่เคยนำพาหมู่คณะท่านก็ใช้เอาการเร่งเพราะถึงยังไงยังไงมันก็ไม่ค่อยเอาถ่านอะไรคนอยู่ไปวันๆหนึ่งก็มันจะบำเพ็ญอะไรนักไม่ได้ตั้งใจระลึกรู้ตัวทั่วพร้อมพยายามที่จะปรับปรุงตนให้มีสติสัมปชัญญะธรรมะวิจัยภาคเรียนควบคุมการจีนมาโนอะไรให้มันพัฒนาขึ้นไม่ได้เคยทำอะไรก็ต้องมาหากุศโลบายหาวิธีการเพื่อที่จะจุด ให้คนรู้สึกตัวรู้สำนึกปรับปรุงตนอย่างน้อยที่สุดในวันหนึ่งคืนหนึ่งขอให้เขารู้สึกตัวให้เขาพยายามเอาใจใส่กับตัวเองปรับปรุงตนเองทำให้ตนเองเนี่ยเกิดเป็นฤดีขึ้นได้ต่อสู้กับกระแสโลกทวนกับกระแสโลกฝืนกับกระแสโลกบ้างมันก็ยังจะเป็นภาวะปัจจัยหรือว่าจะกล้าอาจหาญสามารถที่จะกล้าสู้กับแรงโลกทูนแรงโลกได้บ้างยังเด็กฝึกบ่อยๆก็ยิ่งจะเชี่ยวชาญ แปรงตั้งมั่นและปัญญามันจะเกิดถ้าเขาทำถูกทางแม้ว่าไม่เกิดปัญญาถ้าเกิดว่าเราทำทำบ่อยๆมันจะเคยมันจะชินความเคยความชินนั้นก็สามารถที่จะทำให้มันตั้งมั่นได้เหมือนกันแต่ว่ามันตั้งมั่นแล้วมันก็แปรปรวนได้เวรกลับได้พอเวลามันใช้แรงตั้งแรงผลักจะด้วยอะไรก็ต
อ่านต่อ
ามใจตามโดยตั้งเป็นฤดูเฉยๆก็ตั้งไปมันก็ตั้งได้แต่หมดแรงดันแรงผลักไว้แรงที่จะให้มันตั้งให้มันทนให้มันทานกับกระแสโลก แมลงมันน้อยลงหรือว่ามันความเห็นแปรปรวนขึ้นมาหรือกิเลสมันเต็มกิเลสมันอ้วนมันเต็มที่มันก็ออกฤทธิ์ออกแรงมาแล้วก็พาเราไปตามกระแสโลกที่ดังกล่าวได้เพราะความไม่เข้าใจแท้ความไม่เห็นจริงปัญญาตัวจิตตัวปัญญามันไม่เกิดชัดมันไม่เห็นแจ้งชัดว่าสิ่งนั้นจะกลับไปเลยอย่าไปวุ่นวายอีกเลยไม่ต้องไปเป็นอย่างนั้นดีกว่าแน่ๆเราอยู่อย่างนี้ได้อย่างนี้แล้วเป็นอย่างนี้แล้วดีกว่าแน่ๆ การเป็นหลงเข้าใจผิดนั้นเห็นชัดว่าเราหลงเราเข้าใจผิดเราไปหลงตามโลกซึ่งเป็นมาอย่าหลอกว่าอย่างนี้อร่อยอย่างนี้เพลิดเพลินอย่างนี้เป็นความสุขสิ่งนี้เป็นเครื่องล่อของโลกเขาหล่อมานานนานนับกลับกันแล้วเขารอว่าอย่างนี้ได้เสพสมอร่อยซึ่งเราก็ได้แบ่งโลกเอาไว้ตั้งแต่เป็นขั้นๆหยาบๆตั้งแต่โลกระบายมาถึงโรคกามโรคกระทำ 8 จนกระทั่งโลกอัตภาพโรคอัตราเราได้แบ่งออกเป็นโหมดใหญ่ๆอธิบายกันมามากหลายเราก็เห็น รถอร่อยหรืออัดสาธารณะเป็นรถเดียวกันคือรถเสพสมถ้าเราได้สัมผัสได้เกี่ยวข้องได้รับเสพสมด้วยรถของโลกที่เป็นโรคระบายคดีซึ่งมันเป็นเหตุปัจจัยเสื่อมต่ำรู้ได้ชัดพูดกันแยกแยะเข้าไปอธิบายเขาไปเห็นง่ายรู้ง่ายเราก็เข้าใจง่ายทีนี้ถ้ามีกำลังใจแข็งแรงเพียงพอด้วยปัญญาเห็นชัดก็ถอนได้ทันทีสำหรับคนที่มีแรงใจเพียงพอกำลังใจเพียงพอก็เลิกขาดประโยชน์มาแล้วท่านแนะให้มาอ่านจิตที่มันวิมุตจิตที่มันหลุดขาดว่างมาไม่ต้องไปเสพสมสุขสมนั่นน่ะมันจะเป็นภาวะ ดีกว่าไม่ต้องเปลืองแรงเปลืองทุนไม่ต้องเปลืองเวลาไม่ต้องไปเสื่อมเสียมันก็ลงทุนลงแรงมันก็เหน็ดเหนื่อยมันก็จ่ายจ่ายทั้งหมดจ่ายทั้งแรงกายแรงสมองเหมือนกันเสร็จแล้วเราก็ไปหลงว่ามันเป็นรถอะไรเมื่อเห็นว่ารสอร่อยนะไม่มีเราไม่ต้องเสพรสอร่อยนั้นเราก็อยู่ได้แล้วก็เพลิดเพลินได้ความเพลิดเพลินเราก็จะลดลงลดลงจากความเพลิดเพลินที่จะต้องมีอารมณ์ของการเสพอบายได้สมใจในอบายนั้นๆเป็นชีวิตชีวาถ้าจะลดลงแล้วจะกลายเป็นคนที่ว่างจากอารมณ์ที่มัน การว่างจากอารมณ์โลกนั่นแหละเรียกว่าโลกุตระยิ่งว่างยังดับสนิทเลยใจก็แข็งแรงตั้งมั่นเขาจะยั่วยวนเขาจะทำอย่างไรมาให้เราเราก็ยังกระทบสัมผัสอยู่ใกล้ชิดมีสิทธิ์เต็มที่เขายัดเข้าเย็ดด้วยเราเราก็เฉยๆจริงๆเราก็เห็นด้วยซ้ำไปว่ามันน่าตอนแรกๆเราจะรังเกียจนายชิงชังก่อนเพราะจิตใจของเราจะเห็นแท้เลยว่าโอ้โหน่าขยะแขยงแต่ก่อนที่เราไม่รู้จริงๆมันนึกว่าเป็นของน่ารักน่าใคร่หน้าได้หน้ามีหน้าติดหลงไหลเพราะไม่เห็นชัดปัญญามันเกิดแจ้งแล้วมันผลักไสก่อน ผลักไสแตะต้องก็ไม่อยากแตะต้องชิงชังจนไปเห็นคนอื่นเขาแต่ต้องเอาไปเกลียดชังคนอื่นเขาไปผลักไสเขาไปตีรันฟันแทงเขาอีกที่จริงเจตนาดีต้องการให้เขาหลุดเหมือนอย่างเราได้มันเป็นของดีมันอยากให้คนอื่นดีเหมือนกันมันเป็นจุดไฟดีมันจะเป็นอย่างนั้นมันผลักไสจนกระทั่งเรามารู้อีกคนกลับทำกลับคืนแต่ก่อนนี้เรายังไม่เห็นเป็นไรเลยตอนนี้พอเรามารู้ตัวรู้ตนเข้ารับสายอย่างนี้ไม่ดีเฉยเสียกลางๆนี่กลับไปกลับมาอย่างนี้เรียกว่าปฏิเสธคะส่วนย้อนไปย้อนมากลับไปกลับมาจนเราเป็นปกติว่าอันนี้มันเป็นธรรมดาโลกมันมีในโลก เขามีเขาเป็นเขาสร้างเขาหลายกันก็เป็นความเป็นของเขาเราไม่เป็นแล้วเราหลุดพ้นแล้วเราได้แล้วมันก็เรื่องของเราแล้วเขายังไม่ได้ก็รู้ให้จริงเออเราจะช่วยเขาได้ไหมถ้าช่วยเขาได้ก็ช่วยช่วยบอกช่วยเปล่าช่วยสอนช่วยแนะช่วยชี้ช่วยทำให้เขาตาแจ้งจะทำให้เขาเห็นเขารู้แล้วก็เข้าเลิกเขาละลงมาดูถ้ามีนโยบายอะไรจะทำให้เขาหลุดเขารักให้เขารู้ได้ให้เขาค้นมาได้บ้างก็ทำช่วยกันต้องช่วยกันจริงๆแล้วโลกจะได้มีคนดีขึ้นเกิดขึ้นเราเห็นมันดีดีมันเห็นจริงๆมันเห็นว่าดีแท้ถ้าเกิดปัญญาอย่างนี้เราจะไม่เวียนกลับจิตใจก็แข็งแรงพอ ปัญญาก็เกิดชัดกิเลสก็ตายตายกิเลสมันตายจริงๆจึงเรียกว่าเป็นการดับสนิทหรือเป็นการฆ่าเป็นการประหารเป็นการทำลายกิเลสความหลงผิดกิเลสความไม่เข้าใจความที่มันใจเรานั่นเองแหละมันแยกไม่ออกหรอกที่จริงกิเลสหรือใจใจและกิเลสจะเรียกมันว่าเป็นแขกตอนแขกเชิญอะไรก็มันไม่เป็นปัญหาอะไรถ้าเป็นความจริงมันอยู่ที่จิตใจและจิตวิญญาณของเราตัวแค่หลงไปตามโลกเพราะฉะนั้นปลาท่านจะมาบอกลาท่านจะมาชี้ปลาท่านจะมาพาทำเมื่อไหร่เมื่อไหร่เหมือนกันปากตรงไหนก็เหมือนกันค่ากิเลสพระองค์ใดองค์ใดก็แค่เก่งค่าถูกค่าละเอียด รอข้าจนสิ้นซากถอนรากถอนโคนได้ก็เรื่องของปราชญ์แต่ละองค์ปราชญ์บางองค์ไม่ถึงขั้นถอนรากถอนโคนพอให้เบาบางจางคลายมาได้บ้างเหลือเชื่อเหลือเศษมีอีกซึ่งเรารู้ดีเมื่อเรียนระบบของพระพุทธเจ้าเรารู้ดีว่ามันซับซ้อนมันละเอียดทรัพย์ละเอียดซ้อนตรวจแล้วแก้แล้วแก้อีกกลับไปกลับมากว่าจะเกลี้ยงสนิทเป็นแสนยากและหลักการของท่านต้องเห็นได้ขนาดไหนเห็นได้ด้วยปัญญาปัญญาเป็นตัวถอนอาสวะอนุสัยปัญญาเป็นตัวถอนรากถอนโคนมันไปกดข่มทำลืมทำให้มันนานๆให้มันชินๆอยู่เฉยๆนั่นน่ะแล้วก็นึกว่าเราทนได้เข้ามาเข้าหมู่มาอยู่กับหมู่ที่เขามีอันนี้มอมเมาอยู่นานๆเข้ามันทนไม่ได้หรอก เพราะมันไม่รู้แจ้งชัดมันไม่เข้าใจอย่างซาบซึ้งอย่างจริงจังมันไม่หรอกมันไม่มีทางอยู่ได้แต่ถ้าเผลอเข้าใจยังทราบซึ้งจริงจังเห็นชัดเด่นเลยแล้วก็ไม่เวียนกลับต่อให้ยิ่งเห็นสังขารก็ต่อให้อยู่ชนตาอยู่คลุกคลีมันก็ยิ่งเห็นการปรุงการยั่วการโยนการหลอกการลอกของเขามากขึ้นมันยิ่งเห็นเลยแล้วยิ่งเห็นทุกข์ร้อนเดือดร้อนถ้าอยากระบายพวกเราก็เห็นยิ่งเห็นชัดโอ้ซอกซ้อนซมซานติดแรงติดยึดแล้วก็ไปกันใหญ่ทีนี้คนหลงติดอยู่อย่างอื่นหลงลาภหลงยศเมาลาบเมายศเมาสรรเสริญเหมือนกันอีกเหมือนกันบรรยากาศเดียวกันติด รู้สึกรื่นรมย์บันเทิงเพลิดเพลินพอใจเป็นสุขเหมือนกันเป็นสุขนั่นเองโลกียสุขก็มีลาภยศสรรเสริญสุขได้วัตถุมาหรือได้เสพสมตามสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกายใจก็สุขแต่เศษสมสุขลงไปเขาสรรเสริญเราอีกสุขซ้อนสรรเสริญก็เป็นสุขซ้อนสุขตรงที่เราได้เราก็สุขสมใจยังมีคนมาสรรเสริญเราซะอีกซุกอีกมันก็ยิ่งซับซ้อนยิ่งซับซ้อนเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนทำให้เราติดยึดเหนี่ยวแน่นเข้าไปอีกเป็นต้นเรายกตัวอย่างง่ายๆเรียนกลับเข้าไปซับซ้อนอยู่ที่แบบว่าไปเราติดตามสบาย ลำบากลำบนกะอบายมุขแล้วยังไม่รู้ตัวยังไม่รู้ทุกข์ไปเล่นจัดเอาจัดจนกระทั่งเก่งจนกระทั่งชำนาญจนกระทั่งสามารถกลายเป็นเก่งยอดกว่าเขาเขาก็มาชมเชยว่าโอ๊ยเองเก่งๆเป็นแชมป์เปี้ยนแชมป์เปี้ยนไพ่แชมเปี้ยนบิลเลียด Champion Bowling Champion อะไรแล้วแต่การละเล่นมหรสพ champion กินเหล้าโอ้ยคอทองแดงกินไม่มีเมาแล้วคนนี้ยอดเลยอย่างอนอย่างนี้แชมป์แชมเปี้ยนในทางนักเลงผู้หญิงผู้ชายคนนี้แล้วยอดเลยนี่มีเมีย 100 คนอะไรต่างๆนานาเข้ามาแกล้งชมเชยสรรเสริญยกย่องอย่างนั้นมันก็ยิ่งบานใหญ่เข้าไปเลยติดยึดหลงใหล นึกว่าเป็นของดิบของดีของเก่งของโก้แล้วก็มีกันอยู่ในโลกเห็นเห็นอยู่เต็มบ้านเต็มเมืองแล้วก็ทำกันอยู่นั่นน่ะส่งเสริมการการเล่นก็ตามมหรสพก็ตามยกย่องชูเชิดกันในเชิงนั้นเชิงนี้มันก็ยิ่งหลงไหลกันใหญ่ไม่เข้าใจได้ง่ายๆสำหรับผู้ไม่เข้าใจถ้าเราเข้าใจแล้วเราก็จะเห็นว่าเหตุปัจจัยเกี่ยวข้องกับลาภยศสรรเสริญสุขมีทั้งสิ้นซับซ้อนลงไปสรรเสริญเยินยอกันด้วยความหลงก็ตามด้วยความแกล้งก็ตามด้วยการแกล้งยอกันก็ตามมันก็ซับซ้อนลงไปอีกทับถมจิตใจโง่เง่าลงไปหนักไม่รู้แล้วเราก็ไม่ยินดีอะไรนี่เราเคยเป็นแชมป์ที่แท้น่ะเราโง่จัด ไปเป็นแชมป์ก็ไปได้เป็นแชมป์การพนันนี้ตายที่แท้ก็ด่าเราว่าเรานะไอ้ชั่วหนักไม่ได้ทางโน้นซะด้วยไม่เก่งไปจับไปจ้างไปเก่งหมายความว่ามันเลิศมันยิ่งหนักหนามันยิ่งเป็นได้เป็นได้อย่างยิ่งกว่าคนอื่นเขาไปเป็นน่ะไปเป็นอันนั้นน่ะเป็นผีนรกชนิดนั้นน่ะยิ่งกว่าเขาซะอีกที่จริงมันถ้าเข้าใจทิศทางแล้วมันเป็นคำด่าที่หนักไอ้โง่เขาไปจัดจ้านอยู่ทั้งนั้นมันเป็นคำอย่างนั้นด้วยซ้ำถ้าว่ากันจริงชัดเจนแล้วเพราะเรารู้ตัวแล้วเราก็ไม่เป็นหลงยินดีสรรเสริญอะไรเลยมันกลับกลายเป็นตีกลับไปเลยเห็นชัดเลยแหมแต่ก่อนหลงมันหลงจริงๆนึกว่าเขาชมเชยยกย่องว่าเราได้ดี [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] จะไปหอบผมมาทำไมที่นี่มีนัยยะต้องแบ่งการขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์ได้โดยสุจริตดีไปโกงก็มาทำไมไม่ดีแน่แล้วล่ะไปคว้าไปเอาเปรียบเอารัฐเข้ามารับชมจริงหรือว่าเป็นทุจริตเอามามันไม่ดีแน่แล้วล่ะได้มามากๆยังไงก็ไม่น่าชมเชยแต่คนมันก็ไม่รู้มันก็ยังเอาการมีสิ่งเหล่านั้นมากๆมาวัดมาวัดเหมือนกันแต่ถ้าเกิดว่าคนไหนมีรายละเอียดในเรื่องของสัจธรรมแล้วไปแบ่งแล้วมันก็ไม่ได้ยินดีถึงแม้ยินดีมันยังมีภาวะซ้อนไปเอามาทำไมมากๆโรคมาทำไมมากๆฉันจะตั้งพระพุทธเจ้าสอนให้คนมักน้อยไม่ได้สอนให้คนขยันน้อยนะครับขยันน้อยนะไม่ใช่มันซ้อนอย่างนี้เพราะเราเคย ในภาษาโลกว่าเราจะทำงานขยันก็เพราะมีเครื่องล่อมีอามิสถ้าทำแล้วจะต้องได้อะไรถ้าไม่คิดอยากจะได้อะไรเข้ามาสะสมมาหอบหวงแล้วล่ะก็มันก็ไม่ต้องขยันสิอยู่เฉยๆหยุดพอไม่ต้องทำเพราะทำแล้วมันได้ได้แล้วเราก็ต้องหวงไว้ได้แล้วก็เป็นสิทธิ์ของเราไม่ต้องแจกจ่ายภาวะการแจกจ่ายเกื้อกูลเผื่อแผ่ให้ผู้อื่นมันไม่มีความรู้แต่ศาสนาสอนให้มีความรู้รู้จักเผื่อแผ่เป็นงานรู้จักแจกจ่ายเกื้อกูลเป็นงานเอาไปให้แก่คนอื่นนั้นเป็นงานเป็นงานอีกชนิดหนึ่งควรทำเป็นงานบุญงานกุศลงานทานเพราะฉะนั้นว่าเมื่อไหร่วันหยุดวันพระวันที่ไม่ได้ต้องไปทำงานก่อสร้างก็ต้องเป็นวันเอาไปแจก เอาไปทานเอาไปหัดให้หัดให้แก่ผู้ควรได้อย่างน้อยที่สุดไปให้กับพระหรือผู้ทรงครุฑคุณวุฒิพระคือผู้ที่จนที่สุดผู้ทรงคุณวุฒิเป็นผู้ที่ไม่โลภเลยให้ไปแล้วท่านก็จะเป็นนาบุญแจกจ่ายแบ่งออกแก่ผู้อื่นต่อไปอะไรงี้ให้เขาสิหัดนี้เป็นระบบของศาสนาที่สอนให้คนมีภาวะปัจจัยมีความเคยชินมีความรู้เป็นจารีตเป็นประเพณีเป็นแบบอย่างของสังคมมนุษย์ต้องทำอย่างนี้ควรทำอย่างนี้ท่านก็วางรูปวางแบบไว้เป็นของดีทั้งสิ้นอยู่ในสังคมมนุษย์โลกก็ให้ทำกันสมมุติเราเข้าใจแล้วเราก็สร้างสรรค์มาก็สร้างสรรค์ขยันหมั่นเพียรก็ขยันสร้างกกได้แล้วก็เอาออกจาก รักน้อยตัวเราเองหัดกินใช้หรือว่าหัดมีหัดเก็บอะไรนี่ได้น้อยได้เก่งอย่างนี้เก่งแท้เราเรียนรู้ซับซ้อนกันไปเราจะเห็นเด่นชัดเราไปห่อไปหาใครก็หอบได้หาได้หวงไว้หอบไว้สะสมไว้ใครก็ทำไว้ได้นอกจากจะถูกหลอกล่อกระเป๋าอีกชนิดหนึ่งก็คือล่อบ่มีเงินมีทองเขาก็รอให้คุณหลงก็สบายใจมุกหล่อมอมเมาเมาได้รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสต่างๆคนก็งออีกไปหลงความสวยรูปสวยสีสันเอามาไม่ว่าจะเป็นรถเป็นกลิ่นได้ เอามาคุณก็หมดไปอีกแลกเปลี่ยนและสิ่งเหล่านั้นมาให้มันเฟ้อจัดเข้าไปอีกตัวเราเองยิ่งติดใหญ่ยิ่งเลอะเทอะใหญ่เท่าๆที่ไม่ใช่ความจำเป็นอะไรของชีวิตแต่เราก็ไปลงว่าโอ๊ยมันต้องได้ไม่ได้อย่างนั้นนะเราอยู่ไม่สุขเราไม่สบายอยู่กับความเป็นธรรมชาติเป็นธรรมดามีเม้นมั่งหอมบ้างเป็นธรรมดาไม่ได้แต่อยู่กับรถรถอย่างนั้นรถอย่างนี้รถเป็นธรรมดาไม่ได้อยู่กับกลิ่นอย่างนี้อยู่กับรถอย่างนี้อยู่กับลูกอย่างนี้ก็ไม่ธรรมดาไม่ได้ต้องไปยึดติดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาต้องสัมผัสอย่างนั้นเย็นร้อนอ่อนแข็งขนาดนี้เสียงก็ต้องเสียอย่างนี้ภายนอกเพราะเป็นอย่างนี้ไม่ไพเราะอะไรต่างๆนานาถือสาต่างๆโน่นเราก็ไปติดไปยึดก็ต้องไปจับจ่าย เขาก็หมุนเวียนหลอกล่อออกมาให้มากเอามาจ่ายคืนเปลี่ยนถ่ายกระเป๋าเราโง่เราก็ถูกถ่ายกระเป๋าไปแล้วก็ยิ่งหลอกล่อกันซับซ้อนอย่างที่ยกตัวอย่างให้มันแสนน่าโง่อย่างผู้หญิงเนี่ยหลอกล่อให้แต่งตัวสอนในเครื่องแต่งตัวชั้นสูงเขาและสังคมชั้นสูงและเครื่องแต่งตัวชุดต้องปรับราคาแพงๆต้องทำเด่นๆต้องทำสวยๆเสร็จแล้วจะแต่งซ้ำนะต้องแต่งครั้งเดียวได้นั่นแหละชั้นสูงสุดแต่งไปงานเดียวครั้งเดียวได้แล้วก็แขวนกล่องแต่งไว้เลยจะใส่ซ้ำอีกหรือใส่ซ้ำหน้าอายขายขี้หน้าคิดดูสิลูกหลอกลูกนี้มันหน้าโง่ขนาดไหนนะคิดดูดีๆเห็นชัดๆโอ้โหมันยอดที่หลอกล่อล้วงกระเป๋ากันเลยเปลืองเฟ้อเปล่าๆแหม แพงๆมันน่าจะใส่ตลอดชีวิตใส่ทุกวันใส่ทุกนาทีเดี๋ยวก็มันออกตังค์ไปแพงกลับหลอกล่อก็ได้ใส่น้อยที่สุดนี่เห็นไหมยอกย้อนไหมโลกมันหลอกเรามายามันยอกย้อนขนาดไหนแล้วเขายกย่องว่าเป็นสังคมชั้นสูงตีซ้อนลงไปอย่างนั้นอีกเนี่ยความหลอกล่อของโลกมนุษย์แล้วคิดดูที่ผู้ที่ไปหลอกถูกหลอกสำเร็จคือใครผู้หญิงใครโง่บ้างผู้หญิงเองอ่ะโง่สุดโง่ดูเถอะหลอกกันได้หลอกกันดีแบบนี้นี่เป็นตัวอย่างนะคุณยกเมื่อไหร่ก็เห็นหน้าโง่ของความเป็นผู้หญิงเมื่อนั้นยกตัวอย่างอันนี้ไปยกอยู่ในสังคมไหนก็เห็นว่าสังคมนั้นสุดโง่สังคมไหนก็เป็นอย่างนี้สังคมนั้นแล้วเข้าไปยกย่องว่าเป็นสังคมชั้นสูงมันจะสูงอะไรเราหรอกมัน 6 เขมรตีลังกาที่จริงมันดิ่งนรกไม่ใช่มัน ไม่สูงเลยมันโง่มันโง่แล้วมันหัวดิ่งลงไปในนรกมันมีระยะยาวเกินคือยาวไปหานะหลุมนรกไม่ใช่ยาวสูงอย่างที่ว่านั้นโดยสัจจะไม่ใช่สูงแสงอะไรเลยมันก็กลายเป็นยิ่งต่ำยิ่งเสื่อมยิ่งโง่เง่าใครเขาถูกหลอกถูกให้เขาหลอกไม่ใช่เขาถูกหลอกตัวเองให้เขาถูกหรอกถูกเขาให้ตัวเองให้เขาถูกตัวเองอ่ะถูกให้เขามาหลอกตัวเองถูกให้คนอื่นมาหลอกเอามาแสนโง่อย่างนั้นเพราะงั้นถ้าเรารู้เท่าทันรูปรถเครื่องเสียงสัมผัสอีกเป็นโรคโรคอีกโรคนึงที่ตั้งไว้ชื่อเอาไว้ซึ่งเกี่ยวข้องกับสัมผัสทั้ง 5 ทั้ง 6 หลอกมาเราได้จริงรู้จริงเห็น ปัญญาจริงๆนะคุณถอนมาได้แล้วคุณก็แน่ใจขึ้นมีเศษเล็กเศษน้อยมันยังมีอีกนะทนได้หยาบๆใหญ่ๆแบบนั้นเราไม่หลงแล้วเราก็ไม่สุขไม่สุขสักอะไรแล้วเราพอแล้วฉันโดดแล้วจิตใจของเรามันเจ็บมาขยันได้จิตใจของเราเก็บมาขยันได้สำนวนนี้นี่ต้องลึกซึ้งหน่อยต้องฟังดีๆคือแต่ก่อนเราเอาเวลาไปออกแรงออกเปรี้ยวทำงานทำการได้สิ่งแรกเปลี่ยนมาก็เอาไปลงซื้อรูปซื้อรถซื้อผิดซื้อเสียงและเป็นความขยันที่เปลืองสงครามขยันที่ศูนย์เปล่าถูกทำลายแล้วก็ไม่ค่อยจะขยันด้วยเอาเวลาไปดูไปตรวจไปหลงใหลสุขเสพอยู่กับรูปรถเครื่องเสียงสัมผัสเวลาเหล่านั้นเราก็เอามาเป็นสห ไม่ได้เวลาเอามาสร้างความก่อเกิดแห่งสัจจะก่อเกิดในของดีไม่ได้เวลาก็เอาไปเปลืองกับเสพรูปเสพรถเสพติดเสพเสียงเนี่ยนั่นก็ไม่สูงไม่ปลายไม่เป็นสาระแก่นสารเป็นกรรมเป็นพฤติกรรมที่ไม่เป็นสาระแก่นสารไม่ใช่ชั้นสูงไม่ใช่ชั้นปลายแม้จะเอาความเกิดที่เกิดอยู่อย่างนั้นก็ยังเอาความเกิดนะไปเป็นความเกิดที่สูญเสียเพราะฉะนั้นเอาความเกิดที่จะไปปรุงไปแต่งไปขยันหรือว่าไปออกแรงอันนั้นเอามาเป็นทางทำไม่ต้องไปสูญเสียกับการหลงแต่รูปรถปิดเสียงสัมผัสต้องหาแล้วเอาไปแลกหรือได้แลกได้มีลูกสวยก็นั่งชมบางทีก็ได้ แล้วก็ดูตัวเองโสดจะรู้อะไรใส่แล้วก็ไปเดินลอยนวลให้เขาชมอะไรก็ชื่นใจอะไรพวกนี้นี่ก็ยกให้เห็นถึงเวลายกให้เห็นถึงพฤติกรรมที่เราจะต้องไปเปลืองเปลืองตั้งเวลาเปลืองทั้งแรงงานที่เราไปใช้ไปทำอย่างนั้นแล้วก็หลงเสพสมนึกว่ามันเป็นความสุขที่อธิบายละเอียดให้คุณฟังเราถอนคืนไปหมดแล้วไม่ไปทำอย่างนั้นแล้วเราเอาเวลาคืนมาแล้วเราก็เอาแรงงานที่ไปทำอย่างนั้นแล้วทุนร้อนอย่างงั้นน่ะคืนมาคืนมาแล้วก็เอามาทำที่เป็นประโยชน์เราก็ได้เอาคืนมาได้แล้วก็เอามาเป็นประโยชน์ความเป็นประโยชน์อย่างนี้แหละเรามาหาทางขยันคือว่ามีพฤติกรรมเหมือนกันแต่ก่อนนี้เราไปพฤติกรรมอย่างที่ไปโชว์อวดความสวยความงามหรือว่าเรา ทำนิสัยได้สัมผัสเองแล้วก็สุขอยู่ในใจของตัวเองนั่งแต่งแล้วก็นั่งดูนั่งเขียนนั่งทาแล้วก็นั่งดูนั่งชมตัวเองแล้วเป็นความสุขแล้วมันออกแรงออกทั้งนั้นน่ะออกทั้งเวลาทั้งลงทุนรอนทั้งแรงงานทั้งความโง่คือจิตทั้งตัวจิตตัวปัญญาแทนที่จะเป็นปัญญาที่ไปในทิศทางที่ถูกต้องกับโง่ลงไปอีกมันเลยกลายเป็นไม่ใช่ปัญญานะมันอัปปัญญาอัปปัญญาคือปัญญามันตีลังกากลับมันกลับโง่ไปอีกเราถอนคืนเอาสิ่งนั้นเกิดเอามาใช้จ่ายในการกระทำอื่นมันเป็นสภาพของภาษาบาลีท่านเรียกว่าอุฏฐานะอุฏฐานะอย่างโน้นอย่างที่ไปเสียหายยิ่งไปอธิบายอบายมุขมันยิ่งชัดเจนเอาเวลาไป เล่นไปมัวเมาทำการพนันเสพติดอะไรอยู่นั่นยิ่งชัดถอนคืนมาได้หรือติดตามก็ถอนคืนมาเอาเวลาเอาทุนรอนเอาแรงงานแรงกายแรงปัญญาและกลับมาขยันมีพฤติกรรมเหมือนเก่าแต่พฤติกรรมอันนี้เราได้อ่านแล้วเราเอามาเสียให้กับการกระทำอย่างนี้ที่เป็นสาระประโยชน์เป็นประโยชน์ของมนุษย์มวลมนุษย์ชาติเป็นประโยชน์กับตัวเองก็ตามนะเอามาหัดมาฝึกอันอื่นที่ขยันหมั่นเพียรเป็นสารัตถะเอามาทำอันนี้อุฏฐานะอันนี้ผสมกับสันตะที่เป็นแปลว่าปลายเป็นที่ปลายเป็นที่ยอดหรือเป็นที่สันติเป็นที่สงบแล้วความแล้วว่าสงบที่จริงเคยแยกพยัญชนะให้ฟังแล้วว่าสาวบอกอันตรธานว่าที่ ที่น่ายินดีสาวกอันตรายในลึกซึ้งหรือชั้นสูงมันมีภาษาอังกฤษอันโตถ้ามันแปลว่าภายในแปลว่าความยินดีแปลว่าความชั้นสูงขั้นปลายที่สุดเอามาให้ความสูงที่จริงๆความสุขจริงๆความน่ายินดียิ่งกว่าจริงๆความเป็นไทยในหรือเป็นความลึกซึ้งภายในหรือความลึกซึ้งเอามาให้กับอันนี้จริงๆเราเรียกสันตะ + พุทธหรืออุฏฐานอุฏฐานที่แปลว่าขยันนี่หรือแปลว่าความเพียรเอามาเพียรให้ความเป็นปลายนี้อันนี้แหละดีกว่าสันตะบุตรฐานะเรียกว่าสันสุดฐาน ชั้นสุทธิหรือสันตุเราแปลว่าสันโดษเนี่ยนี่แหละความพอที่จริงหาใช่ความหยุดอยู่ไม่ความพอแปลว่าความขยันเพราะว่าตัวอุดฐานเป็นตัวทาสสำคัญของคำว่าสุสานสุทธิสารของคำสุขสันต์สันโดษตัวขยันน่ะแปลว่าตัวเป็นตัวฐานเป็นตัวธาตุแท้ของความพอเพราะคำคปภนี้เมื่อแปลก็ไม่เป็นเมื่อไม่รู้จักรากฐานของสัจธรรมไม่รู้จักแก่นแกนก็เลยพออยู่เฉยๆอยู่ๆแบบโง่ๆแบบแปลกันเผินๆตื้นๆผิดเพราะฉะนั้นเราถอนอุทานนะจากที่ไปหลงไหลลาบยศรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสมาถอนมาเอามาให้ความสูงความปลายความ เนื้อเป็นการความลึกซึ้งเรียกว่าสันตะอันนี้แหละคือความบริบูรณ์ไม่ใช่กลายว่าสันโดษนี่คือความขี้เกียจความไม่ขยันที่จริงตัวแก่นแกนแห่งความขยันเลยเพราะฉะนั้นความสงบสูงสุดที่เป็นสันตะสันตะวิหารหรือเป็นสันตะสันติสันติภาพสูงสุดเราเรียกสันติภาพถึงคำว่านิพพานนิพพานเป็นสันติภาพมีนิพพานมีอะไรโอ้มีความขยันเป็นแก่นแกนฟังดูดีมีวิเคราะห์ทั้งบัญญัติภาษาวิเคราะห์ทั้งความจริงวิเคราะห์ทั้งสภาวะธรรมวิเคราะห์ทั้งเหตุปัจจัยที่อาตมาเองแยกแยะให้ฟังเนี่ยเราร่ำเรียนมาขนาดนี้แล้วเราจะเห็นเด่นชัดว่าความหลงผิดของโลกนี้ง่ายดายแต่ทำมานั้นไม่หลงผิดนะมันยิ่ง เด่นชัดมันยิ่งแจ้งที่อธิบายให้ฟังนี่เป็นญาณทัศนะวิเศษของอาตมาเองอาตมารู้เห็นจริงจังแล้วเอาอธิบายทั้งพยัญชนะทั้งหลักฐานเหตุปัจจัยวิเคราะห์สภาพธรรมอะไรต่างๆมาผสมผสานคือให้คุณรู้ได้เป็นพิสดารเลยทุกอย่างทุกด้านทุกมุมเลยว่ามันสอดคล้องกันหมดมันไม่ใช่โมเม้นนะไม่ใช่จับแพะชนแกะให้คุณฟังไม่ใช่มันมีหลักฐานยืนยันได้ทุกจุดทุกอันเลยแม้แต่เขาเรียกว่าทั้งอัฏฐะและพยัญชนะอธิบายทั้งอรรถและพยัญชนะที่กำลังอธิบายคุณฟังไม่ใช่โมเม้นนั้นแยกย้ายคนฟังทั้งอัฏฐะทั้งความหมายสาระของมันทั้งพยัญชนะที่เป็นหลักฐานยืนยันเสียงพูดสำเนียงและตัวภาษาแม้ที่สุดถึงขั้นหลักวิชาการ สันตะวาขี้เกียจตามที่เขาหมายเลยเขาบอกโอ้ยสอนให้คนสันโดษมันก็ขี้เกียจสินั่นน่ะเขาเองเขาไม่เข้าใจถึงความเกี่ยวพันของความเป็นจริงถ้าเราเห็นความเกี่ยวพันถึงความเป็นจริงแล้วเราจะเห็นว่าเราไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเลยเราไปขยันโชว์เชฟไปขยันหลงรูปหลงรถหลงกลิ่นหลงเสียงเราขยันเพราะว่าเราโง่แต่ก่อนเราก็เอาความขยันคืนมาเอามาขยันสิ่งที่เป็นสารัตถะไม่ต้องไปโง่หลงใหลกับไอ้สิ่งนั้นมันก็กลับมาอย่างเก่าไม่ได้ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเป็นแต่เพียงเปลี่ยนเรื่องเท่านั้นเองคุณเปลี่ยนเรื่องงงๆโลกๆออกมาเป็นเรื่องที่เป็นแก่น สาระเป็นเนื้อเป็นแก่นเป็นความลึกซึ้งเป็นสันตะสันติมาอยู่ในสภาพสันตินี่เป็นสันติแล้วนะเป็นสภาพนิพพานแล้วก็ยังมีสภาพเก่าอยู่อุฏฐานะหรืออุดตันเป็นตัวขยันเป็นตัวกุศลใช่ไหมเป็นตัวที่จะทำให้กษัตริย์ประโยชน์ใช่ไหมเป็นหิตะใช่ไหมพระพุทธเจ้าท่านสอนให้เราเกิดทำหิตะหรือเปล่าทำถ้าไม่ได้ไปดูถูกความเป็นอิสระประโยชน์เกื้อกูลเป็นกุศลที่ส่งไว้ส่งไว้แปลว่าธรรมะเราก็ส่งของเก่าของเดิมที่มันถูกหลักถูกทำไอ้ที่มันไม่ถูกหลักล้านออกแล้วก็มาเป็นสิ่งที่มันเป็นสาระอันนี้มันก็จบแล้วง่ายๆนี่ถ้าเห็นละเอียดอย่างนี้แล้วเราก็เปลี่ยนแปลงมาอย่างนี้ รักโดยเร็วไม่ต้องไปเป็นแบบลูกโลกแบบฤาษีที่สอนช้าๆแล้วก็ไม่ถูกเรื่องถูกราวเพราะความเขินแต่ไอ้นี่ความลึกซึ้งที่กำลังพูดนี่เป็นความลึกซึ้งเราก็ง่ายบางคนเป็นคนมีนิสัยขยันเพราะให้มาหยุดขี้เกียจเพราะให้มาหยุดหยุดแล้วก็เลยไปถูกเขาหลอกว่าหยุดนี่แหละมันเป็นสัจจะการหยุดอยู่เฉยๆอะไรเนี่ยเป็นระบบหยุดแบบโลกๆหยดแบบหยุดแบบเผินๆลองหยุดดูสิแล้วค่อยๆอ่านดูว่าการหยุดนี่มันเบามันง่ายกว่านะก็จริงก็เบาก็ง่ายกว่าก็เลยมาเห็นไอ้นี่ไปติดไอ้นี่เขาก็เลยหยุดเลยทีนี้หลงไหลเพ้อไปเลยก็เลยกลายเป็นไม่ขยันต้องมาดึงให้ขึ้นขยันขึ้นมาใหม่มันเป็นแบบบด บททำรูปทำร่างให้เห็นอย่างนั้นน่ะไม่งั้นมันก็ไม่ค่อยได้เสพไม่ค่อยได้สัมผัสมันก็ไม่ค่อยรู้แต่ถ้าใครรู้เท่าทันแล้วมันก็ง่ายที่นี่สอนลงไปถึงขนาดสันตะวิหารถึงขั้นที่บอกว่าว่างแบบนี้ไม่จำเป็นจะต้องว่างด้วยรูปนี้มาสอนถึงขั้นเอารูปประชาชนที่ใจใจเราวางเราหลุดแล้วรู้แล้วว่าเราไม่มีเราหยุดแล้วอย่างโน้นหยุดสนิทแล้วหยุดโลกียะดับโลกิยะแล้วมีแต่โลกุตตระเท่านั้นที่เกิดอยู่สิ่งที่สร้างสรรค์ไม่หวงแหนเป็นสัมมากัมมันตะสัมมาวาจาสัมมาสังกัปปะเป็นสัมมาอาชีวะตามระดับเท่าที่เราจะสามารถทำใจให้มันหลุดร่อนมาได้แต่ในขั้นต้นอย่าพลางปลายขึ้นมาจนกระทั่งถึงขั้นลาพังนี้ที่คิงซานตาไม่ต้องทำเพื่อแลกลาบแหลกยศอะไรเลย มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผู้ไม่รู้สำหรับผู้รู้เราก็ทำมันได้ซับซ้อนหรือว่ารับไอ้ความซับซ้อนมันได้ชัดเลยถึงเป้าหมายเห็นด้วยปัญญาอ๋ออย่างนี้เองแล้วเมื่อความสำเร็จทำได้มันจึงจะเกิดพลังจึงจะเกิดการสร้างสรรค์ถึงจะเกิดการไม่เผาผลาญเพราะเรามาเอามาหลอกล่อเปลืองเฟ้อกันอย่างที่ยกตัวอย่างแล้วอย่างผู้หญิงนี่หลอกให้คุณไปตัดเสื้อชุดราคาแพงเอาของดีๆมาตัดตัดแล้วคุณก็ต้องใส่ครั้งเดียวนะใส่ครั้งเดียวแล้วก็แขวนไว้มันก็ผลาญทิ้งน่ะสิมันก็เปลืองเปล่าอ่ะสิแบบนี้แหละโลกหลอกแบบนี้มันก็ชิบหายใหญ่ในโลกวัตถุดิบในโลกก็ถูกผลาญราบเปลืองแพงและเราก็ถูกเปลี่ยนกระเป๋าเท่านั้นเอง แล้วเราก็ยิ่งเป็นตัวนัดทำร้ายที่ร้ายกาจเพราะว่าพรานปลาก็เอาของมากมายไม่เข้าเรื่องสารัตถะที่คุณเองคุณก็ใช้อะไรไม่ได้มากมายแล้วก็จะใช้ประโยชน์คุณก็ไม่ใช้แล้วโง่ๆไปนั่งทิ้งไว้ให้มันเสื่อมเปล่าแบบนี้ตัวอย่างที่ชัดเจนแบบที่ถูกหลอกให้ไปตัดเสื้อผ้าราคาแพงแล้วก็ต้องใช้ครั้งเดียวเองเก่งๆโอ้โหเองโง่เองโง่แท้ๆความจริงไม่ใช่เองเก่งเลยนะมันไม่ได้แกงมันไม่ได้ดีไม่ได้ฉลาดอะไรเลยมันโง่แสนโง่ลงไปอย่างนี้ถ้าเราเข้าใจแล้วเราก็ถอนมาเราก็ไม่ไปเอามาเปลืองเปล่าวัตถุดิบในโลกก็ไม่ถูกศาลพล่าอย่าว่าแต่ตัวอย่างยกเลิกแต่งตัวอย่างนี้อื่นๆก็เหมือนกันมันไม่ใช่ไม่จำเป็นอะไรจะต้องไปสกัดอันโน้นไปสกัดอันน
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive