240710-3-092 ทางเอกภาค3-ตอน092(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันที่ 10 กรกฎาคมพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์อบรมทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกวันนี้ก่อนจะต่อที่เราจะพูดถึงไอ้เรื่องของกรรมทั้งหลายไม่ว่ากรรมดีกรรมชั่วสุตตะตุ๊กตานังและมันเป็นผลมันเป็นวิบากอะไรก็ก็ขอแนะเรื่องของการทำในใจอีกเพื่อการปฏิบัติประพฤติของเราจะได้เป็นอยู่สุขต่อไปอีกนิดหน่อย ก่อนอยากจะให้สังเกตอีกนะเวลาทำในใจทำใจในใจของเราให้อ่านอารมณ์อ่านใจของเราให้ชัดๆเจนๆถ้าเราได้ทำอย่างที่เขาก่อนก็แนะไปแล้วอะไรที่มันสมควรมันหน้าเราก็ต้องทำตามที่มันสมควรที่ทำตามที่มันน่าจะเป็นอย่างนั้นและทำในใจให้มันเป็นอย่างนั้นอย่าไปทำอย่างที่มันไม่น่าจะเป็นอารมณ์นั้นมันไม่น่าจะเป็นเพราะเราจะไปทำในใจให้มันเป็นอารมณ์อย่างนั้นทำให้มันเป็นอย่างอารมณ์ที่มันน่าจะเป็นทำจริงๆคุณไม่ทำคุณก็ไม่ได้กรรมใครกรรมมัน การกระทำกรรมเป็นการกระทำทำเป็นอันทำทำทำทำทำจริงเรื่องเป็นจริงไม่ทำมันก็ไม่จริงเราก็ไม่ได้ฝึกไม่ได้หัดไม่ได้ทำเพราะงั้นเรารู้อยู่ว่ามันนั่งนี่แหละอารมณ์มันมีเป็นอารมณ์ผีอารมณ์ง่วงมันเข้ามาเงี้ยเรารู้แล้วรู้ตัวมีสติมีเรียกว่าสติบ่มีสติสัมปชัญญะตั้งตัวปัญญาเห็นแจ้งแล้วไอ้นี่ไม่น่าจะเป็นอย่าไปให้เป็นอารมณ์อย่างนี้คุณจะทำยังไงคุณทำของคุณเลยจะทำยังไงทำในใจยังไงที่มันจะให้ไม่ให้มันเป็นมีวิธีการยังไงคุณหาอีกทีวิธีในนั้นเมื่อคุณทำได้ก็เป็นมโนมายึดที่เป็นมโนมยิทธิเป็นอิทธิ No อันเป็นของเราของใครก็ของใครของใครเราไม่รู้ด้วยใครใครทำใครได้อันเป็นของเราเราทำเราฝึกมันบอกกันยากไอ้จิตมันไม่มีตัวไม่มีตนมันบอกกันยากคุณจะทำยังไงและเด็กใกล้ที่สุดเนี่ยได้แนะได้ใกล้ที่สุดแล้วคุณทำยังไงบอกสำหรับบอกพี่บอกข้าบอกแกบอกทุบบอกตีอะไรก็เป็นภาษาแทนทั้งนั้นน่ะบอกให้สลัดออกก็ว่าบอกให้จ้างคลายก็ว่าบอกให้มันหายไปเลิกไปอย่างนั้นก
อ่านต่อ
ลับมาเป็นอีกอย่างนึงเปลี่ยนเป็นอย่างนั้นมาเป็นอีกอย่างนึงก็บอกทั้งนั้นน่ะภาษานั้นแต่เวลาทำแล้วคุณก็จะลองทำดูยังไงไอ้ทิวภาษาเหล่านั้นมันเป็นภาษาแทนทั้งนั้น กูจะทำยังไงจับตัวจับจิตจับอารมณ์แล้วเปลี่ยนเปลี่ยนกลับค่าดับเลือดแปลมันให้จริงคุณไม่จริงคุณก็ไม่จริงคุณเสพสมอะไรมันก็เป็นอันนั้นแหละซ้ำซากสั่งสมคุณเซฟให้มันดีมันติดมันก็ซ้ำไปซากไปมันก็เคยไปปฏิเสธว่านาไปเสพคุณไปคุณก็ได้ไอ้นั่นมาถ้าคุณตัดได้มากคุณเปลี่ยนได้มากเรียนจนคลั่งเปลี่ยนจนเก่งเปลี่ยนจนเด็ดขาดจนมันไม่มารอหน้าจนมันไม่มาเป็นอีกก็คุณทำเองทั้งสิ้นอย่าว่าแต่อารมณ์มันจะง่วงมันอารมณ์อะไรก็ตามที่เราเห็นว่าไม่ควรไม่น่าไม่น่าจะเป็นไม่น่าจะ ให้มันเป็นอย่างนั้นไม่เห็นหน้าจะให้มันไปเคยอย่างนั้นไปเสพอย่างนั้นคุณก็ต้องทำเอาตลอดเวลาทำจริงๆทำอย่างที่เรียกว่าเราไม่ไม่ใช่ว่ามานั่งแต่ปล่อยปละละเลยไม่ๆๆไม่ทำอย่างปล่อยปละละเลยทำจริงๆทำชัดๆเลยนี่เป็นการทำในใจทำใจในใจต้องทำไม่ทำไม่ได้แล้วต่อมาอีกอันนึงการทำใจในใจที่จะเป็นสุขหรือพ้นทุกข์เพราะถ้าพูดใดได้พิสูจน์อิทธิบาทอิทธิ มันเป็นอิทธิวิธีเป็นมโนมยิทธิมโนมะยมบวกสิทธิในความเก่งหรือว่าเป็นความที่เป็นฤทธิ์เป็นแรงอิทธิฤทธิ์แปลว่าฤทธิ์แปลว่าแรงแปลว่าพลังพลังนี้เป็นวิมุตนะมีมดนั้นเป็นพลังวิทย์นี้มีพลังเป็นเครื่องแสดงบอกเป็นเครื่องแสดงออกถึงความเป็นสมณะผู้ที่จะชื่อว่าเป็นสมณะแล้วต้องมีพลังที่ว่าไม่ใช่ว่าเป็นคนที่จะ แล้วก็เป็นคนที่เฉยๆไม่มีอะไรเหมือนคนขี้โรคเหมือนคนอ่อนแอเหมือนคนที่ไม่มีอะไรไร้อะไรเลยไม่ใช่พูดชื่อว่าสมณะมีพลังเป็นวิมุตหรือมีวิมุตนั้นแสดงออกอยู่ซึ่งพลังผู้ที่เป็นสมณะมีอายุแสดงว่ามีอายุอยู่แสดงว่ามีอายุก็เพราะว่ามีอีกทีมีอิทธิบาทแสดงว่ายังไม่ตายมีอิทธิบาทผู้ใดมีอายุอยู่หรือยังไม่ตายมี บาทอยู่แล้วอธิบายนี้ถ้าอิทธิบาทนี้เป็นวิมุตซ้อนออกไปอิทธิบาทนี้เป็นพลังและถ้าอิทธิบาทนี้เป็นพลังอยู่แล้วถ้ามันเป็นวิมุตมันก็ต้องเป็นสุขที่เป็นสุขก็เพราะเป็นชาเป็นวิมุตอยู่ในตัวที่เป็นชายก็เพราะว่าได้เผากิเลสไปหมดแล้วช้างเนี่ยเพราะว่ามันเพ่งรู้เพลงเผาไปหมดแล้วทีนี้แม่งรู้เพลงเผาได้แล้วก็ฝึกจริงๆทำใจในใจจริงๆให้จิตนี้ไม่มีนิวรณ์ไม่มีกิเลสอะไรจริงๆแล้วเราจะได้พิสูจน์ว่าโอ๊ยจิตไม่มีนิวรณ์ทั้งหมดนี่มันเป็นสุขจริงๆ เจ๊ไม่มีเนื้อวัวจะเป็นสุขจริงๆก็ไม่มีกามคุณไม่มีพยาบาทก็ไม่มีทีนะมีท่าเลยไม่มีอุจจาระกูก็จะอะไรไม่สงสัยเลยเห็นจิตของเราอยู่โปร่งว่างอย่างนี้มันเป็นสุขจริงๆคุณเป็นสุขจริงๆทำใจในใจอ่านใจในใจรู้พฤติกรรมของใจในใจจิตมันปราศจากนิวรณ์นี่มันสบายจริงๆรู้วันนี้ให้ชัดเป็นวิชาหนึ่งแล้วทีนี้เราก็ต้องรู้จิตใจความยินดีมาเริ่มต้นรู้จิตในความยินดีและก็จะเริ่มเป็นอิทธิบาทในขณะที่เราว่าอยู่มันจะเฉยเฉยจนกระทั่งเราเอาแต่มันเฉยจริงๆเป็นอารมณ์ปรมัตถ์ว่างอยู่เฉยๆนั่งเฉยๆ ไม่มีแม้ตัวแม่ตนมันก็จะไม่รู้แม้กระทั่งเรานั่งอยู่ไม่รู้ว่าตัวอยู่ไหนด้วยไม่มีอะไรเรียกว่าอยู่ในอารมณ์ของอรูปของ อนันต์โตอากาศโซติอนันตังวิญญาณอันติเมื่อไหร่ๆก็รู้ว่าวิญญาณก็เป็นอย่างนั้นว่างก็เป็นอย่างนั้นไม่แปลกอะไรเลยแต่เราไม่ต้องไปติดเราปฏิเสธสักสลัดคืนได้แล้วก็สลัดคืนไม่แช่ไม่ติดเพราะถ้าติดแล้วก็เดี๋ยวก็แชร์ไปเดี๋ยวก็กลายเป็นตัวเศษไม่ติดแต่เราจะอยู่กับทิฏฐธัมสุขกับวิหารอาศัยอาศัยทานธรรมชาติธรรมชาติเป็นสุขอยู่ที่สุขตอนนี้สุขเป็นเครื่องอาศัยหรือการพบที่สุดที่อยู่ในอีสานเราจะเรียกว่าสุขก็เป็นภาษาที่มาลำลอง มาขออาศัยแล้วทีนี้ก็ย้อนไปว่าคนจะต้องมีอายุเมื่อคนยังรู้สึกว่าตัวเองมีอายุอยู่ตัวเองมียังไม่ตายนี่แปลง่ายๆจะแปลในตัวพยัญชนะเองอายุก็แปลว่าเป็นผู้มีประโยชน์อายุแปลว่าเกิดประโยชน์เกิดประโยชน์คือตัวอิทธิบาทเนี่ยถ้าเราไม่มีอิทธิบาทเราไม่เป็นตัวประโยชน์เพราะฉะนั้นสมรรถนะคืออะไรสมณะคือตัวประโยชน์ตัวอิทธิบาทตัวฉันทะวิริยะจิตตะวิมังสาโดยเจริญอาทินี้อยากจะให้พวกคุณทำใจในใจว่าถ้าใจ คุณเนี่ยเป็นใจที่ยินดีจะเป็นเรียกว่าประมุขชาติก็ได้ในเมื่อกี้พูดถึงนิวรณ์ที่ 7 นะจากวิชาอวิชชาและประติมากรรมที่ตัวไม่ยินดีถ้าตัวยินดีประมูลพระหรือฉันทะเป็นตัวดีเป็นตัวเห็นความดีนั้นเห็นตัวดีนั้นในใจทำใจยังไงที่มันยินดีพอใจยินดีพอใจในสิ่งที่กำลังเรากำลังครองอาการนี้เรากำลังวิริยะเรากำลังขยันเรากำลังเพียรแล้วพอใจในความเพียรพอใจไม่มิจฉาทิฐิ เราเห็นว่าความเพียรเป็นความดีเราเห็นว่าใจของเราได้ปรารภความเพียรใจจิตตะเอาใจมาใส่ที่ตัวเพียรเอาเพียรมาใส่ที่ตัวใจแล้วเราก็สนใจในจิตในการในงานและอธิบายในกรรมในวิริยะในประโยคแล้วกำลังเห็นใจในประโยชน์ใจของเรานี่มาอยู่ในประโยชน์ประโยชน์นี่มันก็เกิดอยู่แล้วก็เพี้ยนทำประโยชน์นี้ไปด้วยการวิมังสาด้วยการเห็นแก่นเห็นศาลเห็นเนื้อประโยชน์และรักษาเห็นแก่นสารว่าเออมันเป็นประโยชน์อย่างนี้นะอันนี้ที่เราคิดเราทำเราพูดพูดอย่างนี้มันมีประโยชน์ทำการอย่างนี้อยู่มันเป็นประโยชน์กรรมอย่างนี้เป็นกัมมะที่มี ผลดีที่มีประโยชน์ดีคิดให้คิดต่อไปว่ามันไปยังไงมันเกี่ยวมันสัมพันธ์ยังไงคุณค่านี้มันเป็นยังไงมันจะไปให้คนนั้นคนนี้ยังไงมันจะไปเป็นอะไรต่ออะไรถ้าจะคิดพิจารณาต่อถ้าไม่พิจารณาต่อขอให้เธอส่องดูอารมณ์ถ้าอารมณ์พูดใดทำอะไรอยู่ก็กินดีในอันนั้นอยู่ใส่ใจอยู่วิริยะเพียรแล้วไม่มีอารมณ์อื่นเข้ามาแทรกเลยแล้วก็ปล่อยไปเรื่อยๆมันเหมือนกับมันเร็วๆมันเหมือนกับมันว่างๆมันเหมือนกับมันไม่นานมันเหมือนกับมันบางทีไปตั้งหลายชั่วโมงแล้วก็ยังเฉยๆเบาๆเป็นสวรรค์ของคนที่วางใจเป็นสวรรค์ของคนที่อยู่กับสิ่งนั้นอย่างได้จริงๆเลย เพราะฉะนั้นเมื่อเราเลือกกรรมเมื่อเราเห็นกรรมเราเห็นการงานวาจากายกรรมวจีกรรมที่ดีกว่านี้ยังมีอีกเมื่อเราพิจารณาแล้วเออกายกรรมวจีกรรมนี้เราไปทำเถอะแล้วเราก็ไปทำทำแล้วก็เป็นอิทธิบาททำแล้วเราก็ยินดีทำแล้วเราก็มีวิริยะมีใจอะไรก็อยู่เอาใจใส่ใจใส่ใจอยู่ที่นี่ใจไม่เป็นอื่นใจเป็นเอกลักษณ์ตาเป็นฌานใจไม่อุทธัจจะไปนู้นไปนี่อะไรพิจารณาธรรมอยู่ในใจในใจเป็นปัญญาอยู่รู้ด้วยปัญญารู้ด้วยปัญญาจะไปถึงสมาธิที่เป็นอันนาสวะสัมมาทิฏฐิที่เป็นอาขอแถมซะเลยเพราะว่าตอนนี้มันถึงจะถึงอันนี้แหละสัมมาทิฏฐิที่เป็นอาน เพราะนั่นคือสัมมาทิฏฐิคือความเป็นอนาสวะหรือความเป็นสัมมาทิฏฐิเป็นความเห็นที่เป็นอนาถเป็นความไม่มีอาสวะนั้นเห็นอยู่แล้วก็อยู่กับสิ่งที่เป็นสัมมาทิฏฐิสัมมาทิฏฐินี้ที่จริงเป็นตัวจบเป็นตัวครบเป็นตัวบริบูรณ์บริบูรณ์ที่มันอยู่พร้อมกับตัวสัมมาทั้งหมดทั้งหมดองค์แห่งมรรคทั้งหมดอยู่พร้อมจะทำกายกรรมอยู่ก็ตามจะทำวจีกรรมอยู่ก็ตามจะทำสังกัปปะดำริปรารภอยู่ก็ตามเป็นสัมมาทั้งหมดมี ยาเป็นตัวอยู่ด้วยมีญาณวิทยุมีปัญญามีญาณสัมปยุตมีญาณท่านประยุทธ์ในชีวิตมีญาณร่วมอยู่ด้วยมีปัญญาเป็นปัญญาเป็นปัญญา 4 เป็นปัญญาพละแต่ครบอยู่อินทรีย์ครบพละครบอยู่ในนั้นเลยมีสติมีธรรมวิจัยสมโภชน์ชงมีสัมมาทิฏฐิโดยตรงที่เห็นอยู่รู้อยู่เป็นตัวเห็นเป็นตัวเข้าใจอยู่ทิฏฐิเป็นตัวเข้าใจเลยรู้ว่าเข้าใจตัวเองอยู่ว่าตัวเองกำลังเป็นสิ่งนั้นกำลังยืนอยู่อย่างนั้นไม่มีอะไรอื่นเป็นอันหนึ่งอันเดียวแล้วก็เป็นไปรู้ว่าเป็นประโยชน์แล้วก็ทำ ประโยชน์นั้นยังประโยชน์นั้นไปเรื่อยๆสบายเบาฟังดีๆนะฟังความอธิบายฟังความหมายแล้วคุณไปทำใจในใจอย่างนี้ใจมีฉันทะเจ้าคุณสดมนต์คุณก็มีฉันทะก็สวดมนต์นี้ไปอยู่เฉยๆไม่ได้มีจิตระแวงเราว่ามันจะไม่น่าทำเป็นอย่างโน้นอย่างนี้ไม่มีมีฉันทะเต็มอยู่มีวิริยะความเพียรก็เพี้ยนไปตามปกติความเพียรคือเจตนาจะให้อันนั้นมันเคลื่อนไปดำเนินไปอยู่เรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยพร้อมกันนั้นก็มีทำเอาไว้ใจทำเอาไว้ใจจะก่อให้เกิดวิมังสาทำวิจัยวิจัยวิจัยไปดูตรวจตราอยู่เรื่อยว่ามันดีอะไรอะไรดีอะไรไม่ดีไม่ดีไม่เอาแม้ กัปปะการดำริห์อันนี้ไม่ดีไม่ดีไม่เอาอันนี้ดีเอามันวิเคราะห์อันนี้มันจะมีปัญญาตัวปัญญาว่าเอออย่างนี้มันดีนะถ้าเอาอันนี้มาใส่อีกปรุงขึ้นมาสร้างขึ้นมาแถมขึ้นมาผสมขึ้นมาอีกดีนะอันนี้มันก็เป็นความเจริญมีบางสามีบังสาต้องมีองค์แห่งปัญญาปั้นอินทรีย์ปัญญาพละธัมโมวิจัยเห็นเป็นความเห็นเป็นทิฐิเข้าใจเห็นอยู่ว่าดีจริงๆสัมมารามทั้งหมดพร้อมองค์แห่งมรรคพร้อมองค์ทั้ง 8 องค์ทั้ง 7 มันมาถึงสัมมาสมาธิด้วยเรียกว่าองค์ทั้ง 8 องค์แห่งมาครบครันอยู่เลย พร้อมพลังมันจะมีจังหวะบางทีมันก็ต้องพูดบางทีมันไม่ได้พูดมันไม่มีพูดหรอกแต่ว่าประเดี๋ยวจะพูดก็พร้อมอยู่ในตัวอัตโนมัติดีสบายอันนี้เป็นสภาพที่เป็นสัมมาทิฏฐิที่เป็นอนาสวะเป็นตัวพ้นอาสวะพ้นอนุสัยพ้นอะไรแล้วเป็นตัววิมุตเมื่อกี้อธิบายไปแล้วว่าอายุหรือสมณะที่มีอายุอสมนะที่มีอายุและสมณะที่มีวิมุติแล้วนี่มันเป็นพลังคุณคิดดูซิว่าอีผีบ้านี่มันเป็นพลังได้ยังไงสร้างสรรค์ยินดีในการงานวิริยะก็มีตัวเพียงก็มีจิตใจเอาใจใส่อยู่วิมังสาพัฒนาอยู่มันเป็นตัวพลังเป็นตัววิมุตถ้าคุณไม่มีตัวคำว่าวิมุตติอธิบายของ ฟังดีๆถ้าคุณไม่มีตัวเป็นที่มาของคุณทุกข์คุณจะพูดคุณก็ทุกข์คุณจะเดินคุณก็ทุกข์คุณจะเหยียดแขนออกคุณก็ทุกข์บอกว่าโอ้ไม่ยินดีจะเหยียดแขนออกแล้วคุณต้องฝืนเหยียดแขนไปนี่นะคุณถูกแล้วไม่เชื่อทดลองกูจะลืมตานี่นะมันไม่ได้ยินดีจะลืมตามันอยากจะหลับแล้วคุณจะลืมตาขึ้นโอ๊ยคุณลืมไม่ขึ้นง่ายๆตายนี่แสนหนักพิสูจน์ไม่เชื่อพิสูจน์เพราะฉะนั้นลงไม่มีวุฒิแต่จะลืมตาไม่มีพลังที่จะเบิกเปลือกตาขึ้น จริงๆไม่มีพลังแม้แต่จะเบิกเปลือกตาขึ้นเพราะไม่มีวิมุตผู้มีวิมุติแล้วจึงมีพลังอย่าว่าแต่เบิกเบิกตาเบิกตาเลยจะยกภูเขาได้ด้วยแต่ต้องฝึกนะต้องยกภูเขาน้อยๆก่อนมีพลังเพราะมีรีโมทเพราะฉะนั้นอิทธิบาทใดไร้วิมุตอิทธิบาทนั้นทุกข์แม้คุณจะเห็นด้วยปัญญาว่ายินดีได้ยินดีแต่คุณก็ยังมีจิตที่มันยังมีเศษกิเลสไม่กลับกันอีกแหละยินดีที่เข้ามายินดีแล้วมันทุกข์แล้วถ้ายินดีแม่ยินดีแต่คุณไม่มีวิริยะก็ทุกข์ยินดี มีวิริยะแต่ไม่มีเอาใจใส่ก็ทุกข์ถ้าใจนี่เอาใส่อยู่เลยเต็มอยู่กับนี่เลยนะมันเป็นสุขเป็นสุขเมาว่าโปร่งโล่งไม่มีอะไรเหมือนไม่มีอะไรอยู่กันนั่นแหละสบายเป็นเอกก็ทำเป็นเอโกธัมโมเป็นเอกภาพเป็นตาเป็นเอกัคคตาสบายเพราะฉะนั้นจิตอารมณ์ที่ไม่มีกิเลสเลยไม่มีนิวรณ์อะไรเลยเป็นอุปกรณ์ละอยู่เป็นประมุขช้าและเราจะสร้างเป็นกุศลนี้เป็นนิวรณ์ที่มันเป็นอุปการะไปหมดคุณเห็นดังนี้เป็นวิชาคุณรู้ดังนี้เป็นความรู้อย่าเอาวิชากันนะอย่าอวิชชา จงฉลาดเพราะฉะนั้นเราจะยืนคำว่าเป็นสมณะผู้มีเป็นสภาพสมรรถนะบอกแล้วว่าสมณะที่ยังไม่ตายสมณะที่มีอายุมีอิทธิบาทเป็นตัวแสดงบทหมดอยู่มีที่บาปไม่ใช่มีตัวช่วยมันจะมีตัวไม่มีอะไรไม่มีการงานไม่มีความเพียรไม่มีสารัตถะไม่ใช่เป็นคนมีสารัตถะสร้างสรรค์มีอิทธิบาทมีอายุมีศีลกระทำอะไรก็แม้จะมีงานมีการก็ไม่ละเมิดศีลมีศีลเป็นวรรณะแสดงตัวอยู่เป็นผู้มีวรรณะมีสีทำให้ละเมิดในสีในกฎระเบียบไม่ทำทุกกฎ ไม่ทำสุภาษิตไม่ทำให้ละเมิดศีลละเมิดวินัยละเมิดระเบียบละเมิดกฎเป็นจริงถือว่าเป็นสมรรถนะไม่ละเมิดได้แล้วไม่ทุกข์ด้วยไม่ละเมิดอย่างไม่ทุกข์ด้วยไม่ละเมิดศีลไม่ละเมิดวินัยไม่ละเมิดกฎอย่างไม่ทุกข์เลยสบายเป็นมีวรรณะมีอายุมีวรรณะมีสุขเพราะชาญไม่มีนิวรณ์อะไรทุกอย่างเต็มหมดเลยเป็นอุปการะมีวิชามีประมุขชักมีกุศลเป็นหนี้วร 6 7 8 มีวอนทั้ง 5 นั่นไม่มีอยู่แล้วเห็นไม่มีวิจิตรอิจฉาเลยบัดสีบัดสีบัดสีเห็นอยู่ชานนท์โต Store เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนั่นเทียวอาสวะก็ไม่มีอาสวะก็ไม่มีเพราะมันพร้อมด้วยสมาชิกเต็มมีสัมมาทิฏฐิมีสัมมาวายามะมีสัมมาสติทำงานห่มล้อมอยู่เต็มมีความพยายามมีสติสังกัปปะก็พอเหมาะอยู่ทำไปก็พอเหมาะพอเจาะมันไม่พอเหมาะปรับถึงเรียกว่าวิมังสาไม่พอเหมาะปรับมีธรรมะวิจัยสมโภชจงมีวิริยะสมโภชจงทำอยู่เรื่อยๆเลยเป็นปิติดีดียิ่งสงบยิ่งกว่าสัตว์ที่เนียนๆๆสั่งสมลงเป็นสมาธิเรื่อยไปสมาธิเราตั้งมั่นแข็งแรงแข็งแรงยิ่งเสพคุณความแข็งแรงอุเบกขาและยิ่งยิ่งใหญ่อุเบกขานี่แปลว่ายิ่งใหญ่ยิ่งใหญ่เจ็บยิ่งใหญ่มาก อุเบกขาเป็นตัวเอกบอกค่ะมีทุกอย่างในนั้นค่ะคือความว่างปลูกเป็นตัวเกิดแปลว่าตัวส่งอยู่ตั้งอยู่ตั้งอยู่เป็นเอกเป็นเลิศเป็นหนึ่งคุณยังเกิดอยู่อุบลปากบอกค่ะอุเบกขาว่าว่างก็มีอยู่ในนั้นเกินก็มีอยู่ตั้งอยู่ทรงอยู่จริงๆยังไม่ตายเป็นเลิศเป็นเอกเป็นเด่นเป็นที่หนึ่งเป็นอันเดียวเมื่อกี้เอกก็ทำเอกกับคุณเอกภาพอะไรก็พูดไปหมดแล้วเป็นเอกเป็นอาหารกันเองเป็นการหาโรด้วยไม่เอาพลาดไม่มีอะไรบอกพร่องไม่มีอะไร บกพร่องไม่มีอะไรอาพาธไม่ป่วยไม่เจ็บไม่ทุกข์ไม่เอาพลาดเขาแปลว่าอัปปาทางนี้ว่าไม่ทุกข์เขาก็แปลไม่ทุกข์ไม่บกพร่องแล้วสุดท้ายนางแคล่วคล่องว่องไวมีพลังไม่ขัดแย้งกับวิมุตมีวิมุตพร้อมมีพลังผาสุวิหารหลังเป็นวิหารเป็นเครื่องอาศัยที่ผาสูงเครื่องอาศัยที่ขายเพราะเรามีความเป็นสมณะที่มีลักษณะที่แสดงหมดเลยมีอายุมีวรรณะมีสุขมีพละด้วยวิมุติถ้ามีพวกมี โยคะก่อนมีอายุมีวรรณะมีสุขค่ะมีโภคะมีพรหมเมตตาเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขามีอัปปมัญญาเป็นพ่อค้ามีพ่อค้ามีความเป็นพรมเพราะเรายังไม่ตายเราแสดงบทบาทผมอยู่มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขามีความสร้างสรรค์มีความกรุณาจิตอุเบกขาเป็นตัวปลายก็มีอยู่ครบอยู่เต็มอีกอาศัยซ่อนอยู่ในนั้นเสร็จเพราะฉะนั้นพระอรหันต์เจ้าของพระพุทธเจ้าหรือสมรรถนะของพระพุทธเจ้านั้น จึงเป็นสมณะที่มีพลังสร้างสรรค์มีพลังพลังไม่ใช่เหมือนคนขี้โรคไม่ใช่เหมือนไอ้หุ่นยนต์สั่งก็ตายแล้วไม่มีฤทธิ์ไม่มีแรงอะไรไม่ใช่เป็นตัวมีฤทธิ์มีแรงเป็นตัวสร้างสรรค์เป็นตัวพลังไม่เคยแคร์แต่มีอิทธิบาทยืนหยัดยืนยันรายละเอียดในทฤษฎีต่างๆของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเหล่านี้เป็นความลึกซึ้งเป็นพระปัญญาธิคุณที่ได้ตรัสรู้ด้วยพระองค์เองแล้วสอนสัตว์มนุษย์โลกให้รู้ตามผู้รู้ตามเป็นสมณ สมักชะตาสัมมาปฏิปทาเป็นผู้ดำเนินชอบเป็นผู้ปฏิบัติชอบตามนี้จึงชื่อว่าสมณะพราหมณ์ของพุทธมีชื่อว่าเป็นนักบวชเป็นสมรรถนะของพุทธดำเนินชอบตามนี้ตามสัมมาเรียวมะชอบตามบทปฏิปทาชอบ 7 อย่างและทรงสั่งสมลงเป็นสัมมาสมาธิอันที่ 8 เมื่อมีสัมมาสมาธิอธิบายเป็นแก่นเป็นแกนเป็นสิ่งที่เป็นจริงแล้วมันง่ายไปหมดมันง่ายไปหมดจะเมาอาญามาแทบจะบอกว่าพยายามไม่เห็นมันจะต้องพยายามอะไรมันก็เห็นมึงง่ายๆลอย ไปเองไม่ต้องพยายามอะไรนักเลยมันก็เป็นไปเองแต่คนที่ยังมีจิตยังไม่ยินดีนะโอ๊ยพยายามแล้วก็ไม่ตั้งพยายามแล้วก็ไม่เดินพยายามสตาร์ทก็ไม่ติดเพราะมันไม่ยินดีตัวเดียวเนี่ยสำคัญเพราะคำว่าทำใจให้ยินดีตอนนี้จงทำในใจให้ดีนะคุณฟังให้ดีๆตัวไม่ยินดีเข้ามาแผ้วพานนิดนึงเท่านั้นน่ะคุณจะเห็นทุกข์การเห็นทุกข์ด้วยจิตที่ยิ่งลึกซึ้งสุขุมประณีตนั้นยิ่งยากบอกแล้วเมื่อกี้ว่าคุณจะลืมตาขึ้นเท่านั้นถ้าคุณไม่ยินดีจะลืมตาคุณทุกหรือไม่ขึ้น ทุกข์คุณจะเห็นทุกข์ได้เมื่อคุณมีจิตละเอียดการที่จะเห็นทุกข์ได้อย่างละเอียดการจะเห็นทุกข์ได้อย่างมากอย่างทุกๆอย่างทุกๆตัวยากยิ่งกว่ายิงศรไปเสียบรูกุญแจจากที่ไกลร้อยดอกให้เสียบที่รูกุญแจรูเดียวนั้นยากยิ่งกว่าจากเส้นผมออกเป็นร้อยแฉกแล้วให้แต่ละแฉกนั้นเท่ากันคำพูดนี้ซึ้งมากทำจากนี้ซึ้งมากถ้าคนเข้าใจในทุกข์ป่วยการกล่าวปฏิกูลหลาขี้หมาแห้งที่เราเคยเรียนมามากหลายตั้งแต่เราทุกข์เพราะเรายังติดสิ่งอยากติดกับไม้มุขติดตามติดโรคกระทำ ถึงขั้นที่กำลังกล่าวนี้เป็นปรมัตถ์ชั้นสูงเป็นการทำในขั้นอัตราอัตภาพทำใจในใจทุกคำกริยาเป็นผู้ที่รู้ในสัมมารีมรรคองค์ 8 แล้วเพราะฉะนั้นในอยู่ในภาวะการงานใดทำอะไรอยู่สมศักดิ์กัปปะอยู่วาจาอยู่มีการกระทำการงานมีทำอาชีพอยู่สไมล์อริยมรรคครบครันอยู่แล้วคุณก็อ่านจิตจับจิตรู้ตัวตลอดเวลาเลยว่าเราไม่มีฉันทะนี่เราทุกข์แล้วเราไม่มีฉันทะเราทุกข์แล้วทุกข์จริงๆแต่ถ้าทำใจในใจอย่าให้มันไม่มีต้องให้มีฉันทะต่อให้มีประมุขช้าเมื่อ เป็นจริงลงตัวแล้วเอ้ยจิตใจเรามันยินดีแล้วมันปล่อยมันไม่ไอ้ความไม่ยินดีไม่มีมันยินดีจริงๆสบายคุณอ่านใจไปเลยที่คุณจะไปวันนึงคืนนึงมันผ่านไปผ่านไปสบายแล้วรังสรรค์ไปคุณเป็นตัวงานเป็นแรงคนที่แรงกว่านี้ดูเหมือนมันไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยไม่รู้จักเมื่อยหรือยังไงกันโว้ยเราจะได้คนมีประสิทธิภาพขนาดไหนไม่มีมวลไม่มีมองไม่มีเศร้าไม่มีสร้อยบางที่ออกแรงงานมากมันก็อาจจะใช่ปฏิกิริยาของกล้ามเนื้อปฏิกิริยาของพลังงานที่เราปรุงมันมากเป็นอุตุอุตุที่เป็นกุศลของลมของไฟดินลมไฟอยู่ข้างในมันเกิดปฏิกิริยามันก็เกิด มีกากวิเศษมีเหงื่อไหลมีความร้อนออกอะไรต่างๆนานาพรุ่งนี้มึงก็เป็นจริงที่เมื่อเราทำมากเมื่อมันเกิดพลังงานมากมันเป็นพลังพลังเหล่านั้นน่ะแสดงถึงลักษณะของวิมุติของพุทธไม่ใช่พลังแสดงวิมุตของฤาษีแห้งนั่งเฉยไม่มีความร้อนเลยมีแต่ความเย็นเจี๊ยบส่วนวิทย์ของพระพุทธเจ้ามีพลังไม่เย็นเจี๊ยบหรอกโดยลักษณะพวกนี้แต่เย็นใจฟังดีๆนะมันไม่เย็นเจี๊ยบหรอกเห็นพลังงานนอนอยู่เลยมีถ้าเผื่อว่ามันขัดหรือว่ามันเดินเครื่อง อยู่ๆมันก็เป็นธรรมดาของมันที่มันจะต้องเกิดการขับแม้กระทั่งเหงื่อออกมาขับแม้กระทั่งความร้อนออกมาเราจะได้ต่างๆเป็นธรรมดาแต่ใจก็ยังเย็นเจี๊ยบอยู่เลยใจก็ยังว่างโปร่งเย็นเฉยไม่ใช่เย็นชู่แบบโลกแบบความหมายโลกๆไม่ใช่มันมีพลังมีความกระปรี้กระเปร่าเบากายเบาใจใจก็ยังเบาอยู่แต่กระปรี้กระเปร่าไม่ใช่เชื้อเนื้อเย็นเฉื่อยเฉื่อยชื่นเซ็งเบื่อไม่มีกระปรี้กระเปร่าเอาใจใส่เป็นบทบาทเอาใจใส่ฟังดีๆเออฟังดีๆมันไม่ได้คลานแย่งเลยแต่ของพระพุทธเจ้านี่แต่ดูแล้วเหมือนกับมันขัดกันเมื่อกี้พูดว่าเย็นเจี๊ยบถ้าคุณก็ควรจะฟัง มันมีเกือบออกมามีความร้อนมันก็ไม่ใช่แต่เย็นใจไอ้นี่พลังเหงื่อนี่มันรูปพลังความร้อนที่จริงก็ยังเป็นรูปกระจายวางใจเย็นใจปล่อยนี่แหละใจวางนี่แหละใจเย็นใจปล่อยใจไม่ติดไม่ยึดสิ่งที่เกิดย่อมเกิดด้วยเหตุด้วยปัจจัยเหตุเกิดปัจจัยเพราะเราได้สร้างรูปคันนี้ทำรูปคันนี้ใช้รูปคันนี้มันทำงานทำอะไรได้มันเป็นน่ะจนกระทั่งพลังงานหรือว่าไอ้เหตุปัจจัยเป็นไขมันเป็นพลังงานเป็นเอดส์ที่จะมาทำพลังงานพลังงานมันพร่องมันหมดมันก็เปรียบๆมันก็จะต้องเป็นดึงอันโน้นนี้มามันก็เป็นบ้างพอถึงความเปรียบเทียบตอนเปรียบเทียบและจริงๆมันก็เป็นแต่มันจะทนทานทนนานเลยถ้าเผื่อว่าใจสุดท้ายเนี่ยไม่ไปเครดิตชิงชังไม่ เบื่อนายไม่ไปใต้ไปทางนั้นมันจะทนทำงานทำการอดทนไม่รู้จักเน็ตไม่รู้จะเหนื่อยแต่ถ้าเผื่อว่าตัวไม่ยินดีตัวเดียวเข้ามาต้านทั้งนั้นแหละมันเหนื่อยนะแต่ยังไม่ทำแล้วนี่เลยดีไม่ดีมันจะป่วยเอาด้วยโอ้ยปวดเมื่อยไปเลยไอ้โรคจิตเนี่ยโรคจิตนี่มันเป็นอย่างนี้โรคจิตนะเหลวไหลเลวร้ายและเอาตัวมนุษย์เนี่ยเป็นตัวอย่างนั้นมันวันที่แนะการทำใจในใจให้เกิดอิทธิบาทนั้นแล้วเป็นสุขด้วย อธิบายให้ฟังแล้วอิทธิบาทเป็นวิมุตอิทธิบาทเป็นพลังอิทธิบาทเป็นฌานอิทธิบาทเป็นสุขเพราะอิทธิบาทของเราเป็นโภคทรัพย์ในโลกเป็นพระผู้สร้างเราเป็นตัวพระพรหมเราเป็นตัวเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาอยู่ในโลกเห็นพรหมปรากฏอยู่ผู้นี้มีจริยมีประพฤติมีพฤติกรรมของพรหมจึงเรียกว่าผู้มีพรหมจรรย์สิ้นซึ่งกิเลสจบอยู่พรหมจรรย์เป็นพรหมจรรย์แท้ผู้นี้เป็นตัวศาสนาเป็นตัวแทนของพระพุทธเจ้าอยู่เป็นตัวพรหมจรรย์หรือเป็นตัวศาสนาเป็นตัวแทนเป็นโมฆะเป็นความอุดมสมบูรณ์ของโลกพระพุทธเจ้าท่านผลิต มนุษย์เป็นตัวมหาสมบัติเป็นตัวอริยทรัพย์ไม่ใช่อริยทรัพย์แต่จะเพราะความนึกคิดจิตวิญญาณเท่านั้นเป็นอริยทรัพย์พร้อมหมดเลยทั้งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมแล้วสร้างสรรค์ขยันเพียรอยู่ทีเดียวศาสนาพระพุทธเจ้าปั้นอันนี้ออกมาจะเห็นได้พรหมจรรย์คือความขยันพรหมจรรย์คือสมรรถนะที่ประเสริฐแล้วพรหมจรรย์คือสมณะที่มีสัมมารีมรรคองค์ 8 พร้อมแล้วพรหมจรรย์คือตัวอายุที่มีอิทธิบาทพร้อมพรหมจรรย์คือตัวที่มีอายุที่เป็นวิมุตแล้วเป็นพลังไม่มีไม่มีทุกข์เป็นฌานไม่มีนิวรณ์กิเลสทุกตัวมีอุปกรณ์ พ่ออยู่ครบมีวิชามีประมุขชักมีกุสลากุศลอยู่ครบเลยมีอุปการะอยู่นิวรณ์ตัวที่ไม่มีก็ไม่มีนิวรณ์ตัวที่อุปการะอยู่ก็อยู่ครบเลยเป็นตัวอายุมีอายุเป็นสมณะที่มีอิทธิบาทเป็นอายุมีสมรรถนะที่ไอ้กฎระเบียบอะไรก็ไม่เป็นด่างไปปล่อยในวรรณะสูงมีวรรณะมีสุขเป็นสุขจริงๆเป็นสุขด้วยไม่มีนิวรณ์จริงๆเป็นโภคะเป็นภาระหนี้หมดของพระพุทธเจ้าเป็นอย่างนี้ฟังดีๆมันออกจะสับสนสักนิดหน่อยสำหรับคนที่มาสอดร้อยกันไม่รู้เรื่องแต่ถ้าใครตามได้เข้าใจในลักษณะเขา อารมณ์แล้วจะเห็นแจ้งจะสว่างโอ้ความลังเลสงสัยความไม่เชื่อไม่เชื่อเพราะคุณไม่เคยได้ยินคุณไม่เคยได้ฟังที่จริงได้ยินคำว่าอายุมีอิทธิบาทเป็นอายุของสมณะก็เคยได้ยินมีศีลเป็นอายุก็เป็นวรรณะของสมรรถนะก็เคยได้ยินเพราะเราเคยพูดมาแล้วมันเป็นของเก่าแต่มันก็มีลักษณะใหม่วันนี้ได้อธิบายลักษณะใหม่เข้าไปอีกและทำใจในใจอย่างนี้แล้วคุณจะเป็นสุขจะได้ไม่ต้องทุกข์ก็โอ้มันงานมันยิ่งมามากนะตอนนี้งานโน้นงานนี้มาถ้าเราไม่มีอิทธิบาทเรายังมีความไม่ยินดีในงานไม่ปล่อยใจที่จริงคุณก็ทำได้เท่าที่คุณ ได้วันหนึ่งคืนหนึ่ง 24 ชั่วโมงคุณทำอะไรที่เป็นกิจที่หน้าทำควรทำแล้วมันก็ทำงานอะไรที่เราได้ทำช่วยเหลือโปรไฟล์กันอยู่ในนี้ก็ทำมันก็ทำไปวันหนึ่งก็เท่าที่เราทำถึงเวลาพักควรพักก็พักพักผ่อนพอสมควรแล้วมีกำลังวังชาขึ้นมาก็ถามก็เพียรมันจึงเป็นตัวสร้างสรรค์เป็นตัวพระพรหมเป็นตัวผู้สร้างเป็นตัวพระเจ้าสร้างแล้วเราก็ไม่ได้ยึดมาเป็นของเราไร้ค่าสร้างแล้วก็ให้ให้ไม่พอยังไปหาทางให้นะหาทางแก้หาตัวบุคคลแจกหาถิ่นที่แจกที่จะเป็นคุณเป็นข้าไม่ใช่แจกเอาไปเทลงทะเลทิ้งๆไม่ใช่เอาไปกองสูงๆกองทิ้งเอาไว้ให้ไกลหูไกลตาเฉยๆเป็นการแจกไม่ใช่แจกวันที่จะไปตกอยู่ที่ไหนไปหามือใครไปอยู่ที่คนใดจะเกิดผลเกิดประโยชน์คนนี้ไม่สมควรยังไม่แจก ไข่ไปแล้วก็ไร้ค่าไร้คุณไม่ให้คนนี้ควรให้สิ่งนี้ควรรับแจกจ่ายอยู่อย่างดีด้วยซ้ำไปอย่าว่าแต่สร้างเลยอย่าว่าจะให้ทำไม่ให้ธรรมดาด้วยข้ายังมีเจตนารมณ์ให้ยังมีปัญญาอย่างดูอย่างแลในใจให้อย่าทิ้งทิ้งขว้างให้อย่างชาติเสียเทเสียไม่เข้าเรื่องมีทำเอาใจมีปัญญาอยู่ทำงานทำกิจอยู่ก็เป็นตัวรังสรรค์เป็นตัวที่จะยังโลกนี้ให้ไปเจริญยิ่งใหญ่ที่พูดนี้เป็นทฤษฎีใหญ่ๆเป็นทฤษฎีที่จะอุ้มชูโลกนี้ให้อยู่เป็นสุขและอุดมโรคทุกวันนี้ทรุดโทรมมากเหมือนเป็น ทุกวันนี้เหมือนกับพวกคนที่เป็น TB หนักๆเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกถ้าเราไม่บำรุงโรคขึ้นมาดึกทฤษฎีสำคัญอันนี้ไม่ไปเริ่มเกิดทฤษฎีสำคัญอันนี้ขึ้นมาจริงๆตายถึงตายโรคตายถึงตายแน่ๆกูไม่กลับเป็นความหวังอันที่อยู่แต่ก็ไม่สิ้นหวังทีเดียวเพราะว่ามันมีแสงอยู่แสงริบหรี่นี่ยังไม่ดับโดยเฉพาะเราถ้าเราแน่ใจผมเองผมแน่ใจผมยืนอยู่ในความเป็นผีนี้ผมยืนอยู่ในแสงอันนี้แสงอาทิตย์พอประมาณอันนี้ตัวผมเองผม มีปัญหาพลังงานและเลือดเนื้อทุกอย่างมีธรรมอันนี้ไปจนกว่าจะตายไม่มีสงสัยอีกเลยแม้แต่นิดนึงนิดเดียวสงสัยไม่สงสัยเลยชีวิตนี้ไม่สงสัยว่ามันจะอยู่ยังไงมันจะเป็นยังไงไม่สงสัยเลยไม่สงสัยอยู่กับกรรมแต่ไม่ใช่ว่าเป็นกรรมอันอื่นเป็นกรรมวันที่ที่จร
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive