240716-3-097 ทางเอกภาค3-ตอน097(หน้า291มหาจัตตารีสกสูตร)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

เดียวดายโดดเดี่ยวต้องช่วยตัวเองมากมันก็ยากมันก็ไม่สมส่วนขัดๆเขินๆเพราะเราไม่เป็นคนที่เอื้อในฐานเพื่อถ่านนี้เป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลแห่งขันผ่านวัตถุก็ดีทานไอ้สิ่งที่เป็นของหยาบส่วนการทานกิเลสปรมัตถ์นั้นจิตเจตสิกรูปลูกของกิเลสอาการของกิเลสเป็นอย่างไรนั่นตรงๆของอนาคตตรงๆของอาณาสวาทเพราะฉะนั้นในเรื่องของวัตถุทานในเรื่องของพ่อของแม่ในเรื่องของการที่จะทำกิจการอะไรแม้แต่พิธีการแล้วก็เลือกเขาบ้างเข้ามาหาแก่นแม้แต่ บวงสรวงก็เรื่องของที่ว่าก็บอกแล้วว่าเรื่องบวงสรวงถ้าเราจะอนุโลมก็อนุโลมแล้วก็ปล่อยใจเลยเอาล่ะเราไม่เอาภาระเรื่องบวงสรวงเลยเพราะว่ามันไม่จำเป็น 1 บวงสรวงนี่มันเรื่องเพ้อซะมากไปทำการบวงสรวงแล้วก็เป็นเทวนิยมอะไรต่ออะไรเกินการไอ้เรื่องของบรรยากาศของจิตวิญญาณที่มีพลังที่จริงมันก็มีแต่ว่าเราไม่ต้องไปส่งเสริมสิ่งเหล่านั้นเพราะเราเองเนี่ยถ้าไปส่งเสริมสิ่งเหล่านั้นเราจะช้าเราจะเป็นศรัทธาธิกะช้ากว่าปัญญาธิกะถ้าศรัทธาธิกะที่ยังไปเอื้อในการบวงสรวงมากจะกลายเป็นวิริยาธิกะยิ่งช้าเข้าไปอีกมันมีส่วนคุณจะบริบูรณ์คุณจะร่ำรวยคุณจะบวง ส่งเสริมเขาเพื่อจะได้ลาภตอบแทนคุณก็จะได้มาจริงจะสอนนะตะกละมากเกินไปเกินทุนขาดทุนยับเยินออกไปอีกไม่ใช่ผู้รู้จะพูดยังไงมันพอนี่เรานะถ้าเราทำบุญขนาดนี้มีทุนอยู่ร้อยนึงที่เราไม่รู้บุญเก่าแล้วเราก็มาทำงานกับบุญใหม่อีกร้อยนึงแล้วก็ควรจะได้ 200 มันไม่มีอะไรแถมหรอกคุณคุณก็สั่งสมไว้แต่คุณว่าคุณก็ไปอยากได้เป็น 300 ความอยากได้ 300 นะจะมาลดทุนที่คุณมี 1 ทุนเก่า 2 ทุนใหม่อีกร้อยนึงลดลงเป็นคุณจะได้จริงคุณจะได้ร้อยเดียวฟังให้ดีนะตรงนี้ยากหน่อยมันจะได้จึงเกิดมาแต่ที่จะได้ 200 ได้ 100 เดียวถ้าได้ 200 ได้เป็นครูเป็นเต็มเป็นความสัมมาถูกต้องคุณไม่โกงใครแล้วจะได้มาฟรีไม่ได้ไม่ ไม่ได้ในเรื่องจริงสัจจะไม่ได้ทุกอย่างไม่มีของมาเองทุกอย่างไม่มีของคนอื่นคุณยืมของคนอื่นของโลกนี้ยืมได้นะยืมได้แต่เป็นหนี้เขามากหนึ่งเป็นหนี้วัตถุจึง 2 เป็นหนี้บุญคุณบุญคุณคุณจะใช้เขาอีกนี่โอ้โหใช้มากกว่าการใช้เฉพาะตัวยืมเงิน 100 บาทคุณใช้เงิน 100 บาทมันก็หาย 100 บาทแต่บุญคุณอีกคุณจะต้องใช้บุญคุณนั้นมากกว่าร้อยอีก 2 เท่า 3 เท่า 4 เท่าตัวคุณไม่เห็นคุณไม่เห็นหรอกถ้ายิ่งคนที่จำเรื่องบุญคุณคุณใช้ 3 ที 4 ทีเขายังนึกว่าเขาไม่ได้ใช้คุณเลยเขาจะจำไม่มีหมดด้วยคุณใช้บุญคุณชั้น 4 แค่นั้นก็บอกว่าไม่รู้จำไม่ได้แต่คนฉันจำได้ว่าคนนี้ยืมฉันไปร้อยนึงถ้าได้คุณใช้ร้อยแล้วนะแล้วคุณจะมีบุญคุณอะไรอื่นอีกบอกไอ้คนนี้มันเคยยืมเงินกูเอาไปใช้แต่มันก็ใช้แล้วแหละแต่ไอ้คนนี้มันเคยยืมเงินโอนไปใช้แต่มันก็ใช้เราแล้วแหละไอ้คนนี้มันเคยยืมเงินกูไปใช้มันไม่เคยจำลืมเลยมันไม่เคยลืมจำเลยมันเป็นอย่างนั้นอยู่เสมอสำหรับคนที่ตรรกะจะทวงบุญอยู่ในใจแล้วมันไม่ลบนี่มันลบที่ไหนและสัญญามันไม่ลบถ้ามันช่างสะสมบุญคุณคนเอาบุญคุณคนไว้มันไม่ลบอย่างนี้เป็นต้นคุณฟังให้ดีนะเพราะว่าลักษณะทางรูปและนามเนี่ยมันละเอียดลึกซึ้งมากค่อยๆพูดลึกขึ้นมาขนาดนี้คุณจะเห็นชัดว่ามันเป็นเรื่องที่มีอยู่ในโลกเพราะฉะนั้นเราทำอย่าไปหวังพึ่งวัตถุ ใครอย่าไปเกิดมาต้องไปกู้หนี้ยืมสินเขาต้องไปขออาศัยเขากินขออาศัยเขาใช้ไม่ต้องเรี่ยวแรงเราเราพึ่งตนให้ได้มากๆเกิดมาจนช้อนทองทำได้ทำบุญวัตถุด้วยเหมือนพระเวสสันดรทำจนกระทั่งเหลือล่ะไม่ต้องทำอีกไม่ต้องขนขวายเลยคุณจะทำก็ทำไม่ทำก็แล้วแต่ไม่แปลกอะไรเมื่อเวลามันมีมากแล้วมันก็ต้องทำง่ายๆอยู่นั่นเองแต่ถ้าเกิดว่าคุณไม่มีอนาคตไม่มีการละกิเลสอีกพอเกิดมาในช้อนเงินช้อนทองทำแต่วัตถุทานพอเกิดมาคราวนี้พอบนช้อนเงินช้อนทองถูกทั้งเงินทั้งทองมอมๆที่เคยสั่งสมบุญบุญบุญนำทางปรมัตถ์เมาวิ่งไม่ออกอีกเหมือนกันเพราะฉะนั้นต้องก่อบุญทั้ง 2 สาย ให้ได้มากๆก็บุญทั้งสองสายอะไรเป็นกุศลแห่งบุญเป็นกุศลแท้เป็นส่วนแห่งการทานทางวัตถุธรรมธรรมก็ไปเพราะฉะนั้นเราจึงทำงานนี่เราทำผลิตวัตถุด้วยนะอาตมาก็ผลิตวัตถุนะไม่ใช่ไม่ผลิตผลิตวัตถุที่มีค่าสูงด้วยผลิตตำราขั้นนักวิชาการขั้นพราหมณ์มีงานพราหมณ์แต่แบบคนก็แบกคนไม่รังเกียจการแพทย์เป็นงานแบบขนานแท้เป็นงานค้าขายเป็นงานใช้ปัญญาพอสมควรงานสูตรเป็นงานออกแรงโดยตรง 100% เราก็ทำงานออกแรงโดยตรงเราก็ทำงานที่จะใช้ปัญญา ไก่เทถ่ายทอดเอาของที่สูตรทำนี่แหละต้องเกื้อกูลกันสู่กับแพทย์ต้องช่วยกันถ้าสุขภาพทะเลาะกันบรรลัยสุขภาพต้องเป็นเพื่อนกอดคอกันให้ดีมันใกล้เคียงกันกษัตริย์กลับพร้อมกันกอดคอกันให้ดีมันใกล้เคียงกันแต่สุดท้ายทางแพทย์ทั้งสูตรและทั้งกษัตริย์และพราหมณ์ต้องมากอดของกันอีกเมื่อใช้เป็นสัตว์ที่น่ามาทำงานเป็นชั้นเชิงอยู่แล้วมันก็มีสัจจะที่จริงด้วยใครถนัดส่วนไหนใครจะต้องไปทำงานระดับไหนก็ต้องทำจะต้องไปทำงานระดับปกครองหน่อยเป็นสูตรก็เป็นแพทย์เป็นพราหมณ์เออใช่เป็นพราหมณ์เป็นกษัตริย์ก็มีจริงส่วนเป็นสูตรเป็นแพทย์ก็ต้องทำจริงมันจะเลื่อนฐานะขึ้นไปหากันเพราะฉะนั้นจะเป็นเพราะพระพุทธเจ้าหรือจะเป็นผู้ที่เป็นนายไม่ใช่นายเป็นเจ้าคณะ เป็นหัวหน้าคณะเป็นศาสดาเลื่อนชั้นเลื่อนชั้นขึ้นไปเลื่อนชั้นจริงๆเลิกทำแล้วก็จะสร้างอะไรต่ออะไรดีขึ้นดีขึ้นตามขั้นตอนซับซ้อนพูดอีกไม่ไหวกระจายความเองไม่ไหวไปเดี๋ยวจะโอนมาแล้วก็ขอเน้นจุดสำคัญให้ฟังอย่างนี้สิ่งที่เป็นสาระเป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลเป็นขันจะต้องมองด้วยปัญญาอ่านออกว่าทานมีผลพิธีการก็มีผลวิธีหรือยันต์ยันต์สัมปทานมีผลแม้แต่บวงสรวงเส้นสมองซึ่งเอนเอียงไปข้างเทวนิยมก็มีผลศาสนาพุทธนิมนต์ที่อเทวนิยมเพราะฉะนั้นเราจึงจะต้อง เพลงบวงสรวงเรื่องจะไปงุ่มง่ามแล้ววิญญาณเลอะเทอะพวกนี้อยู่ให้มากมันมีผลมันก็จะว่าจริงมันจริงด้วยแต่เป็นผลของปัจจุบันนี้วิญญาณอยู่ในตัวบุคคลนี้เอามาใช้ได้มากกว่าวิญญาณอยู่ที่ไหนเอามาใช้ไม่ค่อยได้เอามาใช้มันก็ได้จะไปนั่งรวบรวมก็นั่งรวบรวมได้ยากมากเพราะฉะนั้นเราจึงไม่ทำในสิ่งยากมันโง่เราทำให้สิ่งง่ายที่มันทันทีทันใดถ้าเรารวบรวมคนเราก็มีหน่วยวิญญาณทุกคนเร็วด่วนมีแท่งก้อนจับคนไม่ได้คนนึงคำว่าศรัทธาเลื่อมใสและมาทำงานอย่างสมาธิจิตเต็มมันได้วิญญาณมาก่อนเลยแต่ถ้าคุณจะไปวัดมาจากอากาศ ซ้ายก็ติดยากติดยากไม่เป็นแท่งเป็นก้อนไม่เป็นลักษณะที่เด่นชัดเพราะฉะนั้นเราจึงมาทำกับคนดีกว่าพระพุทธเจ้าจึงไม่ให้ไปพึ่งว่าวิญญาณก๊อตที่อยู่ทั่วไปทุกหนทุกแห่งมันกระจายและมันจับไม่เป็นตัวเป็นตนมันยากมันจับอยู่ในแท่งอยู่ในท่อนและอยู่ในคูหาอยู่ในสุรภาแล้วพร้อมกันก็เอามาใช้เป็นสติก็คือความรวมของวิญญาณสติก็คือความรวมพระวิญญาณพอได้คนคนนึงมาเอามาพยายามไม่มีสติมากๆแล้วก็ใช้ปัญญาเท่าที่เขาจะใช้ได้แล้วรู้จุดที่จะกระทำเขาจะได้มากเลยเป็นแทนก่อนคนนึงก็อย่างเยอะเพราะฉะนั้นแทนที่จะไปนั่งเพ่งเอาวิญญาณข้างนอกมาใช้นั่นมันคนละทิศครับเพราะ เอาอันนี้จึงสร้างคนเป็นเอกแล้วให้มีสติสติก็คือการรวมเอาพลังจิตมาใช้ถ้าสติน้อยก็ถูกผีดึงไปไปอยู่กับเทวะเทวะมีฤทธิ์น้อยฟังให้ดีนะอาจจะได้ยินว่าเทวดามีฤทธิ์มากในพระไตรปิฎกกล่าวไว้มีพิษมากทุกทีแต่เทวะนั้นไม่ใช่เทวดาแท้เป็นเทวัญเป็นเทพบุตรประมาณเป็นผีหลอกเป็นเทพบุตรทำไมมีภาษาอีกเรียกว่าเทวดาเป็นลูกมารหลอกเราเพราะฉะนั้นจะต้องให้รู้ว่าอุบัติเหตุนั้นคือเทพอย่างไรวัดที่เทพคือเทพจริงพลังงานจริงที่มีสติสัมปทานยาเต็มเป็นสุรภาสติมันโตอิทพรหมจริยาวาสเพราะฉะนั้นอยู่ โลกโลกโลกโลกนี้ย่อมเยาโลกคือกายาคือกว้าง 2 พร้อมสัญญาและใจคุณฟังไหวไหมมีคำสอนพระพุทธเจ้าสอนอย่างนั้นเพราะฉะนั้นมนุษย์ชมพูทวีปจงมีสุรามีคูหาเสร็จยังมีสติมันโตกว่าสติมารวมจนกระทั่งถึงร้อยได้ในปีสติอยู่ตรงนี้ทำได้ง่ายล่องลอยอยู่นี่ก็จะเก็บได้ร้อยไม่ได้ไม่ได้เก็บได้ร้อยยากเพราะฉะนั้นโรคโรคอื่นที่นอกจากตัวร่างกายนี้ไม่ใช่ลูกที่จะมีประสิทธิภาพมากอันนี้มีประสิทธิภาพมากและจะพ้นพรหมจรรย์ได้อยู่ที่นี่ทำที่เราของเราเรารู้ของเราของคนอื่นให้เขารู้ตัวเมื่อเขาคนอื่นเขารู้ตัวเขาเก็บสติเขาก็เก็บสัมปชัญญะเก็บปัญญาเก็บพลังมีศรัทธาแล้วก็ก่อเองเขา เร็วรัดเราจะเห็นหน่วยของพระเจ้าที่ชัดเพราะหน่วยของพระเจ้าอยู่ที่นี่ที่นี่ที่นี่ก็จิตวิญญาณทั้งนั้นมีพระจิตวิญญาณเมื่อมีพระจิตวิญญาณทำให้เป็นพระจริงๆพระคือจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์จิตวิญญาณที่ประเสริฐจิตวิญญาณที่ปราศจากกิเลสทำให้เป็นพระจริงๆเมื่อทำเป็นปลาจริงๆก็เป็นเพราะจิตที่เป็นฉายาของพระเจ้าแท้ทุกคนจะเป็นฉายาพระเจ้าหมดทุกคนจะเป็นพระจิตวิญญาณบริสุทธิ์หมดทุกคนจะเป็นพระผู้สร้างเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าทำให้ตัวเองแท่งนี้มีประสิทธิภาพการกิริยาเรารู้กรรมกิริยาประกอบด้วยอ๋อนี่ครับกิริยาผู้สร้างสร้างเสร็จแล้วหวงแหนนั่นไม่ใช่ลูกพระเจ้าลูกพระเจ้าสร้างเสร็จแล้วเป็นผู้ประทาน รูปพระเจ้าลงตัวอีกแม่ให้เขาแล้วยังมีจิตหวงแหนยังมีจิตถือดียังมีจิตจำบุญจำคุณอีกไม่ใช่ลูกพระเจ้าลูกพระเจ้าไม่จำบุญจำคุณไม่นึกว่าเป็นของของเราจะมีใจจิตที่มีอาการหวงเป็นของเรารอนๆอะไรอีกต้องอ่านให้ละเอียดเลยฐานะนั้นเป็นฐานะปรมัตถ์ผู้ปฏิบัติต้องทำทำจริงเลยนะเราก็จะอ่านสุดท้ายเราเป็นตัวแทนพระเจ้าที่ครบ 100% สอบได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ยากแต่จะใกล้เคียงขึ้นมาสอบ 80% 90% เห็นเป็นสมณะมีความขยันหมั่นเพียรมีอายุอยู่ก็เห็นรูปขันขยันหมั่นเพียรมีอิทธิบาท อยู่ที่เดียวมีศีลเป็นวรรณะสีข้อนั้นท่านไม่ทำศีลข้อนี้ท่านให้ทำเป็นอภิสมาจารศีลข้อนี้เป็นบาปสมาจารย์ท่านละเว้นศีลข้อนี้เป็นอภิสมาจารท่านสร้างสมสร้างสมช่างสมคนอื่นก็เห็นแบบเห็นอย่างโอเป็นตัวอย่างที่ดีไม่ใช่คนช่วยคนเหนื่อยไม่ใช่คนที่ขี้เกียจเล็งๆเป็นคนขยันศีลข้อนี้ทำไมตามท่านไม่ทำอย่างละเอียดเลยจำเป็นที่สุดถูกเหตุการณ์บังคับลักลอบหมดเลยท่านก็อนุโลมเพื่อความไม่แตกร้าวนิดๆหน่อยๆแต่เป็นเรื่องอนุโลมไม่ใช่เรื่องสาระไม่ใช่เรื่องที่จะทำให้มากเป็นเรื่องที่จำเป็นจึงทำเป็นพรีเราก็รู้เรื่องผีเรื่องจำเป็นเรื่องนี้ท่านทำมากท่านขยันท่านส่งเสริมให้ทำบ่อยๆด้วยซ้ำไปท่านพากเพียรกรรมนี้ กิจกรรมวจีกรรมนี้มันเป็นสิ่งดีควรจะทำดียิ่งกว่านี้มีอีกท่านเวลาผ่านไปท่านไม่ให้ผ่านไปท่านฝึกฝนท่านก็เกิดความช่ำชองเกิดความง่ายช่ำชองถนัดง่ายสร้างเร็วก็มีผลมากมีปริมาณมากโรคก็ได้รับสิ่งดีนี้ต่อไปมันโลดแล้วแต่เราทำไว้เหมือนกันมันเป็นออมสินของเราฝากไว้ทุกอย่างก็เป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลหนึ่งครั้งเกิดมาชาติโน้นชาตินี้คุณก็จะมีถ้าคุณเป็นเรียนเป็นแต่ฤาษีในสมัยนี้คนปฏิบัติธรรมแบบแนวฤาษีจะเอาแต่นั่งหลับตาเฉยๆไม่ค่อยทำส่วนแห่งบุญและผลแข่งขันคุณก็ไม่มีชาติหน้าควรจะเป็นนักปฏิบัติธรรมจนจนยากๆไม่มีเพื่อนมิตรน้อยสหายน้อยสมบัติของตัวก็ไม่มีเกิดมาจะคาบช้อนเงินช้อนทองเปล่าคาบก้อนขี้หมามาแห้ง หัวโตอะไรไม่มีฟังดีๆนะซ้อนนะถ้าใครไม่ตั้งใจฟังดีๆไม่ไหวในวันนี้เพราะว่ายากผลแห่งบุญส่วนหนึ่งขำกับอนาจารย์ถ้าเราทำเสร็จแล้วเราก็ไม่ติดอีกไม่มีการเกาะกุมไว้ปล่อยอยู่ปล่อยอยู่ไม่หมดจะยังไม่หมดจะยังปล่อยจริงๆสร้างมีจิตยินดีมีความแข็งแรงสามารถสร้างสรรค์อดทนทนต่ออิทธิบาททนต่อการงานทนต่อกรรมทนได้และสร้างสรรค์ประณีตขึ้นเรื่อยๆเมื่อสึกฝึกซ้อมมันก็เป็นหนี้เมื่อฝึกซ้อมมันก็ง่ายก็เบาแล้วก็ทำงานไปพลางแล้วก็อ่านจิตไปพลางฟังให้ดีนะมันเป็น 2 ส่วนนะอันนึงทำให้เกิดอนาคตเป็นอริยะอีกอันนึงเป็นส่วนหนึ่งบุญเป็นคนหนึ่งขันถ้าคุณ 208 กูจะเกิดมาในช้อนเงินช้อนทองจะมีฐานะทุกอย่างถ้าไม่ทำคุณจะเป็นนักปฏิบัติธรรมที่แห่งหัวโตจะช้านานเพราะไม่มีองค์ประกอบที่สมดุลหรือไม่มีองค์ประกอบช่วยมิตรก็ไม่มีสหายก็ไม่มีวัตถุที่จะประกอบก็ไม่มีโอ้ยลำบากลำบนเห็นแต่ทุกๆคนจนกระทั่งไม่สามารถจะทำงานอะไรได้คุณจะไปปฏิบัติธรรมอะไรแม้แต่กินก็ยังไม่มีกินคุณก็จะต้องดิ้นรนไปรับใช้เขาแล้วก็ทุกข์คุณจะมีภาวะไปปฏิบัติอะไรไม่มีปฏิบัติหรอกถูกเขาฆ่าถูกเขาใช้ถูกเขามันจะทารุณนะเพราะคุณไปรีดเขาไว้มากๆกินแรงให้คนอื่นมากอาศัยอยู่กับหนูก็กินแรงหมู่มากอะไรอย่างนี้มันเป็นส่วนที่ละเอียดลึกซึ้งในส่วนที่ซับซ้อนรู้ไม่ได้ว่ามันไปกินแรง แต่ว่าก็เกือบเกือบจะกินแรงคุณทำอย่างนั้นไว้ทำไมฉันมีแรงมากฉันเกื้อกูลฉันเป็นเศรษฐีแม่เดี๋ยวนี้เราก็ทำเกินทำเกินเดี๋ยวนี้เราก็เป็นคนร่ำรวยร่ำรวยด้วยคำกริยานี่เป็นทุนรอเราทั้งนั้นเราขยันเพียรทำมากคุณไม่ต้องสงสัยเลยไปกุศลสั่งกุศลสั่งสมกุศลทำไว้ซี่กุศลแล้วจะเป็นพวกแผงเครื่องอาศัยของคุณง่ายดายพร้อมกันนั้นคุณก็ต้องเป็นปรมัตถ์ด้วยมันซ้อนกันนะถ้าเป็นเศรษฐีเศรษฐีเศรษฐีไม่เรียนปรมัตถ์เลยนะอย่างพวกที่ไปหาเงินหาทองทำอะไรขยันหมั่นเพียรเดี๋ยวก็หาเงินได้ทองไม่เรียนธรรมะเลยนะชาติหน้าอย่าพูดเลยว่าจะเจอพระพุทธเจ้าหรือจะได้ปฏิบัติธรรมลงนรกถูกมอมเมาลงนรกไม่มีแต่แม้แต่ของที่ได้เพราะบุญก็ไม่ทำทานก็ไม่ทำ เกื้อกูก็ไม่ทำร่ำรวยวัตถุชาตินี้แต่ชาติหน้าจนจนทันทีเพราะมันจะเหลิงละเมิดรีดรีดรีดเอากำไรเกินกำไรเกินไม่รู้ตัวในขณะที่ออกกำลังกายเมื่อกี้อธิบายไปแล้วว่ามันไม่มีของคนอื่นมีแต่ของเราเอง 1 ทุนของเรา 2 ที่เรากระทำเดี๋ยวนี้บอกแล้วเมื่อกี้ว่าถ้าทุนทุนน้อยเราทำแบบนี้อีก 100 เป็น 200 แต่ใจเศรษฐีมันจะคิดจะกำไรเป็น 300 เสร็จแล้วไอ้ 300 นั้นมันไม่จริงเพราะ 300 ถ้าเขาจะจ่ายวันละ 300 นะไปคูณผิดว่ามันเป็นกำไรคุณขาดทุนไปร้อยนึงเพราะฉะนั้นทุนที่คุณสั่งสำรองภาษีคืออะไรแทนที่จะเป็นทุนเดิมก็ทุนใหม่อีกร้อยนึงบวกกันคุณขยันนะทำเอาไปใส่กระป๋องมันไม่ได้เป็น 200 มันกลับเป็นร้อยเดียวถ้ายิ่งคุณต้องการเป็น 400 แทนที่จะไปใส่กระป๋อง 100 เดียว ไม่ได้ทุนไม่มีทุนคุณศูนย์เพราะพลังงานของจิตที่โลภตัวขี้โรคนั้นกินเหมือนกันหักเหมือนกันลบเหมือนกันตกลงคุณมีทุนศูนย์ถ้ายิ่งคุณบอกว่าเอ๊ะนี่เราทุนร้อยนึงเราขยันอีกร้อยนึงเราน่าจะได้ 800 แล้วคุณก็อยากได้ 800 จิตตัวนั้นกลายเป็นคุณเป็นหนี้อีก 4 ปี 600 เป็นหนี้อีก 600 เศรษฐีอย่างนี้มีถมเถื่อนในประเทศไทยหรือเมืองอื่นก็ตามแล้วเขาก็จะเป็นหนี้ 600 เขาจะให้เกิดมาชาติหน้าแทนที่เขาจะได้เป็นเศรษฐีก็เป็นขี้ข้า 600 ถ้าคุณจะไปปฏิบัติธรรมอะไรไว้อย่าว่าจะปฏิบัติธรรมโดยความโง่ตั้งแต่สมัยนี้มันก็โง่แล้วชาติหน้ายิ่งโง่ใหญ่เลยไปแต่เพียงรักษาชีวิตให้มันพอไปได้เท่านั้นก็แย่ แย่แล้วไม่ได้ปฏิบัติธรรมหรอกไม่เป็นกรรมกรอยู่เยอะแยะเลยที่ปฏิบัติธรรมไม่ได้เพราะฉะนั้นกรรมกรก็คือเศรษฐีแต่ชาติแต่ก่อนชาตินี้เป็นกรรมกรพูดไม่ได้เลยมีมากกว่ามากแต่กรรมกรที่พูดธรรมะกันรู้เรื่องนี้แต่กรรมกรมากพูดธรรมะกันไม่รู้เรื่องเศรษฐีที่จริงนั่นน่ะถ้าเราพูดกับเขาดีๆมีปัญญามากๆนะเศรษฐีที่เรียนธรรมะมามีมากกว่าเศรษฐีที่ไม่ได้เรียนธรรมะเพราะเขาจะไม่ได้เป็นเศรษฐีเนี่ยก็เพราะเขาเป็นคนขยันไม่ใช่ชาติที่แล้วเขาเป็นคนจนขยันมากเขาไม่ได้เป็นเศรษฐีชาตินี้เขาก็เป็นคนมีบุญอันที่เป็นเศรษฐีเพราะอันที่เป็นขยันมันมาก่อนเพราะฉะนั้น พูดกันง่ายจะพูดกันได้ดีกว่าเพราะอย่างน้อยก็มีส่วนแห่งบุญอย่างน้อยก็ยังมีปัญญารู้ว่าการขยันดีกว่าการขี้เกียจเพราะฉะนั้นไม่ได้แสดงข้างนอกไม่ได้สูตรที่อธิบายวันนี้ไม่ใช่แสดงข้างนอกได้ที่อธิบายให้ฟังนี่ไม่ใช่แสดงข้างนอกได้คุณผมพูดนี่ผมตั้งสติอย่างดีเลยนะพูดจะไม่ให้สับสนจะไม่ให้วกวนเพราะมันเป็นเรื่องยากคุณฟังคุณยากไหมขณะที่ฟังนี่ยากมั้ยเออแล้วคุณจะเก่งคุณไม่เก่งเท่าผมนะแล้วคุณจะเอานี่ไปอธิบายนะที่พูดเดี๋ยวนี้เป็นอาจินตาย เป็นกรรมของวิบากเป็นกรรมมหาวิบากเป็นส่วนหนึ่งทั้งทานทั้งบุญทั้งการเกิดชาตินี้ชาติหน้าพูดให้คุณฟังสลับด้วยไม่ได้พูดง่ายๆไม่พยากรณ์ง่ายๆหรอกจะมาฟังเรื่องชาติหน้าสับสนไปชาตินี้ชาติหน้าไม่พูดง่ายๆพูดง่ายๆถ้าจะพูดคราวนี้เห็นว่าจะต้องพูดแล้วนี่มีส่วนแห่งบุญมีผลแข่งขันและอาสาสมัครจะต้องยกตัวอย่างให้ชัดเจนไม่เช่นนั้นไม่รู้เรื่องจึงต้องอธิบายอย่าเอาบอกก่อนได้ว่าดีคุณถามคุณไม่ดีคุณเป็นพระอินทร์ที่พักดีอย่าเอาไปพูดเล่นอย่าเอาปัจจุบันไม่ใช่เรื่องง่ายไม่ใช่เรื่องง่ายยิ่งคนที่เขามองว่าชาตินี้ ยิ่งไม่ต้องไปพูดเลยคุณพูดแล้วไม่ได้ทำอะไรหรอกมีแต่คุณไม่มีศรัทธาคุณฟังผมวันนี้คุณก็นึกว่าผมเล่านิทานเล่นๆเปรียบเทียบเล่นไม่ได้เปรียบเทียบเล่นกับคุณผมเองผมกว่าจะเข้าใจอันนี้นะชาตินี้ผมยังผมเองผมสร้างปัญญาและผมก็สร้างทิฐิที่ให้สมบูรณ์กว่านี้แล้วผมก็กระทำกว่านี้ใช่ก่อนนี้ผมยศได้ทิฐิกว่านี้นะผมชาตินี้ถึงมาเป็นเศรษฐีแค่นี้ชาติหน้าก็มีเศรษฐีมากกว่านี้เพราะผมไม่ขี้เกียจผมจะต้องสั่งสมบุญผมให้ไปหมดแล้วด้วยวัตถุโลกข้างนอกแล้วผมก็จะต้องทุกวันนี้ผมก็มีวัตถุทานไม่ใช่น้อยนะวัตถุตามระบบทุกวันผลผลิตไม่ใช่น้อยมีทั้งวัตถุทานมีทั้งอภัยทานผมจริงๆผมไม่มีปัญหาอะไรมากหรอกแต่วัตถุนี้ผมทำอยู่ ผมจะเป็นโพธิสัตว์ที่รวยขึ้นรวยขึ้นผมจะไม่เป็นโพธิสัตว์แค่จะต้องไปเกิดในรางหญ้าผมจะไม่เป็นผมจะให้บริษัทแกเกิดในรางหญ้าทุกวันนี้นี่บริวารหรือว่าสิ่งที่จะมาอุดหนุนผมจนแค่นี้น้อยแค่นี้มีวัสดุในการเนื่องเนินหนุนเมืองหนุนในการทำงานอยู่ขณะนี้มีผู้ที่มาช่วยเหลือเกื้อกูลอุปัฏฐากอะไรเนี่ยก็อย่างนี้แหละก็เศรษฐีกระจอกๆแค่นี้เศรษฐีใหญ่ๆอย่างวิสาขะเศรษฐีใหญ่ๆอย่างอนาถบิณฑิกยางยังจริงด้วยคุณก็ต้องเชื่อแหละแล้วก็จริงด้วยผมไม่สงสัยหรอกแต่ผมก็จะสะสมไม่จำเป็นผมไม่ย่อย้อนนะ ยังไม่เข้าใจเป็นสมาธิทีนะก็ไม่เข้าใจว่าความขยันน่ะเป็นบุญแค่ความขยันก็เป็นผลแห่งบุญเป็นส่วนหนึ่งบุญเป็นผลแก่ขันนะคุณเอาแค่นี้อยากฟังชัดๆนะเจาะวันนี้จะเจาะลึกให้ละเอียดแม้แต่คุณหัดนั่งฟังดีๆนะนี่ไม่ลงมาที่นี่แต่นั่งทำงานอยู่ข้างบนฟังด้วยนั่งแล้วคุณก็นั่งแล้วก็นึกว่านั่งแล้วคุณไม่รู้หรอกแล้วคุณก็นี่ไงกูไม่รู้ตัวคนสั่งสมนะสั่งสมอะไรสั่งสมควรนั่งแล้วก็คุณเก่งขึ้นด้วยอ่ะแกขึ้นด้วยแค่นี้คุณก็สั่งสมเป็นส่วนแห่งขันขันเป็นส่วนแห่งบุญเป็นผลแข่งขันแล้วคุณก็ไม่ต้องไปพิ หน้าพี่สุชาตินี้คุณซักซ้อมไปเถอะคุณทำบ่อยคุณเก่งอะไรคุณเก่งนั่งนี่เออนี่เราจะเห็นคาแรคเตอร์เลยเห็นท่าทีของคนนี้บางคนชอบนั่งตาปรือแล้วคนเก่งๆจะเบิกเปลือกตาในทุกข์ไปตามออกแม่งทำไม่ได้นานไม่ต้องมารูปร่างเก่ามันมันง่ายเพราะมันสะสมบ่อยก็เลยเป็นนักธรรมะขี้ยาง Robot Mission ไม่เปลืองบางคนหลับเลยหลับแล้วลวงคนในใจนั้นสติตกแต่ไม่รู้ตัวหลับแล้วสติตกแต่เสพมันอร่อยดีมันๆพอสักหน่อยก็พยายามปลุกตัวเองขึ้นมาให้รู้ว่าผมฟังผมรู้เรื่องรู้เรื่องผมรู้เรื่องอย่ามาหลอก นะผมรู้ทุกอย่างนั่นแหละผมจะบอกใครผมเคยไปเป็นมาทั้งนั้นนั่งหลับตาแล้วก็หลอกคนอื่นว่าผมฟังผมสติตื่นเสร็จแล้วประเดี๋ยวประเดี๋ยวไปก็ตกจิตตกอย่าว่าถึงออกลูกนอกต้องขนาดพอนั่งไปนั่งไปประเดี๋ยวก็จับได้แล้วทำอย่ามาหลอกเลยแม่จะแข็งนั่งตรงเลยผมก็รู้จิตตกแล้วเดี๋ยวฟุ้งซ่านไปแล้วเดี๋ยวนี้ระดับไปปลุกตัวเองสบายไม่รู้เรื่องไม่ได้หรอกขาดๆตอนๆตอนๆไม่ง่ายนะนั่งหลับตาแล้วเนี่ยถ้าเปิดเปลือกตาเนี่ยมันมีส่วนที่จะดึงเราดึงเรามาเพราะอะไรเพราะความรู้สึกหลับฝันดีฉันสบาย รักตื่นๆสิเวลาหลับก็หลับสิแต่ก็รู้แล้วว่าทุกอย่างมันมีติดอินทรีย์ติดภาระก็อนุโลมจะต้องฝึกงานต้องรู้เป็นสัมมาทิฏฐิกว่าจะรู้เป็นสมาธิไม่ใช่ง่ายไม่ใช่ง่ายเพราะฉะนั้นคนที่จะมีรูปที่นั่งตั้งกายตรงดำรงสติของหมั้นส่วนเรื่องลืมตาหลับตานั้นไม่พูดกันง่ายๆเพราะคำว่าหลับตาแล้วลืมตาเคยท้าคนในคนในพระไตรปิฎกว่ามีคำว่าหลับตาที่ไหนถ้ามีแล้วขอดูสัก 1 คำไม่มีนั่งหลับตาปฏิบัติธรรมใดๆก็ไม่มีตั้งแต่ตรงดำรงสติของมันคนเป็นดาวว่าเจ้านั่งใต้ต้นโพธิ์หลับตาขี้หมาบอกนั่งหลับตาตายโทษผัวไม่มีเพราะฉะนั้นลูกศิษย์ฤๅษีเนี่ยมันติดมากเพราะฤาษีนี่ ก่อนพระพุทธเจ้าหลายล้านโกรธปีก่อนพระพุทธเจ้าเกิดความพุทธเจ้าจะเกิดทีนึงฤาษีสอนมาหลายล้านกว่าปีแล้วกว่าพระพุทธเจ้าจะเกิดพระพุทธเจ้าเกิดก็สอนตามสิ่งที่เขาสั่งสมมาท่านก็ต้องอนุโลมเพราะฉะนั้นอ้าวใครใหม่ใครไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ใช่ลูกศิษย์แท้ก็ต้องอนุโลมเขาลูกศิษย์แท้ของพระพุทธเจ้าก็จะได้รับฟังธรรมของสาวกพระสาวกจนกว่าจะไม่ได้ละฟังธรรมจากพระโอษฐ์จริงๆนี่บารมีสูงจนจะได้ฟังธรรมะจากพระพุทธเจ้าโดยตรงนี้ได้เกิดพร้อมยกของพระพุทธเจ้ามีบุญมากเพราะฉะนั้นส่วนมากฟังธรรมพระพุทธเจ้าแล้วก็ได้ฟังเป็นสมาชิกทีมมาเรื่อยลืมตาง่ายเพราะฉะนั้นลูกศิษย์ฤๅษีมามากเก่ามีเปอร์เซ็นต์อยู่ราศีมากจึงลืมตายาก สวนลูกศิษย์ที่เป็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้าได้ฟังธรรมพระพุทธเจ้ามามากเจอพระพุทธเจ้าสักองค์นึง 2 องค์ 3 องค์จะลืมตาง่ายขึ้นง่ายขึ้นง่ายขึ้นง่ายขึ้นเวลาหลับหรือหลับเวลาตื่นหรือตื่นเวลาทำกิริยาที่สมพร้อมถ้าเวลานอนหลับก็หลับตาเวลานั่งลืมตาก็ลืมตาอะไรต่างๆนานาแล้วมันทิ้งเศษเชื้อที่ยากแม้แต่ผมเองเนี่ยถ้าเผื่อว่าเมื่อยมากๆก็ต้องขอหลับตาอย่างนี้ก็ถือว่าเป็นเศษเชื้อของฤาษีแต่เราก็จะต้องรู้เป็นสมาชิกที่ว่าถ้าเราลืมตาได้จงลืมตาอย่าหลับตาหลับตาเป็นทางไปอย่างน้อยเป็นทางและเป็นทางแห่งความรักเป็นเป็นแน่ๆใช่ไหมด้วยกิริยาก็บอกอยู่แล้วกิริยารูปก็บอกอยู่แล้วเป็นต้นเพราะเราลืมตาก็ลืม ลืมแล้วเป็นยังไงได้กำไรด้วยคุณได้ทักษะได้สัมผัสทวารทวารตาก็เห็นหูก็ได้ยินมันก็เข้ามาพร้อมทั้งหลายๆทวารไม่เห็นเสียหายจดจ้องด้วยก็ยิ่งดีบางคนไม่จดจ้องมองพื้นดินพื้นดินแสดงอะไรให้คุณดูนี่มีองค์ประกอบท่าทีอะไรก็ได้เพื่อที่จะทำให้เป็นสื่อสื่อให้เข้าใจทำมือทำมากก็เป็นสื่อนะถ้าเราเข้าใจละเอียดว่าเป็นสื่อไม่ใช่เรื่องไม่ใช่สื่อนะมันก็ยิ่งดีกว่ามันก็ยิ่งเห็นชัดเจนกว่าง่ายกว่าความง่ายที่ท่านทำแล้วเราเองเราไม่รับเราก็โยนทิ้งเพราะว่าเราหลับตาเสียไม่รับมันก็เป็นของโยนทิ้งสำหรับคุณแต่คนนั้นเขารับเขาก็รับได้ผมทำผมทำทีเดียวแต่คุณนั่งดูคุณนั่งร้อยคนนายร้อยคนคนไหนรับเอาคนนั้นก็รับเอาคนนั้นไม่รับเอาคุณก็โยน เพราะผมทำทีเดียวเท่านั้นแหละทำปื๊ดไปแล้วก็ทำทีเดียวส่วนคุณไม่เอามันก็ทิ้งฟรีคุณนั่นแหละไม่ได้ฟรีๆของฟรีทั้งนั้นแหละแต่ใครรับเอาก็ได้ฟรีรับได้ฟรีเหมือนกันเพราะผมทำทีเดียวใช่ไหมแต่คุณรับได้ร้อยตาพันตามองไม่เห็นได้ก็รับเอาพูดเสียงเดียวแต่รับได้ร้อยคน 200 คน 300 คน 500 คน 1,000 คน 10,000 คนก็แล้วแต่สิเสียก็พูดทีเดียวเสียงเดียวใครไม่เอาก็ทิ้งเองใครเอาก็รับเอาฟังให้ดีนะเพราะฉะนั้นธรรมะเนี่ยถ้าไม่เข้าใจเป็นสมาชิกที่ละเอียดแม้ขณะพูดเดี๋ยวนี้นี่หลายคนเข้าใจดีขึ้นหลายคนฟังไม่รู้เรื่องเลยหลายคนหลับอยู่เออหลายคนหลับอยู่ไม่รู้เรื่องนี่หลายคนหลับอยู่บอกแล้ว ขณะนี้ยังไม่ตื่นอีกหลายคนแล้วไม่ค่อยรู้เรื่องบางคนตื่นมาแต่ไม่กล้าลืมตาถ้าลืมตาไปเดี๋ยวจะจับได้จริงๆจับได้ตั้งนานแล้วลืมว่าเธออยากอายเลยยิ่งหลับยิ่งอายจะบอกให้ยิ่งรักยิ่งอายเออไม่ใช่ว่าผู้รู้ท่านเนี่ยรู้ไม่ได้ไล่ไม่ทันเด็กท่านรู้แต่ท่านไม่อยากจะจับเพราะเด็กจะตายมากแล้วไม่เข้าใกล้เมื่อไม่เข้าใกล้แล้วแกจะไม่ได้ธรรมะเพราะฉะนั้นก็หลายครั้งหลายคราวจับตัวได้จับผิดได้แต่ก็ปล่อยเพรา