240125-2-291 ทางเอกภาค2-ตอน291(หน้า563)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท056.txt

เข้าใจถึงสภาพความเป็นอยู่ของเราเองจริงๆภรรยาเจ้าถึงขั้นระดับอนาคามีเนี่ยจิตมันไม่ได้ยินดีในทรัพย์สมบัติสิ่งของมันหมดตัวหมดตนน่ะหมดตัว อดทนลงไปลงไปลงไปจริงๆแล้วมันไม่ทำทุจริตอะไรนักหนาแล้วมันเหลือแต่ส่วนที่จะเป็นส่วนงานบริบูรณ์ทั้งนอกและในจะไม่ทุจริตทางกายไม่ทุจริตทางวาจาและมโนทัศน์เป็นพระอนาคามีเข้าหาอรหันต์โดยเฉพาะเป็นอรหันต์แล้วมโนบริสุทธิ์มโนบริสุทธิ์แล้วก็ย่อมจะต้องประสงค์จะให้กายแล้วว่าจีบริสุทธิ์ถ้าเรายังมีกายอันไม่บริสุทธิ์อยู่นั้นก็เพราะความจำเป็นหรืออนุโลมกับคนอื่นถ้าเผื่อว่ามันเป็นไปได้แล้วจะต้องให้งามพร้อมทั้งนอกและในงานพร้อมทั้งกายและกรรมวิธีกรรมเพราะจ่ายท่านงามจริงแล้วเนี่ยพระอรหันต์น่ะจิตอรหันต์จิตงาน จิตไม่อยากจะให้อะไรดังเพราะจริงๆเพราะเราบอกว่าเราไม่เอาของเขาแล้วเรายังจะมาเอาของเขาเราจะเป็นผู้ที่เป็นยอดเป็นพระผู้ประทานเป็นพระผู้สร้างสรรค์เป็นพระผู้มีจิตบริสุทธิ์เราก็ต้องแสดงออกให้ชัดเด่นแม้ข้างนอกว่าเราสร้างสรรค์ให้เขาเราไม่เอาอะไรแลกเปลี่ยนเราไม่เอาอะไรของใครเรายังจะไปเอาอะไรของเขาแลกๆเป็นๆอยู่อย่างมิจฉาชีพระดับที่ 5 ตุลาคมยังเรียกว่ายังมีลาภต่อลาภๆอะไรอยู่ยังมีของแลกกันไปแลกกันไม่รู้ไปไกลมาก็เอาอันนี้ให้เขาไปเขาก็ต้องเอาอันนี้แลกมาแบบซื้อแบบขาย รูปแบบแลกกันอยู่แม่นที่สุดให้แรงกายไปแล้วเราก็จะให้ค่าแรงเรามาอะไรเนี่ยเป็นการทดแทนกันอยู่เป็นการแลกเปลี่ยนกันไปกันมาเป็นรากเป็นความได้อยู่อย่างนี้พระอรหันต์เจ้าทำแล้วก็รู้สึกน่าเกลียดถ้าอาหารจะรู้สึกหิริโอตัปปะจิตพระอรหันต์เจ้าจะมีหิริมีโอตัปปะจะนึกแหมละอายละอายต่อเรียกว่าเป็นบาปนะมิจฉาชีพระดับที่ 5 นี่ยังเป็นเอาอะไรให้คนอื่นแล้วเราจะเอาอะไรตอบแทนอยู่เนี่ยมันน่าจะมันออกจากปากมันน่ากลัวต่อบาปของพวกอรหันต์ไม่ได้คิดอยากได้อะไรของใครนอกจากไม่คิดอยากได้แล้ว แม่คนแรกมายังเป็นรูปร่างเหมือนซื้อเหมือนแลกอะไรงี้ไม่ๆๆทำไมไม่อยากให้เกิดเลยถ้าไม่ไม่อยากให้เป็นที่ท่านท่านไม่อยากจะเป็นอย่างนี้ท่านหนึ่งถ้าเผื่อว่าเป็นอยากจะเป็นเรียกว่าอยากจะเป็นแล้วก็เป็นผู้ที่จะอุ้มลูกช่วยโลกสร้างสรรค์ให้แก่โลกทั้งหมดคิดเหมือนกันอย่างที่พระเจ้านั่นแหละเป็นจิตผู้ประทานเป็นจิตพระผู้ประทานเป็นผู้ให้ให้ๆๆจิตมันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆถ้าใครมาคิดเอาอะไรมาแลกแล้วมันเหมือนกับของเรานี่มันไร้ค่ามันไม่เห็นจะต้องไปเอาของเขามาทำไมในโลกนี้เราควรจะเป็นผู้ที่รวยที่สุดควรจะเป็นผู้ที่ให้เขาได้อย่างตลอดเวลา ใครจะส่งมาให้เราเราควรจะเป็นคนพอที่สุดเป็นคนที่เต็มที่ที่สุดไม่ต้องเอาอะไรจากใครเลยได้มันก็ยิ่งดีแต่ที่จริงมันก็เป็นไปไม่ได้หรอกมันก็ต้องสงเคราะห์กันบ้างอนุเคราะห์กันบ้างแต่ก็เป็นผู้ที่มีส่วนที่รับมาวนเวียนมาน้อยที่สุดเพราะฉะนั้นจะเป็นผู้ที่ภาคภูมิใจอยู่เสมอพระอรหันต์เนี่ยเจ้าภาพภูมิใจที่ตัวเองนี่มีประโยชน์อยู่มีประโยชน์อยู่เป็นผู้ที่ให้อย่างไม่พร่องเป็นผู้ที่ให้ยังไม่ใช่หลงตนจะรู้สึกว่าเราเองเราได้ให้น้อยไปแล้วนะเราทำให้น้อยไปแล้วเราเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นน้อยไปแล้วจะเป็นประโยชน์ท่านอันแท้จริงและประโยชน์ท่านเพราะฉะนั้นที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าสังขาร หลายย่อมไม่เที่ยงแต่ทุกอย่างเสื่อมไปเป็นธรรมดาแม้แต่ความดีก็เสื่อมอยู่ความดีก็เสื่อมอยู่ไม่ใช่ความดีไม่เสื่อมมันเสื่อมความชั่วไม่ต้องพูดเลยความเลวไม่ต้องพูดเลยมันเสื่อมไปเป็นธรรมดามันสลายมันพังทลายกันอยู่ตลอดเวลาแม้แต่ความดีก็ยังเสื่อมอยู่นะเพราะฉะนั้นเราจึงจำเป็นจะต้องเป็นผู้ขยันเป็นผู้ที่มีที่ทำให้กษัตริย์ประโยชน์และผู้ที่มีอุฏฐานสัมปทาเป็นผู้ที่มีอนุรักษ์คณาสัมปทาไอ้พวกมีประโยชน์เป็นผู้ที่บูรณะรักษาความดีไว้มันเสื่อมนะความดีถ้าไม่รักษามันก็เสื่อมมันไม่ใช่นิพพานมันไม่ใช่สุญญตาในความดีมันมีสภาวะเพราะฉะนั้นเราจะต้องบำรุงความดีหรือรักษาความ รูปบูรณะความดีให้ความดีนั้นทรงรูปที่เรียกว่าธรรมะให้ความดีนั้นทรงรูปทรงนามทรงสภาวะอยู่พระพุทธเจ้าจะมีพฤติกรรมอย่างไรเราต้องรักษาพฤติกรรมอย่างนั้นของพระพุทธเจ้าไว้องค์เนื้อตัวเนื้อหนังรูปนามขันธ์ 5 ของเจ้าชายสิทธัตถะหรือองค์พระบรมศาสดาได้สลายสูญไปแล้วก็ตามแต่พฤติกรรมแห่งความดีนั้นเป็นกรรมทายาทโทหรือเป็นธรรมทายาททายาททั้งหลายเอยจงรับส่งธรรมะทายาททายาทเป็นผู้รับมรดกจงรับทรงทำแปลว่าทรงทรงเอาอันนั้นไว้ให้ได้ตลอดมานั้นเรียกว่าธรรมดา รู้จักสนิทเพลงว่าทำอย่างไรหนอเราจะให้พวกเธอเป็นธรรมทายาทได้ไม่เป็นอามิสทายาทเป็นอันนี้โอ้โหมันเสียวหัวใจผมผมได้ยินคำนี้พอเห็นคำนี้ในพระไตรปิฎกแล้วมันรู้สึกวูบเสียงหัวใจผมว่าผมเป็นคนอีสานแท้เพราะเหตุอย่างนี้บริษัทแท้เพราะเหตุที่ว่าได้ยินคำเก่งที่ว่าทำอย่างไรหนอแม่เหมือนพระพุทธเจ้าจึงทรงขาดอะไรจนต้องร่ำร้องอะไรเหมือนกับเรามีพ่อมีแม่และพ่อแม่แล้วบอกว่าลูกเอ๋ยพ่ออยากได้ไอ้นั่นถ้าเราเป็นลูกที่ดีแล้วเราจะต้องรู้สึกเสียยิ่งรีบไปหามาให้นะพ่อบอกว่าลูกก็ให้พ่ออยากจะได้อันนั้นน่ะอยากจะกินไอ้นั่นน่ะใครๆอย่างนี้ เปรียบเทียบให้ฟังถ้าเราเป็นลูกที่ดีแล้วพ่อเราต้องรีบไปหาอันนั้นมาให้พ่อกินแต่ไม่เอาก็กินเหล้านะยกตัวอย่างไปอย่างนั้นมันก็จะเละเทะพ่อยังหิวเหล้าอยู่ลูกเอ๊ยพ่อหิวเหล้าแล้วแล้วก็รีบไปลนลานไปหาเหล้ามาให้พ่อกินตั้งแต่รุ่นพ่อเหมือนกันอันนั้นก็ไปตีกลับไปอีกเราก็จะต้องพูดกันกลางๆพ่อจะได้กินสิ่งที่ควรกินวันหนึ่งคืนหนึ่งท่านก็จะต้องกินข้าวเออพ่อหิวข้าวแล้วลูกก็หุงข้าวเหลือเกินโอ้เราต้องรีบสำหรับไม้พ่อให้พ่อให้แม่อะไรอย่างนี้เป็นต้นคล้ายๆอย่างนั้นน่ะเค้าพระองค์คำนี้ว่าทำอย่างไรหนอเราจะให้สาวกทั้งหลายแหล่หรือเราจะอะไรนะทำอย่างไรหนอจำนวนนั้นเรา สาวกที่ไม่เป็นไปเพื่ออามิชทายาทแต่จะเป็นไปเพื่อธรรมทายาทหรือไงแต่ว่าด้วยความหมายน่ะหมายความว่าพระพุทธเจ้าท่านเป็นว่าทำอย่างไรหนอถึงจะทำให้พวกเธอนี่เป็นธรรมดาได้ทั้งหมดไม่เป็นอามิสทายาทท่านเป็นสูตรนี้ซึ่งจำภาษาตามคำตามความไม่ได้ไม่ได้ชัดแต่ว่าในความหมายไม่ผิดอะไรถ้าเพลงอย่างนี้แล้วคล้ายๆกับท่านรับรองมันมีอะไรขาดอยู่กับท่านเพราะฉะนั้นความเต็มคืออะไรถ้าเราเข้าใจแล้วเราจะรู้สึกเลยว่าความเต็มของศาสนาหรือความเต็มของธรรมความเต็มของสิ่งที่พระพุทธเจ้าท่านบอกเอาไว้เป็นสัญญาณเอาไว้ก็คือเราจะต้องเป็นธรรมทาน เราจะเป็นธรรมทายาทเราก็จะต้องมีปัญญารู้ว่าเราจะเป็นผู้ที่รับมรดกหรือสืบต่อสิ่งที่เป็นไปนี่อะไรแล้วก็สืบต่อสิ่งที่เป็นธรรมเป็นธรรมคืออะไรเป็นธรรมก็คือเป็นพระอรหันต์เต็มเป็นธรรมอันเต็มถ้าเราไม่เป็นธรรมอันเต็มเราก็ไม่ไม่ใช่ทรงไว้ซึ่งความเต็มเรามีนิดนึงเราก็สืบไว้เป็นมรดกพองๆหรือว่าเป็นรูปเป็นลักษณะเป็นคุณค่าคุณค่าที่พร้อมๆแต่ถ้าเรามีคุณค่าเต็มๆอรหันต์เรียกว่าคุณค่าเต็มเราก็สืบต่อคุณค่าอันเต็มๆนี้ไปเรื่อยๆแล้วก็ยืนยันให้ฟังแล้วว่าคุณค่าอันเต็มของพระอรหันต์นั้นแท้จริงไม่มีประโยชน์ตนพระอรหันต์ได้ประโยชน์ท่าน พระอรหันต์เป็นตัวประโยชน์ท่านพระอรหันต์เป็นผู้ให้เป็นผู้ประทานเป็นผู้สร้างสรรค์พระอรหันต์เป็นตัวพระเจ้าซะเองพระร้านเป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณบริสุทธิ์แล้วจิตวิญญาณอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระเจ้าแล้วเป็นพระผู้สร้างสรรค์พระธรรมตามเป็นตัวกรรมเป็นตัวกุศลกรรมเป็นผู้สร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างแล้วไม่ได้เป็นของตัวเองหรอกให้คนอื่นก็หมดเพราะท่านไม่มีตัวไม่มีตนแล้วท่านไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวเพื่อตนแล้วตัวตนขั้นสูงและตัวตนท่านหายไปแล้วท่านตายแล้วพระอรหันต์เองตายแล้วคนอื่นเขาเลี้ยงไว้นี่เขาเลี้ยงไว้ให้รูปนามขันธ์ 5 เหมือนเครื่องกลเหมือนตุ๊กตาเหมือนรถยนต์คันหนึ่งดีๆที่เขาจะเติม เพลิงให้เขาจะเช็ดให้เขาจะล้างน้ำให้บ้างเขาจะเอาน้ำมันเครื่องใส่ให้บ้างเขาเอาน้ำมันเกียร์ใส่ให้บ้างเขาเอาหม้อแบตเตอรี่เปลี่ยนให้บ้างอะไรเข้าบูรณะไวเท่านั้นเองคนอื่นจะบูรณะเพราะงั้นท่านเดินไปเช้าๆถือบาดไปคนเขาก็บูรณะไว้เขาก็เอาข้าวใส่บาตรก๊องแก๊งก๊องแก๊งมาไม่ได้ไปขอถ้าเห็นว่านี่ท่านเป็นพระนะท่านจึงเป็นพระอรหันต์แล้วต้องรีบเลี้ยงท่านไว้อย่าให้ท่านตายให้ท่านมีเครื่องกลที่ดีที่จะเดินสะพัดได้เป็นประโยชน์ต่อโลกถ้าเดินเครื่องขึ้นมาเมื่อไหร่เมื่อไม่มีเชื้อเพลิงมีเอ่อน้ำมันมีอะไรมันก็ทำให้เครื่องเดินเครื่องเดินแล้วท่านก็ปั่นผลิตสร้างผลผลิตออกไว้ให้แก่โลกเท่านั้นเองโดยเหตุผลก็บอกอยู่แล้วว่าท่านเป็น หมดตัวตนถ้าไม่ได้ทำอะไรเพื่อตัวเพื่อตนเพราะฉะนั้นประโยชน์ตนนั้นคือประโยชน์ท่านพระเสกคำบุคคลหรือผู้ที่ปฏิบัติธรรมคือผู้ที่จะมาลดละกิเลสความโลภโรคอะไรโรคก็คือความต้องการให้แก่ตนและทุกข์โกรธนั้นก็คือมันไม่พอใจในตนไม่สมใจตนก็โกรธเพราะฉะนั้นเราเองเรามาทำความเพียรเพื่อที่จะปฏิบัติธรรมไม่ใช่อะไรอื่นเลยมาเป็นผู้ที่จะให้แก่เขาให้ได้มาเป็นผู้ที่จะสร้างประโยชน์ท่านให้ได้เพราะฉะนั้นเราเองเรามาลดความเห็นแก่ตัวเรามันลดความโลภของส่วนลดความโลภของตนก็คือเราให้แก่เขาไม่เอาไม่เอาแต่ให้เราได้ให้นั่นคือเราได้ เราเสียคือเราได้ร้องไห้คือเราได้ประโยชน์ตนที่ได้คือเราให้ให้ได้ให้ทั้งข้างนอกให้ทั้งข้างในใจเรานี่แหละต้องให้ด้วยให้จริงๆไม่เอาเพราะฉะนั้นแม้จะสร้างขึ้นมาก็สร้างโดยไม่ได้คิดว่าจะสร้างเพื่อตัวอะไรเลยสร้างเพื่อประโยชน์โลกโลกขาดอะไรหนอเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชั้น 1 ดูสังคมแคบก่อนเราจะสร้างช่วยเหลือสังคมแค่เราไม่ใช่เหิ่มหารเป็นตัวใหญ่ดูสังคมแคบแล้วก็ขยายออกไปเราจะขยายกว้างขึ้นไปอีกเท่าไหร่ได้ต้องมีอัตตัญญุตาประมาณตนขยายขึ้นไปเท่านั้นได้ก็ดูกว้างขึ้นกว้างขึ้นกว้างจนไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนอย่างกับที่ศาสนาคริสต์ก็อธิบาย พอเป็นผู้ที่จะถูกแผ่ความรักไปทั่วหมดทั้งโลกก็จริงเป็นอุดมการณ์เราจะทำแต่ความจริงมันทำไม่ได้หรอกเราจะแผ่ความรักไปทั้งโลกแล้วจะไปสร้างเป็นผู้สร้างให้แก่โลกทั้งโลกน่ะมันทำไม่ได้หรอกมันต้องมาชวนกันทำในนัยยะอย่างนี้คือเราจะต้องหมดตัวหมดตนมีแต่สร้างสรรค์แล้วก็ให้คนอื่นเพราะฉะนั้นในขณะที่เป็นพระเสกข่าวบุคคลนี้จึงไม่ใช่เป้าหมายอื่นเลยเป้าหมายประโยชน์ตนประโยชน์ท่านเนี่ยเป็นเอกลักษณ์เหมือนกับเนี่ยความมือซ้ายมือข้อเท้านี้บอกว่ากำลังทำอะไรกำลังคว่ำมือเปล่ากำลังหงายหลังมืออันเดียวกันประโยชน์ตนประโยชน์ท่านสุดท้ายเป็น ago ธัมโมแล้วเป็นธรรมะอันยอดอันปลายแล้ว เดียวกันเราจะเข้าใจได้ด้วยปัญญาว่ามันเป็นอันเดียวกันและเห็นจริงแล้วอันเดียวกันเพราะประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านสุดท้ายอันเดียวกันประโยชน์ตนคือเป็นผู้ที่จะต้องละความเห็นแก่ตนไม่ใช่ประโยชน์ตนคือเราจะต้องได้คนละโลกก็บอกได้ประโยชน์ตนคืออะไรเสียประโยชน์ตนคืออะไรบางคนอธิบายธรรมะว่าเสียประโยชน์ตนคือตัวเองขาดราบขาดยศขาดสรรเสริญขาดความสุขแม้ที่สุดถึงขั้นขาดความสุขผู้ได้ขาดความสุขผู้นั้นหมดประโยชน์ตนว่างั้นศาสนาพุทธจึงไม่ชี้ความสุขความสุขไม่ต้องมีก็ได้หมดไม่ต้องมีความสุขหรอกไม่หลงหลายแสนสุขไม่หลงไหลมีแต่เป็นเพียงองค์ประชุม ลูกเสือไม่มีหรอกมันมีแต่ความประชุมมีแต่ความรักกับความเพียรเมื่อเรามีพลังงานมีความพอเป็นไปแล้วก็เพี้ยนเพี้ยนเพียนมันเมื่อยมันสมควรจะต้องพักเป็นระบบของมนุษย์ต้องพักในช่วงหนึ่งต้องผ่อนในช่วงหนึ่งแล้วก็นอกนั้นก็เพียรพระพุทธเจ้าทำงานวันละ 20 ชั่วโมงแล้วก็นอนพัก 4 ชั่วโมงในการนอนพักถ้าจะสอนเทวดาอยู่อีกเอาพักจริงๆพรรคอย่างดับอย่างตายไม่มีเลยพระพุทธเจ้าเนี่ยซึ่งก็อธิบายความหมายให้ฟังแล้วว่าสอนเทวดาคืออะไรถึงกับถึงปานนั้นเพราะชีวิตจึงไม่มีอะไรเลยมีแต่ชีวิตคือการสร้างสรรค์ชีวิตคือการเสียสละชีวิตคือการให้เพื่อที่จะทำได้ ก็ต้องเข้าใจความหมายที่ชัดแจ้งและเราก็มาเป็นคนอย่างนั้นคุณคิดดูซิคนที่มีแต่การสร้างสรรค์แล้วก็แจกจ่ายให้แก่โลกเหมือนกับลักษณะที่เขาอธิบายคำว่าพระเจ้าเป็นผู้ที่มีใจจริงอย่างนั้นซื่อสัตย์จิตบริสุทธิ์เป็นเพราะจิตวิญญาณบริสุทธิ์จิตวิญญาณของเราเป็นอย่างนั้นจริงๆคนอย่างนี้ไม่เป็นพระเจ้าหรือไม่เชิดเอาไว้ไม่เทิดทูนไว้ว่าจะไปเทิดทูนใครขอโทษคุณคนนี้แน่นอนแน่นอนเพราะมันอธิบายการแย่งกันที่ว่าประโยชน์ตนและก็ได้ประโยชน์ตนเสร็จแล้วก็มันขัดกันประโยชน์ท่านไม่ขัดเลยลงท้ายประโยชน์สุดท้ายแล้วประโยชน์ตนก็คือการล้างความเห็นแก่ตัวล้างความร่วมชั้นหมดเกลี้ยงหมดเกลี้ยงแล้วไม่มีความโลภและแม้ผู้ที่จะสร้างสรรค์จะทำอะไรก็ไม่ได้สร้างว่าเป็นของ ไม่ได้ยึดว่าเป็นของของตนเมื่อไม่เป็นของของตนให้ได้ผลประโยชน์อันนั้นให้ผู้อื่นเสร็จแล้วแม้แต่ข้าวท่านก็ไม่มาหุงข้าวท่านก็ไม่มาสะสมแล้วชีวิตมันจะเป็นมีอะไรหอไว้นี่ใครคนอื่นดูแลเป็นระบบไม่มีจริงๆเพื่อจะทำก็เก็บเศษหาผ้าบังสุกุลมาเย็บกันต่อๆๆผมไอ้นี่ถือว่าเป็นปัจจัยบ้างเลี้ยงตนได้ฟรีแค่บิณฑบาตรถ้าเราไม่มีความดีเขาไม่เอาข้าวมาหย่อนลงบาตรต้องลงไปเป็นปลาตังค์ร่วงลงไปในบาตรเองไม่ได้ไปขอนะผู้ที่จะให้ต้องลบด้วยให้ไปคารวะถ้าไม่มีไม่ต้องกินไม่ต้องกินมีสูตรบางสูตรพวกเราอ่านกัน พบพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเราไปบิณฑบาตนี้ไม่ได้กินท่านสอนพระสาวกของท่านอดทนเถอะลองดูมันไม่ตายหรอกไม่กินนั่นแหละลองดูเราจะรู้แล้วเราจะได้รู้เราจะได้เห็นว่าโอ๊ยชีวิตนี้มันตั้งอยู่ได้อย่างนี้น้อแล้วมันก็เป็นทุกข์เนาะจะได้เข้าใจถ้าไม่ได้ยุอย่างอื่นเลยแม่ไม่ได้มาท่านก็บรรยายไว้เหมือนกันที่ไม่ได้พูดไปแล้วไม่กินเราไม่ดีมันก็ไม่ให้เรากินไม่ต้องกินน่ะแล้วมันไม่ตายง่ายๆไม่ตายง่ายๆอย่างที่เราก็ทำกันมาแล้วถูกตรงตามแนวทางของพระเจ้าพาทำพาสอนน่ะลองดูแต่ถ้าเราดีเราไม่ต้องกลัวหรอกคุณยกตัวอย่างไม่ต้องเอาอะไรมากอย่างอาตมาอย่างแต่พระผู้ใหญ่พระภันเตของพวกเรานี่มีคุณค่าขึ้นมาแล้วมีประโยชน์ต่อโลกขึ้นมาแล้วขี้คร้านผู้ที่ได้รับ ได้รับบุญคุณจากธรรมะที่ท่านสอนได้สั่งได้ช่วยเหลือเขาก็มาเลี้ยงไว้ขี้คร้านว่าถ้าผมไม่มีอะไรจะกินก็จะรีบวิ่งหัวสูญไปเอามาให้เขาอยากให้เราตายเขาไม่อยากให้เราตายหรอกเขาไม่อยากให้ตายหรอกคนดีขอให้เป็นคนที่มีความดีจริงๆเถอะเป็นคนดีจริงๆเถอะมันจะไม่มีคำว่ากลัวตายแต่ถ้าจะวิ่งไปให้รถชนไม่กลัวรถยนต์ชนไม่กลัวงูกัดแล้วก็วิ่งไปให้งูกัดไอ้นั่นมันไม่ใช่พระอรหันต์หรอกบางคนคนโง่ๆคนอินเดียมีอย่างระบบเราเป็นพระอรหันต์นี่เพราะว่าเราไปหาเข้าไปหางูลายงูก็ไม่กัดเข้าไปหาช้างเกเรช้างเกเรก็ไม่ทำร้ายวิ่งเข้าไปให้รถชนรถชนก็ไม่แตกไม่ รถกับพังนี่มันไม่ใช่เรื่องของศาสนาพุทธและโง่ๆไม่ใช่เรื่องของศาสนาพุทธไม่กลัวตายแบบนั้นมันไม่ใช่ศาสนาพวกนี้ไม่กลัวตายเพราะเมื่อเราดีแล้วเราได้ทำดีแล้วเราก็ไม่ได้ไปประชดประชันแดกดันวิ่งเข้าไปหาช้างเกเรวิ่งเข้าไปหางูพิษซึ่งมันจะไปรู้เรื่องแล้วมันอวัยวะสัตว์วิ่งเข้าไปให้รถยนต์ชนอัคบาร์กันอีกคนเหล็กไม้อะไรต่ออะไรต่างๆแล้วก็ความหนักความเร็วความแรงของการฉะนั้นเหยียบเอาก็แบนเท่านั้นเองมันจะเข้าเรื่องอะไรซึ่งมันเรื่องตลกเป็นเรื่องที่มันเป็นเรื่องที่ลึกเป็นเรื่องเล็กเป็นเรื่องมันเป็นเรื่องที่พระพุทธเจ้าไม่สอนอย่างนั้นแล้วเราจะต้องเข้าใจเป้าหมายของพระพุทธเจ้าเป็นคน เป็นคนที่เน้นความดีความชั่วความควรของพฤติกรรมมนุษย์หรือโดยเฉพาะผู้มีจิตวิญญาณที่ฉลาดที่จะไม่เอาเปรียบเอารัดที่จะละโลภละโกรธละความหลงผิดแล้วก็มาพยายามอบรมผู้อื่นเราทำได้แล้วเราก็อบรมผู้อื่นให้เป็นตามเป็นคนไม่เห็นแก่ตัวจริงๆเป็นเพราะผู้สร้างสรรค์เป็นผู้ที่ทรงอยู่ในโลกนี้เป็นผู้มักน้อยสันโดษจริงๆน้อยเท่าไหร่ก็พอขีดขั้นที่น้อยที่มันเป็นไปได้มีปัจจัยเลี้ยงกายยังขันไว้ให้ประชุมพอเป็นไปสมบูรณ์เรียกว่าสมบูรณ์แล้วอย่างน้อยน้อยตามขีดขั้นที่ท่านวางไว้เป็นทฤษฎีมีผ้า 3 ผืนหรือมีภาพโจรละอีกบ้างผืน 2 ผืน มีภาพจงรักคือผ้าเล็กๆน้อยๆที่มันจะต้องมีเศษเหลือมีเกินนิดๆหน่อยๆอ่ะแต่หลักก็ผ้า 3 ผืนอาหารบิณฑบาตวันละมื้อที่อยู่นั้นนอนคนไม้ก็ได้ท่านก็สอนให้ลูกเอ๊ยแต่บาทเลี้ยงตนในปีข้างหน้าลาบพิเศษน่าจะปฏิเสธก็ได้มีภาพบังสุกุลแต่ผ้าอย่างดีอย่างดีมาจะปฏิเสธซะก็ได้นอนคนใหม่ถ้าจะมีเรือนให้นอนบ้างเป็นเรือนโน้นเรือนชั้นเรือนว่างอะไรบ้างหรือมีถ้ำบ้างนั่นก็ถือว่าเป็นลาภพิเศษจะปฏิเสธเสียบ้างก็ยังได้นอนคนใหม่มันได้หรือกินยาดองแต่น้ำหมดหนาวยามันไม่งามอย่างเงี้ยอะไรบางอย่างเน่าๆอะไรก็กินรักษาร่างกายรักษาโรคไป Agoda ยาจะมีดิบมีดีเป็นวิเศษเป็นน้ำผึ้งน้ำอ้อยเลยสายเนยข้นอะไรเป็นยาพิเศษเอร็ดอร่อยหรือว่าสมัยนู้นเขาก็ยาแบบธรรมชาติแบบนั้นแหละไม่มียาสกัดเหมือนเดี๋ยวนี้กรุงศรีกรุงกลิ่นปรุงรสเหมือนเดี๋ยวนี้หรอกยาสมัยโน้นน่ะมันมีแต่สมุนไพรถือว่าน้ำเนยน้ำอ้อยน้ำหวานเคยใช้เลยคนพวกนี้ถือว่าเป็นยาที่อร่อยชวนกินมากยาที่เข้ายาเป็นน้ำผึ้งอย่างนี้เป็นน้ำอ้อยโอ้โหเป็นยาชั้น 1 จริงๆถือว่าเป็นยาที่วิจิตรเพราะฉะนั้นยาพวกนี้จะปฏิเสธเสียก็ได้กินยาดองน้ำหมดเน่าเอาก็ได้อย่างนี้ท่านสอนให้มากน้อยถึงปานเช่นนี้เราต้องเข้าใจความหมายซ้อนให้มีนิสัย 4 ให้รู้จัก แต่ถ้ามันเหลือเฟืออยู่อย่างทุกวันนี้ยาก็เหลือเฟือยานั้นยิ่งเหลือเฟือมหาศาลเลยแต่ก่อนนี้เขามีสมุนไพรจริงๆเขายังไม่มียาสกัดเหมือนอย่างสมัยนี้เครื่องวิทยาศาสตร์จะไม่มีไม่มีจริงๆมาถึงก็มาฝนมาๆอย่างดีก็มาแช่มาใส่คันมาต้มเอาเท่านั้นแหละสมัยก่อนน่ะไม่มีจริงๆเพราะฉะนั้นยาขนาดมาต้มมาสกัดถือว่ายาชั้นดีนะแล้วก็นาขั้นเทพชั้นสูงน้ำผึ้งน้ำอ้อยเนี่ยโอ้โหเป็นยายาชั้นอร่อยยาฉันมีเศษเลยคนติดหลงไหลเลยท่านก็ยกตัวอย่างสิ่งที่เฟ้อมันงามแงะที่สุดอย่างนี้ปฏิเสธก็ได้เพราะถือว่าเป็นลาภเหลือเฟืออาทิตย์เลขลาวโทร ปานฉะนั้นเมื่อเราเข้าใจทุกเป้าหมายชีวิตและว่ามันยังขันไว้ด้วยปัจจัย 4 ง่ายๆมีนิสัย 4 ได้แล้วสบายมากชีวิตสบายนะเรื่องตอนเด็กดีแข่งทีนี้คนจะเลี้ยงตนได้ปีกแข็งเป็นอาชีพนี้โดยบิณฑบาตจึงจะต้องเข้าใจเหตุผลว่าเรามีความดีพอนะเพราะมันทุกวันนี้เรากินข้าวบาตรเราไปบิณฑบาตมากินแล้วไม่คุ้มแม้แต่ข้าวที่เขาให้มากินเหมือนกินเหล็กแดงเผาไฟเข้าใจให้ดีว่ามันน่ากลัวนะเพราะกูจะมาบิณฑบาตแล้วก็จะต้องไว้ใจตนเองนะว่าเรามีประโยชน์เพียงพอนะจะมาบินทำบาทเนี่ยเราจะต้องเป็นผู้ มีประโยชน์ท่านเพียงพอนะตัวตนต้องรู้ว่าเราน่ะไม่ได้โลภโมโทสันอะไรมาหลงประโยชน์ตนจะต้องมาสร้างรากสร้างยศสร้างสรรเสริญสร้างโลกียสุขอะไรนักหนาแล้วนะโทรมาบิณฑบาตเนี่ยฟังดีๆจะเข้าใจแล้วจะได้ไม่ผิดธรรมหรือจะได้ไม่เป็นหนี้ไม่งั้นถ้าเรากินข้าวกินเหล็กแดงเผาไฟกินก้อนนี้เป็นก้อนหนี้หนักหนามันเป็นของมันโดยธรรมนะทีนี้ใครไม่รู้ก็มาสร้างบาปสร้างกรรมเพราะงั้นที่เคยพูดเอาไว้แล้วพระนี่ที่อาตมาหรือผมเคยพูดว่าพระที่มาบวชบวชกันเนี่ยบวชแล้วก็ตายไปแล้วไปเป็นวัวเป็นควายพอเกิดชาติหน้าเป็นวัวเป็นควายไม่ได้พูดเล่นพูดจริง พระทุกวันนี้ไม่เข้าใจธรรมะแล้วตัวเองได้แป้นเสวยเป็นพระผู้ใหญ่แล้วก็นั่งกินนั่งนอนเสวยใครเอามาก็เอาแต่รับๆๆอนุเคราะห์ทานรับเข้าตาพรึบเลยแล้วไอ้ที่มันสร้างสรรค์ในที่มีประโยชน์แก่สังคมมีประโยชน์แก่โลกเขาไม่ได้ทำอะไรนักหนาและกินกินนอนนอนไปถ้าแก่แล้วก็มันทำไม่ได้แต่จิตใจจริงเนี่ยเป็นคนขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์จริงๆก็อีกเรื่องนึงนี่ก็ยังไม่แก่ยังไม่แก่ด้วยซ้ำยังเป็นอะไรแต่ว่าเป็นได้ยศได้ศักดิ์ได้ตำแหน่งได้แป้นซะแล้วใครก็ต้องเอามาถวายใครก็ต้องเอามาให้ใครก็หลงว่าเป็นบุญเป็นบุญเป็นบุญหอบๆแล้วก็เก็บเอาๆๆเป็นหนี้แล้วไม่สละออกด้วยแล้วไม่รู้จักแม้กระทั่งลาเทนะตาไม่รู้ว่า ถึงอย่างนี้ต้องแลกเปลี่ยนไม่แลกเขาด้วยเอาของเขามากด้วยตัวเองจะมีอะไรแลกออกไปบ้างไม่ได้แลกด้วยอย่าว่าแต่วัตถุเลยแม้แต่แรงกายแรงสมองยังไม่ได้แลกให้แก่เขาเลยเป็นหนี้อย่างไรเท่าไหร่ว่ามาเกิดมาเป็นวัวเป็นควายยังน้อยไปจะมีอะไรเทียบอุทาหรณ์มากกว่านี้มาใช้หนี้ไม่หมดง่ายๆหรอกจะเกิดมาเป็นวัวเป็นควายอีกไม่รู้กี่ร้อยชาตินะจะบอกให้พระที่เป็นอยู่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ว่านะไม่ใช่ไปว่าสัตว์นี่ไม่ได้กล่าวชื่อพระองค์ไหนหรอกไม่ได้ว่าศาลหรอกนะกรรมการกระทำที่เป็นจริงมันเป็นอกุศลจริงๆมีอย่างเงินมานั่งเสวยแป้นโดยอาศัยใบบุญพระพุทธเจ้า ที่พระพุทธเจ้าพาสร้างและตัวเองก็ไม่เป็นจริงเป็นตัวปลอมแล้วมานั่งแอบเจ็บแอบสะสมหอบหามพังเลยชีวิตเป็นหนี้ไม่รู้อย่างไรน่ากลัวนะน่ากลัวคนเห็นเราจะน่ากลัวน่ากลัวคนเข้าใจแล้วจะน่ากลัวเพราะความเลิศประเสริฐของคนที่พระพุทธเจ้าท่านซังทฤษฎีของท่านคนที่ถึงที่ถึงสุดและเห็นด้วยปัญญาอันยิ่งแล้วก็เข้าใจอยู่แล้วไม่มีอะไรเกิดมาในโลกจึงเกิดมาทำงานเกิดมาใช้กรรมที่แปลให้ฟังและใช้กรรมคืออะไรก็กรรมการกระทำการงานมาใช้การงานเราเป็นตัวผลิตการงานเราเป็นตัวใช้การงานการงานมันเป็นทาสเราสมมุติว่าเรานี่คือภาษาสมมุติว่าตัวเราเราเป็นนาย และเราก็ใช้ใครลำบากเราใช้เราเองเราใช้ตัวเราเองเป็นตัวงานมันซ้อนอยู่ในตัวเรานี่แหละเรานี่แหละคือผู้เป็นนายและเรานี่แหละคือผู้เป็นบ่าวเป็นทาสเราใช้ตัวเราเป็นตัวการงานจงทำงานทำงานด้วยกุศลอย่างกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทคืออย่างเนี่ยพระพุทธเจ้าจึงตรัสไว้ประโยชน์ตนประโยชน์ท่านถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทประโยชน์คืออะไรพอลงท้ายประโยชน์ตนเป็นประโยชน์ท่านมันครบภายในตัวแล้วมันเป็นประโยชน์ท่านประโยชน์ตัวเองอาศัยเล็กๆน้อยๆประโยชน์ตนอาศัยอะไรอาศัยปัจจัย 4 อาศัยช่วยมันหน่อยก็ จะให้คนอื่นมาขี้แทนอยากให้คนอื่นมาเคี้ยวอาหารแทนและประโยชน์ตนมันไม่มีมากอะไรตอนนี้เคี้ยวข้าวหน่อยจะเคี้ยวยังไม่อาศัยหรอกไม่ให้คนอื่นเคี้ยวมันก็จะเกินไปเอาขี้หน่อยเยี่ยวหน่อยก็เยี่ยวเองนั่นประโยชน์ตนน่ะพี่ก็ใช่คนอื่นขี่แทนเยี่ยวกับคนอื่นคนอื่นเยี่ยวแทนเกินไปอยู่ตรงไม่มีอะไรเป็นแต่เพียงอยู่ในวัฏจักรวงสังเคราะห์เป็นอ่า circulate เป็นความหมุนเวียนอะไรระบบของชีวิตเล็กๆน้อยๆเท่านั้นอ่ะกินนอนพักเล็กๆน้อยๆซึ่งตนต้องทำเองดูแลบ้างนิดหน่อยช่วยตนเองนิดหน่อยและประโยชน์ตนเท่านั้นเองยังทันอยู่นี้ก็ดูแล มันง่ายง่ายมากแล้วรักษาขันธ์ 5 ให้มันพอเป็นไปให้มันหมุนเวียนเป็นวัฏฏะเราก็รู้ตามสมมุติว่ามันยังไม่สลายมันยังไม่เลิกจากการประชุมมันยังเป็นการโยหรือมันจะเป็นวัฏฏะมันจะเป็นวัดป่าก็คือ circulation นั่นแหละความหมุนเวียนอยู่มันยังเป็นระบบอยู่มันยังประชุมกันอยู่มันยังทำจิตทำการได้อยู่ก็ดูแลมันเล็กน้อยจัดการมันเล็กน้อยช่วยมันนิดหน่อยมันไม่ยากเลยจะเห็นว่าชีวิตเราถ้าเราเป็นพระพุทธเจ้ายิ่งเป็นถึงขั้นอรหันต์แล้วมันไม่ยากเลยชีวิตมันง่ายง่ายแต่เลี้ยงดูมันไว้ตรงง่ายๆมันไม่ยิ่งมันไม่ใหญ่หรอกแต่มันมีคุณค่าต่อโลกมากๆเพราะมันทำงานให้แก่โลก งานใดสำคัญขณะนี้เศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดที่ขาดแคลนในสังคมมนุษย์คือวิชาความรู้ทางด้านจิตวิญญาณคือพฤติกรรมหรือว่าอะไรล่ะจะเป็นนโยบายหรือเป็นวิธีการหรือเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพที่จะทำให้คนลดความเห็นแก่ตัวสิ่งที่มีประสิทธิภาพที่จะทำให้คนรถโลภลดกรดลดลงสิ่งที่มีประสิทธิภ