240725-3-101 ทางเอกภาค3-ตอน101(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ให้ยิ่งงอกถ้าไม่เมื่อยเสียก็ต่อถ้าเมื่อยก็หยุดเพราะเรามีสติสัมปชัญญะเรารู้ว่าเรากำลังทำอะไรทำไปแล้วมันเป็นยังไง ตรวจสอบของเราไปมันก็มีธรรมวิจยะแล้วมีสติและมีธรรมะวิจัยเรามีวิริยะและไม่มีจะเกิดความรู้ความรู้พุทธพุทธพุทธพุทธมารดาทำดีทุกอย่างมันไม่ใช่ทำดีสบายมีแต่เจริญมันเมื่อยซะเท่านั้นน่ะหรือว่ามันมีกิจอื่นที่จะต้องกระทำเพื่อสิ่งอื่นบ้างเท่านั้นทำไมอย่างนั้นเราก็ทำได้เรื่อยๆทำไปมีแต่ทำทานปรับกันกับคนในโลกคนในโลกมีแต่จะเอาจะเอาจะเอาจะเอาอะไรก็จะเอาจะเอาจะเอาพอเราเป็นอีกคนหนึ่งแล้วเรามีแต่จะให้จะให้จะให้จะให้โลกนี้น่ะมันมีแต่จะเอามันก็เลยแย่งกันมันก็ เดือดร้อนมันก็เลยไม่พอเอามาแล้วพอเรามีมากๆแล้วมันก็ไม่รู้จะทำยังไงมันมากเข้ามันก็ผ่านหาวิธีผลาญหาวิธีทำลายคนในโลกทุกวันนี้เพราะทุกวันก็ผลาญลงผลาญลงอะไรต่ออะไรก็มาทำลายลงไปแม้แต่จะคิดขึ้นมาก็คิดว่าผ่านไปคุณไปกดเอาไอ้วัตถุดิบพออันตรายมาผลาญหมดมันจึงเดือดร้อนถ้าเรามีความรู้ถูกต้องเสียเพราะเกิดมาอย่าไปผลาญเกิดมาน่ะมาทำทานเกิดมามันพยายามมาสร้างมันจะไปผลาญช่วยกันสร้างจะช่วยกันให้ช่วยกันแจกจ่ายเจือจางช่วยกันประหยัด ถ้าเราเห็นได้อย่างนี้จริงๆแล้วนะว่าเป็นความดีงามเป็นความถูกต้องเราก็ทำอย่างนี้จะได้ใจของเรานั้นมันเคยแต่ว่ามันริษยามันมันขี้เหนียวมันหวงแหนมันไม่อยากให้คนอื่นได้ดีมันมีมานะมันอะไรต่ออะไรมันก็ทำลายเผาผลาญไปหมดโรคมันถึงแย่เอามายำทิฐถ้าผู้ใดเห็นว่าสิ่งต่างๆเหล่านี้ 10 อย่างนี้ไม่มีพวกนั้นก็ไม่ต้องพูดกันแล้วแต่เราจะเห็นว่าสิ่งเหล่านี้มีโดยความเข้าใจก่อนพลางแล้วเราไปพิสูจน์เว้นจากการสัมผัสแล้วเราจะรู้สึกได้นั้น ไม่ใช่ฐานะที่จะมีได้จะต้องสัมผัสสัมผัสจริงๆสัมผัสโลกนี้โลกหน้าเราสัมผัสในสัมผัสโอปปาติกะสัมผัสพ่อสัมผัสแม่สัมผัสจริงๆเราจึงจะรู้เราจะรู้ได้โดยที่เราไม่สัมผัสมันก็ได้แต่เดามันออกนั่นก็คิดเป็นตัณหาเป็นกิเลสไปดิ้นแส่ไปเท่านั้นเองแล้วเราจะสัมผัสนี่แหละถึงจะรู้ได้ไปสัมผัสทานเราสัมผัสเองเป็นเองเกิดเองถ้าใครเห็นว่าทานไม่มีนัตถิทินนังเห็นว่าทานที่ให้แล้วไม่มีไม่มีผลข้อที่ 1 ผู้นั้น ข้อที่ 2 ผู้ที่เห็นว่าพิธีจัดพิธีที่ทำแล้วไม่มีผลณัฐธิยึดถังพวกมิจฉาทิฐิผู้ใดเห็นว่าการสำรวจบวงสรวงที่ทำแล้วไม่มีผลไม่มีผู้นั้นก็มิจฉาทิฏฐิผู้ใดเห็นว่าผลวิบากของกรรมดีกรรมชั่วที่ทำแล้วไม่มีนัตถิสันติ ผู้นั้นมิจฉาทิฐิผู้ใดเห็นว่าโลกนี้ไม่มีนัตถิไอ้ยังโลโก้ผู้นั้นก็มิจฉาทิฐิผู้ใดว่าโลกเห็นว่าโลกหน้าไม่มีนัตถิโลโกมิจฉาทิฏฐิผู้ใดเห็นว่าแม่ไม่มีนัตถิมาตาพูดได้เห็นว่าพอไม่มีนัตตี้ปิดตากูได้เห็นว่าสัตว์โอปปาติกะไม่มีนัตถิสันติ โทรนัดกับพี่ชาที่ติดทั้งนั้นมีแต่ละข้อแต่ละข้อว่ามานี่ก็เท่าไหร่แล้วนี่ก็ 6 7 8 9 7 8 9 แล้วมาตา 7 ปิดตาแปดศรัทธาโอปปาติกะปาติกะ 9 ผู้ได้เห็นว่าสมณะพราหมณ์ผู้ที่ดำเนินชอบผู้ที่ปฏิบัติปฏิบัติปฏิบัติปฏิบัติปฏิบัติชอบแล้วยังรู้โลกนี้โลกหน้าถึงโลกนี้โลกหน้าได้ด้วยตนเองแล้วก็ประกาศให้ผู้อื่นรู้ในโลกนี้ไม่มีเชื่อว่าไม่มีแล้ว วรรณกรรมอย่างนั้นว่างั้นนะผู้นั้นมิจฉาทิฏฐิข้อที่ 10 นัตถิโลเกสมณะพราหมณ์มะนาวสมิตาสัมมาปฏิปทาอิมันจะโลกังพลังจะโลกังสยังอภิญญาสัจจาตเวติเราตั้ง 10 ข้อนี้เราต้องมาทำความเข้าใจกันให้ชัดเป็นประธานทั้งปวงและพิสูจน์ขณะนี้เรามีเหตุปัจจัยเรามีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาพอจะพิสูจน์ได้เรื่อยมาได้พูดสู่กันฟังแล้วยืนยันยามไม่ใช่อวดโอ้ว่าพวกคุณนี่โชคดีที่เห็นสมณะพราหมณ์มานา โดยเฉพาะสมณะพรอมานาดดังที่เด็ดยืนยันเอาไว้ในนี้มาเป็นสมณภาวนาที่ดำเนินไปชอบปฏิบัติชอบรู้โลกนี้โลกหน้าด้วยตนแจ้งโลกนี้โลกหน้าได้ด้วยตนเองแล้วมาประกาศให้คุณรู้ตามแล้วอาตมาก็ยืนยันว่าอาตมานี่แหละเป็นสมณภาวนาผู้นั้นเป็นสมรรถนะที่ได้รู้แจ้งโลกนี้โลกหน้าด้วยตนเองอย่ามาพูดเนี่ยมาพูดด้วยตนเองไม่เคยไปอ่านไม่เคยไปได้เห็นได้ยินว่าที่ไหนกินเหล้าโลกนี้เล่าโลกหน้าอะไรจะได้สู่กันฟังอยู่เนี่ยไม่ได้ไปหรือเคยอ่านทำลายมาจากไหนเล่าเรื่องพ่อเรื่องแม่เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ที่มาอธิบายคุณฟังศักดิ์โอปปาติกะนี่ก็มาเล่าให้ฟังเล่า พิสูจน์ให้คุณรู้อยู่เดี๋ยวนี้ไม่ใช่ไปเล่าสัตว์โอปปาติกะอย่างที่เขาเล่านนท์ร่องรอยอยู่โน่นนั่งหลับหูหลับตาไปเห็นนู่นไอ้อย่างนั้นอาตมาก็รู้อย่างที่เขารู้อย่างนั้นอาตมาก็รู้แต่มันไม่ใช่สัตว์โอปปาติกะเรารู้ของเราเห็นของเราอยู่เดี๋ยวนี้สัมผัสอยู่เดี๋ยวนี้เดี๋ยวนี้เป็นต้นแล้วก็มาเล่าสู่คุณฟังอาตมาเห็นของอาตมาเองซะอย่างอภิญญาสัจจะว่ามันแจ้งโดยตนเองแจ้งแล้วมันแจ้งอาจจะเอามาพูดกับคุณฟังนี่ไม่ใช่ว่าไม่แจ้งไม่เชื่อถือไม่ไม่เด็ดขาดไม่รู้จริงรู้บ้างไม่รู้บ้างอะไรแล้วก็มาเล่าให้คุณฟังไม่ใช่มันใจแน่ใจเห็นจริงๆเลยนะเด็ดขาดจริงๆเลยว่าอย่างนี้แหละจริงๆกว่าไอ้ที่เคยเห็นอย่างที่เขารู้ ไอ้อย่างนั้นก็รู้กับเขาเหมือนกันแต่อย่างนี้จริงกว่าแน่นอนกว่าให้มาเอาให้มาให้พี่คนพิสูจน์ได้ด้วยไอ้อย่างนู้นที่สุดยากนอกจากยากแล้วไม่เข้าท่าปั้นสิ่งไม่มีมาเป็นมีไอ้นี่มันมีอยู่ทนโท่หรือคุณจับไม่ได้ต้องมาเรียนรู้จักให้ได้และประกาศให้คุณรู้อยู่เดี๋ยวนี้ประเวศแทนตีติเอามาประกาศให้คุณรู้กับคุณได้ยินคุณสัมผัสอยู่เดี๋ยวนี้คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของคุณหรือพระอื่นโลกมันจะค่อยๆลำบากขึ้นน่ะมันจะไม่ไม่ชักจะไม่เห็นเพราะงั้นมัน จะมีได้ถ้าเราสามารถแม้ขนาดกลียุคก็จะมีผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบที่จะพอพูดกันได้น้อยลงน้อยลงคนรู้ยิ่งซึ่งจะรับกันได้นี่น้อยลงน้อยลงสุดท้ายแม้แต่รู้ยิ่งด้วยกันเองเพราะโพธิสัตว์ท่านก็จะรู้สมณะพราหมณ์ผู้ที่มันลงมาบำเพ็ญไปเพียรไปจะพูดก็ไม่ออกมันรู้กันเฉยๆแล้วก็ไม่สอนประเวศแทนตีติดก็ไม่ประกาศแล้วประกาศไปก็ไร้ผลอย่างนี้ก็เป็นในยุคนั้นๆในตอนนี้มันมีอย่างนี้ได้ประกาศได้ศาสนาจึงดำเนินไปอยู่เพราะฉะนั้นในภาวะที่ศาสนาจะหุ้นจะด่วนน่ะมันก็เกิดมิจฉาทิฐิกันจริงคนมันเชื่อว่าไม่มีแต่ตอนนี้มันมีเพราะยังอยู่ในยุคการ ขอยืนยันว่ามีแล้วพาคุณพิสูจน์คุณก็จะได้รู้เองตามเราได้เห็นสมณะพราวเราได้สัมผัสสมณพราหมณ์เราได้รู้สมณพราหมณ์ด้วยการสัมผัสในการควบคุมมาขอบคุณแล้วเราก็จะรู้ได้รู้ได้ด้วยการศึกษารู้ได้ด้วยการเรียนเราก็จะเรียนเข้าไปไล่เข้าไปในย้อนมาแต่หลังมาเราเห็นสมรรถภาพเรารู้จักศรัทธาโอปปาติกะเรารู้จักสัตว์โอปปาติกะหมายความว่าสัตว์ที่เกิดอยู่ในตัวเราอาการของสัตว์อาการของสัตว์ที่สูงยิ่งสุดก็คืออาการของพรหมศักดิ์ เป็นเทวดาองค์สูงสุดพรหมศักดิ์ที่สูงย่อมเกิดคืออกนิษฐาพรหมเป็นตัวที่ใหญ่ที่สุดไม่มีน้องใครไม่น้อยกว่าใครเลยมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขารู้ดีสุดและกำหนดปล่อยสิ่งเหล่านั้นได้ด้วยแต่ยังมีเชื้อที่ยังถือว่าตัวเองเป็นพรหมที่ใหญ่เป็นอัตราเท่านั้นเองถ้ารู้อุบายเครื่องออกปลดปล่อยวางอาการของพรมนั้นผู้นั้นก็หมดสิ้นหมดสิ้นเป็นอรหันต์ถ้ายังไม่ทิ้งพรมมันก็เป็นพรมอยู่นั่นแหละแต่ยังไม่ปลดปล่อยผมยังเหลือผมว่ามันดีเหลือเกินก็เป็นพรหมเกิดมาเป็นพรหมเกิดมาเป็นผู้มีเมตตาเกือบคูณผู้อื่นช่วยเหลือโปรไฟล์แต่สุดท้ายว่าเป็นโรคที่บริสุทธิ์แต่มันไม่หมด อัตรามันยังเวียนตายเวียนเกิดอะไรไปถ้าทำถูกนะพระเจ้าก็มีนิรันดร์พระพรหมนี่เป็นพระเจ้าถ้าคุณเองคุณเกิดแล้วเกิดเหล้าเกิดแล้วเกิดเหล้าเกิดแล้วเกิดเหล้านะจะไปโพธิสัตว์มามีพรหมวิหารมามีการช่วยเหลือเฟือฝ่ายคนอื่นเราชาตินี้จบแล้วหมดสิ้นชีพดับขันธ์ก็เกิดอีกอธิษฐานเกิดเป็นพระโพธิสัตว์มาเอาเป็นพรมผู้ช่วยหรือขนสัตว์ช่วยเหลือเฟือฝ่ายผู้อื่นศึกษาต่อไปเรื่อยๆๆคุณก็เป็นโพธิสัตว์ที่บำเพ็ญโพธิญาณไปเรื่อยก็มีอยู่นั่นแหละพระเจ้าก็มีอยู่เรื่อยไปองค์อื่นที่จะสืบต่อองค์อื่นที่จะเรียนต่อติดตามกันก็มีอยู่นิรันดร์นั่นแหละ เอาอย่างนี้มันก็พูดได้แต่มันเป็นท่อนๆแทงๆมันเป็นชิ้นเป็นอันของคนนั้นขององค์นี้ของนู้นนี่เราไม่รู้ได้ด้วยเราพยายามพระพุทธเจ้าจึงเอาตัวจบเอาตัวต่อถ้าเราเข้าใจแล้วเราจะเลือกอ๋อที่บอกพระเจ้ามีนิรันดร์นี่ก็มีนะฟังดีๆเอาอธิบายแบบผมนี่แหละเราไม่ต้องไปอธิบายแบบอื่นเพราะเรามีหลักฐานภาษาพวกนี้เออพระเจ้ามีพระเจ้านิรันดร์แม้แต่เมื่อกี้พูดไปแล้วแม้แต่เกาหลียุคถ้าเรารู้เพราะประวัติศาสตร์หรือความรู้ก็อยู่ที่ผู้นั้นผู้นั้นคุณสามารถรู้ไหมล่ะถ้ารู้ก็ยังเห็นพระพรหม อยู่นิรันดร์แต่พระพรหมองค์นั้นก็ขายขี้หน้าแล้วเพราะว่าช่วยกลยุทธ์เขาไม่ได้ให้เกาหลียุคให้ผีมันเกิดพระพรหมก็ต้องหลบไปมึงก็ตัวเองไม่มีพระเจ้าตายซะแล้วคล้ายๆกันพระเจ้าถูกเผาซะแล้วช่วยโลกไม่ได้โรคก็เกิดคดียุบไปพระเจ้าเสียเหลี่ยมหน่อยแต่ก็มีพระเจ้าคือมีพระพรหมผู้บำเพ็ญเรียนรู้ทำอะไรต่อไปเราจะเนี่ยพูดให้ฟังเข้าใจได้ว่ามันมีติดต่อต่อเนื่องอะไรต่ออะไรอยู่แต่พระพุทธเจ้าท่านไม่เอาอย่างนี้มันเป็นตัวเป็นตนในเรียนรู้ เรียนรู้แล้วมันไม่เป็นตัวเป็นตนมันก็เป็นธรรมเป็นสภาพธรรมที่หมุนเวียนที่เป็นไปเพราะถ้าเราหมุนเวียนมารู้มาดูก็รู้เอาที่รู้เนี่ยไอ้ที่มันไม่รู้แล้วก็มันเดาเอาพูดกันแล้วก็ไปอยู่ที่ไหนเป็นยังไงอะไรยังไงไม่เอาพระพุทธเจ้าไม่เอาผมจะเอาที่มันจับได้เลยผลเอาเรียนที่เราเนี่ยเราเป็นพรหมเราพิสูจน์สัมผัสแล้วเราจะเกิดปัญญาญาณอย่างที่พูดให้ฟังนี่พูดด้วยตนรู้ด้วยตนเห็นด้วยตนและชี้คุณฟังมีเหตุมีผลถ้าใครปัญญาถึงภูมิถึงก็ฟังออกรู้เรื่องอย่างที่ว่าเนี่ยเราพิสูจน์โอปปาติกะได้ใครยังสงสัยว่าโอปปาติกะเป็นอย่างไรคุณก็บำเพ็ญตนเพื่อไปเป็นสมณะสมณพราหมณ์มะนาวซึ่งจะไปเป็นผู้ที่ดำเนินไปชอบ ไม่ต้องถึงตถาคตตายังไม่ถึงพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าศรัทธาก็ตาท่านไปเสด็จไปดีแล้วเราก็ดำเนินไปไปอย่างของเราสมัคชะตาน่าจะถึงกันสักอย่างอภิญญารู้เองก็ไปทำตามลำดับเรารู้อยากรู้สัตว์โอปปาติกะโอปปาติกะคือฐานพระอนาคามีนู่นแหนะทีนี้หรือเป็นพระอรหันต์ก็สามารถดับโอปปาติกะได้สามารถรู้เกิดรู้ดับแล้วเราจะให้ดับเราดับได้เดี๋ยวนี้เราไม่สังสารวัฏเกิดเราให้สังสารวัฏนี่แปลว่าโลกสังสาระในโลกได้อธิบายไปแล้วโดยพยัญชนะก็แปลว่าประกอบสาระการ สอบสาระนี่เป็นดีแม้การประกอบสาระนี้เราก็หยุดหยุดคิดหยุดดำริหยุดสังกัปปะหยุดพูดหยุดกระทำการทุกอย่างแล้วนั่งอยู่เฉยๆพิสูจน์การหยุดแล้วก็หยุดได้เดี๋ยวนี้เรารู้โลกที่เราดับโลกเราดับสังสาระระดับวัฏฏะดับโลกอยู่เดี๋ยวนี้เราก็รู้อยู่เดี๋ยวนี้คุณพิสูจน์เดี๋ยวนี้คุณเข้าใจโลกอย่างไรโลกที่มันหมุนเวียนมันโคจรมันดำเนินไปมันก็ดำเนินไปอย่างโลกๆที่บอกว่ามันเป็นวัตถุมันก็หมุนของมันไปเสร็จแล้วมันก็เสื่อมมันก็แก่มันก็แตกสลายไปได้เหมือนกันแต่มันนานจนกระทั่งเราจับไม่ติดทีนี้ไอ้เร็วก็เร็วจิตของเรานี่มันเร็วจนจับไม่ติดเหมือนกัน [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ใช้ได้ไหมล่ะช่วยได้ไหมใช้ไม่ได้มันก็ไม่ได้อ่านจิตรู้เลยอาการอารมณ์ของเรามันไม่ใช่มันไม่ง่ายเพราะฉะนั้นจะง่ายคุณก็ต้องฝึกจริงๆฝึกตลอดทุกเวลากรรมกิริยาฝึกทำเรื่อยทำจนชินนั่งไปยืนไปเดินไปก็ทำในขณะที่เราไม่ได้ทำอื่นขณะที่เรากำทำกรรมอื่นแล้วก็ทำกรรมนั้นอยู่กับอันนั้นเป็นหนึ่งไปฝึกไปเรื่อยๆไม่ห่างใจไม่เพ้อใจฝึกปรมัตถ์เราก็จะทำจองเราก็จะชำนาญแล้วก็จะเห็นชัดเจนแล้วดับโลกได้แล้วไม่ ต้องไปนั่งกับสัญญาไม่รู้เรื่องอะไรดับแบบนั้นเราจะไปเห็นอะไรมันดับนี่มันรู้อยู่ว่ามันไม่โคจรต่อมันเกิดอยู่ในโคจรที่แคบที่สุดเพราะมันเกิดแล้วมันก็ดับเจอแล้วมันก็รู้มันสิ้นแคบสิ่งดับอ้อมันเกิดอยู่แค่นี้ดับอยู่แค่เนี้ยเป็นจุดๆๆเกิดปัญญาญาณเห็นความเกิดความดับเห็นจริงๆนะคนไม่ใช่ไม่เห็นขณะนี้จิตของคุณเกิดอยู่มันดับไม่ได้คุณก็เห็นใช่มั้ยเห็นมั้ยเห็นมั้ยท่านผู้ที่สักตัวเห็นมั้ยมันเกิดอยู่มันดับไม่ได้จิตของเรามันฟุ้งมันเคยเกิดเกิดเกิดมันไม่ยากอ่ะไอ้ดัดนี่ ไอ้ดำนี่ย่าตราบที่เรามีรูปนามขันธ์ 5 อยู่เรายังมีแสงยังเหลืออุบัติเหตุยังเหลือรูปนามขันธ์ 5 มันก็เกิดก็ดับมันอาศัยสิ่งนี้ประกอบกันมันก็เป็นไปโคจรบนโลกนี้กูจะให้มันอยู่เฉยๆมันหยุดวิ่งมันจะหยุดได้ยังไงมาแขวนโตงเตงโดยไม่ไอ้โรคจิตจะวิ่งหยุดมันหยุดไม่ได้หรอกคุณจนกว่ามันจะแตกออกจากวงโคจรนี้มันสลายไปแล้วมันก็แตกรูปพวกนี้ไม่เป็นชิ้นเป็นอันมันก็ถึงจะหยุดมันไม่วิ่งแล้วทีนี้มันไม่มีอะไรจะวิ่งแต่ของคุณก็มันไม่มันไม่ใช่วัตถุมันก็เหมือนกันก็เหมือนกันไม่มีรูปนามขันธ์ 5 มีองค์ประกอบมันก็โคจรพระพุทธเจ้าจนย่อโลกเอาไว้ ใบยาววันอาทิตย์กลาง 2 พร้อมสัญญาและใจนั้นเป็นปรมัตถ์โดยโลกแห่งปรมัตถ์ก็ดูที่สัญญากับใจเมื่อเรารู้ความดับรู้ความเกิดแม่เดี๋ยวนี้เราก็รู้โลกนี้รู้โลกหน้าเพราะเรารู้จักสังสาระรู้จักสังสารวัฏรู้จักความวนในวันเกิดวนดับเพราะฉะนั้นมันจะวนเกิดไปอยากนู่นอยากนี่อะไรแล้วเราก็ไม่สามารถดับได้มันก็เกิดอยู่นั่นสิก็เห็นอยู่ว่ามันดับไม่ได้เพราะคุณจะไปสงสัยอะไรว่ามันดับได้ไม่ได้เมื่อคุณเองคุณดับได้จริงๆแล้วรู้อยู่เห็นอยู่เป็นปัจจุบันนี้ทีเดียวคุณก็รู้ว่ามันดับได้ดับจริงๆดับแน่ๆคุณมี อาการอารมณ์สัมผัสไปเมื่อไรเมื่อไรเรื่องนั้นเรื่องนี้ไอ้โน่นไอ้นี่ที่โลกเขาโหยหาอยากได้เราก็ดับแล้วก็หยุดๆหยุดได้เฉยๆหยุดแล้วก็จบกันสบายๆปล่อยนะไม่ต้องต่อเรื่องไม่อะไรไม่เอาวอนด้วยไม่ติงต้องมาด้วยแล้วก็แล้วกันปล่อยก็ปล่อยจบแล้วก็ต้องรู้รถของความปลอดภัยทีไรก็สบายทีนั่นแหละต้องแต่งอยู่ที่ใดก็โตงเตงอยู่ที่นั่นหนักหนักไปอยู่ที่นั่นอย่างนั้นจริงๆนะที่สุดเรารู้สัตว์ป่าที่ขาดก็คือจิตแล้วก็รู้จิตรู้เกิดรู้ดับรู้เมตตากรุณามุทิตา เบรคขารู้จิตที่มันช่วยเหลือเฟือฝ่ายผู้อื่นรู้จนกระทั่งจิตมันมาเกี่ยวข้องข้างนอกเป็นกามภพเดี๋ยวมันออกมาเกี่ยวข้องกับลูกลดกลิ่นเสียงสัมผัสเกี่ยวกับวัตถุต่างๆอะไรต่างๆผู้คนต่างๆเราก็จะรู้แล้วเราก็จะปลดปล่อยเป็นปิดตาแล้วรู้เราเคยติดเราก็ปล่อยฟังดีๆนะเนี่ยอธิบายย้อนเป็นปิดตาเป็นพ่อลักษณะพ่อนี่แบบลักษณะสูงกว่าลักษณะแม่ก็คือจิตอีกนั่นแหละเป็นพ่อเป็นแม่คุณเป็นพ่อเป็นแม่ทุกคนอย่าไปเป็นเลยพ่อแม่อย่างลูกโลกน่ะหมามันก็เป็นๆ แต่เป็นพ่อเป็นแม่แบบโลกเดี๋ยวเราก็ได้ลูกมาไปสมสู่กันก็ได้ลูกมาโอ๊เราได้เป็นพ่อแล้วได้เป็นแม่แล้วอย่าเลยใครมันก็เป็นเป็นแบบนั้นน่ะบอกแล้วบอกว่าหมามันก็เป็นๆสัตว์ฉันต่ำกว่าหมายังเป็นๆเลยเป็นพ่อเป็นแม่แบบนั้นไปเรียนมาทำไมมาเป็นพ่อเป็นแม่ในลักษณะอย่างนี้สิมนุษย์โสเรียนได้สัตว์อื่นเรียนไม่ได้ในมนุษย์ด้วยกันเรียนไม่ได้ก็เยอะเป็นไม่ได้ก็เยอะเป็นพ่อเป็นแม่อย่างนี้อาตมาเป็นพ่ออาตมาเป็นแม่ไม่ได้สงวนลิขสิทธิ์ว่าผู้ชายจะเป็นแม่ไม่ได้ไม่ได้สงวนลิขสิทธิ์ผู้หญิงจะเป็นพ่อไม่ได้มีลักษณะทำมีคุณธรรมอย่างนี้มาเรียนรู้ความเพราะเป็นพ่อเป็นแม่อย่างนี้มียังไม่มีแน่ ฟังให้ดีนี่เป็นธรรมะถ้าคุณเข้าใจอย่างนี้ไม่ได้คุณพิสูจน์สิ่งนี้ไม่ได้คุณก็ไม่เชื่อว่าพ่อมีแม่มีแต่พูดว่าพ่อไม่มีแม่ไม่มีแบบลูกๆที่มันคลอดออกมานี่พ่อเป็นตัวตนบุคคลมีแม่ตัวตนบุคคลและเรานี่ก็เป็นลูกคุณสงสัยอะไรอย่างนี้มันไม่มีได้ยังไงใครเกิดมาจากลูกก็บอกก็ถามไปแล้วใครมั่งเกิดในรูกระบอกนั่งอยู่ในนี้ก็เป็นร้อยยกมือขึ้นซิใครกูยังสงสัยอยู่เลยว่าพ่ออย่างนั้นแม่ยังงั้นไม่มีมันจะไปเรียนยากอะไรอย่างนั้นไม่ใช่ยากเลยไม่ใช่ต้องเรียนด้วยไม่เห็นจะต้องเรียนตรงไหนเพราะฉะนั้น เอาความรู้มาถึงระดับสัมมาทิฏฐิถึงป่านนี้หรือมิจฉาทิฐิขนาดนี้คุณยังจะมาเรียนพ่อแม่อย่างนี้คนที่เชื่อพ่อไม่มีแม่ไม่มีแบบนี้เป็นมิจฉาทิฐิที่มาเรียนยังไงกันทองอินทร์แพงนี่มันไม่ต้องเรียนกันหรอกมันง่ายแต่พ่ออะไรแม่อะไรนี่มันสำคัญมันเป็นกิริยากรรมกรรมกรรมกิริยาพ่อคำกิริยาแม่คุณธรรมจริยธรรมจริยคุณอาตมานี่มีพฤติกรรมของพ่อทุกวันนี้อาตมามีพฤติกรรมของแม่นะพวกคุณก็จองงอแงอาตมาทำงานไม่ได้แม่ในเรื่องลูกก็จองห้องแอร์ ปิดแล้วอยู่ในหัวแวดวงภายในแวดวงแคบกระจายไม่ออก 8 โมงรักษาแวดวงภายในนี่เป็นคุณลักษณะของแม่แม้แต่อารมณ์ของจิตก็เป็นอารมณ์อย่างแม่ๆนั่นแหละห่วงหวงอะไรเอาวอนห่วงหวงอยู่ผูกพันแม่ยังมีอารมณ์ผูกพันดูแลเลี้ยงดูอุ้มชูบำรุงก็บำรุงลูกบำรุงผู้อื่นบำรุงวิญญาณอื่นที่เราเมตตาเป็นลูกแล้วก็เลี้ยงดูอบรมเขาให้พัฒนาขึ้นนี่เป็นจริยธรรมเป็นกรรม การมีคุณธรรมมีกรรมอย่างนี้เป็นกรรมของแม่เป็นกิจจะกิจกรรมเป็นพฤติกรรมเป็นลักษณะลักษณะของกรรมกิริยาจริงๆของใจใจคุณเป็นแม่คุณจะเกื้อกูลผู้อื่นเลี้ยงดูผู้อื่นช่วยเหลือผู้อื่นอย่างนั้นอย่างนั้นช่วยเขาอบรมดูแลเขาให้เป็นไปให้เจริญงอกงามให้ได้ดีเลี้ยงเขาด้วยอาหารทิพย์เลี้ยงเขาด้วยอาหารพิเศษอาหารที่เป็นธรรมะบ้าจริงก็เผื่อแผ่ไปจนกระทั่งถึงข้าวสุกขนมสดด้วยเป็นเกวลินกะลาอาหารจากนั้นก็ หยาบแท้จริงแล้วก็เลี้ยงเขาด้วยภาษาอาหารเรียนให้เขาเรียนรู้ภาษาอาหารให้เรียนรู้มโนสัญเจตนาหารให้เรียนรู้วิญญาณอาหารเลี้ยงเขาด้วยอาหารอาหารชั้นนี้รับเรียนรู้ยากปั่นกันยากป้อนกันยากให้กันได้ยากไม่รู้รู้จักอาหารต่างๆพวกนี้แล้วก็ยังชีวิตเมื่อเขาทำเป็นเมื่อเขารู้จักมโนสัญเจตนาหารู้จักวิญญาณอาหารรู้จักภาษาอาหารเขาก็รักษาตนได้รู้จักผัสสะเป็นปัจจัยรู้จักรับรู้จักปล่อยอันใดเป็นเชื้อโรคอะไรเป็นสิ่งไม่ดีก็ไม่รับปล่อยอะไรเป็นสิ่งที่สร้างสรรค์อะไรก็รับไปทำไป แม่ก็สอนพ่อก็สอนลักษณะของแม่ก็โอบอุ้มดูแลแวดวงมากหน่อยติดมากแต่รอบเล็กหมูเล็กวงแคบพ่อนี่ติดน้อยปล่อยมากวงกว้างลักษณะเป็นอย่างนั้นนี่เป็นลักษณะทำคุณเข้าใจและพ่อบ้านแม่บ้านเป็นอย่างไรพ่อบ้านทำงานนอกบ้านก็ขยายอาณาจักรขยายอาณาเขตสร้างวัตถุสร้างสรรค์อะไรต่ออะไรเยอะแยะขึ้นแม่ก็ดูแลภายในดูแลวงแคบดูแลอะไรก็ได้อยู่มันเป็นลักษณะธรรมดาของจริง พาไปลักษณะธรรมดาธรรมชาติของจริงล้อเลียนกันอยู่แต่อันนี้เป็นนามธรรมแล้วไม่ใช่เรื่องบุคคลตัวตนเท่านั้นแต่ก็อาศัยบุคคลตัวตนพูดแล้วก็กลับไปกลับมาเหมือนชักดาบออกสับชักดาบเข้าฝักมึงคล้ายๆอย่างนั้นสับไปสับมาอย่างนั้นน่ะเมื่อเราเข้าใจอาการพวกนี้เราพิสูจน์ได้เราพิสูจน์ได้คุณมาปฏิบัติธรรมนี้คุณก็ยังไม่พ้นความเป็นพ่อเป็นแม่ได้คุณจะได้เป็นพ่อได้เป็นแม่แม้จะเป็นแม่จะมีลูกน้อยคนเป็นพ่อที่มีลูกน้อยคนก็ไม่เป็นไรเพราะคุณยังไม่เป็นโพธิสัตว์ใหญ่ พระโพธิสัตว์ใหญ่แล้วขนาดยังโพธิสัตว์มหาโพธิสัตว์อย่างพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเรามีรูปเป็นจำนวนพันเป็นอเนกลูกแต่ละคนยังองอาจแกล้วกล้าซะด้วยนั่นซ้อนลูกแต่ละคนองอาจเจ้ากล้าไปทำกิจทำการช่วยเหลือโลกหรือขนสัตว์ได้อีกอย่างผมพระพุทธเจ้ามีเป็นพระมหาโพธิสัตว์มีลูกพันธุ์เป็นเอนกแต่ละคนก็ล้วนเจ้ากล้าแล้วเป็นคนธรรมดาจะมีลูกเป็นพันเป็นอันนี้เข้าไปได้ยังไงตั้งหน้าตั้งตาตั้งสมสู่วันยังค่ำเลยมันก็ไม่ไหวตายเป็นมีลูกเป็นพันเป็นอย่างนี้ก็ไม่ได้ไงอย่างนั้นไม่เก่งแม้จะเป็นพ่อต้องเป็นพ่ออย่างนี้ดีกว่าเป็นแม่อย่างนี้ดีกว่าจะมีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองมีอย่างนี้ดีกว่าและมีทั้งลูกดี เพราะว่าลูกนี้เลี้ยงอย่างดีอบรมอย่างดีคนนี่แหละอย่างนี้เป็นธรรมะพิสูจน์ได้เราเป็นพ่อเป็นแม่ลักษณะอย่างที่กล่าวไปนี้ยังไม่ละเอียดพอแต่ฟังไปเรื่อยๆรู้ไปเข้าใจไปยังไม่ละเอียดพอเราเป็นแม่ก่อนแล้วก็ค่อยมาไล่เป็นพ่อขึ้นมาแล้วก็เป็นสัตว์ชั้นพรหมสูงควบคุมดูแลหน้าปกครองเป็นพระพรหมดูแลปกครองโลกแฟนแม้แต่ในศาสนาที่มีพระเจ้ามีพระพรหมเป็นเจ้าก็อยู่ในพุทธอยู่ในพุทธเป็นสมรรถนะของพุทธและพุทธแล้วไม่ได้หลงพรมไม่ได้เหลือพระเจ้าไม่ได้ติด อัตราอะไรนี่เป็นทฤษฎีที่พระพุทธเจ้าท่านค้นพบสูงกว่าศาสนาพราหมณ์สูงกว่าศาสนาฮินดูศูนย์พุทธศาสนาที่มีพระเจ้าแต่เดิมมาเราพูดอย่างนี้ต่อหน้าศาสนาที่มีพระเจ้าเขาก็จะรู้สึกว่าเราข่มถ้าเกิดจะรู้สึกแต่เราเห็นอย่างนั้นจริงๆที่เราพูดด้วยความซื่อสัตย์ไม่ได้เจตนาไม่มีการรู้สึกว่าจะข่มรู้ตัวอยู่ไอ้ที่พูดไปก็พูดเพราะรู้ตัวก็ไม่ได้ข่มไม่รู้สึกข่มเขาหรอกแต่ก็รู้ว่าเอออันนี้มันละเอียดละออชัดแจ้งถึงที่ถึงยอดถึงปลายชาติหมดเพราะมันก็มีพระเจ้าก็มีเรานี่เราเป็นพระเจ้าเรานี่เป็นฉายาของพระเจ้าเราปล่อยแม้พระเจ้าเขาจะต้อง อยู่กับพระเจ้าเราไม่ต้องอยู่กับพระเจ้าด้วยซ้ำเราปล่อยพระเจ้าซะอีกนะเนี่ยมันมันต่างกันเขาต้องไปเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันตายแล้วก็ไปอยู่กับพระเจ้าของเราไม่ต้องตายแล้วไปอยู่กับพระเจ้าหรอกเดี๋ยวนี้เราก็ต้องปล่อยพระเจ้าเดี๋ยวนี้ไปพระเจ้าก็ไปพระเจ้าเราก็อยู่ส่วนที่ว่างๆวางปล่อยหมดไม่เหลืออะไรเป็นอย่างนี้แล้วเมื่อเราเข้าใจสภาพสัตว์ก็คือวันวัดป่าของความเกิดแม้แต่จิตเกิดเราก็รู้จิตจิตเป็นประธานมันจะมาเกิดกายกรรมมันจะมาเกิดวัดกี่กรัมเราก็รู้มันมาก่อนจิตเป็นประธานมโนปุพพังก็มาทำมามโนเสฏฐามโนมยาจิตมันมาก่อนกายกรรมจิตมันมาก่อน คุณจะรู้คุณจะไปตีหัวเขาเปลี่ยนเขาแล้วคุณก็บอกไม่รู้ตัวไหนตีหัวเขาเข้าไปตั้งเปรี้ยงนึงแล้วบอกไม่รู้ตัวเอาอะไรมาพูดแล้วมาตีแม่นอย่างไรดีแต่หัวเขาซะด้วยแล้วบอกไม่รู้ตัวแม่มันวูบไปไม่รู้ตัวนี่เขาก็แก้ตัวได้พวกที่ตีเค้าทำร้ายเขาไม่รู้ตัวหรือคุณทำอะไรไปโดยอัตโนมัติมีทุกวันนี้มันอัตโนมัติมันทำไปมันไม่ได้มีจิตเข้าไปมีสติสัมปชัญญะควบคุมมันก็มาจากจิตอยู่ดีนั่นแหละจิตมันเคยจิตมันสั่งจิตมันเป็นเจโตเป็นอัตโนมัติทีนี้เราเองเราก็มาทำให้เป็นเจโตอัตโนมัติเพราะนั่งกับปั๊บพอสักหน่อยนึงแล้วก็ง่วงเป็นอัตโนมัติเลยไอ้อย่างนี้มันก็แอบอัตโนมัติมัน จิตทั้งนั้นน่ะแล้วเราก็มาซ้อมเข้าบ่อยๆก็ยิ่งมัดบ่อยๆเลยแล้วยิ่งง่วงได้บ่อยๆนั่งเข้าไปก็ไม่ช้าไม่ต้องห่วงนะรับรองชำนาญพอนั่งเข้าไปเดี๋ยวก็แน่นมากเป็นอย่างเป็นนั่นน่ะเคยเป็นอย่างนี้กรรมย่อมแสบคุณปฏิเสธวนามาเมื่อรู้แล้วตั้งใจมีสติอย่าให้เป็นสิริกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมมันไปจากมาจากจิตนั่นแหละเพราะจิตอยากได้ไม่เป็นกายมันก็เป็นไม่ได้การมันจะไปเป็นได้เราก็จิตมันไม่เป็นให้อ่ะเจ็บไม่เป็นเหตุการณ์มันก็เป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าเราเคยเป็นอัตโนมัติมันอัตโนมัติจริงๆมันไปหมายถึงก็ไม่ค่อยอยู่ปรับปรุงก็ไม่ค่อยได้จึงจะต้องปรับด้วยการมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมสติปัฏฐานเป็นทางเอกเอกนามนะโครู้ตัวให้ได้ไอ้นี่มันไปท่าที่เราไม่ต้องการแล้วนี่ว่ามันไปเองของมันเรื่อยเลยมันไม่ใช่ไปเองหรอกผีมันสิงผีมันเข้าทุกทีผีมันเก่งกว่าเราเราก็สติตกผีเข้าเมื่อไหร่สติก็ตกสติดีผีไม่เข้าแล้วมันก็มีกำลังแข็งแรงขนาดแข็งแรงบางทีต้องต่อสู้เรามีสติรู้ตัวก็แหมมันดึงแล้วนึกๆเลยสู้มันต่อๆหูซ้ายเกาะคูขวาเอาให้มึงร่วมเลยเอาให้มันตายไปต่อหน้า เอาจริงๆนะคุณทำเป็นเล่นไปถ้าคุณซักซ้อมพวกอย่างนี้ไม่ได้คุณก็ทำอะไรไม่ได้มันฟุ้งซ่านก็ให้มันหยุดอยู่กับที่มันหรี่ลงก็ดึงให้มันมาตื่นตอนนี้ต้องตื่นก็ใครๆก็ตื่นหมดเราโง่อยู่คนเดียวไม่เก่งอยู่คนเดียวเลวอยู่คนเดียวดึงมันขึ้นมาต้องแก้แก้มันจริงๆปรับปรุงทำไม่บ่อยแสบคุณเรายังไม่ทำให้มากจิตเราจึงไม่แล่นไปอ่าแสงสว่างก็หายไปการเห็นรูปก็ไม่มีการเห็นรูปก็คือในสภาวะที่มีสติสัมปชัญญะแล้วก็รู้ก็เห็นอยู่รู้อะไรเห็นอะ